Stinkertjes
Link naar dit artikel Op maandag 22 januari 2007 geschreven door Eric Erres
Een vraag die ik nog steeds heb, na 35 jaar, is: waarom liggen er veters in de goot?
Zo nu en dan, gingen we stinkertjes maken. Vaak in het voorjaar, want je hebt wel zon nodig voor het vergrootglas. Volgens mijn broer lagen er altijd wel veters langs de stoeprand. Hup, de wijk in, dus.
En inderdaad: wat ik mij kan herinneren vonden we altijd wat we zochten. En als kind was je daar blij mee en niet verbaasd. Dat kwam later. Tot de dag van vandaag. Want: waarom, waarom?! Waren de kettingkasten van de fietsen vaker open? Kwaliteit van de veter minder? Gooide men vaker afval op straat? Prostitutie? Meer veterschoenen? Gingen schoenen langer mee? Meer biceps? Liggen ze er nu nog steeds, maar let een volwassene daar niet meer op? Kortom: een nutteloze vraag die al die jaren in mijn hoofd zit en die ik nu met jullie mag delen. Prettig.
En vertel er gelijk even bij wat jullie met stinkertjes deden. En niet stiekem naar dat vergrootglas gaan zoeken, hè?! 
25 reacties op “Stinkertjes”
Laat een reactie achter
...
Wel Eric, ik zou totaal niet weten waar het over gaat met stinkertjes…en veters vind en vond ik ook niet in de goot. Wel altijd…1 sok, nooit 2. Of 1 schoen, nimmer met een 2e tesamen.
Ook dat heb ik vroeger nooit mogen doen
Wel naar gekeken als jongens stinkertjes gingen maken. Toen mijn jongens klein waren heb ik samen met hen ook eindelijk stinkertjes kunnen maken. En met oude kranten is ‘t ook erg leuk. Veters waren vroeger van matige kwaliteit, trok je snel kapot, nu zit er ws een toevoeging van een kunstvezel in de veters.
Tegenwoordig vallen me die zielige handschoenen langs de kant van de weg op. Altijd één, vies en platgereden. Mijn zonen hebben ook een laatje met eenling handschoenen, hadden ze maar een koordje aan hun hanschoenen moeten doen. Weten jullie nog wel die bengelende handschoenen uit de mouwen van je jas?
Onbegrijpelijk verhaal
Maar wat een pret hebben we met smeulende veters gehad, het verschijnsel had geen naam voorzover ik me herinner. Ook het vergrootglas werd door ons opgroeienden ter hand genomen om een vernietigende lichtstraal los te laten op een waslijst van mogelijk brandbare produkten 
En het smeulde prima allemaal.
Misschien is een aansteeklont iets voor je Eric.
Ja, smeulende veters, ik ruik ze nu nog. Een soort vorm van wierrook maar dan anders hahaha
Wat smeulden die dingen lang en om de zoveel tijd even aanblazen.
Wat ik met een vergrootglas heb gedaan heb ik al eens neergeschreven, het leverde in ieder geval geen fanmail op, maar….ik heb geen hekel aan spinnen
Het zou zo maar aan mij kunnen liggen Eric, maar ik snap niet zoveel van het verhaal. Het zal toch niet zo zijn dat ik in mijn jeugd iets hebt gemist waardoor ik nu een manco heb in mijn sentiment?
Ik dacht toch werkelijk overal bij geweest zijn in de laatste 46 jaar, maar dit ken ik echt niet.
Niet met veters, maar met een vergrootglas heb ik wel geprobeerd van alles in de fik te steken, zoals papiertjes en herfstbladeren. Maar het wilde niet echt fikken, daar had ik dan te weinig geduld voor. In elke mens schuilt iets van een pyromaan.
Wij noemden dit een stinkveter. Tegenwoordig wordt dit volgens mij nooit meer gedaan. Maar ja er zijn ook bijna geen schoenen meer met veters. Ik merk in mijn omgeving, dat er diverse kinderen zijn die geen schoenen meer kunnen veteren, omdat ze altijd schoenen dragen met klittenband. Is volgens mij een gebrek aan de opvoeding.
Het verhaal van Eric is mij wel duidelijk hoor! Maar met het woord prostitutie kan ik niks mee. Verklaar @Eric Erres!
@Adrie: volgens mij ‘moeten’ ouders het fenomeen branden met het vergrootglas doorgeven aan hun kinderen Lekker samen met de kids op een zonnige dag veters, kranten of mieren (sorry!) branden
Nee, wij waren niet zo creatief met veters.
en ook niet met mieren, of met vuur,althans niet op die manier.
Ik ben ooit als grietje van 10, woedend en voor de duvel nog niet bang, ooit een buurjongen van rond de 15 jaar aangevlogen omdat-ie een levende kikker aan het mollen was.
Hij ging jankend op huis aan………………nooit meer last van gehad.
De veters langs de stoeprand roepen wel jeugdsentiment bij me op, maar ik had er totaal geen idee van dat die in de fik gestoken werden door kinderen.
Wat die biceps met die veters te maken hebben snap ik ook niet trouwens
Biceps => spierkracht, waren vroeger de biceps sterker ontwikkeld dan tegenwoordig waardoor die veters alsmaar stuk werden getrokken @Eric Erres?
Een fantastisch verhaal om uren over na te denken …. moet denken aan de tekst van “White Rabbit” van Jefferson Airplane. Allebei waarschijnlijk in een typische stemming geschreven.
Oh ja, heb nooit wat met veters gedaan …. behalve strikken.
Zoals je aan het fotootje ziet @Bertus, draai ik heel veel Tangerine Dream 1974/75
Zo’n veter hoort thuis in het rijtje: fietsklepper, stuiver op de rails, portomonnee trekken, belletje trek, etc. Pietje Bell vermaak dat verloren gaat. Een vergrootglas hebben kinderen niet meer omdat ze geen zegels meer sparen!
Dacht toevallig dit weekend aan die was-lucifers die je in bepaalde perioden van het jaar had. In doosjes met een fotootje van Madrid, Wenen of het Colosseum van Rome.
Uitvouwen en dan een stinkbommetje van maken. Had ik maar zo’n doosje bewaard maar misschien bestaan ze nog wel?
@Joke: geweldige uitleg! Weet je nog: tekstverklaren bij Nederlands!
Prostitutie: ooit aangeschoten bij een prostituee geweest..? Ze gaat heus niet wachten op je schoenen dus op het stoepje dan maar…
Zo goed? Anders vragen jullie het maar hoor
@Eric Erres: nog 1 vraag: wat heeft nou die prostituee met die veters te maken als hij zijn broek toch aanhoudt en niet zijn veters in de haast los maakt en misschien kapot trekt?
Of springen de veters van heftige emotie uit zijn schoenen ofzo? Of vonden jullie iets anders in de goot wat met prostitie te maken heeft en wat jullie gebruikten om te branden? Ik snap ‘m dus niet, sorry,ben een beetje blond
@Joke, ik leg het nog wel ns uit
Jij bent blond maar ik heb m’n dag ook wel ns niet met schrijven
@Eric, was ie lekker die joint tijdens het typen hahaha
Complete abacadabra maar wel grappig, als je maar gelukkig bent, toch?
Volgens mij is deze kinderbezigheid volledig aan eindhoven voorbij gegaan. Het zegt me niks. Ja, wel mieren en kranten verbranden en zo met een vergrootglas, maar specifiek een veter? Nee, ik ben dus nog maagd op dit gebied…
Ik moest verschrikkelijk lachen om $teven1970!
Vooral die zwart gedrukte letters in de krant waren prima weg te branden en ach ja, die arme miertjes….aangezien kokend water er overheen niet altijd lukte om die mierenmassa weg te houden in de zomer pakte ik de vergrootglas ja en dat geknetter vond ik mooi!wat een dierenbeul he? 
Mieren en kranten verbranden….ik deed precies hetzelfde
Ik denk dat veters branden begonnen is bij gebrek aan iets brandbaars. Schoenen met veters had je bijna altijd in die tijd aan, en tot ongenoegen van je moeder ging je op de veters van je schoenen branden. Dat brandde goed, en omdat deze lekker brandden zag je ‘opeens’ die veters op straat/ in de goot liggen zodat je niet meer op je eigen schoenveters hoefde te branden.
Toen ik met mijn kids veters ging branden deed ik dat met de veters die ik bewaarde uit de te klein geworden schoenen van hen en stuk getrokken (wat een biceps had/heb ik
) veters. En ik heb die bos met veters nog steeds liggen bij de schoenpoetsdoos. Het leuke is dat ik nog weet uit welke schoentjes die veters komen 
Het leuke is dat ik nog weet uit welke schoentjes die veters komen
@Joke: over nutteloze kennis gesproken…
Ja @Eric Erres: ik weet heel erg dat ik een geheugen heb voor onbelangrijke zaken. Mijn zus heeft dit ook, en samen liggen we dan ook weleens in een deuk omdat we de meest idiote dingen kunnen herinneren die absoluut niet belangrijk genoeg zijn om te bewaren in je hoofd
Judith: Wat hier perfect bij aansluit; als we vroeger klaar waren met BBQ-en dan ging ik altijd ‘mierencrematoriumpje’spelen. Vaak was dat in de vliegende mieren-tijd, en dan overal die mieren zoeken en hup! op de smeulende kolen deponeren! en sommigen werden dan dik en klapten. En af en toe een miljoenpootje erop die je onder de rotsplantjes vandaan had. nondeju, wat stonken die dingen zeg! En sommigen knetterden erg hard!
Ja de fluitketel die opging om t kokende water over een kudde mieren te gieten, heerlijk! Ja als kind vond je dat toch gewoon bere-interessant?! En dan kijken hoe ze crepeerden. Ik heb daar nooit iets fouts ingezien. ben toch tot een enorme dierenvriend uitgegroeid!
Jaaaaa, stinkveters. Man, wat een lucht. En als de veters op waren dan ging je met het brandglas naar sommige fietsen toe. Want vele daarvan hadden rond het stuur een soort geribbeld zwart mica dat ook fantastisch ging branden en stinken.
Ik heb ooit nog eens flink mijn vinger verbrand met zo’n veter. Jongens uit mijn klas staken ze heel stoer aan en hielden hem zo lang mogelijk vast. Ik dacht ook stoer te zijn maar hield hem iets te lang vast. Ik mag nog dagelijks het litteken aanschouwen
Veters maken de schoen (wat is hij zonder), maar nooit heb ik er een aansteker onder gehouden. Jongens die bij mij in de buurt woonden haden ouders met een garage en staken wel eens stukken autoband in brand, samengebonden met elastiek. Dat gaf enorm veel rook. De revolutie denkt “Waar rook is, is vuur.”