Kerstpakket
Link naar dit artikel Op vrijdag 22 december 2006 geschreven door Eric Erres
Vader werkte op kantoor bij een oliemaatschappij in Botlek. Die van de Smurfen. Bus van half zeven, overstappen en pas rond die tijd weer thuis. Mopperend op de wachttijden en het verkeer, toen al.
Een enkele keer moest hij opeens in het weekend naar kantoor om papieren voor een tanker in te vullen: dan ging ik met hem mee en dwaalde door een leeg kantoor.
Zo’n taxi was een belevenis omdat wij autoloos waren. Een rijbewijs had mijn vader wel na twintig examens gehaald maar van een auto was het nooit gekomen. Iedere avond doken wij in zijn tas omdat hij altijd iets mee had genomen: postzegels, elastieken, oude telrolletjes, etc. Het werk liet zijn sporen na en eind vijftig gloorde de WAO. Een vader heel de dag thuis: een log op zich.
Ook in de WAO kreeg mijn vader een Kerstpakket. Tijdens zijn werkzame leven werd hij dan door een collega thuisgebracht: zo’n pakket was te groot en zwaar om in de bus te vervoeren. Mijn broer en ik doken gelijk op het pakket! Vooral op zoek naar de nootjes, want het pakket was in die tijd nog vooral een levensmiddelenpakket. Tegenwoordig wordt dat niet meer gewaardeerd.
Het pakket werd onder de boom uitgestald (met één produkt minder…) en tot de jaarwisseling werd amper iets gebruikt. Gevolg: jaren later stuitte mijn moeder op de produkten die dan in de vuilnisemmer verdwenen. Produkten waren ook altijd van aparte firma’s en veelal onbekend.
Iedere dag fiets ik langs het station van Delft. In de decembermaand word ik altijd blij van al die mensen die ik daar zie sjouwen met dozen. Vaak met handige draagconstructies van touw. Veel gedoe maar van mij mag deze traditie blijven.
Kennen jullie een Kerstpakket?
61 reacties op “Kerstpakket”
Laat een reactie achter
Het is eigenlijk geen jeugd sentiment want me vader was eigen baas en kreeg dus geen kerst pakket.Ik heb 1 keer een kerst pakket gehad van een dealer waar ik zaken mee deed.Het lijkt altijd heel wat, mooi mandje glimmend papier en van dat gekleurde houtwol voor opvullig,maar de totale waarde van wat er in zit valt vaak smerig tegen.Ik zie ze ook wel eens te koop in winkels word ook verschrikkelijk veel geld voor gevraagd en je krijg weinig, ook wel eens een keer een kerst bonus gehad dat is veel beter kan je zelf kopen wat je nodig heb.Omdat ik eigen baas ben krijg ik eigenlijk geen kerst pakket,maar soms wel eens kleinig heden van bedrijven waar je dan zaken mee doet.
Kerstpakket? Ik heb er dit jaar twee gehad. De laatste was wel de leukste. Vol geschenken uit de Derde Wereld. Nou ja, geschenken…
Pfff…Ik ben blij als kerstmis weer voorbij is.(verplichte gezelligheid) Laat de dagen maar langer worden.
Wis en waarachtig ken ik het kerstpakket.
Rond kerstavond leek het wel een bazaar bij ons in huis, vaders kerstpakket kreeg amper de tijd zijn eigenlijke vorm terug te vinden na de grove mishandeling veroorzaakt door te ver opgerekte snelbinders. Dat het daar niet bij bleef was een jaarlijkse zekerheid, minimaal 4 grabbelende kinderhanden sloegen de handen inéén om zo handig mogelijk dit pakket van zijn inhoud te ontdoen. Het ondergesneeuwde karton gaf zich snel gewonnen, boog uiteen en onthulde een ware schat aan blikken, gekleurd cellofaan en ander “machtig spul” gezien door slaperige kinderogen, tenslotte had pa de late dienst en was het een heel gevecht geweest om al die tijd wakker te blijven. In een oogwenk had mijn broer de zak met pindarotsen al veilig gesteld en ik hoor mijn zus nog roepen: Kijk mikado ! terwijl ze een zak zoute stengels onder haar roze pyjama wegmoffelde. Ik zelf eindigde met een zak krakelingen, en dat heb ik geweten….zelfs nu herinner ik me nog hoe misselijk ik was van al die koekjes. Tot op de dag van vandaag draait mijn maag acht keer om bij de gedachte ze weer te moeten eten. Het is net alsof de vorm van het koekje symbool staat voor oneindige afkeer bij overdaad. Ondanks alles keken we er elk jaar na Sinterklaas reikhalzend naar uit.
Voor mij horen kerstpakketten thuis in de categorie “relekwie van een foute eeuw” toen de werkgevers hun werknemers zo slecht betaalden dat ze geen luxe artikelen konden kopen. Een keer per jaar kocht de baas een doos vol met lekkernijen voor zijn medewerkers die daarmee trots thuis aan kwamen zeilen. De helft van de artikelen was vaak zo exotisch dat ze via de categorie “wat een boer niet lust” terecht kwamen in de vuilnisbak.
Overtuigd van deze gedachtengang wilde ik het fenomeen kerstpakketten afschaffen in mijn bedrijf. Het fenomeen was immers uitgegroeid tot een jaarlijkse keuzeronde tussen een of meer cadeaus uit een cadeauboekje, een kist wijn (die je voor de helft van het geld elders slim kunt inkopen) en dat traditionele doperwtenpakket. Menig gezin brak zich een avond lang het hoofd om eindelijk dan maar die reistas of boormachine te kiezen, zodat het gezin voortaan de trotse bezitter was van twee exemplaren.
“Kappen met die onzin en gewoon 50 euro extra betalen”, dacht ik tot er een storm van protest door het bedrijf ging. Mijn mensen willen nog steeds dat ik voor hen een besteding van die 50 euro uitkies. Blijkbaar is dit “relekwie van een foute eeuw” zo’n culturele traditie geworden dat zelfs de moderne medewerker er geen afscheid van wil nemen.
Dit jaar waren de kerstpakketten opgeslagen in een kamer tegenover die van mij, waardoor ik getuige was van het afhaalritueel op vastgestelde tijden. Allemaal blije mensen die een praatje maakten met de secretaresses die het afhalen organiseerden en vervolgens die kamer uitliepen om door mijn open deur “bedankt hè” te roepen. Ik moest regelmatig op mijn lippen bijten om te voorkomen dat er “feodaal hè” uit mijn mond floepte.
Vroeger kreeg mijn vader geen kerstpakket,maar een kerst tulband van zijn baas elk jaar tot na zijn pensionering werd eruitgekeken naar die overheerlijke lekkernij gemaakt persoonlijk door de vrouw van zijn baas.
Dit jaar heb ik er 1 op mijn werk gefabriceerd en dan komen de jeugd sentimenten naar boven, als je voor het eerst zo’n tulband(goed gelukt) uit de oven haald.
Sjaco
Iedereen namens ons een wondervolle kerstdagen!!!
Nou en of. Heerlijk als pa met zo’n doos thuiskwam. Allerlei “luxe” etenswaren die we zelf nooit kochten. Een rond doosje met smeerkaasjes van die lachende koe, gedroogd fruit in een zakje, ragout, soepstengels, noem maar op.
Ik heb het angstige vermoeden dat ik bij mijn huidige baas er geen krijg en ervaar dat toch als een beetje jammer. Het hoort voor mijn gevoel toch bij het kerstgebeuren.
Van vroeger herinner ik me alleen het kerstpakket van mijn moeder, die bij V&D werkte. Een kleine, smalle, hoge doos met een handgreep. En als ze die in huis keken we mee hoe een en ander tevoorschijn gehaald werd, het was net een grabbelton. Een traditie, fout of niet want er zijn vele manieren om geld uit te geven waarvan je het nut in twijfel kan trekken, die ik toch als plezierig ervaar, een verrassingspakket . Als ik het niet zou krijgen zou ik het ook geen probleem vinden.
Al jaren overheerst “thema” mijn kerstpakket, dan weer op kleur , dan weer op basis van een bepaalde eetcultuur.
Er is wel eens voorgesteld op de werkplek om het geld aan kerstpakketten uit te geven aan een goed doel maar dat stuitte op veel weerstand.
Bij de meeste werkgevers waar ik werkte(vanaf mijn 15e) kreeg ik kerstpakketten. Meestal sprak de inhoudt mij als jonge twintiger niet aan, maar mijn moeder wist er wel raad mee.
Toen ik later een 20-tal jongeren in dienst had bij ons bedrijf in vrijetijdskledingzaken kochten wij altijd kadobonnen van winkels waarvan we wisten dat er graag kwamen maar niets kochten vanwege de prijzen(Douglas, Freerecordshop e.d). Ook kregen ze als ze nog thuis woonden een fles wijn voor de ouders.
Mijn moeder werkte vroeger bij verschillende “werkhuisjes” zoals dat werd genoemd en kwam dan met rollades en andere vleessoorten thuis die normaal niet door ons werden gegeten. Echte kerstpakketten waren het meestal niet, maar we genoten wel van die vleselijke attenties.
Kerstpakketten zijn toch een blijk van waardering en doen het bij vele nog altijd goed. In mijn laatste jaren bij een jeansfabrikant had men liever het geld zoals men veelvuldig riep als er een directielid voorbij liep.
Ik vond dat altijd een beetje kleinzielig en onbehoorlijk en erg ontevreden over komen.
Leuk log Eric, bedankt
Mijn vader kreeg geen kerstpakket … maar een Kerstkrans van “Vroon”: een bekende, lekkere Rotterdamse bakker. Mijn moeder sneed er zulke kleine stukjes van dat we er tijden mee deden. Ik vond een krans nooit zo lekker want door de ronde vorm zaten er geen “kontjes” aan ( beetje bekend ? )
Dit jaar kreeg ik weer een kerstpakket van mijn baas : een kerststol, een olielampje, maar echt leuk : een bon van de Wereldwinkel.
Vind ik wel leuk …
Wederhelft kreeg een paar jaar geleden een stapel tijdschriften en mocht er eentje uitzoeken. Dat werd dan omgezet in een jaarabonnement. Kijk daar kun je nou wat mee.
( ps. We kozen “Seasons”, toch geen goedkoop blaadje )
Wel leuk : ik werkte in Amsterdam op een school met veel Marokkaanse en Turkse leerlingen. De vaders van deze leerlingen kregen ook van die traditionele kerstpakketten met dingen die niet mogen : alcohol, varkensvlees en dergelijke. Dat kreeg de meester dan …. hihi ….. was wel prettig.
Toen ik de late jaren ‘70 bij de Gasunie in Groningen werkte, kreeg ik zelf een kerstpakket waar de veelgenoemde pinda’s in zaten maar ook veel blikken vruchten op “hevige siroop” (
), - heavy syrup. Er zat ook altijd een blijvend kadootje bij zoals papierwaren. Wat Bertus kreeg is een meer “up to date” kerstpakket en een jaarabonnement is altijd goed. Geef ik trouwens vaak in mijn eigen familiekringetje, een geschenk dat wekelijks of maandelijks blijft geven.
Kerstpakket krijgen is altijd leuk, we hebben jaren gekent dat we nog met zijn vieren thuis woonden. toen was m’n vader ambtenaar bij de gemeente en part-time leraar, m’n moeder hoofd-conductrice, m’n broer in de tuinderij en ik als student toen nog, ook 2 bij-baantjes, dat kwam neer op 6 kerstpakketten, oh wat hebben gesmikkeld, die kerst, haha.
Ook mijn vader kreeg vroeger geen kerstpakketten omdat hij ook eigen baas was, tsja dat heeft ook zijn nadelen weer he? En mijn moeder hielp mijn vader en ach ja, moeders kregen gewoon geen kerstpakket, stom eigenlijk he? Moeder zijn is ook werken hoor! We misten het ook niet hoor daardoor heb ik een heerlijke jeugd gehad. Ikzelf werk in de Thuiszorg met veel plezier en natuurlijk heb ik van de week ook een pakket gehad, we mochten zelfs kiezen uit twee soorten
mijn partner kreeg er ook een en mijn oudste dochter werkt bij de bakkerij bij ons in het dorp dus die zal ook wel wat krijgen denk ik, ze moet vanmiddag weer werken en morgen de hele dag….drukke tijden voor de kerst!!!!! Ze moet om 7 uur al beginnen tot in de avond 6 uur!!!!! ach, en een extraatje is nooit weg natuurlijk he, ze weten nu wat het allemaal kost enzo en dat is best goed 
Van vroeger kan ik me niets herinneren of er een kerspakket in huis gebracht werd.Mijn Vader zal heus wel iets mee naar huis hebben genomen maar mij zegt het niets.Toen ik ging werken heb ik in het begin nooit iets gehad.Ik werkte bij een gezin en woonde daar ook in huis.En een paar jaar later ben ik voor een uitzendburo gaan werken en daar kreeg je rond kerst een fles wijn als je je geld op ging halen.Toen was ik altijd een beetje jaloers op mensen die je dan zag sjouwen met grote dozen.Mijn man bracht wel elk jaar een goed gevulde doos mee.Soms kon je de helft weg geven maar ik vond het altijd weer een feest om die doos uit te pakken.Toen ik later bij een winkel ging werken kregen we rond kerst altijd 15 gulden te besteden bij 1 bakker.Het was een bakker die luxe dingen verkocht dus had je niet veel voor dat geld.Maar het idee was leuk ook al stak het mij nog steeds dat ik niet zo’n mooie verrassings doos kreeg.Nu …..de laatste vier jaar krijg ik OOK zo’n mooie doos.
Ik vind het echt een feest om die mee naar huis te sjouwen.Ik ben blij dat mijn huidige baas mij elk jaar zo wil bedanken voor de goede inzet van het afgelopen jaar.Ook al krijg ik door het jaar heen ook best wel af en toe een compliment dat ik mijn werk goed doe.Dat pakket zegt dat hij het echt allemaal gemeend heeft.
wat mij nu echt kerstig lijkt is een “foster parents” kindje als kerstpakket, gewoon een briefje met foto waarin uitgelegd word wat er dit jaar van jouw kerstbonus is gedaan voor het kindje, maar ja, dat is natuurlijk erg persoonlijk…….
Enkele jaren terug kreeg ik kerstpakketten van fair trade; een derde wereldprodukt met allemaal derde wereldprodukten en zuidafrikaanse wijn. Tegenwoordig is men daar blijkbaar op teruggekomen want vorig jaar kregen we een pakket met allemaal ingrediënten om pasta te maken ook inclusief roestvrijstalen vergiet en dit jaar stond het kerstpakket in het teken van de Oriëntaalse keuken met wokpan, viek keramieken wokschaaltjes en servetjes, twee flessen bier en verder allemaal vage pakjes. Soms kom ik dingen tegen uit een kerstpakket van lang geleden; produkten die natuurlijk ver over de datum zijn en die ik dus zo in de container kan kieperen. Doodzonde. Lang geleden, minstens 25 jaar terug, dat is dus echt jeugdsentiment, waren de pakketten wat uitgebreider; er zaten toen ook nog dure bonbons in.
Bedenk wel dat het kerstpakket in feite een sigaar uit eigen doos is.
In mijn vader’s kerstpakket zat steevast een netje met walnoten en bij ons thuis werd het in de 70’s een traditie om een dag te plannen en gewapend met een hamer die dingen op de grond stuk te slaan. De stukken vlogen alle kanten op maar werden, samen met de dennenaalden, de rest van het jaar weggestofzuigd
In de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking, en ik schrijf over 30 jaar terug was het geen gebruik dat medewerkers een kerstpakket kregen.
Als directeur van het kinderhuis kreeg ik wel van alle leveranciers in de vorm van eten en dinken een Kerstattentie.
Met het personeel had ik de afspraak, alles wordt verzameld en voor de Kerst onderling verdeeld.
Zo kon een ieder toch met een eigen gekozen kleine Kerstattentie naar huis. Het had iets van pakjesavond.
Mijn vader kwam ook altijd thuis met een kerstpakket, ik herinner me vooral de toastjes, de jam, de pasteitjes en de ragout, dat laatste kwam ook altijd met het kerstdiner op tafel.
Toen ik zelf ging werken kreeg ik de eerste jaren een kerststol mee naar huis met kerst, bij het volgende bedrijf idem dito maar daar waren de kerststollen iets groter en van de ‘echte’ warme bakker. Ik doe al een jaar of 10 vrijwilligerswerk en kreeg de eerste jaren een kerstpakket met geschenken uit de derde wereld (max havelaar koffie enz.) sinds een jaar of 5 krijgen we daar kadobonnen en kan ik zelf bepalen wat ik ervan koop en dat vind ik toch wel fijner.
Mijn vader kwam ook thuis met een kerstpakket, maar wat er in zat, geen idee meer.
Wel werd het pakket onder de boom gestald, en die traditie houden wij hier in eren.
Soms moet ik iets van de hond afpakken wat hij gepikt heeft, en na de kerst gaan we sorteren, of bruikbaar of in de groene kliko.
Dit jaar had ik een erg leuk pakket,en alles in bruikbaar.
Vanavond neem ik mijn kerstpakket mee…..
Ik kan me niet herinneren dat mijn vader een kerstpakket mee naar huis nam, hij was al voor zichzelf begonnen toen ik nog vrij jong was, dus waarschijnlijk vandaar. Dit is dan ook niet echt jeugdsentiment voor mij. Zelf kreeg ik wel elk jaar een kerstpakket, altijd leuk zo’n verrassingspakket. Veel collega’s ontevreden over de inhoud, maar owee als ze het niet zouden krijgen. Met het zelf uitkiezen van je pakket is de magie er wel vanaf vind ik. Het geld aan een goed doel besteden lijkt me dan ook een veel beter idee.
Fijn dat jullie allemaal mijn kerstpakket zo verwelkomen!
Haha, Wout: Lemniscaat als symbool voor overdaad!
Mijn partner heeft een cd/wekkerradio als pakket. Suggestie omdat het personeel zich verslaapt, vroeg ik al.
Ikzelf een High Tea pakket. Heb weliswaar weinig met thee, maar collega’s en partner enthousiast.
Het maakt de boom wel af.
Het kerstpakket hadden wij thuis niet, evenmin de 13e maand….Mijn vaders werkgever was er zo eentje die nooit iets gaf, zelfs geen gouden horloge toen mijn pa 25 jaar in dienst was…..Ooit was er een sketch op dat bedrijf, er was een feest omdat ( geloof ik tenminste ) het zoveel jaar bestond , en die sketch was briljant: zegt een hooggeplaatste werknemer tegen een lagere ander: “Zâg kaerel, wat heb jij dit jaar van je kertbonus gekocht….Ik heb een zeewaardig jacht gekocht en de rest van het geld op de bank in Zwitserland gezet”.
Zegt de ander: ” goh, ik heb een paar schoenen gekocht”. Zegt de ene weer: ” en de rest van het geld?” “Nou,”zei de ander weer, “de rest van het geld heb ik van mijn moeder moeten lenen”….Dit gaf briljant weer hoe er “verdeeld en geheerst” werd in die zaak….Ik geloof niet dat de baas zo gecharmeerd was…..
Zelf heb ik elk jaar bij NS een kerstpakket gekregen….
Kerstpakketten zijn misschien wel aardig bedoeld. Misschien naar een goed doel ?
Of wij thuis vroeger een kerstpakket kregen weet ik niet meer. Wel dat mijn man er een kreeg in de jaren dat hij voor een bedrijf werkte, ik vond het altijd super en ook de kinderen zaten vol enthousiasme te kijken wat er uit de doos kwam. Vooral die met alleen maar etenswaar vonden we leuk (de kadoos die later in de mode kwamen waren vaak niet onze smaak of we hadden het al). Nu is hij zelfstandig, dus geen kerstpakket meer (zelf werk ik in het onderwijs en heb nog nooit een ‘kerstpakket’ gekregen.) Toch jammer, juist het verrassende vond ik leuk. Veel leuker dan die bonnen waar je zelf ietys mee kunt doen. Aan goede doelen geven doe ik ook zonder dat mijn baas dat voor mij regelt wel, dat vind ik zo bevoogdend.
Ik heb het geld wat ik kreeg ipv een kerstpakket vandaag gestort op serious request van 3fm die in een glazen huis zitten op de Neude. Hun slogan is, 30 miljoen landmijnen, daar kun je niet omheen, en dan vind ik eigenlijk ook…
@ria 1968 Je heb eigenlijk wel gelijk.Wij hebben het ook een keer gedaan i.p.v kado,s voor familie leden hebben we toen een koe giet kippen en een ploeg o.i.d voor een arme familie gekocht, via een betrouwbare organisatie.Sommige kado,s van vorig jaar zijn nog niet uit de verpakking want ik heb ze niet nodig.Wij mogen niet klagen,we hebben alles wat we nodig hebben en ook veel wat we willen hebben.
Omdat mijn vader altijd zelfstandige is geweest, kwam hij nooit met een kerstpakket thuis, wel natuurlijk flessen wijn oid van zakelijke relaties……
Daar ik zelf ook zelfstandige ben, NOOIT een kerstpakket gehad, ja ok, ook de flessen hoofdpijn wijn van de leveranciers…….
OOhw ik lieg, vorig jaar (net als 100.000den andere) een kerstpakket gehad van de c1000, maarja daar had mijn vrouw dan ook zegeltjes voor gespaard……
Kerstpakket is voor vele mensen een sentiment en daarom ook een reden dat het nog steeds bestaat. Ik vind het zelf altijd wel een leuk gebaar. Kan me ook niet anders herinneren dat mijn vader ook een kerstpakket mee naar huis nam waar wij gedrieen nieuwsgierig in graaiden om te kijken wat voor lekkers erin zaten.
) Gelukkig zijn de tijden niet veranderd want mijn zoon nam de doos uit mijn handen en heeft hem gelijk open gemaakt om te zien wat erin zat
We hadden van de week een kerstborrel met bij weggaan een kerstpakket, bijzonder dat ik er ook een kreeg want ik werk er pas twee weken
Hoi Madelein, nou dat hoeven ze van mij niet te proberen hoor het pakket alvast open maken maar ze zitten dan wel heel zenuwachtig te wiebelen in hun stoel aan de tafel en dan doe ik net of ik thee ga zetten, nou dan worden ze heeeeeeeeeeeeeelemaal onrustig……
Afg. donderdag met pakket(en) thuis gearriveerd. Mijn eerste Kerst bij m’n huidige werkgever (scheepsbevoorradingsbedrijf)…o.a. 2 dozen bier waarvan 1 meteen weggegeven, div. wijn, mandarijnen (symbolisch voor Kerst maar WTF heeft ‘t er mee te maken??), Kerst-stol, blikje Droste choco.
‘T is goed bedoeld, dat voorop gesteld, evenals de uitgekeerde Bonus, maar ik hecht er geen enkele waarde aan. Ben tevreden met het feit dat ik vastigheid in een leuke baan met leuke collegae heb in een bloeiend bedrijf!
De Kerst-gekte gaat al 15 jaar lang geheel voorbij aan huize Peet B.
Greetzz
Peet
ps @ Bertus: de “kontjes” zitten ook aan weerskanten in een héél brood.
judith vond het juist wel heel vertederend hoe mijn stoere knul van 12 dan ineens weer zo heel “klein”is
Vanavond ben ik Marijke, met de auto gaan ophalen vanuit de Kerstborrel en jaarafsluiting van haar werk.
Op deze wijze komt zij met haar grote Kerstpakket ook veilig thuis,en dat is op een fiets minder gemakkelijk.
Alle mannen in het bedrijf krijgen een pakket.
De vrouwen krijgen een envelop met tekst en foto van het pakket.
Dit wordt in januari 2007 bezorgd.
Er is iets mis gegaan, met de bestelling.
De foto laat zien dat het om koken, schorten en keukengerij gaat.
Marijke merkt op. Dit een een Kerstpakket voor jou als thuismanager nu je met de VUT bent.
Ik ben blij met die pakjesdag in januari.
Ga toch maar morgen Jador voor haar kopen.
Mijn vader kwam altijd vlak voor Kerst thuis met een doos achterop de brommer. Hét kerstpakket! De doos op tafel en nog voor het eten allemaal om de tafel heen om te kijken waarmee we verrast werden. Meestal levensmiddelen o.a. een rond doosje met stukjes kaas in allerlei smaken, paté, thee, blik fruit, servetten en kaarsen ontbraken nooit. We waren er altijd heel blij mee. De doos ging onder de kerstboom en na de kerst werden de spullen opgeborgen. En oja, ook noten, inderdaad met hamer of even tussen de deur (denk om de verf!). tegenwoordig krijg ik van school ook een doos. Ik vind het nog steeds leuk! Weer levensmiddelen en meestal een thema. Dit jaar Italië. Dus dat wordt pasta eten en veel tappenade en olijven. Mmm.
Mijn man krijgt altijd een keuze cheque die meestal wordt omgezet in een wijn pakket. Dat vind hij nou weer lekker. Altijd een leuk gebaar zo’n kerstverrassing!
Jaaaaaa Madelein, mijn jongste dochter wordt volgende maand ook 12 jaar en ze heeft ook al twee maanden verkering (jaja) en dan is het zeker schattig om te zien dat ze toch nog lang niet zonder je kunnen
Van de kerstpakketten van mijn vader van vroeger kan ik mij weinig herinneren. Toen ik zelf ging werken (nog maar 7 jaar geleden) kreeg ik het eerste jaar twee kerstpakketten. Dat was het voordeel van gedetacheerd zijn.
Bij het bedrijf waar ik gedetacheerd was moest je van te voren uit drie cryptische omschrijvingen een keuzen maken. Ik koos voor ontdekking en kreeg een rugtas, een verrekijkertje en een boekje met wandeltochten en nog wat ander grut erin, zoals snoepjes denk ik. Een van de andere keuzes bleek een fles wijn te zijn (ik drink zelf niet dus dat was niks voor mijn geweest) en die derde keuze weet ik niet meer. Die rugzak heb ik nog jaren gebruikt totdat die begon te slijten. En dat verrekijkertje gebruik ik nog steeds als ik in de natuur ben. Dus ik was heel blij met dat kerstpakket.
Van het bedrijf van waaruit ik gedetacheerd was kreeg ik een soort van gereedschapskoffer, met daarin een spelletjesdoos, een kerststol en kaarsen. Omdat ik alleen woon speel ik zelden spelletjes, maar toch vond ik het wel een leuk pakket waar je nog jaren wat aan hebt.
Daarna ben ik bij een ander bedrijf gaan werken, en daar kregen we elk jaar als kerstpakket een compleet luxe doe het zelf kerstmenu voor 4 personen, inclusief bereidingswijze. Nu houdt ik zelf niet van koken, dus ik had er niet veel aan. Wat ik zelf luste hield ik zelf, en de rest gaf ik weg. Met kerst komen we altijd met de hele familie bij elkaar (mijn opa is op eerste kerstdag jarig), dus ik bracht mijn kerstpakket mee en iedereen die wilde mocht erin graaien en meenemen wat ie wou.
De eerste jaren had ik nog geen auto, en ik weet nog dat het een heel gesjouw was om die grote zware en onhandelbare doos (want geen handgrepen) naar de bushalte te krijgen. Normaal liep ik in 5 minuten vanaf mijn werk naar de bushalte, maar met het kerstpakket deed ik er wel 20 minuten over.
Dit jaar werk ik weer bij een ander bedrijf en het kerstpakket spreekt mij hier weer aan. Een stevige weekendtas met porseleinen theepot, een theeassortiment, een badlaken, een doos bonbons, een CD (okee, van muziek wat niet mijn smaak is, maar toch) een doos koekjes en een zak spekjes. Eindelijk weer een kerstpakket waarvan ik het grootste deel zelf houd
In mijn herinnering waren de kerstpakketten waar mijn vader mee thuis kwam altijd gigantisch (komt natuurlijk doordat ik zelf een stuk kleiner was) en zat ik altijd in spanning te wachten tot het uitgepakt mocht worden.
Ik blijf het een leuk gebruik vinden en krijg nog steeds liever een ‘echt’ouderwets verrassingspakket dan moderne kadobonnen of flessen drank etc.
Hoera, er was een kerstpakket. En met nuttige inhoud, niets zal langer als/dan een maand in de kast blijven. Behalve dan de 2 koffiekopjes die er in zaten.
Leuk Roefel!
Prettige kerst!
Roefel, nóg een voordeel van jullie banen! Fijne kerst gewenst, ook voor kk!
@masja, klopt het dat je een tijdje buiten beeld bent geweest qua reacties? Ik zie je naam ineens weer staan en dacht, hé daar he je d’r weer
hoewel kerstpakketten inderdaad eigenlijk onzin zijn, vind ik ze diep in mn hart (ik blijf kennelijk een kind) tóch een beetje errug leuk…
Dank voor deze blog, veel herkenning weer!
En natuurlijk (zonder pakket):
Goede kerstdagen voor alle meelezers
Rick, klopt. Ik heb een nieuwe baan die ontzettend veel van mijn tijd vraagt, maar nu is het kerstvakantie, dus ik heb weer tijd!
Ik kan mij niet meer herinneren dat mijn vader thuis kwam met een kerstpakket, daar was ik waarschijnlijk te klein voor.
maar ik herinner me wel de kerstpaketten die wij echt IEDER jaar trouw kregen van zijn werkgever (grafische bedrijfsvereniging) na mijn vaders overlijden.
Het waren altijd supermooie pakketten
Voor die tijd ook erg orgineel: nooit zomaar een doos met cadeau’s en lekkere spullen, maar altijd was de verpakking zelf ook een cadeau…een koffer, een rieten mand, een sporttas..noem maar op.
Ook zat er steevast een mooi stukje gereedschap in…die mocht ik altijd hebben. Ik nam immers de “mannentaak” vaak op mij in onze “vrouwenhuishouding” Banden plakken, kozijnen schilderen, tuinonderhoud ed. Was ook de enige die dit thuis leuk vond.
Het mooiste van alles vond ik echter dat we via dit jaarlijkse kerstpakket toch nog ieder jaar iets tastbaars van mijn vader hadden.
Dat jaarlijkse kerstpakket voelde letterlijk en figuurlijk als een cadeautje uit de hemel!
Mijn vader werkte bij de scheepswerf Wilton Fijenoord en elke kerst nam hij een rollade mee. Dat vond ik fascinerende dingen, zo met dat touw en zo. Alleen met de Kerst was er rollade bij ons thuis. Later begreep ik dat hij er met een ploegje zelf voor had gespaard, door elke week een bepaald bedrag opzij te leggen. Ook kreeg hij van onderaannemers drank thuisbezord, goede cognac in een houten kistje. Van de baas zelf kreeg hij een dertiende maand, geloof ik, maar geen pakket.
@roefel: Het is ‘langer dan…’ en ‘zo lang als…’
Sandra, wat een attent en lief gebaar van het bedrijf waar je vader werkte!
Ach, die kerstpakketten toch. Elk jaar was deze vroeger standaard gevuld met een fles wijn en/of jus d’orange, toastjes, iets van kaas, (kaas)koekjes, iets van chocolade, snoep in blik, etc. en vooral veel kunstmatig hooi ter decoratie en opvulling. Toch was je er elke keer weer als de kippen bij om te kijken of er niets van je gading in zat. En het was natuurlijk geen verassing dat dat elk jaar ook gewoon zo was. Vaak was er van tevoren al bekend wie de fles wijn kreeg als deze er in zat (altijd) of wie de kaas etc. kreeg. Het oude vertrouwde kerstpakketje wat je na een jaar hard werken kreeg kon je gewoon altijd van op aan. Geen verassingen, maar toch was het elk jaar weer de grootste verassing. Tegenwoordig wordt vooral veel sier gemaakt met prachtig verpakte state-of-the-art kerstpakketten of grote dozen met weinig inhoud. Zo heb ik bijvoorbeeld al meegemaakt: een aantal zeer dure flessen wijn of diverse soorten exclusieve dranken in een prachtig vormgegeven pakket. Een lust voor het oog, maar wat als je geen alcohol lust? Of een zeer grote doos gevuld met een goedkoop fabrikaat aluminium prullenbak. Zeer triest was dat. Een gegeven paard kijk je niet in de mond zo heb ik ooit eens geleerd, maar dit was te erg voor woorden. Duidelijk een werkgever die alleen aan zijn eigen portomonnee dacht en niet aan zijn personeel. Geef dan maar liever niets. Het vleespakket heb ik ook al eens meegemaakt. Daar waren de vegetariërs en veganisten in het bedrijf wat minder over te spreken. Ook het “honderdje” gestort op de bankrekening of het wokpakket/pastapakket heb ik al eens mogen ontvangen. Daar kun je al weer heel wat meer mee. Toch verlang ik stiekem wel weer eens naar zo’n simpel ouderwets kerstpakket in kartonnen doos met voor elk wat wils. Niets spectaculairs, maar wel met zijn allen tijdens de kerstdagen genieten van de inhoud.
Wat de kerstpakket betreft kan ik kort zijn. Die geef ik al een jaar of erg lang aan een daklozen opvang.
En weer zijn we een jaartje verder en volgende week zullen we allen wel weer een kerstpakket krijgen, ik heb uiteraard een uitnodiging gekregen voor a.s. donderdag van mijn werk om natuurlijk het pakket te ontvangen en om te horen hoe goed het allemaal weer gegaan is dit jaar! Een borreltje, pindaatje en knappe kleding die je eventjes voor twee uurtjes aantrekt om vervolgens daarna weer naar huis te rijden en lekker mijn huispak weer aan te trekken……net de kerstboom ook opgezet, een echt blauwspar en hij ruikt erg lekker!!!!
Voor het eerst mocht ik niet helpen van de meiden, ik moest gaan zitten, zij hebben hem opgetuigd, lief he???? Moeder heeft een vrije dag en denkend van: wat zal er dit jaar weer in mijn kerstpakket zitten
Voor ons geen kerstpakket, gezien onze werkzaamheden (zelfstandige en onderwijs), maar nog 1 drukke week en daarna vakantie en daar ben ik heel blij mee!
Mijn vader heeft nooit een Kerstpakket gekregen, logisch als je eerst zelf directeur bent van een bedrijf en later zelfstandig ondernemer.
Maar….in de glorie tijd bij Texaco Rotterdam(zelfde oliemij. als Eric’s vader???) kregen we meestal een bonus en een pakket(je). Als je het geluk had (en dat had ik) dat je op de verkoopafdeling werkte, kreeg je van relaties ook nogal wat. Vaak werd dan door de managers een gedeelte van de ontvangen flessen, kalenders en agenda’s onder de ‘minder’ bedeelden verloot. En zo was iedereen weer blij.
Maar de ervaring leert ook dat mensen vaak niet blij zijn met het pakket….heb zelf ook ooit die pakketten voor personeel moeten bestellen en wat je ook doet, je doet het voor een aantal mensen nooit goed. En dat is jammer.
Mijn man is ook zelfstandig ondernemer (maatschap met 12 man/vrouw), maar zij verwennen zich toch jaarlijks met een kerstpakket.
Donderdagmiddag ga ik mijne ophalen, ik ben van de benieuwde wat er dit jaar bedacht is.
Ja maar Joke, destijds was de tijd denk ik anders; laat je nog even weten wat voor leuke/lekkere dingen erin zaten?
Toen wij nog onze kledingzaken nog hadden kochten we voor de jongens en meiden meestal wat kadobonnen. Het eerste jaar hadden we namelijk kerstpakketten gekocht voor de dames en heren, maar we kregen klachten dat het meeste lekkerder werd gevonden door hun ouders. Wij vonden dat het niet de bedoeling was, dus het jaar daarop kadobonnen gekocht en dat werd erg gewaardeerd.
Later deden we er ook nog wel eens een bonus bij of we gingen op een zondag met iedereen( 15 man)met het vliegtuig op en neer naar London. Dat waren altijd gezellige momenten.
Eric Erres moet zijn cadeau op internet uizoeken… tjonge, tjonge, daar wordt hij blij van in kader van kerst
Ja, ik ook Eric E, ik mag ook via internet wat uitzoeken, heb een boekwerkje mee met wat ik zou willen hebben via http://www.mijnpluim.nl
Ach, is weer eens wat anders he, en trouwens, Arnold, mijn vriend heeft wel een pakket gekregen, allerlei lekkers!
Mijn kerstpakket bestond uit een koel/schoudertasje (handig voor als ik naar het strand ga) met lekkere inhoud en daarbij een pracht badlaken om op het zandstrand te liggen. Ben warempel dit jaar blij met mijn kerstpakket
Mijn via internet gekozen pakket moet nog bezorgd worden…
Het was vroeger toch een goed gebruik dat de weduwe van een werknemer een kerstpakket bleef krijgen van de werkgever? Ik vraag me af of dat tegenwoordig nog voorkomt.
Ik krijg elk jaar een kerstpakket van mijn werkgever en soms zitten daar heel aardige en bruikbare dingen tussen.
Jawel hoor Grompie, mijn broer is bijna 2 1/2 jaar geleden overleden, was pas 40 jaar en mijn schoonzus blijft het allemaal krijgen en ook van alle activiteiten blijft zij op de hoogte en de drie kinderen mogen ook altijd met van alles mee blijven doen……..zolang ze willen natuurlijk, ze zijn nu nog erg jong.
Ik weet niet of het in elke branche zo is maar hier is dat dus wel het geval!