De Bandrecorder
Link naar dit artikel Op woensdag 25 januari 2006 geschreven door Ria T.
Ik zal een jaar of 4 geweest zijn dus het moet 1970 geweest zijn. Mijn vader kocht een bandrecorder en wat hebben we daar een plezier mee gehad.
Ik weet niet of er toen al andere opname mogelijkheden waren maar ik kan mij herinneren dat we hele voetbalwedstrijden van de radio opnamen zodat de buurman het later ook kon horen. Ook was het de sport van mijn vader om de bandrecorder achter de bank te zetten als er visite kwam.
Hij had twee soorten banden, grote en kleine. Als hij in de gaten kreeg dat de band bijna vol was of de visite bijna wegging dan grijnsde hij een keer en zei: ‘Zullen we eens kijken wat ik vanavond weer opgenomen heb’. Meestal gierend van het lachen luisterden we dan naar de banden.
De dierbaarste herinnering heb ik echter aan de sinterklaasavond van 1970. Beide opa’s en oma’s leefden nog en waren nog goed van geheugen en goed ter been. We vierden met ons gezin en de opa’s en oma’s sinterklaasfeest. Nu 35 jaar later is het geweldig om al die stemmen terug te horen. Natuurlijk je eigen onherkenbare kinderstemmetje maar ook van de dierbaren die inmiddels zijn overleden. En dan ook nog in lekker Drents dialect. Sinds kort heb ik de fragmenten op een cassettebandje maar eigenlijk zou ik het moeten laten overzetten op cd. Een heel dierbaar stukje sentiment. Lang leve de bandrecorder !
54 reacties op “De Bandrecorder”
Laat een reactie achter
Nee,wij hebben er nooit een gehad,Ik ben er zelfs nooit mee in aanraaking geweest.
Thuis hadden wij geen bandrecorder. Wel had mijn juf van turnen haar bandrecorder altijd mee, op de banden stond de muziek voor onze vloeroefening. (het deuntje die bij mijn oefening hoorde herinner ik me nog). Met de deksel op de bandrecorder was het altijd zo'n mooi koffertje.
Mijn man had zo'n staande taperecorder, zelfde principe als de bandrecorder denk ik.
Niets "softouch" toetsen. Je moest die knoppen naar beneden duwen met veel kracht en geestdrift.
Als je dat had gedaan dan gebeurde er van alles in zo een kast en kon het afspelen of opnemen beginnen. En zo geschiedde het wonder.
Mooie tijden waren dat. Toen de cassettebanjes kwamen was dat een hele vooruitgang, maar er volgde nog een repise van iets soortgelijks met de eerste videorecorders die ook weer van die knoppen hadden.
Het is er in de jaren behoorlijk op vooruit gegaan met al die knopjes die je maar hoeft aan te raken en de machine begint te spelen.
Mijn oom had ook zo een bandrecorder. Er zat één of ander groen lampje in dat begon te gloeien als je het ding aan had gezet. Weet nu nog niet waar het voor was, maar ongetwijfeld krijg ik dat van mijn vrienden hier in de loop van de dag wel te horen.
Was voor mij ook ver van mijn bed, totaal geen herinneringen aan.
Wij hadden zelf geen bandrecorder, maar mijn broer beheerde samen met nog een jongen de bandrecorder van de kerk. Hun taak was het om de preken op te nemen en de banden af te leveren bij mensen die niet naar de kerk konden komen omdat ze oud of ziek waren.
Zodoende stond die bandrecorder regelmatig bij ons thuis, en we hebben we er veel lol mee beleefd. Inderdaad, aanzetten als er bezoek kwam, en wat wij als kinderen natuurlijk geweldig vonden was het opnemen van alle mogelijke geluiden die een mens maar produceren kan….
Ik weet nog dat een van mijn broers zo'n bandrecorder had. De cassetterecorder bestond toen ook al (mijn herinnering dateert van omstreeks 1974), dus die bandrecorder kwam op mij al heel ouderwets over. Ik vond het wel interessant, die enorme spoel waar de band overheen liep. Zelf heb ik er nooit iets mee gedaan.
De bandrecorder is echt jeugdsentiment voor mij omdat het me doet denken aan de tijd dat mijn vader nog leefde. Hij was echt een muziekliefhebber, had de hele top 10 (van eind jaren 60 tot begin jaren 70) op band gezet. Ook werden onze stemmetjes regelmatig opgenomen bij bv het opzeggen van moederdag- en vaderdaggedichtjes. Zelfs het "terug" horen van het gezang van mijn oma….destijds een tranentrekker vanwege de valsheid….nu een tranentrekker vanwege het sentiment, vinden we ontzettend mooi.
Ben nu bezig, met de aanwijzingen van Frank Faber (zie log oudejaarsavond, 8mm filmpjes), om deze opnames van band over te zetten op cd.
ha ha, Ria T mijn moeder die deze site ook op haar favo's denkt vast weer dat ik het heb geschreven, mijn vader flikte het ook net zo, heb ooit es zo'n band volgezongen met liedjes van de poppy's en mouth and mcneal en kleuterliedjes…helaas kwijtgeraakt ook mijn pake stond erop en zei dat hij alleen maar stokvis en klop-klop bliefde, wel jammer.
het meest is mij bijgebleven de band met jim reeves en slim withman elke zondag ging ik met mijn vader naar oma en had mijn moeder op zondagmorgen het rijk alleen als we terugkwamen stond steevast die band keihard aan en zomers stonden de speakers achterthuis. dus als ik rosemary, i remember you of danny boy hoor en vooral bimbo word ik helemaal vrolijk…….
Die bandrecorder is volgens mij net van voor mijn tijd. Ik zou wel hetzelfde verhaal kunnen vertellen over de cassetterecorder, stiekum achter de bank stemmen opnemen enzo. Ik kan me herinneren dat we met die cassetterecorder een keer een hele aflevering van Maja de Bij van de tv hebben opgenomen. Daar heb ik nog heel vaak met plezier naar terug geluisterd.
Heerlijk om die stemmen van je dierbaren nog te kunnen horen, want video met geluid was er toen ook nog niet. Ik vond het wel vreemd om mijn eigen stem terug te horen.
en altijd werd dat beginnetje op den duur poreus en moest je het eraf knippen zo werd de eerste plaat altijd steeds korter……
Ik vond nog een ontzettend leuke link waar al de hitlijsten van vroeger terug te vinden zijn.
http://www.top4000.nl/page/hitlijsten
Bij het horen van deze liedjes (ja, ik heb er al heel wat stiekem gedownload aan de hand van deze hitlijsten) krijg ik ook weer dat vrolijke zondags-gevoel van vroeger. Ik was heel veel titels vergeten. Ik luister momenteel het liedje "ik zie een ster" van Mouth en Macneal…..dat vond ik vroeger toch z'on mooi liedje. En Ach Magrietje, draai ik momenteel ook weer "grijs"
Oh, deze log is dus toch van een andere Ria? Vandaar zeker die hoodletter T. We hebben hier dus een Ria 1 en Ria 2???
Yes , sandra was een tijdje uit de running maar ben er weer….
enne welkom ria T, gezellig dat je er ook bij bent….
Mijn broer had er een, een Grundig, 4 sporen zelfs, ( met van die elastieken v snaren die er na een tijdje geregeld afliepen en er opnieuw weer opgezet moesten worden, een handigheidje wat ik gelukkig gauw afkeek) waar ik niet aan mocht komen in het begin (rond 1960) maar wat ik natuurlijk wel deed…
Daarna moest de teller weer terug op de beginstand en de spoelen op de goede dikte zodat het niet opviel.
Toen ie doorkreeg dat er toch geen kruid tegen mij gewassen was mocht ik stilzwijgend er gebruik van maken.
En ja, er werd ook stiekum mee opgenomen maar hij werd toch voornamelijk voor muziek gebruikt. (Ttrini Lopez, Little Richard, Jerry Lee Lewis Fats Domino, Buddy holly enz.enz)
Opnemen van zo'n radiomeubel met platenwisselaar, zo'n grote kast, toen was het "je van het".
@Sandra 67
Erg leuk site van Talpa.
Op de middelbare school gebruikten wij bandrecorders voor het oefenen van luistertests. Ik vond het altijd reuze knap dat leraren met een druk op de knop in één keer het juiste fragment konden vinden. Hoe deden ze dat toch?
Thuis hebben we dit stadium overgeslagen. Wij hadden al een pick-up en daar kwam op een gegeven moment een cassetterecorder bij. Erg leuk ook. Mijn vader zette hem ook een keer in een kastje tijdens het eten om op te nemen wat wij allemaal zeiden. Bandje is helaas bij een inbraak verdwenen, heel triest, want het was de enige geluidsopname waarop mijn vader te horen was en die is helaas vijftien jaar geleden overleden.
@Els: zat zo'n tellertje op. Kon je precies zien waar je moest zijn op de tape. Zo deed mijn gymjuf dat tenminste.
Jaaaa, mijn vader was er erg actief mee in de weer.
Ik ben nu 43 maar er zijn nog banden met mijn babygehuil erop.
Ik heb er nog een bandrecorder thuis. (SABA)
Je kon er zelfs 2 sporen opnemen dus had je 2x muziek op dezelfde spoel.
En vergeet het maar, ik doe hem niet weg.
Mijn vader heeft ooit in 1966 tijdens het zondagse eten stiekem de bandrecorder aangezet. Ik was toen een jaar of 8 en mijn broertje iets van 4,5. Schattige stemmetjes, scheurende hoestbuien van mij (ikwas vaak ziek vroeger) en de zachte stem van mijn opa. helaas is de tape nu echt ter ziele.
@Sandra 67, leuk die hitlijsten, ik ga ook kijken, downloaden.
Vroeger hadden we thuis casettebandjes, er is er nog eentje waarop oma: hoger dan de blauwe luchten zong, met een oud bibberig stemmetje.
Jan had zo'n super-de-luxe bandrecorder, je kon er ook geintjes mee uithalen, iets met mmezingen met de band en dan het zelf weer met vertraging horen ofzo. Had Ted de Braak niet zo iets als een spel( met een koptelefoon met hele grote oren??) Je ging vreselijk vals zingen ( niet dat ik daar zo'n koptelefoon voor nodig had….)
@ ria, klopklop…mijn tante Fenny (helaas allang overleden) was aar helemaal gék van………
Ik was al getrouwd en mijn man had een hele ouwe bandrecorder, de hele kast stond vol met muziekbanden. En toen werd er ingebroken, bandrecorder weg (geen idee wat iemand moest met zo'n oud waardeloos gebakkie) maar alle banden had hij nog. Ik heb toen een paar weken later in de via-via (voorloper van marktplaats.nl) op een advertentie gereageerd van precies zo''n recorder. Diezelfde avond ben ik hem gaan halen bij niet zo'n "frisse" familie en tot op de dag van vandaag ben ik overtuigd dat ik die avond mijn eigen bandrecorder heb teruggekocht!
Hier mijn herinnering: onze bandrecorder werd door mijn vader gebruikt om z'n akte Engels M.O. te halen. (Eind jaren zestig.) Het geklik, terugspoelen voor opnieuw een onverstaanbaar zinnetje, staat me nog helder voor de geest.
Leuke site trouwens!
Jawel mijn vader had ook zo'n bandrecorder. Er zijn opnames van mij als 3 jarige met kinderliedjes als "Kleine dikke Dikkie" "Ik heb een heel klein zusje" "Eendjes kom eens dichterbij" en meer van die evergreens. Samen met mijn vader en moeder en mijn zusen en broer die er ook op te horen zijn. Mijn vader is niet zo lang geleden overleden en die bandrecorder met banden is er nog. Ik denk dat ik het binnenkort maar es ga opzoeken, zal best wel emotioneel zijn denk ik.
Ik heb er nog steeds één staan……… maar of tie het nog doe …geen idee eigenlijk
He Aidan, heb jij voor mij de tekst van "kleine dikke dikkie"??? Dat zong mijn oma altijd vroeger.
Nou en of hadden wij zo'n bandrecorder.
Mijn vader nam allerlei muziek op in die tijd en draaide dat keihard af. Bij voorkeur laat op de avond. En mijn moeder maar roepen dat die *$%#bandrecorder zachter moest omdat "ons Emily zo nie kan slape".
Ik herinner me ook dat we banden opstuurden naar familie in Nieuw Zealand en natuurlijk ook banden teruggestuurd kregen. We gingen dan met de hele familie eromheen inspreken en/of luisteren. Erg leuk.
Later kregen we een cassetterecorder en namen we zelf muziek op en verhaaltjes. Ik weet niet of er van al die banden en cassettes nog ergens iets bewaard is gebleven. Zou leuk zijn om dat weer terug te horen. Want mijn paps is ook alweer 8 jaar geleden overleden, en dan zijn dat soort herinneringen van onschatbare waarde.
Nee, bij ons thuis hadden we dat niet, wel bij een vriendje hadden ze dat en het leuke was dat wanneer je de tape er andersom omheen legde, kon je het zojuist opgenomen gesprek/geluid achterstevoren afspelen, een soort Russisch voor beginners leek het dan wel.
Zijn er trouwens nog steeds spoelenrecorders verkrijgbaar in het CD tijdperk?
Ik heb wel nog een zo goed als nieuw cassettedeck in de aanbieding, iemand interesse?
Hahaha wij hadden er thuis ook een. En het was iedere jaar hetzelfde met die losse banden. Een of ander hoorspel met sinterklaas er in moest dan tevoorschijn getoverd worden. Alle bandjes afzoeken. Wat een gedoe.
Mijn broer had er één en dan zat hij voor de radio met het microfoontje, de top 40 op te nemen, nummers van Jimi Hendrix en zo (jawel, zo lang geleden dus) enfin, iedereen in huis moest dan stil zijn want anders hoorde je dat door de muziek heen. Zo gebeurde het een keer dat hij een nummer opnam dat hij heel graag wilde hebben en alles klopte; stil in huis, de dj die er een keer niet doorheen zat te praten, ideaal dus. Echter vlak voordat het nummer was afgelopen riep mijn moeder onderaan de trap "we gaan eten hoor" hahaha, mijn broer helmaal over zijn toeren natuurlijk! Als het over bandrecorders gaat moet ik daar altijd gelijk aan denken!
in de jaren 70 heb ik ook een bandrecorder gekocht, van het geld wat ik verdiende met een bijbaantje. het was een akai 4000ds.
ik heb hem nog steeds en hij werkt nog perfect. maar wat wil je
deze recorder kostte toen maar lifst 795 gulden
helaashelaashelaas…dat is allemaal weg/kwijt….
Ons pap was kroegen DJ en was altijd aan t klooien en hobby-en met jingles etc. ik vond t prachtig! wij deden t ook thuis, al la de TEDshow, meezingen met de koptelefoon op t hoofd en daar een delay op. Echo, geweldig! er bestaat nog wel een afthands cassettebandje waar een klein detail nog opstaat, uit 1973. Ik en mijn broertje zeggen met delay erop:"Muizebal!" (andre v duin zei na sommige nummers altijd iii'mmm inviiisssablee' en wij dachten 'vissebal' en zo ontstond muizebal..tja..) en dat is wel leuk. ons Danny die 'papa?' roept en ons pap:Ja?-Poep!' en danny en ik allebei poeppoepepoeppoep! in de microfoon roepn, vervolgens hoor je ome willem op tv en wij zingen mee.
al die opnames ….vele jaargangen….weg. eeuwig zonde.
ja, op verjaardagen t geouwehoer opnemen, heerlijk!
Heb er nog een! Doe hem niet weg.
Ik schat dat het zo ongeveer 1958 geweest moet zijn Ik kwam net uit militaire dienst. En kocht toen voor in die tijd behoorlijk wat geld een AMROH bandrecorder.Nederlands fabrikaat en knalgeel. Een draaiknop voor aan en uitzetten en opnemen. Om snel te kunnen spoelen moest je de spindel waar de band omheen draaide naar beneden drukken aan de kant waar je naar toe wilde. Primitief natuurlijk maar een geheide binnenkomer op feestjes. want er kon wel een uur muziek op opgenomen worden van radio Luxemburg,de popradio van die tijd.Rock and Roll natuurlijk.Nu zoveel jaar later heb ik hem weer teruggezien. In het inmiddels trouwens weer opgeheven geluidsmuseum in Dordrecht. En onmiddelijk hoorde ik weer dat blikken geluid uit het deksel van het wonderding komen. Maar het leek toen mooier dan alle cd romspelers van nu
Ook wij hadden thuis een bandrecorder.En tot diep in de nacht werden er liedjes geluiserd.Op school nam de gym jyf ook haar bandrecorder mee om met volksdansen muziek te kunnen laten horen.En wij maar dansen op Hit the road,Jack van Ray Charles.Ik kan het zo nog mee dansen als ik het liedje hoor.
@Annemarie'59 Ik heb je de tekst gemaild.
Wij hadden dat thuis niet, maar manlief blijkbaar wel en hij had dus de tapes van z'n vader gekregen. Daarop stond o.a. de hele hoorspelserie "sprong in het heelal". Dit wordt mijn 18e jaar samen met hem, en inmiddels is dat hele hoorspel al zo'n 5 à 6 x van voor af aan afgespeeld (we hebben het hier over uren en uren en dagen)… Ik heb er dus nog nooit echt naar zitten luisteren, want dat kan ik dus niet opbrengen… haha
Wij hadden er ook een van Philips geloof ik.Ik nam altijd de Dikvoormekaar show op. Ook deze techniek is alweer allang achter haald
De bandrecorder,
Tja…. mijn ouders hadden er al een voor mijn geboorte (1961)
Een grundig buizenbandrecorder. Daar pasten alleen kleine spoelen op.
Naast de "spionageopnamen'van verjaardagen natuurlijk ook van de tv opnemen. Frater Fenantius van Wim Zonneveld, Toon Hermans etc.
Moest wel de microfoon tegen de speaker van de tv gehouden worden………
Ik kreeg mijn "eigen" band. Daar nam ik tv begintunes mee op. Van Pepper, de man van zes miljoen, en natuurlijk de thunderbirds.
Momenteel beleef ik weer een hoop lol met een oude bandrecorder
die ik op de rommelmarkt kocht.
Helemaal top, ook het spoelen en het flp-flp-flp-flp als de band geheel teruggespoeld is.
Er is trouwens voor weinig geld een hoop op dit gebied te koop, ook qua banden, op sites zoals marktplaats.
Klopt Gino, toch vind ik Buizeneradio's meer mogelijkheden hebben.
Och wat een nostalgie, de spoelenrecorder.
Vroeger het was in de jaren 50 kwam mijn oom Klaas bij
ons met een Philips recorder en zo'n, nu ouderwetse microfoon.
Hij kwam dan om een bandje op te nemen, meestal twee
stuks die naar mijn broer's die geëmigreerd waren naar Canada
werden gestuurd.
Dat was in een tijd dat emigreren iets was van bijna dood gaan,
helemaal naar Canada, men zou elkaar nooit weer zien.
We praten in de trand van, dag Henk hoe is het met jou met
mij gaat het goed en met de poes ook.
Ja even telefoneren of zoals nu internetten was er niet bij.
Zo'n bandje deed er wel drie weken over voordat hij ter plaatse
was per zeepost, luchtpost was veel te duur.
Jammer dat ik die opnamen niet meer terug kan horen.
Nu bel ik geregeld naar Canada voor 3 tot 4 cent per
minuut (06 1141) later in de jaren 70 was het nog
zo'n 4,60 gulden per minuut….
Ja herrineringen dat is het enige dat blijft…
Toen ik nog in Indonesia woonde had mijn vader al een bandrecorder, dat moet ergens begin jaren '60 geweest zijn.
Radio Opnames van Soekarno ligt nog ergens.
Maar de meest dierbare opname is van mijn zus; een paar maanden voordat zij overleed heeft haar man een gesprek met haar opgenomen van ruim 1 uur; haar 2 kinderen waren nog baby; nu al weer 30 jaar ; heb onlangs deze band op cd overgezet zodat zij voor het eerst de stem van hun moeder konden horen.
Momenteel gebruik ik de bandrecorder voor hobby opnames van liedjes.
Degene die op deze site staan heb ik opgenomen met een Akai 4000ds http://kantjil.multiply.com/music
Mijn ouders hadden er ook een gekocht, Er werden toen platen afgedraait en daarmee ook meteen opgenomen en je mocht dan ook niets zeggen want alles gebeurde met microfoon. En dat is moeilijk met 6 kinderen. Dus je hoorde bij het afspelen toch wel soms een hoestje en gegiechel. Allemaal nederlands-talig want ze hadden niets met die nieuwerwetse (niet verstaanbare taal) muziek, Tot op de dag van vandaag hoef ik maar 1 van die nummers te horen en ik weet meteen welke op de band erachteraan kwam. We hadden namelijk maar 1 band en die werd stukgedraaid.
Ik kan mij de bandrecorder nog goed herinneren.Het was begin jaren '70 dat wij er ook nog een in huis hadden. Mijn vader nam er liedjes op. Ik kan me nog herinneren dat mijn vader met mij een liedje zong (klein vogelijn op groene tak wat zingt gij wonderschoon (ja uit de oude doos lol)) en het opnam op de bandrecorder.
Nu zijn we ruim 30 jaar verder en we hebben nu cd's. Wat is dat toch snel gegaan allemaal. Ik heb de hele ontwikkeling mee gemaakt van bandrecorder via de lp en cassettebandje naar de uiteindelijke cd van vandaag. Mijn kinderen hebben zelfs niet eens de lp's en cassettes echt mee gemaakt.
Grappig; ik heb EXACT dezelde bandrecorder als bovenaan deze site te zien is! ( ik verzamel vanalles uit de jaren '30 t/m '70, en zo is myn huis ook ingericht ) Mijn vader had ook zo een bandrecorder. Vrijwel iedere zondag draaide hij z'n muziek.Als ik de mijne start, komt er een specifieke geur af van warm kunststof en celluloid die me doet herinneren aan vroeger….schitterend!
hallo ik ben 12 jaar en ik hou mijn spreekbeurt over geluiddragers heeft iemand voor mij misschien wat informatie over de bandrecorder.Hoe het werkt,uitvinder enz enz
http://www.taperecorders.nl/his.htm
@Steven1970: At your service!
Vroeger hadden we thuis ook een Philips bandrecorder, ongeveer hetzelfde model als aan het begin van de topic, alleen iets ouder. M’n vader had hem gekocht omdat hij dacht dat het goed van pas zou komen bij onze studies. Niet dus. Nadat het nieuwe er af was en iedereen er de gebruikelijke grappen mee had uitgehaald gebruikte ik hem in hoofdzaak om muziek op te nemen van de draadomroep. Op het laatst had ik uren muziek uit de hitparade. Dus als er ergens een feestje was moest ik met de bandrecorder opdraven. Er zaten buizen in dus er werd aardig wat warmte ontwikkeld. Na verloop van tijd trad ook wat slijtage op, werd de recorder warm dan ging het geluid zweven. Daar hadden we snel wat op gevonden: in de koelkast ermee. Dat hielp perfect.
In de zomer draaiden m’n beneden-buurmeisjes in de tuin plaatjes. Dan zette ik een luidspreker voor het open raam en zocht dan het hetzelfde muziekje op van m’n verzameling hits op de band en probeerde enigszins synchroon de muziek af te spelen. De buurmeisjes probeerde steeds muziek te draaien waarvan ze dachten dat ik dat niet zou hebben. Maar ik had steeds het nieuwste van het nieuwste al van de hitparade geplukt.
Jaren later kocht ik zelf een semi-professionele bandrecorder waar de banden van de Philips niet op afgespeeld konden worden. Dat betekende het einde voor de Philips, de bandjes van de Philips zijn door enkele verhuizingen verloren gegaan. Jammer.
@ Ren :
Dat groene lampje heet “magisch oog” en was bedoeld om het opnameniveau in te stellen. Het werkte als volgt (simpelste uitleg): aan de zijkanten van dat oog kwamen twee streepjes dichter bij elkaar naarmate het opnameniveau sterker werd. Als die streepjes elkaar net niet raakten, had je een perfecte opname, raakten ze elkaar wel was je opname overstuurd en kraakte ze . Bleven ze veel te ver van elkaar weg dan was het niveau te stil en had je veel ruis bij de opname. Ik hoop dat je nu weer wat meer weet
Groetjes,
Koen Lieckens, bandrecorderverzamelaar (heb nu al zo’n 24 stuks)
17j, België
Heb 260 van die dingen met spoelen want ik verzamel ze.
Kijk maar eens bij:
http://www.taperecorders.nl
Een stapeltje tapes uit de tweede helft van de jaren 60-
1974….. opgenomen op een 4sp Philipsrecorder uit 1964.
Maar geen spelende recorder meer in huis…
Vond ik een Pilipsrecorder uit plm 1956 nog in spelende
staat op zolder bij een jeugdvriend! Had er al bijna drie
jaar meewarig tegenaan gekeken… zal het wel niet meer
doen. Mis dus! 4-sporen stereo. Geen verdroogde/uitgevloeide snaren! Meer dan 1 motor. Dus draaien maar! Massa’s baby & kindergeluiden en hoorspelen: FERDINAND HUICK IN 29 DELEN!, oude muziek, etc… etc…! Alles de harde schijf op in MP3.
Het is verbazingwekkend hoe goed het geluid bewaard is gebleven! ROM MAGER - ro.ma@supermail.nl
ik was 15 en mijn grootste wens was een bandrecorder.. dus ik ging werken in de vakantie.. 6 weken lang… de familie ging tussentijds lekker 2 weken naar mallorco… maar ik had 695 gulden… dus naar radio modern…bandrecorder gekocht… trots naar huis, instaleer het ding, zet ‘m aan, knop breekt af..
het bleef een gehandicapte bandrecorder… geen idee waar ‘ie gebleven is