Uit de gereedschapskist van mijn vader
Link naar dit artikel Op zondag 7 januari 2007 geschreven door Marty
Niet alleen in de kist ook in de meterkast lagen talrijke stukken handgereedschap voor de diverse klussen, een oude handzaag bijvoorbeeld , nog met zo’n mooi gevormde, houten handgreep, beetje verroest en vooral bot. De nieuwe zaag met geharde punten bood uitkomst pfff.
Mooiste stuk vond ik de handboor zoals die op de foto staat, een boor met een geheim vakje, want het handvat was hol en bevatte enkele boortjes. Als kind probeerde ik wat in stenen in de tuin te boren en dit lukte maar een beetje , toch schijnt mijn vader de boor echt gebruikt te hebben.
Begin jaren 70 kwam het doe-het-zelven in zwang en mijn vader ging gewapend met het handboek “Ik doe het zelf” menig karwei te lijf, onder het mom van dat het ook goedkoper was. In ieder geval kwam er een Vendex- electrische boormachine in huis, wat een flinke verbetering betekende. En de eerste generatie Stanley-klauwhamers en messen. Heel het gezin was dan in de weer tijdens een klus, het doehetzelven begon bij mij dan ook al op jonge leeftijd. En er werd veel met hout gewerkt, alles ging in het hout vroeger.
Een ander merkwaardig gereedschap was de pompschroevendraaier, een soort semi-automatisch gereedschap waar je flink op moest duwen waardoor vanzelf de schroef in het karwei draaide. Kortom een onding, overigens ook weer voorzien van hol handvat voor bitjes.
En zo hadden we nog meer ouderwets gereedschap dat nog werkte zonder electriciteit. Echter moderne bouwmaterialen vragen om veel zwaarder en harder gereedschap. We redden het niet meer met handboortjes. Na de ervaringen met klussende vaders en vrienden heb ik me voorzien van een groot arsenaal aan gereedschap waarmee ik van tijd tot tijd karweien in en rond het huis te lijf ga.
Waarmee gingen jullie een karwei te lijf?
22 reacties op “Uit de gereedschapskist van mijn vader”
Laat een reactie achter
...
Mijn vader heeft niet zoveel gereedschap en hij heeft daarbij ook nog de gereedschapskist van zijn vader geërfd maar bij elkaar is het een bijeengraapt zootje waarvan ik later, als ik dat op mijn beurt weer allemaal erf niet zal weten wat ermee te doen. Zelf heb ik uitstekend gereedschap in een professioneel ogende metalen oranje gereedschapskist; ik heb o.a. een elektrische schroevendraaier, een beton/klopboor een hele verzameling hamers en ga zo maar door, twee waterpassen (die ik eigenlijk nooit gebruik)
Als ik aan het gereedschap van mijn vader denk, dan ruik ik ook meteen de geur van roestig metaal.
Dat gereedschap was in de ogen van velen slechts roestige troep, maar voor mij was het vroeger een aandenken aan mijn vader. Kon als kind dan ook behoorlijk boos worden op mannen in de buurt die zonder mij te vragen dit gereedschap zomaar even leenden. Er zat immers later ook mijn gereedschap bij (oa uit kerstpakket)
Dat werd altijd maar gek gevonden…een meisje die gereedschap heeft???? Ik vond het heel normaal…iemand moest immers de manneklusjes bij ons thuis doen (mijn jongste broertje had twee linkerhanden)
Mijn broertje dacht vroeger trouwens alles z’on beetje te kunnen repareren met één stuk gereedschap “DE HAMER” hahahahaha…zelfs banden plakken! Werd ie vaak mee gepest
Wij gebruikte heel wat gereedschap van vader op jongere leeftijd voor hutten bouwen en later skelters met motoren en dergelijken.Ik heb nu een grote werkplaats vol met allerlei soorten gereedschappen voor hout en ijzer,electries of hand gereedschap.Mijn kinderen mogen het ook gebruiken als ze het maar terug leggen (wat niet altijd gebeurt)maar ze mogen nog niet aam de tafel zaag komen.
Die handboor op het plaatje hadden wij ook. Ik mocht trouwens nooit ergens aankomen
Mijn vader was niet zo’n klusserd maar hij kon altijd wel iemand die het voor ons deed.
Mijn vader en een gereedschapskist….daar kan ik me geen voorstelling van maken.
Mijn vader was een schat en had zijn talenten, maar had twee linkerhanden als het op technische zaken aankwam.
Mijn moeder was de techneut in huis en deed de kleine reparaties,en bijvoorbeeld witten en behangen.
Was er een grotere klus, dan kwam er iemand van buiten, professioneel of een oom of een handige overbuurman.
De laatste heeft eens de elektrische bedrading in ons huis vervangen, hij schrok van de slechte staat daarvan, levensgevaarlijk scheen het geweest te zijn.
De handboor, zie ik nog zo voor me. En later een elektrische boor, van Black & Decker, een sinterklaaskado meen ik. Op de boerderij hadden we natuurlijk veel stukken gereedschap en alles wat hangen kon hing netjes aan de muur op dezelfde plek zodat vader alles kon vinden als hij haast had. En haast had hij tijdens de oogstdrukte nogal, vooral als er dan iets stuk ging. Als kinderen zaten we wel overal stiekem bij, wat hebben we vaak iets “geleend” en voor de onjuiste doeleinden gebruikt… Ik “verfde” mijn kamer eens met menie…
Ik keek eigenlijk nooit tussen het gereedschap van mijn vader. Hij had zijn eigen autoschadebedrijf en dus zijn eigen werkplaats met allerlei gereedschap om auto’s uit te deuken enzo en denk maar niet dat je daar aan mocht komen, alles moest precies zo blijven liggen. Toen hij 55 werd (nu 13 jaar geleden) kon hij al na 40 jaar werken in de V.U.T (vervroegd uittreden dus) en kon hij eindelijk zijn gereedschap uit die werkplaats die inmiddels verkocht was in zijn schuur hier thuis ophangen enzo en nu 13 jaar later ligt het nog op precies dezelfde plaats…..inmiddels zijn er natuurlijk kleinkinderen en af en toe mogen die nu ook gebruik ervan maken, mijn meiden niet,die houden er niet van, maar wel de kids van mijn broer, die heeft 2 jongens van 10 en 7 jaar en dan is het interessant natuurlijk als opa zo’n grote schuur heeft met al dat gereedschap
Zo’n handboortje als op de foto heb ik trouwens ook gehad, ik vond het onhandige dingen; je moest echt kracht zetten om het goed te kunnen gebruiken, lang leve de electrische boren! Een keer was dat boortje zo roestig dat ik het een nacht in een bak met cola heb laten weken want je hoort wel eens van die verhalen van roestige spijkers dat alle roest eraf geweekt is als je ze enige tijd in cola laat weken. Nou, het heeft echt niet geholpen; het middel was erger dan de kwaal en ik kon die handboor daarna meteen weggooien.
@ Frank, dat met die roest die zogenaamd in cola zou oplossen klopt volgens mij ook niet. Hebben we laatst hier thuis eens geprobeerd met nul resultaat
Ik herinner me ook nog, dat we vroeger thuis, voor de grote klussen vaak mijn oom inschakelden. De jongste broer van mijn moeder. Die man had enorm veel gereedschap zeg.
Toen het tijdperk van de centrale verwarming aanbrak, kwam hij deze dan ook bij ons aansluiten. Heerlijk …eindelijks een warme slaapkamer
Om deze verwarming aan te sluiten, dook mijn oom met een emmer vol met gereedschap, de kruipruimte van ons huis in (eng gat brrr). Toen hij onder het huis klaar was, liep hij met die gereedschapsemmer nog even naar onze slaapkamer, om daar de radiator te controleren. Alles was oké, totdat wij ’s avonds naar bed gingen. Want ik dacht dus dat mijn zus een geintje met mij uithaalde door z’on grote plastic spin uit z’on automaat, met een speld op de muur boven mijn bed te pinnen. Hard lachend wilde ik die vette nepspin pakken om bij mijn zus onder d’r hoofdkussen te stoppen. Ik zie nu nog hoe ik (in slow motion) mijn hand uitsteek naar die harige “plastic”spin……ging ie ineens LOPEN
Dit enorme beest was dus blijkbaar onder ons huis in die emmer met gereedschap geklommem, om er op onze slaapkamer weer uit te wandelen.
Hysterisch heb ik nog tot drie uur ’s nachts in onze keuken gezeten, ik durfte niet meer naar mijn slaapkamer terug!
Schrijf het van je af Sandra, een log over de spin… op de bagagedrager van de fiets
Idd Marty: fascinerende stukjes gereedschap. Die schroevendraaier hadden wij niet zelf maar ken m wel.
Mijn broer heeft die boor lang en intensief gebruikt. Pas als een klus klaar was kocht hij het betere meer geschikte gereedschap
Die logica is mij altijd ontgaan 
Heb zelf altijd aan Sint gereedschap gevraagd voor als ik ooit ga klussen
ops:
Ik had/heb niet zo’n klussende vader, hij was/is meer van het tuinieren, dus een uitgebreidde gereedschapskist had/heeft ie niet.
Wel had ik een enthousiast klussende schoonvader. Al het oude gereedschap van hem en daarvoor van zijn vader heeft mijn man bij zijn overlijden georven.
We hebben daardoor een dubbele hoeveelheid spijkerbakken, zagen en schroevedraaiers.
Het boorgeval van de afbeelding hebben wij ook, mijn man wil deze graag weggooien, ik vind ‘m wel heel grappig om te bewaren.
Regelmatig wordt de gereedschapskist van mijn man uitgebreid door mijn man, hij kickt nl op al die zogenaamde handige en nog betere apparaten.
Leuk voor onze jongens, hebben ze later ook weer iets leuks om te erven
Die boor ken ik inderdaad nog, en volgens mij ligt precies zo’n zelfde exemplaar hier ook op zolder, ook die schroevendraaier is wel eens in mijn handen beland.
Het waren inderdaad onhandige gereedschappen. Ik heb mijn Moeder (die alle klussen in huis deed ) ook menigmaal horen mopperen op dat onhandige gereedschap.
Een echte gereedschapkist had m’n pa niet, maar die handboor hadden we zéker wel! Een interessant ding vond ik dat altijd. M’n pa had wél gouden handjes, maar met de verfkwast en met knutselen. Grote verbouwingsklussen waren er niet bij…
Mijn vader had zo’n mooie blauwe metalen gereedschapskist. (Had hij trouwens gewonnen bij een loterij). De kist was prachtig en maakte veel indruk op iedereen die het in ons schuurtje zag staan. In de kist zaten echter alleen maar een roestige schroevendraaier, een hamer (met provisorisch gerepareerde steel) en een houtschaaf die al net zo roestig was als de schroevendraaier…. Mijn vader had twee linker handen en liet mij de klusjes opknappen toen ik oud genoeg was. Op mijn aanraden kwamen er boormachines meer schroevendraaiers etc… De gereedschapskist (nu meer dan 40 jaar oud) staat nu bij mij in de schuur met daarin de roestige schaaf, hamer en schroevendraaier als aandenken aan mijn vader.
Misschien een tip voor een nieuwe log:
oude volkswijsheden zoals roest oplossen in cola. Bevroren slot openen met cola, puistjes van etenswaren (Chinees, kaas etc.)
Mijn vader had overal een oplossing voor. Hij bedacht van alles, was erg vindingrijk. Natuurlijk ontbrak de gereedschapskist niet. Overvol en alles zat er in. Evenals zijn schuurtje trouwens. Heb ik al eens over geschreven. Na het overlijden van mijn vader afgelopen zomer staat alles er verlaten bij. Soms gaat iemand wel eens even opzoek naar een tangetje of zo. Niet te vinden! Op een keer gaan we wel eens ruimen. De hele schuur is een foto waard. Het mooiste gereedschap vond ik trouwens de figuurzaag. Mijn vader had de handgrepen van zijn gereedschap trouwens metalic blauw geverfd, herkenbaar als iemand eens wat leende….
de pompschroevendraaier werd begin jaren 80 nog veel door de timmermannen in de bouw gebruikt,zelf werkte ik toen als electricien in de bouw wij sloegen de schroeven gewoon met een hamer in het hout(alle leidingen in zicht moesten geschroefd zijn)een paar jaar later kwamen de schroefmachines eerst nog gewoon met een snoer later met een accu zoals we die nu kennen dat was toch wel een hele verbetering
wie kent er ook nog de booromslag ook een handboor om grotere gaten in hout te boren
20 minuten per gat dat kunnen we ons nu niet meer voorstellen.ik kwam laatst nog bij het opruimen van de zolder voor de verbouwing!
het grote doe het zelf boek tegen dit stond
vaak in de boekenkast van doe het zelvers in de jaren 70.
Net als bij Lia…… de gereedschapskist is nog steeds van mijn moeder……
V.w.b. de technische zaken zoals stekker aan snoer zetten, dat hebben we van moeders geleerd.
Het enige wat mijn vader heel goed kon/kan is bandenplakken, maar als zijn band lek is nu brengt hij hem naar de fietsenmaker.
De boor en pompschroevendraaier jaaaa! die zit nog steeds in de gereedschapskist van mijn moeder. Ook nog een la vol met metalen sigarenkistjes met alle soorten schroeven, porseleine kroonsteentjes….
Het mooiste is de soldeerbout….nog van haar vader geweest.
Als ik in nederland ben kijk ik altijd even in de gereedschapskast…. jeugdsentiment!
Ik keek vroeger altijd mijn ogen uit in de “schuur” (cq werkplaats) van de vader van mijn vriendin.
Echt supergeorganiseerd. Aan het plafond hingen wel honderden glazen jampotjes die met de deksel aan het plafond vast zaten geschroeft.
In die glazen potjes zaten netjes de schroefjes, moertjes spijkertjes op grootte geordend. Wat je nodig had kon je zo van het deksel afdraaien…handig zeg!
Tja…z’on opgeruimde schuur bestaat dus ook
Was leuk om zelf toen wat te hebben toen ik een prijsvraag won, een kleurwedstrijd waaraan op deze site verder een onderwerp is gewijd: het meedoen aan wedstrijden enzo
Kreeg toen een pakket gereedschap mee en toen was het leuk even te figuurzagen, maar ach da was tijdelijk. Zo goed was ik er nie in
M’n vader werkte in een fijn-mechanische fabriek, als er thuis wat te klussen viel, kon hij professioneel gereedschap lenen. Alleen had je in die tijd nauwelijks de hoeveelheid aan klusapparatuur, die ons nu omringt. Als er een gat in de stenen muur moest komen ging dat met een ronde beitel van Rawl en werd er een Rawlplug in gestopt. Voor grotere gaten werd een zgn. holle beitel gebruikt en pluggen maakte je zelf van een restje hout, dat je met een mes rond en taps maakte en in de muur ramde. Voor timmerwerk werd er een oom ingeschoren, die was meubelmaker. De gereedschapskist van m’n vader was letterlijk een kist, van hout. Daar zaten een blokschaaf in, een hout- en een metaalzaag, hamers, tangen en wat steeksleutels, het meeste voor het repareren van fietsen. Pas toen ikzelf ging klussen, heb ik electrisch gereedschap aangeschaft. Met het gereedschap dat ik recentelijk heb aangeschaft nadat ik met de VUT ben gegaan kan ik op professioneel niveau me helemaal uitleven op m’n hobby houtbewerken.
Die handboor heb ik ook, evenals een soldeerbout die je op/in de kachel moest verhitten. Beide zijn van mijn vader geweest.