De Poelier
Link naar dit artikel Op zondag 1 april 2007 geschreven door Bertus
Waar dit log goed voor is. Ik dacht ineens aan de poelier als een voorbeeld van jeugdsentiment en toen ik een plaatje erbij wilde “googlen” kwam ik toch nog poeliers tegen die nu nog bestaan.
Toch denk ik aan vroeger …..
De poelier : een slager voor wild en gevogelte.
In mijn herinnering waren het kleine winkeltjes met veel witte tegels.
Er hingen konijnen en anderen vormen van wild aan haken (nu volkomen ondenkbaar).
Soms verkochten ze ook bijpassende wijnen. Ook eieren kon je er kopen. De poelier hoorde vooral bij kerstmis als er wild werd gegeten. Eigenlijk best wel een verarming als ik bij de super kipfiletjes haal waarvan ik weet dat ze met water zijn ingespoten om ze volume te geven en dat ze gemaakt zijn van kippen die op zijn zachtst gezegd geen leuk leven hebben gehad.
Ging jouw moeder ook weleens naar de poelier (of je vader)? En heb je er nu nog eentje in de buurt?
38 reacties op “De Poelier”
Laat een reactie achter
Mijn moeders vader, mijn opa dus, was poulier. Hij had echter in de jaren ‘30 - begin ‘50 geen winkel maar ging met de kippen (soms fazant, eend) met de bakfiets langs de deuren van rijke klanten in Amsterdam-zuid. Kippen werden door hem zelf geslacht en oma en de kinderen plukten de kippen kaal. Een koelruimte was er niet. Ik zal eens aan mijn moeder vragen hoe het precies ging. De opkomst van de poulier mét winkelpand heeft opa doen besluiten om zich meer op de verkoop van eieren te richten.
In elk geval wordt er nog veel kip gegeten in de familie. Van de supermarkt denk ik zo. Ik ken slechts één kippenboer in een dorp hier niet ver vandaan.
Vroeger hadden we in ons dorp ook een poelier, alleen ben ik er nooit geweest. Wel was er op de markt een kippenboer, die ook wild verkocht…Dat was dan eigenlijk alleen gevogelte, zoals fazant, patrijs af en toe, gans en eend en natuurlijk konijn en haas. Zover ik weet geen wild zwijn of hertachtigen…Die kippenboer kwam uit een andere plaats….
Het “wild” wat wij thuis wel eens aten was konijn en duif( en die laatste was duif van mijn opa, die had postduiven)
Nee hier in het mooie Almere ken ik geen poelier.
In Amsterdam was in de buurt waar woonde Taams poelier aan de Spaarndammerstraat. Ik kan mij niet herinneren dat mij moeder daar kip of andere gevogelte kocht.
poelier ja in de kempstraat in denhaag had je overheerlijke gegrilde kippen , jammergenoeg is deze nu weg , ik krijg dr gelijk trek in als ik er nu weer aan denk !
net zo iets als een ouderwetse visboer was ook altijd goed vreten
de poelier heeft zich hier gevestigd begin jaren tachtig, mijn oudere vriendin werkte er toen en werd door de plaatselijke alcoholist steevast kippemeisje genoemd, waar ze woedend om werd.lol.
dezelfde poelier heeft op 13 mei 2000 mijn zoontje toen 7 jaar oud gered, hij had net geld gevonden en had hij had het bij die poelier gewisseld om bij de supermarkt bij de kauwgomballenautomaat kleingeld te verbrassen toen de klap kwam, het plafond kwam naar beneden en complete chaos, de man zag hem staan en liet hem er bij zijn zaak gauw achteruit zodat hij op de parkeerplaats kwam, ik heb dus symphatie voor de poelier zul je snappen!
tegenwoordig zit zijn broer op de zaak ook een aardige vent………
ook de visboer zit hier nog evenals een telefooncel he onze wijk stond ook op de beruchte lijst van de minister van woningbouw, zou het jammer vinden als die dingen verdwenen……..
Ria: voor jou kan de poelier nooit meer de fout in!! Fantastisch.
Mijn ouders hadden zelf nogal veel kippen dus poelierden we rond de kerst voor anderen en onszelf. Vind wel dat als kind kip weinig werd gegeten - zeker te duur? Daarom speciaal met de kerst. Hier is kip zeer normaal en zeker geen speciaal kerstingredient.
Er waren wel poeliers natuurlijk, maar of ik er als kind kwam, ik denk het niet.
Nou hield mijn opa kippen (en volgens mijn zus ook konijnen maar dat weet ik niet meer) voor de slacht, dus de enkele keer dat we dat aten betrokken we dat zeker bij hem. Hartje, levertje, maagje, alles werd bijgeleverd. Was dat vroeger bij een gekochte kip ook niet altijd zo?
Kip of ander gevogelte aten we eigenlijk niet vaak, wild al helemaal niet. De kip verdween trouwens vaker in de soep dan in de braadpan.
Kan me geen poelier in mijn dorp van vroeger herinneren. Als we met kerst een konijntje nodig hadden dan had mijn vader daarvoor een mannetje die konijnen fokte voor de slacht. En waar mijn moeder de kip kocht weet ik niet.
Nu zie je van die poelieren die een glazen
grillkast met van die draaiende kippen buiten hebben staan. Eigenlijk nooit wat gekocht daar, weet ook niet of ze naast die kippen ook ander wild vlees verkopen. Koop helaas net als Bertus ook altijd zo’n opgespoten kipfiletje
Vroeger op zondagen veel kip gegeten bij m’n Zweedse oma, maar waar ze die kip nou vandaan haalde, bij een poelier of gewoon bij een buurtsuper, ik zou het niet weten en kan het haar helaas ook niet meer vragen. Bij ons in het winkelcentrum is een zgn halalslager die heeft goedkope kip en uiteraard geen varkensvlees. Meer uit gemak kopen we onze vleesproducten gewoon bij Super de Boer.
Ik kan mij ook geen poelier herinneren van vroeger, maar ik woon sinds 17 jaar in dit dorp en ik weet wel dat er eentje op de Kennemerstraatweg zat naast de bakker. Die poelier is nog niet zo lang weg en nu is er een woonhuis van gemaakt. De bakker ernaast bestaat nog wel maar ik kan verdorie even niet op de naam komen……
Ik weet wel dat het daar altijd wel druk was en zelf kwam ik er nooit, raar eigenlijk he??
Voor een stuk vlees ga je toch naar een slager of de slager in de buurtsuper maar ach, tegenwoordig eet men toch van alles door elkaar denk ik of het is:
Niet mokken, lekker wokken
Oh ja, de bakkerij heet Kaandorp aan de Kennemerstraatweg (kom ik ook nooit)
Bij ons zat de poelier en slager naast elkaar: en ze heetten allebei Kees.
Kaasie Kesie en Vlesie Kesie: goed marketing concept.
De poelier had al snel airco en een heerlijke mariade: vlesie kesie is eerder gestopt.
Het zijn dubieuze beroepen… Slechte naam.
Beste Poelier mop allertijden (bron: Max Tailleur):
Saar, die een papegaai bezit, gaat boodschappen doen. Ondertussen komt de poelier langs en klopt op de deur.
De papegaai zegt: ‘Wie is dat?’
De poelier zegt: ‘de poelier’
De papegaai zegt: ‘Wie is dat?’
De poelier zegt: ‘de poelier’
De papegaai zegt: ‘Wie is dat?’
De poelier zegt: ‘de poelier’
De papegaai zegt: ‘Wie is dat?’
De poelier zegt: ‘de poelier’
De papegaai zegt: ‘Wie is dat?’
De poelier zegt: ‘de poelier’
…..affijn dat gaat zo door en na
honderd maal….
‘Wie is dat?’
‘DE POEL-IE-IE-IE-RR’
valt de poelier er dood bij neer.
Als Saar thuis komt en de dode man voor de deur
ziet liggen zegt ze verbaasd: ‘Wie is dat?’
Zegt de papegaai: ‘de poelier’
Ja hoor, vroeger werd er door mijn moeder kip bij de poelier gekocht. Ik geloof zelfs dat ‘vlees’-slagers, toen, geen kip verkochten, of heb ik dat mis?
En dat waren dan geen kipfiletjes, maar zo’n hele kip die mijn vader dan verdeelde.
Ik ben niet zo’n kluiver, dus die filetjes zijn voor mij een uitkomst
@Aidan: heb ik ook met kluiven, ha, ha.
Bestaan er geen Spare Ribs Fileetjes
Mijn Pa bezocht de poelier alleen rond de kerst (zoals zo velen), om konijn aan te schaffen. Ik vroeg me altijd af hoe die poelier de rest van het jaar doorkwam. Maar hij bestaat nog steeds en poeliert al meer dan 40 jaar hier twee straten vandaan! En aan z’n auto te zien, is het gouden handel!
Ik woon momenteel in het huis van een voormalig poelier, er hangt nog steeds een grote ijzeren staaf in de garage ^^
In het dorp waar ik geboren ben, Baarlo (l),was geen poelier. Het systeem was aangepast omdat er genoeg jagers in het dorp waren, en men kon er altijd wel een van om je behoeftes te voorzien. Mijn vader was duivenhouder en de verdwaalde duiven die bij ons terecht kwamen belande in de soep of braadpan. Waarvan ik de levertjes en de hartjes speciaal kon waarderen. Mijn vader en broertje vonden het helemaal lekker om de nek uit te zuigen, Yakkkaaaala..
Heden ten dage hier in Buenos Aires hebben we hier een slager die zijn vlees van de campo haalt en niet uit de fokboerderijen. En dat proef je!
Ja ik heb er nog steeds eentje in de buurt Bertus, voor af en toe een eierslaatje of een bak macaroni. En soms een kipkerrieslaatje, onverslaanbaar lekker.
Op z’n tijd is/was er ook krokodil
En met kerst altijd een rij, alleen als er vroeger wild gegeten werd ging mijn moeder op pad voor de poelier. De slager was toen om de hoek en meestal eerste keus. Verder eet ik vlees etc met mate.
Dát bedoel ik dus: een fatsoenlijke poelier is in geen velden of wegen meer te bekennen teugeswoordig
.
Àls je al een winkel kunt vinden waar een bordje “poelier” op hangt, blijkt deze eerzame middenstander zijn winkel verbouwd te hebben tot een soort snackpaleis, voornamelijk gericht op de verkoop van de meest uitzinnige kip-met-een-smaakje-varianten, kant-en-klaar-maaltijden, met gefrituurd watervlees belegde broodjes “met een krokant korstje” en, ik zwéér het, Coca-Cola.
Een geïmporteerde struisvogelbiefstuk kun je er nog wel eens aantreffen (meestal vacuüm getrokken), maar een fazant of een patrijs? De medewerker achter de toonbank weet het verschìl niet eens, (maakt ook niks uit; ze hebben ze tòch niet op voorraad) en biedt je ijskoud een “echte maïskip” als vervanging aan. Zo’n maïskip verschilt alleen van het gemiddelde FriKi-product omdat hij wel eens aan een maïskorrel heeft mogen ruiken, en verder wat meer gele kleurstof door zijn voer gekregen heeft… met een fatsoenlijk stuk wild gevogelte heeft zo’n beest al helemaal niets te maken
Inderdaad: ik MIS die ouwerwetse goeie poelier, en voor wie vindt dat ik overdrijf heb ik een spannende uitdaging: wijs mij een GOEDE poelier in een straal van 25 km rond Den Haag, en als ik het met je eens ben mag je bij mij komen eten: Wild uiteraard
maam…de poelier in het dorp waar wij woonden had altijd de hazen en konijnen dus buiten hangen daar ik vroeger geplaagd werd met konijnen was ik er doodsbang voor dus moest ik in de straat bij de polier zijn ging ik eerst de straat over want dat was me toch een portie eng met die beesten met de ogen open ben 68jr maar vind het nog steeds eng.LEVE DE POLIER….
Mm… De Patrijs gaat helemaaaal niet goed: sterft uit, waarschijnlijk.
De Kwartel is in Nederland te zeldzaam geworden. Ik heb er maar één op de trek gehoord, vorig jaar. De kwartel is in Europa een echte zomervogel en leeft in wisselende aantallen. Oppassen dat ie er opeens niet meer is.
Beide vogels mogen in Nederland niet meer bejaagd worden maar er zijn voldoende stropers en slechte jagers. Beter: weiger Patrijs en Kwartel evanals Houtsnip en Wilde eenden en ganzen, in alle buitenlanden! En paté van lijsters en leeuwerikken op het bord
En dan niet een alternatief dat ingespoten is met hormonen en anti-biotica, en dat ook nog eens in te kleine hokken leeft!
HET ROER MOET OM!
(Eric Erres heeft gezegd
)
Goed gezegd Eric
Biotoopvernietiging, klimaateffecten, jacht en consumptiepatronen….allemaal slecht nieuws voor de levensvormen waarmee wij, de mens, de planeet delen. Het evenwicht is zoek, al jaren. De club van Rome had het scherp gezien.
In Alkmaar, op de Laat. Daar zat de poelier. 1 keer per jaar naar toe: met de kerst. Idd Bertus, dat is ook mijn herinnering aan de poelier.
@Eric Erres: ben het volledig met je eens; wat te denken van de vogeltjesmarkt in België, tot voor kort (?) werden daar kleine zangvogeltjes afgeslacht om hun tongetje. Schijnt een delicatesse te zijn, maar dan een volkomen foute delicatesse! Niet voor mij dus!
Sorry voor het off topic gehalte maar dit wou ik even kwijt!
Ik heb nu eigen kippen ( nee, ik eet ze niet ) maar hun eieren zijn lekker maar nog belangrijker : ze hebben een prima leventje op mijn erf, scharrelen lekker de hele dag en belonen mijn goede zorgen met 6 eitjes ( per kip ) per week !
@Frank Faber: Cleopatra at toch alleen Nachtegalen tongetjes?!
Of er recent nog vogels zijn afgemaakt om hun zangtongen, betwijfel ik. Misschien dat je het verhaal van Cleopatra ook symbolisch moet nemen.
Ortolanen belanden heel op het bord. Van de gans vaak alleen de lever. Lijster als paté maar tongetjes..?
@Marty: De Club van Rome> nog steeds een stokpaardje, ook van mij!
Heb alle boekjes van de Club staan. Veel aanverwante literatuur de laatste tijd weggedaan.
The world won’t listen!
Hier in het overdekte winkelcentrum Hoge Vugt zit al zo lang ik weet een echte poelier die het hoofd boven water weet te houden in de concurrentiestrijd tegen de supers. Maar er hangen geen lijken van kippen en konijnen aan haken te wachten op een koper. Dat het een uitstervend ras middenstanders is, besefte ik pas toen ik de reacties op deze log las.Ik heb nog nooit iets gekocht bij de goede man, want gevogelte en wild zijn niet mijn favoriete vleessoorten. Maar de volgende keer als ik weer eens langs die poelier kom zal ik hem vertellen dat er op het internet te lezen staat dat hij zo ongeveer de laatste der Mohicanen is. Als ik voor iemand een heus kippeboutje van een echte poelier moet meebrengen wordt de man pas echt gelukkig.
mijn schoolvriendinnetje Annelies d’r vader was poelier, in de Haagse Edisonstraat. Aangezien ik al 35 jaar weg ben uit den haag heb ik geen idee of hij daar nog zit. Zij had 3 broers, het zou kunnen dat één van hen de zaak heeft overgenomen.
Via die vriendin kon je nog wel eens komen aan zo’n kippepootje, die je kon laten bewegen door aan een bepaald spiertje te trekken.Maar mijn moeder moest het niet zien, want dan verdween hij onherroepelijk in de vuilnisbak.
Met feestdagen haalde mijn moeder er haar kip en ook wel eens gans, die ze dan vulde.
Ik ken de poelier wel ja, alleen vond ik het vreselijk om te zien wat daar lag en hing!
Ik ben heel lang vegetarier geweest, eet nu wel weer een beetje vlees, maar dan biologisch vlees, oftewel van scharreldier.
Maar de aanblik vroeger van de dode hazen en konijnen en fazanten was teveel voor mijn kinderziel.
Ik was een paar jaar geleden naar Malta geweest op vakantie, dus ik wilde wel eens iets van de Maltese keuken eten. Serveren ze daar ZWAAN!!!!
Ik was verbijsterd, zoiets moois eet je toch niet! En dan met de wetenschap dat zwanen paartjes vormen voor het leven, krijg je dat toch niet door je keel…
@ Frank Faber: Op Malta verkochten ze ook vogeltjes , ik vroeg eens daar waar die voor waren: het zijn dus lokvogels, die zetten ze op weilanden en akkers enzo om soortgenoten te lokken en die worden dan afgeknald…Walgelijk
Klinkt gezellig @Bertus, het royale kippenleven, dat zit wel snor. Eitjes ook voor je seizoensgasten?
@Eric, de Club is nu de voortrekker van een groot energieproject http://www.trecers.net/fullplan.jpg , een prima iniatief.
Een andere organisatie die je wel zal liggen is Worldwatch.
Het valt mij ineens op dat vele hier net als ik de wildhandel verwarren met de poelier. De in mij vorige reactie genoemde Thaams was geen poelier, maar een wildhandel
haha, dat aan die spiertjes trekken waren mijn vader en ik goed in, dan hoefde mijn broer niet meer (pa en ik hielden wel van een kippetje)
Wij hadden een poelier in de straat. Inderdaad een kale winkel met witte tegeltjes aan de muur. Veel lag er niet, een paar kippen, soepkippen, kuikentjes, konijnen met vel en al en eieren waar nog stront aan plakte. De poelier zelf droeg een vuilwitte bebloede werkjas en een vieze muts. En het stonk er een beetje ook
@Lizzie: Heette die poelier misschien Bensdorp?
ik denk van niet, Jeugd, de poelier was in Knokke (Belgie), en overleefde hoofzakelijk dankzij dagtoeristen aan zee, of die overleefden, weet ik niet
Ja dat ‘vlammetje’ van de poelier dat hij gebruikte om de laatste veertjes weg te branden fascinerend vond ik dat als kind.
Het leuke was dat de poelier waar wij heen gingen , twee ongetrouwde broers, erg leken op wat zij verkochten