Serge Gainsbourg & Jane Birkin
Link naar dit artikel Op woensdag 21 juli 2004 geschreven door Jeugd en Sentiment
Jane Birkin, geboren op 14 december 1946 te Londen, maakt haar toneeldebuut op 17 jarige leeftijd in 'Carving a Statue' van Graham Greene. Bij de musical 'Passion Flower Hotel' in het 'Prince of Wales Theatre' maakt ze haar zangdebuut. Nadat ze erachter komt dat ze de fout heeft gemaakt om té jong te trouwen, en na de geboorte van haar dochter Kate in 1967, besluit ze naar Frankrijk te gaan. Ze krijgt daar een rol aangeboden in de film 'Slogan' en ontmoet haar toekomstige echtgenoot Serge Gainsbourg, een populaire zanger en tekstschrijver.
Serge Gainsbourg wordt geboren als Lucien Ginzburg op 2 april 1928 te Parijs. Zijn vader verfranst hun joodse naam en Lucien wordt Serge Gainsbourg. Serge leert al op jonge leeftijd piano spelen en zijn vader stuurt hem naar de kunstacademie vlakbij het Montmartre. Een ommekeer komt voor Serge in de jaren 50, als hij op gaat treden in de beroemdste club van Parijs; 'the Millord Arsouille'. Hij wordt een populaire en veelgevraagd zanger/acteur. Als hij in 1968 de liefde van zijn leven ontmoet op een filmset is het plaatje compleet.
Samen halen ze voorpagina's van de Parijse kranten als ze in 1969 met het plaatje "Je t'aime… moi non plus" doorbreken. Het plaatje wordt wereldberoemd, staat in Nederland maar liefst 39 weken in de top 40 en behaalt de 2e plaats. Vooral het gekreun en gehijg van Jane doen veel stof opwaaien.
Serge en Jane blijven 12 jaar bij elkaar en krijgen in 1971 een dochtertje, Charlotte. Gedurende deze blijde periode speelt Jane in 30 films, comedy's en een paar detective films. In 1975 regisseert Serge de film 'Je t'aime… moi non plus', waarin Jane en de toen nog onbekende Gerard Depardieu in meespelen.
De plaat wordt jaren later nog steeds als 'dé Slijpplaat' op klassefuifen gedraaid, of is dat bij jullie anders?
Klik hier om een stukje van 'Je t'aime…' te horen.
29 reacties op “Serge Gainsbourg & Jane Birkin”
Laat een reactie achter
eliers in onze...
hahahha met weinig andere muziek was ik zo snel op de dansvloer………
een ECHTE klassieker, ik krijg nog steeds kippenvel als ik het nummer weer hoor, een fantastische slijpplaat, ook nu nog !!!
Tsja, voor slijpen was ik als 11-jarige nou nèt effe te jong, maar intrigerend vond ik dit plaatje zeker….Overigens: "slijpen" is een woord dat nu niet meer gebruikt wordt, heb ik gemerkt. Ik heb diverse benamingen voorbij horen komen: schuifelen, zwemmen, slowen. …kent iemand nog andere benamingen?
Ik heb niks met deze plaat, vroeger al niet, nu nog steeds niet. Ik vond het gehijg wel interessant, maar knapte volledig af op haar 'zangkunsten'. Daar heb ik me nooit overheen kunnen zetten.
Een aantal jaren geleden zochten we vrienden op die in Engeland een hotel waren begonnen (Lake district). Bij aankomst merkten we dat er een behoorlijke opwinding was geweest. Via via was er gevraagd of er misschien interesse was om serge gainsbourg onderdak te verlenen. Natuurlijk, geen probleem, er was nog plaats. Meneer Gainsbourg kwam aan, rende door de receptie met grote hoed en zonnebril, sloot zich in zijn kamer op en dineerde die avond buiten het hotel. Kwam om 3 uur s'nachts straalbezopen terug, heeft de kamer ondergekotst, en wilde bij vertrek niet betalen, want - zo werd er geredeneerd - een ster van dergelijk formaat is meer waard aan reclame dan de prijs van 1 hotelovernachting. Het argument liep hoog op, bijna uit de hand, en liet de wereldster zien van een kant waar je op "Je t'aime" weinig van hoort.
Als ik het gehijg af en toe op de radio weer eens langs hoor komen moet ik onwilekeurig toch weer aan de pedante franse voetenstamper denken die te belazerd was om gewoon te betalen.
ik heb beiden in mijn kwisje gehad een tijdje geleden
Hihi, mijn grote zus had 'm gekocht maar achtergelaten toen ze het huis uitging - dus ik nam 'm altijd mee naar klasseavonden
Serge Gainsbourg nam "Je'taime moi non plus" eerst op met Brigitte Bardot. Deze werd echter minder succesvol als de versie met Jane Birkin.
Serge is ook verantwoordelijk voor inzendingen van het Eurovisie Songfestival. Hij won het festival één keer, in 1965 met de Franse zangeres France Gall die toen voor Luxemburg uitkwam. Serge tekende ook voor de inzending van Joëlle Ursull, "White and black blues", tweede in 1990.
Serge is aan een hartaanval overleden op 2 maart 1991. Het verhaal van Nico is dus jeugdsentiment.
Jane's leven kende 'ups and downs', maar ze is nooit uit de publiciteit verdwenen door films en muziek. Nu een goed geconserveerde vijftiger.
Hun beider dochter Charlotte speelt zelf ook weer in films en maakt muziek. 'Je táime moi non plus' geeft mij nog steeds kriebels in de buik, terugdenkend aan al degenen op wie ik stiekum verliefd was en met wie ik mocht dansen op klassefeesten (maar niets meer dan dat).
schuifelen noemden ze het in omgeving van Breda.
Bardot wijgerde de plaat uit te brengen, deze versie met Bardot werd pas midden 80's uitgebracht.
Ik ben gek op Franstalige muziek - "Je t'aime… moi non plus" is een van de allergrootste Franstalige songs. Ik hou van dit lied.
geweldig, gewoon neuken op muziek en dat in de jaren 60 en 70
Bardot vond het idd te gewaagd om deze plaat uit te brengen en als zelfs Bardot iets te gewaagd vind, nou dat is het echt "pittig".
Wel een geweldige schuifelaar op de klassefuiven, ook later nog
Rol pepermunt in je broek en maar slijpen met de meisjes op "Je t'aime moi non plus".
Bardot heeft zich inderdaad stevig op het succes van 'Je t'aime…' verkeken en reageerde dan ook een beetje als een boerin met kiespijn, toen het een wereldhit werd.
Het nummer werd voor haar geschreven toen Serge een kortstondige relatie met B.B. had.
De opvolger van 'Je t'aime… heet 'La Décadanse', eveneens met Jane Birkin, die daarin nog een octaafje hoger zingt. Dit prachtige nummer was geloof ik niet zo'n grote hit in Nederland.
Gainsbourg was inderdaad niet vies van provoceren en shockeren. Hij zag er vaak ook als een ongeschoren, aangeschoten landloper uit Dat werd uiteindelijk z'n image en dat koesterde hij.
Grote schande werd er ook geroepen toen hij op TV een biljet van 500 francs verbrandde.
Maar wat een artiest en persoonlijkdeid was het! Hij schreef onder andere ook de megahit 'Comment te dire adieu' voor Françoise Hardy.
Heb ook op dat hijgnummer gedanst. Toen ik eens niet de muurbloem was op het feestje van het broertje van m'n vriendin. Cradlesnatcher als ik was, danste ik met een jongere jongen die (gnuif,gnuif) leek op Herman Brood.
Laatst heb ik een driedubbel-cd van Serge Gainsbourgh geleend van de bibliotheek nadat ik daar om mijn geheugen op te frissen over de jaren ‘80, een verzamel-cd van Jo lemaire had geleend. Daar stond “je suis venu te dire que je m’en vais” op, wat een gecoverde versie van Serge Gainsbourgh is.
Ik wist niet meer dat het beroemde “je t’aime…moi non plus” ook van hem was. Hij heeft uitstekende percussie bij zijn muziek, vooral bij het vroege werk. Ik weet eigenlijk weinig van de Franse cultuur en ben bezig die schade wat in te halen.
Jane Birkin is (zonder Serge) te zien in Blow Up van Michelangelo Antonionini uit 1966. Mijn all time favourite film, die perfect de sfeer van het hippe Londen van de sixties heeft weten te vangen. Wie hem niet kent raad ik aan meteen naar de videotheek te gaan.
Zijn lied “Aux Armes Et Caetra” schijnt een persiflage op het Franse volkslied te zijn.
Merkwaardige nummers als “S.S. In Uruguay” en “Nazi Rock” zijn ook van zijn hand.
Voor mij was dit destijds al net zo’n spannende plaat als Do you love me’ van Sharif Dean.
…que je m’en vais wordt hier in Frankrijk nog steeds veel gedraaid.
‘Comment te dire adieu’ Welke versie is nu beter? Françoise Hardy of the Communards?
ja net zo een hijg nummer als van donna summer
met : love to love you baby
was wel een beetje een hijgplaat vond ik
net zoiets als het nummer love to love you baby van : donna summer
@dutchfranca62 je bent geweldig
ik zocht dat nummer van sharif dean wist niet meer hoe de zanger en het nummer heette ???
toen ik die naam las wist ik het weer ! heb hem gelijk gedownload en het was hem !
@Dutchfranka: “Hier in Frankrijk”, je woont in Frankijk? Beheers je de taal? Ik spreek maar een paar woordjes Frans. Een vriend van mij helpt me soms Franse teksten te begrijpen: “Je suis venu te dire que je m’en vais.” betekent “Ik ben gekomen om je te vertelen dat ik ga.” volgens hem.
Misschien dat ik weer naar Frankrijk ga. Ik ben er vier keer geweest. De laatste twee keer in de Pyreneeën, tussen Perpignan en Foix.
@John: You’ve made my day
@Paul: Ja, ik woon in de Charente ik speek wel wat Frans, kijk maar eens bij m’n profiel.
Heel toevallig hoorde ik vanmorgen nog een ander nummer van dit duo. ’soixanteneuf’ of wel om naar in ‘nummers’ te blijven: 69!
Het was al net zo’n hijgnummer als Je t’aime moi non plus. Had dit ‘chanson’ nog nooit eerder gehoord. Jullie?
geweldig ,ik heb de singele grijs gedraaid
Ik had er als kind een hekel aan, vanwege dat gehijg, en omdat ik het gewoon geen leuke muziek vond. Ruim 35 jaar later vind ik het een wereldnummer!
Heb een paar jaar geleden nog eens een cd van ze geleend in de bib: L´histoire de Melody Nelson. Originele plaat, vooral vanwege het zachte gemurmel van Serge Gainsbourg.