Macaroni
Link naar dit artikel Op zondag 29 oktober 2006 geschreven door Jeugd
Elke avond om half 6 stond bij ons de warme maaltijd op tafel. En elke dag Hollandse kost: een stukje vlees, aardappels, groente en (een kuiltje) jus.
Buitenlands eten was er, met uitzondering van de afhaal-chinees, niet bij.
Er was echter één uitzondering: MACARONI!
M’n moeder bereidde deze met echte tomatenpuree uit van die piepkleine blikjes, met stukjes ham en ui. Speciale mixen waren er immers nog niet. Verder een gebakken ei erbij en stukjes augurk en smullen maar!
En er was natuurlijk maar één soort macaroni: de elleboogjes.
Tegenwoordig heet macaroni Pasta en zijn er vele soorten en vormen.
Van pasta hadden we toen nog niet gehoord, alleen van pasta-choca en tandpasta!
Maar als ik eerlijk ben vind ik de macaroni van toen veel lekkerder dan de pasta van nu.
Kookte jouw moeder of vader exotisch en zo ja, wat dan?
48 reacties op “Macaroni”
Laat een reactie achter
...
o is trouwens een...
Wij aten 1x in de 2 weken macaroni of spagetti.Me vader die daar niet van hield zij dan we kenne beter in italie gaan wonen we eten eluku dag italiaans.
Toen ik 20 jaar geleden hier bij mij gast gezin aan kwam aten we de eerste dag macaroni,ik dacht zeker iets special omdat ik hier voor het eerst ben, maar 3 dagen later aten we het nog ,toen verlangde ik wel weer naar me hollandse pot.
Nee, we aten áltijd Hollandsche Pot.
‘Iets’ exotisch was rijst met ragoût
Ragoût lustte ik niet ,ik at de rijst met een klontje boter en suiker.
Later rond 1974 had ik pas mijn eerste kennismaking met chinees eten.
En mijn eerste hap macaroni, die ik vreselijk vies vond, met idd alleen ham, tomatenpuree en ui erdoor en eventueel geraspte kaas erover, was tijdens het schoolkamp met mijn 6e klas in Bentveld.
Ik weet ook nog wel dat ik rond 1980 een collega had die thuis broccoli at, nou daar had ik nog nooit van gehoord.
Voor zover ik mij herinner was bij ons het enige “exotische” gerecht dat op tafel kwam inderdaad macaroni.
Met stukjes boterhamworst uit blik en tomatenpuree en misschien geraspte kaas, dat laatste weet ik niet meer zeker.
Ui zat er niet door, volgens mij hadden we wel zo’n zakje van die gebakken, gedroogde uitjes.
En een pot augurken op tafel, of komkommerschijfjes.
M’n Moeder stond idd ook altijd te worstelen met zo’n blikje DelMonte tomatenpuree, ook ging er bij haar een blik Corned Beef doorheen (groot gezin)en wat gebakken uien en een blikje doperwten of Macedoine. Wat geraspte kaas erover en Presto!
Als je dan vandaag de dag kijkt welke Pasta-varianten er zijn en wat ik er allemaal doorheen gooi als ik m’n befaamde Pasta di Pappa bereid…..
Ja hoor, macaroni was het eerste “outlandish” eten dat ik ooit kreeg op de keukentafel thuis. Vader, een boer, begon al met “Wat ain boer nait….” maar daar bleef het bij en we kregen ook geen Bartje-scenes (niet voor brune bonen bidden). Gegarneerd met stukjes ham en tomaat, ik denk dat het daar wel bij bleef, waarschijnlijk ook met kaas. Wij waren vooral in de winter stamppotmensen!!
Ja macaroni, dat was onze eerste “buitenlandse” eten.
Met tomatenpuree, gebakken uien en een in stukjes gesneden blikje Smacworst. of een blikje Corned Beef ( zo’n rood taps toelopend blikje met een sleuteltje om het te openen.
Leuke anekdote ( al eerder verteld geloof ik ) :
Mijn opa was een aardappelboer van de Zuid Hollandse eilanden en hij woonde op zijn 85ste of zo in bij zijn oudste dochter.
Ik at daar ook vaak en op een avond had ze voor het eerst macaroni gemaakt.
Lekker, opa keek even vreemd op maar at gezellig mee.
Tot hij om negen uur tegen zijn dochter zei : “Geertie, dat spul was wel lekker, maar wanneer krijg ik nou de piepers ?”
Mijn tante, de schat, heeft toen laat in de avond voor hem nog een bord aardappels gemaakt ….. hij heeft nooit meer macaroni gehad.
Mijn moeder maakte vroeger ‘tussen de middag’ wel geklutst ei met ham, ui en prei en dat op een witte boterham. Ik kan me eigenlijk niet herinneren of we exotisch aten, ja ossestaartsoep met kerst
Mijn moeder kookte niet exotisch, maar we aten het wel. Gingen naar de Chinees of Indonesich Restaurant.
Verder was het inderdaad bij ons ook ‘aardappelen, vlees en groente’.
Macaroni aten mijn moeder en ik enkel als mijn vader op zakenreis was, dat betekende dat we Macaroni met een blikje Unox Gehaktballetjes in Tomatensaus aten, met was geraspte kaas erover. Mijn vader vond dat geen eten, maar m’n moeder en ik waren er toen dol op; vooral ik denk ik.
Mijn moeder was altijd al van het buitenlandse eten, ik ben er nu nog dol op. Ik eet eigenlijk zelden Hollandse kost. Wat ik alleen niet begrijp is, waarom mensen een ei en augurk bij de macaroni doen, dat hoort er helemaal niet bij. Een ei en augurk is meer van het chinese eten, tenminste ik heb nog nooit een Italiaan gezien die zijn pasta met een ei en een augurk op at. Maar ja, er zijn ook mensen die sambal over hun bloemkool gooien, ieder zijn meug…
Ja macaroni, vaak gegeten vroeger. Mijn moeder had als specialiteit macaroni in grote schelpen en die gingen dan de oven in zodat er een knapperig korstje op kwam, heerlijk!
Mijn moeder kookte wel bijzondere dingen, maar het eerste exotische wat ze maakte was nasi goreng. Meestal was macaroni of rijst bij ons als nagerecht, zoete rijst, rijst met rozijnen of stukjes zure appel erdoor, gele rijst (saffraan)opgediend met kaneel en suiker.
want ik lust het wel graag in deze variaties 
Als hoofdgerecht aardappelen groenten en vlees. In de stamppot was ook nogal variatie. Stamppot mer rauwe spinazie (steeltjes eraf) en oude geraspte kaas. Zomerstamppot met komkommer, tomaten en hardgekookte eirern, stamppot rauwe andijvie met stukjes zure appel erdoor en een zure haring er bovenop.
Jammer dat mijn man absoluut niet van stamppot houdt
macaroni met ketchup, mayonaise, zilveruitjes, geraspte kaas en augurken. Zo kregen wij dat. Als ik het tegen mijn vrouw vertel kijkt ze me aan alsof ze water ziet branden. Ik ben blij dat verschillende mensen met ongeveer hetzelfde recept aankomen, was mijn moeder toch niet helemaal gek.
Verder natuurlijk feest der herkenning: buitenlands eten kreeg je verder niet behalve de afhaalchinees. Aardappels, groente, jus en vlees(op vrijdag vis, goed katholiek). Eenpansmaaltijden bestonden ook niet, tenzij je snert en kapucijners hieronder wil rekenen.
Wij aten toen ik thuis woonde (ik ging in ‘77 de deur uit als 20-jarige) regelmatig ‘niet-Hollands’. Macaroni kwam vaak op tafel (met kaas en worst, maar ook als 1-pansgerecht, uit de oven), later ook spaghetti. Mijn moeder volgde een cursus indisch koken, dus ook dat kwam in allerlei variaties op tafel. Ook rijst met ragout of kip met kerrie en kerrierijst aten we vaak (dat laatste heb ik nog nooit zo lekker kunnen maken als mijn moeder het deed). Maar we aten ook vaak stamppotten, waarvan andijviestamppot en hete bliksem (de echte, met zoete en zure appels) mijn favorieten waren. Zelf kook ik niet vaak aardappels, de keren dat ‘aardappels, groente en vlees’ hier op het menu staat zijn per maand op 1 hand te tellen. Mijn ouders (inmiddels dik in de 70) eten nog steeds graag ‘buiten de grens’, mijn moeder geniet in een Indiaas restaurant, als ik couscous voor haar klaarmaak, van pizza’s etc etc.
Helemaal precies weet ik het niet meer.
De zaterdag was altijd voorbestemd voor iets aparts. En ’s avonds gebakken vis (zie komende log
)
De zaterdag gaf de ene week patat, soms zelf gemaakt, dan erwtensoep, macaroni, bami of nasi zelfgemaakt (die smaak vind ik nog steeds lekker).
De macaroni werd de volgende dag ’s avonds opgebakken en dan was ie veel lekkerder dan gelijk na het koken. Idd Frank: dat korstje he?!
En wat vinden we van Maggi aroma op de Macaroni?
Het grappige is dat Italianen geen Macaroni eten. Zij produceren dit alleen voor de buitenlandse markt als Amerika, Engeland en Nederland.
In het kookboek van mijn moeder, uit 1939, (Kookboek der Amsterdamsche kookschool) staat macaroni bij de voorgerechten, en dan met ham en kaas, zonder tomatenpuree. (De opa van Bertus had dus gelijk!) In zo’n zelfde soort standaardkookboek uit 1964 komt het ook alleen op die manier voor. Het zou me niks verbazen als het recept met smac en tomatenpuree op een pak van Honig heeft gestaan, en zo in de Nederlandse keuken terechtgekomen is.
Mijn moeder was eind jaren vijftig naar een cursus ‘fijne keuken’ geweest. Daardoor aten wij toen soms al rijst met gevulde paprika’s of met goulash. Hachee werd bij ons altijd met aardappels gegeten. Aan de combinatie macaroni, uitjes, boterhamworst en tomatenpuree heb ik ook goede herinneringen. Zo aten wij het thuis ook. En verder altijd héél veel groente. Mijn moeder was erg voor gezond.
Pracht log! Hier kan ik wel een boek over schrijven…Het nest waar ik uitkom, is er ééntje met veel internationale contacten en al die mensen die vroeger bij ons over de vloer kwamen, namen zo hun eigen keuken mee. Mijn moeder kookte dus vaak Afrikaans, Indisch, Indiaas,Turks,Zuid-Amerikaans enzovoorts. Wat voor menigeen exotisch was, was voor mij gewoon en ohohoh, wat snakte ik af en toe naar macaroni zoals hij door Jeugd beschreven is, of piepers met vlees en groenten!
Toch heb ik ook erg veel geleerd van al die gasten, want zonder mezelf op de schouders te kloppen, kan ik ook menig buitenlandse kost op tafel zetten!
Maar de gewone macaroni en de gewone hollandse pot zijn voor mij nog altijd een stukje “haute cuisine” gebleven!
Nou N. ostalgie, heb ik heb toch vaak genoeg macaroni gekocht in Italiaanse winkeltjes in kleine dorpjes, was dat dan ook voor de buitenlandse markt?
op een gegeven moment kon je bij de, toen nog kleine, supermarkt de restjes van het broodbeleg, aan stukjes gesneden kopen als “macaronivlees”. er zaten dan ook stukjes van het vel daarvan door. vies vond ik dat!!!!
Ik haatte gebakken uien, als kind. Bijgevolg haatte ik ook mamma-macaroni: ui bakken, gehakt erbij (van dat vette h-o-h-gehakt), blikkie tomatenpuree erdoor, zodat je een soort oranje saus krijgt met aan alle kanten knaloranje olie die eruit druipt. En dat dan over de macaroni, die dan ook oranje werd
Nu maak ik het heel soms zelf zo (met rundergehakt, dat wel), uit jeugdsentiment
Kan me ook nog herinneren dat mijn ouders eens uit eten gingen met het werk van pa: heel bijzonder, naar de Chinees! Nasi maakte mijn ma ook weleens, maar dat was toch heel anders dan het eten dat bij een vriendin uit een Indische familie op tafel kwam
Ragout was vooral ‘makkelijk’, met rijst en erwtjes of uiteraard als kerstvoorgerecht in van die bladerdeegbakjes waarbij je niet wist hoe te beginnen.
Macaronie met alleen maar ham en kaas,misselijk dat je daar van werd
macaronie vonden we wel een erg moeilijk woord en heette bij ons dus “elleboogjes” brrrrr
Heerlijk vond ik vroeger de macaroni die mijn moeder maakte, met ham, tomatenpuree, geraspte kaas……mmmmmmmmmmmmmmmmmmmm en dan nog lekker gehakt er doorheen anders was het saai!! Tegenwoordig heb je zoveel manieren om macaroni te maken, moet je maar eens kijken in de supermarkt met al die probeerzakjes en kruiden, gek word je ervan
Ik bedenk me net dat als deze verhalen over hoe wij vroeger macaroni aten door Italianen gelezen zou worden (vertaald natuurlijk…
)
Dat het waarschijnlijk hilariteit zou veroorzaken
Wij aten ook meestal ‘Hollandsche Pot’, maar macaroni stond ook op het menu, mijn moeder noemde het “troep”, omdat ze er van alles indeed. Zo’n klein blikje tomatenpuree, daar zit nog behoorlijk wat in, daar kwamen wij achter toen er een kreet uit de keuken klonk en wij een soort van “Baantjer-scene” aantroffen: Mijn moeder onder de rode spetters, de muur, het aanrecht zelfs tot aan het plafond. Het blikje had onder druk gestaan en bij het openen een soort van “ontploft”
Mijn moeder maakte de macaroni met ui, blikboterhammenworst, tomatenpuree, en maggiblokjes.Een augurkje erbij, en om de dorst te lessen een heerlijk glaasje riedel.
He jeugd; als ik die foto zie, heb ik al gegeten (en gedronken)! Het lijken wel een stelletje wormen.
Voor macaroni mag je mij wakker maken!
Het liefst zoals ik het zelf maak, met prei, blikboterhammen worst, uitje, wat champignons en uiteraard Heinz Tomaten ketchup
Mn vader kon ook zulk lekkere macaroni maken met vooral cornedbeef in de saus, wat ik er heel soms ook doorheen doe.
Wat ik absoluut er niet overheen wil, is gesmolten kaas over een pasta, want dat krijg ik echt niet weg
Waren Hachee en Goulasch ook exotisch? Voor mij toen wel in de 70’s als kind. De rijstberbij plakte nog wel lekker aan elkaar (nog geen droge korrel).
Ik kan me niet herinneren dat mijn moeder ooit macaroni heeft gemaakt, wel herinner ik me dat ze weleens nasi van de soepboer kocht die iedere zaterdag langs kwam, heel soms maakte ze zelf nasi en gebruikte daarvoor Smac uit die blikjes die zo moeilijk opengingen!
Mijn moeder maakte spaghetti-met gehaktballetjes-in tomatensaus, dat was volgens mij nog VOOR de macaroni, er ging tomatenpurree door, gehakt, uitje, en bouillion.
Oja, en spaghetti natuurlijk.
Kaas zat er vreemd genoeg niet bij.
Chilli-con-carne kwam zo om en nabij het jaar 1976 in onze pan terecht, dat kwam door mijn zus die het weer bij een vriendinnetje gegeten had.
Mijn vader had het er nooit zo op, die had liever een vertrouwd prakkie.
Jeroen71, je bent een man naar mijn hart, ik ben ook echt verzot op macaroni hoor. Ik kan wel 3 borden op als het moet, idd ook met heinz tomatenketchup, maar niet te veel, anders overheerst de ketchup de smaak. In tegenstelling tot jou, gooi ik er nog wel een halve kilo kaas overheen, heeeeerlijk, haha.
@niels
Da zegt niets over het feit of de Italianen het eten en misschien geldt het wel niet voor alle Italianen. Laatst was er een programma op Nederland 3, Keuringsdienst van waarden, en daar vertelde de directeur van de grootste Pastafabriek van Italië dat Italianen zelf geen macaroni eten als “pasta”.
Macaroni was in de jaren zestig het enige exotische dat mijn moeder kookte en idd met tomatenpuree. Ook deed zij er gehakt in en uien. Heerlijk. Wij aten thuis ook veel postelein. Dat is een groente die eigenlijk heel weinig gegeten wordt. Ik vind het nog heel erg lekker en als het er is eet ik het regelmatig. De meeste mensen om mij heen vinden het net “gekookt gras”.
Het meest exotische dat wij thuis aten was nasi, zelf gemaakt door mijn moeder. Want zelfs afhaalchinees was er in die tijd nog niet bij. Meestal aten we één keer in de week iets anders dan aardappels met vlees, de ene keer was dat nasi, dan weer macaroni of patat of pannekoeken (nee, toen heette dat nog pannekoeken en geen pannenkoeken
).
Ondanks het feit, overigens, dat we dus 6x in de week aardappels aten en mijn moeder het zo langzamerhand wel zou moeten kunnen, liet ze ze toch nog regelmatig aanbranden.
@Eric Erres: ja maggi over de macaroni, hoe verzin je het maar ik herken het wel!
O ja, “Makroni”
Met inderdaad h.o.h.-gehakt en een vage “groente”-mix uit een pakje. Het geheel op smaak gebracht met ketchup en meestal appelmoes erbij. Ik zou het nu niet meer hoeven, denk ik, maar toen vonden we dat lekker. 
Overigens is de Nederlansche pot hier redelijk in ere hersteld; na jaren van roerbakken, rijst en pasta’s. Ik denk dat ik vanaf het begin van m’n studententijd tot twee jaar terug ongeveer twee keer een zakje aardappelen gekocht heb. Het grootste deel ging met spruiten eraan in de biobak.
Tegenwoordig eten we weer regelmatig “Nederlands”: aardappelen, groente en vlees. Spruitjes met een gehaktbal (met kruidnagel en nootmuskaat) hebben mijn sterke voorkeur. Of bloemkool met een pufje nootmuskaat en een eitje. Het is trouwens weer stamppottijd aan het worden… lekker!
Wij aten altijd op zaterdag macaroni, behalve in de winter. Dan was er steevast erwten- of bruinebonensoep.
De macaroni bestond idd uit elleboogjesmacaroni, met tomatenpuree uit een blikje, opgeleukt met blokjes boterhamworst en blokjes kaas. Dit smolt zo lekker door de macaroni heen maar zorgde wel voor een vreselijk vieze pan. Het schoonmaken daarvan was echter voorbestemd voor de maandagavond, dan aten we de restjes uit die grote pan, opgewarmd/opgebakken in een koekenpan. Heerlijk vond ik dat. De afwas daarna was wel minder populair, maar meestal lukte het met een nachtje weken in de soda wel om de aangekoekte macaroni los te krijgen.
Ik deed overigens altijd een scheutje ketjap door de macaroni, iets wat ik vandaag de dag nog steeds doe.
Verder aten we niet zo exotisch: wel eens chili con carne en chinees, maar dat was het wel. Of je moet goulash ook als iets uitheems beschouwen… (mmm, dat aten wij altijd met rode kool en aardappelen)
Makrooni (zoals we het noemden) aten we nogal eens in de jaren 70. Ik ontdekte als kind al diverse manieren van macaroni klaarmaken. Mijn moeder gebruikte bijna altijd een zakje tomatensaus van Knorr, uien, boterhammenworst en ham in blokjes. De tomatensaus van Knorr smaakt tegenwoordig anders. Ik gebruik nu liever een pakje Tomato Frito van Heinz om in de buurt van die oude goede tomatensaus te maken. Die komt dan apart naast de macaroni op tafel. Af en toe werd de tomatensaus vervangen door witte saus van Knorr. Vond ik ook al zo zalig.
De buurvrouw deed hét met een zakje mix voor macaroni die dóór de macaroni heen gemengd wordt. Laatst kwam ik die buurvrouw tegen en ze herinnerde zich nog goed dat wanneer zij macaroni maakte, ik over de schutting hing, en riep dat het zo lekker rook in hun tuin. Dat vond ze dan zo vertederend dat ze een klein bordje voor me opschepte. Die vertederende techniek heb ik nog vaak toegepast.
Een tante van mij roerde uien, uitgebakken spekjes en kaas door de macaroni en dat leverde ook weer iets heel anders op. Die macaroni is droger en kleffer. Vond ik minder lekker.
Goulash en kip met kerrie(saus) aten we ook nog wel eens op vrijdag. En op zondag deden we nogal eens een beroep op de Chinees. Gewoon een portie bami met een bekertje sateh.
Sambal vond ik toen nog een gevaarlijk goedje wat ik niet durfde te eten. Het stond al wel op tafel, voor mijn vader. In zo’n klein miezerig potje van Conimex. Die stond een jaar in het keukenkastje. Tegenwoordig gaat er een veel grotere pot per maand doorheen in ons huishouden.
Nee de macaroni zoals die hierboven beschreven wordt aten wij nooit. Mijn vader was iemand van de Hollandse pot, en er hoefde dus niets anders op tafel te komen.
Wat mijn moeder wel maakte was macaroni in de melk gekookt. Klinkt dit bekend voor iemand? Ik weet niet of er een naam voor was, maar dat was zooooo lekker.
Dat maakte ze wel eens voor mij alleen als zij en mijn zus tussen de middag hersenen !!! op brood aten. Dat vonden zij dan weer lekker. Het idee alleen al vond ik griezelig dus daar deed ik niet aan mee.
Gelukkig maakte ze voor mij dan zoete macaroni. Ze kookte het in de melk tot die helemaal ingekoookt was, dan rozijntjes en suiker erdoor. Vervolgens klontjes boter en paneermeel eroverheen en dan in de oven tot er een korstje op zat.
Heerlijk. Ik denk dat ik het zelf nog maar eens ga maken. Ben benieuwd of het dan nog zo lekker is als vroeger.
Oh jaaaa Aidan! Plofblikjes!
Na zo’n toestand heeft mijn ma (okee, het was ook wel die tijd) de muren en het plafond van de keuken donkerbruin geverfd. Want wit werkte niet echt meer, en hoewel oranje in was had ze toch liever een egale muur
Woensdags aten we vroeger wel eens iets ‘buitenlands’, macaroni dus. Mijn moeder sneed stukjes rookworst in de macaroni en deed er smeerkaas bij. Gewoon lekker. Op een keer hadden we een blikje met paprikapoeder en dat kon er ook wel overheen. De afgekoelde witte (kale) macaroni at ik ook ook wel met boter en bruine suiker als toetje.
Mijn eerste link met macaroni was in de 50er jaren. Toen moest ik altijd koffie bij de Gruyter gaan halen voor mijn oma, wat betekende eindeloos wachten aan de toonbank. Zo hoorde ik dat veel andere klanten om een pak macaroni vroegen en een blikje tomatenpuree. Snapte toen echt niet waarom ze dat kochten, want mijn moeder kookte alleen de traditionele Hollandse pot.
Toen ik het later zelf eens maakte heb ik ook een keer zo’n pureeexplosie gehad en leek het of er een bloedbad had plaatsgevonden in de keuken. Maar nog af en toe maak ik de macaroni op de oude manier en vind het nog steeds lekker.
Mijn ex is Italiaanse van geboorte en toen ik haar voor het eerst meenam naar m’n moeder kreeg ze een macaroni-schotel voorgeschoteld. Ook volgens m’n ex eten de Italianen macaroni niet als pasta maar doen ze het hooguit in de soep. Daarnaast had m’n ex een hekel aan macaroni-schotels, dat had ze bij andere Nederlanders ook wel eens gekregen.
M’n moeder was culinair gezien niet zo een held, pas als anderen het een paar keer hadden voorgedaan, kon ze het zelf ook en dat deed ze dan wel goed. Een macaroni-schotel was toen het enige buitenlandse dat op haar repertoir stond. Zelf vond ik het erg lekker. Toen ze later een Indische vriendin kreeg, heeft die haar een paar gerechten geleerd en dat kon ze heel verdienstelijk maken. Zelf kook ik om te overleven, als ik het kant en klaar uit een winkel kan halen is voor mij de keus al snel gemaakt.
Macaroni maakte mijn moeder wel eens, naast nasi en bami. Dat was het wel zo’n beetje wat haar exotische keuken betreft. Wel werd er soms gekookt in een Römertopf, maar dat was niet direct exotisch.
In het land van Kokanje, want daar leven we toch in? Athans materieël gezien.
Heel erg vies was ravioli uit blik, van Buitoni.
Wij kregen ook altijd op dinsdag macaroni maar dan met smac en geraspte kaas uit zo´n pakje met een boertje op de voorkant.
Sinds een paar jaar uit de schappen van de super verdwenen jammer genoeg.
Weet iemand nog het merk van die kaas en of je dat nog ergens kunt krijgen, ik was namelijk echt verslaafd aan dat spul, oh ja en natuurlijk met maggi!!!
Mijn ouders haalden(vaak in de weekends) nog wel eens chinees of patat. In eerste instantie had ik niet zoveel met nasi e.d. maar later leek het me toch wel lekker. Toen ik het weer geproefd had was ik verkocht. Wat macaroni betreft, die werd door mijn moeder vaak klaar gemaakt met ham en kaas. De eerste keer dat ik dat proefde vond ik het geen succes, mijn zusje trouwens ook niet. Later ben ik het wel gaan waarderen.
Ook wij aten vroeger 7x per week gewoon “warm” met op zondag witlof met draadjesvlees.
Heel soms macaroni, de simpele met ham, ui en tomatenpuree. Maar we waren er dol op!!!!
Jaren later kwam er nasi bij en wij noemden dat droge nasi omdat het in een grote wokpan werd gemaakt. Heerlijk was het. Maar voor mijn vader werd dan een prakje van de vorige dag overgehouden want die had het liefst aardappels.