Kinderlokkers
Link naar dit artikel Op zondag 4 februari 2007 geschreven door Frank Faber
Voor kinderen schuilt er in de wereld helaas veel gevaar en mijn moeder drukte haar kroost op het hart vooral niet met vreemde mensen mee te gaan of snoepjes van ze aan te nemen. “Die mensen zijn een beetje ziek!” zei moeder dan.
Goed, toen ik als kind op straat speelde dacht ik daar verder niet meer aan en gelukkig zijn er geen noemenswaardige dingen gebeurd.
Toch had die waarschuwing wel degelijk indruk gemaakt want mijn opa, die ik niet zo vaak zag, omdat hij in Zwitserland woonde, wilde mij ergens mee naartoe nemen. Waarop ik met een benepen stemmetje bij mijn moeder informeerde of Opa vreemd was, tot grote hilariteit natuurlijk, maar ook tot hun geruststelling dat ik hun waarschuwingen niet in de wind sloeg.
Enkele jaren later, ik was toen dertien, ging ik met een vriendje naar een zwembad, dat blijkt ook een geliefde plaats te zijn voor pedoseksuelen. Ik zat in een kleedhokje me om te kleden en in het hokje naast me bevond zich een jongeman die een ongezonde belangstelling voor mij toonde; hij ging op het bankje staan en kon zodoende over de rand mij begluren. Omdat ik daarvan niet gediend was sloeg ik hem met een metalen kleerhanger genadeloos op zijn vingers en dat hielp. Later hebben dat vriendje en ik dit incident gemeld bij de badmeester en die heeft toen die jongeman verwijderd en wij gingen snel naar huis, toch wel een beetje bang voor represaillemaatregelen.
Tegenwoordig heeft het gevaar een extra dimensie gekregen met de komst van internet waarop pedofielen zich anoniem kunnen bezighouden met hun verderfelijke praktijken en contacten leggen met onschuldige kinderen of alleen onderling kinderporno verspreiden. Het absolute toppunt van brutaliteit en domheid vind ik dat uit die hoek een hele politieke partij heeft kunnen ontstaan, die gelukkig geen lang leven was beschoren.
Er waren in mijn tijd nog geen mensen als een Marc Dutroux. Misschien waren die er wel, maar als kind kreeg je daar nooit verhalen over te horen. Gelukkig maar, anders had ik nooit onbezorgd van mijn jeugd kunnen genieten.
Heb jij in je jeugd ervaringen gehad met pedoseksuelen, of houd je die ervaringen liever voor jezelf? Aan jou de keuze!
46 reacties op “Kinderlokkers”
Laat een reactie achter
...
o is trouwens een...
Al eerder eens iets over gezegd in een eerder log; er was een (ex-gevangenis) kinderlokker die we stiekem achtervolgden om te kijken waar hij woonde en toen gingen we bij hem en z’n vrouw aan de deur vragen of ze ook oude kranten hadden. Wat gevaarlijk en tevens dom van ons dat we nergens elders in die straat om kranten vroegen. We wilden gewoon wel eens bij een crimineel op de stoep staan… Hoe oud waren we toen? 11 of 12…
We werden altijd gewaarschuwd om niet mee te gaan met vreemde mensen en geen snoepjes aan te nemen van vreemde mensen.
Soms ging er een gerucht dat een kinderlokker in het Gemeentebos gesignaleerd was, of dit waar was weet ik niet. Het gevaar hiervan zagen wij niet in en met de extra waarschuwing deden wij volgens mij ook niet veel, het was voor ons kleine kinderen ‘gewoon’ spannend.
Er waren wel degelijk Marc Dutroux-s, Frank.
Mij staan me bij de ‘tapijt-moord’, waarbij een wederverkoper een meisje vermoordde en doodleuk in een opgerold tapijt in de bossen achterliet. Zijn vrouw zag dit tapijtje op de TV maar zei niets. Jaren later sloeg hij opnieuw toe, greep twee kinderen, maar een ontsnapte. De ander liet het leven. Zo werd hij gepakt. Toen kwam ook het verhaal van het tapijtje weer naar voren. Dat lag op de vloer van zijn schuurtje destijds.
En lees dit ook effe:
http://www.blikopdewereld.nl/S.....a%2038.htm
@Omnivoor: ik schreef dan ook niet dat ze niet bestonden, de Dutroux’s, maar dat je als kind die verhalen (gelukkig) nooit te horen kreeg. Ik heb trouwens even jouw link bekeken, daar word je niet bepaald vrolijk van en je hoopt als ouder natuurlijk dat pedosekuelen zich nimmer zullen vergrijpen aan jouw kinderen, goed, mijn zoon wordt in maart al 17 dus hij is gelukkig wat weerbaarder.
Oja kinderlokkers! Diverse ervaringen mee gehad. De 1e is gewoon dat er een auto circelt om ‘t schoolplein, in ons geval een rood DAFje. Op een gegeven moment ging ‘t de ronde dat dit een kinderlokker was. Waarschijnlijk massahysterie, maar de docenten belden wel de politie, dus òf zij lieten zich meeslepen, òf het was echt een verdachte pipo die ‘t op ons had voorzien.
Later, rond 1983 was ik vaak met een vriendje of neefje bij ‘t vliegveld Welschap te zien; straaljagers kijken op een plek waar je amper kon komen in de bosjes aan de andere kant vh kanaal. Op een dag kwam daar een man aanlopen met een herdershond. Niets bijzonders, totdat ik iets onder zn legergroene jas zag uitbungelen! Hij kwam naar ons toe en Leon, m’n vriendje die wat groot was voor z’n leeftijd riep direct:”He, doe die lul terug in oe broek anders stomp ik ‘m erin!” Ik persoonlijk kromp ineen zo van “Ai, nie zegge!” -ik was bang dat ie z’n hond op ons af zou sturen ofzo. Hij is toen doorgelopen, maar bleef verderop staan bij een boom en begon toen hand en spandiensten te verlenen onder z’n jasje. Ik dwong er nogal nadrukkelijk op na om te vertrekken en we hebben dan ook ons fietsje gepakt en zijn gegaan.
Ook een keer bij ‘t vliegveld liep ik met m’n neefje terug met de fiets aan de hand (ik had een lekke band). We liepen langs een asfaltweg (voorde kenners; met die opgezette originele Spitfire) en in de berm stond een auto. toen we daar langsliepen zag ik weer zo’n vuilak met zn piemel in zn hand uh….’te choken’, mèt een sexboekje op ‘t stuur. Met ingehouden adem liep ik erlangs maar ik had ff oogcontact met die vent tot mijn spijt. Hij zei (door t halfopenstaande raam):”lekke band?” en ik :”uh ja.” en hij:”oh ik zie t al, het ventiel is poreus (of zou ie t over zn piemel gehad hebben?)”. toen dacht ik:”dat kan hij zo nooit zien, dus ‘t is godnondeju een kinderlokker!” Want hij vervolgde:”ik maak ‘m wel voor je, ik ben bijna klaar. Toen startte hij z’n wagen en ging in een veldje aan de overkant staan. Ik in snelwandelpas naar m’n neefje die niks had meegekregen:”doorlopen.DOORLOPEN! KINDERLOKKER!” Hij anticipeerde totaal niet, integendeel, hij wilde hem zien! Naja, ‘t is met een sisser afgelopen. Ik herinner me nog goed dat ik ‘t hijgend van inspanning (hard gefietst mèt lekke band) aan de keukentafel vertelde aan ons mam.
Verder is er wel eens een man vlakbij ‘t Evoluon naar ons toegekomen (wij rond de 11 jaar) die vroeg of wij wisten waar de hoeren zaten. En wij nog uitleggen en zo…Hij vroeg of die wel een beetje een grote k*t hadden want hij had zelf nogal een grote en dan pastte ie er niet in! toen deed ie zn gulp open en wij zijn hard weggerend! Wel op 100 meter naar hem schelden hahaha! “vieze vuile hoereloper! vuile kinderlokker!”
Ook speelden wij ooit in het carillionpark. Daar zat de hele tijd al een vrouw op een bankje naar ons te kijken (wij voetbalden). En toen ik schuin in haar richting achter de bal aan liep, ging zij licht hurkend naast ‘t bankje staan waar ze op zat en ging zonder gêne uitgebreid wijdbeens zitten zeiken met ‘r rok opgefrot in haar handen en bekken naar voren gekantelt. Nou ,wij stonden als totaal verbouwereerd te kijken. Ik herinner me duidelijk de rook nog die van haar plas kwam. dat wijf was sick man, echt. Ze liep daarna rustig weg en we hebben daarna nog echt gruwelijk dubbelgelegen toen we terugdachten wat ons net was overkomen. Daar hebben we nog jaren om gelachen en dit voorval komt ook altijd weer terug als ik een vriendje v vroeger spreek!
Tot slot doet me dat verkeersbord bovenaan altijd denken aan mij opa (1911-1988) en nee, dat was geen kinderlokker, maar t zou ZIJN silhouet kunnen zijn.
Prachtig geschreven Frank!
Ik woon in de buurt waar Nienke is vermoord. Uitzending van Peter R gezien? Het hele park zat vol met pedofielen… Die konden blijkbaar zo hun gang gaan.
Of de uitzending over Nicky Verstappen: die hele leiding zou vergiftigd zijn met zedenkwesties!
En voor de klas kunnen mensen staan die ooit berecht zijn voor een zedenmisdrijf.
In 1965 is een buurvrouw eens achter een kinderlokker aan gefietst: wij woonden toen naast een park.
Zelf een paar keer last gehad van Potloodventers maar niet meer. Wel zaten/stonden die gasten op de gekste plaatsen!
Uit mijn werk weet ik hoeveel jonge meisjes verkracht worden en geen aangifte doen! Vaak door bekenden. Dat gevaar lijkt groter: wie durft z’n kind nog naar een vereniging te laten gaan?
Mensenhandel voor de prostitutie, loverboys, huiselijk geweld, homoplaatsen, uithuwelijken: in mijn ogen prioriteiten maar wat doet Nederland..? Achter een reclamebord staat een agent met een lasergun om op een weg waar het absoluut geen kwaad kan, te kijken of je geen 60 rijdt.
Wereldwijd is de kwetsbaarheid van vrouwen en kinderen een probleem. Maar laten we het iig in Ned uitroeien. En dat lukt niet door terug te gaan naar de jaren vijftig.
@Frank Faber schreef op 4 februari 2007 om 10:16
Dat van die wederverkoper herinner ik me als kind!!!
Ik hou mijn kinderen goed in de gaten, maar je bent afhankelijk van de welwillendheid van de medemens mbt ‘beschermen’van je kroost als je er zelf niet bent: op school, verenigingen etc.
Een ding staat vast: Nederland is te liberaal mbt dit soort idioten. Om te beginnen al die initialen eens omzetten in namen met daaraan vast een foto. Zul je zien dat je parkjes weer veilig worden.
@$teven1970 schreef op 4 februari 2007 om 10:35
Het is met jouw ervaringen wel alles of niets zeg, $teven1970 ,
Kinderlokkers, ongelukken, keten etc.
Nou ja: haal die kinderlokkers van je lijstje en je leest Omnivoor.
Wat ik niet in mijn gastlog vermeld heb en toch ook even kwijt wilde, die jongeman (hij zal rond de 30 geweest zijn) stond zich in dat zwembad voor onze ogen te bevredigen; schaamteloos. Daar was ik als 13 jarige toch behoorlijk van geschrokken. Ik weet nog dat toen ik dat zwembad verliet, tersluiks opkeek of hij ons niet achterna kwam. Spannend voor een 13 jarige, maar niet op een prettige manier.
Ik heb er vroeger nooit last van gehad van vreemde mensen in de buurt die kinderlokkers zouden kunnen zijn. Wel werd ik gewaarschuwd dat ik niet met onbekenden mee mocht.
Haha, dat blauwe bord met die opa en dat kind ernaast, dacht vroeger dat het pad waar dat bord stond alleen voor opa’s met kleinkinderen was
Nee, kinderlokkers heb ik gelukkig nooit meegemaakt en liepen ook niet bij ons in de buurt vroeger (misschien ook wel hoor!)
Ook wij werden gewaarschuwd om niet bij vreemde mensen zomaar in de auto te stappen en snoepjes aan te nemen en zo waarschuw ik mijn meiden ook steeds weer ja.
Mijn moeder heeft wel bij ons voorbij het fietstunneltje een man ooit zien staan in een lange jas met niets eronder natuurlijk en liet blij zijn eh……zien en toen zei mijn moeder: goh, zeg wat vind ik die lelijk, ik heb een veel mooiere gezien….nou, toen was die man helemaal gepikeerd natuurlijk en is mijn moeder snel naar huis gefietst
@Judith: ja dat verkeersbord was een idee van mij; toen dit op het forum besproken werd ging de discussie er over welke afbeelding erbij geplaatst zou moeten worden en dit leek me erg passend, niks geen enge foto’s van griezelige kerels. Ik weet nog dat ik enorm heb moeten spitten op internet voordat ik de afbeelding had die ik in gedachten had. Hopelijk bestaan er voor verkeersborden geen auteursrechten, hahaha. Dit verkeersbord is trouwens niet meer in gebruik, tegenwoordig zijn die figuurtjes wat gestileerder, moderner.
Ook mij werd ingepeperd geen snoepjes van vreemden aan te nemen. Toen ik een keer met m’n vriendje in de stad liep, vroeg een ‘vreemde’ vrouw aan ons of we een kauwgompje lustten (Belga’s!). Ik zei tegen die vrouw dat we dat niet mochten aannemen. Toen moest ze lachen en zei dat we goed waren opgevoed, maar dat ze ons gewoon een paar leuke kereltjes vond. M’n vriendje en ik trokken ons even terug om te overleggen en kwamen tot de conclusie dat het onschuldig was, zo midden in de stad een snoepje aan te nemen. We accepteerden het, bedankten haar, en renden weg. Het was al met al wel spannend, we waren een jaar of 8 en tot de dag van vandaag weet ik op welke plek het gebeurde.
Over rare personen in een park gesproken:
Een jaar of tien geleden wandelde ik aan de rand van het park en zag in de verte een auto staan. Toen ik de auto naderde zag ik dat er één man in zat, maar achterin! Weer dichterbij zag ik dat hij met z’n armen bewoog en naar beneden keek. Hoewel niet écht nieuwsgierig, móest ik langs die auto, er was geen andere weg. En weet je wat die man aan het doen was?
Hij speelde accordeon!!
”Hij speelde accordeon”
Is dat een eufemisme zoals ”hij speelde met zijn fluit” ??
Ondanks waarschuwingen van vooral mijn moeder ben ik, toen ik vanaf de kleuterschool naar huis liep(wij werden nooit gehaald, het was dichtbij huis en nog heel rustig met verkeer)tijdens een heel heftige regenbui samen met, ik meen 2 klasgenootjes, bij een meneer in de auto gestapt. Hij bracht ons naar zijn huis en toen het droog was zijn we weer naar huis gegaan. Achteraf heel raar, zo’n man had beter moeten weten. Onze moeders waren heel ongerust. Ik weet niet meer of ik verteld heb waar ik geweest was. Wist nl best dat dit niet had gemogen.
Met mij is niets gebeurd. Weet niet of het een kinderlokker of gewoon een bezorgde man is geweest.
Ten eerste asocieer ik het bovenstane ‘verkeers’ bord altijd met een kinderlokker, omdat het kind tegenstribbelend lijkt mee te lopen met de man en niet uit vrije wil…
Heb zelf geen ervaring met een kinderlokker gehad en das maar goed ook, hoewel ik wel een tijd bang bent geweest voor een bepaald huis in mn toenmalige straat waar ik toen woonde;
Dat was in de tijd waar ‘Omnivoor’ over sprak met die link, want dat was de tijd van Koos H. en ik herinner me nog dat toendestijds in de HTM bussen hier in Den Haag een aanplakbiljet hing met evt informatie over Emy den Boer die toen werd vermist en nadien bleek te zijn vermoord door Koos H.
Het huis waar ik het net over had was een smoezelig huis met vieze verkleurde gordijnen voor het raam en als de bewoner naar binnen ging, dan opende hij de deur altijd maar op een kier om zich snel naar binnen te wurmen en snel weer de deur achter zich dicht te doen en als kleine kinderen zijnde, ik met mn vriendjes, was het waarom snel gevonden door ons…daar woonde de man die Emy den Boer in huis had!
Ik kreeg ooit een snoepje aangeboden van een vreemde man, en die nam ik toch maar aan, lekker opgegeten ook. Ik had er later spijt van omdat mijn moeder mij ook altijd waarschuwde, maar ze stelde me gerust, van zwarte piet mag je wel snoepjes aannemen…
Nooit pesoonlijk last van gehad .Maar in het Q&Q tijdperk (1974) gingen de verhalen rond dat er een kinderlokker bij ons in town was en had een meisje van een klas lager (weet nog precies wie het was)me genomen.We noemde hem de “enge vent met de rooie baard”,hij reed ook een rode Mercedes,net als bij Q&Q.Op een gegeven moment ging het verhaal dat hij in de snackbar zat vlak nast de school,dit was in de pauze,meer dan de helf van al de kinderen liep het school plein af om te kijken,die mensen zullen ook wel gedacht hebben.
Vroeger had je kinderfotografen die op straat kinderen fotografeerden en die foto’s dan aan hun ouders verkochten. Veel mensen hadden nog geen fotocamera. Was een normaal beroep. Moet je nu eens proberen …..
Schrijf daar ns iets over @Bertus: zo ben ik ooit in Katwijk gefotografeerd!
@Eric : ken ik ook alleen van horen zeggen. Wie weet er meer ?
Mijn moeder waarschuwde me wel tegen dwalen in het bos, opdat geen kinderlokker mij zou verschalken. Maar het leven is geen sprookje van Hans en Grietje en nooit kwam ik zoiets tegen. Of is het leven wel een sprookje?
Ja Niels, gek eigenlijk dat je wel van zwarte piet snoep aan mocht nemen, moest er wel om lachen net en toen kwam mijn wederhelft vragen of je het ook van Sinterklaas aan mocht nemen
en zomaar bij hem op schoot mocht zitten…..nou ja 
Hoe ver gaan we eigenlijk?????
Er was een sloot langs de spoorbaan, waar we vaak rondhingen. Echt zo’n plekje wat een enorme aantrekkingskracht uitoefende op stadskinderen, want er waren daar libelles, waterbloemen, kikkers, etc. Een soort van gratis Efteling sprookje. Totdat daar een 10-jarig jongetje werd gevonden, die vermoord zou zijn door een ‘kinderlokker’. We durfden er daarna natuurlijk nooit meer naar toe te gaan.
Ook wel eens potloodventers meegemaakt, meestal op het fietspad langs de Gooischeweg. De eerste keer zal ik een jaar of 11 zijn geweest en viel van schrik zowat van m’n fiets. Een paar jaar later bespotten we die mafketels, en riepen dingen naar ze als: “sjezus, wat heb jij een cornucootje zeg”, maar fietsten dan natuurlijk wel snel verder. We hadden namelijk al gehoord dat potloodventers niet gevaarlijk waren, alleen wel een beetje raar…
Ik heb zelf nooit last gehad van kinderlokkers, maar er werd thuis natuurlijk wél altijd voor gewaarschuwd. Mijn kinderen heb ik eigenlijk ook altijd voor dat soort mensen gewaarschuwd, temeer omdat bij ons in de wijk inderdaad veschillende meldingen kwamen van een vreemde mena die bij kinderspeelplaatsen enzo kwam kijken….
Mijn zusje zat op paardrijden en een keer onderweg daarnaar toe hoorde ze een luid toeterende auto en in die auto zat een man de aandacht te trekken door niets verhullend zijn “edele” delen te laten zien. Toen mijn zus dus dat verhaal thuis in geuren en kleuren vertelde vroeg mijn moeder of ik haar voortaan wilde brengen en halen van paardrijden, met de fiets. Dat deed ik dan maar. Gelukkig heeft ze er geen complexen aan overgehouden. Potloodventers zijn inderdaad ongevaarlijk, eigenlijk een beetje zielig.
Als rasecht buitenspeelkind kan ik natuurlijk niet achterblijven!
Mijn moeder waarschuwde mij (zoals alle moeders in onze buurt dat deden) om niet met vreemde mannen mee te gaan en geen snoepjes van hen aan te pakken.
Nu konden we (in gedachten) dat laatste niet beloven maar dat eerste was in mijn vriendengroepje (wisselende samenstelling van jongens en meisjes) toch wel onderwerp van gesprek.
Zo staan mij twee voorvallen nog goed bij: spelend op de speelweide (parkje met sloot) waar we (zo’n 10-11 jaar) rond de bosjes rondslenterden (stiekem roken etc.), ontwaarde één van de groepsleden ineens een ‘grote meneer’ bij die bosjes. Als een haas gingen we naar elkaar op zoek en besloten we het zekere voor het onzekere te nemen en ergens anders te gaan spelen. Onder het eten vertelde ik het thuis haast trots, alsof we een hele prestatie hadden geleverd en nog frappanter; geen ene moeder ging uit haar dak maar benadrukte nogmaals de waarde van de waarschuwing. Héél anders dan tegenwoordig….
Bij het andere voorval liepen we (zo’n 11 jaar) op het locale winkelcentrum toen één van ons via een spiegelende etalageraam ontdekte dat we werden gevolgd door een grote man. We besloten het looptempo op te voeren en merkten dat hij dat ook deed. Binnen een paar seconden hadden de diverse blikken elkaar gekruist en renden we, voor ons gevoel voor ons leven, naar huis. Natuurlijk niets meer gezien van die persoon.
Kinderlokkers: Zo’n ouderwets woord. Mijn moeder waarschuwde er ook voor. De manier waarop ze dat zei was, daarvan begreep ik wel dat het serieus was, maar ik had er niet echt een voorstelling van wát zo’n iemand dan zou doen, eigenlijk. Hoe heerlijk onschuldig zijn kinderen.
Ik ben dan ook iedere keer weer geschokt als er in het nieuws weer een bericht komt over kindermisbruik. Ik snap het niet. Zoals laatst met dat meisje uit het kleine dorpje die nadat ze misbruikt was ook nog is overreden door die vent. Ik was sprakeloos en moest er van huilen.
Zelf als kind nooit iets van dien aard meegemaakt.
Zelf wel door een dame, met onderzoekende taxerende blik gevraagd: “Wat zoekt u hier?”, toen ik in een nostalgische bui, toen ik in Den Haag was, even langs mijn oude lagere school liep wat nu voor een gedeelte een kleuterschooltje is.
Ik legde haar het uit en heb nog even gezellig met haar gepraat over ‘vroeger’. Toch heel goed dat ze oplettend was, en toch ook triest dat het nodig is.
$teven1970 heb jij ff geluk gehad in die Eindhovense regio dat Fons Spooren toen nog in Hapert probeerde te ontdekken wat je met die garnaal nog meer kon doen dan plassen.
Ik heb geen persoonlijke kinderlokker ervaringen, maar ik herinner me wel de kleedhokjes in het Bladelse zwembad waar wij ook over de muur probeerden te kijken om de ontluikende tietjes van een klasgenootje te ontwaren. Gelukkig hadden de meisjes geen kleerhanger om ons ff bij te werken zoals Frank Faber dat deed met zijn buurman. Dat was ook niet nodig want het was een buitenbad met kleedhokjes zonder verwarming. Die vrouwelijke klasgenootjes hingen ook wel eens met hun klauwtjes aan de tussenmuur om te bezien hoe de mannelijke klasgenoten waren geschapen. Bij een buitentemperatuur rond het vriespunt leverde dat niet veel informatie op
Ja Judith, bij Sinterklaas mocht ook. Al is dat wel een risico, het dorp waar ik nu in woon, bleek de plaatselijke sinterklaas later wel een pedofiel, erg triest allemaal, maar gelukkig was “mijn” sinterklaas vroeger gewoon de vader van een vriendje en dat was gewoon een keurig nette man…
WAT ERG: ik lees hierboven dat iedereen er wel op een of andere manier mee te maken heeft (gehad)
Ik ook, als kind van 10: er stond een potloodventer in een portiek: ik wist niet dat ik zo hard kon rennen.Mijn moeder belde de politie in de Archimedesstraat met het signalement (ik had dus de rest van de man ook goed gezien) en diezelfde dag nog hadden ze hem te grazen, ik was de derde die hem trof.
Mijn jongste dochter heeft een paar keer hetzelfde meegemaakt op weg naar school.
Wij woonden in een klein dorpje en ze moest 12 km. dwars door het bos naar Oss fietsen met een vriendin: en ja hoor……. ook zo’n gestoorde in zo’n lange trenchcoat.
Gelukkig is er niets gebeurd, maar wél schrikken.
Inderdaad, als ik die excessen lees in de krant of ze zie op tv dan draait mijn maag soms om: áfblijven van onze kinderen, ten alle tijden.
Het blijft oppassen geblazen. Want de gestoorden onder ons zijn niet altijd direkt of duidelijk herkenbaar.
Marianne schreef:
“Het blijft oppassen geblazen. Want de gestoorden onder ons zijn niet altijd direkt of duidelijk herkenbaar.”
Ja, en ze zijn niet altijd beperkt tot op de grote stille heide en zo
Zoals de meester van de 4e klas lagere school, die alle jongetjes vaak uitnodigde om met zijn treintjes te spelen. Wel in hun onderbroek natuurlijk.
Of die goeie buurman van verderop die eerst een tijd foto’s maakte van mijn zus (8 jaar ouder dan ik), toen zijn interesse verloor, en na een hele tijd overstapte op mij. Ik heb nooit durven zeggen dat ie maar een heel select deel van de foto’s aan mijn ouders liet zien.
Enzovoorts.
Doe mij dan maar een groezelig ventje achter een boom ergens
Ik herinner me dat er zelfs een informatieboekje hierover bestond, was van de school of gemeente. Er stonden waarschuwingen in ed, afbeeldingen.
We stonden er bijna bovenop… Achteraf bleek het om een mevrouw te gaan die zelfmoord had gepleegd. Maar dat was even behoorlijk schrikken.
Vooral dat jochie dat argeloos op z’n fietsje reed met op de achtergrond een donker silhouet boezemde me angst in.
Over het naburige park deden van tijd tot tijd ook de wildste verhalen de ronde, vooral over het gedeelte waar we nooit kwamen. Dat veranderde met het ouder worden. Het engste in dat park was de vondst van een lijk toen we aan het spelen waren in de bosjes , djiezus!!
Heeeeee, Marty, dat ga ik nog als topic indienen dus sssssssssssssssstttt.
Ik was nog geen 10 jaar en wachtte mijn vader op. Mijn vader reed bromfiets en het laatste stukje achterop was altijd erg leuk. Dus liep ik naar de straat waar ik mijn vader al in de verte kon zien aankomen. Ik zat op een bankje te wachten. Er stopte een auto …. verder weet ik het niet, ben heel hard weggerend en heb bij het eerste huis dat ik zag aangebeld (niemand deed trouwens open), het leek alsof ik er woonde (dacht ik). De auto is gewoon weggereden. Misschien wilde iemand de weg vragen of stapte er gewoon iemand uit. Ik heb geen idee, was reuze bang en zette het dus op een lopen.
Ook in die tijd ging ik naar de meisjesclub van de kerk. Zomeravond, half 9 en nog geen 5 minuten lopen van mijn huis. Ik liep met een vriendinnetje op de stoep. Een auto met schreeuwende jongens stopte. We schrokken en renden een pad in (achter de huizen langs) toen we aan de andere kant van het pad kwamen stond de auto daar ook. Misschien waren ze dronken? Ze schreeuwden naar ons. In elk geval was het hen gelukt; 2 doodsbange meisjes gevangen in een pad achter de tuintjes. We hebben daar lange tijd gezeten in een tuin en toen de kust veilig was hebben we de laatste paar honderd meter naar ons huis gerend. Wat waren we bang! Misselijke streek denk ik nu nog.
Omnivoor schreef op 5 februari 2007 om 21:30
Heeeeee, Marty, dat ga ik nog als topic indienen dus sssssssssssssssstttt
Oke , zwijgen is goud heh
ja Aidan, dat meisje dat verkracht was laatst en toen ook nog 2x overreden door die vent…. Ik heb ook waterlanders weggepinkt toen ik het bericht zag/aanhoorde. Wie is zo iemand? Hetselgde geldt voor Jesse Dingemans moordenaar Julien C. wie is zo iemand om een jongetje de strot af te snijden?? Echt, middeleeuwse termen liggen voor in de mond. Op de markt aan een schandpaal stenigen en dergelijke. Ik kan het niet geloven dat dit bestaat [in een ontwikkeld land.]
Verder ben ik tot nu toe de enige die ooit met een potloodventster(!) te maken heeft gehad! Ofja, eigenlijk een eksiebiesjooniste.
Op de N-Brabantlaan tov ‘t Evoluon woonde een man die vroeger leider was van mij voetbal11tal. Mijn moeder zag daar voor de raam vaak een man naakt staan, bleek dat dus F.J. te zijn!!! Mijn oude leider!!!
Denk er nu pas over na dat we dat misschien toch maar hadden moete melden. Hij is/was wel leider van een voetbal11tal, kinderen dus.
Ik herinner me wel dat er vroeger een tijdje een kinderlokker rondliep in onze stad. Dat had inmiddels ook al in diverse kranten gestaan. Wat ie precies gedaan had, werd ons kindertjes natuurlijk niet verteld, alleen dat we moesten uitkijken voor vreemde mannen. En dat we vooral met niemand meemochten gaan.
Mijn vriendinnetje en ik , toen een jaar of 9 a 10, waren daarom echt doodbang op straat. We wisten namelijk niet precies voor wie we nou moesten uitkijken, dus iedere man was ineens zwaar verdacht! Het woord kinderlokker op zich, was al angstaanjagend genoeg.
Ik stelde mij zelf altijd die man voor, die de moordenaar was uit de serie Q&Q….daar kreeg ik als kind altijd kippevel van.
Herinner me vooral nog, dat mijn vriendin en ik in die periode van die loslopende kinderlokker, terwijl we naar de gym liepen…we ineens heel dicht naast elkaar gingen lopen.
Net als anderen trouwens ook erg moeten huilen om dat meisje dat verkracht werd en twee keer overreden. Wat een vreselijk einde voor z’on meisje (mijn dochter is ook van die leeftijd…ik moet er niet aan denken)
Ook Jesse….ik zag zijn foto met geboortedatum op de voorkant van een tijdschrift staan, in de winkel. Alsof iemand je hart eruit trekt…net zo oud as mijn zoontje, diezelfde net iets te grote mensentanden in zijn mond als ie lacht..zoals
alle achtjarige kinderen hebben. Ach god, alsof ik mijn eigen menneke zie, vermoord. Ik heb er geen woorden voor.
@steven : een “potloodventster” zou dat een “puntenslijperdame” zijn ?
Ik woon vlakbij de plek waar dat meisje woonde en vermoord is waar het hiervoor over gaat. Men is en was hier ook zeer van slag. Een plek waar nooit iets gebeurt en dan dit ….
Tja, Bertus, en dan te bedenken dat die dader al het nodige op zijn kerfstok had! Waarom stelt onze maatschappij de rechten van daders nog steeds boven die van weerloze kinderen
Die tweede, derde, vierde kans…..AFSCHAFFEN! Klaar…eens een kind beschadigd…dan geoon einde vrijheid!
Hoeveel ontsnappingen we alleen al bij ons in de buurt hebben gehad de laatste tijd, je kunt het soms maar beter niet weten.
Je zou je kinderen nooit meer ergens alleen naar toe laten gaan!
Wie heeft er trouwens laatst nodg die real life serie gezien over een eerste hulppost in Amerika. Daar werd een peutertje binnengebracht door een juf, met brandwonden?? Dat had het kindje waarschijnlijk thuis al opgelopen??
Het meisje werd helemaal onderzocht en toen zag men dat haar hele lichaampje was beschadigd. Al pratend met het kindje kwam aan het licht dat moeder haar regelmatig met stokken sloeg
De eerste hulparts belde direct met de kinderbescherming
Bij de kinderbescherming stond het gezin niet bekend…DUS DAAROM DEED MEN NIKS. Moeder mocht het kind gewoon weer komen ophalen?????
een fragment later zie je dus dat meisje naar huis gaan met een knuffeltje onder de arm…naast haar loopt moeder…haar gezicht is weggeblokt (tja..moeder verdiend wel bescherming)
op steenworp afstand van mn ouderlijk huis woonde de beruchte kinderlokker cq moordenaar Koos.H , en een meisje wat ik een beetje kon van gezicht is door deze kinderlokker vermoord
soms denk ik nog aan dat meisje
god hebbe haar ziel ,
Voor “vreemde mannen” ben ik, zo ver ik ‘t me kan herinneren, nooit bang geweest. Het is lang geleden gebeurd toen ik als vijf-jarig kostgangertje bij Oma in huis was, maar als de dag van gisteren kan ik me herinneren dat ik op een nacht met een prettig golvend gevoel in m’n buik wakker werd. Ik sliep in de kamer van m’n tante en lag met opgetrokken knieën op mijn rug en er zat iemand op mijn bed, die me tussen mijn dijen streelde. Een ander beeld in mijn geheugen is, dat ik bij mijn tante in bed sliep. Ze kuste me wakker en slaapdronken voelde ik dat ze me in mijn kruis knuffelde en dat voelde zo prettig aan dat ik er onstuitbaar van in bed begon te plassen, waarvoor ik later een geducht standje van Oma voor kreeg. Ik heb nooit verteld waarom ik ‘als grote jongen’ in mijn bed had geplast. Mijn tante trouwde kort daarna en heeft me vanaf toen op afstand gehouden. Pas toen ik 14 werd, kwam er wat toenadering tussen ons. Maar het is daarbij gebleven. Ik hield van haar omdat ze bereisd, mondain en geestig was. Ze heeft jaren in Parijs, Shanghai en Sydney gewoond en beloofde me daarover te zullen vertellen. Ik vroeg haar er op een keer na, toen ze met haar man weer eens in Holland kwam logeren. Ze antwoordde dat ze er nog niet aan toe was. En dat bleef ze tot aan haar dood toe. Er zijn mensen die, te oordelen naar de berichtgeving in de pers, een levenslang trauma overhouden door confrontaties met een pedofiel in hun jeugd. Mijn vermoeden is echter dat er minstens evenveel mensen zijn, die zonder trauma en zelfs met sympathie aan een pedofiel uit hun jeugd kunnen terugdenken, zoals ik aan de mijne die in Sydney is gestorven.
Als kind heb ik het gegeven “kinderlokker” altijd een griezelig maar toch spannend fenomeen gevonden. Je wist toen niet waar het over ging maar je werd toch heel indringend gewaarschuwd zonder dat je de details te horen kreeg. Als je dan vroeg hoe zo’n figuur er uit zag. kreeg je altijd vreemde, abstracte antwoorden. Vooral m’n beide jongere zusters kregen uitgebreide vermaningen.
Op een gegeven moment ging half jaren 50 het gerucht door de wijk, dat er een kinderlokker had toegeslagen. Direct werden de kinderen van en naar school door de moeders begeleid. Weken later werd er een man gearresteerd, die beheerder was van een opembare kinder-speelplaats annex sportveld. Toen keerde de rust weer terug.
Af en toe verschijnt er in een krant een ingezonden brief van mijn hand, zo ook in de Metro van woensdag 27 september 2006;
Ook partijen voor necrofielen en liefhebbers van dierenseks?
Eerst wilde ik niet reageren op de brief van C. van Amerongen. Ik dacht: je moet die man niet serieus nemen. Maar als bezorgde vader vind ik dat een pedopartij echt niet kan. Denk aan wat er recent met Melanie Sijbers gebeurd is. Die pedopartij wil dus dat gekken, die de dood van dit arme kind op hun geweten hebben vrij spel krijgen. Geachte C. van Amerongen, doe me een lol en maak me niet misselijk met uw gebrabbel over het bestaansrecht van zoiets walgelijks als een pedofielenpartij. Ik zou zeggen, breng eens een bezoekje aan een psychiater! Als er een pedopartij mag bestaan dan mag er zeker ook een partij voor necrofielen komen, een belangenvereniging voor lieden die van dierenseks houden en voor gerontofielen en ga zo maar een tijdje door. Nederland draait door!
F.H. Faber
Zoetermeer
gerontofielen met necrofielen vergelijken is een beetje respectloos naar de senioren van nederland… een partij voor mensen die van dieren houden (maar dan puur platonisch) zit inmiddels in de 2e kamer… pedofielen zullen altijd bestaan… vraag is: laat je toe dat ze in het openbaar hun mening geven of jaag je ze de bosjes in? laat je ze in duistere clubjes krankzinnige plannen smeden of geef je ze een podium waardoor je ze kunt overtuigen van hun ongelijk? maar ja.. dat is wel een beetje seventies…