Tussen de rails
Op woensdag 11 juli 2007 geschreven door Bertus
Met de trein ergens heen gaan was een evenement (zie mijn log maar over “Een dagje Amsterdam“).
We reisden altijd tweede klas en de reis zelf was al leuk: de asbakjes die zo leuk klapperden (medepassagiers vonden dat ook leuk!), bij het raampje zitten en alles langs zien flitsen, mensen zien in- en uitstappen op de stations, het karretje met koffie en limonade. Kranten lezen die andere mensen lieten liggen. Het toilet met dat enge “gat” waar alles in verdween.
Maar het leukst was het tijdschrift “Tussen de rails” die altijd in het bagagerek boven de banken lag. Een beetje oubollig blad met leuke columns, strips en vooral bonnen om uit te scheuren en op te sturen.
Soms was het zo’n leuk blad dat hij in mijn tas “viel” en ik het mee naar huis nam om later door te kijken als een herinnering aan een leuke dag. Ja, voordat de reacties losbarsten dat dat stelen is, dat weet ik… Ik zal het ook nooit meer doen.
Ik hoef het ook nooit meer te doen want in 1989 werd “Tussen de rails” vervangen door het blad “Rails”. En dat blad is het stelen niet waard !
Herinneringen aan treinreizen en vooral “tussen de rails”… barst los !!!
28 reacties op “Tussen de rails”
Laat een reactie achter
o is trouwens een...
...
Mijn vader en moeder hadden geen rijbewijs en dus geen auto. In de zomervakantie gingen we met de trein toeren door Nederland. Kris-kras door Nederland heette het geloof ik. Later nam ik met mijn broer(tje) een Tienertoer kaart. Was het niet 8 dagen onbeperkt reizen door het land? Onze vakantie begon altijd op het Amstelstation van Amsterdam. Eerst in de (Bruna?) boekwinkel in de stationshal een boek uitzoeken voor als we ons zouden vervelen in de trein. Het leukste vond ik altijd als de trein dicht langs de huizen reed. Kon je gewoon op de balkons kijken naar het wasgoed. Of in de groentetuintjes, altijd dicht langs de rails. Het geluid van de spoorwegbomen klinkt nog in mijn oren. Mijn vader droeg altijd de tas met geplette broodjes en de thermoskan met koffie met warme melk
. Natuurlijk werd er veel gewandeld van het station naar …. overal naar natuurlijk. We hebben heel Nederland gezien vanuit de trein. Een paar jaar geleden heb ik nog eens een Zomertoer kaart genomen. Kon je nog 2 dagen reizen meen ik. Natuurlijk in Valkenburg geweest. Hoezo Jeugdsentiment?
Tussen de Rails was zeker altijd net in jouw tas gegleden als ik de trein in moest, Bertus! Heb er volgens mij nooit in kunnen kijken. En nou weet ik dus waarom..
Veel met de trein gereden, vooral tussen 1976-77 (vanuit Hoogeveen) en 1979-82 (vanuit Hoogezand-Sappemeer) naar het werk in Groningen. Je was er dus al jong bij met de volle tas, Bertus..
Het gezin ging vroeger (1970-1975) altijd met de trein op vakantie voorzien van een beetje handbagage. De zware koffers en fietsen werden aan van Gend&Loos meegegeven die ze keurig naar het vakantie-adres bracht, goed geregeld.
Voor de rest zat ik maar wat te dromen in de trein, opende en sloot asbakjes enz.
@Sue-Ellen
Ik denk dat het AKO was in plaats van Bruna. AKO was een echt amsterdams bedrijf.
Ik heb alleen om praktische redenen gereist met de trein. Van Amersfoort naar Amsterdam omdat ik in Soesterberg in een kindertehuis zat. Als oudste van het huis mocht ik(12 jaar) om de 2 weken de weekenden naar huis als voorloper van het voorgoed naar huis gaan.
Heerlijk grote mensen dingen doen in die trein. Roken, koffie drinken. Je werd voor vol aangezien als je als kind alleen zo een reis ondernam. Als je een praatje maakte met mensen duurde dat altijd een hele reis. Ondanks de aanleiding(het kindertehuis) was dat toch een mooie ervaring.
Tja en ook ik nam de “tussen de rails” gewoon mee, want ik bleef natuurlijk wel gewoon een boefje.
Ik gaf hem wel aan mijn moeder die het leuk vond om te lezen.
Inmiddels is de Rails ook al weer vervangen door Metro
Eén keer meegepikt: toen een artikel over Paaseiland
Mijn ouders hadden/hebben geen rijbewijs en dus geen auto, zodoende treinden wij ook lekker vaak. Als klein kind mocht je altijd op het knopje drukken om de treindeuren te openen.
Ik herinner me ook die schilderijtjes en een soort fantasie schilderingen in de trein. Deze waren vlakbij de noodrem en daar waar het treinstelnummer geschreven stond. Probeerde het nummer te onthouden en vond het dan leuk als we een volgende treinreis weer in hetzelfde treinstel zaten.
Kon altijd heerlijk naar buiten kijken en dromen en in de trein een beetje ’spieken’ naar de medepassagiers. In de avond was het wat moeilijker om buiten iets te zien, des te leuker was het om via de weerspiegeling in het treinraam de medepassagiers te bekijken.
Wat waren die asbakjes altijd goor, een vieze lucht en als klein kindje ‘moest’ je altijd spelen met die klepjes aan de armleuning en die van het tafeltje bij het raam.
Soms lag het blad ‘Tussen de rails’ in het tassenrek (van die doorgezakte touwe dingen), mocht ‘m van mijn moeder niet pakken. Weet ook niet waarom. Deze bladen zagen er ook niet altijd even fris meer uit.
reis al jaren met de trein… die tegenwoordig meer op rijdende papiercontainers lijken…de rails ligt er altijd de eerste twee dagen van de maand en verdwijnt dan… naar blaadje geworden..ik wil verhalen lezen.. en interviews en niet naar de experimentjes van vormgevers kijken
Voor mij was treinen ook geen bijzonderheid: als we bijv. gingen winkelen namen we de trein, ik reisde vanaf m’n 8e wekelijks met de trein naar de beugeltandarts en van m’n 12e t/m 19e ging ik in de winter met de trein naar school. ‘Tussen-de-rails’ las ik graag, zeker als ik alleen was, naar school gingen we met een hele groep en dan gebruikten we ‘tussen-de-rails’ om de bonnen in te vullen waarmee je abonnementen af kon sluiten etc., liefst met zo gek mogelijke namen en antwoorden (en we dachten echt dat men daar in zou trappen)
Reizen met de trein was inderdaad altijd een belevenis. Ijn ouders hadden ook geen auto, daarom deden we alles per bus of tram en sporadisch kwamen we buiten Den Haag en zo’n treinreis was een hele onderneming, alsof je naar Verweggistan ging. Zo had ik een oudtante die in Haarlem woonde en toen ik alleen met de trein naar haar toe mocht, ik was waarschijnlijk 11 ofzo vond ik die treinreis erg spannend. Ik heb trouwens niet het idee dat Metro voor Rails in de plaats is gekomen. Vorig jaar, toen de Sprinter of Zoetermeer Stadslijn nog reed trof ik daar nog elke maand Rails in aan. Of het nu nog steeds in de bagagerekken ligt zou ik niet weten, maar ik weet wel dat Rails nog steeds bestond toen Metro al een jaar of drie bestond, dus het heeft naast elkaar bestaan. Het verschil tussen Rails en Metro is toch heel groot; Metro komt dagelijks uit met het laatste nieuws en Rails verschijnt (verscheen?) eens in de maand, bovendien mag je Metro wel meenemen en Rails niet. We worden op stations trouwens overspoeld met gratis kranten tegenwoordig; Metro, Spits, De Pers en Dag. Ik neem elke dag mee wat ik mee kan krijgen soms wel meerdere exemplaren voor mijn collega’s. De papierbak op mijn werk stroomt dagelijks over van gelezen krantjes.
Mijn vader moeder zijn allebei ns mensen, mijn moeder is nog steeds hoofdconductrice, dus wij zijn altijd de familie spoor geweest, vond het altijd erg leuk, en heb nog geen hekel aan de trein. Ze hebben wel eens vertraging, maar uren in de file staan is ook geen pretje…
Wij hadden wel een auto vroeger, heel soms gingen we met de trein dat was dan wel een hele aparte ervaring. Maar toen ik in Zoetermeer ging wonen gingen Frank en ik iedere dag met de trein naar den Haag. Soms zag ik dan zo’n blad liggen, maar erg gekreukeld. Op lange ritten zie ik ze ook niet vaak, maar nu ga ik niet vaak meer met de trein. Misschien in vakantie binnenkort wie weet of ik er dan een zie om te lezen.
Gedicht: Slimmer
Boven
de rails
of
Langs
de rails
is
slimmer
dan er
tussen
Het is nu al een hele tijd geleden omdat mijn moeder van 84 niet meer capabel is om te reizen, maar af en toe ga ik alleen op stap met de tjoektjoek. Je krijgt dan echt zo een beetje, vroeger vooral, het “schoolreisjesgevoel”
), kinderen waren aan het studeren, overdag dan, of ze zaten te snoepen van een appel of een boterham.
Ik pak altijd een niet roke, want ik rook zelf niet, en om in de stank van andere mensen te gaan zitten, dat is niks. Net zoals een eindje terug vermeld vond ik het leuk om naar wolken te kijken en wat voor vormen ze allemaal hadden, en dan van alles daarbij te fantaseren.
Of ik las een boek of had een puzzelboekje, maar dat is wel rottig als je schrijft, want dan heb je steeds van die rare letters.
Savonds tuurde ik naar buiten, waar je alleen wat zag als je een station binnenreed, en dan keek je tegenover je. Er zat een man de krant te lezen, er was een dikkerd die onderuitgezakt met open mond lag te slapen ( reizen kan vermoeiend zijn
En dan de gesprekken die je opvangt. Dan voel ik me net Simon Carmighelt. Soms zijn het trieste verhalen, soms romantische. Soms huis tuin en keuken verhalen.Altijd zorgen dat je je kaartje in de buurt houdt. Niet vergeten je portomonee mee te nemen als je naar de wc moet.
Op een vakantie ben ik eens gevallen op het perron, omdat ik dacht dat ik de trein niet meer zou halen. Dat zou nog wel gaan, maar toen bleek het ook nog het verkeerde perron. Toen ik overeind krabbelde met een blauwe kin en kapotte knieën reed de trein alsnog weg. Maar goed, die had ik kunnen missen want het was de mijne niet. Ik moest op het andere perron zijn.
Grumble.
Wel was er een heel vriendelijk Engels vrouwtje dat vroeg of I was Hird. Ja, héhé.Beton is hard.
Ik ben nu wel zo wijs om een treintje over te pakken, dan ga ik wel ergens koffie drinken.
Over 4 maanden ben ik 60 en dan pak ik een goedkoop abonnement dan mag je 7 keer in het jaar vrij reizen, en dan pak ik weer net als vroeger Utrecht, Amsterdam, Rotterdam, Kaatsheuvel etc.Mag je niet voor niks dan toch met 40% korting, en da is ook heel leuk.Dat scheelt soms een hele boel, vooral om grote trajecten. Onze eerste treinreis was van Vlissingen naar Tilburg, we zouden naar de Efteling gaan. Papa, mama en mijn zusje en ik gingen dan , de jongste 7, zelf was ik 8, nog nooit met de trein meegeweest, naar het station.
Het was een hele reis. Maar toch herinner ik me er niet meer zoveel van. Wel toen ik de tienerleeftijd had en we naar een collega van mijn vader gingen. Wij woonden in Den Haag en die man woonde in Limburg. Overstap in Eindhoven. Dat duurde ook heel erg lang.
Mijn nicht ( inmiddels 38) mocht als meisje van 3 met Oma mee naar Arnhem, van Oudenbosch uit. Overoma was jarig en daar gingen ze met de trein naar toe, en Opa kwam ze dan later met tante afhalen in de auto. Maar het ging er om voor dat kind om met de trein mee. Haar oogjes waren alleen maar zwarte ballen van de opwinding en haar hartje danste de samba. Later vond ze het heel erg leuk. Nu hebben ze zelf een auto en gaan op vakantie met het vliegtuig.
Ik denk niet dat ze ooit nog terugdenkt aan die treinreis.
FIJN MET DE TREIN
Een dagje shoppen in Den Haag?
:
Dan moet je met de trein.
Eerst zoek je uit waar je moet zijn,
op welk perron. Dat is de vraag.
Wat kost retour met koringkaart?
Op welk spoor moet je nou wezen?
Vlug even de gele borden lezen.
Je neemt de trap in “sneltreinvaart”
Overstap in Dordt, maar
dan is er storing. De trein blijft staan.
Hoe moet het verder? Wat nú gedaan?
Vertwijfeld kijk je naar elkaar.
De reizigers stappen nu in bussen
die slingeren over Puttershoek.
Je bent de weg een beetje zoek
en staart naar buiten, ondertussen.
In Rotterdam bij ‘t station gekomen
nog even twee haltes naar Den Haag.
Vertraging 45 minutten.Je stelt jezelf de vraag
“Waarom heb ik niet de stopper genomen?”
Ik krijg er geen genoeg van. Telkens schiet me weer iets te binnen. 1 keer heb ik een foutje gemaakt wat gelukkig nog was te herstellen, al kostte het wel een uur extra tijd. Ik was naar Hilversum geweest, naar de tvstudio’s en ik wist dat ik dan nog een keer Hilversum moest hebben, dus ik stap in, terug naar huis, maar ik dacht al bij mezelf, dit ken ik niet, dat heb ik vanmorgen toch niet gezien? Kom ik op station Amersfoort. Dus ik ging mooi de verkeerde kant uit. Maar ik had nog geen controle gehad en ben uitgestapt en terug gegaan naar Hilversum Centraal. Daar heb ik een half uur gewacht op mijn aansluiting naar Utrecht, en in die tussentijd maar hopen dat ik tussen Amersfoort en Hilversum niet gecontroleerd zou worden. Gelukkig niet. Ik heb het aan niemand verteld. Van je fouten leer je.
En 1 keer hadden we een echte pechdag, mijn moeder en ik. We zouden naar mijn jarige achternichtje gaan in Goes. Van Oudenbosch uit. De sneltrein naar Goes had vertraging. Dan maar met de stoptrein. Ik had intussen mijn neef gebeld dat we wat later zouden komen ( makkelijk, die mobieltjes) en dus een half uur later in de stoptrein gestapt. Nu zou alles goed komen. Staan we halverwege Bergen Op Zoom en de trein stopte. Storing. En het mooie was ook nog, ondertussen reed ons de sneltrein voorbij die wij hadden moeten hebben, al had hij toen vertraging. Eindelijk, dik anderhalf uur later ( hoewel de treinreis naar Goes maar 40 minuten is) waren we in Goes. Terug ging alles goed, dachten we, maar in Roosendaal was er alweer een trein uitgevallen en op het andere perron reed de Lourdestrein binnen. En we moesten wederom een uur wachten . Begint het te stortregenen en je hebt niks bij je, dus dat was een echte in het water gevallen reis. Fijn met de trein…………….????
Laatst gelezen in een puzzelboekje”Het zijn de dwarsliggers die het spoor recht houden.”
Doen ze toch nog goed werk. Hihi.
@Joep67:
Ik heb ook ooit wel eens een “tussen de rails” meegenomen, daar stond een interesseant verslag in uit 18zoveel, héél oud dus. Het was een kwitantie van een rit van een soort notaris, die ik meen van Haarlem naar Amsterdam ging, om daar twee weeskinderen naar een tehuis te brengen. Op die kwitantie stonden dus alle kosten op van de treinreis, wat er geconsumeerd werd, maar ook de loonkosten van de man.
Natuurlijk in oud-hollands geschreven, met halve centen geprijst, schitterend!
Leuk stukje geschiedenis. Vond indertijd het blad leuker dan tegenwoordig, nu is het bijna geheel reclame…
Ben niet zo fanatiek treiner want zodra ik in een trein stap gaat er iets mis. Kan me dan ook niets herinneren dat ik vroeger met pa en ma met de trein ging. Nu kan het zijn dat ik vroeger ook al de pech had dat de rit altijd langer duurde dan verwacht en ik wat dat betreft gewoon op control alt delete heb gedrukt
Morgen moet ik op ziekenbezoek vanuit Borger naar Rotterdam. Heb geen zin in dit hele eind met de auto en ga dus met de auto naar Zwolle en dan met de trein. iPod mee ( Video !!! ), flesjes cola en koek en een lekker (studie- dat weer wel) boek. Kan me nu al verheugen !
Laat ik nu denken dat ik de enige was die Tussen de Rails beter vond dan Rails… Las altijd met veel plezier de columns van Kees van Kooten en Mart Smeets. Maar jeugdsentiment is dit niet daar ik het blad pas heb leren kennen tijdens mijn werkzame en forensende leven. Ondanks dat ik als kind toch regelmatig in de trein heb gezeten. Zal het toen wel te druk hebben gehad met al asbakjesklepperend naar de koeien te kijken.
Zal het toen wel te druk hebben gehad met al asbakjesklepperend naar de koeien te kijken.
(einde citaat)
Prachtig gesteld @Roefel
Eigenlijk gingen wij nooit met de trein, dus kan er niets zinnigs over schrijven.
@Bertus: Tjonge van ‘paardenfluisteraar’ veranderd in ‘croupier’?! Moest nog ff kijken of je het wel was; aan de metamorphose mee gedaan?
off topic @Bertus ziet er goed uit je nieuwe look
hihi ….. was eenmalig ben nu weer “paardenfluisteraar” : niettemin bedankt !!! mijn zelfvertrouwen heeft een kleine “boost” gekregen dames. ik glunder achter mijn toetsenbordje.
Maar de foto blijft !
@Bertus….WOW!!!!
Je mag glunderen!!!!!
Wat een foto allemaal kan veroorzaken ……
glimglimglim
Maar uh, om niet af te dwalen. Nog leuk leesvoer aangetroffen in de trein? Maandag gaat mijn vriendje weer naar Nijmegen voor zijn 24e Vierdaagse. Met de trein!!
(ik ga gewoon met de auto…. later die week)
Hey Bertus, what’s with the suit??
Vroeger spaarden wij een keer via een of andere actie om er voor te zorgen dat we een hele dag met het hele gezin een dagje met de trein konden toeren en dat hebben we gedaan! We zijn bijna heel Nederland toen rondgetoerd zo’n beetje en mijn broer en ik stapten uit bij elk station met het idee van: zo, hier zijn we ook geweest en dan schreven we die plaatsnamen nog op ook, mooie tijd!