Transistor Radio
Link naar dit artikel Op zondag 11 maart 2007 geschreven door eirrah
Als Top40 fan volstond de huiskamerradio niet meer. Ik moest een transistorradio hebben om radio Veronica overal te kunnen volgen. Mijn gezeur om zo’n apparaat werd uiteindelijk vervuld toen een Duitse handelsreiziger op de afgelegen boerderij van mijn ouders langskwam. Hij had een lichtblauwe transistorradio van hard plastic in de aanbieding.
Er staken wat draadjes uit die ik met koperdraad koppelde aan een stuk ijzerdraad dat was overgebleven bij het omheinen van een koeienwei. Vanaf toen was die transistorradio mijn trouwe metgezel. Bij elk klusje dat ik op de boerderij moest klaren ging de radio met me mee. Zelfs als ik op woensdagmiddag biggen moest castreren. Volgens mij was ik verslaafd aan dat ding.
Elke zaterdag zong ik mee met de TOP40 en de hele week lang wist ik mijn klasgenoten te vertellen dat “Love is all” met stip was gestegen van nr. 33 naar nr. 12.
Ik heb maandenlang genoten van radio Veronica en de Top40, tot mijn vader een beetje roekeloos met de trekker over het erf reed en mijn transistortje onder die zware trekkerwielen naar de “radiohemel” hielp.
Jij wilt vast ook een ervaring met je eerste transistor radio met ons delen.
25 reacties op “Transistor Radio”
Laat een reactie achter
@Eirrah: wat ik me nooit gerealiseerd heb, is dat er portables bestaan met buizen!!
Mijn eerste transistor was een Swopps: gekregen voor een goed rapport in 74? Recent teruggekocht, nieuw in de doos, met papieren. Nu weet ik dat de kwaliteit slecht was. Een plaat die onlosmakelijk verbonden is met dat radiootje: One of these nights. Eagles, dus.
Stiekum in bed luisteren naar Caroline of Mi Amigo! Een maatje bij ziekte.
Mijn broer heeft jarenlang met een transistor op het Katwijkse strand gelegen, luisterend naar de Tour. Die radio is ook verloren gegaan en ik ben er zelfs nog niet achter welk Philips nummer deze bezat! Had zo’n typerend leren hoestasje! Deze radio heb ik nog nooit terug gezien, terwijl ik de laatste jaren heel wat radio’s heb gezien
Vind een portable met transsistors, echt bij de jaren zestig en zeventig passen. En daarbij ook het leeglopen van de batterijen
Bij ons thuis kwam de eerste transitor radio voor mijn vader in huis. Mijn moeder was het rond 1969 zat om op zondagmiddag samen met de kinderen stil te moeten zijn als mijn vader ‘Langs de lijn’ moest luisteren, met een oortje in kon ie de verslagen beter horen.
Mijn vader was en is een trouwe AZ-fan, met de thuiswedstrijden was hij altijd in de Alkmaarderhout te vinden (en ik later ook), maar de uitwedstrijden moest ie volgen en natuurlijk ook de wedstrijden van de andere clubs.
Dus op zondagmiddag zat mijn pa met dat ene oortje in naar de voetbal te luisteren.
Later toen mijn zus en ik geen storende factor voor mijn vader waren omdat wij boven speelden/zaten, en het radiootje ongebruikt stond te zijn, mochten we soms de transistor lenen. Met mooi weer zaten we dan in de tuinstoel buiten met het oortje in naar Veronica te luisteren.
Zo’n oortje wat iedereen gebruikte vond ik overigens erg vies. Die oortjes zaten nl ìn je oor, jakkes
Elke ochtend wanneer mijn broer en ik naar school toe moesten deed mijn moeder de transistor radio aan (zag er wel moderner uit dan die hier boven hoor!) voor het nieuws.
We hadden een dichte keuken en we zaten dus altijd aan de keukentafel, heel gezellig altijd!
Enneh…..Joke61, die oortjes zijn er nu nog steeds maar ik weet wel dat die van vroeger helemaal in je oor zaten ja, niet hygienisch nee.
Mijn dochters hebben nu allebei een I-pod bij elkaar gespaard en hebben nu van die zwarte platte oortjes in, je weet wel die er ook zo weer uit kunnen vallen……
Ze kosten bij Blokker maar 1 euro dus dat is geen geld natuurlijk voor hun.
Enfin, de transistor radio was bij ons ongeveer 50 bij 40 cm en dan stak er zo’n antenne uit wanneer er batterijen in zaten, hij was zwart van kleur dat weet ik wel ja.
Toen eindelijk de Draadomroep verdween. Kocht mijn moeder een transistorradio. De draadomroep kwam via een doosje met draaikeuzeknop van bakkeliet op de muur binnen dat door de PTT werd verzorgt. Alleen Hilversum(toen nog) 1 en 2 werden doorgeven.
Met de komst van de transistor(volgens mij een National)kwam Veronica in huis. De schaal is slechts 1 keer van 192 meter naar 538 meter op de middenband verhuisd en daarna nooit meer totdat het ding stuk ging.
Later had ik natuurlijk op mijn eigen kamer een transistorradio van het merk Standart Het was een Duits ding dat later werd vervangen door een radiocassette recorder en toen gingen wij met de familie over op de stereoinstallatie met boxen, radio, pick-up en casettespeler van Flipsen(zoals wij Philips noemde).
De eerste transistor thuis was in de jaren ‘60 en stond meestal in de keuken. Mijn favoriete muziek heb ik door middel van die radio kunnen horen en menige herinnering is onontbrekelijk verbonden met die keuken, die muziek, die transistor. Sommige liedjes brengen zelfs geen enkele andere herinnering naar boven!! Hij zal nog wel op enkele foto’s staan ook. Mijn eerste eigen transistor kreeg ik in de jaren ‘70, voor mijn eigen kamer, maar die was nooit zo helder, zo goed, zo lief.
Wij hadden thuis ook draadomroep. Ook wel radiodistributie genoemd. Dat was een ramp, want ik was aangewezen op één keer in de week Tijd voor Teenagers. Terwijl alles gebeurde op Radio Luxemburg ‘your station of the stars’. Maar voor mijn vijftiende verjaardag kreeg ik een minitransistor. Formaat van een grote doos lucifers. Er kwam nauwelijks geluid uit. Radio Luxemburg klonk nog slechter dan de verbinding met de eerste mens op de maan. (Het zou nog jaren duren voordat ik die vergelijking kon maken.) Door de antenne via een dun ijzerdraadje te verbinden met de gordijnrails, kon ik tussen het gekraak door soms wat flarden van bekende klanken horen. Nee, begin jaren zestig was muzikaal gezien voor mij geen paradijs.
Mijn eerste transistorradio kreeg ik van een oom en tante in 1973? En wat heb ik daar een plezier van gehad! Radio Mi Amigo ontdekte ik toen vrij snel en dat was tevens mijn eerste kennismaking met de popmuziek. Troetelschijf, alarmschijf…
Ook de reclames koester ik dierbare herinneringen aan.
@Eirrah: ik kan me goed vorstellen dat je niet blij was dat jouw vader met zijn trekker over je mooie radiootje heenreed. Heeft hij je toen geen nieuwe gegeven?
Heb er vroeger een paar gehad, weet geen merken meer of zo. Er zat ook een soort leren hoesje omheen met daarin gaatjes voor het geluid. Heb vaak met dat ding sneaky in bed naar de radio liggen luisteren als ik verondersteld werd allang in dromenland te zijn.
Maar ook nu is de transistor nog steeds onmisbaar, op m’n kantoorbureau staat een kleine Grundig die de hele dag zachtjes Arrow Classic Rockradio voor me speelt.
@Jacqueline63: op mijn werk (archiefruimte) heb ik geen transistor, maar wel een geluidsinstallatie met een aansluiting (via de PC) op internet radio; http://www.nederland.fm en zo kan ik, ondanks dat ik onder een dikke laag beton werk, toch naar de rado luisteren omdat een transistorradio daar toch bijna geen ontvangst heeft. Zo luisteren we wel eens naar Q-music of Arrow Classic Rock en bovendien kunnen we ook onze eigen CD’s draaien. En dat allemaal op kwalitatief goede apparatuur.
@Frank: ik ken die mogelijkheid wel en zou er enorm graag gebruik van willen maken. Punt is alleen dat ik niet op een archief werk, maar op een soort van frontoffice. Dus krijg nogal wat telefoontjes en dan kan ik dus in een snel gebaar effe dat Grundigje uitzetten (of nog zachter). Gelukkig houdt mijn collega ook van de muziek op Arrow, dus hebben we daar nooit wrijving over, haha! Lijkt me vreselijk om Sky Radio of b.v. cd’s van Jack Jersey te moeten aanhoren, haha!
@Jacqueline: wij krijgen ook wel eens telefoontjes en dan moet de muziek ook zachter, maar wat nog veel vervelender is, zijn de rondleidingen; niet alleen de radio moet dan uit, maar je kunt dan eigenlijk niet behoorlijk werken en zeker niet als het een grote groep is en die mensen staren je dan ook zo wezenloos aan, ik heb wel eens de neiging om op de deur een bordje op te hangen met verboden te voederen!
@Frank: hihi, aapjes kijken dus! Zoiets lijkt me echt vreselijk en kan me levendig voorstellen dat je dan niet meer lekker kunt werken.
Maar gelukkig is er daarna toch weer die fijne muziek op de transistorradio of (in jouw geval) via de PC…
Mijn eerste transistortje was volgens mij een aristona, ook ik sleepte hem overal mee naar toe als het mogelijk was en dan inderdaad in bed stiekem luisteren met dat oortelefoontje wat je in je oor moest steken. Toen ik een jaar of 14 was kreeg ik mijn eerste cassetterecorder ook draagbaar, man man wat heb ik daar veel mee zitten opnemen (ipv huiswerk maken);)
@Frank Faber
Frank jij werkte toch in één of ander belangrijk archief?
Mensen graag on-topic blijven, voor kletskoek is het forum!
@Sentiment
Waar is dat forum dan want ik zie niets wat ik kan aanklikken, maar het kan zijn dat ik erover heen kijk hoor
Ojee @Rene v. G. je mist weer heel wat: klik op Oproepen en dan Kletskoek evt.!
WIE kent radio Caroline nog? Dat was te beluisteren met zo’n heerlijk blikken geluid, zat ook op zee en dat maakte het zo lekker spannend, je liet je verbeelding de vrije loop.
Heerlijk de oude Philips-transistor die mijn zusje en ik samen deelden, maar hij stoorde ook wel heel erg, Veronica kraakte en zo ook Radio Noordzee.
Maar wij waren er blij mee, want in de huiskamer zat zo’n vaste distributie-aansluiting met Hilversum 1 en 2, en later 3. Wij waren er heel voorzichtig mee en hij werd niet uitgeleend.
Op een zomerse dag in de tuin ging hij ter ziele, mijn oudste zus ging er met een plof op zitten, natuurlijk per ongeluk.
Bittere tranen.
Jah Radio Caroline herinner ik me zeker nog en luiser er ook nog naar via o.a. Golden Radio (zie site-www.martinja.dse.nl). Kreeg toen zo’n Philips transistorradiootje met een leren tasje eromheen en dat leer ruik ik nu nog. Het was gaaf om met dat kleine radiootje te luisteren - er kwam een goed geluid uit en er zat inderdaad zo’n oud dopje bij wat in je oren moest. Het oorsmeer zat er wel es aan, nie lekker was dat, maar het was zo’n leuk spul.
Hallo sentimenteeltjes.
Over radio gesproken, wat een mooi medium.
Alleen tegenwoordig is het eenheidsworst; men hoort het verschil niet meer tussen de ene en de andere.
Heb nog een leuke tip voor jullie. Een non commercieel golden oldies internetstation met nostalgische radioreclames uit de guldenstijd.
http://www.radio0511.com
Wat een leuke verhalen allemaal! Dit is mijn herinnering. In 1964, toen ik 12 was, kreeg ik voor Sinterklaas een radio-bouwdoos, de Pionier 1 van Philips. Dit was de “startset”, waar nog geen transistors in zaten. Het was een zgn. kristal-ontvanger: een zelf te wikkelen spoel, een afstemcondensator (van 500 pF geloof ik), een diode (ik meen een OA79) en een kristal-oortelefoontje. Als je een goede antenne en aarde-aansluiting had kon ik Hilversum 1 en 2 ontvangen, maar leuker was Veronica. Ik woonde in het Westland, niet ver van de kust, dus de ontvangs was goed. ’s-Avonds luisterde ik “stiekem” maar Radio Luxemburg, ook steengoeie muziek. Met de Pionier is eigenlijk de kiem gelegd voor mijn liefde voor muziek. Later heb ik, door in één week maar liefst 25 gulden te verdienen met stuifmeel winnen bij een tomaten-veredelingsbedrijf, de uitbreidingsset Pionier 2 gekocht. Die bestond uit 2 OC13 transistors, een 1,5 batterij en nog wat weerstanden en zo. Nog weer later de laatste uitbreiding gekocht: Pionier 3. Hierbij zat een OC14 transistor, die een 150 ohm luidspreker kon aansturen! Eindelijk van het oordopje verlost! Nu ben ik 54 en heb een iPod Nano, met oordopjes! Mijn interesse voor electronica was gewekt, en jaren later ging ik naar de MTS. Ook muziek is nog steeds belangrijk, ik heb orgelles en gitaarles gehad. Tegenwoordig maak ik muziek met GarageBand (een Apple programma).
Na het schrijven van bovenstaand stukje ben ik op zoek gegaan naar info over de Pionier. Ik vond deze website:
http://www.hansotten.com/philipsjunior.html
Bedankt, Hans!
Mijn transistorradio was (en is want hij doet het nog steeds ook al is-ie dertig jaar oud)een grijze kubus van Sony die je een stukje uit elkaar moest trekken want daarmee ging hij aan. Op de schaal met frequenties staat een grijs streepje waar je Radio Veronica kon beluisteren. Ik weet nog goed dat ik de laatste minuten van Veronica en de dramatische speech van Rob Out beluisterde vlak voordat de zender op uit ging. Ja, dat is nog eens jeugdsentiment. Trouwens, waar waar vind je tegenwoordig nog electronica die het dertig jaar na dato nog doet?
Ik herinner me een draagbare radio die in een oranje varken zat. Ongetwijfeld iets wat als reclame object werd verkocht. Op zijn rug zat een schijf voor de zenderkeuze
Wat een geweldige vondst! Ik sleepte mijn radio overal mee naar toe. De hele dag stond radio Veronica aan. Op school had ik het in eerste instantie niet naar mijn zin, dus nam ik heel regelmatige een paar spijbelweken op vooral lekker in de zomer. Dan kon ik de hele dag in het bos liggen en genieten van mijn favoriete radiostation. Later toen Veronica uit de lucht was luisterde ik vaak ´s nacht naar Hilversum 1