Mijn verwijzing naar het voortgezet onderwijs
Link naar dit artikel Op dinsdag 26 juni 2007 geschreven door Bertus
Nu ik zelf groep 8 heb als leerkracht zit ik er middenin: de verwijzing naar het voortgezet onderwijs.
Dat is tegenwoordig een hele klus, ik kan kiezen uit: LWOO, BBL, KBL, TLW, TLW GROEN, TLW+, HAVO, ATHENEUM, ATHENEUM+ en GYMNASIUM.
En er zijn vaak nog schakelklassen tussen tussen niveaus : TLW-HAVO bijvoorbeeld.
En andere scholen hebben andere mogelijkheden. Ik heb te maken met 4 scholengemeenschappen.
De eindtoets is een heel belangrijk gegeven. Ook heb ik leerlingvolgsystemen, observaties en een batterij -agogen en zo die me adviseren, liefst zonder de betreffende kinderen ooit gezien te hebben.
Ik voer voor de eindtoets een eerste verwijzingsgesprek ( in mijn geval 34 keer ), na de uitslag van de eindtoets een afrondend gesprek ( wederom 34 keer ). Daarna heb ik weer een aantal gesprekken met de ontvangende scholen.
Dat was vroeger heel wat makkelijker : LTS of HUISHOUDSCHOOL, MAVO, HAVO, ATHENEUM en GYMNASIUM.
Mijn verwijzing ging zo :
Ik moet een eindtoets hebben gemaakt maar kan me er niks van herinneren. De meester kwam op een avond op huisbezoek. Het ging wel over mij maar ik moest naar bed. Mijn vader bemoeide zich er niet zo mee, mijn moeder regelde.
De meester adviseerde HAVO met moeite, mijn moeder (de schat) zei dus dat ik naar de MAVO moest. Dat werd het dus. Heb daar 4 heerlijke jaren gehad en ging toen in 1978 alsnog de HAVO doen.
Hoe ging het bij jou ?
32 reacties op “Mijn verwijzing naar het voortgezet onderwijs”
Laat een reactie achter
Ik moest ondanks mijn havo advies naar het atheneum, zelf wilde ik naar de LTS om een vak te leren, uiteindelijk werd het de MAVO. Dat was maar goed ook want ik keek liever uit het raam dan dat ik iets deed. Op mijn 16e mijn eerste baantje en na een paar maanden HAVO na de MAVO definitief gaan werken en nu na al die jaren toch mooi een van de hoogste functiegroepen bereikt in mijn sector. Mijn eigen brugpieper doet deze week zijn eindtoetsen….. ik lijk mijn eigen vader wel!
Met alle geweld wilde ik archeologie studeren, dus verwezen naar vwo omdat ik het in de brugklas aardig goed had gedaan. Een kort gesprek met klassenleraar en moeder. Na de brugklas bleek de kennis me niet meer ‘aan te vliegen’ en moest ik leren hoe te studeren. Vond ik niets meer aan en via via op allerlei scholen beland, uiteindelijk toch weer vwo. Maar van die archeologie is nooit iets gekomen.
Het was al een paar jaar duidelijk dat ik naar de brugklas havo/vwo zou gaan. De vraag was Ede of Arnhem, de meeste kinderen uit het dorp gingen naar Ede, vond ik een goed idee, dus ik ging ook.(Gezellig met een hele stoet door het bos fietsen).
, al zei ik toen ook al dat ik toch niet wilde studeren, want ik wilde juf worden, dus naar de P.A. heb ik ook gedaan). Mijn ouders vonden dat okee en ik heb er een aantal topjaren gehad!
We moesten toelatingsexamen doen, ik kan me niet herinneren dat ik me daar druk over maakte, ging dan ook goed.
Na de brugklas kwam de keus havo of vwo, ik had havo/vwo-advies, dus dat schoot niet op. Ik koos zelf: havo (want ik vond vwo-ers zulke vreemde types, niet bepaald een weloverwogen keuze dus
Ik kreeg eerst Lavo advies want ze wisten nog niet waar ik nou precies naar toe moest!
Kantoorpraktijk ook daar gedaan en ook dat was interessant vond ik, veel meer beroepsgericht.
Zo zie je maar weer, je weet nooit hoe je leven gaat lopen en dat is juist het mooiste ervan 
Ik mocht de Mavo proberen en heb dat maar 2 jaar gedaan, 2 keer de brugklas, leuke jaren en leuke klassen maar ik kon niet echt meekomen helaas…het ging mij allemaal een beetje te snel door mijn handicap, ik ben slechthorend en kon het daardoor niet echt bijbenen. Toen mocht ik de L.E.A.O gaan doen en daar ben ik fantastisch doorheen gewaaid en ook mijn typediploma daar gehaald, op de Mavo kreeg je dat geeneens
Daarna nog een jaar KV/JV kinderverzorging/jeugdverzorging gedaan, een heel jaar gelachen en niet veel gedaan, was toch mijn richting niet zo!
Gelukkig kreeg ik snel een baan bij de Rijkspolitie op de afdeling Politie Informatie (recherche) als administratief medewerkster en daar heb ik ook dus een paar jaar gezeten!
Bij de gemeente ook nog een paar jaar gewerkt met plezier en tsja, voor ik het wist was mijn eerste dochter geboren in 1990 en ben ik gestopt met werken. 4 jaar later werd de tweede geboren en zag ik de kantoorwereld eigenlijk niet meer zitten, alles is computers en computers, men spreekt elkaar geeneens bijna meer en zit er de hele dag achter, nee, ik wilde weer onder de mensen maar wilde wat anders gaan doen…..toen mijn jongste 10 jaar was ben ik in de thuiszorg begonnen en dat doe ik nog steeds met plezier, de mensen zijn dol op mij, volgende week ga ik op vakantie en dat vinden ze heel erg en krijgen ze iemand anders om in te vallen of ze zeggen: ik wacht wel totdat je weer terug bent
In de tijd dat ik verwezen moest worden zat ik in een kindertehuis in Soesterberg in de zesde klas. Ik kan mij geen toets of wat dan ook herinneren.
Bij thuiskomst(in augustus) werd besloten mij in te schrijven op een LTS. Na twee jaar ging ik naar de LEAO en verliet die school zonder papier.
Zoals het nu gaat op scholen(zoals bij mijn zoon) zo ging het toen allemaal niet of ik heb het gemist dat kan ook.
Nu worden soms adviezen gegeven die later laten zien dat ze op dat misschien in theorie wel goed waren maar in de praktijk volledig uitwerking missen.
Kinderen stijgen en dalen langse de ladder van schoolniveau’s alsof het de effectenbeurs is. Soms denk ik wel eens dat we de boel niet aan het ‘over’ testen en adviseren zijn alleen via cijfertjes en ratios.
In de 6de klas van de lagere school werd er klassikaal een cito toets afgenomen. Met mijn resultaat, huishoudschool, waren mijn ouders het volstrekt oneens en hebben mij privé laten testen. Er kwam uit in 1ste instantie Mavo. Die heb ik dan ook gezellig (soms te
) doorlopen. Ik kon toen de Havo doen, maar heb gekozen voor een Schoevers opleiding waar ik de rest van m’n leven veel plezier van heb gehad.Ik ben goed terechtgekomen als (directie) secretaresse, marketing assistant, organisatie en uitvoering van vakbeurzen, buitenlandse reizen…. 
Mijn vader gaf les op een college aan de andere kant van de stad. Daar hadden ze zowel MAVO, HAVO als VWO. Dat leek me super, bij mijn vader op school. Mijn vader echter wilde dat mij besparen. Ik bedoel, niet iedereen vond hem natuurlijk even leuk. Omdat die school de enige was met alle richtingen mocht ik daar naar toe als ik MAVO advies zou krijgen. Ik kan me herinneren dat we in de 5e en in de 6e klas “Algemeen Proefwerk” kregen. Ik denk dat dat de voorloper van de Cito was. Je kreeg daar gewone punten voor, ik had voor rekenen een 6 en voor taal een 9. Mijn ouders gingen op school op gesprek voor het advies. Het advies wat ik kreeg was HAVO/VWO. Ik mocht dus niet naar de school van mijn vader
, maar ging naar het Lyceum in het centrum. Ik heb daar overigens een geweldige tijd gehad en heb zowel HAVO als Atheneum-A gehaald.
Wie heeft er nu gelijk???
Onze jongste neemt deze week afscheid van de basisschool.Tegenwoordig gaat het er heel anders aan toe. Ik heb het idee dat, iig voor de basisschool waar onze kids op hebben gezeten, de Entreetoets die in groep 7 gemaakt wordt als uitgangspunt voor het advies geldt. Voor onze oudste kregen wij in november (!!!) al het schooladvies. Toen was het schooljaar net begonnen!! Onze jongste kreeg van school het advies TL/HAVO, uit psychologisch onderzoek kwam HAVO/VWO met nadruk op VWO en ze scoorde uiteindelijk 526 voor de Citotoets.
Ik ben van vóór de Mammoetwet. Dat betekende: een toelatingsexamen voor h.b.s of gymnasium. Voor andere richtingen was het advies van de onderwijzer genoeg. Vlak voordat ik naar de zesde klas ging kwam ik door een verhuizing op een nieuwe school. Ik schrok me echt wezenloos van wat daar gebeurde. De leerlingen waren in drie rijen ingedeeld: één toelatingsexamenrij, één voor de mulo en één voor huishoudschool/lts. Kinderen van hoogopgeleide ouders zaten sowieso in de toelatingsexamen-rij, ook al waren hun resultaten soms niet zo veelbelovend. Dat gold ook voor een oliedom baronnetje, van wie de dubbele achternaam door de onderwijzer een paar keer per dag liefkozend uitgesproken werd.
Alle aandacht ging naar die examengroep, die intensief getraind werd met een boek dat ‘De Toetsnaald’ heette, en waarin alle toelatingsexamens van voorafgaande jaren stonden. De rest van de klas bungelde er maar zo’n beetje bij. Ontzettend oneerlijk vond ik dat allemaal.
Ik kwam van een kleine school met gecombineerde klassen, waarin ik altijd een beetje happy go lucky m’n eigen gang was gegaan. Maar mijn zus zat op de h.b.s, en ik wilde niet voor haar onderdoen. Dus ik heb me in volle overgave op De Toetsnaald gestort, en mocht ook toelatingsexamen doen. Het examen was in de gymzaal van de middelbare school waar ik naartoe wilde. Lange rijen tafels, en surveillerende leraren. Heel imponerend allemaal. Ik was behoorlijk zenuwachtig, maar ik heb het wel gehaald. Dat baronnetje zakte. Zo ver reikte de invloed van die onderwijzer kennelijk niet.
Geen herinneringen aan een eventuele cito toets maar ik zal hem vast wel gemaakt hebben. Ik was een goeie leerling maar op veel te jonge leeftijd moest ik naar het voortgezet. Ben van de kleuterschool gelijk naar klas twee gegaan en vijf grandioze jaren op school gehad. Er was nog sprake om me van de vierde gelijk naar de zesde klas te doen maar ik dank mijn ouders nog altijd dat ze dat niet gedaan hebben. Ik was een klein onderdeurtje en moest nog elf worden toen ik naar voortgezet ging, zwaar tegen het advies van school in trouwens. Ze wilde mij minimaal naar havo liefst hoger. Gelukkig voor mij had ik ouders die inzagen dat ik dat helemaal niet wilde en werd het dus de mavo. Eerste twee cijferlijsten niks lager dan een acht en op de derde ben ik blijven zitten.
??: Ik had totaal geen aansluiting in de klas omdat het emotioneel gewoon heel anders was, zij rookten en hadden vriendjes en ik wist niet hoe gauw ik naar huis moest gaan om lekker met playmobiel te spelen 
Mavo wel afgemaakt en vooral de laatste twee jaar genoten en daarna gewoon gaan werken. Ik heb van alles gedaan maar voornamelijk in winkels gewerkt omdat ik het contact met mensen heel erg leuk vind. Zou ook niet anders willen. Onderweg nog wel een toetsenbord cursus gedaan, altijd makkelijk met een computer maar verder geen ambitie gehad om nog dingen te leren.
Vond en vind nog steeds dat kinderen op een te jonge leeftijd gedwongen worden een keuze te maken
“Vond en vind nog steeds dat kinderen op een te jonge leeftijd gedwongen worden een keuze te maken ”
Dat ben ik helemaal met je eens, Madelein.
Hoe de schoolkeuze voor mij indertijd tot stand is gekomen, weet ik echt niet meer. Een duidelijk geval van “zwart gat in mijn geheugen”. Ik ben eerst op de Mavo gekomen en daar na op de Havo. Het eerste verliep perfect, goede cijfers, maar eenmaal op de havo: drama’s.Ik heb het ook niet afgemaakt en ben op mijn 19e gaan werken en dat doe ik nog steeds.
(Privéonderwijs optimaforma, gewoon zelf doen 
)
Wel frapant dat ik , toen ik werkzoekende was voor 10 jaar terug, ik een beroepen- orientatiecursus mocht doen vanuit het arbeidsbureau en bij het testen van niveau van de cursisten kwam bij mij VWO naar voren…
Ik mag dus zeggen dat ik autodidactisch ben…
In mijn tijd ook nog geen cito toetsen etc. Alleen inderdaad die toelatings examens voor het lyceum , en erg vroeg hoefde je ook niet te kiezen, de vierde van de HBS dan was het A of B bij het Gymnasium was dat pas bij de vijfde klas een keuze. Ik heb destijds uit luiigheid de B kant gekozen, wiskunde moest je snappen en dan hoefde je niet zoveel te stampen. Nu bleef je wel de talen houden dat wel maar minder intensief dan de A kant dus . . .
Ach ik kan me voorstellen dat er tegenwoordig geen beginnen meer aan is, al die scholen en afkortingen . Jammer want wat was er nu mis met de oude opleidingen?? Nederland stond bekend om zijn goede scholing, op de Universiteiten kwamen jongelui vanuit geheel Europa omdat ze zo goed bekend stonden. Daar hoor ik nu heel andere verhalen over.
In mijn tijd hechte men veel waarde aan de cito toets (1973). Ik geloof dat ik na zes onbezorgde jaren op de lagere school, de laagste score ooit had. Het hoofd adviseerde ITO, lager was er niet, zelfs dat zou ik met met moeite kunnen halen.
Ouders zagen dat helemaal niet zitten, dus mavo, daarna havo, daarna pabo, daarna bedrijfskunde gestudeerd. Koste een paar jaar extra op deze manier, allemaal dankzij het goede toenmalige advies van het hoofd en het resultaat van de cito toets. Nu al jaren ondernemer.
De eigen zoon hebben we altijd verteld dat wij bepalen, in overleg met hoofd, wat er gebeurt, en de cito had voor ons geen enkele waarde. En wat denk je, laagste score ooit, nu heerlijke puber op 4 vwo. Mooi ding die cito.
Hoi Mariel!
De basisschool weet vaak ook niet altijd een goed advies te geven voor een goede middelbare school voor je zoon of dochter, allemaal flauwekul die stomme toetsen!
Mijn oudste dochter had in groep 7 ook een entreetoets gehad en toen kwam er als advies uit dat ze net het VMBO MAVO zou kunnen halen.
Een jaar later de citotoets en toen haalde ze 544 punten en dat is prima voor Havo/Vwo advies, nou moe
Ze kon dus het tweede jaar na goed gescoord te hebben in de Havo/Vwo brugklas naar het VWO dus…..maar 1 ding……ik liet haar kiezen wat ze wilde en niet ik zoals zoveel ouders kiezen wat ik dus niet goed vind want ze moest het van mij zelf zeggen wat ze nou wilde, Havo of VWO. Ze gaf als antwoord dat ze niet op haar tenen zou willen lopen en ze wil graag juf op de basisschool worden (JAJA, ZE KAN ZEER GOED REKENEN!) en daarvoor heb je alleen al Havo nodig!
En ze zei ook iets wat mij wel raakte…….
Ik wil ook vrije tijd hebben en lekker snel klaar zijn met mijn huiswerk, ik ben tenslotte ook maar 1 keer kind!
Het is nu bijna 4 1/2 jaar later en ze heeft haar cijfers opgehaald en die zijn prima en nu gaat ze alweer naar 5 Havo……ik ben heel erg trots haar en zij ook op mij omdat ik haar gewoon zelf heb laten kiezen!
Ik had destijds een hele aardige hoofdonderwijzer in de zesde klas, wat nu groep acht is, en hij achtte mij geschikt voor het VWO. Goed, alles pakte voor mij op een manier uit die niemand had voorzien. Maar goed, dar ga ik ook niet verder op in.
Toen mijn zoon enkele jaren terug nog in groep acht zat hadden wij een ouderavond en daar werd ons gevraagd wat wij in gedachten hadden voor schooltype. Wij gaven aan dat het wellicht HAVO zou kunnen worden, maar die leerkrachten waren van mening dat hij tweetalig VWO best aan zou kunnen. Nu zit hij in vijf Atheneum en heeft deze week zijn laatste schooldag en als hij naar alle waarschijnlijkheid overgaat doet hij volgend jaar examen. Daarna wordt het of een universiteit of hogeschool; hij weet zelf nog niet wat hij wil, maar dat hij het ver zal schoppen is inmiddels wel duidelijk.
Destijds ook de citotoets gedaan. Aan de hand van de uitslag werd samen met de leraar en mijn ouders bekokstoofd welk middelbaar onderwijs ik moest gaan volgen. Met een Joke die alle vogels buiten zag vliegen, moest dit mavo worden. Ook daar niet veel uitgespookt, maar wel heel veel lol gehad. Toen ik de verpleging in ging werd ik veel serieuzer, met gemak het A-diploma en IC- diploma gehaald.
‘t Ver schoppen voor de toekomst ligt niet geheel aan het niveau van het middelbaar onderwijs. Ook met een laag niveau, geluk en doorzettingsvermogen kun je het héél ver schoppen. En een hoge opleiding wil nog niet zeggen dat er een super toekomst voor je weggelegd is.
En wat is een super toekomst?
Het was voor mij ook vrij duidelijk dat ik MAVO/HAVO wel zou kunnen doen. Wel op een kleine school, 250 leelingen,op de laatste meisjesmavo in Nederland bij Scheveningen, geen leerfabriek.
Die Mavo ging prima daar heb ik het diploma van. Maar op Havo ging het toch iets te snel en bleef zitten en 3x in de vierde was te veel. Eigenlijk was het niet moeilijk maar wel veel en vermoeiend.[Ik hoor ook maar bijna 40%minder]. En ik heb wel een goede tijd gehad op de middelbare school.
Nou Joke61, weet je wat een super toekomst is?????? GEZONDHEID
voor mij is dat het allerbelangrijkste in dit korte maar drukke leventje 
ach, ik had mavo/havo advies, het werd mavo en omdat er weinig uitdaging inzat besloot ik deeltijd te gaan leren, werd dus een notoire spijbelaarster.
Gleed verder naar benee en op de spinazie-academie vond ik totaal geen aansluiting, het verwijt was dat ik er nooit was en wel voldoendes haalde, als ze mij op het plein meesmuilden dat hun vriendje zo’n snelle brommer had sneerde ik dat van dat ding de sproeier iets losser had gedraaid en dat ie daadoor sneller liep, belangstelling van de boys had ik ook wel maar niet die puberale, meer maatjes.
Omdat ze dachten (die lippenstift-lichting) dat ik geen vriendje kon krijgen had ik een vriendje van 24 (!) die mij in een geleende camaro van school kwam halen, daarna lieten ze mij wel lopen.
Ja diploma heb ik ruim gehaald ben daarna sociale dienstverlening gaan doen, dat viel niet mee ik moest leren om te leren.
Op een dag gaf ik er dan ook de brui aan en ben hele dagen in de supermarkt gaan werken waar ik deeltijd werkte.
Ben nu in afwachting voor een plekje op de wsw en heb tussendoor in 4 maanden tijd een startersdiploma gehaald (een verkort middenstandsdiploma).
Theorie voor mijn rijbewijs heb ik echt in ene middag geleerd en toch geslaagd.
En mijn apparaten?
de oudste gaat zijn derde leerjaar in en gaat richting computers en als de jongste zijn best doet had hij het verstand voor het atheneum wel verzekerde mij de juf vanavond, moet het alleen ff laten ien op papier.
De pleeg die al een jaar de deur uit is wou graag een lasdiploma halen, maar de gezinsvoogd van hem zei dat hij daarvoor een te laag IQ had, ik ben er vorige week ff geweest en die man ff aan het verstand gebracht of hij wel wist onder welke omstandigheden mijn pleeg die test toen heeft gedaan.
Vanavond kwam hij me ape-trots vertellen dat hij volgend jaar mag proberen om zijn las-diploma te halen, dat vind ik nu mooi en daar steek ik ook graag mijn nek voor uit.
Hij is daarentegen lief genoeg om te vragen of ik wil komen mocht hij slagen……
Ik heb eigenlijk ook een blackspot betreffende de citotoets maar het was in 1974 dat ik naar de middelbare ging. Ik kon ‘net’ naar de Mavo dus daar ging ik ook naartoe. Vreselijk vond ik het daar, deze school werd ook wel Colditz genoemd vanwege het ontzettend strenge regime. Na 1,5 jaar trok ik dat niet meer en ging Mavo-3 doen (5 vakken examen doen uiteindelijk en langzamer tempo dan Mavo-4) en wat een leuke school was dat! heel modern en alles kon en mocht daar zowat (ook daar leren roken).
Heel veel keten daar op school maar dat ging niet samen met een goed rapport dus einde 3e klas moest ik van school af.
Ik wilde in de verzorging dus LHNO zou beter aansluiten bij MHNO dan LEAO. In de 3e klas kwam ik daar terecht want ik kon niet gelijk al examen doen in koken en naaien uiteraard
Leuke tijd gehad daar met al die meiden (zat niet 1 jongen bij ons in de klas) op de ’spinazieacademie’. Mijn moeder (die alleen lagere school heeft gehad) zei nog: tja dat is tenminste een school waar je nog wat leert!
Ik ben er fluitend doorheen gegaan en uiteindelijk de MHNO niet gedaan vanwege omstandigheden. Op mijn 17e gaan werken bij de Hema (lees rookworst verhaal maar bij oproepen).
Op mijn 25e als postkamerassistente bij bedrijf begonnen daar ook nog telefoniste/receptioniste geweest en daar geëindigd als assistente inkoper. Sinds een jaar of 6 een eigen bedrijfje, dus al met al toch nog goed terechtgekomen
Mijn dochter is nu over naar 3Havo met een rapport waarvan ik de punten zo herken! maar het zijn allemaal (net)voldoendes en ze wil het zelf ook graag gelukkig, want het lijkt tegenwoordig voor veel ouders wel of VMBO (waar eigenlijk de huishoudschool, LTS en Mavo onder vallen) een vies woord is!
Sentiment, wat is dat toch met roken
“Daar roken geleerd” “Hema gewerkt rookworsten verkopen”
@Joke61 een supertoekomst vind ik als je op welke manier dan ook daar komt waar je gelukkig bent. Ik heb twee makkelijk lerende kinderen maar ik laat ze allebei vrij in de keuze van school. Oudste had hoge score maar door gepest op school heeft ze gekozen voor vmbo waar niemand van haar klas heenging.Stond toen al voor haar vast dat ze met gehandicapte kinderen wilde werken. Fluitend het vmbo doorlopen en dit jaar geslaagd voor spw3. Gaat volgend jaar spw4 in een jaar doen en daarna misschien hbo. Zij doet dus precies wat haar toekomst beeld was. Zoonlief brugpieper die havo advies krijgt maar lekker gewoon vmbo gaat doen. Houdt wel frans voor het geval dat hij alsnog veranderd en doet lekker sportklas erbij. Hij wil dieselmonteur worden, waar ik niet in geloof want hij heeft een technisch inzicht van -4
Maar ik hou hem niet tegen hoor daar komt ie zelf wel achter of ik als blijkt dat ie het wel kan. Je ziet je dromen en wensen achterna gaan dat brengt je op een supertoekomst
Madelein, heb jij ook op de Elout gezten ?
nou sentiment, knap dat je naast je eigen bedrijfje deze log ook nog doet, complimenten….
Volgens mijn ouders kon ik best meer aan, maar volgens de juf kon ik niet rekenen en daarom moest ik naar de huishoudschool.
Ik voelde me doodongelukkig op school. Ik wilde schrijfster worden of psycholoog of naar de kunstacademie, maar dat valt niet mee met huishoudschool als vooropleiding. Tijdens die schooltijd zijn er nog wel gesprekken geweest om mij alsnog over te plaatsen, maar toen vonden mijn ouders dat niet meer zo nodig.
Tja, toen ging dat zo, de leerkracht had het voor het zeggen. Ik herinner me trouwens ook geen enkele test of eindtoets.
Toen ik in de zesde klas zat, in 1956, was het advies van de hoofdonderwijzer genoeg om je een bepaalde richting of opleiding op te sturen. Alleen ik was zo’n eigenwijze donder, dat ze er bij mij geen touw aan konden vastknopen. Men zei:”Hij kan het als hij maar wil”. Precies, ik wilde niet.
In Den Haag was een Gemeentelijk Beroepskeuze Advies Centrum. Daar werd ik getest omdat m’n ouders toch een onderbouwd advies wilde hebben. Daar werden allerhande testen afgenomen. Eén van die testen betreffende technisch inzicht kan ik me nog goed herinneren. Ik moest een apparaat demonteren. Ik legde keurig alle onderdelen in volgorde van demontage neer. Toen ik klaar was werden alle stukjes door elkaar gehaspeld en kon ik met de montage beginnen. Omdat ik een redelijk technisch inzicht heb, ging dat net zo makkelijk. Het advies was uiteindelijk: probeer LTS maar men had toch z’n twijfels of ik dat wel zou halen.
Omdat ik te jong was voor de LTS (je moest 12 jaar en 8 maanden zijn) ging ik eerst naar een 7de klas (puur een verloren jaar), dan alsnog naar de LTS. Omdat ik toen geen idee had wat ik wilde worden, koos ik ik instrumentmaken. De LTS heb ik fluitend afgelopen. Ik had wel interesse in de luchtvaart dus toen naar de vliegtuigbouw UTS. Ook hier liep ik fluitend door de stof heen. Toen de dienstplicht. Daar kreeg ik een assistent met HTS. Uit onze gesprekken meende ik op te kunnen maken dat een HTS ietsje moeilijker zou zijn dan een UTS. Dus na dienst naar de HTS, richting werktuigbouw. Daar heb ik voor het eerst kei en keihard moeten studeren. Gelukkig kon ik met iemand samen opwerken anders had ik het niet gehaald. Toen na de eerste twee jaren de theoretische vakken geleidelijk werden afgerond en de stof steeds praktischer en technischer werd, ging het wat makkelijker. Uiteindelijk heb ik alles met goede cijfers kunnen afronden. Er werd me zelfs nog aangeboden om aan de TH te Delft te gaan studeren maar met 26 jaar vond ik het tijd om eens te gaan werken. Terwijl niemand het eigenlijk zag zitten zei een onderwijzer op de LTS ooit dat hij me nog eens ingenieur zou zien worden. Ik heb hem dat helaas nooit meer kunnen vertellen.
Hoera, onze zoon Vincent is over, dat houdt in dat hij komend schooljaar eindexamen gaat doen bij het Atheneum; zesde klas. Hij had een mooie cijferlijst; allemaal zevens en een enkele acht, alleen voor wiskunde een vijf.
@Frank feliciteer hem maar met die prachtige lijstt en dat vijfje och maakt het alleen menselijker
@Bertus nee ik heb niet op het elout gezeten.
Ik ben halverwege klas 6 verhuisd dus de mavo in rozenburg begonnen.
Vandaag heeft mijn huidige groep 8 de uitslag van de eindtoets van mij terug gehad. Ze hadden hem alle 30 precies zo gemaakt als ik van te voren voorspeld had. Iedereen was opgelucht.
Mijn school hecht niet veel waarde aan de eindtoets en het is gelukkig een redelijk ontspannen gebeuren. De kinderen weten dat mijn mening het belangrijkst is. En ik zit 99% goed sprak hij tevreden.
Ik zeg altijd : “De eindtoets is maar een foto en laat ik nou een film van een jaar in mijn hoofd hebben. En films zijn veel leuker !” ( vrij naar Jacques Vrients )
Nu nog de verwijzingen definitief maken en dan gaan we naast het gewone werk lekker kamp voorbereiden en de afscheidsavond. Er komt een leuke tijd aan die ze hun hele leven zullen onthouden, hoop ik !
@Bertus, zo te lezen boffen jouw leerlingen met jou als ‘meester’!
Bertus jij lijkt mij een bevlogen man zoals je ze in het onderwijs nog maar weinig lijkt tegen te komen.
Gelukkig bleek na onze verhuizing naar een dorp dat wij zo een zelfde team van bevlogen mensen mochten treffen.
Ik wen ook jou een fijne tijd in het laatste staartje van de basisschool jongens en meiden. Geniet ervan, want jij verdient het net zo goed.
@ Bertus… jouw collega’s boffen ook maar!