De Bom/Koude oorlog
Link naar dit artikel Op woensdag 22 november 2006 geschreven door Rick67
Misschien geen sentiment, maar toch onlosmakelijk verbonden aan mijn jeugd. Wat weinig mensen zich tegenwoordig nog kunnen voorstellen in Nederland was in onze jeugd toch realiteit, namelijk atoom oorlogsdreiging. Of beter bekend als…….de bom.
Het ijzeren gordijn zat nog potdicht en de dreiging van een atoomoorlog was constant aanwezig, of het nu in een liedje van Doe Maar was of in een angstaanjagende films, zoals uit 1983 Testament of War Games dan wel uit 1985 The Day After.
Ik weet nog dat ik als kind en puber hier toch regelmatig aan moest denken en er minstens lichtelijk bang van werd, mede door de aandacht die de journaals eraan gaven. Kan me naast de kruisrakettenprotesten ook nog de filmpjes herinneren van wat je moest doen in het geval van een kernexplosie, zoals onder de tafel kruipen (!). Wat niet werd vermeld waren de nuclaire winters en radioactieve neerslag. Een onderwerp waarvan we maar blij moeten zijn dat ie verleden tijd is.
Werd jij ook bang van de bom of ging het langs je heen?
*P.S* Donderdagavond (23-11) wordt op Nederland 2 om 20:25 uur een programma uitgezonden door de NPS die met dit onderwerp te maken heeft: “De avond van de Bom“.
34 reacties op “De Bom/Koude oorlog”
Laat een reactie achter
...
o is trouwens een...
Ik zou liegen als ik zou zeggen dat ik er niet bang voor was….En eerlijk gezegd ben ik het nog steeds,al die atoomproeven die de afgelopen jaren gewoon door zijn gedaan, dat de kernenergie weer gepromoot wordt, vind ik ronduit alarmerend te noemen!
Ik ben ook daaarom overgestapt op ‘groene energie’, ik wil mijn kinderen een gezonde toekomst bieden…!!! Een mooie spreuk uit die
koude oorlog periode vond ik deze: beter actief dan RADIOactief….Sta ik nog steeds achter. Poeh hé, pittig onderwerp, maar wel goed….
2x gedemonsteerd tegen de kruisraketten. Amsterdam en Den Haag. Ben vreselijk bang geweest voor de kernbommen. Toen een tijdje minder, maar nu Iran met een kernprogramma bezig is begin ik hem bijna meer te knijpen als toen.
Als twaalf/vijftien jarige ving ik nog weleens gesprekken op van de dreiging tussen Oost en West, dat maakte me erg bang. Zag dan ook een president voor me die dan op een grote rode knop kon drukken om zo een einde aan de wereld te maken.
Herinneren jullie ook nog de clip van OMD (?), een clip die eindigde dat een man en vrouw in bed lagen, een laken over hun hoofd deden en wachten op de bom. Vond ik ook beangstigend.
Als we het dan over clipjes hebben.. Wat te denken van Franky goes to Hollywood met two tribes uit 1984
Ik kan me zeker de koude oorlog nog goed herinneren. En Leonid Breznjev met zijn enorme wenkbrauwen. Naar mijn gevoel was hij een heel machtig man, net zo machtig als de Amerikaanse president en met één druk op de knop…
De vorige log ging dan wel over de PSP poster, maar in die dagen had je ook een heel andere poster die tot mijn verbeelding sprak en bij mij op school hing. Een gezicht met afgeplakte mond met de tekst “Wie zwijgt mag meepraten in de USSR”
Ook weet ik nog de slogan van de VVD destijds als antwoord op al dat pacifisme, beter een raket in de tuin dan een Rus in de keuken.
De angst voor Rusland zat er bij sommigen dus goed in!
Ja Joke61, die clip weet ik nog wel hoor! en dat van de rode knop, ik kan mij herinneren dat mijn oma ooit zei: Ach kind, al die bommen van vroeger doen ze echt niet meer, een druk op de knop en weg zijn we…….ik heb daar nooit bij stil gestaan en dat zal ik ook nooit doen, zeker niet na de dood van mijn broer in mei jl.ik wil nu elke dag leven en ook er van genieten en de kids van mijn broer op zien groeien want die zijn maar gek van tante Judith hoor!!!!!
Dat fotootje erbij is van The Day After. Het is dìe film die bij mij de schrik heeft getriggerd. Dat geluid van die doffe plof, heel eng vond ik dat. ik tekende ook veel atoomontploffingen ,getuige mijn oude agenda’s. ik vond ook zo bizar dat auto’s door de elctromagnetic pulse stilvielen. Dat massale, dat rampenfilm gevoel…ja…voor mij heel bedreigend. ik dacht er veel aan als kind-tienertje.
Ook een aflevering van The Twilight zone staat me helder voor de geest en heeft nooit mn hoofd meer verlaten; Een vrouw vind een medaille in de tuin en als ze die draagt en stop roept, staat alles a la titatovenaar stil. bevroren zeg maar. daar heb ik veel over gefantaseerd jonge! maar wat zo heftig was, was dat er een kernoorlog uitbrak en als de eerste kruisraket boven USA vliegt en zij zegt stop, dan zie je die dus zo in de lucht hangen en ben je voorgoed gedoemd tot eenzaamheid, want als ze de wereld weer door laat draaien dan ontploft de atoombom vlak bij haar stad. Ja, dit heeft heel erg op m’n gestel in gewerkt.b wie kent deze aflevering nog? (de meesten hebben t alleen over dat monster op die vliegtuigvleugel nl)…
1 nov 1984 (jaartal moet ik om liegen) staat in mn agenda dat dat de dag is dat de wereld vergaat. Was dat niet bij Ivo Niehe? Een gast die die datum voorspelde dat dan de bom zou vallen? iemand?
en ik heb schrik voor Noord Korea en ik ben bang voor de reactie van de USA tegen dat akelige gehersenspoelde land. En iran….brrrr. ik moet mn kop in t zand steken anders lig ik hier letterlijk wakker van. Ik trek me zoiets erg aan altijd. Heeft invloed op mijn functioneren.
Liever Rood dan dood zeiden ze toen, weten jullie die nog? Nou…..
@Joke61, die clip was van Midge Ure, de zanger van Ultravox en het liedje heette Dancing With Tears In My Eyes
@$tephen1970, terwijl ik je reactie lees krijg ik meteen kippenvel op mijn rug want die doffe knal was letterlijk adembenemend en ik beleef hem nu opnieuw in gedachten. Alleen om die knal (en de ijzige stilte erna) zou iedereen die film opnieuw moeten gaan zien.
Wat me nu ook te binnen schiet waren die enorme troepenverplaatsingen steeds in Europa waar beide zijden steeds onrustig van werden.
Heb toendertijd ook de demonstraties gezien (op tv), de liedjes gehoord (Doe maar, etc.), de clips en films gezien. Maar heb eigenlijk nooit de angst gevoeld waar hierboven over wordt geschreven. Dit zijn het soort dingen waarvan ik altijd heb gedacht: dit gaat compleet boven mijn pet. Je kunt het fatalisme noemen, (niet te verwarren met onverschilligheid), maar WAT IS, DAT IS.
Steven, die aflevering van Twilight Zone kan ik me ook herinneren.
Over de Day After; wat mij het meest is bij gebleven is de zin van een man die de ontploffing zag:”They júst did it”.Vertaald met; ze hebben het gewoon gedaan. Het ongeloof wat dáár uitsprak…..
Vraag me af hoeveel invloed die film uiteindelijk (indirect) heeft gehad op de loop van de geschiedenis.
Bijv. via de gedachten via degene die hem gezien hebben, naar handelingen (protesten), naar uiteindelijk politieke omwentelingen. I guess we’ll never know.
Hoi,
de koude oorlog heeft op mij zeker ook wel een diepe indruk gemaakt. Tijdens de jaren ‘70 was ik misschien nog wat jong om me de impact te realiseren, maar ik kan me nog levendig de anti-atoom demonstraties herinneren, en constant waren de SALT verdragen in het nieuws.
Men had het heel vaak over ‘De Russen’, en een toenmalige vriend van mijn ouders, die blij de luchtmacht als piloot was, vertelde ons wel eens over de ‘ontmoetingen’ met Russische vliegtuigen, hoog boven de Noordzee.
Een en ander heeft ertoe geleid dat ik me sinds een 10-tal jaren (na de Teleac reeks) zéér intensief ben gaan bezig houden met het bestuderen van het fenomeen ‘De Koude Oorlog’.
Een periode in het bestaan van de mensheid, waarin we gedurende 45 jaar onze adem inhielden.
Wat mij in de jaren ‘80 altijd opviel was dat er zo duidelijk twee kampen waren: voor of tegen de bom. Menige discussie werd gevoerd tot heetwordens toe, soms dacht je dat er al een bom was gevallen zo verhit…
Grote demonstratie in 1981 kon ik toen niet naar toe om de een of andere reden (Amsterdam?), maar weet nog dat ik geld stortte in een anti-bom fonds.
Politiek fanatisme is nu verdrongen door religieus fanatisme. Same goal, different keeper.
er is een stripboek, gemaakt in Engeland, over een echtpaar dat de gevolgen ondervindt van de bom, wat het met ze doet..de maatregelen die ze nemen in hun huisje (cottage) en hoe ze langzaam ziek worden en uiteindelijk doodgaan.eindeloos mooi getekend maar erg confronterend. Ik heb dat diverse malen geleend bij de bieb en mijn kinderen lazen het telkens weer opnieuw en ik ook. Het is een bekroond boek. En maakt indruk. Je moet er niet aan denken dat het werkelijk zou kunnen gebeuren. Kennen meer mensen dit boek?
lees graag en heb ooit eens een boek gelezen waar dit over gaat. de wereld verging en alleen in australie was de lucht nog even schoon, je volgde een aantal gezinnen de dood tegemoet gaan, heel griezelig.
Ook mooi is de trilogie van thea beckman, wij kinderen van moeder aarde echt een aanrader….
@ria : dat lijkt heel veel op het scenario van ‘On the Beach’. Met een duikboot zien ze de verwoesting, en dus varen ze naar het zuidelijk halfrond. Maar de fall-out is hun aan het volgen, en zal hun spoedig bereiken.
ja, en dan had je ook nog de neutronenbom…
moet ik denken aan:
Joke, stop toch met koke,
Kom uit de keuke, mn lieve Joke,
Stop toch met koke, kom uit de keuke
want dan gaan we samen lekker even neu-tronebommenstickers op mn nieuwe tas gaan plakke!
Leidsche sleutelgaten ofzo als artiest?
Neutronebommen die braken toch in de lucht kapot en straalde dan een hele stad naar God?
Ik zie t postbus51-achtige filmpje nog voor me.
Zeker, ik maakte me er ongerust over, heb dan ook in de grote demonstraties meegelopen, de 2e keer zonder mijn man, want toen hadden we een babietje en die wilde ik niet meenemen die mensenmassa in. Toen mijn dochter geboren werd besefte ik het gevaar nog beter. IK zat er echt niet constant over in, maar de bezorgdheid was er zeker wel. Er slingeren ook nog allerlei buttons rond en pas vond ik nog een geplastificeerde poster met ‘help de kernwapens de wereld uit’..
Waarschijnlijk was men banger dan men toegeeft..
Wilde The day after zelf hebben en voor een klein bod, mocht ik het videotheekexemplaar meenemen: ben er blij mee. Werd wrs niet veel uitgeleend. Zie m nog niet op DVD verschijnen.
Was ook wel bezig met een Melt Down. Dan schoot de kern opeens aan de andere kant van de wereld uit het afvoerputje omhoog
The China Syndrome, heet die film geloof ik.
Korea, India, Pakistan, Israel en Iran met bommen. Ze gaan er zeker een keer mee gooien!
Mmm: singletje Doe Maar dan maar opzetten. Kan ik nog steeds waanzinnig waarderen!
Ben volledig van slag geweest door de film The Day After. Vind het nog angstaanjagend dat er dit soort wapens wordt gemaakt en moet er niet aan denken wat naties als Noord-Korea er mee kunnen doen.
Wat ik overigens wel grappig vond: het eind van de clip van Genesis: Land of Confusion. Dan zie je die Ronald Reagan-pop die na een nachtmerrie badend in het zweet wakker wordt en hulp van een verpleegster nodig heeft. Zitten er twee knoppen naast elkaar: Nurse en Nuke. Drukt ie natuurlijk op Nuke.Kaboem. En dan zegt ie aan het eind iets van: What a heck of a nurse!
Het bekendste bom-liedje in Nederland is van Doe Maar, maar ook Toontje Lager heeft in die tijd (midden jaren 80) een nummer gemaakt dat over de bom gaat: Viel die maar. Ik heb ‘m net nog weer even geluisterd, prachtig.
Het nummer dancing with tears in my eyes is van Ultravox en staat op het album Lament, fantastisch album, heb ik in mijn bezit. Het genoemde nummer (de clip) gaat volgens mij niet over de bom die zal vallen maar over een ramp in een kerncentrale. Toevallig dateert dit nummer enige jaren voor de ramp in Tjernobil. Toeval of vooruitziende blik?
Ik moet tot mijn schande bekennen dat ik daar niet zo erg mee bezig was. Wel kan ik me de beelden van de demonstranten geketend aan de kerncentrale bij Borsele voor de geest halen. Uiteraard de vreselijke ramp in Tjernobil, maar toen was ik alweer wat ouder.
grappig steven dat jij over het liedje begint die ik vanmorgen in de auto zong, Ramon dacht dat ik de tekst ter plekke uit mijn duim zoog,
alles goed daar in eindhoven?
ben je mail kwijt…….
@Eric : De film ‘The Day After’ is zeker op DVD, net als ‘Threads’ trouwens. Beide zeer realistische TV-films over het conflict dat de mensheid de afgrond zal injagen. Ondaks dat het er zijn uit de jaren ‘80, zijn ze op een of andere manier nog griezelig actueel.
Dank @Rob: ik ga zoeken.
Wat films betreft moet ik aan dr Strangelove denken, “how i stop worrying and love the bomb”, was de slogan. Al was de dayafter spannender. Ben er toen verder eigenlijk nooit bang voor geweest al droomde ik soms over een a toomoorlog. En die neutronenbommen waren pas eng, de straling vernietigde celweefsel (maakte pap van je) maar de schade aan gebouwen was gering brr. Opstoken in kerncentrales die handel, en als alle uranium op is verder met duurzame energie.
Denk dat we het bangst moeten zijn voor de USA, die hebben er al 2 gegooid
Over de koude oorlog heb ik me niet erg druk gemaakt. Ik herinner me wel een werkstuk over de koude oorlog te hebben gemaakt, adhv krantenartikelen. Dat was rond 1985, toen Gorbatsjov de glasnost en perestrojka de wereld in bracht.
Fons Jansen heeft ooit een grap gemaakt over de Derde Wereldoorlog. Die ging ongeveer zo: ‘nou geloof ik dat de volgende oorlog van een heel andere orde zal zijn. Een man en vrouw zitten voor de tv en de vrouw gaat koffie pakken. Vraagt manlief ‘Mien? Venlo is weg, hadden we daar kennissen??’ Bizarre humor, maar wel treffend.
“Als we gaan, dan gaan we met z’n allen / als we gaan, dan zijn we er geweest,” zong Vader Abraham in die doemdagen. Vond ik een toptekst.
ik was in die tijd een tiener van 15 jaar
en ik was in die tijd ook bang van wat de toekomst bracht
en laatst heb ik de film terug gezien the day after
en de angst van toen kon ik nog voelen
en als ik die oude militaire beelden zie huiver ik nog steeds
in die tijd is er nog net zo film uit gezonden
deze speelde in engeland af
ging toen over een vrouw die zwanger was toen de bom viel
en deze film liep veel verder in de toekomst
en ik ben al 5 jaar op jacht naar de titel van deze film
‘The day after’ goede film, net als ‘the beach’
met Armand Assante en Brian Brown.
Zeer angstaanjagend.
@Esther google maar eens you tube de film
“THREADS” deze bedoel je waarschijnlijk!
Veel “plezier”
Over Leonid Brezhnev werden rond de jaren ‘70 ook moppen gemaakt;
vraag: verzamelt Brezhnev alle moppen die over hem gemaakt worden?
antwoord: ja, maar hij verzamelt ook de mensen die ze maken!