Oudjaarsavond, 8-mm filmpjes
Link naar dit artikel Op donderdag 29 december 2005 geschreven door Jose
Op oudjaarsavond was het bij ons jarenlang vaste prik, dan kwam de projector en een grote bruine reiskoffer vól 8 mm filmpjes van stal en gingen we met z’n viertjes filmpjes kijken.
Mijn vader was er qua filmen vroeg bij en hij kocht zonder blikken of blozen weer een nieuw pakje Kodakfilm voor Fl 25,00. Al in de jaren vijftig begon hij met filmen en voor zijn werk verbleef hij vaak maandenlang in diverse buitenlanden. Hij heeft hele mooie filmpjes gemaakt in onder andere Iran, Saudi Arabie, Canada, Turkije, Sierra Leone, Thailand en Brazilie.
Soms nam hij zelfs apart geluid op, maar de meeste filmpjes zijn zonder geluid.
Mijn broer en ik keken echter het liefste naar filmpjes van onszelf en gelukkig had mijn vader ook uren vol geschoten van ons tweeën. Van zowel mijn broer als ik begon het filmpje met de gang naar het ziekenhuis waar verpleegsters met een witte gesteven jurk en een wit gesteven kapje op hun hoofd mijn moeder plus baby naar de auto hielpen.
Het eerste flesje, eerste verjaardag, eerste sneeuwpret, vakanties, partijtjes, de bouw van ons huis, het staat allemaal op film.
Het snorrende geluid van de projector en de geur van verschroeid stof is voor mij het ultieme jeugdsentiment.
29 reacties op “Oudjaarsavond, 8-mm filmpjes”
Laat een reactie achter
Ook toevallig, net twee videobanden gekregen van mijn vader met ons gezin 1975-1986 op originele 8mm filmband, geen geluid. Die gele Kodakdingen kostten nogal wat en dan ook nog eens 7 dagen wachten op het resultaat met ontwikkelen; vaak slechts 3 minuten per filmpje. Tja, de techniek is snel gegaan. Digitaal is trouwens niet altijd duidelijker!
Een beetje traantje-wegpinkerij, want het was de eerste keer in 16 jaar dat ik mijn overleden moeder zag "bewegen" en niet zoals normaal op foto's.
De jaren '70 en '80 hadden ons met rare hoofdbedekkingen in de vorm van tienerhaar. De langebroekenmode was ook niet altijd je-van-het. Om van brillen maar te zwijgen. Sjonge, die bedekten de helft van je gezicht, terwijl je ogen maar zo klein zijn!
Geen filmpjes bij ons thuis.
Wel een spelletje een extra fles exota, smaak Champagne pils en mijn moeder maakte van weinig vlees veel aardappels en hier en daar een doperwt een huzarensalade op een aluminimum bordje zoals in de snackbar overgoten met veel slasaus want dat stond lekker echt en was goedkoper dan mayonaise.
Ik praat over helft jaren zestig en die waren in huize van Gellekom nogal aan de magere kant in een één ouder gezin met zeven kinderen.
Wij woonden in de Amsterdamse Zaanstraat op drie hoog en keken over de spoorbaan over weilanden uit naar de Staatsliedenbuurt.
Daar stak men voor een vermogen aan vuurwerk af en en kerstbomen in de fik.
Mijn moeder zei dan altijd: "Het lijkt de derde wereldoorlog wel" Wij riepen dan in koor dat het dan het dan zeker de 25ste wereldoorlog moest zijn getelt vanaf 1940.
We hadden niet veel, maar we waren blij, blij met elkaar ondanks veel tegenslag.
Morgen is het een jaar geleden dat mijn moeder overleed, maar als het vuurwerk afgaat zal ik tegen mijn zoon zeggen dat het de derde wereldoorlog wel lijkt.
Prettige jaarwisseling
Wij hadden geen filmpjes!
Mijn ouders hadden het toen niet echt breed. We keken ook geen televisie, want die kregen we pas in 1967. Wel hadden we een radio en er kwamen tantes en ooms op visite om met ons het oude jaar uit te luiden. Die moesten samen één fles wijn delen, dat weet ik nog wel. Ik werd pas vlak vóór twaalven uit bed gehaald. En dan was ik nog zó slaperig, dat ik er niet veel van meekreeg.
Lijkt me wel heel gezellig om op oudjaar filmpjes te kijken!
Bij ons thuis draaiden we geen filmpjes met Oud Nieuw maar werd er zo af en toe op een winterse avond een dia voorstelling gegeven. (doe ik ook zo af en toe)
Zeker de eerste 5 jaar mocht ik niet opblijven met Oud Nieuw, net als @Emily werd ook ik even voor twaalven uit bed geplukt.
Ik kan mij nog goed de 'gillende keukenmeiden' herinneren,nou ja ik dacht dat het èchte gillende meiden waren en dacht hen ook te zien op straat, maar dat waren natuurlijk gewoon de jongelui die het vuurwerk afstaken. Later begreep ik pas dat 'gillende keukenmeiden' een soort grondvuurwerk was.
Later werd de jaarwisseling tesamen met onze buren gevierd. We keken tv, dronken wat en aten ook slaatjes. Ja @René onze slaatjes werden op dezelfde wijze gemaakt, soms maakten we ter versiering waaiertjes van augurken. Was best lekker!
Jaaaa …. weet het weer. Er moete nog -tig filmpjes bij mijn ouders thuis liggen. Bertus op het balkon, Bertus aan het ontbijt, Bertus bij de televisie, Bertus loopt de trap op, Bertus loopt een trap af, Bertus breekt zijn nek, Bertus danst op een onhoorbaar ( want te duur ) muziekje, Bertus poetst zijn tanden.
Als het vakantiegeld binnen was werden er soms wel 4 (!) filmpjes gekocht van 3 minuten : waren 27 gulden per stuk.
Na de opnamen werden ze in een speciale envelop opgestuurd en na een tiental dagen kwam het kant en klare spoeltje terug.
Dan begon de ellende. Mijn vader ging monteren : had hij zo'n apparaatje met heel dun plakband voor. Daarna ging hij muziek erbij zoeken : als de film draaide moest ik op het goede moment de knop van de bandrecorder indrukken.
Van karton knipte hij trouwens ook titels.
Soms maakte hij een trucfilmpje : een poppetje ( zo'n houten teken hulp poppetje ) werd beeldje voor beeldje een beetje verzet. Hij was uren bezig voor tien seconden film : maar het was leuk.
Ik liet hem pas zien wat ik met de Imac, Imovie, I DVD en mijn digitale videocamera kan. Hij had het niet meer.
Soms kocht hij een kant een klaar filmpje : idioot duur : Tom Jerry of Popeye of zo.
Als er dan niks op tv was gingen we in huis "bioscoopje spelen". Cola, Chips en de steeds herhalende vastlopende films erbij. We kregen er geen genoeg van.
Hij wel …. want ineens stopte het.
Mijn ouders hadden een dubbel-8 camera en een dito projector, kleur weliswaar, maar volgens mij was dubbel-8 de voorloper van super-8. Mijn ouders hadden destijds diverse filmpjes gemaakt van mij als baby en van mijn zusjes, ook als baby en van diverse vakanties in Zwitserland meestal. Nu met camcorders is dat haast niet voor te stellen, maaar mijn ouders betaalden toen kapitalen voor drie minuten film. Natuurlijk later al die korte filmpjes aan elkaar plakken, dan leek het nog ergens op en ja, het was natuurlijk zonder geluid. Enige jaren terug hebben mijn ouders hun omvangrijke verzameling filmpjes + projector aan mij gegeven, ik ben daar toen mee aan de slag gegaan en heb alles over gezet op video; naast de projector een statief waar mijn camcorder op gemonteerd was en dan gewoon van het doek filmen. Goed, je moet dan geen topkwaliteit verwachten, mar het is toch wel erg leuk. Dit jaar nog heb ik het van video weer overgezet op DVD. Mijn beide zussen hebben allebei een exemplaar en mijn ouders nog een videoband, maar als zij ook een DVD-recordable hebben krijgen ze van mij uiteraard ook een schijfje.
Ook bij ons thuis waren die 8mm vertoningsavondjes niet voorbehouden aan oudejaarsavond. Wat mij hiervan nog bijstaat is het gehannes met het scherm (geen laken! zei mijn vader), de rolletjes die op de projector werden gedaan maar vooral het ontbreken van verhaallijnen (hij filmde maar wat, zat avónden te projecteren en het zag er 'nog niet' uit
Maar…….het leukste was wel als de filmpjes werden teruggedraaid en iedereen achteruit liep. Hilarisch was een opname van mijn (dikke) broer die een bommetje maakte in het water. Als deze werd teruggedraaid hield zelfs mijn stoïcijnse opa het niet meer. Maar ook…wat dacht je van filmpjes die doorbrandden. Was spectaculair om te zien op het scherm maar wel zonde (eeuwig weg).
Ja vaste prik, niet (alleen) op oudejaarsavond maar een paar keer per jaar, want het was een heel gedoe om het scherm en de projector op te zetten. Als het nog te licht was buiten gingen de gordijnen dicht en wij genieten maar. Vooral de filmpjes waar we zelf opstonden vonden we het leukst. Toen ik volwassen was, heeft mijn man een keer de filmpjes op een videoband weten te zetten, toen kwamen we er achter dan mijn ouders ook nog een 8 mm filmpje hadden van hun bruiloft (1958!), echt uniek dus.
Filmen had blijkbaar niet de interesse van mijn vader en moeder, want wij hadden geen camera thuis, terwijl het geld er best voor was. In de families van zowel mijn vader als moeder werd door ooms en tantes overigens wel volop gefilmd. Een week geleden heb ik zelfs de bruiloft van pap en mam op film gezien: niet met geluid, wel met een muziekje op de achtergrond. Net als mama Carla vond ik dit heel bijzonder. Ik heb het dan zelfs over 1947!!! Ik ben blij dat die films uiteindelijk bewaard zijn gebleven en overgezet zijn op video en dvd. En ja, Frank Faber: de kwaliteit is inderdaad hier en daar aan de belabberde kant, maar het blijft toch heel dierbaar!
Eigenlijk zijn al die filmpjes pareltjes. Wees er voorzichtig met die dingen en bewaar ze goed.
Zou ze best wel eens willen zien. 1947 jeetje!
Mijn vader had ook zo'n ding, althans eentje die veel op de foto lijkt. En ja voor ons was het ook altijd feest, vooral die van onszelf. Ook al kenden we ze op een gegeven moment van binnen en van buiten, toch was het leuk. We deden dat echter nooit met Oud Nieuw, maar wanneer dan wel???? Goeie vraag, ik weet het niet hahaha. Als er familie kwam of zo…..Mijn vader heeft een aantal jaren terug alle 8 mm filmpjes op video gezet, dus dat is leuk voor later. Alleen, bij ons is de video de deur uit en kan ik ze dus niet kijken……..Dus pap: misschien kun je ze op dvd zetten
Weet iemand trouwens hoe je die filmpjes op een DVD kunt "gooien"?
Ik heb alle reacties net gelezen en die van rick67 (wie anders) komt t meest bij mijn versie in de buurt. Fimpjes draaien had niks bij ons te maken met oud en nieuw, maar t was wel het ultieme knusse, gezellige en ook wel spectaculaire gevoel van een geslaagde avond. Wij als kinderen sprongen een gat in de lucht als we filmpjes gingen draaien/kijken. Dan kwam die blauwe balk weer tevoorschijn en dan was dat altijd een heel gevecht om 'm goed op te zetten. als kind voel je dan aan dat maagdelijk witte scherm met zilveren achterkant. en altijd ff met schaduw een hondje maken in t licht v d projector natuurlijk. Maar dat achteruit draaien…dat was het helemaal! Zelfs zo erg, dat wij als kinderen al achteruit gingen lopen bij oma achter op de plaats (waar 5/6de van al t materiaal is gefilmd) als we werden gefilmd, omdat dat dan extra maf zou zijn met achteruit draaien van dit materiaal! Konden we ons niks bij voorstellen wat er dan zou gebeuren! (Dan loop je dus heel raar vooruit).
Zucht, dat tuinpas van oma…Heel wat reeds gesneuvelde zieltjes hebben we nog op filmpje staan die daar ff heen en terug over dat pad lopen. ikzelf als baby in 1970,maar ook als menneke verkleed als indiaan in 1979…en mn ooms hè, die toen allemaal tieners waren die hun Zundapps achter op de plaats aan t opvoeren zijn. allemaal een sigaret in zn gezicht en ruig doen! En een oom van mij, die dan weer met een geit en dan weer met een paard gewoon achterom kwam in die volkswijk waar mn oma woonde door t gangetje en hoppa, paard in de keuken , of een geit op de vensterbank . Die opnames uit de 70's zijn goud waard. Wat een familie asl je dat ziet! Criminelen! Opsluiten dat volk, zou waarschijnlijk de eerste reactie zijn van velen bij t zien hiervan. Schitterend. en iedereen roken he. Met de baby op de arm en een fles bier in de ene hand en een sigaret in t gelaat hahaha! wat een 'kampjannen' die familie van ons… ik heb ze op video,maar zal mn broer es vragen of hij ze op DVD kan zetten!
Echt, superwaardevol materiaal! 1970-1982, geweldig! en altijd dezelfde opmerkingen bij de diverse passages. "OOOH DIE BROEK!!! GE KENT BIJ JOU WEL HENDIG LIPLEZEN ZO!" en dan "JA MAAR DA WAS TOEN!" altijd als standaard antwoord. Of "ZIE JE DAT JONGETJE WAT DAAR LOOPT? DA WAS 2 WEKEN LATER DOOD." Kun je gif op innemen dat ze dat zeggen bij een bepaald shot. En in de minirokkentijd:"HIIII,GIJ HET UNNE ROZE ONDERBROEK AAN GIJ!DA ZIE IK VANAF HIER!!"
Stelletje ongelikte boeren wij….hahahaha! Kikke man, ben blij dat er zoveel is gefilmd. Bo heeft niks van haar als kindje op een babyfotootje na. Ikke hele archieven! Prachtig!
en ik verbaasde me ook altijd over die PRUIKEN! dat vrouwen en meiden rond 1970 pruiken droegen! Geen gezicht!
wel erg jammer dat t zonder geluid is…naja, kennie alles hebbe hè!
…en inderdaad van de hak op de tak altijd die filmpjes. Totaal niet chronologisch. Soms was je 6 en dan ineens weer als baby in een treintje in Wonderland….(naast t psv stadion, wel bekend onder eindhovenaren)…
En oja..die projector werd altijd zo heet! en altijd die verlengsnoer waar een oom of tante in t halfdonker over viel en bijna die projector tegen de grond. Vaak verhoogd met telefoonboek hahaha! Zal ook geen unieke actie zijn!v wij hadden geen bijbel om dr onder te leggen! ;o) Zo'n telefoonboek met plastieke kaft (Zo'n hoes wat je erom kon doen en ook vol reclame stond…)
Zucht…grof geld voor over om nog 1 keer zon avondje op die manier te beleven…op je knietjes vooraan met schaaltje wokkels of nibbits en zo'n chocoladepasta-glas met cola, harstikke vettig van je chipsmond en vingertjes…ach…………was ik maar weer 8.
Maak er zoveel mogelijk kopietjes van, want eenmaal weg is weg en zoals al eerder opgemerkt (Rene bijv.), het zijn juweeltjes van herinneringen; voor een ander misschien saai maar dat is menig fotoalbum ook. Geniet ervan!!
Oliebollen, anyone? Verdraaid, dat doet mij aan Oudjaar denken, het is te heet. Ik kan ze niet eens maken want ik heb geen juiste pan. Dat is een lam excuus, ik weet 't.
@René Wat jij schreef over jullie oudejaarsavonden vind ik zo lief. tevreden en blij met weinig, kom daar nu nog es om.
Maar over die filmpjes… Door deze topic herinner ik me ineens dat mijn ome Ton van die flimpjes had (en ik hoop nog heeft) Daar staat mijn pas overleden vader op en mijn nu bejaarde moeder rennend in zo'n ton in de speeltuin, en nog veel meer maar dit herinner ik me. Ik ga zeker actie indernemen naar ome Ton toe om ze ook op video of dvd te zetten. Doe je dat bij een fotozaak???
Grappig al die verhalen en o zo herkenbaar, vooral het ontbreken van een chronologische volgorde Steven. Toen ik die doos kreeg met naar schatting wel 100 filmpjes kun je begrijpen dat het een gigaklus was om alles uit te zoeken en de filmpjes op een enigszins logische volgorde te behandelen. Het is me helaas niet voor de volle 100 % gelukt, die chronologische volgorde. En inderdaad, als de film bleef haperen en het beeld stond stil kreeg je een vreemd effect wat helaas wel onherstelbare gevolgen had.
Ik heb het eindresultaat op DVD de toepasselijke titel gegeven: "De film van je leven!" Mijn zussen waren er heel blij mee.
Ik heb maandag nog filmpjes gekeken van mijn moeder toen ze klein was. Ook daar zat geen geluid bij.
Mijn broertje heeft alles op dvd weten te krijgen. En daar heeft hij wel muziek onder gezet. Nu kan iedereen ze kijken als ze zin hebben en niet alleen als ze bij mijn oma zijn.
Wij hadden thuis geen filmpjes, maar onze leraar van de lagere school, (dhr C.h.b Cieremans) maakten wel altijd filmpjes. Sinterklaassurprises, schoolplein,klassenactiviteiten, kinderoptocht met alle klassen, afscheidsavonden (allemaal jaren '70) Ik zou ze best wel eens terug willen zien, ook omdat mijn (overleden) vriendin er op staat, ik weet dat we samen op een van die filmpjes stonden, verkleed als twee punkmeiden (1977/78) . Was altijd superspannend om die filmpjes te gaan kijken, in een pikdonker lokaal, er hingen speciale filmgordijnen.Meestal geneerde je je dood als je jezelf zag op film.
8mm..ik heb er een paar weken geleden een log aan gewijd:
http://zacheriaszzzzra.web-log.nl/log/4099454
totaal off topic maar even aanhakend op Steven's pruikenpraat: er zijn uiteraard ook filmpjes en foto's van mijn ouders' trouwdag en daar staat inderdaad, in december(!!) 1969 de zus van mijn moeder in miniminiminirok en een big hair pruik op haar hoofd.
En niemand die het gek vond
Wie overigens meer info heeft over het professioneel of semi professioneel laten overzetten van 8mm film naar bijv. DVD; ik hou mij voor bruikbare informatie aanbevolen. Ik heb me er een jaar of drie geleden eens op georienteerd op internet en het laten overzetten van ruim 24 uur film zou op ruim 2400 euro neerkomen. Maar misschien kan het inmiddels voor een wat schappelijker bedrag.
Als ik die verhalen hierboven lees ben ik best wel een beetje jaloers. Ik zou ook dolgraag een filmpje willen zien uit mijn jeugd, maar een filmcamera hadden wij niet.
Wat wij wel hadden waren dia's (van mijn oom), geluidsopnames op een bandrecorder(voorlezen moederdaggedichtjes enzo) en van die oude fotootjes met van die witgekartelde randjes in allerlei maten.
Mijn vader had een zwart-wit-verlovingsfoto waar hij samen met mijn moeder opstond, aan de achterkant ingekleurd. Wanneer deze foto dan tegen een lamp werd gezet leek het net of je een kleurenfoto had. Schijnt jaren bij mijn opa en oma op het dressoir te hebben gestaan tegen een lampje.
Moest ook vreselijk lachen om het verhaal over Stevens familie op film en dat het net criminelen lijken, hahaha
Dat gevoel heb ik ook als ik mijn familie op dia's uit de jaren 70, terug zie. Hele verkeerde brillen, kapsels, sigaret op de lip en dan van die "geweldige" BAKKEBAARDEN erbij……..
Herinner mij ineens ook die pruiken, aan die mode deed mijn oma ook mee. Ze bewaarde die pruiken op haar slaapkamer op van die piepschuimenkoppen, speciaal voor pruiken. Dat had als kind een enorme aantrekkingskracht….stiekem aan die pruiken zitten terwijl wij wisten dat dat absoluut niet mocht.
Als iemand ook nog een tip heeft over hoe je geluidsopnames van bandrecorder kunt overzetten (op CD of iets anders) dan houd ik mij ook aanbevolen. Er staat zoveel uniek geluidsmateriaal op onze bandrecorder (stem van mijn vader zou ik dolgraag eens horen, weet niet meer hoe zijn stem klonk, ook mijn oma die een (vals) liedje zingt).
Zou graag voor mijn broer en zussen als cadeautje al die stemmen op CD willen zetten, zodat iedereen het thuis nog eens kan beluisteren.
@Sandra, als je geluidsfragmenten of muziek wilt overzetten op CD heb je een programma nodig waarmee dat kan. Je kunt gewoon een freewareprogramma downloaden, ik zelf gebruik het programma Wave Pad dat kun je dan gratis downloaden en je hoeft er echt geen computerdeskundige voor te zijn, want mij is het ook zonder hulp gelukt. Als je dat prgramma gedownload hebt sluit je je taperecorder aan op je PC bij je geluidskaart maar je hebt daar wel een speciaal snoertje voor nodig, gewoon verkrijgbaar bij Its en dat soort zaken. Voordat je zo'n snoertje koopt, kijk dan even hoe op jouw PC en taperecorder de aansluitmogelijkheden zijn.
Als je je taperecorder eenmaal hebt aangesloten, open dan dat programma en start de band, waarschijnlijk kun je middels dat programma het volumeniveau regelen. Zet de muziek dus op je harde schijf en geef het een bestandsnaam. Als het op de harde schijf staat, open dan Nero (of een vergelijkbaar programma) klik op toevoegen en nu kun je zelf je CD-tje maken.
Bedankt Frank voor de informatie….ik hoop wel dat ik iets kan vinden dat op die oude bandrecorder past. Ga deze week even bij mijn moeder kijken (daar staan de spullen). Loop al een tijdje rond met dit idee en toen las ik dat jij ook zoiets gedaan had (maar dan met film),dus nu moet het er maar eens van komen.
Op z'on bandrecorder staan ook meerdere "sporen", dus het zal nog wel een heel gepuzzel worden.
@Sandra: als er trouwens geen voorversterker in je bandrecorder zit, dien je er ook nog een versterker tussen te plaatsen (tussen je bandrecorder en je PC).
jajaja, dat spul had mijn vader ook! Later is alles op een videoband gezet van alle spanje-vakanties,verjaardagen, tent opzetten,filmpjes vanuit het vliegtuig zonder geluid (verzon hij er zelf bij)ik toen ik op ijslandse ponys reed,het zwembad bij ons aan de overkant,mijn beide omaatjes (leuk om ze af en toe weer eens te zien want ze zijn er niet meer) onze kat die 23 jaar oud werd….heel veel filmpjes van mijn broer en ik samen…helaas, hij kan ze niet meer zien want in mei jl. is hij op 40-jarige leeftijd overleden.
Ja deze filmpjes waren leuk…. Ik heb er vele gedraaid … meestal bij bezoek van buren of vrienden moest ik films en dias gaan vertonen. Heb in een schuur nog een doos vol van die filmpjes staan. In 1990 heb ik een deel op video gezet en dat is maar goed ook want de lijm op de filmpjes bij de montagelassen begint weer los te laten…. Het is vertederend om je ouders terug te zien in (nog) goede conditie. Heb je filmpjes? …ga dan kijken en zet ze over op video voor het te laat is.