Dia avonden
Op maandag 2 juli 2007 geschreven door Joke61
In 1970 werd het Agfa fototoestel van mijn ouders verruild voor een Kodak fototoestel die ook dia’s kon maken. En daardoor zaten wij vast aan de dia avonden op winterse zaterdagen. Voordat er gekeken kon worden ging eerst het traject van het inleveren per post van de volle cassette vooraf.
Wij hadden een toestel waarin niet een fotorolletje maar een fotocassette ging. Na een paar weken ontvingen we de ingeraamde dia’s ook per post retour, met een viewer namen we al een voorproefje op een aankomende dia avond. Goed gelukte dia’s werden op volgorde in een witte ronde carrousel geplaatst waarna deze op zolder bij de diaprojector, diatafel en projectiescherm gezet werden tot de vertoning zou beginnen.
Een dia avond binnen het gezin vond ik nooit vervelend, het was leuk om de vakantie plaatjes op het grote scherm te zien, maar een dia avond bij kennissen vond ik o zo vervelend. Naar het verplicht moeten kijken van honderden dia’s van de afgelopen en voorgaande vakanties en andere tafereeltjes van kennissen leek geen einde te komen.
Ook ik heb tot zeker begin jaren negentig dia’s gemaakt. Bakken vol met dia’s staan op zolder. Ook het dia projector, de tafel en scherm staan daar te staan. Voor ons is het jaren geleden dat we een dia avond hielden. Misschien moet dit vanuit sentimenteel oogpunt maar weer eens gebeuren.
En… hoe lang geleden hadden jullie een dia avond?
29 reacties op “Dia avonden”
Laat een reactie achter
Wij hadden niet zo een apparaat, dus keken wij geen dia’s en hadden we ze niet om te laten zien. Mijn oom had wel de faciliteiten voor zo een avond dus eens in het jaar waren we daar voor de meest recente vakantiedia’s die er te zien waren.
Mijn tante in bikini en oom aan een spaans bier was niet om aan te zien, maar het leverde je altijd wel weer een avondje “laat naar bed” op dus dat maakte een hoop goed.
Gedicht: verkeerde dia
Ik zag ooit
mijn moeder
ondersteboven
mijn vader
eronder
het ging
heel erg snel
en daarna
vakantie
negenzestig
Ik snapte er
niks van
maar
nu lekker wel
@Joep67
.
Dia-avonden hadden wij zelf niet; wel bij anderen waar je dan -honderden…zo leek het althans- dia’s moest bekijken en als je dan ook nog tekst en uitleg bij ieder plaatje kreeg…pfff.
Mijn vader filmd vroeger graag en veel en wij hadden dus 1x per jaar een film-avondje, maar daar stond ik zelf altijd wel op, dus was dat leuk
Het was altijd een heel gedoe om alle films weer te voorschijn te halen en op het apparaat te zetten en dan brak er steevast wel 1 die dan weer ter plekke geplakt werd. Vandaar dus die ene keer per jaar. Wel hebben m’n ouders toen ik 25 werd alle hoogtepunten uit m’n jeugd van film op video laten zetten en dat is een heel mooi jeugdsentiment.
Wij hadden geen dia-projector maar mijn vader had wel een filmtoestel met ehmmmm….heel veel filmpjes zonder geluid erop en die werden ook bekeken op een groot scherm die hingen we gewoon op aan de grote eiken meubelkast in de woonkamer zodat we vanaf de bank alles konden bekijken. En toch had dat wel wat meer dan zo’n dia-projector denk ik want het bewoog op het scherm. Elke keer als er gefilmd was moest er iets opgestuurd worden om te ontwikkelen en dat duurde een hele tijd dat weet ik wel ja maar wat waren we blij toen het filmpje eraan kwam en in de brievenbus lag in de gele verpakking! Mijn vader kon zo leuk muziek erbij verzinnen (elpee) bijvoorbeeld als er beelden waren van dat we in het vliegtuig zaten boven de wolken met romantische muziek, ja dat kon hij wel en dat had je weer heimwee naar die tijd, en toch vonden neefjes en nichtjes het heel leuk om naar te kijken omdat ze zelf nooit vlogen. Later is alles overgezet op videoband en binnenkort wordt het DVD want uiteraard staat mijn broertje die vorig jaar overleden is er ook op toen hij net met mijn schoonzus verkering had, ze waren toen 15 en 17 jaar jong en dat moet gekoesterd worden he en vooral ook mijn oma en de poes van toen! Ach ja, ik kon enorm genieten van die avonden ja, lekker met een chippie erbij en dat is ook om nooit te vergeten
Heh gezellig
, dia-avonden met het apparaat met de wonderlijke drukknop die de dia’s in beweging zette. De kamer zo donker mogelijk maken en al die leuke momenten van de vakantie of in de achtertuin herbeleven.
) je moest de dia er wel goed inzetten, maakte deze vergissing ook nu weer haha.
M’n laatste dia-avond @Joke is van enkele maanden geleden. Ik heb nu alles van het multimediaal gezinsverleden thuis staan en heb samen met Omnivoor op zolder (m’n eigen kamertje van nu!) al die dia’s bekeken, uit 1969 t/m 1972, het ideale jeugdsentiment.
Inderdaad @Joep (tijd niet gezien
niemand nog die het over de dia presentaties op school heeft gehad?
En altijd weer een paar ondersteboven, of het kreng bleef vastzitten of ging te snel, lekker hilarisch……
Dia’s op school kan ik me wel herinneren maar volgens mij hadden wij thuis alleen maar fotos’s.
@Joep wat heb ik jou gemist hoop dat je weer regelmatig je dichtselen loslaat hier.
Ik heb jarenlang een donkere kamer (nou ja, een te verduisteren kamer) gehad en met veel plezier zwart/wit foto’s ontwikkeld en vergroot. Min of meer door gemakzucht gedreven ben ik overgestapt op dia’s. De geprojecteerde beelden hadden daarnaast ook een veel grotere zeggingskracht. M’n dia’s vielen ook bij diverse familieleden in de smaak want regelmatig werd ik gevraagd dia’s te vertonen. Toen ik over een bandrecorder beschikte, ben ik, weer door gemakzucht gedreven, met een dia-stuurapparaat aan de slag gegaan. Ik nam achtergrond muziek op met daar overheen mijn toelichting op de getoonde dia’s. Op dezelfde band kwamen ook piepjes die de volgende dia op het scherm bracht. Zo had ik voor diverse thema’s lijstjes met dia’s en de bijbehorende band.
Met de opkomst van de digitale fotografie is het analoog fotograferen bij mij gereduceerd tot nul. Ik heb nog een rolletje halfvol geschoten in m’n camera zitten en moet dat nodig laten ontwikkelen voordat dit niet meer kan. Ik heb geen idee wat er op staat, dus dat is een verassing voor mij.
Omdat ik het niet laten kan heb ik ook van m’n digitale foto’s “slideshows” gemaakt, die via het internet naar de familie gestuurd kan worden. Zo zie maar weer, alles verandert maar bijft toch bij het zelfde.
Dia avonden hadden wij niet. Wij hadden filmavonden. Mijn vader heeft in 1967 een filmcamera gekocht voor de geboorte van mijn zusje. Daarna is alles voor het nageslacht vastgelegd: eerste stapjes, eerste keer fietsen, eerste schooldag, alle vakanties, noem maar op of ik kan het terugkijken. Iedere vakantie had 1 kind de hoofdrol. De anderen werden net zo vaak gefilmd, maar het rolletje stond op naam van dat kind en dat kwam later ook op de videoband van dat kind. Mijn vader haalde dan zo’n bandje op bij de fotograaf en gebruikte dan thuis een andere apparaat om het filmpje te knippen en plakken. Ik kan me herinneren dat er wel eens een bandje wegsmolt. Heerlijk vonden wij de filmavonden en wat hebben we gelachen. Wij zelf hebben pas een videocamera gekocht toen onze kids al lang en breed konden lopen. Ik heb er nog steeds spijt van dat we die niet eerder één gekocht hebben. Er is van mij meer filmmateriaal dan van mijn kinderen
Op de lagere school keken we naar een dia voorstelling over 2 kabouters, Pukkel en Sukkel. Er was ook iets over haasjes in het verkeer meen ik me te herinneren. En natuurlijk “In de Soete Suikerbol”.
Mijn ouders kregen in de jaren ‘70 voor hun 25 jarig huwelijk een dia apparaat, tafeltje en scherm en een cameraatje van het merk Revue. Vorig jaar hebben we met de hele familie nog eens oude dia’s en films gekeken. Leuk voor de aangetrouwden! En dan die reacties, geweldig!
ik keek op de lagere school in de eerste klas dia,s ik kan mij alleen pluk en plok herinderen, en dat waren kabauters . kent iemand van juilie die pluk en plok ook nog
Joep, welkom terug, we hebben je gemist!
Ergens in het midden van de jaren ‘80 ben ik dia’s gaan maken; eerst van trams en later ook van vakanties en toen onze zoon was geboren was dat natuurlijk ook een dankbaar onderwerp. Dia’s; ik heb er denk ik enkele duizenden, nou ja, niet overdrijven, meer dan duizend. Alleen al van de Floriade van 1992 in Zoetermeer heb zo’n 600 dia’s. En dia’s kijken doe ik nog steeds als de R in de mand is want dan is het wat eerder donker buiten en hoef je niet zo’n moeite te doen om de kamer te verduisteren. Ik had twee toestellen; een spiegelreflexcamera van Olympus met bajonetsluitingen. Daarvoor had ik een Practica maar die heb ik nu niet meer. Tevens had ik een klein handig toestelletje, aangeschaft in 1992, ook om dia’s mee te maken en dat was wat handiger om mee te nemen dan zo’n grote spiegelreflexcamera. Helaas is nu de belichtingsmeter van dat kleine toestel overleden dus toen stond ik voor de keus en het werd een digitale camera. Dat betekent niet dat het doek definitief gevallen is voor mijn dia’s, ik maak ze niet meer, maar kijk wel regelmatig in de winter naar mijn collectie tramdia’s en die is heel omvangrijk. Eerst was ik van plan mijn collectie dia’s te digitaliseren, maar dat is zo’n gigaklus, daarom ben ik van dat idee afgestapt, bovendien heb ik een goed functionerende diaprojector van het merk Kindermann dus ik zie geen reden die met pensioen te sturen. Dia’s kijken op een groot scherm heeft wel iets en zeker als je kijkt in gezelschap van mede geïnteresseerden. Dat effect heb je niet als je je digitale foto’s op je PC bekijkt, hoewel ik ook van plan ben in de (verre) toekomst een beamer te kopen, dat is een soort veredelde (digitale) diaprojector.
Toekomstmuziek!
Met Frank kijken we wel eens tramdia’s of vakantie dia’s. Bij m’n ouders maakten we wel super-8 filmpjes zonder geluid en bekeken ze als ze terug van de fotograaf kwamen. De filmpjes van de vakanties in Luxemburg keken we soms in de winter als we zin hadden.En de filmpjes van toen we klein waren zijn ook altijd leuk om eens terug te zien, heerlijk die sentimenten. Nu staat alles geloof ik op videobanden. Soms duurde zo’n dia-avond wel lang als er van alles bij verteld werd.
@he Joep leuk dat weer reageert met je gedichtjes.
JOEPie !!
Joep: daar is iets mysterieus bij met die ondersteboven ouders
Dia’s alleen op school en meestal van de jaarlijkse schoolreisjes die bijna een week duurden (eenpersoonsschooltje). Op jaarlijkse buurtbijeenkomsten werden ze ook vaak weer vertoond en waren toen reeds sentiment..
Wij hadden geen dia’s, het enige wat in de buurt kwam was de view-master, voor een 3d dia-avond in je eentje. Toen ik de titel van deze log snel las, dacht ik héél even aan ‘t boek De Avonden van van ‘t Reve…
@Henny Jane:
Je hebt gelijk.
Toen ik de dia omdraaide stond er:
76peoJ.
Zeer mysterieus…
Echt jeugdsentiment die dia avondjes of dia middagjes natuurlijk op school.
Het inramen van die dia’s, de volle bak dia’s die steevast valt op een moment dat het niet uitkomt en altijd weer enkele dia’s die er ondersteboven tussen gepropt zijn. Latere dia apparaten hadden een afstandsbediening en ik herinner me dat het een hele eer was als je deze mocht bedienen.
**WELCOME BACK joep67!**
nou zeg dat was zker een eer
Dat is toch wel 30 jaar geleden,mijn tante maakte altijd dia’s op vakantie,en die gingen we dan wel eens kijken.Het waren ten minste dia’s van “intresante”dingen,en niet van onbekende mensen dus dat maakte het nog een beetje leuk.
Mijn pa was vroeger amateur-fotograaf en had van alles in huis op fotogebied.
Fototoestellen, diaprojector, filmcamera. En inderdaad hadden we geregeld een dia avond. Prachtig vond ik dat om alle dia’s of films van de vakanties te bekijken. Dat snorrende geluidje van de filmprojector.
Soms bleef er een dia hangen in het apparaat en dan verbrandde die.(zag je zo’n enge vlek op het scherm)
Mijn pa kon mooie dia’s en film maken dus het was echt een avondje vertier.
@joke61: jij durft het te zeggen. Ik heb in de jaren 70 en 80 regelmatig met (gespeelde) volle interesse naar zo’n projectiescherm zitten kijken waarop elke vakantieminuut van vrienden langs kwam.
Dia,s kijken , goh dat is lang geleden. In de 60er en 70er jaren was mijn vader helemaal in de ban van fotografie en de daaraan verbonden dia,s . Ik heb wat vakanties, kermissen en evenementen geprojecteerd gezien! altijd lol als de dia er verkeerd in zat en onderteboven werd geprojecteerd. De voorstelling werd meestal door humoristisch commentaar voorzien door mijn ome Chris en die kon dat als geen ander zodat niemand het droog hield van het lachen. Eind 70er jaren heeft Pa een 8mm filmcamera aangeschaft (een bauer, weet ik nog).Na overlijden van mijn vader kwamen we de hele reutemeteut tegen op zolder. Wij zullen dus in 2008 zeker een keertje dia,s gaan kijken!
Net als Frank Faber, had ik ook het plan m’n dia’s te gaan digitaliseren. Ik heb er een speciale scanner voor gekocht en de resultaten zijn bevredigend. Met de bijgeleverde programmatuur zijn de kleuren wat aan te passen, als de dia door de tijd wat minder fel is of doodgewoon net niet goed belicht. Het is echter een zéér tijdrovende aangelegenheid. Als ik een bepaalde afbeelding via Internet wil versturen, haal ik ze door de scanner en bouw zo geleidelijk een dia-bestand op. En op een verloren momentje wil ik ook wel een paar dia’s door de scanner jagen. Het is een kwestie van de lange adem.
toon hermans over dia-avondjes ” en die muggepoep is ome joep”
Dia’s ken ik alleen van de lagere school. Thuis hadden we alleen fototoestellen dus ik heb in familiekring nooit dia-avonden meegemaakt.
Wat nou “jeugdsentiment”? Ik maak nog steeds dia’s! Alles is nog te koop: films, diaraampjes, magazijnen. De projector is onverslijtbaar en een goede analoge camera gaat 10x langer mee dan een digitale. Inramen en verder geen zorg. Niks bewerken en opslaan op harde schijven, cd-roms, dvd’s, blu-ray of weet ik wat nog meer, wat over 10 jaar toch niet meer te lezen is. Wat kan het leven toch heerlijk eenvoudig zijn en het is nog mooier ook!