Jel of Yell?
Op maandag 3 september 2007 geschreven door Eric Erres
De titel van dit log is Jel of Yell. Een yell is voor mij een roep. Een krachtige roep. Kreet. Maar is deze term nog wel in zwang? Want wat speurwerk op het www levert niet zo veel op. Net genoeg om het te proberen maar veel is het niet. Teams in bepaalde sporten kennen een yell maar noemen dit waarschijnlijk ook wel anders? Padvinderij?
De yell die ik bedoel, komt uit de vriendenclub. Twee staan mij nog voor de geest: die van mijn broer en vrienden, en die ik gebruikte in de buurt.
De yell was een afgesproken gil om aan de anderen te laten weten dat je buiten was. M.a.w: komen! Ik ging dan de buurt in en gaf een yell onder het raam. Aanbellen deed je niet. Herkennen jullie dat?
Ben benieuwd of zoiets nog bestaat. Hier in deze kinderrijke buurt hoor ik het, helaas, niet. Mijn broer en vrienden waren achteraf gezien, actiever dan mijn generatie in het slaken van een kreet. De yell zal uitgestorven zijn maar Eric Erres roept bij deze gelegenheid nog eenmaal: iiieeeeeeaaaaaahhh!
En dat er niemand reageert is de prijs van het volwassen zijn.
48 reacties op “Jel of Yell?”
Laat een reactie achter
Laat ik eens de eerste zijn om te reageren:
Een jel (moet het trouwens niet yell zijn?) heb ik voorzover ik me herinneren kan nooit gebruikt. Zo af en toe gooi ik er tegenwoordig wel eens een kreet uit. Alea Iacta Est bijvoorbeeld, wat Latijn is voor ‘de teerling is geworpen’. Caesar schijnt dat gezegd te hebben toen hij op het punt stond de Rubicon over te steken.
Zeker, zeker werd dit ook in het Baarloose (l) gebruikt bij mijn club van vriendjes. Wij wisselden wel snel van Jel maar enige zal ik er niet van vergeten, zoals je al zei wanneer je een vriendje ging afhalen schreeuwde je vanuit de straat aaaaaaauuuuuuhhhhaaaaaa, denk hierbij aan de johnny weismuller tarzan kreet!!! En het vriendje verscheen en tezamen haalden we de rest ook af met hetzelfde ritueel.
Ach, tegenwoordig teksten ze elkaar…
Oewaih!!
Ik zal ‘t voor doen op de sentimentendag.
@Eric, misschien had je op “yell” moeten googelen?
Leuk onderwerp trouwens!
Maar goed, mijn broertjes hadden wel een yell, denk ik, zal wel iets van oewoi! geweest zijn. Ook een “fluitje” herinner ik me.
Ik hoor ze ook niet meer, die yells.
Wel aan de deur bellen: kan…spelen?
Dat “kan” spelen is ook zo typisch. Natuurlijk kan ze spelen, al haar leven lang!
Hoor nog regelmatig in de straat:
eh uuuu eh uuuu (word er zeker een brandweer na gedaan ofzo!)
En dat OEWOI dat ken ik ook nog wel hoor, gaan we samen voordoen op JS-dag ja als we het niet vergeten
VOOOOOOOOOLLLLLLLLLLLLLUUUUUUUUUUUUUKKKKKKK
OEWOI…ja die kreet ken ik wel. Zoals ik al schreef gebruikte ik nooit yells maar ik heb dat OEWOI weleens geroepen. Ik weet eigenlijk alleen niet meer wanneer ik dat riep
Buurmeisje en ik hadden de gewoonte om als een wolf te huilen (aaoeoeuww of zo) als we elkaar riepen vanaf buiten. Soms deed mijn hond gezellig mee.
Herinner me ook de yell van onze handbalclub: De Meer hee, De Meer haa, De Meer heeyaa! Hoofd voorover gebogen, armen om elkaars schouders en dan steeds ritmisch met de punt van je sportschoen op de grond tappen.
Mijn vriendinnetjes en ik hadden ook zo’n kreet om iemand naar buiten te roepen. Iets van Kiiiiiiiiiiiaaaaaaaaaaakiiiiiiiiiii Dat riep je dan in de achtertuin als je iemand ophaald om samen naar school te lopen, we gingen meestal met een groepje van drie soms vier uit dezelfde wijk.
Nee ik had geen Jel noch een Yell!
Het komt natuurlijk door Eric’s leeftijd (destijds) dat hij ‘Jel’ heeft geschreven….toen kon hij nog geen Engels.
Tsja, wij gingen vroeger ook gewoon bij vriendjes langs om te gaan spelen. Maar dat is tegenwoordig onbeleefd. Je moet eerst bellen om te vragen of het uitkomt. En niet van de ouders, nee, van de kinderen zelf. Ik weet dit van een expert: mijn zoon
@tonnaer: Ik hou ook niet van onverwacht bezoek. Ik wil inderdaad ook van tevoren weten wanneer er bezoek komt. Bij mij heeft dat te maken met mijn autisme: als mijn dagelijkse routine wordt verstoord ben ik niet te genieten.
Oowai inderdaad ja, die kreet hadden we, dan bij een hele vroege afspraak op zaterdagochtend of juist laat zachtjes fluiten aan de achterkant van het huis.
Maar ook de Tarzankreet werd soms gebezigd.
De “OEWOI” is eigenlijk de enige die ik ken…Er zullen er zeker meer van zijn geweest, maar ik weet dat niet meer.
@Tonnaer:
Afschuwelijk is dat he, vragen of het gelegen komt , om met elkaar iets te gaan doen. Hier bij ons staat de deur eigenlijk altijd open, dus vrienden van onze kinderen komen vaak zomaar binnenwippen, net zoals buren, vrienden en familie bij ons….Ook al zit ik midden in de rotzooi thuis, die scchuif ik aan de kant en gaan we even een kop thee of koffie drinken, een babbeltje maken enz. En als het niet uitkomt, zeg ik dat gewoon.
In plaats van de jel als begroeting, heeft de “jeugd van tegenwoordig”
wel een ingewikkeld systeem van begroetingen, een heel ritueel lijkt het wel. Handen op een bepaalde manier tegen elkaar beuken, speciale handgrepen enzovoorts. Ik zie dat nog wel eens zo hier en daar en ik moet altijd wel even lachen erom. De jel bestaat dan niet meer echt, maar dit vind ik toch wel een leuke vervanging..!
Een jel? En Flamingo’s gaat nooit verloren. Deus liet ik nogal eens horen bij ons in de burt waar de meesten bij Alkmaarsche Boys voetbalden.
In Egmond gehoord: we hebben een E, we hebben een G, we hebben een M, etc totdat Egmondia in zijn geheel genoemd was.
En om te laten horen dat je buiten was: Oewooi (naam), kojje buiteh speleeuuh?
Oewooi Lelijkerd! Dat riepen we nog weleens.
Dat Oewooien was bij ons vaak op een Olga Lowina manier. Bij jullie ook?
“Oewaoi” riepen wij als er vrienden attent moesten worden gemaakt op het feit dat het tijd was om buiten te komen spelen. Wij woonden dan ook in een volksbuurt met portieken en moest je toch eerst een trap op om aan te kunnen bellen. Dat deden wij dus niet, vandaar “Oewaoi”.
Laatst hoorde ik tijdens een aflevering van “Toen was geluk…” Ook iemand zo een ouderwetse yell geven. Het speelde deze keer in de jaren 50 dus het klopt wel.
Tegenwoordig word er niet meer geyelled(?) omdat men elkaar belt via de gsm of oproept via MSN. De zegeningen van de nieuwe tijd. Waarschijnlijk zouden de kinderen van tegenwoordig niet meer mogen Yellen omdat er dan wel weer iemand zou klagen vanwege de ‘herrie’. Nee kinderen hebben het ondanks alle rijkdom niet makkelijk, maar dat komt voornamelijk door gefrustreerde ouderen.
Mijn vriendje en ik hadden ook een yell, die vaak door de flatgebouwen heengalmde. Alleen wij tweeën gebruikten ‘m, zodat we altijd wisten wie er riep.
De ‘kreet der kreten’, waarvan alle yells afstammen denk ik, is natuurlijk van Tarzan en hier te horen:
http://jeugdsentimenten.net/20.....e-ape-man/
Ha ha wat een leuke log! Ik kan me niet herinneren dat ik vroeger een yell gebruikte. Wij hadden nog een touwtje door de brievenbus, als er iemand langs kwam kon die gewoon naar binnen. Later belden ze gewoon aan. De vriendjes van mijn zoontje bellen ook aan of lopen door de poort naar binnen. Over een paar jaar sturen ze ws eerst een sms-je
.
Carla, en wat dacht je van MSN-en???? Op deze manier vragen mijn meiden ook al aan hun vriendinnen of ze vanavond ofzo uitgaan en dat OEWOI???? als je dat nu schreeuwt denken ze dat je niet wijs bent en zeggen dan: doe effe normaal mam
@Joke61, ja die gebruikten wij ook!
En het liefst als we door de tunnel liepen..
Een log met meerdere gezichten…
Heb er nog eens oude woordenboeken op na gekeken en in 75 komt Yell al voor… Wie heeft een woordenboek uit 50 of 60?
ops:
Zal Rian vragen iets in de tekst te veranderen om iets van de schande af te doen
FANTASTISCH! Oewaoi> de kreet van mijn broer uit 66/67. Zeer interessant: waar ligt de oorsprong? Leuk René, dat jij de yell hebt gehoord bij Toen was Geluk… Misschien een rage nav Tarzan of Batman?
Tijdens het schrijven kwam Oewai al weer boven en bewust heb ik m niet in het verhaal gezet. Maar wat een herkenning! Nooit gedacht dat dit log deze respons zou krijgen!
Leuk op de JS dag: iedereen in de deuropening doet ff …
Voor eigen gebruik kan ik me geen herkenningskreet onder vriendjes herinneren. Wel was er een wat oudere jongen uit een andere straat die halverwege onze straat één of andere kreet slaakte om z’n moeder te waarschuwen de voordeur te openen. Dan had z’n moeder tijd genoeg om naar de deur te sloffen, want hij was te lui om z’n sleutels uit z’n zak te halen.
Met een vriendje had ik wel een herkenning afgesproken. Dat was de eerste maat van Colonel Bogey oftewel the River Kwai March. Als we bij elkaar aanbelden of elkaar in de stadsdrukte kwijt raakten, floten we het.
Op mijn vingers fluiten om de kids naar binnen te halen voor het avondeten als ze nog even buiten zijn……weten gelijk dat ik het ben en dan komen ze ook direct…..goede tip voor anderen?????? :
De jel van mijn schoonmoeder als ze bij ons binnenkomt: JoeHoe!!! En wij roepen haar jel altijd door de speaker beneden bij haar appartement als we aanbellen. En dan natuurlijk op de oma manier. Zal ook deze ten gehore brengen op de JS-dag
dit hoor ik regelmatig in de straat:
EEEEEEEEEEEEEEEEEEEtennnnnnnn!!!!
En oh ja zoals Joke61 zegt: JOEHOEEEEEEEE!!!!
Dat zal mijn oma wat gezegd hebben ja toen ze binnen kwam bij ons onverwachts en het leuke is dat mijn moeder het zelf ook weer zegt als ze bij mij binnen komt wanneer ze met de sleutel binnen komt! JOEHOEEEEEE ben d’r hoor!
Ben je thuuuuuuiiiiiiisssss?????
en wat dachten juilie van gewoon heeeeeeeeeeej
Op de padvinderij hadden we meerdere yellen;
G.O.E.D.Z.O.O. goedzoo, goedzoo, goedzoozoo.
Tegenwoordig als we moeten eten roept Elise onder aan de trap: “Vincent, eeeten, JOEHOE!” en wat heeft Vincent hier een hekel aan. Maar ja die Yell moet hem dan ook helemaal op zolder kunnen bereiken. Heel soms bel ik hem wel eens met de gewone telefoon op zijn mobiel om hem beneden te laten komen, maar ja, dat JOEHOE is wel wat goedkoper dan bellen!
Ik neem de telefoon op ( als ik een bekende vermoed ) met : “Met de assistente van Dokter van der Ploegoeoeoeoeoegggg”
@Judith63: het roepen van ‘EEEEEEtennnnnn’ onderaan de trap doe ìk altijd, mijn man kan dit niet met de juiste tonatie/stemhoogte/luidte, m.a.g dat er geen kid naar beneden komt om te eten.
Met ons handbalteam (jaren ‘73 - ‘80) hadden we ook een jel, zó vreselijk!De aanvoerdster riep letter voor letter: F-O-R-E-S-T-E-R-S, daarna riep de rest van het team ‘Foresters!’, en daarbij moest je je rechter-arm omhoog doen. Heb nog een foto dat we de jel deden, één van mijn teamgenoten had op deze foto haar arm omhoog, zie je een bezweette oksel. Angstzweet ofzo voor de wedstrijd
??:
??
Waar gaat dit over
Ha Joke61, wat leuk, gisteren was de uitmarkt hier in het dorp en werd mij nog een reclameblaadje in de handen gedrukt van je handbalclub, bestaan 50 jaar geloof ik nu, zal even het blaadje opzoeken, volgens mij al met oud papier meegegeven…………
Enneh….mijn oudste slaapt op zolder en dan heeft ze altijd lekker de deur dicht, mijn stem is gelukkig goed te horen maar meestal heeft mevrouw nog een oortelefoontje in en dan moet ik alsnog naar boven om haar te halen om te eten en anders ga ik echt weer op mijn vingers fluiten en dat kan ik heeeeeel hard
In de Jordaan (*grijns* en Bakkum) hadden we de kreet…WHOEEEEEHIEPERDEPIEPPPP WHOEEEEEHIEPERDEPIEP en dan antwoordde je met WHOEEEEHAZELIP!!!
Eventjes tussendoor Joke61, Forresters bestaat alweer 60 jaar!!!!!! We hebben een F-O-R-R-E-S-T-E-R-S!!!! Uit de papierbak gevist voor jou even
We hebben een J-U-D-I-T-H: Judith63! Hé, ik zat in de tussentijd op de Foresters site te kijken. Ja 60 jaar! Vorig jaar ben ik naar de reünie van de voetbal en een beetje handbal geweest. Is er nu weer een feestje? Staat dat in je folder?
@Joke61: Angstzweet zichtbaar ?
ja hoor, Nicky (14)doet het met het hotte boks-gebaar, maar Ramon(9) scheurt op zijn rode fietsje door de wijk en roept : oehoe woep!
Zijn gang heet dbg ofwel de deppenbroek gangsters, laatst had hij in de nacht honger en stuurde ik hem boos naar boven omdat hij de duitse broodjes voor de volgende morgen aan het snaaien was, dus nu staat dbg voor duitse broodjes gang, lol….
Gimme an A, gimme a N, gimme a D, gimme a R, gimme an E, gimme a W: Aaaaaaaaaaaandrewwwwww!
We got an A, we got a N, we got a D, we got a R, we got an E, we got a W: Aaaaaaaaaaaandrewwwwww!
Meisjes in groepjes kunnen zo wel uren doorgaan met lol maken en plagen. En dan natuurlijk dubbel blijven liggen van het lachen. Als jongen sta je altijd machteloos tegenover een groepje melige meiden.
Als hele kleine jongetjes gaven wij trouwens door middel van geluiden of fluitjes aan of situaties wel of niet veilig waren. Ook wist je zo ’s morgens vroeg of je vrienden al op straat waren. Dan peerde je ‘m ook meteen terwijl iedereen nog lag te slapen. Lekker lol maken en later op de dag natuurlijk die welverdiende draai om je oren in ontvangst nemen.
Maar dan had je die avonturen gelukkig al beleeft en die kon niemand je meer afpakken. Daar praatte je nog dagenlang over na met je makkers. Die hadden trouwens net als jij vaak ook meteen huisarrest gekregen dus dat praten moest meestal even wachten tenzij iemand kans had gezien er stiekem tussenuit te knijpen. Dan hoorde je plotseling dat bekende fluitje of geluidje weer. 
Ja, dat OEWAIH is ook de yell van onze vriendinnetroep bijna een oorlogkreet dat ging zo hard dat het je pijn deed in je oren.
En nu nog 2007 als ik mijn zus tegen kom en we hebben zo’n bui dat gillen we allbei: oewaih!!! en dan heel zachtjes er achteraan lelijkerd want dat mocht toen niet en mag nog niet van mijn moeder….
Nee Joke61, het staat niet in de folder en anders zou het toch wel op hun (we hebben een S-I-T-E, anders dwalen we af
)website?????
Ik weet dat NSB-ers de yell “houzee” hadden, maar ikzelf heb nooit zo geyelld. Alleen als ik met een hamer op mijn duim sla. Maar die yell is algemeen bekend.
De oudste Nederlandse Van Dale in de dichtstbijzijnde kringloopwinkel is van ‘66. Daarin staat de yell ook al, met een voorbeeldzin over padvinders. In Wolters’ Engels-Nederlands woordenboek uit ‘56 staat dat het een Amerikaans woord is, met de betekenis: ‘aanvurend geschreeuw van studenten bij een wedstrijd’.
Dat klopt met mijn idee dat de yell van oorsprong een spreekkoor was, en dat de eenpersoons yell van latere datum is. Ik kan me die laatste uit mijn jeugd ook niet herinneren. Het eerste voorbeeld dat bovenkomt is de schreeuw van Fred Flintstone. Halverwege de jaren zestig??? Het zou me niks verbazen als dat de moeder van de Nederlandse eenpersoons-yell is.
Collectief ge-yelled heb ik wel, al weet ik niet meer bij welke gelegenheid. Gee, oo, ee, dee, zet, oo, oo, goedzo, goedzo, goedzozo. De dubbele oo aan het eind van de letterreeks wijst erop dat dit een vooroorlogse yell is, want die spelling bestaat niet meer sinds 1948. Maar halverweg de jaren vijftig werd het wel nog op die manier geroepen. Anders bekt het natuurlijk ook niet. Ik vond dat wel raar, omdat het niet klopte met hoe je ‘goedzo’ moest schrijven. Toen ook al een wijsneus.
De oeroude tarzan kreet werd ook bij ons gebruikt. Wij zelf werden altijd “gefloten”het fluitje van mijn vader reikte heel ver en hij was de enige in het dorp die op die manier floot, makkelijk want zo wisten we altijd wanneer we thuis moesten komen.
Hier thuis geen yell en geen gebel ze kunnen bij ons altijd binnenlopen wat dan ook regelmatig gebeurd want zoonlief heeft een hele schare vriendjes. Of zij een yell hebben ik denk het niet want dat zal wel ouderwets zijn. Zij zien meer in de boks gebaren hierboven ergens beschreven
Misschien geen Yell maar wat dachten jullie van de klassieker op het schoolplein met een groepje naast elkaar lopen:
‘Wie er voor mijn voeten loopt, die krijgt een schop. Donder op!’
Zijn we toch helemaal vergeten de Yell of Jel op de JS dag te doen
Ach, geeft toch niet joh, ik heb al op mijn vingers gefloten
Je gaat toch niet IIIIIIIIIIAAAAAAAAAAAAAA roepen in een restaurant?
Nee @Judith63, dat zou ik ook buiten hebben gedaan
Mocht ik je in Heiloo tegenkomen dat roep ik echt ‘Oewah’!
Je hebt op je vingers gefloten en op dé Neusfluit
Mijn moeder riep vroeger onderaan de trap ook wel ‘Eeeeeten’. Ik had vaak harde muziek opstaan dus kwam ze daar niet bovenuit. Toevallig hing er een bel in de gang en daarmee trok ze dan wel mijn aandacht om naar beneden te komen