Skip to content

Chinees dagboekje

Zoals (bijna) iedereen hield ik vroeger ook een dagboek bij, niet echt dagelijks maar toch.
Ik kocht die van mij bij de het Chinese winkeltje bij ons in de straat, lekker dik met mooi bewerkte pagina’s.
Ooit kreeg ik een dagboek met een slotje maar die vond ik lang niet zo mooi, dat glimmende oranje plastic ding.

Dat winkeltje was een sensatie, het rook er zo lekker, de dames die hielpen kon ik haast niet verstaan en het stond vol met allerlei mooie exotische dingen.
Later kocht ik er ook mijn eigen kop en schotels, blauw/ wit porselein.

Ik ben er nog wel eens geweest toe ik allang niet meer in Leiden woonde, geweldig, diezelfde familie had het nog, het was wel wat kleiner maar ze bestonden nog. Prompt allerlei ongein gekocht en aan de praat geraakt met de eigenaresse, die toen een jong meisje  was. Gelukkig kon ik haar nu wel verstaan, ze vond het erg leuk om te horen dat ik vroeger bij haar grootmoeder al in de winkel kwam. Toevallig hoorde ik laatst dat het sinds een paar jaar weg is, jammer weer een brok geschiedenis verdwenen.

Posted in Nostalgische voorwerpen, Persoonlijke verhalen.

Tagged with , , .

12 comments

By Tippie – 27 januari 2012

Pastorale

Enkele jaren geleden kwam er al eens een log over Ramses Shaffy  op JS, waarin ook genoemd werd het monumentale lied “Pastorale” gezongen door Ramses en Liesbeth List.  Omdat het een klassieker in de Nederlandse muziekwereld betreft wil ik hier de Pastorale apart naar voren doen treden.

In september 1969 kwam de single uit, getrokken van Liesbeth Lists derde LP (uit 1968) met de gelijknamige titel.  Het lied (op de plaat 4 minuten, 16 seconden lang) was geschreven door Boudewijn de Groot (muziek) en Lennaert Nijgh (tekst) en gebruikte zware, orkestrale gedeeltes en vaak psychedelische woorden en zinsneden.  Het orkest werd geleid door Bert Paige.  Volgens de woordenboeken betekent Pastorale een soort herdersdicht, een sterk muziekstuk met landelijk karakter.  Dat landelijke vind ik niet zo terug in dit lied, om eerlijk te zijn.  Misschien is het ook wel een knipoog naar de Pastorale van Beethoven.  Lennaert Nijgh had Shaffy als zon met vurige aantrekkingskracht uitgebeeld, tussen de regels door kon je lezen dat het als metaforie voor menselijke aantrekking bedoeld was.  Daarentegen was List de aarde, die steeds maar weer verwarmd wilde worden door de zon, lees: de hang naar menselijke liefde.  Voorbeelden:

Ramses zingt: Mijn hemel blauw met gouden harp
Mijn wolkentorens, ijskristallen
Kometen, manen en planeten, aah alles draait om mij

Liesbeth: De nacht is te koud, de maan te grijs
Toe neem me toch mee naar je hemelpaleis
Daar wil ik zijn alleen met jou
En stralen in het hemelblauw
Ik heb je lief zo lief

Laat in het lied komen we dan definitief te weten dat Ramses de zon vertegenwoordigt (alhoewel de zon toch stilstaat):
Nee nooit sta ik een seconde stil
Geen mens kan mij niet dwingen wanneer ik niet wil
Geen leven dat ik niet begon
Je kunt niet houden van de zon

Het lied kwam als singletje op de derde plaats van de Top 40 en wordt nog steeds als klassieker gespeeld bij de meest uiteenlopende aangelegenheden.  Persoonlijk vind ik het een machtig stuk muziek en is het mijn nederlandstalige favoriet.  Dat velen deze voorkeur met mij delen is duidelijk in de hoge notering die de Pastorale bij de Top-nog-wat aller tijden steeds maar weer haalt!

Wat zijn jullie herinneringen aan dit bijzondere lied?  Er zal wel niemand onder de JSers zijn die er nog nimmer van heeft gehoord omdat het zo’n klassieker betreft…

Klik hier voor het originele filmpje (van Youtube) waarin een in het goud geklede Ramses Shaffy de zon moet uitbeelden en Liesbeth List in het koelere wit is gehuld als de wereldse aarde – tot voor kort wist ik niets van het bestaan hiervan.  De clip is zeker toch wel iets gedateerd, het lijkt wel of Ramses bij een circus is, maar inderdaad zijn we nog in de jaren ’60:
YouTube voorvertoningsafbeelding

Posted in Beeld en geluid, Muziek.

Tagged with , , , , , , .

18 comments

By Henny Jane – 24 januari 2012

Geribbelde eierdopjes

Het huis in de Achterhoek waar ik een paar dagen verbleef was een luilekkerland voor een echt JS’er als ik.

Het stond vol met allerlei attributen uit de jaren vijftig, zestig, zeventig enz. De o ja’s waren dan ook niet van de lucht.
Ook deze eierdopjes met ribbels kwam ik er tegen. Vroeger thuis hadden we ze ook, in allerlei kleuren, en net als die ene op het plaatje waren er een paar waar het witte binnenbakje uit was. Ook ging er weleens eidooier in de ribbels zitten, daar moest je dan extra op letten als je af moest wassen.

Herkennen jullie de dopjes?

Posted in Nostalgische voorwerpen, Persoonlijke verhalen.

Tagged with .

34 comments

By Lia – 21 januari 2012

Rieten vloertegels

Een typisch jaren ’70 verschijnsel was de rieten vloerbedekking die uit tegels bestond.
Ik vraag me wel eens af of die tegels aan elkaar vastgemaakt waren of dat ze los neergelegd werden. Wij hadden het zelf niet maar ik heb het wel bij vrienden en kennissen gezien.
Als je er met blote voeten op liep prikte het altijd een beetje. Wat ook onhandig was; als je op straat ergens in getrapt had waren die tegels heel moeilijk schoon te krijgen.

Zoals gezegd, ze zijn onlosmakelijk verbonden met de jaren ’70 want in de jaren daarna verdwenen ze geleidelijk uit de huiskamers. Enkele jaren terug was er bij ons in Zoetermeer in de Meunsloot een expositie die erop gericht was te laten zien hoe het leven in de jaren ’70 was. De huizen aldaar stamden ook uit die jaren en een huisje uit die straat was geheel ingericht naar het jaar van oplevering dus ook de rieten vloertegels ontbraken niet. Verder was het een feest van herkenning.

Hadden jullie vroeger ook rieten vloertegels in de huiskamer?

Posted in In en om het huis.

Tagged with , , .

30 comments

By Frank Faber – 18 januari 2012

Afzwemmen

Afzwemmen deden zowel mijn zus als ik in het Openluchtzwembad te Amstelveen.
Dat was niet eenvoudig. Bij schoolzwemmen leerde ik geen ene moer (zie link schoolzwemmen).

Toen (eind Lente 1969) had mijn moeder er genoeg van en werd het zeer vroeg opstaan voor enkele weken om een stoomcursus in het openluchtbad te gaan volgen. Rond 7 uur ‘s morgens waren we al in het openlucht zwembad. Het was beeeerekoud en de nevel zweefde boven de 3 grote secties van het zwembad. Ik was nog jong en dus doodmoe. Daar stond ik dan in het water, dat ook nog eens koud was, ook al hing er een nevel boven. Ik stond tot mijn heupen in het ondiepe water. Handen naar voren, zwaaibeweging en daarna handen onder de kin (tegen mijn klappertandende kin dus).

Zo verstreken de weken en zwommen we op een gegeven moment in het ondiepe water. We ‘promoveerden’ naar het volgende bad, dat weer wat dieper was en vervolgens naar het diepe bad, dat aan de ondiepe zijde toch al een meter of zo diep was. Nu had ik eindelijk het vertrouwen in mezelf, dat bij schoolzwemmen zo ontbrak. Ik zwom als een rat. We moesten ook ‘watertrappen’, maar dat was een makkie voor me, al duurde het een minuut en zelfs een minuut was toen lang, je moest namelijk beide handen boven water houden met je wijsvingers in de lucht.

Zwemdiploma A werd ‘s avonds afgenomen (het was nog licht). Ook een gedeelte met je kleren aan. Twee weken later had ik al zwemdiploma B gehaald, want ik ging door met zwemmen, dat nu uitsluitend in het ‘diepe’ plaatsvond en hoofdzakelijk uit 50 meter baantjes zwemmen bestond (schoolslag en rugslag + langer watertrappen). Ik was trouwens de enige, bij het afzwemmen voor B, die met kleren aan het water in dook, de rest sprong. De borstcrawl kan ik niet en heb ik nooit gekund, dus C was voor mij niet haalbaar.

Bij me in de klas zat een jongen die op een gegeven moment met F bezig was (daar zat veel duikplankwerk bij zo begreep ik). Op de foto sta ik te kijken hoe mijn zus haar zwemdiploma haalt (volgens mij B, omdat ze op haar rug zwemt) in hetzelfde openluchtbad, waar ik later zelf succes zou oogsten. Het openluchtbad, waar ik later fietsloten aan het kraken was (LINK). Het openluchtbad, dat speciaal voor LuiLak eens ‘s ochtends vroeg gratis openging en waar ik toen met een handjevol mensen aan het zwemmen was. Het openluchtbad, dat ik eens een keertje in de winter zag (buiten seizoen): vies als slootwater en vol met rommel en bladeren. Het openluchtbad, waar een meneer ons eens buiten openingstijd het pomp- en filterhuis liet zien (bijna elke seconde een druppel bleekmiddel). Het openluchtbad, dat sedert geruime tijd verdwenen is.

Posted in Opgroeien, Persoonlijke verhalen.

Tagged with , , .

24 comments

By Omnivoor – 15 januari 2012

Het hobbelpaard

De meeste van ons zullen het waarschijnlijk niet meer herinneren dat we er in hebben gezeten op hele jonge leeftijd, maar als we jongere broertjes of zusjes hadden weten we nog wel dat die er in zaten, het ‘hobbelpaard‘.

We probeerden onszelf wel eens op oudere leeftijd in een hobbelpaard te wurmen.

Er zijn heel veel verschillende hobbelpaarden te krijgen vandaag de dag, van hout, plastic of metaal, met een schommel mechanischme of veren. Maar vroeger hadden ze toch vaak het model van de bijgaande foto, wij hadden er precies zo een en hij staat nog bij mijn ouders. Als er dan visite kwam met kleine kinderen werd hij wel weer eens tevoorschijn gehaald.

Hebben jullie vroeger ook in/op een hobbelpaard gezeten?

Posted in Spelen.

Tagged with , .

18 comments

By Bart 66 – 12 januari 2012

Ibbeltje

Annie M.G Schmidt is de bedenkster van het meisje Ibbeltje. Ibbeltje is een klein meisje met een vader, moeder en twee katten. Haar moeder is vroeger een dikke rode kat geweest en kan daardoor praten met de katten. Ibbeltje, een niet al te schoon en niet al te braaf meisje, beleeft samen met haar ouders, meneer Pinkepank en opa Duizendschoon vele avonturen. De tekeningen in de boekjes zijn gemaakt door Fiep Westendorp.

Ik ken Ibbeltje niet van de boekjes, maar van het hoorspel, wat in de jaren ‘62/’63/’64 op de radio werd uitgezonden en/of de grammofoonplaatjes die door Venz werden uitgegeven.

In het hoorspel werd de stem van Ibbeltje gedaan door Annemarie van Ees, Ibbeltjes moeder door Hetty Blok, Ibbeltjes vader door Joop Doderer, meneer Pinkepank door Jan Oradie en de directrice door Enny Mols de Leeuwe.  Trio Lemare begeleidde de liedjes.

Kennen jullie Ibbeltje van de boekjes of het hoorspel?

YouTube voorvertoningsafbeelding

Posted in Lezen, Vrije tijd.

Tagged with , , , .

18 comments

By Joke61 – 9 januari 2012

Mannenpermanent

Ergens jaren 70 gebeurde het …… het vreselijke ….. mannen gingen hun haar permanenten (na de vrouwenpermanent). Wat bezielde hen?

En het was doorgaans een bepaald type : het midlife crisis type met een buikje, gouden kettingen en openstaande kragen met massa’s borsthaar. Even lekker generaliseren.

Gelukkig is mijn familie niet in deze val getrapt. Ik zelf zit nu in de midlife crisis leeftijd maar gebruik de tondeuse om de boel op 4 mm te houden.

Ben ik nu erg en vonden jullie het wel mooi of erger nog : hadden jullie ook een mannenpermanent?

Posted in Persoonlijke verhalen, Rages.

Tagged with .

27 comments

By Bertus – 6 januari 2012

Platenspelers Deel II, de Lenco L75

Hi-Fi Púr sang…! Als het een Miele was, was er zeker geen betere. Maar het is een Lenco. De L 75 welteverstaan. Niet per sé je huis-tuin-en-keuken-draaitafel. Want deze machine kostte een lieve duit begin jaren 70.

Met een goed element en nog betere naald schijnt deze draaitafel, die inmiddels richting de 50 jaar kruipt, menig nieuwe, hi-end draaitafel qua prestaties van tafel te vegen door zijn unieke loopwerk de fenomenale tracking en zijn superzware non-ferro plateau van maar liefst 4,5 kilogram…

Zélf heb ik de jongere broer van deze draaitafel. De L78 SE uit 1976. Gekocht op een rommelmarkt voor €2,50… Blij als een kind ging ik met het loodzware apparaat naar huis… Valt niet mee om 10 kilo staal in je armen naar huis te sjouwen.

Thuis heb ik ‘m gestript, zuiver gemaakt, doorgesoldeert en aangesloten. Ortofon OM Pro element erin En oh… WOW!  Deze kwaliteit maken ze niet meer vandaag de dag! Wat een gluid… Zuiver… Rumble nul!

Toen ik vroeger met mijn vader weleens naar het café ging werd er nog weleens muziek van plaat gedraaid… dat was nadat de jukebox was verkocht. De platenspeler was een L75….  ” ‘T Is Weer Voorbij Die Mooie Zomer” schalde door het caf’é… Het was de hit van het jaar en de geur van pils en sigarettenrook vulden mijn neus… Mijn vader nam een slok en ik opende mijn pakje vacuüm verpakte pinda’s… Ach waar is de tijd gebleven?

Posted in Beeld en geluid, Muziek, Nostalgische voorwerpen.

Tagged with , .

9 comments

By Lupus – 3 januari 2012

Jeugdsentimenten wenst iedereen….

Posted in Jeugdsentimenten.

Tagged with .

22 comments

By Sentiment – 1 januari 2012

Bad Behavior has blocked 1985 access attempts in the last 7 days.