Kermis - De Rotario
Link naar dit artikel Op dinsdag 17 oktober 2006 geschreven door Omnivoor
Begin en midden zeventiger jaren was ik verzot op een spel op de kermis geheten ‘Rotario‘.
Een rondraaiende glazen plaat/spiegel rondom een verlichte opening met een gat in het midden. Voor een kwartje kon je spelen. De schijf draaide zolang je maar wilde, als je je vinger maar op de linker knop hield.
De schijf lag vaak bezaaid met kleine, typische kermiskadootjes. De kleine kadootjes leverden je 1 punt op. De truuk was om de wekkers binnen te halen: die waren 10 punten waard.
Zo verzamelde je je punten, die je dan in de wat ‘betere’ geschenken kon omzetten.
Op een gegeven moment kreeg je in de gaten welke apparaten het beste waren, want de schijf draaide nog door uiteraard, nadat je je vinger van de knop afhaalde. De metalen arm had een breed schuifje en als je de wekker net voor dat schuifje wist te krijgen dan was de kans groot, dat de wekker schuin omhoog naar het midden werd geduwd, hop het gat in. Dit vergde enige oefening, maar op een goed apparaat draaide de schijf nog voor een kwart door, dus kon je inschatten wanneer de vinger van de knop moest.
Soms wachtte ik bij een apparaat, waarvan ik wist dat het goed was, totdat een ander persoon ermee stopte om zo mijn slag te slaan. We werden op een gegeven moment zo ervaren dat we er wekker na wekker eruit visten. Voor die wekkers kregen we 10 punten, maar op een goeie dag hadden we een bepaald doel voor die wekkers gevonden. Dus in plaats van de wekkers in te ruilen besloten we ze mee naar huis te nemen. Binnen een half uur hadden we de meeste automaten van hun wekkers verlost, totdat de mevrouw achter de balie er lucht van kreeg en ons vriendelijk, doch dringend verzocht maar te stoppen met spelen, want ze had bijna geen wekkers meer. Uiteraard kon ze ons niet dwingen die dingen in te leveren voor punten.
We deden iets soortgelijks met een alternatief rotariospel, dat metalen bakjes op een draaiende schijf/spiegel had, die waren gevuld met kleine kadootjes. Een arm bewoog langzaam naar het midden en met een beetje geluk viel er dan een metalen bakje of twee van de rand van de schijf in een zijvak. We besloten om de kadootjes maar niet in te wisselen voor punten, maar te houden.
Die man achter de balie was druk bezig die bakjes op te vullen met nieuwe kadootjes, totdat we besloten om ook maar die bakjes mee naar huis te nemen. We vulden een grote stevige plastic zak vol met kadootjes en uiteraard de metalen bakjes. De man wist niet wat hij moest beginnen en ten einde raad verbood hij ons nog te spelen. Binnen een kwartier had hij alle kermis tentjes op de hoogte gebracht van onze merkwaardige manier van spelen, immers alle andere ‘gokkers’ zetten hun buit keurig om in punten.
15 reacties op “Kermis - De Rotario”
Laat een reactie achter
Ook wel eens aan verslaafd geweest,net het klokken spel en die grijp automaten,gelukkig was de kermis maar 3 dagen per jaar in het dorp anders zou het veel kwartjes kosten.
Volgens mij werd je er goed mee genept…
Ik ben/was zeer onhandig in dit soort kermisspelletjes. En wat je kan winnen wil ik helemaal niet winnen.
Maar..wel een leuk verhaal van Omnivoor
Ha de Rotario, een zenuwslopend gokspel vanaf het moment dat je de knop losliet….dat die arm er dan net naast duwt. Had je meestal wel iets van 1 punt waar je dan een verformaaid kartonnetje voor kreeg. Heb er de nodige glazensets voor gekregen van luminarc haha.
Ook die apparaten die met een bulldozer allemaal grote munten in een opvangbak duwde vond ik leuk, waren favoriet bij mijn moeder.
@Henny Jane: Op een gegeven moment werd de Rotario, net als alle andere ’spelen’, duurder en kon je voor een gulden per spel spelen. De ‘kado’s’ waren wat duurder (wel wekkers, maar met meer punten en ook ‘horloges’ en ‘aanstekers’). Op dat soort apparaten speelde ik nooit, want het bleek ook dat het schuifje aan de arm kleiner was. Over neppen gesproken: later in de 70-er jaren kwam er een extra gleuf op de ‘gewone’ machines bij: naast het kwartje voor een spel een gulden voor vijf spelen. En wat denk je dat er gebeurde toen ik per ongeluk een kwartje in de verkeerde gleuf gooide??
@Marty: Ik zag een mooie handkoffiemolen hangen voor weet ik veel hoeveel punten. Dus ik punten verzamelen, inwisselen, koffiemolen in een zak, thuis komen: koffiemolen bewonderen. Bleek dat het een asbak was!!
Ik heb wel eens die grijpers geprobeerd, en ja hoor hij greep een knuffel (die je kon inwisselen tegen punten) en NET voor hij in de bak viel waardoor je prijs had, viel hij weer uit die grijpers armen
Nee die gokspelletjes zijn niet aan mij besteed, ik win nooit wat.
Groot gelijk hoor Sentiment, ze willen gewoon dat je nog zo honderdduizend keer door gaat met spelen en dan verdienen ze er goed aan natuurlijk, toch? Zoals ze zeggen: ze proberen altijd jouw kwartje in hun portomonnee te krijgen, ja toch?
Ik wist niet eens dat dat gokspel rotario heette ik zag alleen dat al mijn kermis geld erin op ging.
In Leiden heb je 2 en 3 oktober kermis en door dat soort gokspelen was ik in mijn jeugd, 2 oktober al door al mijn geld heen.
Ja en wat je kon winnen vaak troostprijsjes,ik kan mij niet herinneren dat ik er iets moois heb uitgehaald.
Dit jaar op 2 en 3 oktober is er een ander spel met muntjes en die schuivers, honderden muntjes vallen in de bak,maar….. mijn zoon had 5.000 punten en kreeg een lollie,gelukkig had die samen met zijn broer maar voor 5 euro gegokt!!
Een half uur later liepen we langs een snoepkraam en daar kon je 5 zakken lollies kopen voor 5 euro,maar toen ik het verhaal tegen de verkoopster vertelde over die lollie van 5 euro,zei ze lachend, het is het plezier wat ze er aan hebben gehad!!
Sjaco
@sjaco: Bulldozer spel oftewel ‘Push Penny Game’
Zie ook: http://images.channeladvisor.c....._clear.jpg
Op de Kermis leek het allemaal makkelijk. Je kocht de ‘zilveren’ munten om de ‘gouden’ munt te pakken te krijgen. Als ie viel kreeg je een waardebon en werd de munt weer terug gezet door de Kraam Houder. Vaak had je een paar gouden munten in de machine en soms ook een plateautje met daarop bv een horloge. Dat schoof allemaal maar langzaam op, want de zilveren munten gleden vaak over de de rest heen, maar er zaten ook openingen aan de zijkant, waar de munten in vielen en daarom heb ik dat spel zelden of nooit gespeeld. Zo heel, heel af en toe, als de Man niet keek, gaf je zo’n apparaat een duw, omdat er een hele stapel munten letterlijk klaar lag om te vallen, maar je had zelf geen munten meer. Zoals ik met de Rotario deed, deden andere mensen het met de Bulldozer. Ik had geen munten meer en een ander zag dat er een buit binnen te halen viel en ja hoor twee munten later viel dat hele zooitje in de bak en stond ik beteuterd te kijken, dat een ander de vruchten plukte. Dat spel liet ik dus snel links liggen. Overigens ben ik al jaren niet meer op de kermis geweest en ALS ik dan ga, dan is het om een zak (dure en slechte) oliebollen te kopen. Als ik dat spel van jou zou zien staan, Sjaco, zou IK dus al die gewonnen munten nu mee naar huis nemen. Vraag me niet waarom, maar je kunt het bijv. als speelgeld een betere bestemming geven, dan ze in te ruilen voor goedkope rommel.
De Balco Rotor heette die favoriete kermisattractie dacht ik. Inderdaad een draaiplateau bezaaid met allerhande prullaria en de waardevolle aanstekers (poppel of zo).
Je betaalde uiteraard voor de spelvreugde, want de cadeautjes waren de moeite van het geld niet waard.
Aanstekers leverden de meeste punten op. Als je dan zo’n 30.000 (of was het 60.000?) punten had verzameld dan kon je met een beetje geluk een knuffeltje uitzoeken voor je vriendin. Ik heb nog een paar duizend van die punten liggen, maar die komen nog uit de jaren ‘80 dus ik weet niet of ze op de kermis inmiddels vervangen zijn voor modernere.
Bij ons in de stad had de kermis altijd een heel speciaal stuk ingericht die afgeladen vol stond met deze apparaten (en gokmachines).Dit was in het midden van de kermis, dus je kwam er meestal vaker voorbij.Vooral de vele horloges die te winnen waren staan mij nog goed bij. Door die felle lampen die op die horloges (achter glas)schenen, leken de prijzen ook altijd extra mooi! En ik geloof dat er ook van die bling-bling steentjes op de bodem van de bak lagen???
Het was daar altijd beredruk met vooral wat oudere jongens (17,18 jarigen).Ik vond het allemaal vreselijk duur, weet ik nog. Ik had ook maar een klein budget te besteden dus ik was er snel op uitgekeken. Ik zag de meeste jongens ook vet geld verliezen en toch bleven ze doorspelen. Vol verbazing keek ik eens hoe iemand zonder blikken of blozen argeloos een briefje van 25 gulden inwisselde voor losse guldens, die binnen no time in de gleuf van het apparaat verdwenen??? Tjeee, daar begreep ik echt niks van…25 gulden in z’on korte tijd verspelen??
Ja die wekkers. Ik las het en ik zag er meteen 1 voor me; lichtblauw met een papiertje met ‘10 punten’ erop gedrukt met een plakbandje op de wekker geplakt. Heel veel gedaan dit spel. De Bulldozer ook links laten liggen vanwege tzelfde fenomeen; degene die na je komt er met de buit vandoor gaat.
Ome Gerard, eerder vernoemd op dit log, was een meester in de horloge grijpers. Ik was een goede leerling. In de jaren 80 lagen er in mn burootje tientallen quartz horloges. Dat was net die tijd dat er ook goudkleurigen kwamen met rekenmachines erop! Mega cool! Vaak moest je ze per dag opnieuw goedzetten omdat ze te snel of te traag liepen. We kregen altijd 10 losse guldens v oma om te spenderen hieraan. Ome Gerard verkocht ze voor een tientje per stuk in ‘t café. Hele leuke herinnering en Rotario was idd t gaafste van al die spelen!
Het spel Rotario zegt me niks, maar die bulldozers met munten, jaaaaa! Ik had een tante die daar bijna verslaafd aan was. Ze kwam bijna om in de horloges die ze daarmee had gewonnen. Vaak ging ik mee kijken als er kermis in ons dorp was en het duurde niet lang voor ook ik het bulldozerspel ging spelen. Ik zie ze helaas niet meer zo vaak op een kermis, want volgens mij vind ik het nog steeds leuk.
zeg mij niks ,ik ging voor de actracties
Die grijpers, daar was ik handig mee tientallen
horloges gewonnen.Veel van verkocht.