Lieveheersbeestjes
Link naar dit artikel Op zondag 22 januari 2006 geschreven door Eric Erres
In 1970 en daarna, liep ik met buurjongens Lieveheersbeestjes te zoeken. De omgeving van onze nieuwbouwwijk was nog puur natuur, dus dat lukte wel.
Ieder van ons had een eigen luciferdoosje waarin de gevangen beestjes gestopt werden. De gewone, de zwarte met gele stippen en de zwarte met rode stippen. Deze laatste noemden we de koning. En de koningin, was het beestje met geel.
Waarschijnlijk zijn deze laatste twee diertjes geen echte familie: maar ze lijken er wel op. Tja, wie heeft verstand van insecten..? Sowieso is dat leuk met Lieveheersbeestjes: als ze zwart waren geweest zou niemand ze over de hand en arm laten lopen… Wat een uitvinding van zo’n tor! Afgelopen zomer deed mijn oudste zoon, met vriendjes, hetzelfde.
Alleen was de gele giftig en de rode stip héél giftig. Een nieuwe wending van mijn spel! Ze zijn er uren mee bezig geweest.
Spaarde jij vroeger ook lieveheersbeestjes in luciferdoosjes?
59 reacties op “Lieveheersbeestjes”
Laat een reactie achter
Ik vond ze wel lief… Eigenlijk te lief om ze te 'sparen'…;)
Lieverheersbeestjes!!! Ik heb er als kind eens 1 uit het zwembad gered en tot op de dag van vandaag als ik ze onverwacht tegen kom zet ik ze op een plant of struik buiten neer. Laatst was er 1 in de bus op het raam die heb ik op mijn hand genomen en de hele busreis bij me gehouden en toen ik uitstapte op een struk gezet.
Ik ben absolutt geen insectenfan, maar lieveheersbeestjes vormen daarop een uitzondering.
Wij gingen vroeger ook lieveheersbeestjes vangen bij ons in het land, in een gewas tarwe, we hadden er soms honderden in glazen potten met lucht gaatjes geprikt in het deksel,bij ons werden ze door kinderen ook vaak" kapoentjes"genoemd,oudere mensen hadden het soms over zevenvlakjes(ze hadden vaak 7 stippen op hun rug.Ze begonnen altijd erg te stinken als ze een paar uur in een pot zatten.
Ik herinner me alleen de rode lieveheersbeestjes met zwarte stippen. In een doosje stoppen deed ik niet, was altijd bang dat ze dan zouden sterven.
Wat wij wel deden was ze omhoog gooien, onder het roepen van 'morgen mooi weer'!
Dan vlogen ze weg en ging je er echt van uit dat het de volgende dag stralend weer zou zijn. Of dat ook altijd uitkwam, weet ik eigenlijk niet meer, zal haast wel niet…
Ze zeggen wel eens dat lieveheersbeestjes geluk brengen.
Ik heb ze nooit in een potje verzameld, ik liet ze vrij rondlopen. Lieveheersbeestjes zijn nuttige diertjes; ze eten bladluis.
Aidan, dit had ik kunnen schrijven. Lieveheersbeestjes moeten "gered" worden, net als spinnen, alhoewel ik daar niet dol op ben. Maar muggen daarentegen kunnen niet op mijn genade rekenen..
Lieveheersbeestjes laat ik met rust, die vreten bladluis op.;-)
Ik spaarde Lieveheersbeestjes niet echt, wel pakte ik ze op, telde de stipjes en dan gooide ik de beestjes in de lucht en riep net als @Jacqueline "Morgen mooi weer!". Waar dat nou vandaan kwam weet ik niet.
Wel spaarde ik rupsen in een jampotje met een gaten dekseltje, in die pot deed ik wat blaadjes en takjes. Soms ving ik een vlinder en stopte deze ook in dat potje.
Ik herinner mij dat ik in de herfst kunstwerkjes van spinnewebben maakte. Je zocht daarvoor een mooi takje wat je tot een cirkel kon buigen, dan wat mooie webjes 'vangen' met dat omgebogen takje en daarna kleine bloemetjes ter versiering in dat webje leggen.
Ook maakten we kleine kerkhofjes. Als we een klein dood beestje vonden begroeven we deze, versierden het 'grafje' met steentjes, takjes, bloemetjes etc.
Kapoentjes noemden wij ze ook. Het aantal stippen op de rug stond voor de leeftijd, dus zo sorteerden wij ze op jong en oud. In tegenstelling tot spinnen en mieren werden deze diertjes nooit om het leven gebracht. Brachten inderdaad geluk en mooi weer…
Zeker spaarden wij lieveheersbeestjes. In een luciferdoosje idd met een heggeblaadje voor als hij / zij honger zou krijgen. Ze werden altijd alweer vrijgelaten voordat ze dood gingen hoor!
Het verhaal bij ons was dat het beestje zoveel jaren oud was als hij / zij stippen op zijn rug had.
Het zijn nuttige beestjes, want ze eten bladluis. Ik zet ze weleens expres op een plant met luis in de hoop dat ze daar lekker van zullen smullen (en de luis uit de plant verdwijnt).
Lieveheersbeestjes zoeken hoort bij mij in het rijtje thuis van bloemetjes (paardebloemen en kleine magrietjes) plukken en rijgen, en fluitjes maken van dikke grassprieten. Echte dingen die je als kind deed in het voorjaar en de zomer.
Bij ons in de buurt/ op school stond het aantal stipjes op de rug van het lieveheersbeestje ook voor de leeftijd.
Lieveheersbeestjes die voornamelijk zwart waren, lieten we vaak zitten, omdat het gerucht ging dat deze giftig waren.
Herinner me ook dat we een favoriete plek hadden om lieveheersbeestjes te zoeken op school. Achter het fietsenhok zat een gat in het metalen hek, waar alleen een kleuter door kon. Vaak gingen we dan tijdens het buitenspelen stiekem door dat gat, en kwamen zo in een geheim gangetje uit, bij enkele huizen.
In dat gangetje hadden ze veel heggen, die meestal vol zaten met rode en zwart eveheersbeestjes.
Was altijd superspannend, omdat we best wel bang waren dat de kleuterjuf het zou ontdekken.
Als ik dit zo lees denk ik: was het maar alvast weer mei, juni ! Kan me idd wel vinden in de reacties dat de stippen de leeftijd weergeven. dat zei ik vroeger ook altijd. Trouwens gave kopfot. Vooral de Tjolk, ik tjolkte wat af vroeger !!
nee… lieveheersbeestjes zijn eng!
Weet nog wel dat ze soms, voordat ze wegvlogen, een gele smurrie op mijn arm/ hand achterlieten dat heel typisch (scherp) rook. Ben er nog steeds niet of het uitwerpselen waren of een soort van verdedigingsmiddel.
Natuurlijk
Maar dan wel met een andere reden.
Wij gingen ze op de planten bij ons huis zetten.
Het was daar altijd tochtig en er zaten altijd luizen op de bloemen en planten. Om te voorkomen dat er te veel mierennesten in onze tuin kwamen moesten er zoveel mogelijk lieveheersbeestjes gezocht worden.
Dan hoevden ze ook niet lang meer te zoeken om eten vonden wij.
Gertiena
Gisteren nog een lieveheersbeestje 'gered'. Hij zat op de grond in het toilet en ik heb 'm op een grote kamerplant gezet (geen idee of zo'n beest daar eigenlijk blij mee is…)
kei leuk om te lezen! alles is herkenbaar! dat 'morgen mooi weer' gedoe, de stippen tellen om te weten hoeveel jaar ie is..Wat ik alleen nog niet terug heb gelezen; bij ons waren de roden de 'goeden' en de zwarten waren van de duivel! die werden kapot gestampt, maar daaar was ik t niet mee eens en ik kwam dan extra voor de zwarten op hahaha! die redde ik dan. Daar ging t ook van onweren. donderbeesjes noemden ze die. Ik duimde nog lang en ik haal zo de smaak van die gele prut die ze achterlaten nog omhoog! heel bitter sterk secreet is dat wat ze afscheiden. "êêêêêh, hij poept!!" schreeuwde menig kind als ie stil op je vinger ging zitten en er een geel druppeltje onder verscheen.
)
Ook als ze wegvlogen vanaf je vingertop, moesten sommigen kinderen huilen omdat ie dan ineens eng werd!"Bwlllêêêhh, hij ging open!!!" En altijd 'issie dood?' alsie stil op zn rug bleef liggen als afleidingsmanoeuvre. en ja, die gele is t coloradokevertje. is gewoon directe familie vh lieveheersbeesje.
Ik ving op de lelies vroeger rode torretjes die piepten als je ze oppakte! prachtig! 20 in een lucifersdoosje, rammelen en dan PIEPPIEPPIEP!!! wauw, vooral tegen je oor!
Ook hommels ving ik. met luciferdoosje v e bloem af. en dan kiertje opendoen, lusje klaar en voila, hij had een touwtje om zn nek alsie eruit wilde kruipen! (geleerd v papa die t met meikevers deed, dus bij gebrek aan meikevers maar met hommels). vaak met mn hommel naar school,maar soms vloog ie jou richting in en dan gillend loslaten en dan vloog die hommel met een touwtje eraan weg. maar was zwaar voor m dus al snel ging ie zitten. Ik zette ook wel es stokken in de achtertuin in de grond, met daaraan een touwtje met hommels die dan mooi een rondje vlogen, zoals die vliegtuigjes die je vroeger aan je plafond moest hangen aan n touwtje en die ook rondjes vlogen tot de batterij op was. Ja, ik speelde wat af met insecten. En nog vind ik t erg interessant. Op muggen na, red ik ook alle beesjes tegenwoordig, itt vroeger. Want ik heb heel wat insectenzieltjes goed te maken. Wie deed t niet, mieren cremeren met je vergrootglas? of andere insecten? en stinken!! Of na t barbeknoeien vliegende-mieren-crematoriumpje spelen… vaste prik! En sprinkhanen vangen en krekels en eigenlijk alles ving ik. Maar zal maar niet in details treden want ik wil nog wel dat jullie me aardig vinden als ik op de jeugdesenti-dag verschijn!
PS: MOCHT IEMAND ME MAILEN OF GEMAILD HEBBEN, ALLEEN DIT ELAMIL ADRES WERKT NOG. DE PC THUIS LIGT IN EEN ZWARE COMA EN T IS NOG MAAR DE VRAAG OFFIE OPKNAPT! DUS…. Dankjulliewel!
hmm, 'elamil' ipv email… ergens een kabeltje verkeerd in m'n kop denk ik…
ook jeugdsentiment: boterbloemetjes (proeven of je boter proefde), Rozebottelstruiken (langs t schoolplein)(maken ze daar carvan cevitam van mama?), klavertje 4 zoeken (vond ik een klavertje 7), in 1 blow de pluizen vd paardenbloem blazen, zonnedauw (vleesetend plantje voeren met vliegen, oorwurmen, pissebedden, miljoenpoten, etc), pispotjes (van die witte bloemen als slingerplant en dan niet eraan durven ruiken omdat daar in gepist was), en de zin: "misschien heeft er wel een hondje over gepiest", als je iets op straat vond…Die dikke witte klapbessen, die rooie lijmbesjes, (ging je allemaal dood van!) en andere besjes…en als je vroeger iets kwijt moest, dan gooide je het in de put. kastanjes en van die plakbolsters met hazelnoten uit de boom schieten met je voetbal..
Ja, die flora fauna heeft me in de seventies kosterlijk vermaakt!
oh sorrie maar nog 1 vergeten….die miniscule kleine rode spinnetjes die op de stoep liepen!!!! wie weet wat ik bedoel?
)
De bittere smaak van het sap uit de steeltjes van de paardebloemen. Zuring eten. De nectar uit de bloemetjes van de brandnetel zuigen.
De smaak van zand, ik deelde op de kleuterschool zand uit onder het mom dat het 'zwart op wit' was en at zelf ook smakelijk mee.
Ik gooide ze ook in de lucht met " morgen mooi weer" . Tot ik hoorde van iemand dat ze in de insectenwereld als vleeseters of roofdieren golden. (Is dat zo, Eric? Kijk eens in je insectenboek)
Daarna durfde ik ze niet zo goed meer te pakken.
Het valt me trouwens op dat als je zo'n beest op je hand laat lopen om het uit het raam te gooien, hij als een baksteen naar beneden valt in plaats van zijn vleugeltjes te spreiden en de zon tegemoet te vliegen. How come?
omdat ie niet weet dattie valt en al op de grons is voordat ie t in de gaten heeft! ;o)
roofdieren/vleeseters klopt; ze eten bladluizenvleesch!!!!!GRRR!!!
@$teven1970, deed jij ook twijgjes (of takjes van de heg) vouwen als een wiggelroede en daarmee spinnenwebben vangen? Als je heel veel webben ving kreeg je een soort tennisracket effect.
hahajzekers! een straat verder had prikkelbosjes tussen stoep en straat. daarzaten erg veel spinnen in en ik ben vaak te laat op school gekomen omdat ik de perfecte spinnenweb wilde vangen mettie kruisspin er nog middenin! Ik weet nog dat er ooit in viel die ving ik op en die spin beet in mn hand! een roodsige kruisspin as dat. wij gooiden er ook altijd insekten in zodat die spin ze dan ving! oorwurmen waren te gek; dan kreeg je soms echt een gevecht tussen spin en oorwurm! tangen versus kaken! Heel spectaculair! (ik moet eerlijk bekennen dat ik in de zomeravond nog wel eens als kind op zoek ben naar beesjes in mn achtertuin…nooit helemaal kwijt geraakt.)
Lieveheersbeestjes.
Ja die zijn mij bekent.Ze doen niets kwaad en in het sponningsraam van mijn badkamer zitten er wel 30.Nee,ik ben er nooit zoveel tegen gekomen.Het zal wel een nest zijn.Ik laat ze mooi zitten en straks mogen ze een voor een op mijn arm al biddend het luchtruim in gaan.Heerlijk toch kleine vliegtuigjes zonder geweld en geluidsoverlast.
ik bedenk me nu ineens dat ik op tienertoer was in 1984 en we gingen een dagje naar Egmond aan Zee. Sindsdien heet dit bij mij Egmond Aan Lieveheersbeestjesstrand. Miljoenen veelal dooie lieveheersbeestjes! Nog nooit zoiets gezien! Het strand kleurde er van! Zouden lieveheersbeestjes , gelijk aan lemmingen, een suicidale drijfveer hebben in een bepaalde tijd v h jaar misschien?
Ja, Steven, ze krijgen helaas die capsules Prozac niet weg
Op het strand heb je altijd van die grote! Welke luis eten ze daar?
@ Eric ,hahahaha!
Die rode spinnetjes ken ik ook.
Herinner me dat we op onze school eens allemaal oude (muffe) boeken uit het magazijn gingen uitzoeken. Deze zaten ook vol met piepkleine rode diertjes? Iemand toevallig enig idee wat dat zijn? Ze zijn zo groot als een zandkorrel en renden vliegensvlug over de bladzijden.
@Eric
Zeeluis, gemarineerd!
@Sandra
Boekewurmen?
Als ik dit alles zo lees schiet er ineens een liedje in mijn kop: weet je wat ik zie als ik gedronken heb, allemaal beeeestje!
Nee, verder gaat alles goed met me en ik ben broodnuchter hahaha!
Nu we het toch over beestjes hebben, weet iemand hier het verschil tussen oven- en zilvervisjes. Ik heb een of misschien wel beide soorten in mijn huis gesignaleerd en daar ben ik niet blij mee, want ze vreten alles wat papier is (gelukkig nog niets van gemerkt, afkloppen!) Nee, dan heb ik liever een "plaag" van lieveheersbeestjes!
Schiet me opeens te binnen: een versje uit een kinderboek die ik vroeger aan mijn kids vaak voorlas. Was dol op voorlezen!
Kevertje, kevertje kriebelpoot,
Pootjes zwart en jasjes rood,
Hier en daar een nopje,
twee sprietjes op z'n kopje,
op je handje op je vel,
kriebelpoot, dat kriebelt wel.
Hoe zo'n kevertje toch heet?
Ben benieuwd of jij dat dat weet
Leuk versje Joke61!
Iedereen bedankt voor de reacties: bij dit onderwerp wist ik totaal niet wat ik moest verwachten! En Ludmilla: Eric of het kleine insektenboek ken ik niet… Altijd vooruit geschoven. Maar het zal er een keer van komen. Desnoods op DVD!
Lollig onderwerp lieveheersbeestjes!!!
Er komt nu een 1 vrij lollig verhaaltje bij me op. 1 paar jaar geleden was ik in de zomer o.a. met mijn broertje van ong. 8 bij een plas. Na een paar uur wilde hij niet weg (, toen we weg gingen !!) omdat hij een torretje ofzo niet mee mocht nemen.
Hahaha HAHA , 1 vriend van me die mee was wist t na jaren nog!!!!
@Eric: Voor Eric of het klein insektenboek moet je ff hier kijken
@Eric
O, dat moet je gewoon lezen. Prachtig boek!
@Jo Pinxt: lieveheersbeestjes overwinteren op een kluit bij elkaar, een heel mooi gezicht. Van de lente zullen ze de plek uiteindelijk verlaten om weer lekker buiten rond te vliegen, dus gewoon rustig laten zitten.
Ik heb ze vroeger ook wel eens gespaard, in een glazen jampot met gaten in de deksel. Maar ik vond ze gewoon vrij eigenlijk leuker.
Mijn broer Patrick heeft jarenlang in Harderwijk en Nunspeet gewoond. Daar werden lieveheersbeestjes altijd kukeluusjes genoemd, omdat hun 'echte' naam de naam van de Heer bevatte (mocht daar niet). Heb er erg om moeten lachen.
Jaaa, Eric of het klein insectenboek van Godfried Bomans, het blijft een meesterwerk, net als Pa Pinkelman trouwens!
@ Sentiment: dat waren nog eens tijden: negen reacties..!
Ludmilla en Rian: ik zal het snel gaan lezen.
Ik bewaarde mijn lieveheersbeestje (een enkele) in een oud sigarendoosje van mijn Opa. Het beestje had de naam Tippie en kreeg suiker te eten. Na enkele dagen werd hij vrijgelaten (of dood gedumpt). Ik heb nog foto's, waarin ik in de teil in de tuin zit met naast me een emmer met daarop het Karel 1 doosje met Tippie erin.
@ Marc, wat een schattig verhaal!
(dat "dood gedumpt" niet meegerekend)
marc: "tippie, wat lief!!!!"
Ruth
Ook ik heb vier jaar(72-76) in Nunspeet gewoond en gewerkt.Medisch kinderhuis,Boschhuis de Heuvels aan het Groene Laantje.De naam die jij beschrijft ken ik.Nooit heb ik begrepen dat jullie Onze Lieve Heer zelfs in een beestje niet mochten benoemen.Jawel ik laat het nestje zitten.Allem mogen zij uitvliegen als ik het raam ga schilderen.
Ja, ik zocht ook lieveheersbeestjes samen met mijn vriendinnetje, we waren een jaar of 6. Ze zaten altijd op de wilde rozenstruiken achter ons huis. Ook wij deden ze in een luciferdoosje met gaatjes. De zwavelgeur uit de doosjes vermengd met lieveheersbeestjespoep kan ik me nog goed herinneren! Op de gecultiveerde rozenstruik zaten er minder maar wij deden de doorns omgekeerd op ons neus met wat spuug en speelden dan voor heks! Ook plukten we de rozebottels en plukten die helemaal uit uitkaar om de pitjes er uit te halen, vervolgens stampten we ze tot moes of zogenaamde jam, dan speelden we vader en moedertje en was dat ons eten. Ook stampten we wel witte klapbesjes kapot op de stoep, dat gaf een leuk geluid. Ach ja, wat je allemaal niet te binnen schiet als je over lieveheersbeestjes begint!
En JP, door oa jouw reactie is zo'n onderwerp geslaagd!
Ik wist als kind niet eens dat die beesten lieveheersbeestjes werden genoemd… ik groeide op met een dialect en bij ons werd er kukelesoantjie tegen die beestjes gezegd.
Pas later toen ik wat ouder werd leerde ik ook de normale naam.
Ik weet nog dat ik een ringetje had en oorbelletjes met "kukelesoantjies" eraan. Af en toe kom ik ze nog wel eens tegen en denk ik weer terug aan mijn eigen kindertijd en kindersieraden.
Ludmilla en Senti: vandaag de DVD gekocht. Leuk!
Ik kom oorspronkelijk uit Rotterdam waar ze kapoentjes worden genoemd. Een beetje zoals die kukelesoantjes denk ik, niemand weet waar je het over hebt
mijn dochter is 5 jaar oud en ze wil weten hoe lang een lieveheerbeestjes leef weet iemand op dit side hoe lang een lieveheerbeestjes leeft??????
@ erica:
Volgens de site
http://nl.wikipedia.org/wiki/Lieveheersbeestje
leeft een lieveheersbeestje ongeveer een jaar.
Stipjes tellen op zijn/haar rug en dan wist je ook hoe oud hij/zij was, zo is mij als kind altijd verteld en of dat ook waar is????? Nee, ik heb ze nooit in een luciferdoosje gestopt, dat haal je toch niet in je hoofd, dat beestje moet je weer vrij laten, op je hand neerleggen en dan zachtjes een klap onder je hand en dan roepen (het kan zijn dat hij/zij zijn vleugeltjes niet uitslaat) net als Joke 61 vertelde: Morgen mooi weer!!!!
ze zijn voor kids altijd leuk en dat blijft ook zo, ik heb nu een buurjongetje van 4 jaar en die zag ik laat in de zomer met een emmertje lieveheerbeestjes zoeken in de struiken, schattig he en dan vroeg ik altijd hoeveel hij er al had en wanneer ze weer weg mochten…..het blijft lief om te zien 
Semi-offtopic: Over dialectwoorden heb ik nog een toevoeging: in Overijssel wordt een oorworm een ‘gaffeltange’ genoemd. Mijn zus heeft ooit zo’n oorworm rechtop in het been gehad, met zijn grijptang had ie zich vastgeklemd
Jaah hoor dat deed iedereen bij ons
, we gingen dan een paradijs maken 
maar dat was in groep 4 
En de juf vond het 
dus…!
ik ga weer doeii
Hehe, Kverzameldee zu oOwkk,, maar bn k nUu btj te Oud vOor.. Jammer Eiig., want er is een heel NEST aan mnn VENSTER.!
xxx
Ik heb me hier rotgelachen om de verhalen van Steven1970. Hommels als vliegtuigjes laten rondvliegen aan een touwtje…hilarisch…
Ja, Steven1970, waar ben je, we missen je joh!
Ben je al lieveheersbeestjes aan het zoeken met je zoon????
Kapoentjes, zoals Seven twee jaar geleden en 9 reacties geleden zei (wat kan zo’n draad lang duren): inderdaad ken ik dat uit Rotterdam. Waar ik nu woon in België worden ze ook wel pimpampoentjes genoemd.
Ik heb ze nooit in luciferdoosjes gedaan. Wel heb ik oorwurmen geprobeerd te temmen. Dat was niet zo’n succes: ze luisterden niet goed. Vast verstopte oor-wurmen
. Ik liet ze van de leuning van onze trap lopen, en deed alsof ze artiesten in een circus waren.
Prachtige beestjes wel, de lieveheersbeestjes, met name de kleurenvariaties vind ik mooi. Dat het roofdieren zijn, stoort ons als mensen gelukkig niet. Ze eten immers bladluis, en zijn dus nuttig. En nog mooi ook.
Wat betekenen die stippen op de rug van zo’n lieveheersbeestje ?
A= de leeftijd
B= het aantal broertjes en zusjes
C= het aantal levensdagen
D= aantal stippen bij elkaar opgeteld en gedeeld door 2 ( vleugels ) is z’n postcode.