De Parker ‘Slinger’
Op donderdag 14 juni 2007 geschreven door Jeugd
In 1976 ontstond er een nieuwe rage in de klas: de Parker ‘Slinger’,
‘the pen you wear…’
Deze plastic balpen had een bolle dop, die voorzien was van een koord, zodat je ‘m om je nek kon hangen. De koordjes waren van touw of van leer. Hij was in vele kleuren verkrijgbaar en (bijna) iedereen had er eentje, zelfs de docenten.
Hij was dus niet alleen hartstikke hip, bijkomend voordeel was dat je je pen nooit meer kwijtraakte; hij hing immers om je nek!
Het zal de Parker Pen Company geen windeieren hebben gelegd, want veel kinderen maakten met deze pen voor het eerst kennis met Parker en waren de potentiële klanten voor de toekomst. Maar als ik me goed herinner, verschenen er ook imitatie-pennen op de markt, hoewel ik dat niet zeker meer weet.
26 reacties op “De Parker ‘Slinger’”
Laat een reactie achter
o is trouwens een...
...
In 1969, Baarlo {L}, toen ik op de 2de klas lagere school zat kreeg ik en mijn mede klasgenoten allen een parkervulpen. Die moesten de ouders voor je kopen. Het was een donker rode. Een jaar of 3 later konden de kinderen kiezen uit 4 of 5 kleuren daar was ik wel stikjaloers op al de kleuren. Das mijn Parkerherinnering.
Inderdaad kwamen er veel merkloze imitaties op de markt van deze pen. De rage duurde ook niet zolang en stierf een langzame dood. De sociale sector was de beroepsgroep die volgens mij nog het langst gebruik bleef maken van deze pen. Vooral de ouderen in die sector waren echte liefhebbers van deze pen.
Bij ons bleef de gewone Parkerpen enorm populair. Hij kostte toentertijd 7,95 in guldens en schreef heerlijk. Die pennen bestaan nog wel.
Ja ik heb er ook 1 gehad,dat was in de vierde klas van de lagere school.Het was een blauwe,maar ik heb geen idee of het echt of imitatie was.Ik kwam er aan door te ruilen met een andere jongen in de klas,ik weet niet meer wat de ruil was,misschien wel voetbalplaatjes.
Accept no imitation…
In het oranje gehad en het koordje werd vies…
Had ik ook maar ik was er niet zo happy mee.
Deed hem al snel in mijn etui … bleef steeds hangen aan van alles met de touwtje.
Ik moest trouwens ook altijd zoeken om de pen weer terug te krijgen in het gaatje.
Ik had wel een “Parker Jotter”pen. Omdat ik links ben ( zie bijbehorend log ) was dat een ideale pen want hij vlekte niet.
Parkerpennen waren een luxe item bij ons op de lagere school, dus ik had er geen, maar toen ik er uiteindelijk eentje had, was de pret van korte duur: die dingen vlekten in no time.
Ik kreeg een keertje een Fisher Space Pen
(”$1 million to develop”)
· Writes underwater
· Writes upside down and at any angle
· Writes twice as long as other roller ball pens
· The most dependable, reliable, and versatile pen in the world
(Zie spacepen.com) en die was beter dan de Parker Pen.
Ja, op school was ie wel handig maar thuis niet dan ging ie af anders hing ie in mijn bord
Zo een pen wilde ik zooooo graag….. maarja er hing een pittig prijskaartje aan. Voor mijn verjaardag kreeg ik van een vriendinnetje een “imitatie” die in no-time afbrak! Wat een tranen!
Hier in spanje schrijven de kinderen tot groep 5 met een potlood, lekker makkelijk want het mag maar van één merk zijn en kosten maar 60ct per stuk.
Ik had zo’n ding ook. Maar ik had vast een imitatie
Ik was het bestaan van die pennen al helemaal vergeten. Wat is dit toch een geweldige site!
Mijn eerste Parker vulpen heb ik van mijn oma gekregen voor mijn Vormsel. Ik ben ‘m vrij snel kwijt geraakt. En niet alleen die pen…..Mijn oma overleed niet lang nadat ik de pen was verloren
Zat in die tijd op de grafische school en bulkte van de pennen die je toen verplicht moest aanschaffen. Ik was ze altijd kwijt, behalve dus die pen aan dat koortje. Was dus wel makkelijk, maar meer iets voor meisjes zeiden ze in de klas. Nou had ik daar toch altijd al lak aan dus liep ik juist met zo’n pen.
Ja zo’n pen aan een touwtje had ik ook; volgens mij een blauwe….Ik weet niet of het een echte Parker was of niet.
Wel heb ik ook met de Parkers, in alle soorten, geschreven. Qua vulpen ga ik toch voor de Waterman en Cross voor de ballpoint.
Ja echt iedereen liep ermee of had een imitatie. Weet niet meer welke kleur ik had, wel dat ik bij het schrijven veel op het dopje bleef kauwen dat om mijn nek hing.
Inderdaad bleef de rage bij de nerds, dan wel de geiten haren sokken brigade, het langst hangen. Ik kan me nog herineren dat op een gegeven moment die pen echt megafout was hahaha
Net als de 4/ 10 kleurenpen, de pluizenpen, de trollenpen etc, gewoon een leuke pennenrage.
Anders hadden we geen sentimenten, nietwaar.
Zelf nooit gehad, ik kende ze wel maar wist niet dat dat parkers waren. Ik had wel een gewone parker in mijn schooltas zitten en omdat onze school geen kluisjes had stond mijn tas gewoon in de gang en ja hoor; op een dag werd mijn mooie parkerpen uit mijn tas gestolen. Had ik hem toen maar aan een touwtje om mijn nek hangen. Parkerpennen schrijf ik ook het liefst mee; ze doen het altijd en liggen lekker in de hand en bovendien vind ik ze ook nog een fraai uiterlijk hebben, haast een beetje exclusief, stukken beter dan die ordinaire bic pennen. Ik kan me van bicpennen nog een reclame herinneren, Bic, de meest gegeten pen van Nederland (of van de wereld) Zelf heb ik een stuk of vijf parkerpennen en samen met de duizenden pennen die Elise heeft, komen we nooit pennen tekort, altijd iets om mee te schrijven in huis!
Ja idd Frank, Bic pennen kunnen ook zo heeeerlijk lekken he? Mijn handen zaten vroeger altijd heel erg onder de inkt, heb ze ook nooit meer gekocht zelf en loop ze straal voorbij in de winkel ja
1976 …. ik zat toen op de P.A. De pen heeft destijds geen indruk op me gemaakt want er gaat geen lichtje branden. Ik heb er zeker geen een gehad (maar ik lees dat ze vrij prijzig waren, vast te duur voor een studente met een kleine studiebeurs…..)
ja. zeker een oranje, vraag me niet hoe ik eraan kwam, maar er zat een leren touwtje aan en was superhandig bij puzzelspeurtochten en sport en spelmiddagen….
Goh. . . ik ben wel van een erg vroege lichting vrees ik. Wij schreven op de lagere school met een kroontjes pen en in de hoogste klas de (6e) moesten je ouders een vulpen kopen, daar mocht dan ook niemand anders mee schrijven want die moest naar je hand gaan staan.
Ook in die 6e klas (tegenwoordig dus groep8) kregen we van de bovenmeester als experiment een het nieuwste snufje om uit te proberen, want echt gebruiken was niet goed te doen bij het ’schoonschrift’ Dat nieuwste snufje was. . . de ballpoint!!! Een bic die bovendien nog vaak vlekken en kloddertjes afgaf, dus. . . terug naar de vulpen.
In 1976 was ik in verwachting van mijn tweede kind dus die pennenrage is aan mij voorbij gegaan.
Deze pen was ik al bijna helemaal vergeten! Ik weet dat veel meisjes met deze pen om hun nek liepen. Te sabbelen op het touwtje aan hun nek. Ook vaak een soort knoop in het touw bovenaan, omdat anders de pen te laag hing. Zelf had ik een zilverkleurige metalen 4 kleurenpen.
ik ben nog uit de tijd van de kroontjespen en zat dus aan een tafeltje met inktpotje incl. afsluitschuifje en gebruikte een inktlap (stukjes gekleurde vilt aan elkaar gezet).
Ik zat van 1965 tot 1969 op de MULO en dus heb ik deze rage niet meegekregen. Ik heb zelf nog wel 2 Parkerpennen, 1 rollerball en 1 fineliner
Super. Ik schrijf graag en veel dus aan mij echt wel besteed.
Hing je slingerpen niet vaak in de soep of in je glas of kop koffie?
Oh,ik ben ook belegen! Heb op de lagere school ook nog met kroontjespen geschreven.
Ja Andrew die metalen 4 kleurenpen had ik ook.
Ik had zelf dus geen Parker Slinger, maar ik kan me nog herinneren dat als ik een pen nodig had om te schrijven ik dan de eerste de beste pen uit zo’n koordje trok. Best wel handig eigenlijk. Kan iemand misschien die dingen weer “in” verklaren?
@dutchfranca62: Mijn metalen vierkleuren pen was destijds gestolen. Tegenwoordig ben ik weer op zoek naar zo’n mooie metalen vierkleuren pen met die bolletjes aan de zijkant die je naar beneden moest drukken om een kleur te selecteren (rood/geel/groen/blauw dacht ik). Heb het altijd jammer gevonden dat ik die niet meer had. Later kwamen trouwens ook van die plastic 4 kleuren gevallen, maar deze hadden niet dat elan van dat allereerste model welke ik ooit mee mocht schrijven.
Vroeger hadden wij trouwens op school standaard een uitsparing in ons tafeltje voor een potje inkt en daarnaast ruimte voor je kroontjespen/griffel/ballpoint/potlood. Luxe tafels hadden ook een schuifdekseltje zodat je het inkpotje niet zag.
Oh ja! Die was ik helemaal vergeten!
Het zal wel een ander merk zijn geweest, maar ik herinner me een leren touwtje en een pen die veel sneller leeg was dan je afscheid wilde nemen van het ding op zich
Die was ik ook helemaal vergeten zeg. Ik had een donkerpaarse, gewonnen met een speurtocht in de 2e klas lagere school. En trots dat ik er op was
Zo een heb ik ook, maar dan in het geel. Hij ligt ergens tussen mijn andere pennen met koortjes. Ik wist ook niet dat het een parkerpen was.
Misschien kun je zo’n pen ook als pendel gebruiken: pen-del. Zo’n ding dat aan een koordje heen en weer gaat tussen je vingers en antwoorden uit je onderbewuste geeft: ja of nee, misschien hier of zeker daar.
Had ik ook!
Was zeker weten een imitatie, waarschijnlijk gekocht bij Ter Meulen hier in Rotterdam: een grote zwarte bol waar je de pen kon inklikken.
Gelukkig had ik soortgelijke stiften om weer in de pen te doen als die weer leeg was.