Beschuitbus
Op vrijdag 7 september 2007 geschreven door Henny Jane
Beschuit is een typisch Nederlands ontbijtgebeuren; je kunt ze hier trouwens in Nieuw-Zeeland kopen, het originele product nog wel. Niet helemaal aan mij besteed, vind beschuitjes te droog en ze kruimelen zo ontzettend. Niks lekker als ontbijt in bed.
Maar daar gaat dit log niet over, wel over de traditionele beschuitbus. Kennen jullie die nog? Met de merknaam meestal vermeld op het deksel en bij aankoop van zoveel rollen beschuit kreeg je er een gratis bijvoorbeeld.
Mijn eigen herinnering begint met een ‘F. van der Meulen & Zn te Hallum‘ beschuitbus die ik me vanaf de kleuterperiode kan voorstellen op de keukenschoorsteenmantel en later in de glazen keukenkast. Mijn moeder begon jaren later beschuitbussen en andere merktrommels te verzamelen, maar omdat die geen persoonlijke herinnering met zich meedroegen, hebben die voor mij weinig emotionele waarde.
De Van der Meulen bus is volgens mijn vader van de late jaren ‘50 en kun je zien op het plaatje rechts. Bij het omdraaien van de bus verschijnen drie verschillende tafereeltjes: een boer met zeis en korenschoven; een kippenhok met inwonend pluimvee en een melkende boer die ik altijd zo op mijn vader vond lijken.
Bij navraag (Van der Meulen bakt er nog lustig op los in Hallum en heeft een interessante website met info email adres) kreeg ik geen positief antwoord op de mogelijke datum van deze bus. Na zeeeer lang zeuren stond mijn vader de geliefde melkende boer beschuitbus af, die nu een ereplaatsje heeft in mijn Kiwi keuken. Nee, niet voor beschuit, wel voor alles wat ‘biscuit’ heet - koekjes dus. De tweede bus op de foto is een uit de verzameling van mijn moeder, die heeft dus niet lang in de familiekeuken gestaan, maar is eveneens een merkbus: van Bosscher Beschuit te Zuidwolde. De naam staat aan de onderkant gedrukt en aan de ene zijde van de bus zie je een herder/in met een kudde schapen en bij het omdraaien ben je in een drents dorp.
32 reacties op “Beschuitbus”
Laat een reactie achter
Hier bij ons in Canada kun je ook buischuit krijgen,van verschillende merken.We hebben hier in huis een beschuitblik van bolletje,die ziet er het zelfde uit als het plaatje bij “ons koekblik”
Leuk onderwerp!
Ik heb net een beschuitbus van mijn oma gepakt die gewoon als sier in een keukenkastje staat bij mij in de keuken, aangezien er mat glas voor zit kun je het gewoon zien staan!
Een donkergele beschuibus met deksel en deuken erin, de verf is er een beetje af, aan de zijkanten groene en rode bloemen en onderop staat: Koninklijke Verkade Fabrieken N.V. en dan staat er nog tussenin: gedeponeerd fabrieksmerk met plaatje van ruiter op een paard die op zijn trompet blaast!!! Heeft toevallig iemand anders die ook nog?
Ik doe het echt nooit meer weg, hoe vaak heb ik oma niet deze bus open zien doen????
Mijn moeder heeft nog een lichtgele bus; volgens mij staat daar alleen ‘beschuit’ op, met zo’n ‘liftje’ erin. Er zit geen ruitje in om te zien hoeveel beschuitjes er nog in zitten. Ze heeft hem gekregen als huwelijkscadeau(tje) in 1958!
Ik zelf heb een Brabantia met blauwe bomen + lift.
Ik heb geen herinneringen aan beschuitbussen, ik zal eens bij moeders informeren of zij er een heeft.
Inderdaad DF62, het liftje in de beschuitbus, die ik nog heb, is een halve cirkel plastic bak, die er precies in past. Gemaakt van een beige hard plastic. Zo’n bak die in stukken breekt als je hem laat vallen. Zo’n bak, die nog gevuld is met kruimels van de vele beschuiten die hij heeft mogen dragen en daardoor (met de bus zelve) een typische lucht heeft. Die in mijn bezit is van Bolletje. Uiteraard, zoals een oude auto, met blik- en verfschade. Beschuit (in het Engels crisp-bake geheten) is een kunst op zich. Ik geef voorkeur aan de volkoren versie met hier en daar een krent. De reden is simpel: als je roomboter hard is , dan heb je tenminste nog een kans dat je beschuitje intakt blijft. De zachte beschuiten breken niet alleen gemakkelijk in transit, maar ook tijdens het smeren. Beschuit met roomboter en suiker reken ik tot het ‘hoofdstuk’ delicatessen.
Bedankt, HJ, ik ga vandaag maar weer es effe kijken of ik een rolletje (van 13!! Altijd 13!!) kan kopen.
Omnivoor.
@Omnivoor
Goed dat je dat getal van het aantal 13, naar boven haalt. Wat is daar nou de gedachte achter, want volgens mij is dat bij een half broodje ook zo?
Vroeger waren de beschuiten vierkant. Ik spaar oude trommels. Heb een vierkante beschuitbus staan.
Jarenlang stond bij ons bij het zondagse ontbijt zo’n gele bus met van die groene en rode takken op tafel. We hadden er drie van en een ontbijtkoektrommel.
Later was er een actie van Verkade of Bolletje ofzo waarbij je kon sparen voor beschuitbussen met Friese sporten: polstokverspringen ennuh …wat hadden die twee andere bussen ook alweer voor afbeelding?
Nog weer later kwamen de te sparen beschuitbussen met daarop Fabeltjeskrant afbeeldingen.
Mijn schoonmoeder heeft een roomwitte met rode blokken en rode deksel beschuitbus staan, een mooie
De laatste jaren zijn er beschuiten met zo’n inkepinkje, om het beschuitje eenvoudig uit te trommel te kunnen pakken.
Kapotte beschuiten: lekker veel boter op de stukken en smikkelen maar. Of voor ‘t maken van die ouderwetse lekkere gehaktballen.
Hebben jullie ook altijd ruzie met de verpakking van de beschuitrol?
@Joke61: Verrek er gaat ineens een luikje open! Beschuitbus met Fabeltjeskrantafbeeldingen (prachtwoord voor Scrabble als eigennamen en afgeleiden daarvan een keer wel mogen), zoéén heeft moeders volgens mij in de kast staan. Ga vandaag ’s ff kijken of ik gelijk heb!
Die beschuitbus van mijn schoonmoeder hoort bij de serie koekblikken zie: http://jeugdsentimenten.net/20.....-koekblik/
De andere Friese sport op de beschuitbus is Skûtsesielen (schrijf ik dat goed?), nu die andere nog.
@Joke61: wat maakt het uit of je het goed schrijft, tis toch koeterwaals?
Hebben jullie ook altijd ruzie met de verpakking van de beschuitrol?
Daarom koop ik het ook bijna nooit. Mijn zoon is er weg van. Een beschuit met dik margarine en dan hagelslag, maar een geroosterd broodje vind hij lekker. Dat scheelt dus weer een hoop getrut met die verpakkingen.
Mijn geblutste en beschadigde beschuitbus stond vroeger bij ons thuis op tafel. Er staan afbeeldingen op van het proces van beschuitbakken.
Hij is van Hille en waarschijnlijk een jubileumexemplaar uit 1963, want op de bus staat: “reeds in 1663 komt de naam Hille in de geschiedenis van de beschuitbakkerij voor”.
Het was een tic van mij als net-lezen-geleerd-hebbende de bus constant rond te draaien en de tekst hardop voor te lezen.
“Beschuit van Hille, dat is wat wij willen!” Volgens mij was dat een reclameslogan van dat bedrijf.
Een creme bus met oranje deksel, die hebben wij staan. Leeg, dat wel. Of er moet nog een rol uit de prehistorie in zitten maar dat geloof ik niet. De laatste keer dat ik beschuit heb gegeten was met roze muisjes toen een van de drie prinsesjes was geboren. Niet dat Willem Alexander ze persoonlijk kwam brengen, maar een collega vond dat een leuke geste. Natuurlijk heb ik ook beschuit met muisjes gegeten toen mijn zoon geboren was, maar dat is al 17 jaar geleden.
Leuk logje! @Grompie ja zo’n beschuitbus met fabeltjeskrantdieren op hadden wij ook! Er waren 3 verschillende versies van.
Ikwilde graag zo een bus, want tante Lydia had er ook één en bewaarde er snoep in.
De teleurstellig was groot toen mijn moeder er daadwerkelijk beschuit in deed
Beschuitbussen heb ik in alle soorten en maten.
Ooit spaarde een vriend blikken/trommels en ik begon ijverig mee te sparen. De mijne heb ik gehouden. De mooiste vind ik wel een rood/wit? gele kleur met een bakkertje erop en soort dropfiguren? van Bolletje in elk geval. Ik zie hem zo voor me maar hij ligt op zolder in een doos.
Hier in de keuken staat gewoon de witte brabantiabus met lift!
mmmm, lekker morgen weer een beschuitje op bed! Gewoon het dienblad eronder!
Misschien een beetje OT: Beschuitbollen.
Smerig
en mijn broer maar eten alsof ze lekker zijn 
??:
EErres: beschuitbollen smaken best wel lekker vind ik, maar ze moeten wel MODDERVERS zijn en uiteraard in het midden bedekt met een laagje verse roomboter, desnoods met wat suiker.
Mijn moeder had de beschuiten in een glazen pot waarop korenaren waren gegraveerd. Zelf heb ik nog steeds een ‘Brabantia’ beschuitblik. Ook heb ik nog een oud blik van Hooimeyers , daar bewaar ik nu het droogvoer van de poes in
)
Ik heb een tijdlang blikken verzameld, daar zit van alles tussen.
Nou beschuitbollen met een tikje roomboter en suiker vond ik ook altijd wel lekker, maar het is lang geleden dat ik die heb gegeten.
We hebben inderdaad een beschuitbus en heel toevallig heb ik vanmorgen weer een eens rol beschuit gekocht. Ik eet waarschijnlijk bij de lunch beschuit met boter en suiker of met jam of honing, binnenkort. Ik spaar ook blikjes maar die zijn meestal veel kleiner die ik heb.
http://blikkenentrommels.web-l.....index.html
kijk hier maar eens, een begin in ieder geval
@Rene: ik denk dat 13 iets met ‘baker’s dozen’ heeft te maken, altijd eentje extra over het dozijn…
Leuk dat jullie bijna allemaal wel een beschuitbus achter het herinneringsluikje hebben!
Leuk Henny Jane, ik had de Verkade beschuitbus van mijn oma die ik heb opgezocht en idd twee ervan lijken er bijna op, scheelt niet veel!
Ik kan mij de Fabeltjeskrantbussen echt niet herinneren maar ze zijn wel leuk ja
Speaking of beschuitbollen; In den Haag had je vroeger bakkerij Hus, die verkochten ‘Parijse Bollen’ dat waren 2 bechuitbollen met daartussen gele room en daarboven op roze suiker en een toefje crème, een soort Tompouce-achtig iets dus.
Ben ook in het bezit van 2 beschuitbussen, 1 hele oude met koningin Wilhelmina er op en 1 van Blue Band, meisje met boodschappenmand aan de ene kant, beschuitrecept aan de andere kant.Niet dat je daar veel aan hebt, een van de ingredienten is b.v. beschuitgelei, nooit van gehoord. Zal wel bij banketbakkersgrondstoffen horen, denk ik.
@Aidan: dan begrijp ik wel de naam Parijse Bollen> niet te eten en daarom bestemd voor export
We hadden thuis een soort beige-achtige beschuitbus met daarin het mannetje van Bolletje in een soort rode ruit waar ie hier en daar wat uitstak. (als ik me goed herinner) De deksel (ik vind “het” deksel niet klinken, al schijnt het wel geoorloofd Nederlands te zijn) was ook rood en wellicht had de bus ook rode onder- en bovenrandjes. Ik heb momenteel geen beschuitbus, want ook ik eet nauwelijks beschuit. (meestal met muisjes, bij die bekende gelgenheid)
@Aidan; ach ja bakkerij Hus op de Goudsbloemlaan, tegenover de Anemoon kleuterschool; daar heb ik tot mijn 7de opgezeten. Verder op dat rijtje had je ook een slagerij, heette die niet Boisevin? In elk geval kreeg ik altijd van hem een plakje worst. Allemaal jeugdsentiment nu en verdwenen. Waar blijft de tijd!
Wij hadden er vroeger een echte van Bolletje. Zelf heb ik nu een gewone grijze waar ‘beschuit’ op staat.
Beschuitjes…Hmmmmmmm…lekker!
Beschuitjes met niet al te veel boter maar wel lekker veel suiker of (gekleurde) hagelslag blijven voor mij een ware delicatesse.
Die ouderwetse beschuitbussen herinner ik me ook nog wel.
Later kwamen die met een vaste deksel en een klipsluiting boven op de beschuitbus. Een paar jaar geleden had je een actie met oranje beschuitbussen waarop alle handtekeningen van de voetballers van het Nederlands elftal op stonden.
heb een beschuitbus zonder raampje en dus zag ik het niet …….. de beschuit is op
‘t kan nog mooier…ik had dus Van der Meulen Meesterbakkers een email gestuurd omdat ik wilde weten hoe oud die bus met de melkende boer etc. wel was. Dat wist men daar niet meer, maar ze vonden het zo geinig dat ik helemaal uit NZ (met beschuitbusfoto en al) had gemaild, dat ze me de blauwe bussen met de vier jaargetijden persoonlijk stuurden. Nou dat is service!!
Ik ben nog altijd gelukkig met de beschuitbus die vroeger thuis in de keuken op de schoorsteenrand boven de houtkachel stond. “Puurt wat duurt” staat er op. De hoofdkleur is korengeel. Er staan halmen, korenbloemen en vlinders op. Op de onderkant staat het volgende: banket, Hooimeijer, beschuit.
Ik gebruik hem altijd. Een beschuitje met kaas is heerlijk bij de koffie.