De Gouden Boekjes
Link naar dit artikel Op donderdag 3 juni 2004 geschreven door Jeugd
Vanaf eind 1953 met ‘Pietepaf, het Circushondje’ verschijnen bij ‘De Bezige Bij’ ‘de Gouden Boekjes‘. Het zijn stevige, felgekleurde kartonnen boekjes met een gouden rugje en met 28 pagina’s voor kleuters en peuters heel herkenbaar.
De meeste verhaaltjes zijn door Nederlandse schrijvers bewerkt naar het Amerikaanse voorbeeld, de Little Golden Books. Han G. Hoekstra selecteert de verhaaltjes en samen met Annie M.G. Schmidt worden ze vertaald en bewerkt tot Nederlandse verhaaltjes, waarbij ze van de uitgever de vrije hand krijgen. Latere titels worden bewerkt door o.a. Joke Linders en Imme Dros.
De verhaaltjes zijn simpel, met meestal een neutraal begin, een verslechtering van de situatie en een gelukkig einde. ‘Pietepaf, het Circushondje‘ werkt in het circus, omdat hij het kleinste hondje van de wereld is. Omdat hij op een dag begint te groeien, moet hij weg uit het circus, maar hij wordt zó groot, dat dat weer een attractie op zich is, en hij mag blijven. In ‘De poes die dacht dat hij een muis was‘ raakt een door een muizenfamilie geadopteerd poesje in een identiteitscrisis, als hij ontdekt dat hij geen muis is. ‘De gele taxi‘ gaat over een taxiritje met hindernissen naar het station, waar een moeder en haar zoontje tóch op tijd aankomen. En ‘Plofje, de Olifant‘ zit zó ruim in z’n vel, dat hij door allerlei dieren wordt uitgelachen, tot hij door ander olifanten wordt opgenomen.
Door de helderheid, herkenbaarheid, herhalingen en aansprekende tekeningen zijn deze helden al generaties lang een succes en een deel van ons cultureel erfgoed. Zozeer zelfs, dat alleen al de achterkant van het boekje bij ons een “Oh Ja!”-gevoel oproept!
33 reacties op “De Gouden Boekjes”
Laat een reactie achter
eliers in onze...
Ik ken deze boekjes vaag, volgens mij hadden mijn zussen ze wel eens van de schoolbieb. De afbeeldingen komen me in ieder geval bekend voor.
Op boekenmarkten zul je ze nog wel vaak tegenkomen.
Laatst zag ik mini-uitvoeringen in de winkel…!
Ik heb die van mij nog steeds (bij mijn ouders liggen ze, hebben oma en opa wat voor te lezen), er zitten ook enkele Engelstalige tussen…
oh die van de potloden vond ik stom (geen idee waarom)
Maar de kladderkatjes! En de brandweermannetjes! En de gele taxi! En poes pinkie!!
oohhhhhhh en WIM IS WEG! Die vond ik zoooo spannend! Helemaal op zn driewieler naar spanje! (wou die)
Als het goed is heb ik er nog een paar.Ze zijn helemaal stuk gelezen.Of liever stuk gekeken.
Ik kan me nog iets herrinneren over een mol die in een fles gaat wonen en dan in de golven terecht komt.
Ik heb "Plofje de olifant". Ik was dol op dat boekje!!!
De gouden boekjes zijn nu gelukkig nog steeds te koop in mini en gewone uitvoering!
Favouriet was bij ons thuis "Het koekemannetje" met als steeds terugkernde zin:"Loop maar, loop maar zo hard als je kan, je kan me toch niet krijgen, ik ben de koekkeman"
Geweldig. Ik heb ook een aantal exemplaren in mijn verzameling kinderboeken uit de 50 en 60er jaren. Wim is weg was ook de favoriet van mijn kinderen. Superspannend en zielig ook…..
Bij ons was ook "Het Koekemannetje" favoriet. En bij mijn kids ook. Ik hoefde maar het eerste woord van de zin te zeggen en zij zeiden de rest. Geweldig.
Met veel genot lees ik nu voor, voor ons zoontje, uit deze boekjes. Ik herinner het me als de dag van gisteren dat ik in bed lag en dat mama maar weer het koekemannetje moest pakken. Bij Kikki thuis en hondje eigenwijs waren ook zeer zeker favoriet.
Ik vond ook het Koekemannetje heel leuk.
Mijn kinderen genieten hier ook weer van.
De plaatjes zijn gewoon erg mooi.
Plofje vond ik ook leuk.
Laatst kregen mijn zoontjes: Oetel.
Wat een stom verhaal!
Tja, ze zijn niet allemaal even sterk.
Ik ben inmiddels in het bezit van 92 nederlandstalige deeltjes en ik verzamel ze nog steeds. Volgens mij heb ik een waardevol bezit!
Favoriete boekjes: Konijntje Woelwater, bij Kiki thuis en de brandweermannetjes.
Het mooiste vonden wij het boekje "Hansworst". Daar stond een plaatje in van Hansworst met een gitaar en eronder de tekst van het liedje dat hij zong: "Hier zit ik op mijn gitaar te spelen en taartjes kunnen mij niets meer sche-he-len".
Mijn ouders moesten hier in Sydney, in 1956 weer helemaal op nieuw beginnen. Zaterdags gingen we naar de winkels en dan mocht ik een Little Golden Book kiezen. Was daar nog maar net jong genoeg voor. Maar fijn om Engels te leren. Lang bewaard.
Later in de jaren 80 vonden mijn kinderen ze ook fijn. Ik weet niet hoe veel keer ik gelezen heb over het monster in het einde van het boek.
Jaa, de gele taxi! Ik was vijf jaar en logeerde bij mijn tante in Engeland; zij sprak geen woord Nederlands en ik geen woord Engels. Dat communiceert ook zo lekker! Niettemin ging zij mij voorlezen uit de Gele Taxi, hoewel zij geen flauw idee had waar het verhaal over ging (ja, over een yellow cab, maar daar bleef het dan ook bij.)
Jaaa, Mannetje Nies! en het Koekemannetje en De Kleine Indiaan (had je 2 versies van eentje met kinderachtige tekeningen en eentje met echte tekeningen, die heb ik nooit meer gezien, staat een prachtig appaloosapaard in van bovenaf getekend) en Konijntje Woelwater die was heel erg eng!
Heeft iemand dat boekje over indiaantje met die paarden? Mail me dan!
Ik durf t bijna niet te zeggen….. maar zelfs nu op mijn leeftijd
)
( 34 ) ben ik nogsteeds opzoek naar deze boekjes. Ik heb er ondertussen al aardig wat…maar elke boekenbeurs waar ik kom blijf ik zoeken. (Sorry sigi….indiaantje heb ik niet helaas
pietepaf! gister nog voorgelezen. we zijn allebei rond de 40, maar het blijft de favoriet. we hebben een levensgrote pietepaf in de kamer staan zelfs! … en iedereen hield van pietepaf… (bedenk me ineens de geit die de polka danst op een brandend bed hihi)
Ik liep vandaag in de bijenkorf een daar stond zomaar "de gele taxi"!
ik was eigenlijk nogal verbaasd dat ze nog te koop waren..
Mijn lievelingsboekje was Sambo het kleine zwarte jongetje, gekregen van ee oud tante. zwaar politiek incorrect wanneer je met de ogen van nu kijkt.
Pietepaf het kleine circushondje vind ik prachtig! Het hondje kon helemaal niks tot ie ging groeien. Daarna hield iedereen ook gelukkig ook van hem.
En de gele taxi met het jongetje Wim, moeder en het jongetje stonden in de file op weg naar het vliegveld. Haast, haast!
Uit de bieb toen de kinderen klein waren nog meer van die gouden boekjes gehaald. Heerlijk om voor te lezen!
Mijn vrouw heeft hier ook nog een aantal van. pas nog met die potloden zitten bekijken en toen herinnerde ik ze ook. ik denk dat anderen ze hadden maar die typische tekeningen zeggen me veel.
Het allerleukste boekje vond ik 7 kleine dierenvriendjes! Heb dat boekje enige jaren geleden opnieuw gekocht voor mijn jongste dochtertje. Vind het nog steeds het allermooiste “gouden”boekje dat er is!
Groetjes, Mylène
Gek he, dit zegt me helemaal niets. Totaal geen herinnering aan, zelfs geen vage
Ach ja, de gouden boekjes…Konijntje Woelwater, Pietepaf (erg droevig) en Beestjes tellen (op rijm geschreven). Ik word er bijna emotioneel van.
Absoluut: Poes Pinkie………..
“Niemand, niemand, niemand kon zo goed spinnen als poes Pinkie”
Ik ben nu 59 maar het staat nog in m’n geheugen gegrift
het Koekemannetje en de vijf brandweermannetjes zij ook van hoog niveau! Nu ben ik opa van twee kleinkinderen en hoop zo af en toe wat deeltjes bij elkaar te sprokkelen!
@Paul Sprokkelen hoeft niet hoor, ze zijn nog gewoon te koop
Pietepaf, het circushondje. Geweldig vond ik dat boekje. Zo lief als dat hondje was of Plofje, de Olifant die gepest wordt door iedereen en dan komt het uiteindelijk (natuurlijk) toch nog goed. Dat waren echt DE boekjes van vroeger. Hoop dat ze nog lang blijven bestaan.
Ja….de gouden boekjes…!
Vooral de achterkant(kaft) facineerde mij als kind, omdat daar al die prachtige diertjes
op stonden !
Mooie herinneringen…
Ja de gouden boekjes, ik heb ze zelf niet maar ik heb ze eindeloos voorgelezen voor mijn veel jongere broertjes. Ik weet de begin zinnen nog van Hansworst. Op een morgen sprong Hansworst de poedel op zijn blinkende rode fiets en reed naar de winkel van de banketbakker. Mijn broertje vulde ook steeds de einden van de zin in erg leuk!
Ja, een tijdloze klassieker!
Pietepaf, Hansworst, de Hondenmatroos, Rollebollebeest en andere boekjes hebben als kind diepe indruk op mij gemaakt.
Nu mag mijn dochter er van genieten
hehe leuk! ik schijn op deze boekjes dol te zijn geweest, ik herinner ze nog wel en heb nu 3 of 4 van die boekjes in miniformaat waarvan ik Kareltje het leukste verhaaltje vind.