Springen op je bed
Op maandag 26 februari 2007 geschreven door Lia
Het mocht eigenlijk niet, maar je deed het toch, en mamma kneep vaak een oogje toe: springen op je bed.
En dat ging fantastisch op zo’n oud spiraal!
We sprongen de stofvlokken vanonder het bed vandaan, spelend dat we circusartiesten waren of turnvirtuozen, alhoewel, een echte salto is me nooit gelukt.
De stofvlokken mocht je daarna trouwens zelf verwijderen met zo’n ouderwetse zwabber. Een bed had meer te bieden, ook kussengevechten waren geliefd, al mondden ze soms uit in echte strijd, omdat we te fanatiek werden. “Dat wordt huilen!”, zei mijn moeder dan en meestal kreeg ze gelijk.
Bij een vriendinnetje thuis bood het bed nog een vermaak, zij het van een geheel andere orde: haar grote broer verstopte zijn rode-oren-boekjes onder zijn matras…. Spannend….
Ook op bed gesprongen…..enzo?
35 reacties op “Springen op je bed”
Laat een reactie achter
o is trouwens een...
...
Mijn ouders lieten ons al jong onszelf “babysitten”, dat was allemaal prima, maar als tiener had ik nogal baldadige momenten. Een zo’n zaterdagavond kreeg ik het in mijn dolle hoofd om van het ouderlijke bed een trampoline te maken, gezamenlijk met broertjelief. Wij hadden de grootste lol, tot we grandioos door het bed inclusief houten planken zakten.
Ik was heel onschuldig tot een wijze vrouw mij het spreekwoord duidelijke maakte: “van stoeien komt loeien”.
Ja dat hebben we ook gedaan.soms hadden we een oud bedde spiraal dat weg moest,en dan gebruikte we het nog een tijdje in de tuin als trampoline Als het dan helemaal kapot was gaven we het met de oudijzerboer me.
Ja tuurlijk sprong ik vroeger op mijn bed. Een bed met een spiraal d’r in, daar kun je tenminste op springen. En tuurlijk mocht dat van mijn moeder niet.
Als we overdag boven speelden dan hoorde mijn moeder gelukkig niet dat we op de bedden sprongen, maar wanneer we dat deden op een tijd dat we eigenlijk moesten slapen dan werd ons springen en daardoor het schuiven van je bed over het zeil wel gehoord, een harde brul van mijn moeder vanaf beneden volgde dan ook vaak.
Naast het springen was het staand op je bed zangeres spelen bij ons ‘in’. Het bed was de bünhne. Soms was mijn bed een boot, je viel dan zogenaamd van boord, zwom over het zeil onder het bed en de ander moest dan de drenkeling redden. Een hele klus om die drenkeling weer op de boot/het bed te krijgen.
Als ik bij mijn oma logeerde sliep ik altijd in een superoud spiraalbed. Als ik op mijn rug lag dan kon ik een stukje hoger mijn armen op het spiraal leggen. Heerlijk doorgezakt dus. En als de melkwagen ’s ochtends vroeg langs kwam dan schudde het huisje en ik in mijn oude spiraalbed heerlijk heen en weer.
Nou Lia, dit onderwerp komt wel heel erg dicht bij een onderwerp waar ik een gastlog over wilde gaan schrijven zeg
(zie forum).
Wel grappig dat je dit onderwerp hebt gekozen. Laatst zijn we met de hele familie uit eten geweest en daar kwam dit onderwerp ook ter sprake…echt pijn in de buik van het lachen. Echt zulke leuke herinneringen aan het spelen op het ouderlijk bed.
Mijn oudste zus gaf ons namelijk regelmatig zwemlessen op dat bed. Ook vriendjes en vriendinnetjes moesten geloven aan het ” droogzwemmen” op het bed van mijn ouders. Zoveel lol dat we hadden (het zag er ook zo duf uit…met holle rug liggen op het matras en dan “naar voren, spreid, sluit doen met armen en benen)
), kregen wij om de beurt opdracht van mijn oudste zus, om vanaf de opstaande rand van het voeteneinde, in de duikhouding te gaan staan en dan een flinke duik te nemen.
De duiklessen waren echter minder onschuldig….als een echte badjuf (lees: kreng
Toen mijn zusje aan de beurt was, werd ze echter door het terugveren van het matras, door de kamer getorpedeerd…en landde ze met een smak op de harde zeilen vloer met haar nek. Oeps!
En net als jouw moeder, hoorden wij vaak “dat wordt huilen….nou mijn moeder had dit keer gelijk. We waren ons een hoedje geschrokken van die nekduik van mijn zusje.
Later, mijn moeder kreeg toen een éénpersoonsbed, had haar bed ook een enorme aantrekkingskracht op ons opgroeiende meiden. Niet dat we veel sprongen op het bed…maar naast het bed had mijn moeder een enorme kaptafel staan met supergrote spiegel! Dus dat was een gedrang op haar matras, want iedereen wilde zichzelf bewonderen in die spiegel, hahahaha (kon je nog maar eens terugkijken wat die spiegel allemaal ” gezien” heeft in die tijd
)
Op een gegeven moment hadden ik en mijn oudste zus ons op dat bed neergeploft, hoorden we ineens een krak. Oeps, het bleek mijn moeders bril, die ze op het matras had liggen. Snel frommelden we de pootjes van de bril recht en legden deze voor de kaptafel. Zo, we dachten ” daar komen we nog mooi mee weg”. Totdat we mijn moeder later op die dag steeds hoorden mopperen. Toen we keken schoten we enorm in de lach…die hele bril stond schots en scheef
En wij…wij wisten zogenaamd van niks.
Hier moesten we dus tijdens dat etentje steeds weer om lachen. Dat beeld staat ons nog steeds op het netvlies…mijn moeder met die gehavende bril op de neus!
Oeps,@Sandra, ik zie het.
Je schrijft ‘m toch nog wel, hoop ik?
Is toch wel weer anders.
Heerlijk verhaal trouwens weer!
Ja, ik ga um nog wel schrijven hoor (heb dat eric belooft
)
Toen ik Joke’s verhaal las van ” het bed als boot” dacht ik “grappig” dat deden wij dus vroeger ook altijd, maar dan met ons stapelbed.
Herinner me, dat we bij ons in de buurt een braakliggend terrein hadden (vol bomen en onkruid), waar mensen zomaar een oude tweepersoons bedspiraal hadden gedumpt. Dat was toen een groot feest voor ons…een gratis trampoline. Niks zo leuk als dat, springen op een spiraal, zonder last te hebben schreeuwende volwassenen (” Ophouden, dat wordt huilen”)
Toen wij enkele jaren geleden onze bank gingen vervangen, heb ik de oude een tijdje in onze tuin gezet. Nog nooit zoveel kinderen te spelen gehad.
) haar kinderfeestje gaf.
Het mooist was echter wel, toen mijn dochtertje (nog ouderwets thuis
Die blikken van die ouders toen ze de kinderen kwamen ophalen.. Huuh…een bankstel in de tuin?
Niet alleen springen op het bed, maar ook springen op die groene plastic netten waarmee de zandbakken vroeger mee werden afgedekt. Hebben jullie dat ook gedaan?
Als ik vanaf de gym met wat gymgenootjes naar huis liep was het steevast nog een tijdje springen bij een zandbak van een kleuterschool. Over het midden van de zandbak stond een metalen framen buis waardoor dat net aan beide zijde naar beneden ging. Snappen jullie het nog? Dus je kon rollen, springen en klauteren.
Helaas werd de lol na korte tijd verstoord door buurtbewoners die ons wegstuurden. De week daarop gingen we desondanks gewoon weer.
Jaaaaaaaa, springen op bed, leuk was dat vroeger, ik had heel lang een bed met spiralen die steeds slapper werden ja en toen werd het lachen, ik ben ooit met mijn hoofd licht tegen de muur aangekomen en daarna heb ik echt nooit meer op mijn bed gesprongen, zo geschrokken was ik
Wat ik wel leuk vond was gewoon aan het voeteneinde staan op bed en je dan met armen wijd op bed te laten vallen voorover met je gezicht in het kussen
Ik logeerde ook vaak bij een nichtje van mij die hadden op zolder een bed staan met alleen de spiralen nog, een tweepersoonsbed en ja, ook dat was lachen want daar mocht echt op gesprongen worden en gelukkig zijn er toen nooit ongelukken gebeurd……nee, dat was echt altijd lachen gieren brullen, de tranen biggelden over onze wangen van het lachen.
Later kreeg ik een hoog bed zoals ik altijd zei maar het was gewoon een scheepsbed en die was lekker hard maar lag wel altijd lekker en springen???? nou, dat was niet meer mogelijk helaas
ik lag tot mijn 11e jaar in een twijfelaar (1.10 mtr breed) met mijn 2 jaar jongere zusje.
Dat waren uiterst knusse tijden met veel: de slappe lach enzo.
Wij ontwikkelden op zomeravonden als wij toch om 20.00 uur naar bed moesten en het dus nog licht was allerlei aktiviteiten zoals inderdaad springen, offe: ik zie ik zie wat jij niet ziet offe: circusje etcetera……….
in de winter hadden wij een spel en dat heette arme weesjes…..want:
wij sliepen in een onverwarmde aanbouw en de pegels hingen soms echt aan de dekens smorgens………maar wij speelden dat we arme weeskinderen waren en bij een boer aanklopten, in de stal mochten slapen met maar een heel klein stukje deken….tot aan de knie, zeg maar. na een paar minuten bibberen werden de boeren waar wij aanklopten steeds aardiger en de dekentjes steeds groter en uiteindelijk lagen we bij een superaardige boer in de stal met een hele grote dikke deken, tot aan de kin én lekker warm…..daarna vielen we lekker warm in slaap.Wat een fantasie en wat een zelfkwelling…………..
Mijn zusje weet dat ook nog.
later moesten we apart en dat was minder leuk.
Op bed springen is van alle tijden, maar tegenwoordig koop je een ronde trampoline voor je koters voor in de tuin maar dat is minder..spannend.
Zo’n trampoline Marianne hebben wij ook jaren gehad voor mijn kinderen, nu zijn ze wat groter 12 en 16 jaar en springen ze er niet meer op, hij staat in de schuur. Vorig jaar is er nog gretig gebruik gemaakt van de buurtkinderen, we wonen aan het water dus een achterom hebben we niet meer (lekker rustig) dus had ik hem voor neergezet en de hele buurt kwam aanhollen….ach, best wel leuk om te zien enneh……de bedden blijven allemaal heel
Springen op het bed is zeker meer een tijdverdrijf voor de dames getuige de reacties
@ Rick….Bart is volgens mij geen meisje (eh dame)
@Sandra67, nou….je weet niet wat er allemaal in dat verrre Canada gebeurd
??:
nee geintje, het is wel verdacht stil wat de heren betreft, tuurlijk deed ik dat ook wel eens maar heeft geen speciale indrukken achtergelaten of het moet zijn dat ik op dat spiraalbed steeds dieper lag
Sommige volwassenen springen ook wel eens op hun bed; kijk maar naar Mr Bean in dat hotel; met destraseuze gevolgen voor dat bed.
Toen ik op kamers woonde ben ik eens door mijn bed gezakt, maar dat was niet het gevolg van er op te springen, dat kwam waarschijnlijk vanwege de hoge leeftijd van dat bed. Van mijn huisbaas kreeg ik toen zomaar een nieuw bed. Ik stond blijkbaar in een goed blaadje bij hem.
Is dat plaatje uit Second Life??
Of Madame Tusssaud??
Zal maar niet meer springen: recent door twee tuinstoelen gezakt
De laatste alinea van de log… misschien is dat dan iets voor de heren…? Heb tenminste nooit gehoord dat meisjes dergelijke spannende lectuur onder hun matras verstopten?
@Rick???
Het valt me sowieso op dat er vaak maar op een deel van een log gereageerd wordt.
Toch maar een apart log hierover dan? Wie?
@Eric, ik haal mijn plaatjes meestal van een buitenlandse site, als ik tenminste een zoekterm kan vertalen in het Duits, Engels of Frans, dat laatste wordt al een stuk lastiger..
Deze keer: “springen auf dem bett”, en: zie daar
Ik was een jaar of tien en had bedacht dat je daar mooi in kon klimmen en dan vanuit de kast op je bed te springen.Tijdens het klimmen moest je wel oppassen dat je niet uitgleed vanwege al die lakens en dekens.Samen met een vriendinnetje was dat nog leuker.Mijn moeder had het me vaak verboden,maar het was te leuk om het niet meer te doen.
Moet ik opeens denken aan een liedje op de wijs van de torenspits van Bommel (alleen het laatste stukje zal ik weglaten i.v.m. censuur)
Op een bed met stalen veren, veren
lag een cowboy met zijn vrouw vrouw vrouw
die het eens wou gaan proberen
maar het………
nou nou nou nou nou!!!
Moet ik opeens denken aan een liedje op de wijs van de torenspits van Bommel (alleen het laatste stukje zal ik weglaten i.v.m censuur)
Op een bed met stalen veren, veren
lag een cowboy met zijn vrouw vrouw vrouw
die het eens wou gaan proberen
maar …….
nou nou nou nou nou!!
Ja, Lia, de heren kunnen best eens reageren op dat tweede deel in jouw log.
@ Rick, jij misschien ooit het blad de “Rits” onder je matras verstopt misschien????
Ik verstopte weleens de tina onder mijn matras.
Maar springen op mijn bed? ja hoor!
Woest werd mn moeder dan, het bed ging staan bonken op het novilon, zodat ze beneden dachten dat ik de boel aan het verbouwen was.
@Lia en Sandra67, misschien dat $teven1970 meer kan vertellen, maar ik denk dat elke mannelijke puber dat wel heeft gedaan.
Mijn moeder kwam al die jaren nooit mijn kamer in…..en uitgerekend de periode dat ik die boekjes durfde te kopen (en geloof me, dat was destijds een hele gedurfde onderneming) begon ze mijn kamer op te ruimen en ja hoor…..daar kwamen de (heftiger dan de Rits) bladen tevoorschijn van onder mijn matras.
Nu terugkijkend is het eigenlijk best normaal maar toen wist ik een hele tijd niet hoe ik het had. Zeker omdat ze krampachtig deed of er niets was gebeurd. Verder was het opvallend dat, een verstopping elders op mijn kamer, ook werd ontdekt en ik dus lange tijd mezelf daarin geremd voelde. Het bloed kruipt toch waar het niet gaan kan en een overbezorgde moeder hoort daar toch niet bij, lijkt mij.
Nou dames, een hele ontboezeming hoor, in ieder geval de eerste keer dat ik dat zo en plein public tentoonsprei
ops:
Advies, heb je een puberzoon….laat z’n kamer lekker van hem. Hij zit tenslotte ook niet in jullie laatjes
Natuurlijk slopen wij ook naar boven om ons record “kruinkoppen” te verbeteren. Bij ons was het de sport om met je kruin tegen het plafond te koppen, op zich lijkt dat makkelijk maar dat was het niet. Het vereiste best wat timing en aandacht, sprong je met te weinig kracht op de latten, werd je aangekondigde meester sprong vanaf het nachtkastje een flater. Gebruikte je teveel kracht dan kraakte niet alleen het nachtkastje maar ook je nekspieren en lag iedereen in een deuk, de gipsplaten nog het meest..
Later werd ieders lattenbodem in verband met de kosten één voor één vervangen voor een spiraal, hiermee hadden we het nachtkastje niet meer nodig. Moeders kreeg de hare pas op latere leeftijd, en da’s maar goed ook anders was dit stukje vast niet getikt…
Ja ook ik sprong op mijn bed met spiraal, ik nam altijd een aanloopje vanaf de deur en dan springen maar! tot die ene keer! mijn moeder had gehoord dat het beter voor je rug was om houten planken onder de matras te leggen. Ik sprong op mijn bed en alle veerkracht was eruit!
Dat nam ik niet dus ik heb 1 voor 1 alle planken eronder vandaan gehaald en kon weer lekker springen, helaas duurde dat niet lang want een dag en een standje verder lagen ze er weer onder. Sindsdien was het springen op het bed over 
@Eric: zo te zien is het een plaatje uit het spel “The Sims”
Ik zal heus wel op m’n bed gesprongen hebben vroeger, ik kan met het niet echt herinneren. Mijn zoontje doet het nu ook regelmatig (en ook op de bank) en nu begrijp ik pas waarom mijn moeder daar vroeger een hekel aan had.
Mijn dochter van 3 doet het nu ook … Jammergenoeg is het een halfhoogslaper, dus mamalief kan niet meedoen. En op m’n eigen bed ook al niet, da’s een waterbed ….
Overigens heb ik het zelf ook gedaan. Op een springverenbed dat op straat klaarstond voor het grofvuil. Geweldig hoog ging dat. Ook de afsprong. Helaas gaf de grond bij het landen stukken minder (niet!) mee en kwam ik ten val en brak mijn arm. Dat was dan minder leuk.
@ Rick, ik zal je tip proberen te onthouden.
Vind nu nog alleen Okki’s onder het matras van mijn zoon
Ach Cyberbabe, op een waterbed kun je lekker rollebollen (ik heb hem zelf niet hoor!)
En gelukkig hebben mijn kids nooit op de bank gesprongen, ja toen ze 1 jaar oud waren maar dan mag het nog maar dan daarna direct verbieden, we hadden een plavuizen vloer in het vorige huis en een leren bankstel dus dat zou wel erg AU zijn he??? Uitglijden en op een stenen vloer vallen…..
Alhoewel….mijn oudste dochter is ooit stuiterend naar beneden gedonderd van de trap en viel toch op haar hoofd op de plavuizen, ik schrok me dood maar kleine kinderen zijn soms zo elastisch dat het gelukkig allemaal meeviel.
PFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFF
Ik moest van de dokter zes (6) weken plat en in het donker liggen, omdat ik een hersenschudding had. En toen kwamen de zoontjes van een collega van mijn vader op visite. Eén keer raden wat die gingen doen? Juist: springen op mijn bed.
Van stil liggen kwam niks meer. Nee, ik ben geheel genezen. 
Tja, op bed springen. Heb het vast wel eens gedaan maar kan me er niet veel meer van herinneren. Heeft in ieder geval geen diepe indruk op me achtergelaten. Het laatste deel van de log kan ik me nog wel herinneren en ook het betrapte gevoel als je wist dat je moeder de boekjes had gevonden
ops:
Springen op het bed heb ik ook gedaan, in de tijd dat we nog dekens hadden. Nu heeft dat laatste niets met de mogelijkheid ertoe te maken, op een dekbed gaat het immers ook.
Maar gaat het om de tijd. Als volwassene doe ik het nooit, wil ik maar zeggen. Lijkt me ook niet zo goed voor het bed, al ben ik niet zó zwaar.
Roept wel herinneringen op aan bedtijd inclusief pyama’s die bij het aan-en uittrekken soms knetterden van de statische electriciteit.
mooi was dat zeg springen op je bed , ik had een spiraal als bed bodem ,en een heerlijke matras met binnen vering, nou dat ging lekker hard zeg