Simon Carmiggelt
Link naar dit artikel Op maandag 12 juni 2006 geschreven door Frank Faber
Ik zal zo’n jaar of veertien geweest zijn en logeerde regelmatig bij mijn Zweedse oma. Al gauw ontdekte ik in haar boekenkast het boekje “Tussen mal en dwaas” van ene Simon Carmiggelt.
Nooit van gehoord maar nieuwsgierig als ik was begon ik te lezen en het sloeg meteen aan. Dat boekje smaakte naar meer en zo ontdekte ik dat deze meneer al heel wat geschreven had.
Enkele titels uit deze tijd: Ping pong, Een toontje lager en Vergeet het maar en natuurlijk de verzamelaar Een stoet van dwergen. Ik heb er eigenlijk nooit bij stilgestaan wat een Zweedse nou moest met boekjes van Carmiggelt. Fameus zijn de kroegverhalen, humoristisch, vaak een lach en een traan. Veel van zijn vroege verhaaltjes handelen over de oorlogsjaren en als geen ander wist hij je in dat tijdperk te krijgen, figuurlijk dan.
Simon Johannes Carmiggelt werd geboren op 7 oktober 1913 te Den Haag en stierf op 30 november 1987 te Amsterdam. Tijdens de oorlogsjaren woonde hij te Den Haag om al spoedig daarna naar Amsterdam te verhuizen. Een bekende uitdrukking van hem was: “Deze kip had te lang van het leven genoten, zodat er voor ons niets meer te genieten viel!”
Hij begon zijn journalistieke carrière bij het Parool waar hij stukjes schreef onder het pseudoniem Kronkel. Naarmate de jaren vorderden werden zijn stukjes wat zwartgalliger, bijna sarcastisch. Er bestaat, of heeft bestaan, een heus Carmiggelt genootschap dat vier keer per jaar een blaadje uitgaf. Omwille van een soort bezuinigingsdrift heb ik dit lidmaatschap al snel opgezegd. Niettemin vormde Carmiggelt in het begin, op mijn veertiende een bron van inspiratie en zo ben ik ook gekomen tot het schrijven van korte verhaaltjes die ik grotendeels online heb gezet al zijn ze kwantitatief en wellicht ook kwalitatief minder dan mijn grote voorbeeld. Carmiggelt schreef ooit over zichzelf nadat hij een van zijn eigen prille werken gelezen had: “Dat is een opgewekt jongmens; daar zou ik best aan willen worden voorgesteld!”
Heb jij ook herinneringen aan deze grote schrijver?
42 reacties op “Simon Carmiggelt”
Laat een reactie achter
Simon Carmiggelt…..warme herinneringen aan.
Ik herinner me zijn kronkels op televisie met dat geweldige muziekje dat zo toepasselijk was.
Nou , dat muziekje heb ik : "In a sentimental mood" van Duke Ellington ( maar dan de versie met een solo van Johnny Hodges ). Wie hem wil hebben laat me maar weten ….
Oh ja, ik vind Kees Driehuis er als een jonge versie van Simon Carmiggelt uitzien.
Drooooge humor, kostelijk.
Ik reed aan het begin van de jaren 80 in Amsterdam taxi en pikte mijnheer Carmiggelt regelmatig op. Meestal op straat maar òok bij de kroegen die hij beroepshalve regelmatig frequenteerde.
Dan bracht ik hem naar zijn woning aan het Weteringplantsoen. Het plantsoen waar ik hem ook elk jaar tegen kwam tijdens de dodenherdenking. We spraken veel met elkaar over van alles en nog wat. Als Carmiggelt begon te vragen over dit of dat dan wist je dat het wel weer ergens in een stukje zou verschijnen. De Amsterdamse taxiwereld was dan ook hofleverancier van anekdotes voor mijnheer Carmiggelt.
Soms was mijnheer Carmiggelt zo erg beschonken dat ik het triest vond dat een legende er zo erg aan toe was.
Carmiggelt, ik heb alles gelezen en als kleine jongen zag ik hem op tv als hij zijn verhaal deed met op de achtergrond de wegstervende tonen van "in a sentimental mood" en later mocht ik hem vervoeren en met hem spreken. Ik mis dit soort iconen in onze huidige samenleving.
Bertus
Graag want ik heb hem al een tijd niet meer.
René
Frank
Bedankt voor dit mooie onderwerp over mijnheer Carmiggelt.
Van mijn opa heb ik aaaaaalle boeken van hem gekregen, heb dus de hele collectie compleet en ben ze nu aan het lezen. Ik geniet enorm van zijn beschouwingen. Geweldige schrijver
Volgens mij had ieder huis wel een simon carmiggelt in zijn kast staan
Zijn kronkels zijn meer bij de tijd als we denken.
Geweldig schrijver…………
Prettige persoonlijkheid vond ik het altijd en zijn humoristisch geschreven verhalen waren geweldig!
Simon Carmiggelt schreef ook enkele conferences voor Wim Sonneveld, waaronder Kroketten en De Jongens. En nu allemaal maar mee-eten!
Heb van Carmiggelt genoten en.. gelukkig kan dat nog steeds, het staat immers gedrukt!
Ok Frank (ik) schrijft af en toe gedichten, als ik weer thuis ben zal ik er eentje als reactie toevoegen die ik vroeger eens geschreven. Het gaat over een type over wie Carmiggelt best een stukje had kunnen schrijven. Ik laat jullie even in spanning en je zult merken dat Joep niet de enige is met een dichtader. Zoals ik schreef, ik kan het thuis pas online zetten, nu zit ik even op mijn werk hoewel ik met dit weer eigenlijk liever op een terras zou willen zitten met een koele versnapering.
@Sentiment: bedankt voor het plaatsen van mijn 28ste?/29ste gastlog! (dat zal ik ook thuis even uitzoeken.)
Er staat een beeld van Simon Carmiggelt en zijn vrouw tegenover het gemeentehuis in De Steeg.
Hij is niet voor niks geëerd met dit beeld, dat zijn vrouw indertijd heeft onthuld. Dik verdiend!
Ik heb het even nagekeken; dit is mijn 29ste gastlog! Hier dan het gedicht zoals beloofd: (over zo'n persoon zou Carmiggelt een van zijn stukkies geschreven kunnen hebben)
De zwerver
Vaak zie ik hem gaan
met z'n versleten kleren aan,
of ligt hij zomaar op een bank.
Zijn leven wordt beheerst door drank.
Hij heeft geen huis om in te leven.
Niemand heeft hem ooit liefde gegeven.
Slapen doet hij in een portiek.
's Winters is hij altijd ziek.
Hij is al weken niet in bad geweest,
dat is teveel voor zijn vermoeide geest.
Gedreven door de eenzaamheid,
raakt hij al zijn vrienden kwijt.
Soms zit hij zomaar in lijn zes
en pakt alweer de fles.
Nu zie ik hem niet meer staan,
vanmorgen is hij doodgegaan.
Bedenk ik me opeens dat dit gedicht ook heel goed bij de log over gekkenhuis had gepast!
Simon Carmiggelt, goed voor een lekker portie weemoed…
Vooral op tv vond ik dat heel goed overkomen.
@Frank Faber, mooi hoor, toch geef ik de voorkeur aan Joep z'n dichtkunst. Vind ik verrassender. Maar dat is persoonlijk, nietwaar?
Ook ik heb een hele grote collectie van Carmiggelt-boeken. Ik zag hem vroeger vaak op straat lopen, met z'n eeuwige lange regenjas, z'n paraplu en z'n tasje met schrijfwaren.
Hij had een ontzettend scherp observatievermogen en een geweldig gevoel voor understatement.
Hoewel er tegenwoordig een enkele copycat bestaat (Martin Bril)mis ik Carmiggelt nog vaak. Z'n stukjes waren van onbeschrijfelijke schoonheid met een lach en een traan.
Een waar kunstenaar.
Tegenover z'n huis aan het Weteringplantsoen in Amsterdam staat een borstbeeld van hem aan het naar hem vernoemde "Kronkelpad".
Ik fiets er vaak langs (omdat ik nu eenmaal in de buurt woon) en dan hoor ik 'm de verhalen weer vertellen in die langzame bewoordingen zoals hij dat altijd voor de TV deed.
Zoals Carmiggelt is er geen tweede.
Een signeer sessie met de Vieze Man?
@ eric, ben jij die Vieze Man?
carmiggeld zag er misschien iets sober uit maar vieze man nee!!
Simon Carmiggelt geweldig! Ik heb al zijn boeken gelezen, helaas is er nu geen vraag meer naar. Heel erg "Carmiggelt" was ook zijn antwoord op de vraag van Mies Bouman: "Wat zou er op je grafsteen moeten staan?" Carmiggelt antwoordde: "Als u dit kunt lezen, staat U te dichtbij"
Hij was niet blij met de naam Simon zodat op al zijn boeken S.Carmiggelt staat.
Carmiggelt was een prachtschrijver, die tijdens zijn leven erg werd onderschat als 'stukkiesschrijver' hij kon de mensen zo prachtig neerzetten, dat je het gelijk voor je geestesoog zag gebeuren. Ik heb een hele serie boeken van hem en die herlees ik nog steeds. Vooral zijn verhalen over dieren en kinderen vond ik goed. Ko van Dijk heeft eens zo'n verhaal over een rode setter en een pas moeder geworden poes voorgelezen. Een prachtig verhaal was dat.
Ik heb een aantal boeken van hem gelezen, en ik meen hem ook vaak op de radio of t.v. gehoord te hebben waar hij verhaaltjes uit eigen werk voorlas?
@Eric
@Bram
Kees van Kooten heeft als De Vieze Man een sketch gedaan met C. waarbij hij Carmiggelt tijdens een signeermiddag vraagt :" ken u mij boek ook..eh…signaleren?"
Hij is er dan moeilijk van te overtuigen dat C. NIET de schrijver van doktersromannetjes Dr. Dick Faber is….
HILARISCH!!
Carmiggelt speelt gewoon zichzelf en dat maakt het nóg leuker.
Carmiggelt sloot altijd de VARA tv avonden af, zoals een dominee dat bij de NCRV deed en een priester bij de KRO.
Man had zeer veel humor!
Gedicht: Voor Simon
Ik wou dat ik
dat zeggen kon:
"De kroeg als
inspiratiebron".
Dan waren alle
Joepies hier,
bijproduktjes
van het bier.
@rene : mijn mailadres is ponnekehoeve@gmail.com.
de jouwe kan ik niet vinden maar ik wil de mp3 van "in a sentimental mood" in de juiste versie mailen.
stuur me even een lege mail dan mail ik je het liedje.
@Frank Faber, je bent wel erg trots op het aantal gastlogjes, he?
Ik was eigenlijk net iets te jong voor Carmiggelt. Mijn ouders zetten zijn stukjes op tv nooit op thuis en zijn boeken ontdekte ik pas voor mijn boekenlijst (zo '82-'84), leefde ie toen nog? Ik zou er nu (met meer levenservaring) zeker naar hebben gekeken en over nagedacht hebben. Wordt later in de tijd ongetwijfeld opnieuw ontdekt en meer op waarde geschat. Zo op een afstand sympathieke man (zou ie dit in de dagelijkse omgang ook zo zijn geweest?).
@Rick; in '82-'84 leefde Carmiggelt nog. Zoals je in mijn log hebt kunnen lezen is hij overleden in 1987. Ja 29 gastlogs, ik denk dat jij van mij gewonnen hebt voor zover er sprake is van een competitie, want jij hebt vast meer gastlogs op je naam staan.
Zou Sentiment een maximum ingesteld hebben? Zo van 30 gastlogs is genoeg en nou mag je niet meer? Ik hoop het niet!
@Frank: vandaag is mijn 26ste gastlog geplaatst en de 50 ga ik niet halen. Misschien 40. Het laatste onderwerp weet ik heel goed!
Ik schrijf alleen over eigen sentiment en dat is bijna op. Onderwerpen zijn niet eindeloos of door anderen gebruikt.
De OOR of film encyclopedie overschrijven zal ik niet doen. Vind ik altijd de zwakste onderwerpen.
Ben ook bang dat we het najaar (JS-dag) niet halen of we moeten onderwerpen uit de Sentiment tijd gaan recyclen.
BTW: Met wie had Carmiggelt nu een relatie gehad? Rubinstein?
Ik kom net kijken met 12 gastlogs.
Maar heb er nog 7 in de wachtkamer !
Probeer elke keer als er 1 geplaatst is een nieuwe te maken.
Is het ook elke keer een leuke verrassing als je geplaatst bent en kijk je die dag ook extra vaak ?
@Eric Erres: inderdaad had Carmiggelt een relatie met Renate Rubinstein. Maar die relatie werd door hemzelf doodgezwegen; hij schreef er nooit over.
@Bertus: ik heb, denk ik ook zo'n zeven tot tien logs in de wacht staan en net als jij probeer ik er weer een te schrijven zodra er een log van mij geplaatst is (is me nu nog niet gelukt.). Maar ik heb gemerkt dat Sentiment de logs niet op volgorde van binnenkomst plaatst, want voor Carmiggelt komen er ook nog wat. O ja ik kijk elke dag erg vaak, ik kijk niet per se vaker als er iets van mijn hand geplaatst is.
Simon ooit een keer gelezen blijf je grijpen naar zijn boekjes. Scherpe waarnemingen met snedige en rake beschrijvingen van mensen, kortom de meester van de stukjes. Persoonlijk vind ook ik de kroegtijgerverhalen de leukste. Vooral de term 'de vaste jongens' waar wij 'stamgasten' gebruiken vind ik meesterlijk. Zijn naar mijn mening beste kroegverhaal gaat over de teloorgang van een cafe wat na de dood van de kastelein voortgezet werd door de zoon. Een beetje tappen en praten en achter de bar staan is niet voldoende, nee je moet je gasten door en door kennen om er geen 'sneuvelzaak' van te maken.
Simon Carmiggelt, vervelende verteller…. zijn gebit maakte altijd zo'n vreemd geluid als hij een stukje voor las op de tv. Was het trouwens een dagsluiting?
Had Carmiggelt niet ook een column bij een of ander radioprogramma?
Hier nog een liefhebber van Carmiggelt. Heb zelfs een web-log aan hem gewijd. Daarop plaats ik verhalen van hem; Leukstecarmiggeltverhalen.web-log.nl
Wij keken thuis altijd naar hem. Mijn ouders konden hem meer waarderen dan ik in die tijd.
Renate Rubinstein had bij ons beneden altijd les. Simon C heb ik echter daar nog nooit gezien.
Mooi waren die stukjes die hij voor de tv las
dan ging ik er echt voor zitten
Kan iemand mij vertellen hoe dat programma van hem, op tv, ook weer heette?
ik dacht : “Simon Carmiggelt leest voor uit eigen werk.”
Er is bij de vara een cd/dvd combinatie te koop voor ik geloof
rond de 25 euro. Schitterend !!!!!!!!!!
Ik was gek op Simon C. Had ook alle boekjes van hem. Ik maak zelf ook korte verhaaltjes maar ze worden nooit gepubliceerd. Maar het is wel raar, ik denk vaak, zo komt hij aan zijn verhalen. Als ik ergens ben komt er altijd wel iemand naar mij toe die zijn levensverhaal begint te vertellen, want, ik kan zo goed luisteren. En dan hoor je soms verhalen waarvan je denkt, dat zou een mooie Kronkel geweest zijn. Of je zit in de bus en ze zijn met elkaar in gesprek:”Ja, weet je, voor Laura vind ik het zo erg, die bloedjes van kinderen. En hij is er zomaar vandoor gegaan. Maar het zat niet echt goed daar, bij hen. Ze hadden beter niet kunnen trouwen of geen kinderen kunnen krijgen.”en dan ga ik zelf verhaaltjes verzinnen. Inspiratie haal je gewoon van de straat. Leuk, hoor. Ik keek ook vroeger altijd naar de verhaaltjes van hem op t.v. En dan hoorde je dat muziekje : A sentimental tune en dan ging je er voor zitten.
Wow. En dan las hij heel langzaam en gearticuleerd. Ik probeerde het ook altijd zo te doen op mijn bandrecorder, maar bij mij wordt het nooit zo mooi als bij Simon, want ik heb een gebrekje met mijn neus en praat daardoor erg nasaal. Ik weet niet of het door logopedie goed komt.