Bamboehengels
Link naar dit artikel Op zaterdag 17 december 2005 geschreven door Eric Erres
Mijn ouders winkelden helaas niet bij De Gruyter. Gelukkig kreeg ik wel af en toe een Snoepje van de Week toegeschoven.
Vooral Minidam is me bij gebleven. Fascinerende bouwplaten van huisjes en winkels. Recent nog een aantal kunnen terugkopen. Want dat zijn dingen die in het verleden natuurlijk het eerst gesneuveld zijn.
In 1970 mijn eerste Bamboehengel gekocht bij De Gruyter. In zo'n plastic foudraal. Mijn buurjongen ging me voor. Tja, en je wilt dan meedoen. Drie deeltjes met een (te grote) groen/ gele dobber, te dikke lijn en veel te grote haakjes, met oogje. Maar dat moest ik natuurlijk allemaal leren.
Mijn eerste vis, een leuke Ruisvoorn, weet ik nog goed! Extase. Vreemd genoeg heb ik nooit vis bewaard in een emmer of leefnet. Wel eens met gevangen visjes roofvis gevangen. Maar daar heb ik een afkeer van gekregen. Heb het niet op roofvis als snoek en baars.
De gevoeligheid van de bamboe-delen lag in de verbinding: kwam er een scheurtje in dan moest je deze omwikkelen, anders was de stevigheid verdwenen. Natuurlijk was de levensduur beperkt: want hoe ga je als kind om met zo'n hengel?
Omdat vissen in het bloed en de familie zit, en al mijn buurjongens visten, kreeg ik daarna, uit de BP-shop, een werphengel. Die is in 35 jaar niet veranderd! Die van mijn zoontje is identiek aan de mijne. Hoezo nostalgie?! De bamboe -en werphengel waren de opmaat tot mijn viscarriere, die nog steeds doorloopt. Probeer nog geregeld te gaan vissen. Kan een boek schrijven over al het visserslatijn. Het materiaal is totaal anders geworden, maar het gevoel aan de waterkant zal nimmer veranderen! Dus als jullie me missen op deze site…
64 reacties op “Bamboehengels”
Laat een reactie achter
ik heb ook een bamboe hengel gehad, met kaas vissen vertelde een jongetje aan de waterkant,dus ik met kaas vissen, maar ving nooit wat, tot die ene dag; er werd getrokken aan mijn hengel en deel 2 en 3 werden het water ingetrokken en deel 1 had ik in mijn hand, daar ging mijn hengel! Er kwamen kanoërs aan die de hengel en vis uit het water hebben gehaald, het was een enorme snoek! Ik durfde hem niet van het haakje te halen dus dat heeft de jongen gedaan die de hengel had opgevist. Ik heb nooit meer gevist!
Hahaha….arme eline !!
…maar er is één ding dat ik nooit zou willen missen, vissen…
Ik heb nooit gevist maar paar jaar geleden kreeg mijn dochter een bamboehengel, bij ons achter in de tuin loopt een brede sloot dus kon ze vanuit de vlonder vissen. Natuurlijk had ze maden gekocht want ja daar zijn vissen dol op. Ik die erbij stond en totaal geen ervaring had wist wel dat je moest ingooien! dus duidelijke instructies gegeven! Ze gooide in maar had geen rekening gehouden met de bomen, dus lijn bleef haken en het haakje kwam in haar haar terecht met….juist…. een made (of maai zoals we in brabant zeggen) en het was aan mij om die eruit te halen! het was de laatste keer dat ze in mijn bijzijn gevist heeft! en ik wil dat ook graag zo houden (nog kippenvel krijg)
Zo'n bamboe hengel heb ik ook gehad 2x mee gevist nooit wat gevangen.Geef nog steeds niks om vissen.Me aller eerste hengel had ik zelf gemaakt toe ik een jaar of 4 was een dikke stok ,een stropakken touwtje,een grote haak die ik in de schuur op een plank had gevonden en een hele boterham er aan,niks gevangen natuurlijk.
Hengelen is volledig aan mijn voorbij gegaan nadat ik ooit eens een hengel bij de eerste keer ben kwijtgeraakt.
Dat getrut en gefrut met lijntjes en dobbertjes vind ik helemaal niets.
Mijn zoon heb ik daarom ook maar ander hobbies aan de hand gedaan.
Ik had ook zo'n bamboehengel en heb in mijn viscarrière slechts een vis gevangen. Ook had een keer een eend gehapt in mijn haak, waarschijnlijk kwam hij op het stukje brood af; de draad brak en de eend vloog weg nog met de haak in zijn snavel. Ik kon er echt niets aan doen. Toen later het topje van mijn hengel afbrak heb ik mijn hobby opgegeven.
Mijn oudere broer ging regelmatig vissen, in een beekje dat allang niet meer bestaat omdat er flats moesten komen. Hij had mooi spul, werphengels en zo en hij kocht voor mij zo'n bamboeding. Ik herinner me niet ooit iets te hebben gevangen, maar het waren wel prachtige uren met m'n "grote broer"!
"Vissen" is eigenlijk het woord niet.
Het leken complete expedities als m'n vader en ik op jacht gingen maar in feite stelde het, qua materiaal, niet eens zoveel voor.
Natuurlijk hadden we een "viskoffer", zo'n hardplastic gereedschapskist met vakjes, en 3 hengels. Twee waren insteekhengels van bamboe en een klein werphengeltje gebruikten we "voor bij de kant" (niet om te werpen dus).
Het "Camel Trophy"-gehalte zat 'm in het feit dat wij onszelf tot palingvissers hadden gebombardeerd en dat betekende vroeg uit de veren, bij voorkeur als het volle maan was. De avond tevoren hadden we al (rode!) regenwurmen verzameld (spade in gazon en dan schudden geblazen tot ze verschijnen) en samenzweerderig boterhammen gesmeerd. Meestal toverde m'n moeder dan wat koeken tevoorschijn voor "de mannen". Van alle voorpret zat ik de hele nacht rechtop in bed te fantaseren over onze aanstaande monstervangst en van slapen kwam weinig.
Het volgende moment was het rond half vijf in de ochtend, dat ik voorzichtig uit een diepe droom werd losgeweekt met de vraag of ik nog mee wilde. "Of ik nog mee wilde?!!"
Als een speer schoot ik in mijn overall laarzen. Ook nam ik de twee verrekijkers mee voor alle "vliegende vissen" in de omgeving. Dan volgde een superspannende autorit door het holst van de nacht in the middle of nowhere (wij visten destijds in Zuidelijk Flevoland waar Almere nog moest verrijzen). De weggetjes werden steeds smaller en modderiger. In de stralenbundels van onze koplampen vingen we vuurvliegjes en af en toe leek een voor ons uit sprintende haas als loods op te treden. Als we dan bij een geschikte visstek kwamen, was het alsof we achter vijandelijke linies waren gedropt: je hoorde ons niet, zó voorzichtig slopen we naar de waterkant.
Dan volgt het "nestelen": hengels klaarmaken; de simpele krukjes op de juiste plek; diepte inschatten; pieren op de haak; et cetera.
En dan begint de meditatie. De dobbers staan sereen in het spiegelgladde water, het wordt langzaam licht en de waterkant komt tot leven, allerlei geluiden dichtbij en veraf, m'n pa steekt een sigaret op en vraagt mijn mening over onze kansen vandaag. De zon komt op en begint ons te verwarmen en ik hoor een verhaal over vroeger toen ik nog maar een baby was; hoe ik toen al aan de waterkant rondkroop en besloot het ruime sop te kiezen. Over hoe ik toen op het nippertje werd gered, aan 1 poot omhooggetrokken, hoestend en proestend, maar toch een échte waterrat.
Dan weer een lange stilte, genieten van het "in-de-natuur-zijn".
Een Bastognekoek en weer een gnuivend verhaal. Hoe ik de vorige X m'n bamboehengel achterna was gedoken, nadat die uit de houder was gesnokt door een reusachtige snoekbaars, die er nota bene ook nog aanzat bij het binnenhalen! Of over de grootste paling die wij ooit samen hadden gevangen na een gevecht van meer dan een half uur: een diepzeemonster van minstens een meter lang en zo dik als de polsen van m'n vader. . .
Stilte, natuur en verhalen over m'n opa op Texel, hoe die na een razende storm een paar manshoge vaten Engelse rum had gevonden op het strand… M'n opa die mij alle geheime knopen had geleerd en ook hoe je het beste een paling kon roken in een ton.
Geluid van meerkoeten (van die hoge fluitende ventiel-geluiden) tussen het riet, de geur van het water dat opwarmt, futenjonkies op de rug van de oudervogels; alle gelukzaligheid van mijn jeugd samengebald in een paar zomerse ochtenduren langs de waterkant. Natuurlijk ging het niet om het vissen, de paling was slechts bijvangst.
Zp spectaculair als bij Luc was het helaas niet in mijn geval. Natuurlijk (?) had ik toen ook zo'n bamboehengeltje, maar niet het geduld dat erbij hoort (en er niet bij wordt verkocht). Was dus snel over bij zo'n hyper jongetje als ik was (en dan heb ik het nog niet eens over de wormen die ik er niet wilde doen).
$teven1970: had jij ook een bamboehengeltje?
Kleine post scriptum:
ik moet steeds aan onze bamboehengel-dagen denken als ik Spinvis "Aan de oevers van de tijd".. hoor zingen
't is die sfeer hè?
Hé, een log over mijn hobby en passie!! Als vijfjarige begonnen met natuurlijk dat bamboe-hengeltje en nu bijna 40 jaar later nog steeds een fanatiek hengelaar.Ben sinds een paar jaar ook wedstrijd-visser geworden. Ik weet het, vissen heeft ook veel tegenstanders maar ook ongelofelijk veel beoefenaars. Ik zou ellenlange belevenissen kunnen beschrijven, maar dat zal ik jullie niet aandoen (iedereen zijn eigen hobby) maar voor mij het ultimatum van vrije-tijds besteding!
Hehehe, totaal vergeten, maar ik had zo'n hengeltje ja. Met opa ging ik wel eens vissen als kleine jongen aan t kanaal, maar ik was nogal gauw klaar. Ik wist dat vissen gepaard ging met geduld, dus t duurde wel ff voordat ik mn ongeduld kenbaar maakte. Maar dat oud-Hollansch 'dobberturen' bleef niet lang boeien. En die pieren steken vantevoren…ik vond t nogal een gedoe eigenlijk!
godnondeju, ik had zo'n hengel ja haha! èn een schepnet, ook met bamboe stengel! voor stekelbaarsjes en kikkervisjes, die we vingen op t terrein van Meneer Philips.
hee rick67! ik lees nu jouw stukkie! haha, ik hoef nix meer uit eleggen…we sluiten wederom naadloos aan op elkaar! haha mooi.
"DAAR!AAN JE BLINKER!-ZAG JE DIE PIEPKLEINE FLYING LURE?!"
@$teven1970, je kijkt teveel Discovery-Chanel.
Luc: Ik heb wederom weer zonder moeite over je schouder mee kunnen kijken, hulde.
Toen ik een jaar of 10 was ging ik weleens vissen met een neefje, vond 't doodeng om dat wormpje aan het haakje te hangen. Het wachten op iemand die je nog nooit gezien had vond ik wel spannend! Maar als je dan beet had moest je ook weer die gladde spartelende vis van het haakje afhalen. Beetje eng.
Vissen is dus niet voor mij weggelegd.
Had vroeger wel zo'n visspelletje: kartonnen doos zonder bodem, met een sloot tafereeltje, hengeltjes met daaraan een magneetje, vissen, oude schoen, en oude pan met ook een mageneetje én punten. Alles in die doos mikken en vissen maar!!
…"EN HIJ WEEGT WEL FIER POND! HIJ KWAM DAAR NET BOVEN EN HIJ WEEGT WEL FFIER POND. HIJ GAAT FLINK TEKEER AAN MN MOLEN!-DAT IS 'N GOED TEKEN. ALS JE 'M AAN LAND HAALT WIL IK OOK EEN ZAKJE VAN DIE DINGEN DIE JE DAAR HEBT! DEZE FLYING LURE IS ECHT FE-NO-ME-NAAL! IK MOET JE ZEGGEN DAT ZE ECHT WERKEN…"(…)
Don Meisner, flying lure design
@ Luc….ik blijf fan….heel mooi verhaal.
haha $teven, is dat soms die zelfde vent die zegt dat je de magic-bullit moet kopen? Een soort koffie-molen waar je in 3 seconden een complete maaltijd uit haalt? Of een steunzool die niet kapot gaat als je er met een stoomwals over heen rijdt? (is logisch, want hij is van schuimrubber) maar toch!
ja Ed, dit is oude glorie TellSell, voor zover dat bestaat! Die Flying Lure was destijds (1993-1994) hilarisch! Ik nam 'm ooit op op cassettebandje en kan 'm daarom nog bijna in zn geheel afratelen!
Ook de Juice Tiger, Colourcote 2000, Europainter, BlueBlocker….jeweetwel, de tijd van host Mike Levy!
Wat een ellende. ik kon destijds niet voorstellen dat dat serieus was.
en de miracle blade (…"Wat wil je hier mee snijden?!-Pindakaas?!")
@$teven1970, ivm mijn werk (continu) kijk ik wel eens 's morgens tv, weet je dat er dan op 20 van de 30 kanalen deze onzin te zien is? Terug naar 2 of 3 kanalen op tv svp! (hoef je ook niet meer zo lang te zappen)
ja echt ellende ja….maar ze zijn ook niet zo leuk meer als vroeger!
Ze zijn alleen nog maar irritant! maar goed, terug naar onderwerp VISSEN met bamboe-hengel!
Nee, bij ons kon er niet gevist woprden, het deel van de Veluwe waar wij woonden had geen visplekjes. "Mijn' eerste viservaringen zijn die van mijn zoon (nu 20) die idd met een klein bamboehengeltje begon, maar al gauw een groter exemplaar wilde (wat wil je, als je vanaf een terrasje in de tuin kunt vissen …) , op een dag had ie een nog nieuwere hengel en om 'm te proberen gooit ie het ding even in het water, om direct beet te hebben. Gegil, 'mam, jij moet 'm eraf halen'. Wat een rotklus! Ik zag de lol van vissen al niet in en daarna helemaal niet meer. Gelukkig voor zoonlief was/is een vriend van ons een verwoed sportvisser en nam hij hem regelmatig mee naar clubdagen, -wedstrijden etc. Nu vist zoonlief niet meer, het enige wat hij nog met vissen doet is ze klaarmaken, als kok.
Wat een leuke reakties allemaal! Dank!
@Ed: ik hoop binnenkort uit de continu te gaan en dus meer te kunnen vissen! (Ik weet niet of dat zo werkt..).
@Luc: ik heb je gisteren al gecomplimenteerd met je reaktie op Hippies.
Het verhaal wat je nu weer beschrijft is perfect: dat bedoelde ik met genoeg Latijn om een boek te schrijven.
Ook ik ging Paling vissen in de Vlaardingse vaart! Zo'n beest onthaken op een krant! In de winkels is nog maar één op de tien Palingen wild!
De mooiste herinneringen heb ik aan de eerste keer strandvissen op de Maasvlakte en die 1000x daarna! Nachtelijk strandvissen met een Petromax! Prachtig.
Vreemd, dat weer niemand reageert op Snoepje van de week..!
@Eric, dat is toevallig, als wedstrijd-witvisser vind ik het ook nog steeds leuk om tussendoor te gaan strandvissen. De maasvlakte is daarbij mijn favoriete plek. Een Petromax heh ik ook, spannend man, dat nachtvissen.
p.s. over het reageren op het snoepje v/d week ,dat ken ik helaas niet!
@Ed: ken je http://www.eurovissers.nl met de vangstberichten?!
Vissen: een mannen onderwerp (-;
Hoezo? Mijn partner gebruikt oude bamboe visdelen voor bij de struiken…
Gebruik ik ook voor mijn planten etc in de tuin hoor Eric.
Maar het aantal vrouwelijke reacties is minimaal. De mannen voelen zich behoorlijk aangesproken.
Goed om dat zo hardop te zeggen: morgen zal Rian dan wraak nemen poesiealbum, eerste menstruatie, barbie, etc.
Ik kom maandag wel terug…
@Joke: Hoezo een mannenonderwerp ?
Ik vis ook nog steeds en al is het wel minder dan toe voor ongeveer 5 jaar geleden het geval is.
Mijn man is karpervisser en idd, het staat niet in verhouding van wat ik mij van vroeger herinnerde.
Toen was het een bamboehengel of een werphengeltje met een emmertje. Nu wordt de auto compleet afgeladen met allerlei spullen , het lijkt meer op een overlevingsbivak!
Wie herinnert zich nog de hennep die vroeger gebruikt werd als aas ?
Koken tot ze lossprong, en dan was ze klaar voor gebruik.
Ik was meer van het schepnet en het gewoon in het slootje kijken. Zo'n haakje, dat vond ik zielig.
Had ook een bamboehengel. Ging vissen …. maar had een ding niet ingecalculeerd : dat ik ook weleens een vis kon vangen.
Help … beet.
Hoe moet ik in godsnaam dat glibberende spartelding van mijn haak krijgen.
Heb het beest waarschijnlijk in mijn pogingen vreselijk mishandeld. Daarna NOOIT meer gevist.
Als meisje had ik nooit een (bamboe) hengel, wel mocht ik met de hengel van mijn vader proberen wat te vangen. Overigens lukte dat nooit.
Nou heeft mijn zus twee dochters en ik heb twee zoons. Zwager Jan leek het een leuk idee om voor zijn twee neven bamboehengeltjes te kopen, tenslotte horen jongens te vissen. Om vervolgens helemaal te vergeten dat hij ooit die hengeltjes gekocht had. Dit jaar gingen zus en zwager hun garage opruimen. daar kwamen ze de hengeltjes tegen ………Het leverde in elk geval een leuke foto op: Twee lellen van knapen (1mtr 89 en 1 mtr 98- 18 en 20 jaar) met die twee l*llige bamboehengels, ze vonden het gewéldig!!!!
@Joke61, jaaaaaaa dat vierkante kartonnen vijvertje met magneethengeltjes had ik ook. Waarom maak je er geen gastlog over? Volgens mij hebben velen van ons voor joker aan tafel gezeten hiermee
Hoe kwam het eigenlijk dat ik altijd won (wedstrijd?). Ik schoof misschien wel heel behendig met mijn magneethengeltje over de boden en nam diverse vissen tegelijk mee. Sindsdien weet ik wat valsspelen is……..
Mijn god! Dat spelletje, aquarium heette het. Er zat ook een paling bij, dat leverde een extra bonus op. Bij ons zaten er ook 3 of 4 plastic vissen bij. Complete veldslagen hebben we geleverd, en dan donderde die vis er NET af, VOORdat ie binnen gehaald werd.
Maar goed, ik heb ook met de bamboehengel gevist, samen met mijn Pa. Achterop de fiets, beentjes in de fietstassen, en gaan.Mijn Pa met de ECHTE hengel, en ik met de bamboe. De voorntjes werden mee naar huis genomen, (voor de kat) en mij werdt geleerd 'hoe de vis panklaar te maken' Dit is echt 33 jaar geleden! Later toen ik een jaar of 11, 12 was trok ik er meer op uit met een schepnet, omdat ik helemaal geobsedeerd was van kikkervisjes.Ik heb ooit mijn moeder tot wanhoop gedreven door een enorme kikker mee naar huis te nemen, (2 hoog in de stad) en in de keuken te laten springen.Ik heb hem wel teruggebracht. Mijn eerste (jeugd) liefde ontmoet tijdens het vissen, Wimmie Vonk. Ach ja, en nu vis ik nogaf en toe, meestal in het voorjaar, met mijn dochter van 6 naar kikker-of paddevisjes.
Gevist vroeger. Met een bamboehengel, simmetje en dobber. Deeg en/of wurmen. Begrijp nu nog steeds niet waarom. Welke lol ik daarin gehad heb… ik weet het niet, maar heb het gedaan. Eerst met opa op de Zaadmarkt.Ik was 4 of 5 jaar. Oma vertelde later dat opa er geen moer aan vond, maar het samenzijn met zijn kleinzoon was hem heilig. Een paar jaar later in de sloot 3 straten verderop. Toen een hele tijd niets en op de middelbare school 1 zomervakantie fanatiek met een werphengel. Nog weer later ben ik wel eens aan de waterkantkant gaan zitten met een hengel en een biertje. Geen haakje, wel een loodje en dobber. Komen ze vragen of je al tuk heb gehad. Nee. Oh, je moet dieper gaan liggen. Nee hoor. Jawel, dan heb je meer tuk. Welnee. Welja. Enfin, na veel welles en nietes haal ik op en zien ze dat er geen haak aan zit. Hoe kan dat nou? Nou, met die hengel en mijn biertje ben ik een visser, zonder hengel met bier aan de waterkant zitten ziet er nogal raar uit. Nu heb ik er totaal niets mee. Mijn broertje wel, die gaat op zijn vrije dag om 4 uur opstaan om om 5 uur kilometers verweg aan een slootkant te kinnen zitten. Ik verdenk hem er van dat de biertjes die meegaan net zo belangrijk zijn als de hengel, maar goed, ieder zijn meug.
Dochters lief hebben ook een poosje de bevlieging gehad. En wie kan er op komen draven om die ….vis van de haak te halen? Juist…roefeltje, want mamaroefel weet niet hoe en vind het maar glibberig en eng.
Wat ik nog steeds niet begrijp zijn die idioot lange hengels. De dobber ligt zowat aan de overkant. GA DAN AAN DIE KANT ZITTEN, kan je met een kleinere hengel volstaan.
@roefel, twee redenen, de eerste is dat de vis zich dan weer naar de overkant verplaatst (lekker rustig, weet je wel)
en de tweede kan met de diepte te maken hebben. Op zes meter water is het heel lastig vissen met een hengeltje van drie meter.
@Eric, de site v/d Eurovissers staat al jaren bij mijn favorieten
@Alle dames, het vissen voor dames in Nederland is sterk in opkomst, bij de wedstrijden waar ik aan mee doe doen er soms wel tien mee en daar is af en toe heel moeilijk van te winnen!
Ed, van vrouwen kun je nooit winnen…
)
Keertje vissen?
Een beetje off topic: maar als ik aan de bamboehengels denk, denk ik aan de speelgoedwinkel waar ik kwam en die verkocht ook van die piepschuim vliegtugjes, die je zelf in elkaar moest zetten. Met een los plastic propellertje die je voor op de neus moest doen, met een rode "schoepen". Ze waren goedkoop, en in allerlei kleuren. Geweldig!
@Mascha, hou het in de gaten: er ligt hierover een gastlog klaar. Ze zijn trouwens nog steeds te koop (en nog steeds spotgoedkoop).
@Mascha: wat een vreemde associatie inderdaad…
mascha. bij de log over bouwmodellen staat meer info over de vliegtuigjes die jij beschrijft.
Tsja vissen, wat zal ik ervan zeggen
De meeste viservaring heb ik uit de 2de hand. Mijn man is een enthousiast visser, we hebben een tijd een visboot gehad en gingen hier dan vaak richting Wad en de Razende Bol ( ik natuurlijk alleen als het heel mooi weer was, met boek en zonnebrand ) .
Toen onze zoons wat groter waren vond ik dat ik tijdens mijn mans afwezigheid ook maar eens jongensdingen met ze moest doen, een ramp…de telescoophengel deels in het water, want ik haalde de verkeerde dop eraf, toen had ik mezelf beet ( wel een beste vangst trouwens ) en toen mijn oudste riep : "mam ik heb beet ", dacht ik helppppppp wat nu hihi…
Inmiddels gaan de 3 mannen hier in huis regelmatig samen vissen en ik heb gelukkig inmiddels door, dat ik daar echt niet voor gemaakt ben, ieder zijn eigen hobby…
@Mascha: Ja die dingen herken ik ook nog, we deden er wedstrijdjes mee hier. Ook onze kids hebben er nog met veel plezier mee gespeeld trouwens…
Mascha: Leuk dat je over die vliegtuigjes begint, ik had ze al jaaaaren niet meer gezien. Maar ze verkopen ze hier (in Rotterdam) bij "de Beukenboom" dat is een winkel die nog echt verantwoord speelgoed verkoopt, niet te verwarren met een 'Bart Smit' e.d
Ed, en als er nu aan de overkant ook vissers zitten:-)
@roefel, dan gaan ze naar het midden, en daar heb je dan ook weer een lange hengel voor nodig! Nu jij weer! (en dan ik weer)
slimme beestjes, lijken me niet zo makkelijk te vangen. Ik denk dan ook dat dat het is wat het voor de liefhebber zo boeiend maakt.
@roefel, dan is het kwartje gevallen, ik zou zeggen, zegt het voort aan diegenen die het nog niet begrijpen! Hahaha
heb deze zomer meer met de bamboehengel van mijn zoontje
gevist als met eigen telescoophengel.met goede sim en niet
te dik draad vallen de vangsten niet tegen
Ik heb nog nooit gevist, kan er het geduld niet voor opbrengen… helaas.
Het eerste verhaaltje is voor mij zoooo herkenbaar. Ondanks dat ik een stuk jonger ben dan jullie… Ik had idd ook zo'n 3 delig hengeltje die me het water in schoot. Maar 1 geluk, de jongen die er zat te vissen (hij was een jaar of 3 ouder en ik was smoooorverliefd op hem) haalde hem eruit! Vond ik uiteraard erg lief.
En vissen met kaas en een kurkje als dobbertje was natuurlijk ook niet te doen. Nooit heb ik wat gevangen. Vorig jaar februari in Australie ving ik m'n eerste en tweede vis ALLER tijden…Blowfishes…
Bij het zien van het woord bamboehengel komt bij mij een leuke kleuterherinnering op: Mijn neefje en ik (beiden een grote bos witte krullen, allebei 4 jaar oud) hadden bamboe speelhengeltjes met een stuk touw eraan. Op een zonnige dag kwamen we op het stoute idee om een korst brood aan onze hengels te binden en stieken naar het grote huis op de hoek van de straat te lopen (wij mochten daar helemaal niet komen) . Deze mensen hadden namelijk een vijvertje in hun tuin waar we vanachter een struik onze hengels in dompelden. En die goudvissen wilden maar niet bijten…
Ik moet nu lachen bij het idee dat die mensen waarschijnlijk vanachter hun raam naar ons hebben zitten kijken en gieren van het lachen…!
Jaaaaaaaaaaaaaaaaa, ook ik heb een bamboehengel gehad, het was mijn eerste, ik heb er meerdere gehad en daarna ook andere soorten samen met mijn broer. Ik viste altijd met mijn broer en vader in de zomermaanden na het avondeten want tsja dan was het langer licht altijd he? Ik ving altijd heel veel visjes en mijn broer veel minder en dan vroeg hij altijd: mag ik eens op jou plekje staan? En nog ving hij dan niets en ik ving uiteraard op zijn plekje weer vis
Mijn broer leeft intussen niet meer helaas maar ik vis nog steeds, deze zomer deed ik het ook maar dan vanaf onze eigen vissteiger of in ons eigen bootje met herinneringen aan vroeger………………….. 
Wij hadden vroeger ook van die bamboehengels. Ik heb er ook weleens mee gevist, samen met mijn vader. ‘k Had er nooit zoveel geduld voor. Twee keer had ik ‘beet’: de ene keer sprong de vis bij het ophalen van de lijn terug het water in, de tweede keer had ik het eerst niet eens in de gaten! Toen ik mijn dobber onder water zag haalde ik op en hengelde mijn eerste vis binnen. Omdat ik dat glibberbeest zelf niet durfde aanpakken liet ik dat door mijn vader doen.
bij mijn oma en opa stonden die hengels onder de was lijnen als verteviging en de was lijn was wat hoger
Toen ik 8 werd, kreeg ik zo’n bamboehengeltje voor mijn verjaardag. Moe had er een paar knoopjes op bevestigd met vissersgaren om het snoer erom te winden en pa zou me leren vissen. Zelf had hij een samengeraapt, amorf zootje wat een kwartier in het water gehouden moest worden om niet uit elkaar te vallen. De eerste keer een emmer mee, want de verwachtingen waren hoog gespannen. En inderdaad, volgens pa beginnersgeluk, want er leek wel wat te bijten. Een flinke brasem, gevolgd door nog vier, en hij had maar niks. Mopperend over die rotjongens die maar zitten te kloten in het water in plaats van stil te zitten, gingen we de boel opruimen. Maar we waren wel beste vissers, maar geen beste thuisbrengers. Al mopperend stootte hij de emmer om en de brasems zochten al flapperend over de steiger via de kieren de natte vrijheid weer op. Einde eerste bedrijf, tweede bedrijf, doek op. Zelfde plek, iets beter uitgerust. Op zolder had hij een leefnet gevonden, maar van het zelfde bouwjaar als zijn hengel. Weer volop vis, een paar grote baarzen erbij ook, maar we waren wel beste vissers, maar geen beste thuisbrengers. Bij het ophalen van het leefnet bleek de bodem er niet meer in te zitten. Einde tweede bedrijf, derde akte. Andere plek,aan de oever van het kanaal, nieuw leefnet dus nu kòn het niet meer misgaan. Weer veel vis, leefnet goed gevuld. Maar we waren wel beste vissers, maar geen beste thuisbrengers. Alles was opgeruimd, en pa moest nog even ter compensatie ‘het water van het kanaal aanvullen’. Ik had ondertussen het leefnet goed vast gehouden en slingerde het rond, zoals ik het Thierry de Slingeraar had zien doen op de tv. Alleen bij mij gleed het touwtje van mijn vinger af. Netje te water, met vis erin. Vierde akte, laatste bedrijf. Zelfde plek, pa had een viskrukje meegenomen, maar ook door de tijd was het doek al aardig ‘gaar’ geworden. Dit keer was hij de gelukkige en sloeg hij een flinke snoekbaars aan. Ik wist dat die erg lekker zou gaan smaken, maar ook met de nodige voorzichtigheid binnengehaald moest worden. Hij vergat er van te mopperen, zoveel aandacht had hij erbij. Mij was gesommeerd om maar een beetje op een afstandje te blijven. Het leek ons nu niet meer te ontgaan, maar wat vocht dat beest, pa werd er moe van. Maar we waren wel beste vissers, maar geen beste thuisbrengers. Vader zou er even bij gaan zitten, maar dat was teveel voor de stof van het viskrukje. Krakend scheurde het doormidden om plaats te maken voor het achterwerk van mijn vader. Dreunend stortte hij ter aarde, zijn hengel schoot los en voer weg achter de vluchtende snoekbaars aan. Het was een grappig gezicht,zo van een afstandje. Ik had hem in eenzelfde situatie horen roepen: ‘Poten in de hoogte, pissert in de wind’, dus dit leek me nu ook net zo grappig als toen. Die middag heb ik het record hardlopen gebroken. Wat ook gebroken werd op diezelfde middag was het plezier van een veelgeplaagde visser, hij kòn het niet meer opbrengen. Jammmer eigenlijk, ‘t was altijd best gezellig. In die tijd heb ik wel een hoop nieuwe woorden geleerd……
Hahaha, wat een verhaal!
Ja Eric E. ik heb het ook met plezier gelezen!!!!
Een geweldig verhaal Noorman ik heb het met veel plezier gelezen en regelmatig moeten lachen
Vandaag 60 Euro (lees: zestig) boete van een dienstkloppertje gekregen op de Brielsse Maas. Mijn vergunning zou niet volledig zijn..?!
Nederland is gek geworden!