Scrabble
Link naar dit artikel Op maandag 25 september 2006 geschreven door Wilma
Een van mijn meest favorieten spelletjes was en is scrabble (of boardscript)…
Als fervent taal-puzzelaar heb ik vele uren met vrienden doorgebracht met scrabble, daarbij waren we erg creatief met de regels ervan: wel of niet aardrijkskundige namen, wel of niet mythologische namen, bepaalde afkorting wel en andere weer niet, kortom: vals spelen als de neten, althans: niet volgens de geschreven spelregels, maar wel errug leuk!!!!!
Wie heeft er ook uren zitten spelen en uit zijn dak gaan bij 2x de vakjes 3x woordwaarde in één woord krijgen?
28 reacties op “Scrabble”
Laat een reactie achter
...
o is trouwens een...
2 jaar geleden zat er een cd in de cornflakes van scrabble ben er weken lang aan verslaaft geweest om me persoonlijke rekord proberen te breken.
ja leuk spel.
had een hekel aan de letter Q ( tien punten meen ik ).
heb nu soms nog bij een woord dat ik denk : LEUK SCRABBLEWOORD.
en als het tegen zat een niet bestaand woord bedenken en dan bij hoog en laag beweren dat het wel bestaat tot de Dikke van Dale erbij kwam en je door de mand viel.
Heerlijk Scrabbele (en nog vele andere spelletjes)! Helaas zijn de gezinsleden niet van die spelletjes fanataten.
Ik was er moet ik zeggen ook altijd redelijk goed in, zag snel waar ik een prachtig woord kon aanleggen.
Had altijd de pest aan mensen die zó ontzéttend lang aan het nadenken waren. Waren daar ook regels voor?!
Toen ik een jaar of 6/7 was ging mijn zus (2 jaar ouder dan ik) vaak te scrabbelen bij een vriendinnetje, ik had toen geen flauw idee wat dat was en dacht lange tijd dat het iets van ‘grabbelen’ in een ton was. Wat aan grabbelen nou zo leuk was begreep ik helemaal niet, later is gelukkig uitgelegd dat het niet ‘grabbelen’ maar ’scrabbelen’ is.
Een ander leuk woordspel vind ik Crossword, destijds uren tijdens mijn nachtdiensten gespeeld.
Ha scrabble, heel veel gedaan, daar verzamelde het hele gezin zich voor. En ja Bertus, de Q , e zaten elkaar dan zo aan te kijken…heb jij de Q? Pokerface op en door spelen en duimen dat je een U kreeg voor QUA of QUO
Wat ik heel irritant vond waren de medespelers die net een woord legden op de plaats waar ik een prachtig woord had willen leggen, grrr. En dan legden ze maar 2 lettertjes neer
Haha dolle pret.
Vakantie!!! De doos ging mee naar Frankrijk als we als gezin gingen en nu nog steeds met mijn ouders mee. Wel is er een K tekort.
3 weken terug nog gespeeld en na al die jaren weet mijn vader nog steeds woorden te vinden waarin hij al de 7 blokjes in een keer kan afleggen.
In de doos zit ook een lijstje met woorden voor de moeilijke letters (Q, Y, …).
jaaaaa!vroeger veel gedaan, nu nooit meer, waarom niet?zou ik niet weten eigenlijk, ik ben nu meer andere dingen aan het doen, jeugdsentimenten enzo…..
ops: memory vind ik ook nog steeds erg leuk, heel veel met oma gedaan!was altijd wel eens boos met scrabble als er geen woord meer te maken was 
Jaaah dat heb ik ook wel gespeeld
)
Als ik de x had probeerde ik het woord ‘taxi’ te maken of met de y erbij het woord ’sexy’ (lekker veel punten
q was moeiljker, je mocht geloof ik één keer tijdens het spel al je lettertjes omruilen voor nieuwe (of hadden wij die regel ingevoerd?)
Tegen de tijd dat het spel ten einde liep en je met moeite nog maar 1 lettertje kwijt kon vond ik het niet meer zo leuk.
Tuurlijk scrabble ook gespeeld en inderdaad de meest gekke woorden verzinnen en bij hoog en laag beweren dat ze ECHT bestonden. Net als Bertus denk ik ook bij aparte of lange woorden “wow mooi scrabble woord”.
Vroeger heel fanatiek gespeeld en heel soms als ik noodgedwongen bij mijn ouders logeer, vanwege een staking van de NS of zo, speel ik dit dan samen met mijn ouders en/of zus. Als we twijfelen over een woord, of het al of niet bestaat biedt de Dikke Van Dale uitkomst en ja, een keer kwam ik in dat woordenboek het woord papregelaar tegen. Gut wat waren we melig en hadden we de slappe lach om dat stomme woord: nu weet ik wat ik mis in m’n leven, een papregelaar, wat het ook moge zijn. Of dat woord ook veel punten op zou leveren weet ik niet. Misschien als je het op twee of drie keer letter- of woordwarde neer kunt leggen. Wat een ergernis als je een briljant woord kunt maken met de letters die je hebt, maar je het nergens kwijt kunt.
Veel gescrabbled vroeger en later ook nog wel.
Als één van de jongsten trok ik me op aan de groten in het gezin, die soms heel ingewikkelde constructies bedachten waar veel punten mee binnengesleept werden.
Zo’n onderstelletje op wieltjes kregen wij trouwens later pas, die zat er niet standaard bij. En een Q was niks, maar veel E’s was ook zwaar knudde.
Het was ook balen als je uitsluitend medeklinkers had, daar kon je niets mee.
Ooit heb ik in een buurthuis gescrabbeld tegen, of met jongelui. Allemaal pubers dus was het een kunst om zoveel mogelijk schunnige woorden te maken, welke ik hier maar niet zal herhalen!
Ook wij hadden zo’n houten onderstel met wieltjes en houten plankjes en steentjes. Omdat steeds meer steentjes zoekraakten (de Q om onverklaarbare redenen als eerste…)werd een nieuwe versie aangeschaft met plastic ’steentjes’en plastic, donkergroene ‘plankjes’. Aanvankelijk was mijn specialiteit ‘muziektermen’ (do-re-mi etc.)maar later ging het veel beter. M’n zus en ik speelden het vaak met m’n pa. Deze gebruikte veel puzzelwoorden en als het spel af was, dan liepen we nog een keer één voor één de woorden langs, waarbij m’n vader de woorden nog eens verklaarde.
Oh ja, Engelse woorden mochten niet, dus het woordje Hello van het plaatje, werd resoluut afgekeurd!
Had Jeugdscrabble. Met woorden voorbedrukt en plaatjes.
Best veel gespeeld.
Voor Scrabble loop ik niet meer warm!
Voor mij alweer 8 jaar geleden dat ik gescrabbled heb. Toen met eigen spelregels, als je een raar woord kon leggen maar het goed kon motiveren was het ook goed
Gedicht: Het spannende plankje
Al die letters
op het plankje
(dat niemand
mocht bekijken)
waar je woorden
van kon maken
zoals:
poepen,
pis
en zeiken,
kwamen later
weer als:
open,
is
en eiken
op het bord.
En waren om
te winnen
net een
tikkeltje
te kort.
Scrabble, maar vooral galgje (slechts pen en papier benodigd): super!
Turlijk heeben we dat thuis gespeeld. Als iemand een lang woord zegt, hoor je nog regelmatig erachteraan: 3x woordwaarde. Zo ingeburgerd, die term. Mijn vader was corrector bij de krant, daar was niet tegen te spelen. 1 keer had hij het woord vetboor gelegd. Volgens ons bestond dat woord niet, maar hij vond dat als er een kaasboor bestaat dan heb je ook een vetboor. Op verjaardagen komt die boor nog steeds om de hoek kijken.
Jaaaa leuk spelletje scrabble. Thuis vroeger vaak gespeeld (met 6 kinderen zijn er altijd wel een paar vrijwilligers
). Nu speel ik het vaak op http://www.jijbent.nl (mag deze link?). Gezelschapsspelletjes online spelen, echt leuk voor de liefhebbers.
Ja leuk schrabble speel het nu met mijn vriend
vroeger ook wel gespeeld en het blijft een mooi spel .
Trouwens de gezelschapspelletjes zijn weer helemaal in kijk maar eens in de speelgoedwinkels en aanverwante winkels .
Ik hou helemaal niet van gezelschapspellen maar wel van Scrabble!
Nog steeds speel ik dit spel met m’n moeder als ik ‘over’ ben uit UK. We zijn aan elkaar gewaagd en dan is het ook leuk. Niet leuk is het als je tegenstander minder goed is. Ja…de Q blijft lastig, maar met iq (dat mag bij ons) kom je een heel eind.
Quiz, quilt, queue, quotum zijn ook mooie.
Zo’n onderstelletje op wieltjes, dat kan ik me ook nog herinneren ja. En dat bord dat dubbel klapte om op te bergen en dan in het midden helemaal versleten was.
Ik snap niet waarom jullie allemaal zo klagen over Q-en X-en Y-en en Z-etten. Daar had ik als kind echt nooit een probleem mee. Dus let even op, ik zal het uitleggen.
Je pakt een X-aantal (haha..leuke woordspelling) stenen aan het begin van het spel.
Oeps daar zit ineens een ongewenste letter bij (xyzQ).
Leg deze verkeerd gepakte letter nu stiekem op de kop voor je op de tafel neer…de andere spelers zien dit niet want je bordje staat ervoor. Ze zijn sowieso te druk met het maken van woorden op hun bord.
Dan komt het. Je tilt je bordje voorzichtig iets op en zet het dichter naar je toe, je tilt het bordje dus over die letter die je niet wilt. En zo komt die letter weer tussen de andere omgedraaide letters op tafel te liggen.
Het kan allemaal zo in “goochelaars ontmaskerd!”
Ik was als kind trouwens dol op woordspelletjes. Dit veel gespeeld op verjaardagen met neefjes en nichtjes enzo.
Soms verzonnen we ook zelf taalspelletjes, zoals een soort “mastermind” met 4 of 5 letterwoorden. Ik koos dan altijd het woord UIER…die was namenlijk bijna niet te raden met zoveel klinkers
Mijn moeder was altijd gek op spelletjes maar wilde nooit meedoen met taalspelletjes (alleen maar dammen en kaarten ed). Ik snapte dat als kind nooit, maar begrijp nu dat dit komt door de taalachterstand die ze heeft opgelopen als kind. Doordat haar ouders haar alleen maar lagere school hebben laten volgen en toen van school hebben gehaald!
Dat was toen heel normaal overigens, de kinderen moesten zo snel mogelijk meewerken, en het verdiende loon ging zo richting de oudste zoon, want die mocht wel een opleiding (grrrr)
Anyway……wat ik wilde vertellen: ik zat eens bij een nichtje thuis, we waren met een stuk of 7 “kinderen” van een jaar of 14, 15. We hingen met zijn allen rond de tv en kletsten over van alles en nog wat. Een hoop kabaal. Achter aan de tafel zat een oom met mijn moeder samen een potje SCRABBLE?! te spelen. Niks aan de hand, wij jongeren bemoeiden ons er niet mee. Toen viel er plots een stilte in de groep, zomaar, en toen vingen we een stukje conversatie op van de scrabbel tafel. We hoorden onze oom toen vragen EZEL….schrijf je dat met één of twee keer U????
Je begrijpt dat wij toen echt enorm gegilt hebben van het lachen, we kwamen niet meer bij. En steeds maar deze vraag aan elkaar blijven stellen. Ja….kinderen kunnen echt bikkelhard zijn!!
Ik scrabbelde veel met mijn oom Karel. Dan verzonnen we woorden waarbij we dan een uitleg moesten geven. Dan had je bv het woord: “fnkaijg” en dan was dat de schreeuw van een tuinkabouter in de Middeleeuwen als hij een vis aan zijn hengeltje had en zijn vrouw moest komen met e koekepan.
Natuurlijk was de puntentelling niet meer bij te houden want je kon doen wat je wilde. Als je maar een goede uitleg had!
@Sandra67: Oei…je brengt me toch niet op het verkeerde pad he?
Een tijd geleden deed ik in een christelijk café een spel zoals scrabble (het heet anders)en kwam bijna op het woord “Nosferatu”. Ik miste alleen de letter “u”. Maar Nosferatu was dan ook geen heer en verdient dan ook niet de aanspreektitel “U”. Bovendien zal Christus het wel tegengehouden hebben.
En Nosferatu is een naam, en namen mogen bij Scrabble niet…