Draagbare T.V. met sprietantenne
Link naar dit artikel Op zaterdag 4 november 2006 geschreven door Bertus
Met het verdwijnen van het analoge tv signaal verdwijnt ook de sprietantenne.
In de jaren ‘70 werd de kleuren tv gemeengoed. Maar daarnaast hadden we een portable ( niet te tillen….) tv met zwart wit beeld voor op de andere plekken in huis.
Na een paar jaar kreeg ik hem op mijn kamertje en ik keek er graag naar. Met de twee sprietantennes zoeken naar een goed signaal en dan maar genieten. Als het laat was mocht ik eigenlijk niet kijken en dus keek ik naar ondertitelde detectives zodat het geluid uit kon of heel zachtjes.
Hij was niet voorzien van veel snufjes : drie knoppen : de aan-uit knop, de kanalenzoeker (gewoon een ronde draaiknop ) en een knop om hem harder of zachter te zetten. Dat was alles. Ik denk er nog weleens aan als ik nu een videoclip in kleur en stereo bekijk op mijn mobiele telefoon terwijl ik ergens moet wachten. De techniek is hard gegaan ….
19 reacties op “Draagbare T.V. met sprietantenne”
Laat een reactie achter
Ja Bertus, draagbaar hadden wij ook, wit plastic en inderdaad niet al te licht. Het was een vroeg model zullen we maar zeggen.
Mijn ouders hadden een goed huwelijk, niets van te zeggen hoor, maar er was een enorm verschil in hun smaak van tv programma’s. Dus kochten ze begin jaren ‘70 een tweede tv en kregen we in huis twee aparte tv “kampen”. Ik keek opvallend veel met mijn moeder naar een quiz bijvoorbeeld of naar kunstschaatsen, terwijl ik met mijn vader naar voetballen keek. En zo hadden we een vredig huishouden
Weet je … in mijn slaapkamer staat nog steeds een mini draagbare tv, zwart/wit en met antenne! Gewoon stekker in het stopcontact en hup, ben ik ’s morgens meteen op de hoogte van het nieuws. Soms wat storing (atmosferische storing? of de fohn ?)maar onmisbaar. Ben ik nu tv-verslaafd? Oja, dit toestelletje hebben we gratis gekregen bij één of andere cursus. Doet het toch al weer zo’n jaartje of 5.
Nooit een gehad,wel een lootjes gekocht op de bazaar bij “het rad van avontuur”om een draagbare t.v. te winnen, maar nooit gewonnen.
Een kleine rode portable kocht ik toen ik op mezelf ging wonen.
Stond mede voor een gevoel van vrijheid!
Jaaaaaaaa, mijn ouders hebben hem nog op hun slaapkamer staan met zwart/wit beeld, ik gebruikte hem vroeger ook wel eens voor op mijn kamer, draaien aan die antenne om goed beeld te krijgen…..Mijn broer had er zo eentje met een klein beeldschermpje, je weet wel, verwerkt in een draagbare cassetterecorder ofzo,ik weet niet meer precies en ook met een lange antenne eraan. Tegenwoordig is het bijna heel gewoon om een t.v.op je kamer te hebben, ook mijn meiden hebben er eentje maar meestal zitten ze toch beneden, alleen als ze huiswerk maken staat dat ding ook aan, gewoon voor het geluid he? Ook wij hebben er eentje op de slaapkamer staan. En waar kijken we bijna allemaal t.v.? Juist, meestal beneden want daar is het met zijn allen toch gezelliger!!! Met een kopje thee……
Mijn zus had destijds een gele sprieten tv, het beeld/ontvangst was altijd beroerd.
Op zondagavond ‘moest’ onze vader boven Studio Sport op dat zwart/wit tv-tje kijken, wij keken, omdat we in de meerderheid waren, beneden naar Floris
Jaja, Bertus, de techniek is hard gegaan maar worden we er gelukkiger door? Op mijn Buizenradio kan ik tot 2015 nog zenders ontvangen en dan is het ook afgelopen met analoge uitzendingen vanuit Lopik en Flevo.Ons huis stond altijd vol met televisies: grote K7 en K8. Daarbij zo’n door jou beschreven portable.
Ieder jaar ging de Philips in de huiskamer kapot en werd dan gerepareerd door ons mannetje. Met deze man hebben we een jarenlange relatie opgebouwd. Helaas is hij recent overleden. Hij is ook degene die mij een eerste buizenradio heeft geleverd.
Als er een radio kapot was, dan was die portable de stand-in. Wij leenden ‘m ook wel ‘ns uit.
Heb wel de indruk dat het fotooootje bij het log iets te recent is…
Ja, ik had er ook eentje. Boven op mijn zolderkamertje. Ook ik keek zonder geluid naar ondertitelde programma’s. Helaas keek mijn moeder nogal eens uit het slaapkamerraam. Als ze dan naar de ramen van de buren aan de overkant keek zag ze dat mijn tv nog aanstond of mijn licht brandde. Dan had je natuurlijk de poppen aan het dansen. Ze heeft meermalen gedreigd het ding in beslag te nemen. Gelukkig heeft ze haar dreigementen nooit waar gemaakt.
De korte tijd dat in Wateringen gewoond heb had ik van mijn oma een niet draagbare zwart-wit TV gekregen wel met sprietantenne. Omdat er in Wateringen nog geen kabel hadden, dwz misschien was die er wel maar die was niet doorgetrokken naar boven naar mijn kamer. En ik kon toen alleen Nederland 1 en 2 ontvangen. Meer aanbod had je niet. Toen ik ging trouwen had ik intussen een tweedehands kleuren TV en mijn vrouw had haar draagbare TV (kleur) met sprietantenne, die antenne werd nooit gebruikt want als zij in de andere kamer TV wilde kijken rolde ze een hele lange coaxkabel uit en zodoende konden zij en ik beiden naar verschillende netten kijken.
Jaja, herkenbaar, ook ik had er 1. Een witte van philips, met 6 kanalen, en drie ronde knoppen aan en uit, lichter/donkerder en harder/zachter. Nog tot m’n 15e mee gedaan, en toen wilde ik echt een kleuren tv hoor, kostte toen nog 700 piek, een klein kleuren tvtje, ongeloofelijk, en nog zonder afstandsbediening en teletekst hé…
Ik sliep ook op zolder maar had pas laat een tv-tje om de olympische spelen en muziek programma’s te zien en ik kocht er ook een videorecorder bij. Ik keek wel regelmatig. Als het erg koud op zolder was keek ik beneden dat was toch ook iets gezelliger en warmer. En in de huiskamer stond nog jaren een zwart/wit tv met sprietenantenne die vielen regelmatig en moesten m’n moeder draaien tot we “goed” beeld hadden.
Nederland 1, 2 en België (als het héééél helder weer was). Als het onweerde had je niets hahaha Bring back those days maar niet dat ontvangst
Inderdaad ik ken ze nog,en ook alleen beeld als het helder weer was.
Ik had trouwens een klein tvtje met daarin ingebouwd een radio en casette recorder, deze heb ik toen ooit geruild voor een ander toendertijd technisch vernuft.
Dit vindt ik best jammer,want ik ben zoiets nooit meer tegen gekomen.
Sjaco
Wij hadden er op een gegeven moment ook 1: een echte oranje. Geheel volgens de laatste mode, natuurlijk. Volgens mij van een ander deel van de familie gekregen. Hij stond op de logeerkamer annex studeerkamer. Ik heb er nooit echt naar omgekeken -net als de rest van ons 3persoons huishouden-, ik was meer geïnteresseerd in ’stiekem lezen’ (en niet alleen ’s nachts in bed, maar ook tijdens het studeren).
Beneden hebben wij ook erg lang met een echte zwart-wit tv gedaan: pas een jaar of 5 geleden kwam ik erachter dat Pino blauw is! (zelf kijk ik niet meer naar Sesamstraat, daar heb je kleine nichtjes en neefjes voor
).
Voor mij is dit is geen jeugdsentiment, dit is van hier en nu. Nou ja, bijna. Ik heb wel kleur, geen sprietantenne en het beeld is iets groter, maar verder is er nauwelijks verschil. De mijne is op de kop af 26 jaar oud. Geen afstandsbediening, geen teletekst. Elf kanalen en de rest via de video. Maar zo’n mooi geluid, daar kan ik geen afscheid van nemen. En Sonja is nog steeds Sonja. Zonder dat ik aan botox hoef te denken.
Toch zal ik er binnenkort aan moeten geloven. Laatst zat ik te zappen (afstandsbediening van de video) komt er een nieuw prinsesje van de BV Oranje voorbij. Heel eigenaardig pakje had ze aan: diagonale strepen in tomaat met groen. Wel knap van die ontwerper dat die strepen precies over haar bloesje verder lopen, dacht ik nog. Maar toen ook Maxima diagonaal gestreept in beeld kwam, wist ik dat ik binnenkort naar de winkel moet. Maar ik ben net een boer, ik kan niet kiezen. En die boeren hebben het nog makkelijk met een keus uit tien. Ik sta straks voor zo’n legbatterij met dertig precies dezelfde meiden die allemaal gelijk beginnen te grijnzen. En dan heb ik het nog niet eens over het moment dat ik de stekker eruit moet trekken, en over het rouwproces. Ik wil gewoon mijn Philipsje!
Ik herinner me dat ik de Olympische spelen van 1984 in Los Angeles op een Zeeuwse camping in zwart/wit (met de nodige sneeuwvlokjes) heb gevolgd op zo’n TV’tje.
Verder herinner ik me dat ik ooit een partij van die apparaten heb ingekocht om ze samen met een Philips P2000T microcomputer aan klanten te verkopen. Het nadeel was een wat minder rustig beeld dan de latere monochrome terminals (maar toen was er nog geen Arbo wetgeving) en het voordeel was dat je het werkstation ook even kon gebruiken als TV zodra de baas uit de buurt was.
@Bertus: als de portable tv met draagbare spriet antenne ook mee mag doen, hadden wij die ook. Zo’n beige gevalletje die toen mijn ouders een nieuwe tv kochten, naar mijn kamer verhuisde. Daar keek ik dan ’stiekem’ naar Angelique en als het dan wat pikant werd, dan was er prompt storing
in de jaren 60 had ik een Sony mini toestel,
je ziet hem nu iedere dag voorbijkomen in
man bjt hond.
Schitterend was dat op mijn slaapkamer met de
kleine sprietantenne kijken naar de ZDF met
die kleine mannetjes, de mainzelmänchen tijdens
de reclame.
Ik verwacht dat binnen een jaartje de digitenne,de ditgitale tv in ons land dusdanig is ingebugerd, dat er weer nieuwe draagbare tv’s op de markt komen.
….en wat staat er nog steeds in mijn
huis ( helemaal ingericht met originele dingen uit de jaren 1880 - 1960 ongeveer) ?
Een originele honde(n?)hok televisie uit 1953, zo groot als een ijskast, en niet te tillen, compleet met spriet-antenne!
Soms begint het beeld te ‘duikelen” .. dan moet je draaien aan de antenne en de afstemmingsknop…