De oorarts
Link naar dit artikel Op maandag 19 maart 2007 geschreven door Marty
Als kind denk je dat je de enige bent, maar heel veel kinderen krijgen in hun jonge jaren te maken met oorpijn, vreselijke oorpijn zelfs.
De wijze heren noemen het middenoorontsteking, otitus maar als kind heb je vooral pijn. 
De eerstelijns-behandeling kwam van moeder want in de medicijnkast had zij altijd oordruppels staan. In zo’n breed en kort bruin flesje met verticale strepen, waarop een roodrubberen dop met pipet zat. Dan lag je op je zij te wachten op de troostrijke, maar koude druppels! Dat was even vervelend maar al snel kwam dan een zacht en warm watje.
Ook moesten er neusdruppels genomen worden maar steevast liep dat bij mij in m’n keel waarop ik dan een vies gezicht trok. Ik hoopte dat de oorpijn zou verdwijnen maar gebeurde dit niet dan was er nog maar 1 oplossing: de oorarts.
De oorarts moest altijd eerst even het oor schoonmaken met een pincet met watje, ik schreeuwde het dan al uit maar werd stevig vastgehouden door “gemene” grote mensen.
Ik heb die oorarts nog eens geschopt zeg, daar was ie niet blij mee.
Daarna was het de beurt aan de paracentesenaald , een harpoenachtige naald met een knik of iets dergelijks, waarmee een klein gaatje in het trommelvlies werd geprikt. Zodoende namen de druk en de pijn snel af, meestal verkeerde ik in een soort waas als ik naar huis gebracht werd. Dan werd ik in m’n bedje gestopt en was het weer voorbij…maar het is me vaak overkomen helaas.
Met het opgroeien veranderden oorontstekingen van dimensie, i.p.v ernstige pijn had ik van tijd tot tijd perioden van slechthorendheid die van het ene oor naar het andere oor ging. En dat heb ik helaas met grote regelmaat nog steeds.
De paracentesenaald wordt tegenwoordig zelden toegepast, er wordt eerder gegrepen naar medicatie of technieken zoals het plaatsen van buisjes in het trommelvlies.
Hadden jullie ook zo’n pijn?
25 reacties op “De oorarts”
Laat een reactie achter
Nooit last van mijn oren gehad, wel mijn keelamandelen eruit in 1967 (bijna 9 toen). En de specialist die wij in het Academisch Ziekenhuis in Groningen eerst moesten bezoeken was een neus/keel/oorarts. Vond ik als kind raar, waarom specialiseerde die man zich in drie gezichtsdelen? Waarom niet neus/lever/knie? Al gauw begreep ik wel dat neus/keel/oor met elkaar in verbinding staan.
Ik was/ben een zware oorpatiënt, 3 keer geopereerd, en ik hoor links nog niks, maar heb er in het dagelijks leven geen last van, dus laat het maar zo…
Ja wel bij de oorarst ‘gelopen’, maar nee niet voor ontstekingen en dergelijke. Sterker nog ik had geen pijn. Mijn moeder vond dat ik slecht hoorde en toog met mij aan haar hand naar het toenmalige Wilhelmina Gasthuis in Amsterdam.
Voor mij een plek van veel emoties omdat ik daar altijd al onder behandeling was vanwege een vervelende aangeboren vaatafwijking.
De oorarts keek met het lichtje en ging over tot actie. Een stokje met en soort lustje wurmde hij in mijn oren om er een enorme bal van vet, zand en ander inwaaisel uit te halen. Daarmee was mijn ’slechthorendheid’ opgelost.
Mijn zoon kreeg later wel oorontsteking, maar aan deze kant van Nederland doet men niets meer met buisjes. Wel met medicijnen, dat is minder belastend voor kinderen.
Onze vijfjarige Labrador heeft wel veel last van ontstekingen aan het oor, maar ja dat zijn ook gaten(die oren) waar van alles inkomt onder het snuffelen in de bosjes en het hoge gras.
Nou, vertel mij wat! Ik heb mijn hele leven al te maken met de oorarts
Tot mijn 12e jaar heb ik heel veel oorpijn gehad, oordruppels voorgeschreven gekregen, weinig zwemmen in de zomer, warme mutsen op in de winter (bleek later dat dat ook nooit had gehoeven net als een blaasontsteking die loop je echt niet op door korte rokjes bijv. te dragen in de winter maar door een bacterie.)
Buisjes in de oren, keel- en neusamandelen eruit……..Vanaf mijn 12e jaar groeide ik er dus overheen, de pijn was ineens over.
Van baby tot kleutertijd hadden mijn ouders niet door dat ik slechthorend was.
Mijn ouders hingen gewoon over de wieg heen en ik reageerde gewoon normaal want ik leerde al direct liplezen en nu ben ik daar een kanjer in dus kijk uit als je praat en ik sta 5 meter verderop te kijken haha
In mijn babytijd waren er geen gehoortesten en kwamen ze er pas achter toen ik op de kleuterschool zat. Ik hoorde veel geroezemoes en sommige woorden werden wel opgevangen maar geen hele zinnen helaas. Mijn eerste hoorapparaat gekregen toen ik 5 jaar was, zo’n bakbeest voor achter je oor….maar…..ik hoorde de kraan voor het eerst lopen dus er ging een wereld voor mij open.
Heel veel naar de oorarts geweest, ik had eerst een hele grote lange man als oordokter zoals ik dat noemde met enorme grote handen en dacht altijd dat hij daarmee mijn oren inging
Elke 5 jaar heb ik nu recht op nieuwe hoorapparaten en ik heb alle soorten gehad van in het oor apparaatjes tot achter het oor.
Elke 5 jaar worden deze beter en wordt er weer wat nieuws uitgevonden, altijd spannend wat er dan weer voor je is!
Voordat je die dingen krijgt heb je ook recht op een gehoortest wat ik nooit leuk vind hoor!
Moet ik woorden nazeggen zoals bijvoorbeeld STOEP en kun je nagaan als iemand dan een hand voor zijn mond heeft dan kan ik POEP verstaan he? Nee, als je met iemand praat die slechthorend is RECHT aankijken (mijn kids weten niet beter en mijn vriend ook niet)
Ik heb sinds kort weer nieuwe apparaatjes gekregen voor achter het oor, ze zijn superklein en stoer zeggen de meiden en natuurlijk vind ik het lief dat ze dat zeggen want vroeger werd ik er veel mee gepest en nu trek ik mij daar niets meer van aan, bedankt oordokter
Nee, nooit bij een oorarts geweest, wel moet een keer per jaar, bijna vaste prik, mijn rechteroor uitgespoten worden. Vraag me niet waarom dan niet mijn linkeroor. Hoe vaker je trouwens je oren uit laat spuiten, hoe vaker dit ook dient te gebeuren. Deze “ellende” is begonnen op mijn 20ste dus bijna een jeugdtrauma.
Praat me er niet van… Ik heb als klein kind wat afgehuild door oorpijn.
Ik heb zelden oorpijn gehad, ook vroeger. Ik kan me wel 1 keer herinneren dat ik oorpijn had, toen druppelde mijn moeder warme sla-olie in mijn oor en het ging heel snel weer over.
Verkouden? Dan altijd oorpijn
Als kind in het ziekenhuis gelegen met middenoorontsteking aan beide oren. Oorpijn… ik wil er niets over horen brrrr.
Ik kwam ook regelmatig bij de oorarts vanwege doofheid, het begon pas echt op te vallen op de Mavo. Voordat ik dus ook oorapparaatjes kreeg weer naar de KNO-arts, en de luistertesten doen.Een keer per 5 jaar krijg je dus zo’n apparaat vergoed. Ik ben een jaar geleden met de 4e oorapparaten begonnen, alleen als ik ze nodig heb, bij gesprekken of op kooravond of bij mensen die zacht spreken, eigenlijk toch wel vaak, ook bij Tv kijken want die moet ook steeds harder wil ik ze goed verstaan. Heel soms ook oorpijn maar alleen bij verkoudheid. Misschien ga ik ook nog eens een cursus liplezen volgen.
nee nooit last van gehad, ons hele gezin niet. Mijn moeder maakte onze oren eens in de maand schoon met de achterkant van een haarschuifje, een lusvormig ding, dus vooral geen wattenstaafjes.Zo gepiept. En dat was afdoende.
Mijn oudste dochter had buisjes, mijn jongste dochter haar allereerste oorontsteking toen ze 7 weken was, zo zielig…………….
Mijn enige dubbele middenoorontsteking met voorhoofdsholte en bij en kaakholteontsteking kreeg ik op mijn 35e.
Nog nooit zo ziek geweest, 40 graden koorts, alles zat dicht en hetgorgelde, kraakte en klotste,in mijn hele hoofd, en pijn!!! 3 kinderen in de groei én in de paasvakantie……….
Toen mijn trommelvliezen onder de druk bezweken en alles troep naar buiten kwam (o opluchting!!!) was het na een paar dagen weer over.
zelf nooit bij de oorarts geweest.
Oorpijn …. nooit gehad. Was wel reuze kippig en draag al tijden lenzen ( beetje ijdel ).
Wel oorpijn gehad, maar nooit tot aan een oorarts toe. Inderdaad, oordruppels, en een sinasprilletje, en de warme hand van mijn moeder tegen mijn oor. Vooral dat laatste deed wonderen….
Hoi Elise59, mijn verhaal staat ook ergens hierboven en ik weet er ook alles van wat betreft televisie kijken, dat ding moest vaak hard staan, maar ik heb nu al een hele tijd bij de audicien vandaan een Sennheiser in huis voor de t.v. ideaal, een koptelefoon die dus eigenlijk omgekeerd in je oren hangt met het kastje naar beneden toe.
Ga eens informeren ernaar want ondanks dat je de t.v. hard zet mis je toch een heleboel en dat is vervelend hoor!
Ik hoefde niet zoveel bij te betalen en je hebt ook elke 8 jaar recht op een nieuwe en je hebt er absoluut veel plezier van en je kunt ook vooral eens lekker meelachen zonder te vragen wat ze nou eigenlijk zeiden….
Oh ja, Elise 59, kijk ook eens op http://www.sennheiser.nl en daar kun je ook wat informatie vinden en ga echt eens informeren bij de audicien, veel succes!!!!!
Wel oorpijn en inderdaad werd er dan bij mij ook met een pipetje wat lauwe slaolie in mijn oor gedruppeld, wat hielp.
Het zit hem allemaal in de buis van eustachius die bij kleine kinderen nog niet helemaal ontwikkeld is. Mijn dochter was een maand of 7 toen ze iedere keer ’s nachts huilde en naar haar oortje pakte, maar ik slechte moeder, had niet door dat ze een ooronsteking had, tot ze een paar dagen later bij me op schoot zat en haar oortje echt verschrikkelijk stonk, was het al doorgebroken
Een aantal jaren naar de huisarts op en neer gelopen maar geen buisjes gehad, dat hoefde dan net weer niet, en nu heeft ze er gelukkig geen last meer van.
Ha judith63
Ik heb net even op die site gekeken, die jij aangaf. Wie weet wat ik doe. Een cursus liplezen weerhoud mij nog steeds, want dan moet je vast huiswerk maken ik zie me al staan bij de spiegel en zeggen; het spaanse graan heeft de orkaan doorstaan. Ik heb daar geen tijd voor.
Ieder jaar was ik weer de pineut. Meestal aan een oor, soms aan twee. Ik word nog misselijk van de geur van het gas dat ze gebruikten voor de verdoving. Yuk.
Hai, ook ik weet alles van oorontstekingen. Vooral als kind heb ik wat oorpijn geleden. Zelfs nog toen mijn amandelen (neus en keel) weg waren gehaald had ik nog oorontsteking. Het is precies zoals je zelf schreef, met die bruine flesjes met rode rubberen dop. En op je zij op tafel liggen terwijl moeder de medicijn in het pipetje optrok en drie druppeltjes aftelde, met het koude pipetje in je hete oortje.In het begin van de jaren 50 was het zo dat het spul begon te bruisen en dan trok het helemaal door tot in je keel en het brandde als de ziekte. Vreselijk vond ik het elke keer. En soms ging het goed, maar als je dan omhoog kwam met je hoofd priemde er zo een felle pijn door je kaak en je oor en je keel. Tegenwoordig heb ik geen oorontstekingen meer maar wel een gat in mijn trommelvlies en ik draag 2 hoortoestellen. Wat haatte ik dat bruine flesje en dat op tafel liggen wachten en het tot 3 tellen, en dan weer even rust, maar je moest het soms 3 of 4 keer op een dag doen, en dan telde je af, oh, straks moet het weer. Het is nog steeds een trauma. Ik mag geen water in mijn oor krijgen. Ben per ongeluk een keer in een zwembad gevallen en toen durfde ik het niet te zeggen, maar ik had wel oorpijn en dan had ik zogenaamd kou gevat, maar ik wist zelf wel beter. Sinds dan kom ik nooit meer in een zwembad. De tandarts is ook een traumatische ervaring, maar daar is misschien een ander hoofdstuk over. En amandelen knippen. De keelpijn die je naderhand nog steeds had, ondanks dat je dacht dat dat nu zo langzamerhand wel over moest zijn. Ondanks de limonade en ontbijt met geprakte banaan. Er zijn nog talloze dingen die voor mij traumatisch waren. Maar de oorarts, dat is zeker wel nummer 1 op de lijst. Doof kwarteltje.
Elise59, ondanks dat ik enorm goed vanuit de wieg al kan liplezen heb ik ooit eens op een blauwe maandag een cursus nog ervan gevolgd en inderdaad, je krijgt ook huiswerk mee maar dat hoef je maar 10 minuten per dag te oefenen hoor!
De cursisten vonden het zo knap dat ik het zo uit mezelf geleerd had en vroegen wat ik er eigenlijk nog deed
Zeg maar eens het woord SCHAAP voor de spiegel, soms zie ik dan ook niet precies wat er dan gezegd wordt want dan kan er ook SLAAP gezegd worden of AAP!
Zo zie je maar weer dat het best een hele cursus is maar ook wel leuk want je leert wel van elkaar en gelachen wordt er ook…zeker!!!
Oorpijn…daar heeft mijn zus vroeger echt zoooo vaak last van gehad. Soms beide oren tegelijk. Echt heel zielig hoor. Herinner me dat ze op de bank lag met hele hoge koorts waardoor ze ging Ijlen. Dat vond ik wel een beetje eng, want het leek dan of ze met geesten zat te praten!
Gelukkig werd er door de huisdokter toen nog wel een gaatje in het trommelvlies geprikt , zodat de druk eraf was (en de pijn weg)
Toen mijn dochtertje een jaar of vier was, zal dit nooit meer vergeten, hebben we eens een hele nacht met haar opgezeten. Ze had hevige pijnaanvallen in haar oor, die iedere twee minuten terugkwamen. Het geschreeuw van haar ging echt door merg en been. En toen we de arts belden werden we echt schandalig afgewimpeld.Tja het was nacht en wij waren stomme overbezorgde ouders.
Hij kon niks voor ons betekenen en hij wilde weer naar bed!
Ik heb me nog nooit zo machteloos gevoeld. En die arts maar zeggen dat doorprikken van de ontsteking toch geen zin had (was ook wetenschappelijk bewezen zei hij nog).
Dit tewijl de pijn dan echt wel stopt…echt onbegrijpelijk!
Ook ik ben een van de gelukkige die nog nooit last heeft gehad van oorpijn.Amandelen die heb ik ook nog steeds.Krijg ik twee kinderen met allebei verschrikkelijk veel last van … oorpijn
knippen buisjes de hele mikmak dochterlief zelfs vijf of zes keer, ben gestopt met bellen. Zoonlief al toen ie net een maand of acht was, zou beter zijn voor zijn spraakontwikkeling.Nou ik kan jullie vertellen dat dat geholpen heeft 
Toen ik een jaar of 11 was,kreeg ik binnen een paar uur een middenoorontsteking met een bomberend trommelvlies, tegen zeven uur s’avons naar de huisarts, de beste man belde direct naar het ziekenhuis dat ik er aankwam,het moest onmiddelijk worden door geprikt
Ik mocht kiezen voor algehele narcose maar dan moest ik een nacht blijven, of plaatselijke verdoving en dan kon ik direct naar huis
maar dan mocht ik mijn hoofd niet bewegen want dat doorprikken kwam erg precies,naar het doorprikken vloeide alle pijn weg,nooit weer zo veel pijn gehad als toen
Ik had vroeger nooit wat
. Had wel een vriendinnetje die altijd last van haar oren had. Vond ‘t reuze interessant, ik haalde haar altijd op en als ik stond te wachten tot we naar school zouden lopen, werd haar neus nog even liggend op de bank gedruppeld. Altijd waren zij met haar neus en oren bezig.
Heb ook een ‘orenkind’ gehad. Herkende helaas voor haar het probleem niet. Vond dat ze wel erg veel jankte, duidelijk maken wat er aan de hand was kon zij ivm haar leeftijd toen niet. Totdat het trommelvlies doorbrak en alle vieze herrie uit de trommelholte kwam. Wat een domme moeder voelde ik me toen.
Ja Joke61, zo voelde ik mij ook toen mijn oudste dochter op 6-jarige leeftijd haar arm brak en toen naar mij toe kwam van buiten en een raar huiltje had (heeft niets met oren te maken hoor!)ze wees naar haar arm en ik zei dat het wel over ging toen ze zei dat ze van de schommel af gevallen was op ons vakantieadres
ik deed toen toch haar trui maar even uit en toen zag ik dat er een stuk bot 
uitstak……..pfffft, toen voelde ik mij ook eventjes erg emotioneel en dom ja en ook zij weet dat nog steeds maar ze blijft gek op haar moeder hoor, ze is nu al 16 jaar en de jongste?????nooit wat gebroken (even afkloppen) en allebei hebben ze goede oren en heel effies oorpijn gehad ooit maar zo erg als ik had…..nee, dat gun ik niemand toe.
Hallo allemaal,ik ben Mandy en ben al van jongs af aan patiënt bij dokter Paping (kno arts) diverse operaties gehad en over 2 weken weer,krijg dan een baha implantaat op 23september.
Ik heb al een paar andere hoorapparaten gehad eentje binnenoor en de rest buiten langs zeg maar.
Ik mocht die niet meer in omdat mijn oren dan vochtig bleven(werden).
Ik zag er altijd tegenop om er naar toe te gaan.
Maar nu heb ik ook weer iets van kom maar op met die baha. Heb ook een proef gehad en schrok er erg van dat ik alles zo hard hoorde.
Ik heb nu iets van kom maar op,maar ben toch ook nog een beetje bang want de vorige keer 2 maanden terug dacht dokter Paping dat ik hersenvliesontsteking had ik had een dik gezicht had moeite met slikken me nek deed een beetje zeer had koorts en moest af en toe overgeven ze hebben foto’s gemaakt omdat ik een titanium implantaat had gekregen.
Dat was het gelukkig niet ik had wel al een infectie opgelopen heb 2 dagen in het ziekenhuis gelegen met een infuus met antibiotica en vocht.
Minstens 4 keer per dag werd mijn temperatuur opgemeten 4 keer per dag kreeg ik pijnstillers en 4 keer per dag antibiotica het was de bedoeling dat ik een dag zou blijven ter observatie omdat ik heel veel pijn had.
Zelfs de neuroloog was nog geweest om me te onderzoeken. Ik vond het erg dat ik niet bij mijn vader op bezoek kon hij lag ook in het ziekenhuis hij in Vlaardingen en ik in Schiedam me vader is gedotterd en is vandaag weer bij de cardioloog geweest tot nu toe gaat alles goed cholesterol was iets te hoog en zijn bloeddruk ook hij mag gelukkig weer halve dagen werken
Als jullie vragen hebben mag je stellen.
Vriendelijke Groet,
Mandy
19 jaar