Countdown
Op woensdag 2 mei 2007 geschreven door Rick67
Hoewel TopPop natuurlijk altijd bovenaan zal blijven staan was de magie er begin jaren tachtig toch een beetje af. Dit werd echter ruimschoots goedgemaakt door een nieuwe muziekprogramma met moderne opzet van Veronica. Zoals het Veronica betaamde was het een flitsend programma met live artiesten en wel Countdown. Met snelle spotjes en flitsende leader was het toendertijd een treffer in de roos bij de pubers van die tijd (bij mij dus onder andere).
Een aantal presentatoren passeerden in de loop der jaren de revue maar Simone Walraven (Siepie) was (en is) mijn favoriet. Dat ik tot over mijn oren verliefd op haar was speelde natuurlijk geen rol. Misschien is wel een aparte gastlog waard (!).
Diverse optredens staan mij nog bij, zoals George Michael, Talk Talk, Tina Turner, The Cure, Simple Minds, Spandau Ballet, Paul Young etc. Als je hier niet naar keek hoorde je er bij ons op school gewoon niet bij. De artiesten traden op zoals tijdens een concert en de presentatoren stonden gewoon tussen het publiek. Ook waren er miniconcerten.
Om Countdown betaalbaar te houden werd het vanaf 1986 Europees uitgezonden in het Engels. Net als Top of the Pops nu bij BNN traden de artiesten, overal in Europa, op voor eenzelfde podiumachtergrond zodat het leek of ze allemaal in één studio waren. Dat Adam Curry (met Amerikaanse achtergrond en accent) het presenteerde droeg alleen maar bij aan het succes. Zijn typisch Amerikaanse uitspraak van Madonna tijdens de show is alleen al legendarisch.
Wat vond jij van het een na beste muziekprogramma van Nederland ooit? Tot wanneer liep dit programma eigenlijk (vanaf 1979)?
Als je op onderstaand filmpje klikt zie je Clarck Datchler en Candy Dulfer die op speciaal verzoek van ‘Siepie’ het liedje ‘Turn back the clock’ spelen omdat ze met Countdown stopt (uiteraard is Siepie ook te zien)
32 reacties op “Countdown”
Laat een reactie achter
eliers in onze...
Hij liep zeker tot 1983 daar ik toen 15 jaar oud was en s’middags bij de snackbar van de jongens hoorde dat ajax-feyenoord waardeloos was de uitslag was 2-1.
Ondertussen zette thuis mijn vader de radio zacht bij de zin en dan volgen nu de sportuitslagen…..
In de avond kwam ik thuis en zei dat ik countdown wou kijken maar mijn vader riep: o,nee ajax-feyenoord is De wedstrijd van het seizoen waarop dit pubermeisje hem nuchter meedeelde is een waardeloze wedstrijd 2-1 .
Mijn vader is in 1989 overleden maar dat specifieke gezicht wat hij toen trok staat vast op mijn harde schijf gegrift.
Ik had het er net met een vriendin over en die vertelde dat ze laatst op de radio hoorde dat Siep nog steeds heel gelukkig is met Clarck Datchler. Grappig want het is al jaren geleden dat ik wat van Siepie gehoord hebt maar ook ik heb altijd genoten van het programma!
Trouwens foto van Siepie en Clark gevonden uit 2006, oef die is veranderd zeg kijk zelf maar: Siepie en Clark bij Schiffers
De eerste jaren had je ook altijd een “Special”van een bepaalde groep,en dan lieten ze meerdere songs zien,meestal wel 3 dacht ik.
De laatste aflevering met ‘Siepie’ gemist. Ook gemist wie Clark Datchler is. Van een groep? Het nummer dat hij speelt van wie is dat ook alweer?
Ja, @Sentiment beide zijn wel èrg veranderd.
En natuurlijk keek ik zo mogelijk ook naar Countdown, maar dan staat mij Countdown met Adam veel meer bij.
@Joke61
Clarck Datchler was de leadsinger van Johnny Hates Jazz. Eigenlijk een soort van “One hit wonder” groepje uit de jaren 80. Siep was ook actief geweest voor de piratenomroep in Amsterdam, Radio Decibel(Jeroen van Inkel, Adam, Curry, Daniël Dekker, Rob van Zoomeren e.d).
Simone vond ik eigenlijk het allerleukst in Schools Out in duo presentatie met “Big AL” Alfred Lagarde.
Ik had wel bewondering dat zij als rijzende ster de kansen bij de omroep aan de wilgen hing om haar droom en liefde na te jagen en reizen. Uiteindelijk kwamen ze in Amsterdam te wonen(bij het Vondelpark).
Ik keek niet zo vaak naar Count Down, maar de liedjes ken ik allemaal wel natuurlijk van alle groepen uit die tijd en die roepen natuurlijk heel veel herinneringen op!
In 1979 was ik 16 jaar dus eigenlijk een beetje puber-af al maarreh……ik hoorde er evengoed wel bij hoor op school en anders maar niet, eigen baas en dat heb ik altijd gedaan en ik heb anderen er nooit over gehoord dat ik er bijna nooit naar keek dat het stom was als je een uitzending gemist had, nee hoor, daar heb ik nooit problemen mee gehad
Ik keek altijd omdat mijn zus het wilde zien. Achteraf was het niet zo erg
. Het nummer heet overigens ‘Turn back the clock’. Een kleinigheid, maar toch. 
Wat ziet die Simone er uit zeg!!! Je mag natuurlijk niet iemand op z’n/haar uiterlijk beoordelen, maar tjonge jonge…da’s even schrikken. Ze zag er destijds en haar vriend/man stukken beter uit.
@Rick67: Illusie minder?
Countdown vond ik een leuk programma en keek er altijd naar, maar Toppop blijft mijn favoriet.
Had je ook niet vaak ‘gast’presentatoren uit het buitenland, muv Adam Curry natuurlijk? Of ben ik in de war?
@dutchfranca62
Ach je moet maar zo denken dat we niet allemaal zo mooi op kunnen drogen als wij sterren hier op Jeugdsenitmenten.net
Het viel mij wel op dat ze ver afstond qua uiterlijk dan in de jaren 80. Nu ik het interview heb gehoord dat zij hadden met Hans Shiffers, begrijp ik het wel een beetje.
Minimalisme is the keyword.
@dutchfranca62
Jáááááááááááá
waarom nou, Sentiment?
Bedankt voor de info @René v G.
In de tussen tijd in mijn Top 40 Hitdossier boek gevonden dat het nummer “Turn back the clock” ‘gewoon’ van Johnny Hates Jazz is (1988). Prachtig nummer, wist niet wie de uitvoerende waren.
Ja dat gemengde gevoel heb ik ook als ik naar mijn trouwfoto’s kijk van 1972, 19 jaar jong………of als stralende jonge moeder met mijn kleintjes, die alledrie vóór mijn 30e zijn geboren en nu alledrie langer en groter en veel knapper en vóóral strakker zijn dan ik nu.
Simone ziet er nu uit als een belegen hippie met een veel te grote bril,(mijn 6 leesbrillen zijn wel wat meer à la mode) maar als zij zich daar lekker bij voelt……………leven en laten leven, nietwaar?
Countdown begon destijds met Adam Curry en heeft Simone het toen niet van hem overgenomen?
ik weet ‘t niet zeker………………..
@Joost: je hebt gelijk: het was ook al wat later toen ik het filmpje vond en erbij zette, maar inmiddels titel veranderd
@Rick67: Sorry
Nee, helaas Rick, ik was meer een Toppop freak (nou ja, freak; zo erg was het nou ook weer niet) Countdown keek ik zelden naar, vreemd, weet eigenlijk niet waarom Toppop een diepere indruk gemaakt heeft. Zal de leeftijd wel zijn.
bob marley zat ook eens in zo’n special en ik probeerde mijn oma uit te leggen wat dreadlocks waren.
Oma: wat een vieze vent wat heeft hij in zijn haar?
Kleinkind: dat zijn dreadlocks oma bob marley heeft al 18 jaar zijn haar niet gewassen, mag niet van zijn geloof.
Oma: nou ik vind dat niet zo fris…
een tijdje later stierf bob marley aan een hersentumor.
Oma reageert echt twents met vind je dat raar met zulks haar?
inderdaad siepie ziet er niet uit, toch is ze in mijn ogen geen spat ouder geworden.
Ik ben destijds ook een keer bij de opnames van Countdown geweest, in Amsterdam (ben de naam van de discotheek ff vergeten, was/is op het Rembrandt plein). Toen presenteerde Linda de Mol (!!) het programma. Ik stond vooraan en ik herinner met dat een van de artiesten die live optraden King was (Love and Pride).
@Rene v.G.: je slaat de spijker op z’n kop, of liever gezegd haar kop!
Ach Rick67: Neem de wijze raad maar aan van Rene!
Countdown heeft voor mij net iets minder ‘jeugdsentimentgevoel’ dan Top Pop, waarschijnlijk omdat het later kwam en omdat ze zich ook buiten de hitparades begaven, hadden ze eigenlijk wel een hitlijst??
Wat me nog wel helder voor de geest staat is het afscheid van Adam Curry, hij zou met Patricia Paay naar Amerika gaan en Patricia zong samen met René Froger “Winter In America” voor een tot tranen toe bewogen Adam.
Dit markeerde voor René Froger het begin van zijn carrière.
ria: kan ik me echt voorstellen, die reactie van je vader op het horen van de uitslag. Dan is de lol er toch af?
Countdown…toch weinig gevolgd, too close to migration I think…
Van die Adam Kerrie krijg ik nu nog braakneigingen, tjonge jonge wat vond die vent zichzelf goed a la Martijn Krabbe een paar jaar later.
Zat net dat stukje te beluisteren van Siepie bij Hans Schiffers.
Vooral dat laatste stukje onder de douche…wat een verschil met nu,ze verstaat het nog wel maar het nederlands is min of meer weg.
Heel leuk om te horen..wat had ze toen een mooie stem..en ja we keken toch allemaal naar Countdown om Siepie
Op Toppop na toch wel 1 van de leukste muziekprogramma’s van die tijd.
Ik vind Simone Walraven er wel nog goed uitzien op die foto uit 2006 hoor… nog een jong bekkie. Laat je niet door die bril en dat hoedje afleiden zeg ik. Haar man? Tja, dat kun je in 2007 wel doen, maar dat blijft dweilen met de kraan open…Kom op man, ga met een gitaar bij een of ander monument op de Dam zitten en probeer net te doen of het 1969 is, maar kijk niet raar op als de mensen denken dat je ff pauze hebt tussen 2 opnames door van Hair of JC superstar…
Achja, moet ie ook zelf weten natuurlijk. wie ben ik eigenlijk om tegen hem te zeggen dat ie in de rij moet lopen? Ik zit zelf hier nog met lange haren te typen haha! maar ik vind Simone nog steeds oké (olé olé)!
Countdown is voor mij iets later als jeugdsentiment, maar samen met mijn geliefde waar ik net mee was gaan samenwonen, keek ik hier toch iedere week naar. Juist omdat het niet alleen hitparade was. Simple Minds, U2, Simply Red etc. Uit mijn hoofd wet ik niet meer wie het allemaal gepresenteerd hebben, maar Simone staat me nog goed bij. Icoon van midden jaren 80.
Zoals ik in mijn log over AC/DC al schreef heeft die groep in 1979 speciaal voor Countdown in Nederland opgetreden. Dat hebben meer bands gedaan, ik meen dat o.a. U2 en The Police zo’n concert verzorgd hebben. Misschien dat andere JS’ers meer herinneringen hebben?
Een leuk artikel over Simone Walraven vind je hier
Correctie: hier!
Ik vond Countdown naast Toppop het beste Nederlandse popprogramma.
Countdown begon op woensdag 11-10-1978, toen gepresenteerd door Lex (Top 40) Harding.
In de beginfase was er elke week (later twee weken) een overzicht van de Top 40 te zien, interviews, popjournaal en een special te zien.
In die specials waren o.a. live-concerten van The Police, U2, Fischer-Z en The Cure te bewonderen.
Deze opzet werd veranderd in mei 1983 toen Erik de Zwart het overnam, en kwam Countdown voortaan uit de studio en ging zich meer op de Top 40 richtten.
Amper een jaar later naam Adam Curry het over, hij deed Countdown tot 1987, toen nam Simone Walraven het over.
In 1988 werd Wessel van Diepen de nieuwe presentator, die op zijn beurt in 1989 werd opgevolgd door Jasper Faber.
In 1990 deden Jeroen van Inkel en Rob Stenders één seizoen, en in 1991 nam Wessel het weer over.
Simone Angel (ex-MTV) was in 1992 de allerlaatste presentatrice en in 1993 viel het doek voor Countdown.
In 2004 kwam het nog even terug, in de presentatie van Jeroen Kijk in de Vegte en Birgit Schuurman, maar was geen succes.
De Lex Harding-periode (1978-1983) vond ik het allerbeste, omdat in die tijd nog redelijk onbekende bands optraden die later zouden uitgroeien als wereldacts.
Kennen jullie COUNT DOWN CAFE nog op radio Veronica met good old Alfred Lagarde en
Kees Baars vanuit Bos en Duin in Soest?
CountDown behoorde nooit tot mijn favoriete programma’s, i.t.t. TopPop. Misschien om wat Aidan zei: dat ze naar mijn herinnering niet echt een hitlijst volgden in hun programma zoals in TopPop(maar waarom heette het programma dan CountDown? Misschien pikten ze er gewoon wat nummers uit?)Ik hield ook niet van Adam Curry (dat zal ook wel meetellen) en Simone Walraven deed me niks. En wat eighties pop betreft hield ik meer van videoclips, en die waren gewoon meer op Music Box en MTV te zien (daar keek ik wel graag naar).
Op Erikjes opmerking wil ik nog wel de aandacht vestigen: CountDown Cafe was een erg leuk live programma. Naar mijn idee had het weinig met de gewone CountDown te maken. Misschien vond ik het ook wel leuk omdat Kees Baars en Alfred Lagarde een voorkeur hadden voor stevige symfonisch getinte rockbands, maar aan de andere kant: het had ook kwaliteit. Ze hadden bands in de studio die wat meer in de marge opereerden. Anderson Bruford Wakeman Howe bijvoorbeeld, of Saga, en Steve Lukather solo. Met goeie interviews ook.
Het t-shirt was het mooiste dat er in het begin van Countdown was: zwart met groene fluorescerende letters en dat was heel wat, want als het licht uitging, zag je die letters nog zo mooi licht geven.
Dat progamma Countdown heeft me altijd vreselijk tegen gestaan. Het begon al met dat misplaatste filmpje uit de Tweede Wereldoorlog van dat vliegtuig dat zijn bommen loste. En dan die Simone Walraven, wat was die met zichzelf ingenomen. In die tijd was ze eens gast bij Sonja Barend. Dat hele interview ging in “turbo”-taal, dus woorden werden niet helemaal uitgesproken. “Ja, het klinkt natuurlijk allemaal een beetje arro”. Toen ze wegging uit Countdown dacht ze dat ze het helemaal gemaakt had en maakte ze nog een flutfilm “Donna Donna” en daarna NÓÓIT!!! meer wat van gehoord