De Bedkruik
Link naar dit artikel Op dinsdag 21 november 2006 geschreven door Joke61
In mijn vroegere slaapkamer, die ik deelde met mijn zus, was geen centrale verwarming of gaskacheltje om de ruimte te verwarmen. Wanneer de temperatuur ’s nachts nog ruim boven het vriespunt lag was dit natuurlijk geen probleem, maar zodra de ijsbloemen op de ramen stonden kon je het in je bed, gedekt met flanellen lakens en drie wollen dekens, flink koud hebben. Gelukkig hadden we thuis twee ‘bedverwarmers’ : een rubberen waterzak voor mijn zus en een metalen bedkruik voor mij.
Een half uurtje voordat ik naar bed moest vulde mijn moeder mijn bedkruik met bijna kokend water, daarna stopte zij deze in een eigengemaakte flanellen kruikenzak en legde deze heerlijk warme kruik in mijn bed.
Soms wist ik niet dat het buiten zo koud was dat een kruik wel lekker in bed zou zijn. Als ik dan met mijn flanellen winterpyjama aan in mijn slaapkamer kwam en tussen het pakket dekens wilde kruipen was ik blij verrast dat de ‘bubbel’ onder mijn dekens de warme bedkruik bleek te zijn. Lekker zo’n voorverwarmd bed!
Als ik tussen de dekens kroop rolde ik de kruik van de plaats waar ik ongeveer met mijn lijf kwam te liggen naar de plaats waar mijn voeten zouden komen te liggen. Gedurende de nacht rolde de kruik half half met mij mee en wanneer ik ’s morgens wakker werd vond ik de afgekoelde bedkruik in een ver hoekje in mijn bed terug.
Voor ons gevoel zijn de winters de laatste jaren niet meer zoals de winters die we vroeger hadden, en is een bedkruik door het veranderde klimaat èn niet te vergeten door onze eenvoudig te verwarmen slaapkamers niet meer nodig.
Hadden jullie ook in die ‘echte’ winters een bedkruik in je bed?
49 reacties op “De Bedkruik”
Laat een reactie achter
...
Zelf heb ik in mijn jeugd nooit een kruik nodig gehad omdat mijn lichaamstemperatuur elk koud plekje in mijn bed binnen no time omtoverde tot een warm plekje. Sinds ik mijn bed deel met de andere sexe is daar wel wat verandering in gekomen. Tot 5 graden onder nul ben ik zelf nog steeds de kruik, maar als het harder gaat vriezen heb ik enige kunstmatige assistentie nodig omdat ik anders zelf het bed uitspring zodra een paar ijskoude voeten zich vastklampen aan mijn lichaam. Als het dan toch nodig is geef ik de voorkeur aan de soepele kunststof zak in plaats van de harde stalen kruik die (gevuld met kokend water) zo heet kan zijn dat je ’s ochtends wakker wordt met brandblaren op je voeten. Ik betwijfel overigens of de centrale verwarming daar echt verandering in heeft gebracht, maar dat komt omdat temperaturen lager dan vijf graden onder nul nog maar zelden voorkomen.
We hadden er wel een maar ik kan me niet herhinneren dat hij ooit gebruikt is.Wij kregen in 1975 C.V.dus was van af toen over al warm in huis.Het eerste 1/2 uurtje in bed hou ik altijd me sokken aan tot dat het warm is en dan gaan ze uit maar als het buiten kouder is als -30 dan hou ik ze ook wel de hele nacht aan.
Is het bij jullie in Nederland koud weer ofzo? we hebben al 3 winterse onderwerpen achter elkaar!
Heerlijk, ijsbloemen op het raam, waar de vitrage tevens aan vastgevroren zat
Geen dubbelglas natuurlijk toendertijd. Ja soms ging er een kruik mee, ik had een wat kleinere kruik dan die op het plaatje, een oudje van messing, bloedjeheet 
maar wel in een lange sok.
‘S morgens door het keukenraam koekeloeren om de thermometer af te lezen, of we weer een kouderecord hadden.
Ik had ook met enige regelmaat een kruik. Heerlijk als je in bed ging.
Alleen had ik het dan snel véééél te warm, reden waarom ik hem na een poosje mijn bed uit zwiepte.
De beste herinnering aan de kruik is dan ook niet per se de warmte, maar meer de zorgzaamheid van mijn ouders erachter.
Die kruik van de foto herken ik! Wij hadden er een gebreide kruikenzak omheen en mijn allereerste jeugdherinnering is dat er een gat in kwam en ik mijn voet aan de hete kruik brandde! Dat was ook de dag dat wij tv kregen, november 1961. Dus die eerste herinnering was een dubbel belangrijke.
Nou heb ik een rubberen kruik en ja, als het echt koud is wordt die gebruikt want ook al is dit niet het koudste land (het vriest in de winter vaak niet meer dan 5 graden hier aan de kust), ik slaap op een matras op de vloer en dan is het best koeltjes.
Nee, een bedkruik heb ik nooit gebruikt, misschien omdat ik vroeger vaak als ik het toch wel koud had naast mijn oma in bed lag en die was natuurlijk altijd lekker warm met al die zware dekens. Ik heb ze uiteraard wel gebruikt bij mijn meiden toen ze geboren werden in de wintermaanden voor in de wieg. De kruiken moet je nooit weggooien want ze zijn altijd handig in tijd van nood. Tegenwoordig heb je van die zachte kussen kruiken die je in de magnetron op kunt warmen, joekel doekels heten ze,mijn meiden gebruiken ze nu ook wel eens, er zitten heel veel kleine pitjes in en het blijft heel lang warm, maar er gaat niets boven een echte kruik hoor!!!!!!
Ja heerlijk die rubberen kruik. Wij hadden boven geen verwarming en het kon toen flink koud worden. Ook sliep ik nog onder een laken met dekens en een oversprei.
Ook het hele voorritueel van de kruik maken en instoppen roept gezellige herinneringen op. Ik zet mijn electrische deken denk nog maar eens een standje hoger hahaha
Lang leve het broeikas-effect. Schaatsen kijken we alleen nog maar op tv en mutsen dragen we alleen nog maar als we een badhairday hebben of voor de mode. Op naar de warmste kerst in 300 jaar.
Jaaa je beschrijft het gevoel precies zoals ik het me herinner! Zo’n metalen kruik kregen we niet in bed, wel een rubberen. En dan lekker bij je voeten leggen, of onder je rug, of gewoon tegen je aan houden als een soort knuffelbeest!
Die metalen kruiken worden nog steeds gebruikt voor babies, sterker nog, als je een baby krijgt ben je verplicht om er 2 (!) in huis te hebben.
Een rubberen kruik hadden wij wel, maar die gebruikte ik eigenlijk alleen bij buikpijn of als ik een beetje ziek was.
Voor babies gebruiken ze dit soort metalen kruiken weer wel en daaraan herken ik het, maar niet uit vervlogen tijden.
@Carla, Ja ik moest er ook 2 hebben!
Voor mijn gevoel lag ik heel de winter met een kruik (dezelfde als op de afbeelding)in bed.Bij ons boven was dan ook geen verwarming ( waar wel in de jaren 50′ en 60′ ?)
Ik lag onder het dak en dat was ook niet zo geisoleerd als tegenwoordig.De dakpannen een dun plaatje hout en dan een plaatje hardboard.Je lag dus bijna buiten hihihi.
In bed tussen de flanellen lakens een dekentje met daarin de kruik die weer in een geitenwollen sok werd gestopt.Het eerste half uur kon je je voeten niet tegen de kruik houden want dan was hij veel te heet.En s’morgens was hij koud en was je blij dat hij in een hoek van het bed lag
Ik kan me de dag nog herrinneren( ik weet alleen de datum en het jaar niet meer) dat mijn Moeder geen kruik maakte.Ik was best boos omdat het ijskoud was buiten.Maar toen ik die avond mokkend en wel naar bed ging en de dekens opsloeg kwam er warme lucht omhoog.Mijn Moeder had een electrische deken gekocht en nu was en bleef mn hele bed lekker warm.Wat een genot was dat nog nooit was heel mijn bed zo lekker verwarmd geweest.
De kruik van de foto herken ik wel van een paar jaar terug, toen ik net bevallen was van dochter Noa. Toen moest ik idd 2 van die ijzeren kruiken hebben. Ik heb ze nu niet meer nodig, maar doe ze niet weg. Wellicht komen ze ooit nog van pas. Thuis hadden we zo’n rubberen geval, maar ook die werd nog nauwelijks gebruikt. Sinds ik het ouderlijk huis verlaten heb, wil ik ’s winters nog wel skisokken (lekker dik) aantrekken als ik naar bed ga. De slaapkamer mag van mij niet verwarmd worden (ik slaap ook altijd met de ramen open), want ik vind een warme slaapkamer vreselijk. De sokken heb ik echter wel nodig om in slaap te kunnen vallen. Met koude voeten (en die heb ik altijd!) lukt me dat niet. Soms word ik ’s morgens wakker met de sokken nog aan, maar meestal wurm ik mijn voeten er in mijn slaap weer uit. Dan is het blijkbaar toch te warm geworden.
Ook wij hadden metalen kruiken, mijn moeder had daar een ‘jasje’ voor gehaakt. Als ik dan in mijn bed kroop was mijn voeteneinde altijd heerlijk verwarmd. Mijn moeder haalde overigens wel de kruik uit bed als ik ging slapen, maar er ging volgens mij ook kokend water in.
Overigens gaat hier nooit de verwarming aan op de slaapkamer, ik vind het vreselijk om in een warme ruimte te moeten slapen, en net wat eirrah zegt, hij is dus de kruik in bed
Nee, ik ben niet zo’n kruikentype. Ooit een rubberen kruik gekregen van de Sint maar dat ding heeft jarenlang ongebruikt aan een haakje in de badkamer gehangen totdat hij verpulverde wegens uitdroging en dus onbruikbaar was. Ja ik heb ook wel eens zo’n metalen fles gehad als ik ziek was en daar moest dan een soort stoffen omhulsel omheen anders zou je brandblaren kunnen krijgen.
de koude winters kan ik me heel goed herinneren en ook dat ik tot mijn 10e met mijn zusje in een twijfelaar lag…zonder kruik.
dat was dan ook niet nodig want wij hielden elkaar wel warm, sliepen als lepeltjes, ik tegen haar ruggetje aan want ik was de oudste en had het niet gauw koud.Alleen duurde het even vóórdat we erin doken want we wisten wel hoe koud die lakens waren…………..brrrrrrrrrrrrrrrr.
Zo’n heerlijke beddekruik, ik ken het nog wel van mijn eigen kinderen toen ze nog in de wieg lagen maar niet uit mijn eigen jeugd. Wij hadden vroeger wel een kruik,misschien wel 2 maar we waren met 7 kinderen en ik denk dat mijn moeder geen verschil wilde maken.
Ja ik had winters ook altijd een kruik mee in een zelfgebreide kruike zak pyama er omheen , half uurtje voor het naar bed gaan de kruik in het bed leggen en je had een lekker warm bed.
groetjes Alie
ik heb er ook nog twee thuis liggen, en soms als ik griep heb of een van de kids word hij nog steeds gebruikt, de cv heb ik boven nooit aan.
herrinner mij dat ik s’morgens altijd met een koude kruik in mijn armen wakker werd…..
Nog niet zo lang geleden heb ik een tijdje een bedkruik gebruikt, maar dat was weer omdat ik buikpijn had. Door de warmte hielp het ’s nachts ertegen. Ik heb hem verder nooit veel gebruikt.
Zo’n rubberen waterzak vind ik handiger dan een metalen kruik, want hij buigt wat mee met mijn foetus-houding in bed.
Helpt me als een moederhand.
Heerlijk was dat zo’n voorverwarmd bed. Maar wij kregen in de winter extra dekens en een peluw op je voeteneind, bovenop lag meestal een ‘gestikte’ deken. Ik dook altijd helemaal onder de dekens met hoofd en al.
En behalve bloemen op de ruiten, had je met een heel strenge winter ook wel eens dat je adem op de dekens was bevroren er lag dan een soort ‘rijp’ op je bed.
We hadden thuis toen alleen water in de keuken dus daar werd je ook gewassen voor het brandende fornuis. Ik weet wel dat ik het altijd erg koud vond om op het zeil te stappen. Voor mijn bed lag wel een matje maar verder was er zeil. Je holde dan naar beneden naar de warme keuken. En dan verder aankleden in de woonkamer bij de kolenhaard .
Ja die kruik van het plaatje ken ik nog wel uit de tijd dat mijn kinderen babies waren (allebei decemberkindjes) Nu pak ik hem nog wel eens als ik ziek ben, anders niet.
Mijn slaapkamer is altijd fris want zomer en winter heb ik een raam open staan (zomers meer ramen) Toch vind ik het heerlijk dat de thermostaat zo is afgesteld dat wanneer we op moeten staan , de verwarming op temperatuur is.
Ja! de kruik van de foto, ik herken hem direct. Mijn moeder had er een netje omheen gehaakt en dan ging daar nog een sok van mijn vader overheen. Natuurlijk met gekookt water uit de fluitketel (wie gebruikt deze tegenwoordig nog?). Mijn moeder controleerde wel of de kruik goed sloot, stel je voor dat dat het hete water zou lekken. Ik had ook altijd zo’n dikke doorgestikte deken op bed met flanellen laken en een sprei. En dan trappelde ik met mijn voeten tot ik lekker warm was. We hadden later ook een rode rubber kruik. Ook nu heb ik er eentje in de kast liggen, Er zijn van die dagen dat ik echt niet warm kan worden en dan komt mijn man altijd met een lekkere warme kruik. Gewoon met ‘warm’ water uit de kraan. Maar wel lief!
Ook ik herken de kruik van het plaatje maar twijfel of het van vroeger is of van de kids. Volgens mij hadden wij vroeger zo’n oranje geribbeld rubberen ding.
Maar ook nu is voor mij de kruik een onmisbaar iets, regelmatig soms zelfs bij hoogzomer wordt ie door en voor mij gevuld met water uit jawel @sue-ellen de fluitketel
Water uit de ketel blijft tenslotte veel langer heet en mijn voeten(heeft te maken met gezondheid)kunnen dat langdurig warm houden goed gebruiken. Las een paar keer iets van sokken aanhouden in bed? Moet je vooral niet doen als je al koude voeten hebt want duurt dan veel langer om ze warm te krijgen en hier spreek ik uit ervaring
zo’n kruik hadden eric erres en ik ook.oma breide daar een”kruikenzak”omheen. (oma breide ook “borstrokken“=dik hemd). Die zakken werden/worden door ons als knikkerzak gebruikt.
m.vr.gr.broer cock
Ik sliep vroeger op zolder en als het echt koud was nam ik een kruik van rubber en vulde hem met water uit de fluitketel inderdaad, en werd ik warm, maar hield ook lang sokken aan en bewoog mijn voeten tot ik warm genoeg was om in slaap te vallen onder nog 2 dekens en sprei. Daarna had ik een electrische deken die ik alleen een half uur voor het slapen even aan deed. Nu doe ik ’s nachts eigenlijk geen verwarming aan, wel regelmatig sokken zolang nodig, zelfs in ons huis met cv. is in de slaapkamer haast geen verwarming aan alleen als ik ziek ben maar dat is eigenlijk zelden dat ik zo ziek ben dat ik in bed blijf en een kruik nodig zou hebben
Joke, ik heb er niets aan toe te voegen. Ik had hetzelfde stukje kunnen schrijven. 1 groot feest der herkenning.
Die zilverkleurige metalen kruiken met zo’n zak eromheen werden eigenlijk vooral gebruikt voor de kleine kinderen. Even wat water erin uit de fluitketel, kruikzak eromheen en in bed leggen voordat ze gaan slapen. Dit was natuurlijk nog voordat de centrale verwarming gemeengoed werd (kacheltjes!) en je in huis nog gewoon een BUTAgasfles had. Toch kan ik me herinneren dat als het weer eens zo’n typisch Nederlandse regendag was en ik drijfnat thuiskwam, ik maar al te graag in zo’n door een warmwaterkruik verwarmd bed stapte. Tegenwoordig leggen mensen een electrische deken in het bed voor het slapen gaan. Sommige mensen slapen er zelfs nog onder, maar na diverse alarmerende berichten over mensen die op deze manier geëlectrocuteerd waren in bed lijkt me dat niet zo verstandig.
@Madelein: ik deel jouw ervaring gelukkig niet dat je met koude voeten geen sokken aan moet doen in bed. Bij mij werkt het namelijk wel, mits het van die heerlijk dikke skisokken zijn. Met gewone dunne sokken werkt het inderdaad niet.
@Ruth ga ik toch die dikke sokken eens proberen kan namelijk uren wakker liggen omdat mijn onderdanen niet warm willen worden.
Ik had hele goedkope badstof sokken bij Zeeman gekocht en als je die aantrekt in bed zijn ze echt zo warm, ik heb ook namelijk vaak koude voeten voor ik in bed stap en anders….tjsa, dan is mijn partner ervoor he om ze even op te warmen tussen de beentjes
Alleen een kruik als ik ziek was, dus ik associeer die rubbergeur nog steeds een beetje met kwakkelen - terwijl ik nu in de winter meestal met zo’n kruik (warmaaterzak dus) in bed duik, wegens onverwarmde slaapkamer.
Inmiddels is de temperatuur daar alweer gezakt tot 16 graden (dat blijft ie ook), en merk ik al dat in de vroege ochtend kat Tijger ook graag tegen de dan nog warme kruik aan ligt
Mn vrouw heeft ’s avonds vaak last van koude voeten, tegenwoordig blazen we de ergste kou uit ons bed (raam altijd open en de CV-radiator eigenlijk altijd dicht) met de haarföhn (zoals men vroeger de beddepan door het bed haalde…)
Zijn er nog meer mensen die dat doen?
Ik ben nog niet zooo oud. Een metalen kruik kan ik niet herinneren. Wel zo’n rubberen ding als we ziek waren.
Zelf heb ik niet eens een kruik. Wel verwarming, maar die op mijn slaapkamer staat het hele jaar uit. Sokken aan in bed doe ik nu alleen als het echt koud is buiten. Soms wordt ik nog wel eens woelend wakker van koude voeten omdat ik het dekbed niet over mijn voeten kan krijgen. Dan blijkt dat ik het dekbed een kwartslag heb verdraaid tijdens het woelen en probeerde ik er languit in de breedte onder te passen en dat lukt niet (eenpersoonsdekbed)
Tja, de kruik gaat net zolang te water tot zij barst…maar of dat ook voor een waterkruik geldt?
soms bleef ik bij oma slapen in haar bed en die had een electrische deken. Wat een uitvinding! Nu interesseert t me niet of t koud is in bed, zo warm, zolang t maar niet klam is! Dat haat ik !
Een kruik was gevaarlijk trouwens omdat mn moeder 3e graadsbrandwonden van zon ding op dr voeten heeft opgelopen. ging dus toch open in bed in 1969. wel hadde we pluizige bedsokjes van die enkel-lage gifgroenen met elastieken randje.
Tijdens een verhuizing van het ene naar het andere huis enkele jaren geleden, moesten wij een periode van z’on zeven maanden overbruggen.
)
We konden zolang in een oud vrijstaand (pipilangkous)huis trekken, die op de lijst stond om te worden afgebroken
Superzonde, want het was een fantastisch huis, met echt een enorme tuin, bijna midden in het centrum. De zomermaanden in dit huis waren fantastisch, maar de wintermaanden waren bitterkoud! Het huis had nauwelijks isolatie, waardoor wij allemaal in bed lagen alsof we ieder moment naar de wintersport zouden vertrekken (ja…inclusief oorwarmers
Kruiken gebruiken vond ik nogalgevaarlijk, dus toen hebben we hittepitten aangeschaft. Kersepittenzakken die je in de magnetron kunt opwarmen…heeeeerlijk!!!
Nu we weer in een standaard verwarmt huiswonen, hoeften we deze hittepitten eigenlijk niet meer te gebruiken. Maar we doen het toch, mijn kinderen zijn er gewoon verslaaft aan geraakt!
Oh, ja Piet Hein, mijn man gebruikt ipv de hittepit ook altijd mijn haarfohn!
Hoi Sandra
zo zie je maar:
mannen verzinnen soms hele slimme dingen….
ook hier weer…jeugdherinneringen. Heel wat keren kreeg ik als kind een kruik mee naar bed in de koude winters. Wie herinnert zich niet de kou in 1979 en 1985? Vooral in 1985 herinner ik me (ben van 1970) erg goed, met 15 tot 20 graden onder nul en dan naar school op de fiets…wat we allemaal niet moesten doorstaan
Als meisje begon je vroeg met handwerken. Matjes vlechten,kruissteken borduren en breien. Eerst op twee naalden dan,sokken breien en altijd een kruikenzak. Je gaf zelfs je kunststuk weg als verjaarscadeau.
Heerlijk die warme plek in bed met jouw eigen kruik met een jasje gebreid daar overheen een flanellen doek voor branden. Bloemen op de ramen, vicks op de borst , onder een zware gestikte deken. Mam metkrant onder de lamp en ik zo veilig in m,n nestje
toen mijn zusjes werden geboren waren we met 5 kinderen en toen waren er niet meer genoeg kruiken, toen werd er een steen die op de kachel had gelegen in je bed gelegd, was ook warm, maar niet zo zacht haha
ops:
De warmwaterkruik van het plaatje hadden wij ook, twee stuks nog wel. Dat was wat weinig voor een 5-persoons huishouden. Als er dus meer kruiken nodig waren, werd er een stenen kruik van de Bols jenever gebruikt. De kruiken werden in handdoeken gewikkeld en tijdig onder de dekens geschoven. Onze kat had dit ook snel door. Die sprong op het bed en ging ontspannen naast de kruik liggen. Mijn kamer was op het noord-westen en ’s winters erg koud. Als het flink vroor waren niet alleen de ramen bedekt met ijs maar lag er ook een stevige plak ijs op de plek waar mijn adem op de dekens kwam. Per bed hadden we zo’n drie dekens maar als dat niet toereikend was, kwam er nog een lange jas bij. Bij mij was dat meestal een lange leren jas (m’n vader reed motor) die behalve naar leer ook een beetje naar motor rook.
Deze Spartaanse opvoeding heeft wel z’n voordelen gehad. Als ik nu in bed stap, ben ik in een mum van tijd warm en wil absoluut geen verwarming in m’n slaapkamer aan hebben.
Ons moeder stopte ons in koude dagen ook in bed met een kruik. Die kruik werd in een paar dikke wollen sokken gestopt. De pyjama werd daarna om de kruik gedraaid, zodat je direct warme kleren aantrok, en dan in bed gelegd. Heerlijk!
En daarna nog even door middel van je voeten met de kruik “spelen”.
Gek is dat eigenlijk: ik bedenk me ineens dat ik als kind vaak een kruik mee naar bed kreeg. Later heb ik een tijd een elektrische deken als voorverwarming gebruikt maar tegenwoordig stap ik het liefst in een koud bed, bij voorkeur in een koude slaapkamer…mensen kunnen raar zijn
ik heb vroeger ook een kruik gehad,
heerlijk warm was het op de plek waar de kruik dan lag. en dan werd ik ook nog lekker in gestopt door mijn moeder en alle dekens moesten onder de matras worden gestopt heerlijk was dat
Ja vanilla, allemaal leuk en aardig natuurlijk maar ik heb het nu zo warm en dan begin jij over een bedkruik, binnen is het nog 24 graden!!!!
haha klopt het is ook nog warm binnen .
Jeugdsentiment? Koude winters, ijsbloemen op de ramen, nee daar kan ik niet echt over mee praten.
Maar ik gebruik nog steeds een metalen kruik als ik het heel koud heb, lekker op de bank, daar kan geen pittenzak of rubberen waterzak tegenop. De kruik is al 20 jaar bij mij incl. de gebreide ‘kousen’ erom heen van mijn oma.
Jazeker Vanilla, dat toegestopt worden extra was altijd heerlijk toen nog met echte dekens, zware dekens totdat je bijna stikte
Ik had bijna nooit geen bedkruik, lag ook vaak naast mijn oma in bed, zij woonde naast ons in haar eigen optrekje en oma was ook altijd lekker warm………
ja judith dat was een mooie tijd zeg in worden gestopt door je moeder. niks geen zorgen alles zo van zelf sprekend he .fijne herinnerigen zijn dat
Nee, ik had geen kruik nodig, was snel lekker warm. Bij mijn oma en opa kregen we wel een kruik in bed, met zo’n gebreide kruikenzak erom.
Wij hadden van die metalen kruiken, waar dan zo n kruikenzak omheen zat. Heerlijk warm aan je voeten, zo s winters. Toen we verhuisden naar een wat modernere woning met centrale verwarming zijn de kruiken uit het zicht verdwenen.