Je eigen kamer
Op zondag 1 juli 2007 geschreven door Marty
Je eigen kamertje, je eigen plek in het huis, waar je bed stond, maar ook het bureautje waar huiswerk gemaakt moest worden 
Een bureaulamp met trekveren of een flexibele hals lichtte je bij. Waar je na toe gestuurd werd als Papa boos was. Waar je Tomado boekenrekje aan de wand prijkte met Pietje Bell pockets en de Vijf.
Misschien had je een inbouw-bergkast volgestouwd met bandplooibroeken, speelgoed, een speldjesverzameling, of juist sleutelhangers.
Zo’n kamertje maakte alles mee, posters aan de muur, visnet aan het plafond, racebanen op de vloer, verdwaalde legostukken, een schooltas achteloos tegen de muur geparkeerd, of een groene fles met druipkaarsen die zijn vet aan je heugavelttegels toevertrouwde.
Van tijd tot tijd verscheen er weer een handig afgedankt meubelstuk voor je stereo ten tonele, of moest alles weer eens van links naar rechts verhuisd worden maar met 9 vierkante meter was je snel klaar.
Vanzelfsprekend was een eigen kamer niet, zeker niet wanneer het gezin wat groter was.
Zo heb ik jaren met mijn broer op een kamer gezeten tot het moment aanbrak waarop m’n oudste zus zich onafhankelijk verklaarde en vertrok.
Eerst zaten we op de 1ste verdieping daarna samen op zolder waar onze popposter-fase
zich aandiende. Posters van the Sweet, Alice Cooper maar ook Vicky Leandros en the Osmonds, ik wist niet wat me bezielde 
M’n broer heeft de kamer, met een tafel vol knutselwerk weten te vereeuwigen met z’n eerste fototoestelletje, een revue. 1972 lees ik achter op de foto , pluk de dag 
(klik op foto voor vergroting)
34 reacties op “Je eigen kamer”
Laat een reactie achter
Nou, daar kan ik wel heel wat over vertellen:
sprei eroverheen.
staat er nog steeds voor de logees bij mijn ouders!
1. bloemetjesbehang
2. vol met posters en andere onzin
3. lichtblauw zeil op de grond
4. Eerst een gewoon bed waar je ook op kon springen wat niet mocht!
5. zware dekens (lekker warm) lichtgroen met motief erop en een oranje
6. later een bruin scheepsbed met oranje deurtjes
7. inbouwkast (donkergeel)
8. verwarmingspijpen liepen door mijn slaapkamer heen en ook nog donkerbruin geschilderd!
9. ouderwetse wastafel met alleen een kraan met koud water
10. bureau licht met groene bureaulamp
11. nachtlampje oranje
12. gewone vierkante spiegel boven wastafel
13. later een rieten ronde lichte mat op de grond die gauw weg ging omdat het riet stonk!
14. veel stof
15. donkerblauwe bloemetjes gordijnen
16. idd een boekenrekje met 3 planken en ook drie kleurtjes dus!
17. poppenwagen (heeft er heel lang gestaan)
18. In 1975 mijn eerste cassetterecorder gekregen op mijn verjaardag, stond op mijn bureau, veel onzin gesproken op bandjes natuurlijk! Een ander soort MSN
19. stoel om kleding overheen te hangen
20. oranje ijzeren prullenbak
Zo, dat was het wel eventjes he, misschien later meer enneh…… oh ja, ronde papieren lamp (oranje) aan het plafond!!!!
P.S. gezellige log Marty, ben benieuwd naar de volgende reacties net als jij
mijn kamer was blauw/wit begin jaren 80, er stonden tig soorten thhe die ik verzamelde, en een heuse kaptafel waar een ronde spiegel en een klein tl balkje boven hing, mijn nichtje van 4 smeerde altijd met mijn lippestift en zette haar tandjes in de geurgummetjes, singletjes die stuk waren kwamen eervol aan de muur waar nog ruimte was want verder hing het vol met abba, verder had ik een stalen bed die ikzelf geschilderd had in blauw.
nog steedsben ik gek op blauw en mijn huidige woonkamer is ook donkerblauw met gele posten en plinten en grenen meubeltjes…..
Bijzonder zeg: een foto van je kamertje!
Het is zo gewoon, dat je juist daar geen foto’s van hebt.
Heb na mijn vijfde twee kamertjes gehad maar een overzichtsfoto zal ontbreken!
Ik denk dat we op DIT moment ook geen foto’s hebben van de kinderkamers
ps ook was mijn kamer altijd net als ikzelf tamelijk chaotisch in tegenstelling tot mijn broer die zijn kamer altijd heel netjes had en em bewaakte met zijn leven.
Op een dag was maham de troepzat en mieterde alles van een hoog zo naar beneden.
Opmerkelijk was wel dat ik in de troep alles wel gelijk weer vond er zat wel een soort van systeem in maar die snapte ik alleen.
Morgen moeten mijn jongens hun kamer weer opruimen het is er een troep, alles ligt er door elkaar en ze hebben een systeem die ze alleen zelf snappen. (ikke niet, ik word oud).
He toevallig …. ik had hier ook een gastlog over ingezonden.
Zal hem hier onder plaatsen :
Toen mijn zus trouwde was ik tien en kreeg ik eindelijk mijn eigen kamertje. En ik kon hem ook helemaal zelf inrichten …. mijn domein.
Om te beginnen was de kamer klein en dus kreeg ik een opklapbed want dan had ik overdag lekker de ruimte. Mijn ouders hadden een leren draaistoel op 1 poot over en die kreeg ik ook.
Aan de muur kwam jaren ‘70 behang in paars en oranje met bruin.
En omdat de MAVO gloorde kreeg ik ook mijn eigen hoekburootje met een schemerlampje. Ik heb daar wat uren huiswerk zitten maken.
Aan de muur kwamen posters uit de Popfoto van “The Three Degrees” en “Catapult”en soms hing ik met buddies ( plakgum ) platenhoezen op.
Met haar vertrek liet mijn zus haar oude pickup achter en ik had al een kleine cassetterecorder. Ik had een paradijsje voor mezelf. Voor de ramen kocht ik een rieten rolgordijn van Xenos en daaraan hingen droogbloemen ( mijn moeder had gelijk, het zijn stofnesten ). Omdat we geen CV hadden mocht ik in de winter gebruik maken van een
klein elektrisch kacheltje. Ik had het koud, maar zat liever daar dan
in de kamer ….. want dit was mijn kamer met mijn spullen.
Was jij ook zo blij met je eigen kamer ….?
Leuk log, Marty !
Zal veel reacties opleveren omdat we er bijna allemaal wel wat mee hadden.
@ Judith : ja bandjes vol onzin maken : ik maakte met een vriendje “Dikvoormekaar” shows. Jammer dat ik ze niet meer heb …
Op dat soort middagen hadden we zo’n lol … niet uit te leggen aan volwassenen.
Tot mijn vijfde sliep ik bij mijn ouders op de enige slaapkamer die de oude boerderij rijk was - de bedstee niet meetellende. Daarna verhuizen naar de buurboerderij, broertje gearriveerd en mijn kamertje met hem gedeeld tot hij 5 en ik net 11 was. Boerderijverbouw en ik zie nog dat blauwmetalen bed met die Dralon dekens, fel oranje want het was 1970… Wij hadden altijd kleine kamertjes want op een boerderij was het schuurgedeelte superieur in afmeting over het woongedeelte!
je moet je kamer opruimen… ik niet, want ik was een net jongmens maar had een vriendinnetje met een licht (?) gestoorde moeder…als moederlief vond dat haar kamer een bende was gooide ze al haar spullen in de tuin… dan moest ze wel opruimen
Het moment dat het kleinste kamertje in huis voor mij werd klaargemaakt zal ik nooit vergeten. Er werd opnieuw behangen en tapijt gelegd. De alleerste posters zie ik nog zo voor me. Het werd ook echt aan mij gepresenteerd door mijn ouders.
De eerste jaren heb ik wel moeite gehad om alleen te slapen in dat kamertke maar voor je ontwikkeling is het toch wel belangrijk nu ik terugkijk. Voor de mannen onder ons: dat eigen kamertje (met bijbehorende privacy) was ook heel belangrijk voor je eerste sexuele ontwikkeling.
Weten jullie dat ik pasgelden nog aan dat kamertje dacht toen ik eens grieperig was. Op mijn gemak stond ik weer in dat kamertje, keek om me heen en uitgebreid uit het raam. Was heerlijk om nog zoveel details te weten na 28 jaar. Toch overheerst het sentimentele gevoel bij mij meer dan de opsomming van de details van dat kamertje.
maak van 28 maar plm 33
Als oudste in het gezin had ik als enige ‘recht’ op een eigen kamer. Het was een minihokje, het berghok boven werd toen ik een jaar of 14 was tot kamer afgetimmerd. Mijn vader maakte er een bureau in en er stond een bed, meer niet, maar het was míjn plekje! Met het tomadorekje met boeken, met mijn platen, met mijn posters (met earring en neil young als vast en daarnaast nog vele andere, die wisselden). En ook hier het visnet, bruin en oranje muren etc. Ik heb er geen foto van, helaas.
Zo te zien werd er door de ‘kleine mensen’ (zoals ik die noemde) flink aan de weg gewerkt en gebouwd op die keukentafel daar. Ik herken die buldozer en die heimachine zo. Is die foto vanaf de dakkapelruimte genomen???
ps ik heb zat foto’s van mijn (met name dan) zolderkamer, maar van een iets latere periode (zeg rond ‘75).
@ Marty, wat een ontzettend knus log is dit, geweldig geschreven ook.
Die foto is ook fantastisch, ik heb zelf helaas helemaal geen foto’s van de slaapkamer(s) van vroeger. Jammer zeg. De kamer waar ik het langst op heb geslapen, wordt door mijn moeder nu als logeerkamer gebruikt. Als ik er vandaag de dag ga kijken, dan zie ik vol ongeloof hoe klein die kamer eigenlijk is. Daar hebben dus vier meiden op geslapen???
De kamer moet propvol hebben gestaan met twee stapelbedden, en een kledingkast en een uitklapbureau en een ladenkast met ondergoed. Echt ongelovelijk dat dat allemaal gepast heeft.
Met vijf kinderen had mijn moeder ook een hele creatieve oplossing bedacht voor het tekort aan plaats voor bureautjes en boeken op de slaapkamers. Ze had een dikke oranje plank (lijkend op een aanrechtblad) van een paar meter tegen de lange muur van de uitbouwkeuken laten zetten. Dit blad werd gedragen door drie of vier losstaande houten kastjes, waarin we onze boeken konden stallen. Tussen de kastjes was ruimte om je benen neer te zetten.
Zo hadden we allemaal toch een eigen bureau en boekenkastje
Het beneden leren vond ik ook veel fijner, dan weggestopt zitten op je stoffige slaapkamer. Mijn dochter heeft nu ook gewoon haar leerplek beneden, werkt prima hoor. Veel klasgenootjes van haar moeten altijd de boeken van boven halen, heel onhandig. En leren op eigen kamer.
Leuke log; toen ik in 1968 (ik was toen acht jaar) verhuisde van de flat naar de Eksterlaan hadden mijn zusje en ik elk ons eigen kamertje; ik een grotere dan mijn zusje. Tot 1972 heb ik die kamer gehad en toen ruilde ik met mijn zusje van kamer omdat inmiddels mijn jongste zusje was geboren en mijn eerste kamer werd toen gepromoveerd tot meidenkamer. Ik vond het allang best, ik had weliswaar een kleinere kamer, maar ik hoefde hem met niemand te delen. Als ik i.p.v. een zusje eeen broertje had gekregen was ik op de grotere kamer gebleven en had ik die met mijn broertje moeten delen. Maar ja, ik heb geen broertje, alleen twee zussen. Mijn nieuwe kamertje had bij mijn bed een schrootjeswand waarop ik een wereldkaart had gehangen. Het was een hoekkamer dus ik had ramen aan twee muren. Bovendien had ik (we hadden een plat dak) een raam in het plafond. Waarschijnlijk was een van de vorige bewoners een kunstenaar die extra licht nodig had. Als het regende of hagelde ging het behoorlijk tekeer op dat dakraam en ik was wel eens bang dat de neerslag er dwars doorheen zou breken. Maar dat is al die jaren nooit gebeurd. Ik had i.p.v. een bureautje een keukentafel. Pas veel later kreeg ik een tienerbureautje waaraan ik o.a. mijn huiswerk maakte. Maar ik vond het heerlijk een eigen plekje te hebben waar ik mezelf kon zijn.
Mijn reactie van ongeveer 8.15 is verdwenen/niet doorgekomen
Wederom een leuke foto van Marty uit eigen collectie!
Vanaf mijn zevende jaar kreeg ik pas een eigen kamer. We waren net verhuisd, het meubilair bestond uit afdankertjes: nachtkastje, stoel en klein rond tafeltje van mijn ouders slaapkamermeubelement. Deze werden rood geverfd en de pootjes wit. Wel kreeg ik nieuw zeil en gordijnen.
Later, rond m’n elfde jaar, werd mijn eigen kamer meer mijn eigen kamer. Ik kreeg een nieuw bed met ombouw, op het bed zo’n harig sprei, een buro (groen/wit) en burostoel werden besteld bij Termeulen Post, en een boekenkastje en bamboerolgordijn. Al mijn verzamelde spulletjes ging op/aan de wand en in het boekenkastje. Muziekje erbij, ik vond ‘t helemaal gezellig in mijn kamertje.
Helaas heb ik geen foto van mijn kamer. Jammer toch om van hele gewone dingen geen foto’s te hebben.
Gelukkig heb ik destijds wel foto’s gemaakt van de kamers van mijn kids.
Ik was net nog ff op zoek naar afbeeldingen van rotanstoeltjes. Die hadden wij op een gegeven moment ook op onze slaapkamer gezet.
Vaak bij rommelmarkten op de kop getikt. Als het rotan te slecht was, dan schilderden we ze vaak wit.
Kwam al zoekende deze link tegen met allemaal oude voorwerpen jaren 50-60-70 (winkelen aanklikken)
http://www.sanniescollectables.com/
@Sandra67: zojuist even gekeken op jouw link en ik kwam een hoop leuke spullen tegen bij electrische gebruiksvoorwerpen. Ze zijn gewoon te koop alleen vraag ik me af of ze het nog doen. Ik zag ook een oude bakolieten telefoon met uiteraard draaischijf. Die zal wel onbruikbaar zijn lijkt me want ik heb me laten vertellen dat de KPN alles gedigitaliseerd heeft en dat die oude telefoons het gewoon niet doen. Maar een hoop spullen komen me zeer bekend voor en ik zal best wel wat daarvan op mijn kamertje thuis gehad hebben. Nog bedankt voor de link Sandra
Mijn slaapkamer op zolder kan ik me goed herinneren, veel wit en oranje en bruin.Een klein raampje een schoorsteen door de kamer naar het dak, beplakt met bakstenenplastic. Ook wat grenen kastjes en bureautje en TV. Het bureau heb ik nog, daar staat nu de computer op, het is nu grijs geverfd. Ook was er een oranje kast voor kleding daar naast stond het bed. Regen en hagel en onweer en kou heb ik allemaal doorstaan. nu is het opslagruimte van mijn ouders. En ik heb er een zwartwit foto van.
Wel grappig dat veel mensen toch nog een paar dingen uit hun oude slaapkamer bewaard hebben. Zo heb ik de onderkant van het stappelbed (mijn gedeelte) als bed nog steeds op zolder staan. Ik kan er moeilijk afstand van doen. Dat bed is altijd met mij mee verhuisd. De groene kopplanken heb ik ,toen ik op kamers ging, in witte verf gezet, die kluer kon echt niet meer…gifgroen, te seventees!
Ach ja mijn eigen kamertje
Oranje vitrage en paarse overgordijnen.
Ik kreeg toen ik op de lagere school zat een zgn ‘tienerkamer’ die mijn ouders bij Wehkamp hadden besteld. Zwart met groen, een kast met zo’n klep die als bureautje kon dienen, een bed, een kleding kast en een nachtkastje. Onlangs zag ik bij de kringloop iets dergelijks staan
Aan de muur hingen posters uit Popfoto en Hitkrant. Ik zat er bestvakk lekker naar muziek te luisteren (Lp’s en cassettes)
Mijn eigen kamer…tja. Wat ik me herinner zijn natuurlijk de posters maar er hingen ook posters van bands waar ik niet eens fan van was. Eigenlijk hingen die min of meer ter vulling aan de muur. Later ook nog platenhoezen aan de muur geprikt met punaises…
Verder de verplichte boekenplanken natuurlijk en een buro met stoel. Voor het raam zowel gordijnen als zonwering en verder nog een hor voor de frisse lucht.
Mijn kamertje was over het algemeen redelijk netjes. Natuurlijk was mijn kamer voorzien van platenspeler (Lenco…wie kent dat nog?) en cassetterecorder.
Als oudste én zoon heb ik altijd een eigen kamer gehad. M’n twee jongere zussen hebben altijd een kamer moeten delen.
Ik was 8 toen we in 1952 naar het Bezuidenhout (Den Haag) verhuisden. M’n vader had provisorisch het huis bewoonbaar gemaakt en de inrichting van mijn kamer toen bestond uit een metalen ledikant, een grote houten kast, een oude keukentafel en een stoel. Er was ook een diepe ingebouwde kast waar een deel van m’n kleren hing maar de planken werden gebruikt voor spullen, die weinig gebruikt werden. Een kleine 10 jaar later kreeg het hele huis een opknapbeurt. Kamer voor kamer werd onder handen genomen. Ik kreeg de beschikking over een opklapbed, daarboven een soort ombouw met lage kastjes en schuifdeurtjes. Met een gordijn kon het opgeklapte bed aan het oog onttrokken worden. Alleen als ik meer vloerruimte nodig had werd het bed opgeklapt. Ik was vrij lui en ook nog slordig. Het was nog de tijd van dekens en er stonden mij 3 dekens ter beschikking, waarvan de bovenste (dus de mooiste) zo’n bekend driehoek motief had, met zwarte, rode en groene driehoeken. Omdat m’n kamer op het noord-westen lag had ik ’s winters deze drie dekens zeker nodig en soms moest daar nog een overjas bij. Bij de ouderwetse koude winters lag er soms een blok ijs op de deken, afkomstig van m’n adem. M’n vader had 2e hands een groot ouderwets bureau en een clubfauteuil op de kop getikt, zodat m’n kamer op een studentenkamer ging lijken.
Omdat ik tot m’n 40-ste thuis gewoond heb loopt het verhaal een beetje uit het jeugdsentiment. Toen ik eenmaal geld ging verdienen, eerst met bijbaantjes en later fulltime, ben ik m’n kamer gaan aanpassen. Ik heb een groot rek gemaakt voor m’n geluidsinstallatie en zoveel elektrische leidingen toegevoegd dat ik vanaf de deur en vanuit m’n bed 3 verschillende lichtgroepen kon bedienen. De overige vrije muurruimte werd voorzien van boekenplanken. Toen m’n moeder uiteindelijk het huis verliet, heb ik heel wat sloopwerk moeten verzetten om de originele staat weer enigszins te benaderen.
Ik heb een eigen kamer altijd prettig gevonden. Je kon rustig studeren en werkstukken maken. Je vrienden ontvangen en naar de muziek van je eigen keuze luisteren, met of zonder koptelefoon. Ik heb zelf nooit de behoefte gevoeld m’n kamer in te richten als een soort stijlkamer voor een jongere, met posters, visnetten, flessen met kaarsen of discolichten. Ik heb wel bij vrienden geholpen met dit soort van attributen te installeren. Als je techneut bent weten ze je altijd te vinden. Als m’n zussen of ik een feestje gaven werden deze spullen ergens geleend om toch een beetje in de sfeer van de tijd te blijven.
Ik vind dit een voortreffelijk gekozen onderwerp.
nog wel een foto van mijn slaapkamerdeur, daar zat een sticker op van een donkere duitse herder, zo een die nu al vier jaar bij mij achterthuis woont…..
Mijn kamer was helemaal trendy in die tijd! Gele vloerbedekking, lila/paars bureau (later blauw/creme), 2 oranje rotanstoeltjes, deken was ene kant oranje en andere kant buin met oranje, paars/gele gebloemde gordijnen (klinkt toch anders dan een bloemetjes gordijn)
. En een gele wastafel met idd alleen koud water! Creme portable tv en blauwe ronde pick-up.
Natuurlijk van Plafond tot Plint vol met Julien Clerc; meeste idd ook uit de Popfoto waar ik op geabonneerd was, en uit de Hitkrant.
Omdat ik enig kind ben, had ik een grote kamer en hoefde ik die ook niet te delen.
Ha @Omni, ja de foto is vanuit de dakkapel gemaakt en het leuke is dat de foto natuurlijk niet draaide om de kamer maar om de dingen die op de voormalige keukentafel stonden, waarbij de achtergrond met posters, comode en boekenkast er als toegift opstond. En het is dankzij fotograverende en filmende familieleden dat er nog zoveel behouden is.
Na de zolderperiode keerde ik terug op de eerste verdieping waar de restanten van het leven dat m’n zus daar geleid, achtergebleven waren: 2 muren knalrood en 2 muren felgroen, een roodrieten hanglamp, groengrijs heugavelt getegel en een paar grote kaarsvlekken van druipkaarsen. En dat Tomado boekenkastje natuurlijk.
Oranje vloerbedekking en een groen bureautje met erachter een gele klapstoel. Op het bureau had ik een gele ITT cassetterecorder met microfoon.Ik las de Bravo, een Duits jongerenblad. Elke week stond er een onderdeel van een deurposter in en na heel veel weken was die poster een feit; bij mij pronkte David Cassidy op de kamerdeur. Samen met mijn nichtjes had ik een enorme bolvormige lamp van witte plastic bekertjes in elkaar geniet, heel apart. Ik maakte mijn huiswerk altijd op mijn kamer. Er ging echter ook heel veel tijd zitten in het bijhouden en bijknutselen van mijn agenda. Jammer dat ik geen enkel exemplaar bewaard heb. Ik had een ijzeren bed met aan de uiteinden een halfrond houten balkje. Mét dekens en een witte chenille sprei versierd met oranje en bruine kronkels. Een eigen plekje waar ik heel wat uren door heb gebracht.
o als ik dit lees word ik helemaal jaloers: ik kom uit een groot gezin en had helaas geen eigen kamer tot mijn 17e, toen we verhuisden naar zoetermeer in 1970.Heb altijd gehokt met 2 zusjes, was ook wel gezellig zo nu en dan maar privacy: ho maar.
maar na 2 jaar Zoetermeer op dat kamertje van 3 x 2.5 ben ik al getrouwd en verhuisd naar Arnhem dus ik heb er niet lang plezier van gehad.Vanaf dat moment heb ik mijn slaapkamer altijd gedeeld want iedere avond als ik in bed stapte lag er al een man in……warm en knus.
maar nu dwaal ik af!
Dit log slingert een mens meteen terug naar het verleden: zálig jeugdsentiment!
Ik heb altijd een zwak gehad voor natuurlijke kleuren en materialen: dus: cocos/sisal vloerbedekking( van die tegeltjes van 30 bij 30cm ), jute behang of raufaser en dan okerkleurig gesaust, matras op de grond, visnet met droogbloemen en schelpen schuin opgehangen, posters van Krishna en mijn sterrenbeeld (van Joffra),mijn mooiste Indiase jurk aan een knaapje aan de kastdeur, kortom: op en top een hippiekamer. Oh ja, natuurlijk planken aan dragers aan de muur met veel boeken, ook een bureaublad ervan, veel planten en veel te weinig bewegingsruimte.
Kaarsen in standaards of waxinelichtjes ( met al dat brandbare spul levensgevaarlijk, maar stond ik absoluut niet bij stil), wierookbrandertje….
Mijn kinderkamer, dus toen ik op de lagere school zat, weet ik niet meer….Maar van mijn teenerkamer des te meer!
Nogmaals: een heerlijk log om over te mnijmeren.Bedankt @Marty!
Op me 12de kreeg ik me eigen kamer,tot die tijd sliep ik met me broertje op de zelfde kamer,en dat was toch best gezellig.We hadden een groot huis en er stonden zelfs nog een paar kamertjes leeg,maar dat was boven op zolder,en dat vonden we toch eigenlik wel eng om daar alleen te slapen.
ik snap niet er veel meer van
Vertel Vanilla, wat bedoel je met Ik snap er niet veel meer van? Ben benieuwd joh!!!
[b][i]ik wil een wil met bruin gevervde kamer.
hij is 370 meter lang en 310 meter breed.
ik neem daarbij een 2pers. bed in het wit. en 2 nachtkastjes erbij.
een groote kast, (heb heeeel veel kleding)
en een bureau.
en een kastje, waarop ik me tv kan neerzetten.
en me boeken in kan doen.:D
word erg gezellig dus.
xxx.[/i][/b]
Een oranje bedlampje en een bruin bureaulampje… een klein bureautje met laatjes en wollen dekens…