Metalen Puzzelringen
Link naar dit artikel Op vrijdag 13 oktober 2006 geschreven door Joke61
Metalen Puzzelringen gevonden in de speelgoedkast: het doosje met de twaalf metalen puzzelringen van eind jaren zestig!
Een geduld spelletje wat niet voor mij was weggelegd, wat was ik onhandig met de metalen ringen, driehoekjes, vierkantjes en andere gek gevormde metalen onderdeeltjes.
Ondanks de ‘gebruiksaanwijzing’ aan de binnenzijde van het doosje, kreeg ik niet alle twaalf puzzels in èn uit elkaar.
Hoe geduldig en handig waren jullie met de Metalen Puzzelringen?
22 reacties op “Metalen Puzzelringen”
Laat een reactie achter
...
o is trouwens een...
Sorry Joke, nooit geduld voor gehad! Ken ze trouwens eigenlijk ook niet.
Ja ik had er wel geduld voor en kreeg ze ook vaak voor elkaar .
Hee, wat leuk , de metalen puzzels uit mijn jeugd. Had er een maand geleden een log over gemaakt, samen met die houten 3-D puzzels (kubussen, regentonnetjes ed) maar er was al een log over kleine puzzeltjes enz. Dus maar weer gewist.
Dan ontdekte je bij toeval dat je ze zo’n beetje half uit elkaar kreeg.Flink trekken hahaha. En ze bestaan nog steeds.
Uniek dat je nog zo’n setje hebt Joke, jammer dat ik ze niet van dichterbij kan zien
Ik had een setje van begin jaren 70 , op zo’n geplastificeerde kaart. De 4 en de ring was makkelijk ja…en soms kreeg ik de moeilijker puzzels op een “andere” manier uit elkaar
Heb medelijden met degene die die dingen moet maken in de fabriek. Had voor sommige wel degelijk de ‘oplossing’ nodig. De truuk is inderdaad om de boel niet te forceren, want dan lukken alle puzzels. Met name in december 1970 hield ik me met deze puzzels bezig, omdat ik een korte periode ‘ziek’ thuis was na een operatie. Onvoorstelbaar hoe de mens het verzint deze puzzels.
Ik weet nog wel dat deze dingen ineens een rage waren.
Maar dat moet dan de tweede ragegolf geweest zijn, want ik was toen toch al een jaar of tien. Dus zo rond 1977?
We hadden er best veel thuis, van die metalen ringen, die we dan met zijn allen probeerden op te lossen. Vaak moest je drukken en draaien tegelijk….heel lastig allemaal.
Zelfs als het me werd voorgedaan, ging het niet.
Als je nagaat dat ik ook al geen verpakkingen meer koop met kindersluiting (drukken en draaien tegelijk…zweet, zucht!). Ook verpakkingingen zonder kinderbeveiligingen gaan mij niet altijd even goed af hoor
. Ach ja, wat kan ik zeggen zonder daarbij het woord motorisch onhandig te gebruiken 
Ik ken ze ook nog, maar dan inderdaad van een later ‘tijdstip’, zo jaren 80 ofzo. Mijn broer had er veel en op een gegeven moment wist ik er wel een aantal op te lossen. Op dit moment worden ze weer verkocht bij de Action. Uit sentiment heb ik er 2 gekocht.
Ja die ken ik ook nog wel, als ik goed ga zoeken moet ik ze nog ergens hebben.
De ene ging zo in en uit elkaar en de ander zat je wel een poosje mee te rommelen.
Zag net een leuke link bij iemand trouwens.
http://www.nostalgienet.nl
Of is die al bekend??
hier heb ik niet echt een specifieke herinnering aan. Ik ken ze wel en weet dat ik er wel eens 1 in mn handen gehad heb. Mezelf kennende heb ik vast en zeker t meeste energie gestoken in t proberen te verbuigen vd puzzel in kwestie. Grof geweld zal mijn gekozen pad zijn geweest, daar twijfel ik niet aan! Maar echt kapot zullen ze niet kunen gaan denk ik, alhoewel…alles kan stuk. Zolang je het maar ècht wilt!
Ze komen me bekend voor, we zullen ze wel gehad hebben thuis, zij het in een andere uitvoering misschien.
Aan mij was het niet besteed, ik denk net zoiets als bij Sandra, bovendien ging (ga!)ik uit m’n stekker als het me niet snel genoeg gaat. Dat heb ik inderdaad ook met onmogelijke verpakkingsmaterialen, sluitingen, enz.
zenuwachtig en boos werd ik er altijd van als het mij nooit lukte om ze uit elkaar te krijgen en dat het bij mijn broer wel altijd lukte………..
dat was een leuk behendigheidsspelletje
Ik kocht ze bij de Hema en het was de sport om ze zo snel mogelijk ‘onder de knie’ te krijgen. Maar als je eenmaal ‘de slag’ (want dat was het geheim) te pakken had, was er een stuk minder aan en legde je ze weer weg.
Oh, leuk ja!
Ik heb er nog steeds een stel, maar die los ik op met mijn ogen dicht…
Bovenstaande ringpuzzeltjes heb ik niet gehad, maar wel de tangram puzzeltjes en later ook nog van die gekleurde (schuimrubber) puzzeltjes die een vierkantje moesten worden, waren er in 6 verschillende kleuren en werden steeds moeilijker. Ik ben eigenlijk wel gek op puzzeltjes of het nou een eenvoudig schuifpuzzeltje is of een ingewikkelde 3D houten puzzel.
Bij de tandarts liggen van die zenuwenpuzzeltjes, met van die grijze balletjes die je in verschillende gaatjes moet zien te krijgen en waar altijd dat laatste balletje niet lukt!
oe,
van deze dingen word ik gek. Niets voor mij, krijg ze nooit uit de knoop. Toevallig liet een collega ze me woensdag zien, maar dan in de grote uitvoering, hele tas vol.
Met kerstmis jaaaren terug kreeg ik van een oom en tante een setje met van die metalen gebogen ringen en/of draden verchroomd. Want meer was het eigenlijk niet. Uren kon ik daar zoet mee zijn. vraag me af waar die dingen nu gebleven zijn, waarschijnlijk hebben ze een opruimbui van mij niet overleefd. Je had ook van die houten puzzeltjes, die heb ik nog steeds (o.a. een kubus en een soort trappetje), behalve dat het leuk is om mee te spelen zijn deze ook nog decoratief. Dat kan je van die metalen puzzels niet zeggen.
Vanmiddag al eens geprobeerd een reactie te geven maar toen weer problemen met de server
Leuk doosje, Joke, zal op MP best wel iets opbrengen… Net als Lodaline puzzeltjes
Echt sentiment voor mij, hoewel ik de wiskundeknobbel ontbeer.
@Eric, ik was niet van plan dat leuke doosje te verkopen hoor! Ik baal d’r al van dat ik en mijn moeder zoveel spulletjes hebben weggedaan.
Doosje doet me een beetje denken aan het Shell schelpen verzameldoosje uit 74 pm.
Daar heb ik nog wel het boekje van maar helaas: doosje verloren.
ook leuk voor een gastlog, kun je plaatsen bij de suggesties voor onderwerpen of zelf schrijven, was jaloers op de kinderen die de schelpen van de Shell hadden, wij hadden geen auto thuis
Oh ja! Weer een jeugdtrauma opgehaald… Een deel lukte wel, een deel niet. Zodat ik uiteindelijk dan maar een tang uit pa’s gereedschapskist haalde en de boel uitboog, weer netjes in elkaar boog en zo, en alles verder met rust liet. Zoals ik de Rubiks kubus heb opgelost door de stickertjes te verplaatsen, ik kon het niet niet! NIET!!! hebben dat het me niet lukte
Tangram heb ik ook gehad, was makkelijker, en die schuimrubber dingen waar Sentiment het over heeft, heb ik nog: kubusjes in vieze kleuren die pal voor m’n neus staan.
Já, die hadden wij ook. Soms ontdekten we hoe het moest, maar ik vergat het steeds.
ops: Hoewel sommige ook boring makkelijk waren, maar die waren vast om er in te komen.
Over Rubics gesproken: van dezelfde makelij kwam wat later ook zo’n flapding op de markt met 8 platte vierkantjes, vastgehouden door schuine draadjes. Aan de éne kant waren vijf losse gekleurde ringen in twee rijen van 4 vlakken afgebeeld en dan moest je hem net zo lang omklappen tot je via allerlei 3D-baksels aan de andere kant 5 gekleurde ringen in elkaar afgebeeld zag, in twee rijen van 3 met er onder nog een rij van 2. Die kon ik op een gegeven moment met m’n ogen dicht. Totdat de ijzersterke nylondraadjes al dat heen en weerklappen toch niet overleefden…
Petra