Olympische Spelen 1972, Sapporo
Link naar dit artikel Op zaterdag 11 februari 2006 geschreven door Joke61
In de jaren zestig en zeventig zat heel Nederland aan de buis gekluisterd als er schaatsen op de tv was. Met z'n allen keken we naar de zwart-witbeelden van de verschillende EK's en WK's, én naar de Olympische Winterspelen van 1972 in het Japanse Sapporo . De tijden van de geschaatste ritten werden door ons keurig bijgehouden op het schema wat in de krant stond. En Theo Koomen zorgde voor de sportieve en enthousiaste verslaggeving.
Dé schaatsnamen die bij deze Winterspelen horen zijn oa. Ard Schenk, Kees Verkerk, Jan Bols, Eddy Verheijen, Atje Keulen-Deelstra en Stien Baas-Kaiser. Bij de dames was Gerard Maarse de trainer en bij de heren de welbekende Leen Pfrommer.
Bij de openingsceremonie had Atje Keulen-Deelstra de eer om de Nederlandse vlag te dragen en bij de sluiting was dat Stien Baas-Kaiser.
Ard Schenk (geboren 1944) was een van de toppers in die jaren. Naast het winnen van EK's en WK's op verschillende afstanden, was het winnen van drie gouden plakken bij deze Olympische Winterspelen een super prestatie.
Ard Schenk won goud op de 1500 m., 5000 m. en de 10 km. Helaas ging de vierde medaille bij de 500 m. door een val bij de start aan zijn neus voorbij.
Kees Verkerk (geboren 1942) schaatste midden jaren '60 al succesvol, verschillende Europese/Wereldtitels en een Olympische titel (1968) had hij al op zijn naam gezet. Bij de Spelen in 1972 won 'Keessie' de zilveren medaille op de 10 km.
Stien Baas-Kaiser (geboren 1938) begon haar schaatscarrière ook in de jaren zestig, 6x werd zij Nederlands Kampioen, 2x Wereld Kampioen en bij de Winterspelen van 1968 behaalde zij 2x brons. In Sapporo won Stien het goud op de 3000 m. en zilver op de 1500 m. Na deze Spelen beëindigde zij haar schaatscarrière.
Atje Keulen-Deelstra (geboren 1938) behaalde in de jaren zeventig de nodige Nederlandse/Europese en Wereldtitels. Bij de 11e Olympische Winterspelen verdiende Atje zilver op de 1500 m en brons op de 1500 m. en de 3000 m.
Ja, dat waren nog eens tijden: schaatsen op buitenbanen in soms storm en sneeuw en van gestroomlijnde schaatspakken en klapschaatsen hadden zij (en wij) nog nooit gehoord!
67 reacties op “Olympische Spelen 1972, Sapporo”
Laat een reactie achter
hmm ,toen was ik 2. en die 2 jaar pakken ze me ook nie meer af!
Nee, Sapporo is een Mitsubishi (ofwel 'Mietsiebuutsie' in onvervalst kinderlijk brabants.) weet ik en de namen van de sproters zijn cultureel erfgoed, maar verder….Ik was meer vd Hein Vergeer Hilbert v der Duim-tijd.
sproters is sporters.
wel mooie beelden trouwens, als ik die af en toe nog es voorbij zie trekken!
Beelden uit '72 zijn te vroeg voor m'n eigen herinnerdingen, maar de Olympische Spelen op zich zijn wel zo'n beetje het enige sportevenement op TV waar ik naar kijk.
2006: acht medailles - het merendeel goud.
Ja dat waren nog oneerlijke tijden, want er kon ineens een harde wind zijn, of een enorme sneeuwbui. Maar dat zie je ook wel aan de rondetijden van destijds. Een rondje van 40 was geweldig hard.
We zaten voor de tv (zwart/wit) en noteerden de tijden van alle schaatsers.
Ja als je die beelden nog ziet en ze vergelijkt mat de huidige schaatsers, dan leken het wel elfstedenrijders in die kleding.
Dit waren de 1e olympische spelen die ik bewust heb meegemaakt en gekeken. Sapporo en Munche. De spelen van daarvoor waren voor mij het verhaal van de klok en klepel. Het schaatsen kijken deed ik al een jaar of2. Maar dat waren all-roundtoernooien, met 2 afstanden per dag. Ik begreep maar niet waarom dat bij de spelen niet zo was. Vond het leuk dat Ard 3 afstanden won, maar dat er geen klassement opgemaakt werd vond ik maar raar. Hierdoor ontging mij de geweldige prestatie die deze sporter neerzette. Nu weet ik beter:-).
Ben bang dat Nederland zonder goud thuiskomt dit jaar.Heb grote vrees voor de Yanken.
Bij het ontruimen van het ouderlijk huis heb ik diverse schaatsinvulboeken (3xwrdwrd) veilig kunnen stellen. Ik weet niet of Sapporo daar bij zit. Vaak zijn ze ook nog aangevuld met kranteknipsels.
Ook vond ik nog meer onvervalst schaatssentiment, maar daarover meer in een gastlog…
Joep: omdat het ook voor jou weekend is maar wat hulp. Heb een laatste strofe voor je:
de schaatsers hadden toen ook al haast
ze kregen echter nog geen klap van de schaats!
Geen dank Joep, geen dank, graag gedaan, you're welcome
In 72 was ik 5 en denk ik meer bezig met kindertv en buitenspelen dan volwassenentv. Kan me trouwens nog de zwartwit tv herinneren hahaha
Rond die tijd (ik dacht net iets later) kregen wij kleur, zo'n tv met van die lange sigaretvormige knoppen die je helemaal in moest drukken. Sorry, beetje off topic
Rick67, kijk eens op
http://www.marcelstvmuseum.com/
Succes verzekerd! Veel plezier!
Schaatsen keken we bij mijn zus, want zelf hadden we geen t.v., en we keken ook alleen maar op zaterdag, maar dan ook wel heel intensief!
Relativeren deed je als kind nog niet dus ik ging helmaal op in de prestaties van deze "helden". Alleen werd het me wel eens te spannend en dan hield ik net als bij het kijken naar een enge film een kussen of een boek voor m'n ogen.
Erres, met alle respect, maar ik wacht toch liever op Joep voor de ware dichtkunst! Maar…blijven oefenen…thuis, op een kladblok..
@Lia, mag ik tussen het oefenen door, wel schaatsen kijken, juf?
@Erres, ja kicken man, jammer dat de plaatjes niet schuin van voren zijn genomen voor de knopjes, anders had ik hem zo herkend.
Leuk, nog bedankt.
@Rick: mijn broer en ik hadden altijd tv's van het vuil: van die reuze ktv's, k7 en k8, voor insiders, geloof ik.
Nieuwe buis er in, beetje soldeer en ze deden het vaak weer. Als de ene het echt begaf werd de volgende alweer het huis ingedragen. Maar dit geheeeeeeel offf topiiiic, sorry Joke!
Natuurlijk Erres, natuurlijk, misschien doe je inspiratie op.
En een rijmwoordenboek erbij, misschien een tip?
Tenslotte kwam André Hazes ook op die manier aan zijn teksten.
Maar of dat nou echt een aanbeveling is..
hoi, rick67 jij hier?
Ik hield vroeger met mijn vader altijd hele invulschema's bij tijdens de 10.000 meter, konden we de tijden vergelijken. Eindtijd was toen meestal rond de 16 minuten. Nog met die ouderwetse tijds aanduiding in de hoek.
Ik vind deze weblog leuk!
Ik ben er opgekomen omdat ik "drie musketiers" ge-googled heb.
Leuke gastlogs en leuke reacties.
En natuurlijk een feest der herkenning.
Charles, iedereen komt hier door De drie musketiers of Caramac!
Anders geen toegang.
Silly putti geeft ook toegang
Aha! Dat was dus het 'magische woord' Nou ik voel me als in een warm bad, Erres!
Je weet dat er een zuster pagina is, zonder de EN ?
in 1972 zat ik nog niet eens in de planning dus voor mij, produkt van 1974, zijn de ultieme winterspelen die van Calgary 1988 met onze geweldige Yvonne"Goud-hè"vanGennip.
Sapporo! Toen vond ik schaatsen nog leuk om naar te kijken, want winterspelen waren echt wínterspelen, de winterse weersomstandigheden speelden een echte rol. Ik vind er nu niks meer aan, de wetenschap heeft het overgenomen van de sporter, wie heeft het beste pak, de beste schaats, dan heb je al een voorsprong. Nee, ik heb gisteren even gekeken naar de openingsceremonie, maar daar zal het waarschijnlijk bij blijven.
Gedicht: Saporro 1972
Ik was nog geen vijf,
en keek mee naar Zorro,
slechts amper bewust
van geschaats in Saporro.
Ja, Schenk schonk ons goud,
is me wel toen verteld,
maar die droeg een mutsje
dus niet echt mijn held.
Pas later besef je
wat Ard heeft gedaan
en de man met het masker
nooit heeft bestaan.
Heerlijk van genoten, van Ard en Keessie, Atje en Stien.
Echt jeugdsentiment… úúren voor de tv gehangen met het hele gezin en meeschrijven maar. Leuk, die ouwe tijdteller die er toen was…
Tijdteller: onder in beeld bedoel ik dan
toen was ik er nog niet…..
ik heb persoonlijk niet zo veel met schaatsen,
crosse is meer mijn ding……
kijk maar naar MIJN website, DAT is mijn HELD!!!!
Gek eigenlijk dat ik me het WK '74 (Voetbal) meer voor de geest kan halen dan de Olympische Spelen '72. Ik denk dat Voetbal (lang leve de Panini Plaatjes) en de verzamelwoede die bij zo'n sportperiode hoort meer tot de verbeelding blijft hangen. Ik had dat Album trouwens helemaal compleet en baal nu nog weleens dat het bij één of andere verhuizing is kwijtgeraakt. Tegenwoordig worden er vaak torenhoge prijzen gevraagd voor deze Panini-items.
Maar ja… mischien dat de naam Panini weer iets is om een apart Topic aan te wijden?
Grenoble 68 en Sapporo 72 staan me nog goed voor de geest en Ard en Keessie, Stien en Atje, en dan Ans Schut en Carrie Geyssen niet te vergeten die goud wonnen in Grenoble en in deze log dus niet genoemd werden. Als ze in een sneeuwbui moesten schaatsen, dan was de pret er wel af en dan die niet zo thermodynamische mutsjes, ach wat een tijden. Ik ben het met Masja eens, het is nu zo technisch geworden, maar als je superlange benen hebt zijn je kansen hoog bij de lange afstanden. Behalve als je ze in een knoop krijgt natuurlijk.
Ik zou niet weten wat de wereldrecords voor de 500 m zijn, hopelijk niet in de 20 seconden want dat zou te gek zijn.
Ik vind het leuk dat curling een Olympische sport is geworden, dat doen we hier in NZ ook (en hebben een team gestuurd) en daar hoef je geen ijskoud winterland voor te zijn.
Een meisje uit mijn stad was wel de allereerste atlete die een medaille voor het Zuiderlijk Halfrond won op de Winterspelen: Annelise Coberger won zilver op de slalom in 1992, Albertville en heel Christchurch stond op de kop. En Australie won goud in Salt Lake City de vorige keer, dus het kan wel.
Ik was acht toen, en herinner me veel schaatsen op tv. Maar specifiek die Olympische Spelen, dat weet ik niet meer. Het geploeter op de buitenbanen staat me nog helder voor de geest. De weersomstandigheden die per rit enorm konden verschillen en daarmee vaak de uitslagen bepaalden. Bij ons thuis werd niet meegeschreven. Toen ik veel later een vriendje kreeg kwam ik in een familie waar dat wel werd gedaan. Het schaatsen werd er extra spannend door.
Die schaatspetjes waren ook leuk trouwens. Mijn broertje had er eentje en volgens mij veel kinderen (jongetjes) in die tijd. Het stond natuurlijk ook heel stoer. En dan op van die houtjes heel hard op de sloot schaatsen
Hé, hoe kan dat nou? Mijn stukje is weg, maar komt bovenaan wel bij 'laatste reacties' tevoorschijn.
@Els: ik heb echt geen idee, weblog doet echt raar de laatste dagen, iemand anders klaagde daar in een andere log ook al over, en schijnbaar komt hij toch nog tevoorschijn! afwachten dus
Schaatsen was 1 van de weinige sporten die we op keken op T.V.
Oh, wat leuk die foto's ; vooral die schaatsmutsen. Heel veel jongens in de buurt hadden toen z'on muts, mijn broertje had een groene, met witte en rode strepen meen ik.
Bij ons thuis was schaatsen sport nummer 1. Mijn opa was dol op schaatsen (deed ook eens aan een barre elfstedentocht mee). Hij kocht mij al een paar schaatsen, voordat ik uberhaupt lopen kon.
Mijn moeder was er ook verslaafd aan de schaatssport, ik moet nog steeds horen dat ik ter wereld kwam, terwijl er spannende schaatswedstrijden op tv waren (kan ik daar wat aan doen??), die zij dus niet kon zien.
Bij het zien van die foto's heb ik de neiging om te gaan zingen HEYA AARD SCHENK, HEYA ARD SCHENK….! En de geur van boerenkool hoort er ook nog bij.
Nav van Sandra67, hadden jullie ook van die dubbele onderbindertjes toen je klein was hahaha? En natuurlijk met oránje vastmaak veters/ linten. Het was meer lopen dan schaatsen wat ik deed maar wel leuk sentiment.
@Rick67: inderdaad ik had ze ook! 'botjes' noemden ze die bij ons! dubbele ijzertjes zodat je geen 'scheve schaats' kon rijden
botjes inderdaad! met een stoel schaatsen was namelijk hopeloos ouderwets!
)
Maar ze lagen wel meer naast mijn schoenen dan eronder hahaha zie het nog zo voor me. Later kreeg ik de (kunst)schaatsen van mijn vader (maar was nog niet zo balngrijk). Hij liep zich altijd uit te sloven op de vijver (hij was dus goed) dus ik dacht: dat doe ik ook zo even met zijn schaatsen (net als de wondersloffen van Sjakie
Not dus…. ik kan schaatsen maar daarmee is alles wel mee gezegd. Ik heb het nu meer dan 25 jaar niet meer gedaan. Zou ik het nog kunnen….
maar is maat nu moet ik het wel even apart vermelden anders slaat de zin nergens op, xcuus
Wij kregen in het begin vaak van die Friese doorlopers, die je dan onder je groene gummy-laarzen probeerde te knopen.En idd oranje veters.
Na een half rondje "schaatsen" op de vijver in de buurt, zat de ene schaats vaak scheef, en de andere aan de buitenkant van je voet. Klunen was een beter woord geweest voor onze schaatsprestaties toen.
Hebben jullie dat trouwens ook wel eens…dan wil je ergens op reageren, maar dan doe je dat toch maar niet. Dan lees ik even later dat iemand anders bijna hetzelfde opschrijft als dat ik had willen doen??
Is toch spooky???
@Sandra 67, komt doordat wij één van de laatste generaties zijn die allemaal hetzelfde deden. Daarna sloeg de individualisering toe. Sommige opmerkingen 'triggeren' waarschijnlijk dezelfde herinneringen. Ik vind het wel leuk, is wel een warm gevoel, zoiets als thuiskomen. Bijna iedereen hier weet/ snapt hoe het toen was.
Het is natuurlijk ook zo, als je veel met bepaalde mensen omgaat, dat je dezelfde gekke gedachtenkronkels krijgt.
Sandra 67 en Rick67: wij deden allemaal zo'n beetje hetzelfde omdat er niet veel keuze was, Nederland 1 en Nederland 2, drie soorten ontbijt en vier merken waspoeder. Omdat we het "en masse" aanvoelen en begrijpen, zitten we met ons allen op Jeugdsentimenten. Supply + demand. Brilliant!!
ja precies, als ik toen chips wou, dan was t naturel of paprika. en als je wat anders wou dan ging je voor wokkels, pretletters, mama mia's, nibbit,en later ook nog ringelings en zo (of pinda's) maar als je nu in een grote albert heyn die keuze ziet….Ik pak dan niks. Puur omdat ik geen zin heb die keus te moeten maken. Veels te veel. Zeikerts wij hè. Tis ook nooit goed hahahaha!
ik vind ook raar dat shampoos of afwasmiddel of toiletblokjes SMAKEN als geur hebben. toiletblokje grapefruit, perzikshampoo, aardbeien(rode vruchten)afwasmiddelnoemmaar op. dat slaat toch nergens op eigenlijk?
Nee, maar inderdaad. er was niet veel keuze in vergelijking met nu, dus je deed veelal tzelfde, en da's gewoon leuk om dat te delen of ervaringen uit te wisselen. en t verveelt echt niet.
Om terug te gaan naar het schaatsen, ben wel eens met mijn broer naar de WK geweest in Heerenveen en Assen, daar stond je dan een hele zaterdag in de kou…maar wat een sfeer! Die 5 km was wel een beetje eentonig, maar goed. Je probeerde bij de dranghekken te komen om handtekeningen te vragen, dat lukte me dus nooit. Toen ik in Hoogeveen woonde heb ik ooit eens een handtekening van Jan Bols gekregen die daar een sportzaak had (nog heeft?). Piet Kleine, Olympisch en Wereldkampioen 1976, was ooit eens onze postbode, maar nooit echt ontmoet. Het is wel een ijsbreker (haha) als je ergens op een saaie party bent, zo van, wij hadden een olympische kampioen als postbezorger!
@Joep je poëzie is om te smullen!
Ik was als jong meisje helemaal verliefd op de Olympische Gestalte van Ard Schenk. En dan kon hij ook nog zo goed schaatsen. Keessie vond ik altijd zo gezellig; "de kasteleinszoon uit Puttershoek" zoals er altijd bij gezegd werd. Ard Schenk schaatste in Sapporo volgens mij zich in een striemende sneeuwstorm naar het goud. Ik hield het vroeger ook tijdens de wedstrijden wel bij, tussentijdenschema en zo. Heerlijk.
@ Henny Jane; idd de sfeer in een ijshal tijdens wedstrijden is echt geweldig. Al die dwijlorkesten en niks geen hooligan-gedrag. Je zou er gewoon met kleine kinderen naar toe kunnen gaan.
Twee jaar geleden hebben we mijn moeder nog getrakteerd op een dagje schaatsen kijken in Heerenveen. Ik heb een goede tip: wil je met je neus vooraan zitten, neem dan een rollator mee! Mijn moeder liep niet meer zo goed, dus we hadden dat ding voor de zekerheid meegenomen. We werden toen echt behandeld als VIP's!
Op een gegeven moment kwamen de schaatsers handtekeningen uitdelen….we konden ze zo aanraken, hahahaha…..en de meiden achter de dranghekken maar roepen en armen door de hekken steken. Joey Cheek, Kip Charpenter….op een meter afstand, echt kicken. Dus ga je naar Heerenveen ROLLATOR MEE!
Of is het Dweilorkest??????
Sandra67: dank voor de rollator-tip, nu nog iemand vinden met zo'n ding!
OS in 1972 is een beetje aan me voorbij gegaan, was nog erg klein en schaatsen kon ik nog niet (nog steeds niet trouwens). Tegenwoordig kijk ik er graag naar, en mag ook graag oude beelden terugzien. Gelukkig worden de hoogtepunten uit onze schaatshistorie nog regelmatig op tv getoond, smullen.
Ik begreep niets van dat hele sportgedoe. De ste minder omdat mijn zus, 8 jaar ouder dan ik, alles vrat dat maar enigszins sportief was.
Ard en Keessie zegt me wel wat, want zus ging ooit ergens heen waar de heren schaatsten, en had het lef om in de kleedkamer om een handtekening te gaan vragen. Toen was ze 13, 14 jaar oud.
Ik weet niet of ze die handtekeningen gehad heeft (zal wel), want het verhaal ging altijd vooral verder met dat ze de deur opendeed, en dat een van de heren in zijn blote kont stond wegens omkleden
Hippo: dat ging haar beter af dan mijn schuchtere handtekeningenjacht. Trouwens, ik dacht dat je een keer zei dat je in NZ was geboren, hoe oud was je dan toen je in NL kwam te wonen? Just curious.
Ja, Ard en Keessie. Schitterend. Ik heb plakboeken vol, allerlei boeken en ik kan zelf geen meter schaatsen. Ik vond het zo mooi om naar te kijken, zo spannend. Fred Anton Maier, Dag Forneass, Gronvold noem maar op. En ja Saporro. Wij keken dacht ik 's morgens vroeg naar die ritten van de heren in de sneeuw, en ook Diana Holum, Atje, Stien. Schitterend.
Jan Bols, wie weet niet van zijn bocht wissel. Ik wilde ook altijd graag naar wedstrijden vroeger (ik was toen een jaar of 10, 11)
Maar dat gebeurde pas van mijn allereerste loon toen ik nog 19 jaar was. 2 en 3 maart 1980 de wk in Heerenveen. Ik ging met 2 kleine buurkinderen er heen. Eric Heiden werd 2e na Hilbert…
Eric die net 5 gouden medailles had gewonnen. En de grap van de eeuw voor is dat ik foto's maakte met een klein toestel, met hele kleine kodaknegatieven. Herinneren jullie je Gomez de vallen en opstaan schaatser nog? Nou die had dus ook een geel pak aan, en Heiden ook zijn geel/gouden pak. Van de start van de 500 m. heb ik foto's gemaakt en ik dacht dus later vanaf de negatief te weten dat ik van eric Heidens start een vergroting zou maken bij de fotograaf. Maar…het was de start van Gomez. Maar goed die heeft wel jaren lang in mijn wc gehangen.
Later ging ik nog naar Assen (82) met mijn latere husband, en in 87 naar Heerenveel de sprint met zelezowsky en bonnie blair.
En nu wil ik met de kids (14 en 16) nog een keer naar thialf.
angela: in 1977 was ik in Heerenveen met mijn broer en wist niet dat Gomez de Spanjaard eigenlijk niet zo'n topschaatser was maar als Spaanse kampioen mee mocht doen aan de WK. Tot mijn grote verbazing begon hij aan zijn rondjes op een niet al te snelle manier en iedereen maar roepen "Kobus, Kobus!", dat klonk nederlandser dan Gomez. Hij was de held van Heerenveen, wat een lol. Eigenlijk maakte men er een grapje van, het was een beetje idioot.
Jan Bols en zijn twee buitenbaanrondjes, en toen werd hij gediskwalificeerd! Hilbert van der Duim reed eens een extra rondje, dacht dat hij er nog niet was. Ook raar.
Ik was ook in Assen in 1982, mijn broer en ik hadden een oud laken met "Heya Jan Bols" voor de lol erop gekalkt en iemand had "Hup Ria Visser" als spandoek, maar het was de heren WK!
Ria Visser. Vond ik een mooie vrouw als jong broekie.
Zag van de week in het Olympisch journaal met Mart Smeets dé Hilbert van der Duim. Daar kwamen het verhaal en de beelden naar boven van een Hilbert die dacht dat ie er al was, maar nog een ronde moest schaatsen. Was hij ook niet van de vogelpoep waarover hij uitgleed?
Henny Jane: 3,5. Dus ik weet er weinig meer van behalve een geur en hoe een aardbeving voelt/klinkt
Hippo: hoe kwam je dan in NZ verzeild als baby, was een van je ouders een Kiwi of zo? Of allebei? Waar woonde je toen? Gewoon effe nieuwsgierig, vind het best grappig.
Joke61: hij viel een keer op een nogal triest moment en de verslaggever vroeg hem wat er wel gebeurd was, nou zei Hilbert ik gleed ergens over uit, waarover dan, vogelpoep. Ik heb wel vijf minuten gegild van de lach, het kwam er zo Andre van Duynachtig uit (die had een typetje dat altijd vogelpoep zei).
Henny Jane: Daar geboren, NZ moeder en Engelse vader, maar direct geadopteerd door NL-ers die daar toen woonden (ze hebben er in totaal bijna 20 jaar gewoond - toen gingen veel NL-ers terug en zij dus ook). Wellington, Hataitai, dus jij zit zuidelijker
Hoe kom jij er zo verzeild? Puur voor de studie, of andere reden? Mailen mag ook 
Hippo: kiwis vind je overal. Mailtje onderweg!
@ Steven, wij (al mijn zussen) waren altijd verliefd op Eric Hayden!
Een vriend van mijn zus, die samen met ons keek naar het schaatsen, was er gewoon jaloers op. Toen zei hij ineens bij de eerste de beste vrouwelijke schaatster die in beeld kwam (met pak aan ) dat hij daar verliefd op was. Dat was Annie Borcking?
Na de rit werd Annie geintervieuwd en zagen we haar voor het eerst zonder haar schaatspak…..hahahaha…..dat was een zure vergissing van de vriend van mijn zus. Verliefd op Annie Borcking, dat dacht ik toch niet! (ze was wel heel aardig hoor, dat wel)
in 1972 was ik 4 , heb op valentijn wel munich van spieberg gezien was daarvan zwaar onder de indruk….
Wie heeft er nog een filmpje van de schaatser Gomez die met vallen en op staan probeerde te schaatsen..
was echt lache
Mijn collega heeft nog het atletiek onderdeel horde gelopen. Of nee, hij moest samen met alle Nederlandse atleten stoppen na de aanslag. Maar hij was er wel, cool he?
"Hilbert van der Duim reed eens een extra rondje, dacht dat hij er nog niet was. Ook raar."
Henny Jane, jij geef een leuke draai aan de geschiedenis, maar het was net ietsje anders. Hij stopte een ronde te vroeg en kwam daar pas na de bocht achter. Ik hoor nog Leen Pfrommer in zij microfoon brullen: Hilbert, toe dan jongen, je moet nog een rondje.
roefel: daarom is het zo goed dat we met elkaar op dit site zitten, dan kunnen we corrigeren…collectief geheugen is dat. Haha, totdat we er met ons allen naast zullen zitten. Grapje hoor.
En met Hilbert konden we ook genieten van Yep Kramer.Hij was dan wel niet de grootste topper van die tijd maar hij h eeft ons wel iets schitternds nagelaten.n.l. zijn zoon Sven met 2 mooie wereldrecords op de resp. 5 en 10 km.en let op er komt nog veel meer moois van die jongen.