Thematische theelepels
Link naar dit artikel Op maandag 23 april 2007 geschreven door Marty
In m’n moeders provisiekast stond sinds jaar en dag een houten kistje met een flink aantal theelepeltjes want thee werd door ons thuis meestal genoten met een koekje en suiker. Er zaten erbij met eenvoudige patroontjes, maar ook bloemmotieven en toeristische thema’s waren van de partij. (klik op plaatje voor vergroting)
Ik had een tijd lang een voorkeur voor het lepeltje van Amsterdam, dat was lekker puntig. Ook het lepeltje met de biljartbalspeler vond ik leuk om mee te roeren. Thema’s waren ook van toepassing op diverse paplepels die toen in gebruik waren.
Op zekere dag kreeg ik voor mijn verjaardag een persoonlijk lepeltje, eentje waar dan de eerste letter van je voornaam op stond. Iedereen in huis had er zo een. En uit de oude doos kwam nog een handvol oude lepeltjes tevoorschijn, uit oma’s tijd, waarin zilveren dubbeltjes verwerkt waren.
Dat vond ik gewoon zonde van het geld, maar helaas kon ik het ook niet meer gebruiken voor de kauwgomballenautomaat.
Hadden jullie ook je eigen lepeltje?
32 reacties op “Thematische theelepels”
Laat een reactie achter
o is trouwens een...
...
Geen eigen lepeltje, wel hadden we diverse toeristische theelepels thuis. Ook een puntige met een domtoren van Aken…geen idee waar die vandaan kwam (ja, uit Aken dus), maar niemand die ik kende was naar Aken geweest. Tegenwoordig ben ik geen theelepels nodig; gebruik geen suiker in thee/koffie, alleen maar melk (ook in de thee! Heb ik hier geleerd.)
Een eigen theelepeltje had ik niet,maar me vader had er wel een met zijn eerste letter.Wij hadden ook veel verschilende van o.a. toeristiesche plekjes en ook wat van kerken.In nederland heb ik het nooit gezien,maar hier was lepeltjes vezamelen erg in.Er waren dan speciale lepeltjesrekjes in allerlei vormen en maten om die lepeltjes op te hangen.
Jaha, ik, mijn zus, ouders, opa’s en oma’s en buurvrouw hadden bij ons thuis een ‘eigen’ theelepeltje. Belachelijk eigenlijk zoals mijn moeder voor een ieder een lepeltje had.
Ik had een theelepeltje met daarop een eekhoorn (van Ouwenhands Dierenpark) en later eentje met een dolfijn (van het Dolfinarium). Mijn zus met een zebra, mijn vader met het logo van de Melco, mijn moeder eentje met de letter G, dezelfde als van de afbeelding (letter H). Erg dat ik me dat nog herinner.
Vanaf mijn twaalfde jaar spaar ik ook theelepels, maar dan alleen waar ik geweest ben en of van de stad/dorp waar ik woon of gewoond heb. Mijn favoriete lepel is die van een dolfijn en met het wapen van Heiloo.
Lepeltjes met gekleurde plaatjes erop heb ik liever niet, de plaatjes gaan er in de vaatwasser af.
Een jaar geleden heb ik mijn mooie lepeltje verprutst door deze even snel schoon te maken met Quick & Brite: één en al krassen en de glans is eraf, zonde
een me een hertje heb ik…. gekregen voor het collecteren voor de dierenbescherming, verder veel kinderlepeltjes (nijntje) enne met de koningin erop kregen we op school in 1980. en heeel veel kromme lepeltjes omdat nicky denkt dat ie uri geller is,tenminste dat zeg ik hem dan……
Jaaaaa ook wij hadden thuis ieder zijn/haar eigen lepeltje, trouwens ook een eigen theekopje.Mijn lepeltje was een afbeelding van een anjer. Ik heb dat lepeltje nog steeds maar aangezien ik al jaren geen suiker gebruik, staat het gewoon in het lepelvaasje bij de andere lepeltjes. Mijn vader had er een met een landschapje op (ik weet niet meer welk trouwens) Mijn zus had een B net zoals de H hierboven op het plaatje. Die van mijn moeder weet ik niet meer zeker, ook een bloem maar ik weet niet welke.
Trouwens bij het ontbijt had ook ieder zijn eigen bordje met bijpassend kopje (een dejeuneeke werd zo’n stelletje genoemd) Het eerste stelletje dat ik had was met kabouters erop (het bordje heb ik nog in mijn kast) en daarna heb ik iets met gekleurde (een stelletje verschillende kleuren geel)randjes.
Het warme eten werd gewoon van een gelijk servies gegeten, maar nooit de pannen op tafel, alleen dekschalen.
Een eigen theelepeltje kan ik me niet meer herinneren, wel mijn favoriete, met een apostel.
Mijn moeder had heel veel zilveren theelepels, toeristische, met kerken erop, met goede doelen, reclamelepeltjes, met wapens van steden enz.
Na haar dood hebben alle kleinkinderen een lepeltje gekregen ter herinnering.
Trouwens, ik had (heb nog, ergens op zolder) wel een eigen lepeltje, gekregen van mijn werkgever toen ik slaagde voor mijn opleiding verzorgende, met de afbeelding van de speld erop.
Zal toch eens gaan zoeken op zolder, volgens mij liggen er nog meer lepeltjes…
Ik zelf had een eigen lepel ja maar geen eigen theelepel.
Mijn lepel? daar stond een bloem op en mijn broer had er een (en die ligt nog in de la van mijn ouders) met Donald Duck erop, nu denk ik: goh, wat een kleine mondjes hadden we toen he?
Maar ik gebruik het nog wel eens als ik Benco chocolademelk drink zodat ik met dat lepeltje van mijn broer lekker de chocola eruit kan lepelen
ik had een eigen lepeltje, maar die was om m’n toetje mee te eten! ‘Steven’ stond er mooi in- gegrafeerd en de kop vd hals vh lepeltje was Flipje uit de Betuwe.
verder hadden wij theelepeltjes vroeger met op de kop oude dubbeltjes en zo. Wilhelmina als klein kind nog met lange haar, je kent ze wel…
Jarenlangen lidmaatschappen bij de omroepen brachten meestal ook een lepeltje op. In het kader van de verzuiling organiseerde die omroepen ledendagen en daar werd je door je mede leden afgerekend op het aantal lepeltjes wat je in je bezit had, zo vertelde mij een oud omroep medewerker van de Algemene.
Mijn opa werkte vor de Katholieke, weet ik bij overlevering. Mijn oma, die ik nog wel heb gekend, had dan ook allerei KRO prullaria in haar bezit, maar vooral een overvloed aan lepeltjes. Natuurlijk ook ééntje met een afbeelding van Lourdes.
Van vakantiebestemmingen en attractieparken hebben wij een bonte collectie theelepeltjes, maar ieder een eigen lepeltje, nee dat niet. Ik drink trouwens nooit thee, wel koffie en dat zonder melk en ook zonder suiker zodat ik eigenlijk geen lepeltje nodig heb, want dan valt er niets te roeren. Ik merk wel dat sommige goedkope souvenirlepeltjes gauw de neiging hebben te gaan roesten.
Nee Marty
ik had geen eigen lepeltje.
Ik heb een hele mooie met een fresia en die is voor mijn jongste dochter, Fleur.
Ik heb Gero-zilduro bestek in het strakke Marcanti- motief.
Gekocht in 1972 en een tijdloos mooi model.
Leuk hoor, zo’n eigen lepeltje, maar wie had er zijn eigen bordje?
Leuk hoor Marc…….
Hee, wie heeft er uit mijn bordje gegeten?
En wie heeft er mijn vorkje gebruikt?
Wie heeft er op mijn bedje gelegen?
En wie heeft er op mijn stoeltje gezeten?
Ineens dacht ik weer aan de dwergjes van Sneeuwwitje
ik heb ooit een lepeltje van egmond aan zee gevonden in de aarde in de bosjes bij onze flat toen ik op zoek was naar pijpenkoppen. Thuis opgepoetst en jaren mijn thee mee geroerd.
@Marc Zoals ik hierboven al tikte, wij hadden ook ieder een eigen bordje alleen voor ontbijt trouwens , dus net als de dwergen uit sneeuwwitje
@Judith63: was volgens mij Goudlokje en de drie beren (ook een sprookje
).
Tja, er zijn van die dingen…
Toen mijn ouderlijk huis leeg moest heb ik de thema lepeltjes bewaard: waarom? Geen idee. Sentiment wrs. En er zijn mensen die ze sparen: een tante heeft ze in huis hangen.
Mijn broer had altijd het lepeltje van de Benelux tunnel. Ik die met een E.
Als er iemand is met een Erres lepeltje..?
Van vliegreizen jatte ik altijd het lepeltje mee: als ik nu senseo drink met een Finair lepeltje, dan denk ik terug aan die duizend meren en altijd zingende bossen
Dank je wel, Marty!
Schaam
ops:
Ook ik had een theelepeltje, weet alleen niet meer wat voor. Hoorde voor mijn gevoel bij mijn kinderbord met ijzeren verwarmingsgedeelte eronder.
Maar…..de kroon spande mijn oma met haar giga-verzameling. Waar zijn die toch gebleven na haar overlijden, mmmmmmm?
Mijn moeder verzamelde ook thelepeltjes van de bus- en bootreisjes, die ze op latere leeftijd maakte. Die werden in een apart lepelvaasje verzameld. Door de diverse verhuizingen en het overlijden van m’n moeder is er wat verdwenen en is een deel bij mijn beide zusters terecht gekomen.
We hadden thuis geen vast eigen lepeltje of bestek. Alleen toen ik als laatste nog thuis woonde, had ik een eigen bestek dat ik een keer gekocht had, toen ik tijdens een stage op kamers woonde. M’n moeder had in haar leven weinig luxe gekend. Daarom kocht ze later dingen, die haar toch een idee van luxe gaven. Zoals een set van 12 Sola theelepeltjes in een mooi houten kistje, met zijde bekleed. Daar heb ik nog één lepeltje van bewaard. M’n vader lustte graag een oude jenever met suiker. Hiervoor waren speciale lepeltjes, half zo groot als een normaal theelepeltje. Daar heb ik er ook nog één van kunnen redden.
ik heb hier nog een bestek waar mijn vader altijd mee at, het was van zijn halfbroer geweest die gelegerd was in indonesie en in het bestek staat u.s. gegraveerd, het contact met zijn half-broer verwaterde met de jaren maar over dat setje vertelde hij altijd met enige trots dat het van zijn broer was geweest.
In onze familie is een zilveren lepel bewaard gebleven, die mijn opa vond toen hij ging helpen in Zeeland (na de watersnoodramp)….een soort stille getuige van het gebeuren daar…z’ on lepel in de modder
Bij themalepeltjes moet ik altijd direct denken aan de lepeltjes met het hoofd van de koningin, die we op de basisschool kregen. Ria noemt het jaartal 1980, maar toen zat ik niet meer op de basisschool…dus ter ere van wat???? we die theelepeltjes kregen, geen idee? Misschien gewoon omdat Juultje jarig was (op 30 April)
thuis heb ik ook nog enkele themalepeltjes liggen…er wordt altijd gevochten om die met de molen, waarvan de wieken ook echt kunnen draaien. Ik gebruik deze (zilveren/verzilverde)lepeltjes zelf erg weinig, ze moeten namelijk regelmatig gepoetst worden en daar heb ik niet zoveel zin in.
@ Marc…over eigen bordje gesproken.
Heel af en toe at ik wel eens bij een vriendinnetje. Zij en haar broer hadden een eigen bord waarin een eigengemaakte tekening was gebrand. Waarschijnlijk is dit een of andere actie geweest toen (eind jaren 70). Ik was er behoorlijk jaloers op, z’ on bordje met je eigen tekening wilde ik ook wel
Ik had niet echt zelf een eigen lepeltje, maar we hadden wel thematische theelepeltjes. Idd de kroning van Koningin Beatrix in 1980 als lepeltjes heb ik ook nog. Toen ik in Brussel woonde heb ik een Manneken Pis gekregen en in London woonde de Big Ben! Nu in Sigogne, ben benieuwd….(Cigogne met een C, is een ooievaar in het Frans!).
Het enige lepeltje dat ik nog mis is het Donald Duck paplepeltje, zo’n gek en praktisch voor mama-lepeltje waarvan de lepel haaks op het handvat stond. En dan was er ook nog het bakje met van die petiterige advocaatlepeltjes
Ik heb nog steeds een eigen lepeltje bij mijn moeder; het lammetje van de Dierenbescherming. Ooit van een tante gekregen voor mijn verjaardag. Mijn broertje had een dolfijn. Moeder een bloem (van de Douwe Egberts? ze zijn een paar jaar geleden opnieuw in roulatie gebracht)en mijn vader een afbeelding van iets in Haarlem (zijn geboortestad).
Het is best handig als iedereen uit een zelfde soort beker drinkt. En mijn moeder doet in de keuken de suiker en/of melk altijd al in de bekers. Oude gewoonte? Bij wie thuis gebeurd dat nog meer?
Mijn schoonvader pronkt met de zilveren (en blikken) theelepeltjes die mijn man meebracht van zijn verre reizen over zee. Een bijzondere collectie trouwens! We kopen nog wel eens een leuk lepeltje als souvenir….
eric,ik drink m,n koffie nog steeds met het”benelux”lepeltje
Wij kregen als kinderen ook een eigen lepeltje bij de eerste communie met je eerste letter, ik dus de M van Mattheus, de doopnaam. We kregen ook een eigen kop en schotel en ontbijtbordje, dat was een frans woord weet niet hoe dat te schrijven, foenetisch dan maar deezieneetje. We waren met 7 kinderen, dus 7 setjes op een gegeven moment. Als je het huis uit ging kreeg je dat mee. Ik heb het hier nog in de kast staan, wel erg leuk hoor.
@Thijs: was een déjeuneetje = ontbijtsetje/serviesje (schrijf ik ‘t goed @Durtchfranca?
)
Heb nog mijn kabouterbordje van vroeger. Bestek (gekregen voor mijn 12e verjaardag) ligt nog in de la bij mijn ouders, als ik bij hen eet dan ligt ‘mijn’ bestek altijd naast mijn bord.
Op mijn kleuterbestek zat een afbeelding van een konijntje, ligt ook in diezelfde la. Zal alles ooit meekrijgen of mee moeten nemen.
wij hebben ok allemaal zo een lepeltje met letter gekregen zelfs mn ouders hebben er nog 1 alleen bij ons is er 1 probleem mn jongste broertje die heeft er geen 1 meer en waar ze die dingen nog maken geen flauw idee.
weten jullie misschien nog iemand die dat weet waar ze die dingen nog wel maken??
m.v.g
@Lenie: in de Sola showroom/winkel in Zeist kun je theelepeltjes met letter kopen.
Wij hadden thuis een lepeltje van de Vispoort in Elburg. Mijn broertje had het altijd over de Elpoort in Visburg. Die draaide alles om. Maar we waren toen met de familie eens met een uitstapje in Elburg, en toen moesten we natuurlijk ook naar die Vispoort. We hadden dat lepeltje meegenomen en mijn vader liet dat aan iedereen zien. Dat we daar al jaren een lepeltje van hadden en dat we er nu in het echt waren. En dat de kleuren niet klopten, omdat die op het lepeltje anders waren. Nou, wij schaamden ons flink natuurlijk.