Zeeschuim
Op donderdag 3 mei 2007 geschreven door Eric Erres
Mijn broer hield altijd wel wat vogels: kanaries, zebravinken en mozambiquesijs. Een prachtig moment als hij de kooi ging verschonen: met mijn auto’s reed ik dan altijd door het vuile zand. Een feest. En mijn broer zag geen bezwaar.
Als ik uitgespeeld was, dan werd de krant dichtgeklapt en verdween in de vuilnisemmer. De vogels konden er weer een week tegen.
Vogels hebben behoefte aan kalk en krijgen daarom eierschillen. Ook hangt er een stuk zeeschuim in de kooi: waarschijnlijk om hun snavels te scherpen en ook wel om de kalk.
Zeeschuim, zult u zeggen? Jazeker: het inwendige schild van de Sepia Officinalis.
De Zeekat. Na een storm (oostelijk?) kun je deze schilden op het strand vinden en rapen door vogelliefhebbers die in Katwijk op vakantie waren: familie Erres dus.
In een bepaald jaar hadden we er zoveel gevonden om heel Avifauna te voorzien. De zak heeft jaren in de schuur gehangen en uiteindelijk in andere handen overgegaan.
U hebt niets met vogels of Katwijk? Dan is de prijsvraag van deze week interessant, want welke onmisbare godin werd uit het schuim der zee geboren?
Met die wetenschap kijkt u wel anders aan tegen zo’n stukje kalk in een vogelkooi!
20 reacties op “Zeeschuim”
Laat een reactie achter
Aphrodite koos die bijzondere kraamweg. Komt de sepia-inkt ook van de zeekat??
Vroeger had “Pietje”, want zo heetten alle kanaries bij mij thuis, ook een stuk zeeschuim in de kooi.
Ik snapte nooit waarom dat was.
Nu hebben mijn kippen een bakje met gemalen schelpen die ik gewoon bij de Welkoop hier in het dorp haal. Leggen ze eieren met mooie schalen van.
“..welke onmisbare godin werd uit het schuim der zee geboren?”
Mevrouw Schuimstra?
Sorry, heb niks met vogels; ben er bang van (vind the Birds van Hitchcock daarentegen wel weer wat hebben)maar gefladder van wat dan ook voor piepklein vogeltje….pfff
Dus ik ga graag voor de ‘ijskast’; het moet natuurlijk Aphrodite zijn.
Bij ons bekend van het kanieriepietkooitje en het strand. Ben helaas vergeten hoe wij het toen noemden, maar ken het nu idd onder de naam Sepia. Dat van Aphrodite wist ik niet.
Voor mij hebben die dingen een diepe associatie met mijn jeugdvakanties in Wijk aan Zee, tesamen met lekkere puntzakken patat, goed bruin gebakken met een flinke plens fritessaus en uiteraard zandkorrels. Scheermessen (scheermessen?), dode kwallen en krabbetjes, de visboer met zijn gebakken vis, haringen en Landrover en uiteraard het
ploegen door het stoffige hete zand totdat je de planken
bereikte en de hete straatstenen van de strandweg richting het Heliomare Revalidatie Centrum, waar je kleine kinderen op brancards zag liggen in de zon.
Pas veeeeeeeeeeeeel later begreep ik dat die zeeschuim dingen van vissen afkomstig waren.
Ook wij hadden een kanarie die Pietje heette en een stuk zeeschuim in de kooi. Pietje scherpte overigens altijd zijn snavel als het nieuws aanstond en dat was heilig voor mijn vader, iedereen moest dan zijn mond houden dus werd bij Pietje een doek over zijn kooi gegooid (wat wel hielp).
En ja hoor… te laat om de hoofdprijs te winnen
en ik wist het antwoord!
En het klinkt afgezaagd maar ook onze kanaries heetten altijd Pietje! Meestal waren ze geel trouwens.
Wij hadden ook zeeschuim in het kooitje hangen.
Een oom maalde altijd eierdoppen fijn voor zijn duiven. Na zijn dood hebben we nog zakken vol gevonden….
mijn kanarie heette geeltje naar het bedrag wat we ervoor betaald hadden inclusief kooi.
d
Die van mijn vriendinnetje tweety na een gevecht over het patent op tweety koos ik voor geeltje….
Nog maar een keer dan:
)Over de verrassende kanten van zeeschuim gesproken he….
. Je kunt dit eigenlijk ook wel als zo zalig ongecompliceerde herinnering zien…Leuk!!!!
Wij hadden vroeger ook vogels, kanaries, parkieten, zebravinkjes, japanse nachtegaaltjes, een soort miniduifjes, dus de sepia hing bij ons ook in de hokken. Ik koester vooral warme herinneringen aan de geur van het schelpenzand: dropachtig, of anijs….moeilijk te omschrijven die geur.
Ooit kreeg ik van mijn huisarts Sepia als homeopathisch middel voorgeschreven. Ik schoot in de lach toen ik het zag, vroeg aan hem of ik daar beter van ging zingen. ( hij snapte meteen wat ik bedoelde
Ik vind dit trouwens een heerlijk nostalgisch log, @ Eric. Snap nu ook je opmerking bij de paardebloempluisjes, het maakte me al nieuwsgierig
Pietje, Lotje en Jippie hebben wij gehad, parkietjes dus die ook door de kamer vlogen en ook netjes weer terug vlogen naar hun kooi en af en toe vonden we wel een hard drolletje ergens op dezelfde plek op de kast maar voor de rest deden ze het keurig in de kooi, en uiteraard hadden ze altijd zeeschuim in hun kooi en andere speledingetjes.Als je in de winkel om zeeschuim vroeg wisten ze vaak niet waar je het over had maar wel als je om sepia vroeg ja. Leuke beestjes maar schreeuwen hoorde er ook bij ja en zeker ook als de kids begonnen te schreeuwen
Ik had vroeger toen ik op kamers woonde twee parkieten en die noemde ik Lotto en Toto en daar kocht ik ook wel eens dat sepia voor. Vreemd, ik had altijd gedacht dat dat van inktvisen afkomstig was.
Lotto was het vrouwtje en was helemaal geel en eigenlijk was ze een beetje een klein krengetje. Toto; het mannetje was veel liever en had een blauwe verentooi. Als ik de vogeltjes wel eens liet vliegen in mijn kamer, moesten uiteraard ramen en deuren goed dichtblijven en soms kwam Toto wel eens op mijn hoofd zitten. (zonder iets achter te laten.)
Mijn oma had een geel kanariepietje. Deze stond voor het raam op het theetafeltje. Vaak was ze tegen pietje aan het praten en regelmatig verwende zij hem met stukjes fruit wat zij tussen de tralies van het kooitje stak. Ook het stuk zeeschuim ontbrak natuurlijk niet.
Leuk kanariepietjes, maar ze zingen vaak op momenten dat je op tv iets wilt horen.
Voor mijn opa was pietje vaak een stoorzender als hij naar Hilterman wilde luisteren. Waren het niet de kleinkinderen die er doorheen tetterden dan was het wel oma’s kanariepietje.
@Frank:
De zeekat IS ook een inktvis….je hebt dus gelijk!
Weer wat geleerd! Je hebt naast de zeekat, ook de zeehond, maar dat is een zoogdier en dus totaal geen inktvis. Natuurlijk heb je ook het zeepaardje en de zeekoe en de zeeleeuw. Waaral die namen vandaan komen, wie het weet mag het zeggen.
@Frank:
Om de verwarring nog groter te maken heb je naast het zeeschuim, ook nog nog MEERschuim( waar ze van die prachtige pijpen van maken) en naast de ZEEkat ook nog nog eens de MEERkat, en dat is hetzelfde als het stokstaartje. Prachtig toch he, de natuur….Ben er gek op!
Meer schuim?! Vond dit wel genoeg hoor, @Rozenmarijn
Dus geen encore.
Leuk dat zoveel mensen Zeeschuim kennen! En Aphrodite. Helaas valt Sue Ellen net buiten de koelkasten.
@Omnivoor: niemand kan zo goed heet strandasvalt etc verbeelden als de tekenaar van Charlie Brown! Geweldige comics.
Van dit log: Eric Erres in het vieze vogelzand, bestaat echt een jeugdfoto! Zelfs de kanaries zijn te zien op de print uit 1964.
En met een beetje fantasie kun je de Sepia ook wel ontdekken.
En hoe wil je mijn vrieskast oversturen, Eric?? In veel bobbeltjesplastic neem ik aan.
En Frank, wat dacht je van ZEEWOLF?
Kun je zelfs eten in verschillende restaurants op bepaalde tijden!!!
Ter info: meerkat is het Engelse woord voor stokstaartje. Meerkatten bestaan overigens ook, het is een apensoort.