Cat Stevens
Link naar dit artikel Op zaterdag 28 oktober 2006 geschreven door Wilma
Cat Stevens wordt op 21 juli 1948 geboren in Het Londense West End. Zijn moeder is een Zweedse, zijn vader een Grieks-Cyprioot. Voluit heet hij Steven Demetre Giorgiou.
De naam Cat Stevens ontstond, nadat een meisje tegen hem gezegd dat hij katte-ogen had, sindsdien noemden zijn vrienden hem Cat Stevens, een naam waarmee hij wereldberoemd zou worden…
Cat groeide op in West End, Londen. Hij was een gevoelige jongen, nadenkend, filosoferend. Hij leerde gitaar spelen. Toen hij 18 was had hij zijn eerste nummer geschreven en gecomponeerd: I love my dog… Zijn broer sleurde hem mee naar een café en zei daar: dit is mijn broer en kan heel goed zingen! Daar werd hij ontdekt en dat werd het begin van zijn wereld-wijde bekendheid.
Op zijn 19e werd hij ernstig ziek: tbc. Het zou ruim een jaar duren voordat hij min of meer hersteld was. In zijn herstelperiode begon Cat veel te lezen over oosterse religies, evenals over tarot, astrologie, boeddhisme, zen. De 50(!) nummers die hij schreef tijdens die periode waren geïnspireerd op deze materies. Na dit zware jaar, was Cat dusdanig veranderd, dat hij meer en meer zich bezig ging houden met spiritualiteit, maar de antwoorden die hij zocht op zijn levensvragen, vond hij niet.
Zijn gevoelige nummers vonden weerklank over de hele wereld en Cat’s ster steeg razendsnel. Hij begaat allerlei misstappen maar in 1978 bekeert hij zich en wordt Yusuf Islam geboren: Cat Stevens de popmuzikant is niet meer. Hij verkocht al zijn muziekinstrumenten, zijn gouden platen en de opbrengst daarvan ging naar goede doelen.
De jaren daarna was dit zijn levensdoel: liefdadigheid in de naam van de Islam. Hij gaat naar oorlogsgebieden, geeft lezingen, richt een moslimschool in Londen op en doet veel goed werk. Ook gaat hij weer schrijven en zijn eerste lp als Yusuf Islam verschijnt in 1994. Hij schrijft een cd over zijn geloof en richt hij zich weer op liefdadigheid, vooral gericht op kinderen (o.a. Warchild). De opbrengst van een recent gemaakte cd-box geeft hij aan de slachtoffers van 11-09. In 2003 treedt hij op met o.a. Peter Gabriel en Paul McCartney in Zuid Afrika om steun te geven aan Nelson Mandela’s gevecht tegen Aids.
In 2004 is hij actief voor de Tsunami slachtoffers en schenkt de opbrengsten van zijn laatste lied Indian Ocean aan dit doel. In dat zelfde jaar was ook het incident dat hij een terrorist zou zijn en Amerika niet in mocht. Het ging hier om een schrijffout…
Yusuf Islam/Cat Stevens mag er weer zijn ….
Klik hier om een stukje van “Morning has broken” te horen.
Klik op filmpje om “Father and Son” te zien.
39 reacties op “Cat Stevens”
Laat een reactie achter
First cut is the deepest is ook door hem geschreven. Eindeloos mooi.
Yeah yeah, yeah yeah yeah….Yusuf stond garant voor menig klassiekers maar de vrolijkste blijft toch zijn eigen bananenlied - Banapple gas.
O-o alas!
(First cut is the deepest is menigmaal gecovered, Rod Stewards versie mag/mocht er ook zijn)
Cat Stevens stond indertijd op het repertoire van iedere (beginnende) gitarist, zo ook op het mijne. Voor ieder vriendinnetje werd steevast Morning Has Broken, Lady D’Arbanville en Father & Son op de snarenplank van stal gehaald, en was succes doorgaans wel verzekerd.
Al heb ik How Can I Tell You altijd zijn fraaiste nummer gevonden.
Stevens ‘blackest moment’ was misschien wel toen een Amerikaans radiostation n.a.v. zijn naamsverandering in Yusuf Islam de luisteraars opriep om al zijn oude albums op te sturen, die vervolgens op straat door een wals verpletterd werden.
Ik ‘draai’ Cat Stevens eigenlijk nog maar zelden (maar dat geldt voor meer lp’s van die tijd) Toch ben ik blij dat ik al dat ouwe vinyl hier nog in de kast heb staan. Je weet maar nooit wanneer je je gitaar weer tevoorschijn moet halen.
Lady d’Arbanville staat standaard in lijst favorieten op mijn iPod.
Mijn MP3 speler is trouwens zeer gevuld met jaren ‘70 werk. Hebben jullie dat ook ?
Het enige liedje van toen dat ik mij van hem kan herinneren is Banapple Gas Banapple Gas,ik weet dit liedje nog omdat mijn vriendin van toen er helemaal WAUW van was.
@bertus… schreef op 28 oktober 2006 om 06:49
Ik heb uit diepe ellende nu twee 500 Gieg portable Hard Drives met al mijn muziek (and counting) daarop, zooooveel.
Over het algemeen kan ik zeggen dat ik ‘Banapple Gas’ en ‘Father & Son’ mijn favorieten zijn. Ook ‘Morning has Broken’ en ‘Schoolyard’ vind ik wel aardig.
‘Father & Son’ werd ook door Boyzone en later dus door Ronan Keating MET Yusuf gezongen. De laatste versie van 2 jaar terug is best wel aardig en Cat heeft niets van zijn stemgeluid verloren. Hij heeft nu een album (An Other Cup) op de markt gebracht, waarvan ik een paar nummers heb gehoord: haast je maar niet naar de platenzaak: allemaal niet de moeite waard.
http://www.catstevens.com/ en
http://www.yusufislam.com/
dirigeren je naar dezelfde site. Op
http://en.wikipedia.org/wiki/Cat_Stevens
lees je wat meer over hem.
Wat betreft zijn naamswijziging in 1979 en zijn geloofswijziging in 1977 (let op: bijna 30 jaar geleden), dat moet hij natuurlijk zelf weten. Zoals altijd met beroemde persoonlijkheden had hij de kritiek voor lief moeten nemen. Dat had bij mij meer respekt afgedwongen dan het compulsieve ‘je nader moeten verklaren’ zoals ook Madonna dat deed met haar ‘adoptie’. Cat was betrekkelijk boos dat hij de USA niet in mocht( zie http://news.bbc.co.uk/1/hi/wor.....678694.stm ) en moest dit aan de grote klok hangen (hij weet toch dat dit ‘normaal’ gedrag is van de USA). Al met al in mijn ogen een poging om weer meer aandacht te krijgen. Vandaar dat Cat aka Yusuf wat mij betreft niet meer hoeft.
Wilde net in een lofzang uitbarsten op ‘Streets of London’. Toch maar even gecheckt, en mis natuurlijk. Net zo’n type jongensstem met gitaar. Was ik wel erg gevoelig voor. Maar mijn echte held was Bob Dylan. Nooit overgegaan trouwens. ‘Morning has broken’ blijft ook een prachtig liedje.
Prachtige nummers zijn verschenen van zijn hand; er werd al Morning has broken genoemd, maar Sad Lisa mag er ook zijn evenals Lady d’Arbanville.
Begin jaren ‘80 woonde ik even in een pension en daar had ik een huisgenoot die fan in het kwadraat was; hij was lid van de fanclub, wist precies wanneer hij jarig was en zijn kamer hing vol posters. Het begon griezelig veel op persoonsverheerlijking te lijken.
Maar goed, hij heeft fantastische muziek gemaakt, hele gevoelige liedjes en ik heb (denk ik) nu alles van deze muzikant op CD
“Everybody’s sniffin’ Banapplegaz”. Een geweldig lied. Was hij ook niet de zanger/ schrijver van “Matthew and son”.
Cat valt bij mij toch onder het rijtje van Bob Dylan en Bruce Springsteen in het kader van niet altijd voor de kat zijn k*t wegzingen, maar ook maatschappijkritiek en “awerness”. “Wild world” en natuurlijk “Morning has Broken”. Geweldige herinneringen, bedankt Wilma.
Ik had nog nooit van hem gehoord tot ik het liedje Morning has broken hoorde. Dat was op een strand bij Rome, ik was daar met een jongerenreis iemand speelde dat op gitaar. Onze hele groep ging mee zingen en luisteren. Het was prachtig toen. Dit was mijn kennismaking met Cat Stevens. Straks ga ik een cd van hem beluisteren.
I Love My Dog, Mathew And Son, I’m Gonna Get Me A Gun, geweldige nummers allemaal. heb een verzamel cdtje van hem
Banapple Gas was een leuke hit; had hij niet een blauw petje op…tijdens deze clip?
Natuurlijk Lady d’Arbanville…blijft nog steeds een mooi nummer.
Muziek van tekstdichters/ songwriters verouderdt nogal snel, vind ik.
Het was muziek van mijn broer en ik draaide Cat ook geregeld. Maar helaas, de klad kwam er in.
Zou nu moeten zoeken naar de cassettes. Sommige nummers zijn me erg tegen gaan staan, zoals Morning… Walgelijk nummer.
Een heleboel mensen hebben het over Banapple Gas. Ik ken het nummer niet en ik heb het denk ik ook nergens in mijn collectie. Kan iemand mij vertellen op welk album het staat of was het een losse singel? In dat geval staat het warschijnlijk wel op een verzamelaar.
@ Frank Faber schreef op 28 oktober 2006 om 18:13
http://www.amazon.com/Numbers-.....B000058DXS
Bedankt Omnivoor, ik had zelf inmiddels gekeken op Bol.Com daar staan twee albums van Cat Stevens waarvan ik het bestaan niet wist en dat zijn Numbers en Back to Earth. Als ik ze beide bestel dan kost me dat 16 Euro exlusief verzendkosten.
Dacht ik alles te hebben van CS, mooi niet!
Ik heb begrepen dat hij na zijn geloofsverandering ook nog muziek gemaakt heeft. Hoe klinkt dat dan? Zeker een beetje a la George Harrison met zijn sitar op de oosterse tour!
Als ik ‘morning has broken’ hoor voel ik me gelijk weer dat havo-meisje, wat vol verwachting het leven in ging stappen. Ik blijf het een prachtig nummer vinden!
Goh, Cat Stevens was al helemaal weggezakt, maar dankzij dit log is ie weer terug in mijn gedachten. Ooit, in een grijs verleden kreeg ik een Greatest Hits elpee van Cat Stevens, van een aantal buurjongens (die huurden kamers bij onze buurman). Waarom ze de elpee wegdeden weet ik niet, maar ik vond er wel leuke muziek op staan. Dat is eigenlijk mijn enige herinnering aan deze bebaarde zanger.
Mathew and Son, 1 van m’n favo’s
Met aan deze plaat de herinnering dat ik op m’n fietsie door de R’damse haven zwierf.
Mooie plaat… heb 1 ding altijd vreemd gevonden: “I love my Dog” door Cat
Ik zag Banapple Gas ooit via 1 of ander programma waarin ze een snipper lieten zien van dit nummer. Ik herkende dit nummer echt van toen. Nooit meer gehoord dus t was echt een trip terug in mn hoofd bij t horen van dit nummer. Typsich zo’n nummer waar je de geur v vroeger zowaar kun t ruiken. Sindsdien is t nummer Banapple Gas heel nostalgisch voor me. En grappig: Mijn vrouew hoorde het eens, los van dit verhaal, en zij had daar ook echt een sterke jeugdherinnering aan! Zij zong dat aan de lopende band en haar mama werd er kotsziek van! Alleen zong ze Denapple gas; t ging volgens haar over de geur van denne-appels..
Morning Has Broken? -lief liedje.
bij morning has broken staat mij een kippevel vertolking bij namelijk die van ramon die als drie-jarig ventje op de achterbank ineens mee begon te zingen, de tekst kende hij van een reclame van het wnf geloof ik…..prachtig!!!
Ook zo’n artiest waar ik niet van wist wat ik er van moest denken. Is ie nou goed, of niet? Vind ik zijn liedjes nu leuk of niet? Kwam het voorbij op de radio, prima. Kwam het niet voorbij, ook goed. Ik was meer van Don McLean, Leonard Cohen en Johnny Cash. Maar dat het jeugd-sentiment is staat vast. Hij is me beslist niet onbekend. Maar zijn muziek staat niet in mijn down-load top 100, sorry.
Geweldig! Mooiste nummer ooit van hem is Father & Son. Is nog eens gecoverd door een of andere boyband (weet de naam niet) Vreselijk, zo slecht.
Cat Stevens jaaaa hardstikke leuk.Natuurlijk lady d’Arbanville, maar vooral ook Morning has broken, nog altijd een prachtig nummer. En ik vond hem een geweldig stuk,een echte spetter.
Cat Stevens, leerde ik kennen via mijn broer en is nog steeds mijn grootste held. Wild World, Sad Lisa, Boy with a moon and star on his head en Maybe you’re right (voor als het uit is met je meisje/vriendin). Helaas is hij nooit teruggekomen van zijn islamisme. De gevoeligheid die uit zijn liedjes spreekt spoort niet met het fanatisme waarmee hij ooit Rushdie veroordeelde.
Zojuist Yusuf (Cat Stevens dus ) bij “Rayman is Laat” gezien en ik schoot helemaal vol….
Dezelfde warme stem, dezelfde bezieldheid in het zingen, Cat Stevens, maar toch een beetje anders….Goh, mooi…..heel mooi…
daarnet op het .tje van mijn stoel verbaasd naar Yusuf Cat gekeken. wat een onvoorstelbaar charisma heeft hij toch. Graag zou ik weten waar hij nog meer optreedt. Is er iemand die weet waar ik dat kan vinden?
Marja
http://www.ad.nl/cultuurenshow/article889812.ece
)
@ Marja: kijk maar eens op bovenstaande link van het AD…Daar staat een prachtig artikel over Yusuf…Ik geloof niet dat hij nog concerten geeft, helaas….Mocht hij van gedachten veranderen zal ik zeker van de partij willen zijn….( gaan we samen
Ja ook dit was groot nieuws in Engeland. Ik ben zeer benieuwd. Mijn favoriet is toch wel Lady D’Arbanville…..wat mysterieus in mijn jeugdige beleving…
Ik ben helemaal fan van cat! Het begon eigenlijk toen ik 8 was (denk ik, ik ben nu 12). M’n vader had een dvd van ‘m gekocht en ik keek ff mee. Ik vond toen muziek ook gedeeltelijk leuk om hoe iemand er uit ziet, en cat stevens ziet er zo lief uit! Ik vond toen vooral banapple gas leuk, nu nog steeds. Ik vind ook moonshadow en sittin heel erg mooi!
Roos
ik ben zelf moslim en ik ben gechokeerd dat zo een jonge persoon zich bekeerd en op zo een manier echt waar als yusuf islam of cat stevens
mij zou zien schrijven zo ik hem zeggen : danku voor deze mooie zicht van het islam
@Fairouz, gechoqueerd/ geshockeerd houdt een negatieve lading en ik denk dat je het juist positief bedoeld. Misschien is verrast of versteld staan beter op zijn plaats.
Hou oud ben je eigenlijk en kende je Cat Stevens voor deze log al?
http://www.youtube.com/watch?v.....mp;search=
Voor de liefhebbers: Lady D’arbanville….Ik hoop dat deze link het zo doet…
Reportage op bbc4 gezien,hier laat hij echt zien wie hij was en wie hij is.Zijn muziek laat je van het leven genieten,je gaat meer over alles nadenken en relativeren.Het is een lekker gevoel.
Beste mensen,
dit is mijn eerste posting hier, omdat dit onderwerp - Cat Stevens - onderdeel is van een verhaal dat ik Mei 2007 schreef. Dat speelt zich af in Dordrecht 1971. Al sinds 9 jaar is in die stad een kunstproject gaande waar mensen hun verhalen mogen plaatsen die verband houden met die stad.Er is ook een verhalenorgel, enz. enz.
http://cms.dordrecht.nl/dordt?.....BSwevWffvW
De link naar mijn eigen bijdrage,(sinds 1 week)
http://www.verhalenvandordrech.....nummer=529
En in (en onder) dat verhaal is een link geplaatst met deze site over C.St. Dat vond ik de beste keuze.
Het zou wel mooi zij, als er weer een actieve video te zien/horen zou zijn op deze site.
Bijna al mijn verhalen zijn te lang voor hier.
Ik kan wel een extra link geven;
http://www.bloggen.be/deventerverhalen/
Anyhow, groeten van Alfredo uit Utrecht.
En wat de nieuwe Stevens betreft; kan me niet echt raken, zeker niet als ik bedenk dat hij op verzoek v.d. Taliban een volkslied voor hen heeft geschreven. Maar zijn oude albums zijn schitterend en draag ik mijn leven lang in mijn hart en fluit ik ze wel eens op de fiets door het oude hart van Utrecht.
The wind een prachtig lied.
Ik heb zowat alles van hem.
Muziek die je iets zegt geen dertien in een dozijn.
Hoop dat ik ooit nog eens een concert van hem kan bijwonen.
Het enigste wat ik van hem ken is het overbekende “morning has broken”. Ik ben altijd geneigd hem te verwarren met Al Steward die o.a. de lp “the year of the cat” maakte, al zal hij daarmee niet Cat Stevens bedoeld hebben. (dat zou het cirkeltje wel rond maken)
Maar het is nu ongeveer vijf over half twee en al is de morgen aangebroken, hij is nog in duisternis gehuld. Volgens mij breekt hij pas echt over een aantal uren.
hoi!
ik ben wellicht de grootste fan van CAT!
ik ben blij dat hij zijn destinatie gevonden heeft.
jammer voor mij.. ik kan niet vertalen wat ie nu schrijft en zingt,
maar ik weet dat het mooi en van het hart is!
als ik dood ben. mogen ze van mij maar 1 plaat draaien en dat is;
if i could tell you //
luister en huiver…
Deze man heeft een ‘gids’ bij zich en dat weet hij, ..
als je terug luistert wat hij voortdurend schrijft krijg je steeds te ‘horen’ dat hij huivert en wil leren kennen: ‘zijn gids’ ;;;;
Don’t we all!!!
HE DID KNOW HIM AFTER ALL!!!!!!!
een heel bijzondere man
Hai!
Ook ik ben een superfan van Cat Stevens. Al op 5-jarige leeftijd lag ik op de grond te luisteren naar zijn muziek, als tiener wierp ik me op zijn prachtige teksten en nu (heel wat jaartjes verder) dans ik samen met mijn dochtertje (nu ook 5 jaar) op zijn muziek.
Wat een stem, wat een mooie woorden, kippevelveroorzakende muziek (en wat een stuk!)…
Ook mij mogen ze begraven met zijn nummer “How can I tell you”, het allermooiste nummer ooit.
Voor Audery: wat een interessante gedachte, zijn gids, ik ga er wat meer op letten, je kan best eens gelijk hebben!
Mocht hij ooit nog eens een concert geven dan wil ik er dolgraag naar toe (kunnen we dan een seintje krijgen??).
Cat Stevens, mijn goeroe.