De Speeltuin
Link naar dit artikel Op zaterdag 27 mei 2006 geschreven door Joke61
Zodra in het voorjaar de speeltuin in ons dorp open ging, was ik van de partij om daar met de buurtkinderen een paar uur te gaan spelen. Een terrein wat bestond uit gras en veel zand met daarop voor de nodige schaduw, want vroeger was het altijd mooi weer, een aantal grote kastanjebomen. Een dubbeltje kreeg ik mee voor de entree, drinken meenemen was niet nodig, als je dorst had hing je met je mond onder het kleine kraantje waar iedereen uitdronk.
In mijn herinnering was deze speeltuin super! Drie glijbanen, waar je bij de grootste en hoogste glijbaan een matje gebruikte om naar beneden te glijden. Omdat deze glijbaan een metalen glijvlak had, was het met zonnig weer zeker verstandig dit matje te gebruiken anders verbrandde je echt je benen en billen!
Schommels waren er volop en ook de familieschommel ontbrak niet. Gezellig met z'n allen schommelen, hoger en hoger, en onderwijl liedjes zingen. Daarnaast waren er twee draaimolens. Mijn favorieten! Dit waren draaimolens waarbij je rondom op een houten vlonder kon staan. De ene draaimolen draaide 'gewoon' rondjes, waarbij je op en af de draaimolen sprong of hard meeliep naast de draaimolen en probeerde deze nog meer vooruit te duwen. De andere draaimolen was een draaimolen die 'schots en scheef' ronddraaide. Bij deze molen was het de truc om naar de middenpaal, waar een grote autoband omheen zat, te springen en daarna weer veilig terug te gaan naar deze gek draaiende draaimolen.
Ook de wippen ontbraken niet, wippen voor met zijn tweeën maar ook wippen waarop je met meerdere kinderen tegelijk kon wippen. Ook jullie is het vast wel overkomen dat diegene met wie je wipte er opeens afstapte en jij, die net boven zat, met een harde bons op de autoband, die onder de wip lag, terecht kwam.
Voor de kleine kinderen waren daar natuurlijk de fietsdraaimolentjes en konden zij naar hartelust scheppen in de twee aanwezige zandbakken, waarin natuurlijk de kattendrollen niet ontbraken.
De speeltuin in mijn geboortedorp bestaat al ruim 35 jaar niet meer, deze moest plaats maken voor de huizenbouw. In de jaren dat de speeltuin er was, heb ik daar met mijn vriendjes en vriendinnetjes heerlijk zorgeloos kunnen spelen.
Ik ben benieuwd naar jullie herinneringen aan de speeltuin van vroeger.
Klik hier om een stukje van 'Naar de speeltuin ' van Heleentje van Capelle te horen.
Jaaaah, een dubbeltje en wat geld voor snoep want je kon er ook snoep kopen.
De schommel was het leukste : tot je niet hoger kon : "schokken" noemden we dat.
Er was ook een kraan waar iedereen uit dronk. Ik denk dat alle veiligheidsmaatregelen niet zo waren als nu, en toch gebeurde er nooit wat …. Mijn moeder liet me er met een gerust hart heen gaan.
Leuke tijd daar gehad. Ook mijn speeltuin ( Overschie ) is al jaren geleden gesneuveld om nu gewoon een braakliggend veldje te zijn.
Zouden er nog betaalde speeltuinen zijn ?
@ Bertus tegenwoordig noemen ze het speelveldjes.
Wat je zij over die kraantjes die hadden we in amsterdam ook dat wren van die ronde paaltjes waar dan als ze het deden tenminste een klein straaltje uitkwam en daar kon je dan zo boven hangen.
tegenwoordig zouwen ze dr van gruwen.
Joke die speeltuin die jij beschrijft komt me heel bekend voor.
ik denk dat wij vroeger toch veel onbezorgder speelden.
als er grotere jongens kwamen om te pesten dan werden ze er vrij spoedig uitgejaagd door oom agent als die langs kwam.
ja toen was gezag nog gezag
Wij waren lid van de OKB=Ons KinderBelang. De ingang was 2 min lopen van ons huis. In de zomervakantie iedere dag wel even heen. De beheerder woonde bij ons de straat en die wist van elk buurtkind of ie wel of niet lid was. Glijbaan, schommels, kabelbaan, draaimolen en dat allemaal van ijzer.
De speeltuin is nog steeds op dezelde plek, maar alle speeltuigen zijn nu van hout en daardoor kindvriendelijker zijn.
In mijn tijd kwamen er alleen buurtkinderen, zonder ouders. Toen mijn kinderen daar heen gingen waren er bijna meer ouders dan kinderen. En ze komen nu uit de hele stad erheen.
In de winter was de speeltuin dicht, maar woensdagsavonds was er dan in de bijbehorende boerderij 'club'. Daar kon je dan knutselen.
Onze speeltuin deed ook altijd mee aan de JOL. Elke laatste 10 dagen van de grote vakantie waren er activiteiten met als hoogtepunt(voor mij dan) een busreis naar de geiteweidjes(Bergen).
Ik heb toen ik jaar of 7 was, daardat de buurvrouw het vertelde, een speeltuintje in de buurt ontdekt, klein maar wel een echte speeltuin. Er waren 3 schommels, een lage, een middel en een grote. Er was een draaimolen, een renton, een glijbaan,een klimrek, een zandbak, een wip en een kabelbaan! In de loop van de 4 jaren dat ik er vaak kwam verloederde de speeltuin. Voor mijn tijd werd er een dubbeltje entree geheven, maar toen ik daar kwam was dat niet meer. Ik denk dat er ook geen beheerder meer was. Jammer maar helaas, de speeltuin ging dicht toen ik in de puberteit kwam, dus de speeltuinleeftijd ontgroeide.
Een paar maanden geleden heb ik op de plek waar de speeltuin was, achter een huizenrij in de slachthuisbuurt in Zaandam, gekeken, en wat denk je, er is weer een speeltuin! Natuurlijk niet zo'n echte speeltuin als vroeger, maar eentje met veilige dingen zoals wipkippen en rubberen tegels. En het is er net zo druk als vroeger, plek voor 100 kinderen en er zijn er 2.
Nu ik dit lees zie ik opeens weer een speeltuin voor me, in mijn geboorteplaats Leiderdorp. Ik herinner me 2 schommels, een glijbaan, zo'n draaimolentje, een halfrond klimrek en een wip. Ben er later nog wel geweest tijdens logeerpartijen bij nichtjes. In het dorp waar ik vanaf mijn 4e mijn jeugd doorbracht was geen speeltuin, was ook niet nodig. Je kon op straat spelen, de meeste mensen hadden grote tuinen met daarin vaak een schommel, rekstok etc. Dus het fenomeen speeltuin hoort echt bij mijn allervroegste jeugd.
Ik vond de schommels altijd het leukst en dan was het de kunst zo hoog mogelijk te komen. Best gevaarlijk bedenk ik me achteraf; de veiligheidsmaatregelen zijn heden ten dage bijna overdreven. Ondanks de onveiligheid zijn we toch allemaal groot geworden.
Er was vroeger zo'n liedje dat door een kinderkoor gezongen werd: "Af en toe gaan Pa en Moe met ons naar de speeltuin toe, en we wippen en we draaien en we schomm'len en we zwaaien tot we miss'lijk van de koekjes en de limonade zijn."
Natuurlijk maakten wij een andere versie van die tekst: "Af en toe doet Pa met Moe, wat een stier doet met een koe!"
Aan het einde van onze straat zat een grote speeltuin met alle soorten van wippen. Die waar je met meerdere kinderen op kon, noemden wij een Engelse wip. Ik weet niet of dat de echte benaming was. Er stond ook een buurtgebouw waar van alles werd georganiseerd.
Voor de kinderen uit de buurt was deze speeltuin het middelpunt van de activiteiten die kinderen ondernemen.
Speeltuinen kwam ik alleen tegen op vakantie, wij hadden vroeger de ruimte.
Woon aan een hofje met een redelijk grote speeltuin: de redding van kinderen in dit betondorp. In de buurt bestaat ook nog een bewaakte speeltuin, maar die is te ver voor kleine kinderen.
Ik kom uit een gezin met 6 kinderen en we bezetten altijd met z'n allen de familieschommel
.
@Frank Faber, idd, dat liedje werd gezongen door Heleentje van Capelle met het kinderkoor de Karekieten met begeleiding van het Orkest zonder naam. jemig, dat is een tijd terug. Het liedje dateert uit 1951 en is eigenlijk een cover van een Duits liedje gezongen door een wel hele jonge Conny Froboess getiteld: "Pack die Badehose ein". Wat variatie van de koe en de stier betreft, die had ik nog nooit gehoord. In 1951 was ik pas zeven jaar en zal aan zulke gedachten nog toe geweest zijn. maar hij is leuk. Ik was toen net in het stadium van er boven op slaan als wat bijdehantere kinderen mij probeerde wijs te maken dat mijn vader en moeder "Het" hadden gedaan om mij te krijgen.
De Speeltuin Af en toe gaan pa en moe,met ons naar de speeltuin toe,
dat is voor ons kinderen, het fijnste wat bestaat.
't Is een eind bij ons vandaan, daarom gaat de karavaan
's morgens vroeg op weg dan zijn wij er niet zo laat.
Heeft mama een goede buien is papa niet te lui
Nou dan gaan we naar de speeltuin!
Ma draagt broodjes in een mand pa de trommel met verband
Ja dan gaan we naar de speeltuin.
En we wippen en we draaien en we schommelen zo fijn tot we mis'lijk van het draaien en de limonade zijn.
Heel de dag is het dan feest
tot we er uit zien als een beest
nu we heerlijk in de speeltuin zijn geweest.
Kleine Jan valt van de wip,valt z'n tanden door de lip
hij brult als een wilde als papa verbinden wil,
Mien draait in de molen rond jankend als een jonge hond
want ze wil eruit en dat ding dat staat niet stil
refrein…
Komen wij dan 's avonds thuis, vuil van zand en stof en gruis,
dan zegt Papa boos: Dat was beslist de laatste keer
Maar we zeuren al weer gauw: mama wanneer gaan we nou
nog es naar de speeltuin? En spoedig gaan we weer!
refrein..
Heerlijke tijd toch???
@ anja h zeker te weten soms verlang ik nog wel es terug naar die tijd zou dat de leeftijd zijn?
Nee hoor @jongeopa, jij en @Anja zijn dan wel iets ouder dan ik, maar ik kan soms ook erg verlangen naar de tijd van vroeger.
Was heerlijk en onbezorgd. In zo'n speeltuin als van vroeger zou ik best wel weer eens willen spelen, maar het staat zo raar. Kunnen er geen openingstijden komen waarop alleen ouders mogen komen spelen? Zie je het al voor je?
Touwtje springen met de liedjes daarbij zingen wil ik ook nog een keer doen. Touwtje mee op 10 juni?
Wij gingen vroeger altijd naar plaswijkpark, dat is niet meer te vergelijken met nu.
Je had daar een enorm hoge glijbaan, hout en ijzer, en je moest met een matje onder je gatje naar beneden roetsjen.
Je had een ijzeren schommelboot, heel groot zoals een schip, en piepen en kraken dat ie deed.
Er stond een houten loopton (soort hamstermolen-idee)
Draaimolens, de chinese schommel. (andere benaming voor familieschommel)
Het leukst vonden wij de schommelschuitjes daar kon je met z'n tweeen in, en HOOG dat je dan kon!
Na de grondige verbouwing is plaswijk nu een educatief park geworden, en een stuk duurder helaas.
We hebben nog een alternatief en dat is speeltuin "het Noorden"
Nadeel is dat ie vlak naast de rijksweg ligt, maar hij is nog redelijk ouderwets, inclusief een goede kantine waar je ook een biertje kan drinken. En ze hebben daar nog zo'n ouderwetse "waterkraan"
En je kan daar nog lekker spelen met zand en water. Het leuke is dat ik er vroeger al kwam met de kleuterschool, en nu met mijn jongste dochter.
@Jonge opa, ja de speeltuin roept wel sentimenten op hoor.
Hieronder een van mijn herinneringen aan de speeltuin
Bij ons in Den Haag was je het Oranjeplein.
Het plein ooit vernoemd naar het Huis van Oranje-Nassau, had er in zijn gloriedagen beter uit gezien dan nu. De huizen gebouwd voor beter gesitueerden waren in de loop der jaren in verval geraakt. Maar in die zomer van 1950 was het voor mijn vriendinnetje en mij een eldorado.
Buiten het ruim opgezette park met veel groen, was het plein ook voorzien van een grote speeltuin. Er waren schommels, wippen en een zandbak. Maar onze belangstelling gold in die warme zomer voornamelijk het waterbassin. Het was net zo groot als de zandbak, maar dan gevuld met water. Helaas mochten we er van onze ouders niet in spelen. Ze vonden dat niet zo fris. Dus deden we het stiekem.
Met onze badpakjes verstopt onder onze kleding gingen we op weg naar het Oranjeplein.
Achter het ronde huisje, dat zich tussen de zandbak en het waterbassin bevond en waar ook de bewaker van de speeltuin zat, kleden we ons om. Mijn vriendinnetje had een glanzend gesmokt badpakje maar mijn badpakje was door mijn moeder gebreid en kriebelde ontzettend. Zodra het nat werd hing gelijk ook het kruis op mijn hielen. waarop ik prompt door andere kinderen werd uitgelachen. In het ondiepe bad kwam het water tot onze knieën. Van echt zwemmen was dus geen sprake.
In het midden van het bassin was een lange paal waaruit water spoot.
Het was leuk om daar onder te gaan staan, maar wel erg koud.
We spetterde elkaar nat en hadden de grootse lol.
We voelde ons wel ondeugend maar dat was juist spannend.
Opeens stootte m'n vriendinnetje mij aan en zei, "ik moet piesen". Natuurlijk was dat een verboden woord. We moesten plassen zeggen. Maar wij waren in een leeftijd dat als we tegen elkaar, piesie en poepie zeiden, we omrolden van het lachen.
Ach wat een onschuld, toen waren dat vieze woorden, nu klinken ze bijna chique.
De ogen van mijn vriendinnetje begonnen ondeugend glinsteren. "moet jij ook": vroeg ze.
In het koude water met het geluid van die spetterende straal in het midden van de waterbak, voelde ik nu ook drang opkomen.
Ik knikte. "zullen we het stiekem in het water doen" vroeg ze.
Daar had ik wel oren naar en proestend van het lachen lieten we ons door de knieën zakken om het bassin te verwarmen met onze plas. Na deze onbehoorlijke daad vlogen we het water uit. We liepen met een grote boog om de bewaker heen om daarna achter het huisje slap van de lach naar de kinderen te kijken die in ons pieswater aan het spelen waren. Vlug kleden we ons aan. Nog nagrinnikend keerden we huiswaarts.
Halverwege de straat gingen we op de stoeprand zitten om onze daad nog eens onder de loep te nemen. Met de armen om elkaar heen geslagen rolden we zowat van de stoeprand af van het lachen. We hadden er absoluut geen idee van dat wat wij gedaan hadden, andere kinderen natuurlijk ook deden.
Daarom ook het verbod van onze ouders. Ze vonden het vies, en dat was natuurlijk ook zo. Veel waterzuivering was er niet.
Maar door onze koene daad voelden wij ons helden op die mooie, warme dag in de zomer van 1950.
Anja Haasbeek
joke61
da,s gaat er kwam ook een mattenklopper mee herinner ik me. dat wordt dolle pret
@ Anja h
Dat was weer een mooi verhaal doet me denken als bij ons het van Heutz monument[amsterdam] daar had je ook een vijver of zo bij, gingen we ook wel in zonder zwembroek want als het zomer was liepen we in korte broek dus dat was voor ons niet zo moeilijk soms namen we niet eens de moeite om sokken en schoene uit te trekken. dat waren van die sandalen.
Ik vind die verhalen van jouAnja erg leuk en ik vroeg me vaak af hoe je je dat allemaal kan herinneren, maar ik merk nu dat als ook ik er ff voor ga zitten de herinneringen boven komen.Ik denk dat ik maar een boek ga schrijven:
De onbezorgde jeugd van de jaren 60 of zo
Ik krijg geen genoeg van het schommelen.
hier ben ik weer…
Toen we gingen verhuizen had ik weer het geluk om vlak bij een speeltuin te komen wonen. Deze was achter een braakliggend terrein, door ons het landje genoemd, aan de Laakkade gelegen. Voor zien van schommels en wippen zandbak en een ingenieus in elkaar getimmerd klimrek werd het drukbezocht door de kinderen uit de buurt. Bij de bewaker, mijnheer Bot, kon je terecht voor kapot gevallen knieën. En dat gebeurde nog wel eens. De hele dag leek het wel of hij in de weer was de huilende ongelukkige te verbinden om ze na het afvegen van de snotterneuzen met een troostsnoepje weer de speeltuin in te laten huppelen.
Bij de speeltuin behoorde ook een groot sportveld. Daar kon je naar gelang je wilde, tennissen of voetballen. De tennisraketten waren te leen bij de bewaker.
Ik heb er menig uurtje doorgebracht. Ook later met mijn zoon.
Maar het allermooiste was toch, als bruintje het kon trekken, om met mijn ouders naar de Drievliet te gaan. Daar moest je wel intree betalen maar dat was een van de mooiste speeltuinen. Niet in Den Haag gelegen maar in Rijswijk langs de vliet.
Er was om de twee uur een poppenkast voorstelling en er waren echte botsautootjes.
ook kon je op een ezeltje rijden. Puur kindervermaak. En toentertijd nog betaalbaar.
Het mooiste was dat we een keer met de Drievliet boot naar de speeltuin gingen.
Die vertrok vanaf het Rijswijkseplein.
Tegenwoordig is Drievliet meer een pretpark geworden, met een jungle river, spookslot, kopermijn en de lunatic een soort spectaculaire draaimolen. Voor de waaghalzen is er een achtbaan. De poppenkast heeft plaats gemaakt voor een echt theater waar prachtige shows worden opgevoerd. Natuurlijk ze moesten met hun tijd meegaan wilden ze niet failliet raken. En ik ben blij dat het park waar ik zoveel herinneringen aan heb er nog steeds is.
Maar toch vraag ik me wel eens af.
Als ik kinderen gillend en lachend in de super dynamische toestellen zie ronddraaien.
Hadden wij dan minder plezier met onze simpele schommels of draaimolens?
Als ik op de hoge schommel (een met hele lange kettingen) zo hoog mogelijk zwaaide kwam ik bijna tot de kruinen van de bomen. Vandaar had je een prachtig uitzicht over de speeltuin. Als ik dan met een vaart terug zwaaide kreeg ik altijd een kriebelgevoel in mijn buik. Waardoor ik ook lachend gilde.
Nee mijn schommelavontuur was niet zo spectaculair als de rondzwaaiende toestellen van nu. Maar we hadden wel net zoveel lol.
En toen ook wat meer betaalbaar.
Bepakt met broodjes, limonade en een intree van een gulden was het nog wel te doen
Zo kon je nog wel eens op een ijsje trakteren.
In mijn kindertijd bestond er nog geen vakantiegeld, dus werd er voor gespaard voor een dagje uit.
Nu met vakantie geld kan je aardig wat neertellen voor een dagje pret.
Drievliet hanteert de volgende prijzen en richtlijnen.
Kinderen tot 1 meter lengte Gratis
Kinderen en volwassenen 16,00
Dus wees verstandig ga alleen als je kinderen onder de meter zitten dat is het 't voordeligst. Maar pas op, het word nagemeten.
Kijk maar bij http://www.boycot.nu/klachten/.....evliet.htm
Waar is de tijd, tot en met 4 jaar gratis, gebleven ???
Ook bij afdeling nostalgie!!!
Voor mijzelf is er gelukkig nog hoop! Namelijk…
Senioren 60+ (op vertoon van pas) 12,00
Heerlijk ga ik toch eens die achtbaan proberen.
Ehh , maar zou mijn rollator er wel in passen???
Maak niet uit, je krimpt toch als je ouder word?
Wacht maar tot ik weer een meter ben….
Ha, ha Drievliet dan kom ik er aan!!!
@ Jonge Opa, dat moet je zeker doen.
Een boek schrijven over je jeugd.
Altijd leuk voor je nazaten. Weten ze ook hoe het in opa's tijd was.
Dat is ook mijn pre . Vanaf mijn derde jaar weet ik mij nog van alles te herinneren.
En nu ik in verband met mijn gezondheid hobby's zoals filmen en fotograferen heb moeten opgeven ben ik aan mijn jeugdverhalen begonnen. Al jong allebei mijn ouders verloren en geen broer of zusters besefte ik op een gegeven ogenblik dat ik nog met zoveel vragen zat. Gewoon simpele dingen. En ik dacht ik ga gewoon voor mijn nakomelingen van alles en nog wat opschrijven. Hoe was het in onze tijd. geen literaire hoogstandjes want daar ben ik niet voor in de wieg gelegd. Nee gewone allerdaagse dingen. herinneringen gewoon van de wekvloer geschreven zogezegd. Jeugdsentimenten help mij daar ook een beetje bij om op ideeën te komen. Omdat ik nu net weer een herinnering heb geschreven over de speeltuin van vroeger. En let maar op, als je eenmaal gaat schrijven komt er van alles uit die donkere herinneringschacht naar bovendrijven
Ja speeltuin, heerlijk zeg. Ik was laatst bij een speeltuin van nu, wat een trieste vertoning, allemaal brave huisjes en ongevaarlijke schommels. In onze tijd had je nog die levensgevaarlijke rondraaiende schijf, waar je keihard vanaf viel als ie te hard ging, of die grote ijzeren familieschommel waar je je wel aan moest bezeren. En idd die glijbanen waar je levend in verbrandde, en het mooie is dat ik er hedendaags, zo'n 20 jaar na dato nog geen litteken aan over heb gehouden, zijn we niet een beetje te voorzichtig geworden met onze kids!?
Bij mijn opa en oma was zo'n grote speeltuin als Joke beschrijft. We moesten ons dan melden aan de poort met een dubbeltje in de hand en zeggen dat wij de kindertjes van oma van de Jan van Riebeecklaan waren. (opa en oma hadden een speeltuinabonnement). Dan naar binnen mét een matje voor de glijbaan. Eigenwijs als we waren zijn we ook eens zonder matje er van af gegaan en dikke blaren op onze benen (want korte broek aan). Wat hebben we in die speeltuin veel uurtjes zoetgebracht zeg! Heerlijk was dat altijd als we met al die neefjes en nichtjes daar heen gingen…
@Bertus: in Dieren (Gelderland) is nog steeds zo'n betaalde speeltuin. Heel groot en plenty plek voor alle kinderen. Er is genoeg te doen: naast speeltoestellen ook een soort skelterbaan en zo'n 'waterkliederding' vooral favoriet op hele warme zomerse dagen.
's Winters wordt een deel van de speeltuin onder water gezet zodat het kan bevriezen, dan is het dus een ijsbaan.
Als je in de buurt bent: het is de moeite waard om daar met je (klein)kinderen heen te gaan!
@jongeopa Joke61: misschien moeten we volgend jaar met JS-dag dan ook maar een speeltuinmiddagje inplannen… zo'n speeltuin speciaal afhuren alleen voor ons… LACHU!!
Vlak bij ons huis (de hoek om en 1 rustige straat oversteken) was het speeltuintje van 'Ome Rinus'.
Ome Rinus was al een oude man die altijd een grijze stofjas en donkerblauw alpinopetje ophad, ook hij kende alle kinderen die een abonnement hadden. Het abonnement moest je wel altijd bijhebben en was een kaart die je om een knoopsgat moest doen of bij gebrek aan knopen spelde mijn moeder die met een veiligheidsspeld vast op mijn shirtje.
In de speeltuin van Ome Rinus viel ik mijn eerste bloedneus, ik wilde van de schommel afspringen (dat was stoer) terwijl hij nog aan het schommelen was, ik viel natuurlijk verkeerd en kwam plat met mijn gezicht op de grond. Ome Rinus was de hulp in nood.
Als het vakantie was gingen we wel eens naar de 'grote speeltuin' in het Vrouwenhof in Roosendaal, die was stukken groter dan het speeltuintje bij ons om de hoek en daarom ook heel speciaal.
Ja de speeltuin ik heb er mooie herinneringen aan!
Ook mijn favorieten in onze wijkspeeltuin waren de schommels, waaronder de Chinese schommel. Van de eerste soort viel er altijd wel iemand af (even huilen en weer doorgaan, moet je nu eens om komen) en bij de tweede schommel zat er wel eens iets klem wat leidde tot flinke blauwe plekken. Maar dat gezamenlijke schommelen had heel lang iets speciaals. Het moest gek lopen als je er niets opliep. Ook van de waterkraantjes is nog nooit iemand doodgegaan (om maar niet te spreken over allergiën, onbekend haast toen).
Bij het kleine draaimolentje (met de houten vlonder) was het altijd een sport om te kijken of er iemand afviel of misselijk werd. De glijbanen werden, naarmate je groter werd, gechecked of je die ook van onder naar boven kon beklimmen.
In de 70's was het echter al een kwartje mensen ipv een dubbeltje maar de snoep of ijs waren er nog steeds, evenals het mooie weer. Naast de speeltuin was bij ons ook een voetbalveld voor de grotere kinderen (waar ik later ook toe behoorde). Er was natuurlijk een strikte scheiding tussen kleine en grote kinderen. Wat mij nu eigenlijk ook opvalt is dat wij hele stukken alleen of met elkaar daar naartoe liepen, zonder ouderlijk toezicht. Die waren blij dat we even weg waren hahaha
Heerlijk geen toezicht van pa of ma en geen controle met mobieltjes. Als er wat gebeurde (ook ernstige zaken zoals ongelukken) lostte je dat met elkaar op, in tegenstelling tot nu
Niet geheel toevallig was daar ook mijn eerder beschreven afscheidsfeest van de Lagere School. Daarna ben ik er nooit meer geweest, zou niet weten of het er nog was. Ik doe het wel met de herinnering
Oh ja, ik vergeet nog koppeltje duikelen op die klimrekken die eruit zagen als een omgekeerde U, achterover slaan en je handen vastklemmen op de stang én weer terug, als je dat kon hoorde je er helemaal bij hahaha
Ach ja, wat een sentiment……..die familieschommel…was ik alweer helemaal vergeten. Die dingen zie je tegenwoordig echt nergens meer….of komt 't dat ik niet meer in speeltuinen kom??? Heerlijke log weer.
Bij ons in dorp hadden we ook zo,n klein buurt speeltuintje toen wij daar kwammen 30jaar geledden was het al oud en verwaarloosd hij is waarschijnlijk al lang weg het leukste vond ik altijd de "bonkschommels"zeg dat jullie wat?Dat was een schommel met een houten bakkie er aan en ijzeren stangen omhoog in plaats van touw of ketting.Ze zijn wel heel overdreven met de veilig heid vandaag de dag.Maar de mensen vragen er zelf om voor elk schrammetje en bultje willen ze schade vergoeding hebben,over een paar jaar word het zo erg dan bouwen ze geen speeltuinen meer ze willen er niet mee zitten.
Ja Plaswijck was vroeger nog echt geweldig. Je haalde je broek open aan de hele hoge stroeve glijbaan. Het leek wel een soort kanton waarover je gleed. Je kon je uren vermaken in de bootschommels. Hoe hoger hoe beter. En de grote schommel (zie foto) waar je met zo'n man ofzo kon zwieren. En Blijdorp met die enorme wip wappen met die grote halve autobanden eronder en ook daar had je geweldige glijbanen. Die speentuinen van tegenwoordig met al die klimtoestanden en touwen; ik vind het niets!
Oja die draaitonnen en die draaischijven, supergevaarlijk, maar wel leuk!
Volgens mij doet m'n toetsenbord raar, wat een spel en taalfouten, sorry. En nu zie ik ook dat er al een ander verhaaltje over Plaswijck is gepost. Een en al herkenning. Ik ben nu 35.
Anja H ik denk dat je of liever gezegd wij meer plezier hadden met die simpele dingen als de kinderen nu met al die techniese hoogstandjes.
Overigens kom jij ook naar die sentimentele dag?
o pardon ik bedoel sentimentendag
@Emily lijkt me een perfect idee kunnen Anja H en ik met onze rollatortjes naar de wip, zie je het al voor je, ha ha ha
@jongeopa: Dan parkeer ik mijn scootmobiel er gewoon naast!
@ dat wordt dolle pret,benieuwd wat voor ouderdomsvoertuigen cq apparaten erbij komen te staan.
hahaha
@Em, Ook een plaswijck-liefhebber uit de oude doos?
Ja die schommelbootjes he?
Ze zijn er nog steeds, alleen worden ze nu als bloembakken gebruikt daaro, Eeuwig zonde! (ff off toppic, ik wil heel graag komen 10 juni, maar dan moet ik mijn dochter (7) meenemen, bezwaar?)
@ AN niet wat mij betreft
@An: ik heb je mailtje gelezen en wat mij betreft ook niet hoor!
Nu nog even wat anders, en een beetje 'off topic' maar eigenlijk is het WK-voetbal ook een grote speeltuin toch? een goeie vriend van mij heeft een voetbalpool opgezet (geen prijzen te winnen alleen de eer) en ik hou helemaaaaal niet van voetbal maar ik vind het schitterend om met mijn 'totaal geen verstand van voetbal' de 'ervaren' (meestal) mannen te verslaan. Lijkt het je leuk om mee te doen kijk dan even hier: http://endlesslane.demon.nl/wk2006 , ik sta er onder de naam catrian.
Ik weet zeker dat het een dolle boel wordt in die speeltuin
@Jonge Opa, nee helaas moet ik afzien van de sentimentendag.
Ben nog niet in staat lange afstanden zelf te rijden. Tenminste ik durf dat nog niet aan. Kan zelf wel auto rijden maar met wat langere afstanden ga altijd op pad als er iemand met mij mee rijd.Als ik naar het Vu moet in Amsterdam gaat mijn buurvrouw altijd mee. Maar de buren vertrekken eerdaags naar zweden.
Gewoon in de buurt of boodschappen doen geen bezwaar. Dus helaas, hoop er de volgende keer wel bij te kunnen zijn. Lijkt me onzettend leuk.
…het rotte van speeltuinen vond ik de onbekende andere kinderen overal. Ik ging liever om met bekende kinderen. "Ga toch ff lekker spelen jonge", zal mn moeder meerdere malen gezegd hebben terwijl ze wijst richting klimrekken en schommels. Maar ik had t niet op onbekende kinderen. Was ik vies van, met zn snotbellen en zn andere accenten.
sentiment:ik doe mee onder mijn eigen nick. Wie volgt
@Sentiment: leuk de link naar het liedje 'naar de speeltuin'. Zie ik nu pas. Net als dat ene liedje in een volgend log van mij vind ik ook dit een leuk liedje.
Ik ben vroeger niet heel veel naar de speeltuin geweest. Wij hadden een enorme tuin achter het huis waarin een megazandbak, schommel, rekstok ringen stonden, dus feitelijk had ik genoeg te spelen (inclusief een voetbalveld, want zo groot was ons grasveld wel). Maar heel af en toe gingen we naar Engbergen, een bos in de buurt, waar een speeltuin was. Naar mijn idee was het allemaal oude troep die daar stond. Volgens mij vond mijn moeder het geen prettige plek; toen ik 4 was is er een jongen overleden door een boom die omviel na een zware storm. Sindsdien wilde ze niet zo graag dat ik nog naar die speeltuin ging.
Nu zit ik zelf in de fase dat mijn dochter naar de speeltuin wil en ik vind het ook heerlijk. Schommels zijn favoriet, terwijl mijn dochter meer van de klimdingen en glijbanen (hoe hoger hoe beter) is. Onlangs ben ik met mijn nicht en haar twee kids naar een speeltuin in Santpoort geweest. Een soort buurtspeeltuin (redelijk groot), entree 50 cent, koffie 80 cent, limonade 20 cent,etc, maar je mag er ook zelf je eten en drinken meenemen. Echt een prettige speeltuin met veel overzicht, tegen vriendelijke prijzen die nog aan vroeger doen denken. Een jaarabonnement voor een heel gezin (2 volwassenen, 2 kinderen) kost 15 euro! Mijn nichtje steunt dit soort initiatieven graag, dit soort dingen mogen nooit verdwijnen, vindt ze. En daar heeft ze gelijk in! Da's nog eens wat anders dan de prijzen van een 'echt' pretpark, waar mijn dochter eigenlijk de speeltuintjes altijd het leukst vindt.
Ja zelfs mijn moeder('53) heeft het nog over die bootschommels. Al toen ik twee jaar oud was gingen wij mee met onze ouders in de bootschommels, zittend in de punt, en zo hoog mogelijk natuurlijk. Ik weet dat ze er nog staan. Binnenkort gaan we weer eens kijken daar.
@ Em: Als je die bootschommels uit plaswijck bedoelt, die zijn er ECHT niet meer hoor!
Er staan er nog her en der een aantal in het park (verdekt opgesteld) gevuld met potgrond en diverse bloemen en planten.
Maar schommelen? HO maar!
Mijn kleine hummel is bijna verongelukt door z'on bootschommel, heb daar dus hele slechte herinnering aan.
Deze bootschommels stonden in een pretpark, twee naast elkaar. In de ene zat mijn dochtertje, mijn man stond erbij om toezicht te houden. Ik stond met mijn zoontje, die net kon lopen, op een afstand te kijken naar de andere boot, die bijna over de kop ging. Er zaten grote knullen van een jaar of 18 in. Toen liep mijn zoontje ineens bij mij weg richting deze bootjes. Niks aan de hand dacht ik, hij loopt naar zijn papa en er zit toch een hekwek om die schommelboten. Toen mijn zoontje heel dicht bij die boot met die jongens kwam, liep hij echter zo onder dat hekwerk door (was net te hoog) en kon ik niks anders doen dan keihard gillen. Zag de boot vanaf het hoogste punt keihard richting mijn zoontje komen, die jongens konden ook niet meer remmen. Door mijn enorme gegil, greep mijn man (echt geen seconde te laat) ons kleine menneke weg voor die metalen boot!
Dus iedereen die de veilige speeltuinen van tegenwoordig saai en stom vind. Het kan mij niet veilig genoeg, nu ik zelf nageslacht heb!
Ondanks bovenstaande verhaal, heb ik ook wel hele leuke herinneringen aan de schuitjes (zo werden deze bootjes bij ons vroeger genoemd)
Veel met neefjes en nichtjes in geschommeld en dan proberen zo hoog mogelijk te komen. Doordat deze bootjes niet aan een touw, maar met een stang aan het bovenstel vastzaten, kon je geloof ik niet over de kop. Maar we probeerden het toch! En doorgaan tot je er kotsmisselijk van werd.
Vaak gingen we naar een bepaalde speeltuin met de hele familie: oma, ooms, tantes en een heleboel neefjes en nichtjes.
Heb daar goede herinneringen aan. Deze speeltuin had veel van die oude geel-groen-of roodgeschilderde metalen toestellen. Duikelstangen, halfronde boog, raket. Ook hadden ze z'on loopton…..eenmaal erin wist je nooit hoe te stoppen zonder op je muil te gaan. Zie een tante van mij nog panisch rennen terwijl ze tevergeefs probeert haar hachje te redden. Ze ging er mooi onderuit, hahaha.
Ook had deze speeltuin fietsbootjes ( met schoepen) en een hele rare bewegende trap. Waar je je linkervoet neerzette (houten blok met treden) ging dan omhoog, terwijl het deel waar je rechtervoet op ging naar beneden ging. Na een paar keer proberen kon je gegarandeerd zonder moeite de split, hahahaha.
voor de Hilversummers onder ons die weten meteen waar ik het over heb. Anna's Hoeve.
De grootste en gezelligste speeltuin in de omgeving. En toen we ouder werden werd er druk gescharreld op de berg die er naast lag.En in de winter schaatsen op het meer aan de overkant.Of lekker wandelen met je lief in de nabij gelegen bossen. Dat waren nog eens tijden.
Tegenwoordig schijnt er een Party centrum in gevestigd te zijn.
Wat natuurlijk een fantastische speeltuin was, in die tijd een uitspanning genoemd, de Zoete inval in Halfweg Tussen Amsterdam en Haarlem.
Opde fiets er heen en een glas ranja en een koek en de hele dag onder de pannen.
Geweldig en volgens mij is het er nog.
In het Groenedaalse bos in Heemstede is nog steeds een speeltuin die doet denken aan de speeltuin van vroeger. Helaas wordt zo nu en wat vervangen door een nieuwerwets speelgeval.
@Joke61
Hé, ook in Heemstede opgegroeid???
@Ludmilla: niet opgegroeid in Heemstede, maar woon al vanaf '88 in Hoofddorp, met de kids heel vaak naar de speeltuin (en kinderboerderij) in het Groenedaalse bos geweest. Lekker zitten onder die grote kastanje bomen, veel zand, een ijsje, een patatje en veel kinderplezier. En als de kinderen genoten, genoot ik ook (-;
@René,
Ja hoor de uit 1930 daterende uitspanning "De zoete inval" bestaat nog steeds. Nu als Hotel-restaurant maar helaas zonder speeltuin. Heb er net als jij goede herinneringen aan. Heb er ook nog foto's van.Toen mijn moeder overleed heb ik een jaar bij familie in Haarlem gewoond.
Het was echt een uitje als we daar op een zondag neer toe gingen.
He ja, het Groenendaalse bos en de kinderboerderij en de speeltuin! Heerlijk heb ik daar altijd gespeeld en gebanjerd. En in de zomer reed de ponytrax maar ik weet niet of die er nu nog is…? En nu ga ik er met mijn zoon naartoe, das echt hartstikke leuk!
Die heerlijke grote zandbak, daar kon je mij ook veel vinden. In het bos was het ook altijd feest, er liggen omgehakte bomen waar je op kan klimmen en lekker op wiebelen enzo. Volgens mij is alles er nog wat er toen in mijn jeugd, zo'n 30 jaar geleden, ook was. Alleen weet ik niet van die ponytrax.
@Patricia: die ponytrax of tax rijdt nog steeds zijn rondes door het Groenedaalsebos. En idd alles is nog steeds hetzelfde, behalve dat er in het bos van die Schotse Hooglanders loslopen.
@Bertus,
zit hier de reacties te lezen het is de eerste keer dat ik deze bekijk dus de jouwe dateerd al van een jaartje terug maar ik zie direkt de speeltuin voor me.
Ook ik heb daar menig uurtje doorgebracht. Schiewijk heette de speeltuin. Het snoep werd verkocht aan de zijkant van het gebouw en meestal bij juffrouw ina een klein vrouwtje met naar mijn idee een gigantische bochel op haar rug, lief dat ze was. Er was ook een clubhuis waar je op woensdag middag kon knutselen, de chinese (familie?) schommel met de rode of waren het blauwe stoeltjes? De glijbaan van hout die je als ie niet zo hard meer ging met van dat witte spul kon inwrijven zal wel iets van was geweest zijn. Zandbak waar je als je diep genoeg groef op het grondwater stuitte en je zo een modderpoel kon maken. Ja leuke tijden waren dat en ik wist niet dat die dus niet meer bestond jammer
mmmm wordt nu toch echt tijd dat ik alle ijdelheid eens overboord zet en die bril op de neus plaats bij terugkijken zie ik gewoon 2006 staan, niks jaartje geleden dus
och we worden oud
Ik herinner mij nog goed dat ik vroeger vaak werd meegenomen door mijn ouders naar avifauna.
Als alphenaar woonde ik daar dicht bij en je had daar een vreselijk leuke speeltuin die hele mooie ouderwetse speeltoestellen had zoals een familieschommel, stalen schommelschuitjes, een loopton,echte draaimolens.
Ook heb je daar een hal met heel veel arcade kasten (nog steeds)
Helaas is de glans en de glorie er een beetje af, maar ik moet eerlijk zeggen dat er toch nog wel een aantal toestellen over zijn, zelfs een nieuwe versie van een loopton.
Graag ga ik in de zomer terug met mijn eigen kinderen naar de speeltuin en zie dan mij zelf weer terug, helemaal onder de indruk van alle speeltoestellen rennend van de schommels naar de glijbaan.
Afgelopen zaterdag in het Uilenbos gezeten (Lunteren).
Fantastisch ouderwetse speeltuin met een prachtig terras voor de ouwe lui.
Kinderen heerlijk spelen en wij witte biertjes…
Na een hele dag spelen vroegen ze gelijk in de auto: gaan we morgen weer?
Daar smelt je toch van
Nog zo’n ouderwetse speeltuin: De Stad Gods tussen Hilversum en Baarn.
Niks witbier hier, niet eens koffie.
Maar ja, deze “ouwelui” gaan dan ook mee van de glijbaan en op de schommel..
Dáár smelt je toch van?
@Lia: ik heb dat zitten bekijken en het is werkelijk geen gezicht.
Ik pleit voor een bord: Verboden voor…
@Eric, geef ‘t nou maar toe: je dùrft gewoon niet..
Kunnen er geen openingstijden komen speciaal voor ouders. En dan een grote omheining rondom de speeltuin zodat we geen pottenkijkers hebben
. Weer lekker dat vrije gevoel van vroeger terugkrijgen, het hollen van het een naar het andere speeltoestel,heerlijk lijkt me dat.
Ach, gewoon doen, Joke!
Twintig minuten geleden is mijn negenenveertigste levensjaar begonnen, maar het weerhoudt me er niet van om af en toe lekker mee te doen. Zo stond ik vorige week met mijn dochter in de golven te springen op Texel..
Yeah, ik ben er nog!!
Lia: van harte! Je hebt een jaar om te wennen aan Sara
Vier je het voor ons een keer in de Stads Gods?
Nu valt me pas die naam op!
Waar komt dat vandaan
@Lia gefeliciteerd!! op naar je vijftigste
Dank!!
Maar mijn 49ste jaar is net begonnen, ik ben dus “pas” 48!
Eric, de Stad Gods is een klooster van de zusters Augustinessen, vandaar.
@Lia: vinden die zusters een wip wel goed
ops:
Gelukkig voor jou een vertelling van onze kant en blijft Sara nog ff uit! We gaan de tafels nog maar eens oefenen!
Neem maar een drankje op mijn rekening! Proost!
http://www.speeltuinzwanenburg.nl mijn trots! Ruim 720 gezinnen lid. Ik denk persoonlijk een van de meest gezonde, VRIJWILLIGE, speeltuin verenigingen van Nederland!
Ziet er gezellig uit @Mark. Ik wist niet dat Zwanenburg zo’n speeltuin had. Lijkt een heel klein beetje qua activiteiten op Jeugdland in H’dorp.
Jaaaaaaaaaa, natuurlijk de speeltuin in Egmond aan Zee was fantastisch, hij leek erg groot in onze kinderogen maar toch is het niet zo! Bij SCHOOLREISJES staat dat Joke61 daar ook wel eens kwam en dat vond ik zo leuk en ze wist nog niet dat deze niet meer bestaat! Foto’s wilde ze nog maken van de apenmuziekmachine geloof ik, nou die hadden ze ook in Alkmaar boven bij V&D!!! We kwamen er dus vaak in die speeltuin en het blijven mooie herinneringen!
Er was ook een soort houten loopbaan en als je niet hard genoeg ging dan verdwenen je voeten onder water En het mooiste was een soort wiel waar een stoeltje inzat(het wiel stond rechtop) en dan moest je met je voeten jezelf afzetten en dan ging je hoger en hoger totdat je helemaal een volle circel maakte .Weet iemand hoe dit ding heet zou hem wel willen hebben in mijn tuin. Helaas bestaat de zoete inval niet meer
met school reisje gingen we na af loop na de speeltuin,