Suske en Wiske
Link naar dit artikel Op donderdag 4 maart 2004 geschreven door Jeugd
De Poenschepper is het eerste Suske en Wiske-album dat wordt uitgegeven in de rode reeks. Vanaf deze reeks zijn alle tekeningen in kleur. De 1e druk is in maart 1967.
In dit album wil Lambik zoveel mogelijk geld verdienen en werkt hij keihard. Hij heeft een contract gesloten met twee slechterikken. De machine die hem schatrijk zal maken wordt gevoed met Lambiks hart.
Op een gegeven moment wordt hij zo nonchalant dat hij Suske en Wiske niet meer herkent. Hij gedraagt zich zo typisch dat hij drie truien, drie broeken en drie paar pantoffels aantrekt.
Iedereen doet zijn best hem te redden en uiteindelijk offert een eenvoudige zwerver zich voor hem op, zodat het contract niet kan worden uitgevoerd.
34 reacties op “Suske en Wiske”
Laat een reactie achter
jaa! fantastisch vond ik die! (maar daarna heb ik er niet eentje meer uitgelezen, geloof ik)
Die moet ik nog ergens hebben! Zal in 't weekend direct zoeken!
ik las alleen Jan, Jans en de kinderen. Suske en Wiske wel op tv gevolgd, erg aanstekelijke begintune, zing ik nu nog wel eens
Heb ze allemaal,
!!
dankbaar leesvoer,
als de neefjes/nichtjes langskomen
Blijft humor! Ik heb ze trouwens ook compleet
Wij hadden er thuis een heleboel - nog steeds leuk om af en toe te lezen.
Hoi ze zijn vet cool
Was en ben een echte SW fan. Mijn eerste SW was de dolle musketiers. Uiteraard heb ik de poenschepper ook, want ik heb alle SW's compleet en heb ook veel van de speciale uitgaven. Vond de poppenserie ook heel leuk, was dat jaren zeventig of tachtig? Weet ik niet meer.
Ben twee weken gweleden met dochterlief naar de suske en wiske film geweest….het blijft leuk…
Heelder generaties groeiden op met SW. Mijn vader las ze, ik las ze en binnenkort zullen mijn kinderen er ook wel aan beginnen. Inderdaad, jeugdsentiment…
Leuke boekjes zijn het, nu nog steeds. We hebben we nog een paar over.
Ik heb heel lang de collectie verzameld.
Maar of je er op een bepaald moment te oud voor word, ik weet het niet.
Ik mis denk ik de laatste 15 nummers. gewoon niet meer gekocht. Vind de verhalen een beetje "flut" geworden
Toen ze begonnen met het Delta Duel en zo ,stopte ik met sparen. Ik vond 'de nieuwe' nep.
maarre…suske en wiske is nagenoeg tijdloos. hoewel de eersten wel erg veel afwijken qua tekenstijl. (zwarte madam, rikki en wiske, bokkenrijders)…
De ouwe zijn geniaal! Stokketoet het drijvende dorp was te gek en Walli de Walvis en de Olijke Olifant en De Vlijtige Vlinder! Ik doe nog wel eens een spelletje met mn meiske. Dan heeft zij een Suske en Wiske in de hand en dan zegt ze: "nummer 160!" en dan zeg ik:'De Bokkige Bombardon!" Ik wist ze bijna allemaal uit mn hoofd. Het corresponderende cijfer en titel! Nu is dat op m'n 34ste nog voor de helft aanwezig in mn hoofd!
willy van de steen is gewoon een top strip tekenaar
Die allereersten vond ik nie zo…Taal was meestal erg plat vlaams, leuk werden pas de verhalen uit de zogenaamde Blauwe reeks dat zijn echt de meesterwerken van Willy Vandersteen, hij hanteerd hier de klare lijn en Wiske heeft golvend haar, jammer dat er maar weinig van gemaakt zijn tussen 1950 en 1960, verhalen werden speciaal voor Kuifje/Tin tin geschreven en in die vorm omdat Hergé de stijl van de ouwe suske en wiske te volks vond. Later hebben ze pas echt vorm gekregen een beetje zoals ze nu zijn, maar ik vind de verhalen uit de blauwe reeks nog steeds de beste.
Heb ook een heleboel Suske Wiskes. In principe spaarde ik ze vroeger allemaal, maar dat is geen doen meer omdat er ieder jaar wel een aantal nieuwe albums verschijnen.. Bovendien spreken lang niet alle albums van die nieuwe me aan, en ik kan de niewe avonturen bovendien in de krant lezen. Nu weer een avontuur met Elfjes en kobolden, dat hebben ze al zo vaak gedaan!
Vond juist de eerste albums vaak erg leuk, zoals de Zwarte madam, Bokkenrijders, Prinses Zagemeel etc. Juist die afwijkende tekenstijl van Willy vandersteen zelf vond ik leuk en die verhalen waren grappig en smeuig. Maar ook de Blauwe reeks vind ik goed.
Wel een vreemde gewaarwording dat alle figuren altijd even jong blijven terwijl de wereld om hen heen moderniseerd. Dat heb je alleen met stripfiguren (denk ook bijvoorbeeld aan Jan, Jans en de Kinderen - nu niet meer door Jan Kruis getekend en daardoor zijn de laatste albums toch net ietsje minder)
'Hou je van Suske Wiske?' vroeg de student die bij mijn oma op kamers woonde. 'Ja hoor', zei ik, terwijl ik er nog nooit van gehoord had. Ik moet een jaar of zeven geweest zijn maar kreeg van de student zijn stapeltje oude Suske Wiske's, het begin van een enorme verzameling. Op een gegeven moment, volgens mij eind jaren '70, werd het wel heel erg productie-draaien in Studio Vandersteen en ben ik afgehaakt. De oudere albums vind ik nog steeds slim en grappig. Het mooiste: de fantastische woonhuizen van Dr. Crimson, de uitvindingen van professor Barabas, vooral waarmee je kon reizen. Science Fiction overgoten met een sausje van burgerlijkheid en moralisme. Ha ha, zoals tante Sidonia haar huis inrichtte, dat is nu RETRO
1 keer een paar bladzijden van een suske en wiske gelezen vond er totaal nix aan.
Ja, ook ik las Suske en Wiske. Las ze zelfs meerdere malen. Deze uitgave herinner ik me in het bijzonder, waarschijnlijk vanwege de opmerkelijke titel. Lambik is door een kwade macht bezeten, en geeft sindsdien, alleen om geld. In de loop van verhaal, proberen Suske en Wiske hem te redden door zijn hart met een soort van "goede" laserstraal te doorboren cq te reinigen. Lambik wordt — volgens eigen zeggen — dan door zijn portefeuille gered, die hij op de plaats de plaats van zijn hart draagt. Aan het einde komt alles toch nog goed, zoals eigenlijk alle Suskes en Wiskes deden.
"Het Brommende Brons" spaarde ik vanuit "het Binnenhof", een haagse krant uit die dagen…
Het eiland Amoras was mijn 1ste Suske en Wiske (geleend v/e vriendinnetje). De verdere kennismaking met dit fenomeen had plaats tijdens logeerpartijen bij vrienden van mijn ouders. Hun zoons hadden er stapels van. Later zijn mijn broertje en ik ze ook gaan verzamelen. Om ze te kunnen kopen, brachten we samen statiegeldflessen terug naar de winkel. Het geld mochten we houden en hand in hand gingen we naar onze speelgoeddealer waar ze ook S. en W's hadden. Zo lekker eensgezind zal het misschien nooit weer worden tussen mijn (nu) Big Brother and me.
De poenschepper was één van mijn favorieten. Alhoewel ik dit
album kwijt ben kan ik nog zo teksten als 'start mijn 12 cilinder en geef verkwistend gas' etc herinneren. Geweldige stripboeken.
Ben benieuwd of mijn kinderen ze ook nog leuk vinden.
Ik was en ik ben een fan van Suske Wiske.
Graag zou ik in contact willen komen met andere Suske Wiske fans.
Ik ben een belg, maar ik woon in Nederland.
Ik heb ze net geteld .Heb er 104, waarvan 2 stripklassiekers. Deze zijn in blauw getekend. De poenschepper was ook mijn eerste. Laatst was een nichtje jarig, die ze ook leest, en ik denk, ik geef er een paar voor haar verjaardag. Maar zoonlief (25) zei nee mam, ze blijven bij ons hoor.
ze waren toch ook op t.v. toen. op zaterdagmiddag.
En dan dat liedje erbij; ""suske en wiske en tante sidonia en dan natuurlijk lambik en jerom, tadatadatadatada…… enz…."
Suske en Wiske lees ik nog steeds!
(de hele verzameling van ingebonden boeken,die eens in de zoveel tijd per 4 verhalen worden gedrukt)
Jaaaaaaaaaaaaaa,ik heb er heel veel gelezen en uiteraard ook gelachen maar sommigen zijn zo spannend dat ik mezelf in het verhaal bijna zag, ik deed mee heel grappig
Ik las S&W altijd en ben ze nu aan het verzamelen. De recentere uitgaven zijn qua tekenstijl erg mooi maar qua verhaal niet altijd even sterk.
ik heb de poppen gehad van suske en wiske,
en een paar boekjes heb ik nog
Er was rond 1980 ook een X-rated Suske en Wiske te koop in het marktcircuit,”De Glunderende Gluurder”.
ops:
Ik spaarde S&W dus, tja, ehm.. Okee, ik geef toe: ik had die!
voor de liefhebber
http://members.chello.nl/r.veen3/boek1.html
@michel
Zo’n x-rated versie had ik van kuifje,
sw is een prachtige serie.
ik heb hier veel boeken van, favoriet is
“de kale kapper”.
Wat zal ik er van zeggen? Eén hele boekenplank ziet bijna rood, en dat heeft niets met Mao te maken.
Ik denk dat ik wel meer dan 100 albums heb. Ik ben vooral liefhebber van de oude albums, van Willy Vandersteen, die ik een meesterverteller vind. De verhalen van Paul Geerts, zijn opvolger, vond ik meestal minder goed, laat staan wat er na hem nog verscheen.
Maar Vandersteen… ik woon nu in België, en heb een paar jaar geleden nog meegedaan met een actie, waarbij je herdrukken van oorspronkelijke Suske en Wiskes, in het oorspronkelijke Vlaams kon kopen. Dat geeft nog een extra dimensie aan de albums.
Favorieten opnoemen is een onbegonnen zaak. Er zijn er zo veel. Okay dan: De Sterrenplukkers, Het Rijmende Paard, De Texasrakkers… van Geerts toch nog De Gekke Gokker en De Olijke Olifant.
Met name als kind… de verrukking als je op je verjaardag niet één, maar twéé Suske en Wiskes kreeg! Jeugdsentiment, maar de oude lees ik nog altijd graag.
ik las ze vroeger bij de buren.
voor ons waren ze te duur.
toen ze per 4 gebonden werden (bij lekturama) ben ik ze gaan verzamelen.
ook de blauwe serie helemaal compleet.
ik was een poosje gestopt, omdat ik de verhalen niet meer leuk vond (andere schrijver), maar mijn dochter heeft ze allemaal gelezen en wilde ook de laatste delen.dus heb me maar weer lid gemaakt!!!