The Cats
Link naar dit artikel Op woensdag 2 juni 2004 geschreven door Jeugd en Sentiment
Nadat die laatste band stopt komen de vier Volendammers bij elkaar en vormen The Mystic Four. Als drummer Kees Mooier erbij komt verandert de naam in the Blue Cats en nadat Kees vervangen wordt door Theo Klouwer, wordt de naam definiteef gewijzigd in “The Cats” en verandert de samenstelling niet meer. In het begin zijn ze de begeleidingsgroep van o.a. Imca Marina, Trea Dobbs en Anneke Grönloh.
Het eerste singletje heet “Jukebox” en de 1e top 10 hit is “Times Were When” (nr. 2 in 1968 ). De melodieuze composities en de harmonieuze samenzang, welke door Joost den Draaijer worden samengevat als ‘palingsound’ slaat aan, en met “Lea”, “Why” en “Marian” scoren ze in ‘68 en ‘69 drie nummer 1 hits in 14 maanden en ze krijgen daarvoor in 1970 gouden platen uitgereikt door Cliff Richard in Londen.
Ook ontvangen ze in dat jaar uit handen van Mies Bouwman tijdens het “Grand Gala du Disque” de “Edison”.
Ze vertrekken voor tv en radio-opnamen naar Indonesië, waar ze als helden worden ontvangen en optreden in stadions. In 1972 stopt Cees Veerman tijdelijk vanwege stemproblemen en hij wordt vervangen door Piet Keizer.
Ze blijven hits scoren (o.a. “One Way Wind”, “Vaya Con Dios”, “Be My Day”) en in 1973 ontvangen ze een “Gouden Harp”. Nadat ze in januari 1974 naar Amerika vertrekken om de elpee “Love in your Eyes” op te nemen geven ze in mei een afscheidsconcert in “De Beukenkamp” in Purmerend.
Vanwege de vele aanbiedingen komen de Cats in 1979 weer op het podium maar na een paar platen stoppen ze definitief. Wel haalt begin 1980 de live-versie van “The End of the Show” nog een vijfde plaats in de top 40 en bereikt in 1983 “la Diligence” de 11e positie. In de top 40 scoren ze 5 nummer 1 hits, en ze staan daarmee op de zesde plaats. Alleen ‘The Beatles’, ‘Abba’, ‘Queen’, ‘Michael Jackson’ en ‘George Michael’ scoren in Nederland méér nr. 1 hits, wat aangeeft wat een bijzondere plaats ‘The Cats’ in de Nederlandse Popgeschiedenis innemen.
Klik hier om een stukje van ‘Lea’ te horen.
30 reacties op “The Cats”
Laat een reactie achter
eliers in onze...
Sorry, voor mij alleen de paling graag zonder de sound!
hey ik kijk net in de lijst van de 50 best bezochte weblogs en jij staat op nummertje 15! Goed hoor!;) Ga zo door he?
Eeeeeek
De allereerste pl, die ik voor m'n verjaardag kreeg (10), was er eentje van de Cats en die vond ik toen al helemaal niks
Als ik de Cats hoor, denk ik aan de Paradebar in Hilversum.
daar draaide ze altijd de Cats vroeger.
De heren Cats namen altijd vis mee naar de radiostudio. Daar hebben ze de naam 'palingsound' aan te danken. Is mij verteld door een Volendammer.
dit is echt jeugdsentiment voor mij. Ik maakte voor het eerst kennis met de Cats tijdens het folders rondbrengen in m'n jeugd. ( Huey is van '62 ). 's avonds werden we ( m'n broer en ik ) opgehaald door iemand met een waanzinnige Amerikaan (auto) , waarmee wij naar div. plaatsen in Z-W Ned. reden om aldaar folders te bezorgen. Tijdens deze ritjes ( 30 a 45 minuten) draaide hij bij voorkeur de Cats en Neil Diamond. Iedere keer als ik een nummer van de Cats hoor denk ik sentimenteel terug aan deze hele leuke tijd.
Bringing back sweet memories
vreselijk een en al ellende als ik piet zijn gezicht alleen al zag moest ik al haast huilen
The Cats en in het Bijzonder Cees Verman waren en zijn nog steeds mijn Muzikale helden,
Fantastisch gewoon
The Beatles van Nederland!!!
Wel grappig vooral het liedje"lea"omdat het in het engels klinkt als mijn eigen naam;Lia(Geinig)
The Cats nog steeds hatdstikke goen vooral One way wind pas nog een DVD gekocht van de cats
luister nog graag naar de cats en mijn zoon van 6 zingt let's dance
luidkeels mee vanaf de achterbank.
Ja, volgens mij is dit inderdaad erg goede popmuziek, en - met het risico dat ik nu mijn nek uitsteek - er is over nagedacht, zoals over zo veel muziek uit de jaren '60 en '70. Dat kun je naar mijn mening niet beweren over de rommel die vandaag de dag wordt geproduceerd. Of ben ik nu een oude *** aan het worden?
DE band van Nederland!
ik ben nog steeds gek op de the cats .ook al bestaan ze niet meer.eigelijk toch nog wel de catsband is op gestaan.
heb de Cats nog op laten treden in "club EL TORO" te Tilburg, was wel een enorm succes eind jaren '60, wat was het druk joh, drie keer uitverkocht! dat kon nog in die tijd, brandweer en politie waren toen nog iets toeschietelijker.
The Cats was de muziekband uit mijn jeugd. Nu vooral zoete herineringen. De lp's liggen nog regelmatig op mijn platenspeler.Ja ik heb er nog een!!!! Bij hun optredens klonk altijd de jel "heja the cats, heja the cats, heja, heja the cats". Ik blijf fan.
Onbetwist het mooiste wat er in Nederland ooit op de plaat is gezet. Tijdloze nostalgische songs.
De muziek die deze heren gemaakt hebben zal ten alle tijden gedraaid blijven worden.Als je na een dag werken, alle shit muziek van nu aangehoord hebt ,ben je blij als je thuis lekker the cats kan draaien
waren teminste nog echte artiesten met echte muziek wereldklasse one way wind is gewoon de mooiste plaat van hun vind ik die gitaar solo waarmee het begint leker rustig en dan piet veerman zijn stem geweldig brings back memories
Heb er nooit iets mee gehad…zal ook niet meer komen denk ik.
One way wind vond ik een onwijs goed nummer toen en eigenlijk vind ik het stiekem nog steeds mooi in verband met bepaalde herinneringen aan toen!!!
Voor mij de beste groep aller tijden.
Ik draai hun muziek nog elke dag.
Ik ben niet zo van de Cats. Maar “The End Of The Show” vind ik een mooi nummer. Op TV NoordHolland een prachtige documentaire over deze groep gezien. Allezins de moeite waard.
In mijn jeugd was het niet erg ‘cool’, of ‘gaaf’ om The Cats leuk te vinden. Dat was jammer, want toen ik ze later weer terug hoorde, moest ik echt toegeven dat hun teksten, muziek, uitspraak van het Engels en de poductie wel erg goed waren. Een week geleden weidde er hier in Spanje een radio station nog een twee uur durende uitzending aan. Ik draai het nu vaak en met plezier.
We zijn er mee opgegroeid. Mijn vader draaide thuis de elpees en wij konden het bekijken. Blij waren we er niet altijd mee, maar toch heb ik er wel wat leuke herinneringen aan. The Cats - Colour us gold was de elpee die toen vaker op de draaitafel verscheen - een luxe Dual - en veel van die elpee heb ik gelukkig kunnen zien op dvd en wel heel erg warme muziek - een fijne herinnering ook aan Veronica destijds.
Ik ben geen fan van deze groep maar heb wel wat nummers verzameld. Lea is een prachtig nummer en was dat niet opgedragen aan een overleden fan? Ze hebben trouwens meer nummers met een vrouwennaam erin: Marian en Linda !
The Cats: DE melodieuze popband aller tijden in ons land. Helaas heeft de stem der stemmen Piet Veerman de band destijds genekt ten faveure van zijn solocarrière. Een dijk van een strot, maar ook het toppunt van arrogantie, deze Piet. Hij had in feite al een solocarrière toen hij nog leadvocalist van The Cats was. Uiteindelijk was hij op 85% van de Catsnummers leadvocalist; de rest koorde maar een beetje en volgens verhalen “through the grapevine” werden de instrumenten op de Cats-platen bespeeld door bekende studiomusici, dus: Piet, waarom heb je ‘t zóver laten komen. “Sailing home” was hoogstwaarschijnlijk ook wel op EMI als “The Cats” uitgekomen.
“one way wind” is tijdloos prachtig
Zo mogelijk nog mooier 
Onlangs heb ik ook “Let’s dance” her-ontdekt
Ja Grompie, “Lea” was opgedragen aan een fan die op weg naar een van hun optredens bij een verkeersongeval was gestorven. En intussen ook hun allermooiste nummer vind ik…