Het Sinterklaaskrantje
Link naar dit artikel Op vrijdag 1 december 2006 geschreven door Bart 66
In oktober keken we vroeger al uit naar het sinterklaas krantje, uiteraard de speelgoeduitvoering.
We kregen er een paar van speelgoedwinkels uit het dorp, maar ook uit omringende dorpen of steden.
Ook kregen we het krantje voor “grote mensen” maar die werd natuurlijk pas leuk toen we ouder waren.
Uren konden we er doorheen bladeren en aankruisen wat we wilde hebben. Zelfs na sinterklaas bleven we er in kijken. Veel dingen werden aangekruist,maar het meeste kregen we niet, of te duur of rommel. Zo heb ik vaak een drumstel aan gekruist maar nooit gehad.
Wat ik zelf nooit leuk vond waren transformers en action figuren (ik noem het nog steeds poppen)
Waren jullie ook al zoet met het sinterklaas krantje?
52 reacties op “Het Sinterklaaskrantje”
Laat een reactie achter
Mijn moeder had niet veel geld en haar hart brak telkens als de Wehkampgids kwam en kleine Reneetje riep dat hij die mooie rode skelter wel wilde.
Mijn moeder vond het zo vervelend dat zij mij dat ding niet kon geven dat ze daarna altijd als de Wehkampgids kwam die pagina met die skelter eruit scheurde.
Godnondeju nou, sinterklaasboekjes van de Speelboom, of van Koolen of Bart Smit, Intertoys, de Olifant, wat had je nog meer vroeger? Ja, die werden kapot gebladerd hoor! En met stift werden er kringen omheen gezet! Ik wilde graag een lotto ‘draaibal’met lottoballetjes erin. Sprak me aan. En ook was ik erg tot racebanen aangetrokken. Ook zo’n boksbal op een veer wilde ik. Geen idee waarom, maar ik denk omdat het er zo als een echt kado uitzag. Verder kickte ik op knikkerbanen. En Matchbox auto’s.
Nou baal ik wel van die NEE/NEE sticker op mn brievenbus. Loop ik al die krantjes mis.
Nog steeds blader ik door die speelgoedboekjes en nog steeds krijg ik niet van Sint en Piet wat ik altijd al graag wilde hebben.
Misschien stel ik mijn eisen te laag? Op de huidige verlanglijstjes staan immers cadeaus die vele eurootjes meer kosten. Minimaal een Playstation/PSP, X-box of Nintendo DS Lite of iets dergelijks. En wat dacht je van die “echte” Shetland speelgoedpony voor maar 295 euro? Ik kan me niet herinneren ooit een cadeau te hebben gehad voor 650 gulden of 295 gulden. Of zelfs maar iets in die buurt. Misschien als die komma 2 cijfers verplaatst wordt 
@$teven1970: Haal die NEE/NEE sticker toch weg! Krijg je weer die gezellige reclamerotzooi in de bus en alles wat je niet (meer) wilt hebben breng je naar de oude kranten inzamelingsactie van je lokale school of vereniging. Dan ben je meteen ook de mileuvriendelijke held van de buurt.;) Dat door jou NEE/NEE sticker op jaarbasis 1 boom minder omgekapt hoeft te worden ontgaat namelijk iedereen volledig
Tja Bart, tegenwoordig zullen de Sinterklaaskrantjes al wel in oktober beginnen…
De kerstkrantjes komen armenvol iedere week maar weer vanaf november in mijn bus, het papier wordt als oud papier weer bij de weg gezet en de kerstkado’s zijn bij mij thuis al in de kast of reeds in gebruik daar de een kleren wilde en de ander een rockgitaar tijdschrift (1 jaar lang, komt uit Engeland). Nou dat spul pak je op kerstmorgen toch niet uit.
De kinderen uit mijn klas hebben inmiddels hun verlanglijstjes gemaakt voor de surprises en die zien er bijvoorbeeld zo uit :
1. Diddl Gum ( Bart Smit, bladzjde 85 links onderaan 2,99 )
2. Scheetkussen ( Intertoys, bladzijde 52 linksboven 1,50 )
3. Etui ( V&D bladzijde 71 rechts, niet die goedkope van 1,25 )
Ja, de romantiek is wel een beetje verdwenen.
Wat ik me kan herinneren kregen we maar 1 Sinterklaaskrantje in de brievenbus. Deze was van de speelgoed/huishoudelijke artikelen winkel ‘Warenhuis Jansen’. Intertoys, Bart Smit etc bestonden nog niet.
Heerlijk dat krantje doorbladeren (en deze kwam pas in november en níet in september), poppen en spellen uitkiezen. Uitkiezen kon maar of ik het kreeg was een tweede.
Al in m’n jeugd waren het flinke, gezellige boekwerken van V&D en enkele lokale speelgoedwinkels die reeds lang geleden teloor gegaan zijn (Boon en DoeDoe), die verslonden werden.
Magie hing in de lucht.En er zat gelukkig altijd wel iets bij dat ik kreeg.
Mijn belangstelling ging uit naar mecano, cowboytjes, forten , lego en racebanen. En treintjes natuurlijk .Droomtijd voor kinderen
Natuurlijk heb ik ook in al die speelgoedkrantjes gerommeld en ook dingen aangekruist die ik niet kreeg!!! Nu heb ik net iets leuks te vertellen: mijn nichtje van 4 jaar mocht ook plaatjes uitknippen en in haar schoen doen van de week en dat werden er heel wat natuurlijk!!!! De volgende ochtend komt ze naar beneden en kijkt heel verbaasd…..er zat iets in wat ze niet verwacht had…..Jaaaaa, zegt ze….maar DAT heb ik niet besteld
Bertus:
Mijn jongste broer maakt nog steeds zulke verlanglijstjes, en die is al 36…. Ja eerlijk waar!
Die ene gids die wij binnen kregen vroeger (ik kan me inderdaad niet herinneren dat het er meerdere waren) werd door 6 kinderen helemaal kapot gebladerd, en overal stonden kruisjes bij in verschillende kleuren, voor elk kind een andere kleur. Ik weet niet meer hoe vroeg hij kwam, maar toch zeker niet zo vroeg als tegenwoordig. Nog voor 1 september viel hij hier al in de bus dit jaar. Niet dat het wat uitmaakt, als die gids er niet is loopt mijn zoontje toch al bij elke tv-reclame te roepen dat hij dat ene wil hebben voor zijn verjaardag of voor Sinterklaas, “whichever comes first”.
Jaaaaaaaaaaaaaaaa, dat superdikke boekje van Bart Smit. En dan maar dromen over al die dingen waarvan ik al wist dat ik ze toch niet kreeg. En maar kijken naar die electrische kranen, race/ spoorbanen en speelgoedautootjes
(zucht)! Bring back those days……
(waar is hij tegenwoordig eigenlijk?)
Ik denk dat het zo bijzonder was omdat je in die tijd nog niet werd overspoeld met reclame folders. Zelfs van de huishoudelijke zaak (geen Blokker ofzo, maar hardwerkende middenstanders) vond je die krantjes leuk!
Die snuffelboekjes kan ik me eigenlijk niet meer herrinneren Maar ze zullen er ook wel geweest zijn van de plaatselijke speelgoed winkel.Maar mijn lijst werd er niet minder lang door.Van hier tot Tokyo en weer terug.Mijn ouders hadden het ook niet breed maar ik kreeg altijd heel veel kadoos.1 duurder kado en de rest had mijn moeder met veel kunst en vliegwerk zelf gemaakt.Ooit kreeg ik een dure pop (van dat schildpad merk) en een hele berg kleertjes.Die kleertjes had mijn Moeder allemaal zelf zitten maken van oude lapjes stof.Kleren kreeg ik ook meestal.En die maakte mijn Moeder ook zelf.
En wat was ik altijd blij met mijn kadoos.
Toen mijn dochter ook van die lijsten maakte uit boeken van Bartje Smit en Intertoys heb ik altijd met plezier terug gedacht aan mijn lijsten.Ook zij had heel veel kadoos voor weinig geld.Ik struinde alle rommelmarkten af en kocht dan wat er nog redelijk uitzag voor weinig geld.Knapte het op en maakte zelf ook het 1 en ander .Zij kreeg altijd 1 ding van de lijst en dan had ze een super sinterklaas feest voor soms maar 75 gulden.
Dat vind ik eigenlijk het leuke van het hele feest.Dingen zoeken die bij iemand passen en toch niet veel geld uitgeven.Een mooi gedicht er bij of een mooie suprise.
Die boekjes vind ik heerlijke droom boekjes.Kijken wat je allemaal wilt hebben maar het niet kunnen betalen.
Het Sinterklaaskrantje van V&D, heette dat niet De Schatkamer van Sint Nicolaas?
Zo’n krantje was op zich al een cadeautje, want hoeveel plezier haalde je niet uit het uren lang bekijken en aankruisen van dat wat je zou willen hebben?
Ik kan me niet herinneren teleurgesteld te zijn dat ik die dure dingen niet kreeg, dat wist je toch wel. Het deed niets af aan het verzaligd zwijmelen bij al die onbereikbare poppenhuizen en poppenwagens met alles erop en eraan.
Wat ik trouwens ook wel deed was op stap gaan met pen en bloknootje in de aanslag en dan alle interessante etalages in de buurt uitgebreid bekijken en noteren wat ik hebben wou.
Dat zag er dan bijvoorbeeld zo uit: groot rood schetsboek met een doos van 12 kleurpotloden, links in de etalage bij Haverman. Klein babypopje met flesje, in de etalage bij de Blokkendoos.
Jazeker wel 10 x het krantje van de plaatselijke speelgoedwinkel doorbladeren en dan aankruisen, goh de voorpret was altijd al erg leuk. Ik weet nog wel dat er jaren lang op mijn verlanglijstje een ‘pratende pop’ stond. Die pop moest je aan de achterkant openmaken met een klepje en dan zat er een soort minisingeltje in, ergens zat er dan ook een schakelaartje waar je haar mee kon laten praten. Helaas nooit gehad
Ik heb ook wel eens dingen op mijn lijstje gezet die ik wel kreeg maar die tegenvielen, zo had ik een tekending (ben naam daarvan kwijt) gevraagd, daar moest je een stift of pen indoen, aan de andere kant ook en dan kon je een figuur overtrekken en die stift aan de andere kant maakte dat het plaatje groter getekend, moeilijk uit te leggen misschien weet iemand van jullie wat ik bedoel?
Zodra de speelgoedboeken weer op de mat ploffen, verstop ik ze tot half november, als de Sint in het land is. Dan mag mijn dochter dagenlang snuffelen in die folders. Dat deed ik vroeger ook urenlang. Als ik per se iets van een bepaald merk wilde, knipte ik het bewuste plaatje (uiteraard met de prijs erbij) uit en plakte dat op mijn verlanglijstje. Wat was ik altijd gespannen als de cadeautjes kwamen, want ik wist nooit zeker wat ik wel of niet zou krijgen. Ik vond het een supertijd en hoop dat mijn dochter er later net zo op terug kijkt!
Ik kan me eigenlijk niet goed herinneren dat we dergelijke krantjes kregen, wellicht werden die door mijn moeder onderschept. Tegenwoordig begint het al begin oktober, de krantjes, of eigenlijk zijn het haast tijdschriften, die worden meteen geanexeerd door mijn zoon en zijn interesse gaat voornamelijk uit naar PC-games. het valt me trouwens de laatste jaren op dat volwassenen in die krantjes ook niet vergeten worden; je kunt er mobiele telefoons kopen met assesoires. Kan iemand mij uitleggen wat dat doet in een speelgoedkrant? Schoenmaker blijf bij je leest! Ook volwassen DVD’s staan erin. Meestal is zo’n krantje opgebouwd op leeftijd; voorin staan produkten voor de allerkleinsten en naarmate je verder bladert wordt het aanbod meer en meer geschikt voor oudere kinderen tot je tenslotte de laatste pagina’s openslaat, daar staan dan meestal de artikelen voor volwassenen.
Ik heb altijd z’on dubbel gevoel als die speelgoedfolders weer op de mat vallen.
Het kind in mij wil deze folders eigenlijk wel direkt aan mijn kinderen geven. Puur vanwege al het hierboven beschreven jeugdsentiment dat ik ook heb bij deze speelgoedfolders.
De “volwassene (hummm)” in mij denkt…Ik ben ook wel gek die speelgoedketens zoveel macht te geven” Alsof een geslaagde sinterklaasavond alleen van hun aanbod afhankelijk is.
Herkennen jullie dit dilemma ook?
Ik wil nog even inhaken op dat verhaal van Judith…over het schoenzetten. Lachen zeg, ook wel lief toch!
Heb zelf ook van mijn broer een leuk verhaal gehoord over het schoenzetten.
Zijn twee “spruiten” mochten dus ook de schoen zetten op de dag dat de Sint aankwam in Nederland.
De pieten hadden die nacht goed hun best gedaan….flink veel lekkers gestrooid rond die kinderschoentjes enzo.
Toen de kinderen echter de volgende morgen (voor dag en dauw) gingen kijken wat ze in hun schoen hadden gekregen, bleken de schoenen LEEG???
Ze vonden alleen nog wat doorweekte pepernoten???
Tja….de volgende keer toch maar even de hond aanlijnen he broer
Nieuw spreekwoord “de hond in de schoen vinden ”
Hahaha @Sentiment, een pratende pop met van die plastic schijfjes, die wilde ik ook graag hebben! Ook een looppop stond op mijn lijstje.
Ooit een soort pratende pop met vreselijk niet kambaar haar en ‘luidspreker’ op haar rug gekregen, als je die pop bewoog klonk er een zielig ‘mama’.
@ Joke en Sentiment.
Een vriendinnetje van mij had die pop ook gekregen. Herinner me dat er meer dan één minisingletje bijzat???
Het praten klonk een beetje als een pratende papegaai…een hoop kraak en ruis
ik moet ook nog een lijstje maken voor kerst.
ik heb er ooit opgezet: mijn auto wassen van binnen en van buiten: en die wens is toen door mijn zoon vervuld.
Tja mensen, ik liep in september door de supermarkt en daar lagen ze alweer: de kruidnoten, taaitaaipoppen en de hele mikmak,ik liep nog in een hempje en in driekwartbroek rond te puffen. Maar toen kwamen ook alweer de foldertjes e.d. De
mooiste vind ik dan toch van Douglas, Ici Paris
en van luigi Lucardi. Ook de dikke boekwerken van V&D en Blokker zijn handig.
Toen mijn kinderen klein waren maar al wel wisten dat papa en mama de kadootjes toch gewoon zelf betaalden, zetten ze met dik zwart viltstift een cirkel om hun wenskadootjes met de letter van hun naam erbij.
STEVEN:
Mijn jongste dochter heeft op de brievenbus van haar flatje ook zo’n sticker en die baalt daar ook van want mooi dat ze hem er niet meer afkrijgt………..heb al geadviseerd: met nagellakremover!!!
nu komt ze zo nu en dan de folders bij mij uit de oudpapierbak vissen.
Steven ik zit alleen maar tijdens mijn lunchpauze op deze site (zit thuis zelden aan de pc) maar heb er wel veel lol in: al die verschillende reakties: beetje afspiegeling van de maatschappij. Zo te lezen zitten er meer personen bij die niet “standaard” zijn en dat moet vooral zo blijven!!!!!!!!!!!!!!!!!
Agreed?
keepupthegoodwork. M.
@Sandra, ja ik herken dat dilemma.
Alles is gericht op hebben, hoe komt jouw geld in mijn zak. Soms word ik wel somber van die overvolle winkels. En toch doe ik er ook aan mee, zij het op bescheiden schaal.
Alleen, voordat Sinterklaas in het land is, komt er hier nog geen pepernoot in huis, ik weiger aan die gekte mee te doen van begin september al sinterklaasfolders en sinterklaasspullen in de winkels. Veel mensen klagen hierover, maar blijkbaar zijn er nog genoeg mensen over die wel al zo vroeg inslaan??
Boycotten die handel, zeg ik!
@Joke, Sentiment en Sandra, ik heb nooit praatpoppen en looppoppen gehad. Mijn moeder vond ze te duur en vertrouwde dat soort mechaniekjes niet erg. Het werkt toch niet of het gaat snel kapot zei ze dan.
Verstandige vrouw, die moeder van mij, als ik ‘t zo lees
Ik zal het haar alsnog zeggen, zondag op haar verjaardag. 87 wordt ze.
Trouwens ook wel grappig: moeder jarig op 3 december, broer op 4 december en dan 5 december Sinterklaas. Was wel hectisch zo, die dagen.
Iemand van jullie op of rond Sinterklaas jarig?
Heerlijk al die reclame doorkijken van sinterklaas speelgoed. En inderdaad eind september ligt het eerste snoep al in de winkel, iets te vroeg eigenlijk. De intocht kijk ik ook vaak op TV, vrpeger ook al. Mijn zus is de 7e jarig haar dochter de 9e.Best druk eigenlijk meestal. Lijstjes maken deed ik wel vooral de voorpret is leuk, maar kerst lijstjes maken doen wij niet aan, en zeker voor 5-12 begin ik niet met kerstkaarten schrijven, eerst sint feest daarna kerst.
@ Lia; het kan nog veel erger; grote ketens zoals Ikea en Intratuin slaan de Sint ieder jaar over en beginnen eind september al met Kerst. Het lijkt erop dat ze de Sint volkomen negeren, ik erger me er ieder jaar aan!
@Sentiment & Joke61: Bedoelen jullie soms die pop met zo’n doorzichtig singeltje in de rug waarop het liedje staat van Tussen Keulen En Parijs? Heel veel meisjes wilden die wel hebben namelijk. Ik kende iemand die zo’n pop had en tot vervelens toe op de knop drukte zodat ik dat kraakliedje van Tussen Keulen En Parijs na een paar uurtjes al kon dromen. Toen ik er genoeg van had heb ik een keertje de pop opengemaakt en het singeltje verwisseld met het singeltje van de lachzak (kennen jullie die nog?),die singeltjes hadden namelijk hetzelfde formaat. HaHa, daar werd ik een stuk vrolijker van.
Frank, ik ben het helemaal met je eens! Gisteravond was het bij ons koopavond en we zaten bij V&D wat te drinken met……een kerstboom achter ons al in pracht en praal..
Kinderen gaan het wel gewoon vinden denk ik, die weten het ook al niet beter van deze tijd! En dan wordt er ook nog gezegd dat de consument dit ook eerder wil!!!!!Waaaaaaaaat???? Mij hebben ze niks gevraagd 
@Andrew
ja die lachzakken, die haalde wij bij de feestwinkel, Corelli, op de Haarlemerdijk in Amsterdam. Meestal in combinatie met een scheetzak. Pfrrttt. Lachen.
Even voor de consuminderaars onder ons(ik zag een paar reacties)
Die bedrijven maken gewoon gebruik van de economische cirkel. Je bepaalt zelf of je nu wel of niet in die cirkel wil meedraaien en voor hoeveel. Om het nou te stellen als zouden bedrijven er op uit zijn het geld uit jouw zak in hun zakken te manouvreren, gaat mij te ver. Tenslotte ben je er zelf bij en geld verdienen is niet strafbaar hoor.
@ René…het probleem is volgende
Kinderen zijn nog heel makkelijk te manipuleren door al die folders en reclames op tv
En ouders op hun beurt zijn weer makkelijk te manipuleren door…juist ja…hun kinderen!
@Sentiment, dat plastic apparaatje (met ddie scharniertjes) waarmee je tekeningen vergroot kon natekenen had ik ook.
Je had in het midden een zuignapje en aan de ene kant een plastic stift om de tekening over te trekken en aan de andere kant een gaatje voor een stift die de tekening vergroot op papier zette. In het echt werd de tekening altijd trillerig op paier gezet, mij lukte het in ieder geval nooit mooi.
Maar………hoe heette het nou toch?
@rick67: heette dat ding niet Graph-O-Matic of zoiets? Ik heb ook ooit zo’n ding gehad. Zwart kunststof en de doos was roodkleurig met zwart en wit.
@Andrew,
De naam komt me wel bekend voor maar ik kan niets vinden via Google (eigenlijk maar erg, als Google het niet geeft…..). Kun je een link waarop het staat of een plaatje ervan vinden.
Andrew en Rick67
was het niet Spirograph. Of was dat alleen maar die ronde grafische dingen.
@Rene van G: hahaha, wat is handel anders dan het overhevelen van geld van de ene zak in de andere??
En nee, er is niets mis met geld verdienen, doen de meesten onder ons.
En geld moet ook rollen.
Toch is er iets mis met de verdeling op de wereld.
En mij persoonlijk staat het tegen, dat bombardement tegenwoordig van reclame op t.v. en via de brievenbus.
Een beetje consuminderen kan geen kwaad, denk ik.
@lia ik ben er een die op sinterklaas jarig is. Door de schoorsteen geworpen op 5 december 1965.
Nou luitjes ik was er een de zowel de loop als de platen pop bezeten heeft. Schoot trouwens gelijk in de lach van het krakende tussen keulen en parijs. Maar of ik nou zo blij met alle cadeau’s was
Weet zeker dat ik veel blijer was geweest als ik een klein iets had gekregen gewoon een doos potloden als ik maar op een andere dag jarig was geweest. Want oooo ik herinner me de boekjes het zoeken het aankruisen de spanning van de Sint maar wat me het allerbest is bijgebleven is IEDEREEN KREEG CADEAUTJES ALS IK JARIG WAS.
Goed onderwerp voor jeugdtrauma??
@rené, nee Spirograph was iets anders (zie archief voor een eigen log over dat onderwerp).
Jaah die boekjes vond ik als kind geweldig, heerlijk doorheen bladeren en wegdromen. Buiten de bovengenoemde winkels hadden wij in Den Haag ‘Van Nunen Boes’ zitten een soort voorloper van Bart Smit. Die zaak had iets magisch, vooral omdat ie ‘helemaal’ in de stad zat en je er eigenlijk nooit kwam, maar die had altijd het mooiste boekje. En volgens mij kwamen die boekjes toen pas ook in november in de bus.
Mijn moeder ging ook altijd met mij naar de speelgoedafdeling van V&D om de vakken langs te lopen en een lijstje te maken om in mijn schoen te doen
madelein…een soort van jeugdtrauma
waar ik zelf ook last mee heb gehad (op de 6e) tot ik emigreerde en nu een kerstavondkind heb. Planning, ho maar. Gingen je ouders trouwens niet thuis sint vieren voor de 5e aan?
Alvast gefeliciteerd als ik het de 5e vergeet, en vergeten zal dus niet door het inpakken van sintkadootjes komen. Ooit trouwens wel eens een grote tuinstoel (voor de kerst) ingepakt? Rollen maar!
voor rené en anderen het bedoelde apparaat heette volgens mij sketch-a-graph leuk zo één hadden wij er ook en het lukte ook nog om kleine plaatjes groot te maken alleen was dat zuignapje niet zo stevig en zetten we dat vast met een punaise
jannie
Ik kan me niet echt herinneren dat er al van die cadeaboekjes waren toen ik zelf nog heilig geloofde in de Sint. Ze poppen pas op in mijn geheugen als ik aan mijn jongere broers en zussen denk die probeerden om de brochure als eerste te bemachtigen en voor zichzelf te houden. Vervolgens struinden de anderen dan de buurt af om elders een eigen exemplaar te bemachtigen.
@Frank: Je kunt Ikea en Intratuin toch niet kwalijk nemen dat ze geen op de kinderen gerichte Sinterklaasfolder uitbrengen
@jannie: jááááááááááááááááááááh, de Sketch-A-Graph heette dat ding. Alleen zat er volgens mij (nog) geen zuignap op dat ding, maar van die voorgestansde gaatjes in het kunststof waar je bijvoorbeeld spijkers of punaises in kon doen. Ik herinner me ook nog dat je afhankelijk van waar je het potlood plaatste, een tekening kon vergroten of verkleinen of gewoon kon overtrekken (kopieren). Tegenwoordig hebben de meeste mensen natuurlijk een scanner en printer (all in one) thuis of op zijn minst een supermarkt of iets dergelijks in de buurt met een kopieermachine. Dat had je vroeger allemaal nog niet. De Sketch-A-Graph is tegenwoordig nog wel handig en vooral leuk als je van een kleurenplaatje of foto een kleurplaat wilt maken. Dan trek je alleen de hoofdlijnen over en heb je je eigen originele kleurplaat. Had ik ‘m nog maar…
Tsja, ik ben de oudste van 17 kleinkinderen van mijn vaders kant en mijn nichtje die na mij komt is ook aankomende 5 december jarig en elk jaar vindt zij dat ook weer een ramp, eigenlijk als kind al.
Er werd meer gelet op het Sinterklaasfeest bij oma thuis dan het feit dat zijzelf echt jarig was en dat vind ik eigenlijk nog steeds sneu voor haar.Haar moeder is op 7 december jarig…ook dat nog, vlak er achteraan, mijn vader zelf 2 dagen voor kerst en gelukkig is mijn jongste dochter op 10 januari jarig terwijl ze toen op de 30e december uitgerekend was, gelukkig heb ik haar binnen weten te houden
@Andrew: zet ‘m op je verlanglijstje
Maar inderdaad, die boekjes en dat aankruisen deden wij vroeger ook. En dan maar afwachten of je kreeg wat je aangekruisd had. Wat ik me nog wel herinner was dat naar mate ik ouder werd steeds minder vaak kreeg wat ik wou. Misschien was dat daarvoor ook wel zo, maar kreeg ik dingen die ik ook wel leuk vond.
@Jannie: jaaaaaa inderdaad die bedoel ik de sketch-a-graph! ik ben wel ff kwijt hoe dat zuignapje nou vast gemaakt werd, maar ik zie hem nu weer helemaal voor me!
sterker nog even gezocht en er een foto van gevonden, kijk maar eens hier: http://www.nostalgiacentral.co.....agraph.htm
@Lia: ik heb ook nooit een sprekende of looppop gehad, wel net als Joke een pop met vreselijk niet kambaar haar, sterker nog het was mijn eerste pop met lang haar, ik heb hem nog steeds overigens! misschien ooit wel iets voor een (meiden)logje
Yep, dat was hem (Sketch-A-Graph)op die link van Sentiment. leuk!
ja, de pop had ik ook, werd later nog voor rat aangezien bij een zolder opruiming waarbij de pop heeel slow moriaantje zong en mijn moeder gillend de trap afrende….
en die boekjes werden steevast omcirkeld, een typemachine leek mij magisch en een kaleidoscoop ik kon het alleen niet uitleggen omdat ik niet wist dat het een kaleidoscoop heette.
Sinds dit jaar word er bij ons thuis niet meer gevochten om die blaadjes en niet om de nee/nee sticker want die heb ik niet, wat ik wel heb is een zoon met een folderwijk die houd altijd een stuk of vijf over, die dikke catalogus van de intertoys vond hij ineens minder toen bleek dat hij er 225 mocht wegbrengen op ons zeer uitgestrekte bolhaarwijk(tuinpad, tuinpad uit)….
Vna de sinterklaasfolders kwam ruzie en die werd erger toen de vuurwerkkrantje binnenkwamen, maar daarover een volgende keer….
hahahaha die sketchagraph kennik ook! werkte totaal niet goed! ik ken m eigenlijk alleen maar van in mn burolaatje liggen. was er meteen klaar mee.
Marianne: helemaal mee eens!
sentiment: ja die pop mettie plaatjes in dr rug. das een log voor zichzelf waard hoor! en die luidsprekergaatjes in dr rug. zie t zo weer voor me. die plaatjes waren verrekte interessant. ik weet niet meer hoe of wat maar ik heb er ooit div van in mn hand gehad tegelijk.. en nu komt er ineens kauwgom in mn geheugen omhoog borrelen, in de vorm van een elpee. echt in zo’n hoes, een plaat en dat was dan kauwgom! please??? iemand???????
@Henny Jane erg he dat je er na zoveel jaar nog steeds “last”van hebt en jij dan de traditie voortzetten nu in de vorm van kerstavondkindje
. Mijn vader sliep met mijn oudste zus bij opa en oma van die kant omdat ze op 4 december sint vierde. Mijn moeder op alledag ging naar haar ouders voor het geval dat….. En inderdaad pa moest in allerijl terugkomen en was nog net op tijd terug, ik ben om 5 over 12 van vier op vijf december geboren. Een zondagkind ook nog 
Leuk Sint cadeau en en passant ook alvast een verjaarcadeau voor mijn vader die 6 december jarig is. Of ie er allemaal zo blij mee was???
@steven : ja die kauwgom , was een soort gifroze.
Als de Sinterklaasgidsen op de mat vallen, worden ze door mijn kinderen aandachtig bekeken, om vervolgens zo ongeveer álles op hun verlanglijstje te plaatsen.
En ’s avonds, als ze op bed liggen, zijn de speelgoedboekjes voor moeder…want om een diepgeworteld sentimenteel gevoel boven te krijgen moet er even flink aan gesnoven worden
Door die geur van de drukinkt zit ik dan zó weer back in the seventies, bezig mijn eigen verlanglijstje op te stellen.
Dat ruiken doe ik overigens alléén met de Sinterklaasboekjes hoor, tis niet zo dat ik elke week mijn neus in de Blokkerfolder steek
ik weet het, het is een rare gewoonte….maar ik kán het niet laten!
De Sinterklaasfolders…goh, dat was altijd een feest als die dingen op de mat ploften. Ik vind ze nog steeds leuk om door te bladeren. En maar kijken naar wat er van je jeugdjaren vandaag de dag nog in het krantje staat. Puur jeugdsentiment.