Mensen aan de deur
Op vrijdag 26 oktober 2007 geschreven door Frank Faber
Ongetwijfeld heeft iedereen ze wel eens aan de deur gehad; Jehova’s getuigen. Bij voorkeur kwamen die op zondagochtend als je nog lekker lag te slapen. Dan deed jij, of een van je ouders in pyjama open en ze waren niet weg te krijgen. Als je zei dat je geen interesse had kreeg je toch een Wachttoren of een Ontwaakt in je handen geduwd. Vroeger zetten ze ook nog soms een voet tussen de deur.
Jehova’s herkende je direct als ze op straat liepen, meestal correct gekleed met aktetas onder de arm en veelal in gezelschap van hun kinderen. Vroeger op mijn werk had ik eens een collega die tot die geloofsgemeenschap behoorde en omdat Jehova’s nooit hun verjaardag vieren, trakteerde hij ook nooit, maar nam wel een gebakje als anderen jarig waren, zeer inconsequent!
Verder kwamen en komen er zeer veel collectanten aan de deur en dan geef ik altijd wat kleingeld. Het volgende voorval is, hoe onwaarschijnlijk ook, toch echt gebeurd; eens zaten wij aan tafel en we aten die dag varkenslever. Tijdens de maaltijd ging de bel en daar kwam iemand collecteren voor de darm-leverstichting. We hebben erg moeten lachen toen!
Vaak kwamen ook studenten aan de deur die ons meestal (zelfgemaakte?) stroopwafels wilden verkopen. Maar die stuurden we altijd weg. Als je trouwens verlost wilt worden van mensen aan de deur kun je een stikker kopen waarop staat: “Pas op, wij kopen niet aan de deur en bekeerd zijn we ook al!”
Wat zijn jouw ervaringen met mensen aan de deur?
55 reacties op “Mensen aan de deur”
Laat een reactie achter
Iedere maandagavond de Mw van de Open Deur.
En de Padvinders met Oude wijven koek, één keer per jaar.
Tja, die studenten…, leuk verdienen heb ik begrepen maar zuiver..?
Op school leerde ik dat er ook colportage voorkwam bij Encyclopedieen maar die zijn nooit bij ons aan de deur geweest. Misschien wisten wij alles al
De moderne “mensen aan de deur” komen tegenwoordig al lang niet meer zelf aan de deur maar verstoppen zich achter “anoniem” op je nummermelder via het een of ander call centre op je telefoon. En uiteraard altijd als je net aan tafel zit. Hoewel ik van nature een mild en welwillend mens ben, ben ik dat helaas niet als ik weer zo’n telefoontje aanneem.
Wat die Jehova’s betreft kan ik me nog herinneren dat bij ons thuis mijn moeder dat lang geleden al eens opgelost heeft. Ze vroeg ze gewoon gezellig binnen en begon dan vragen te stellen die nou niet bepaald bij de bezoekers welkom waren. Ze was zelf clairvoyant en had een afwijkende opvatting die niet echt strookte met wat er in het “Heilige Schrift” beschreven werd. Daarna van die getuigen nooit geen last meer gehad.
En nu vele jaren later zie ik ze eigenlijk ook nooit meer. Zal het nog wel goed met ze gaan?
En wat te denken van de enquetes aan de deur ook niet gering. in ieder geval in de eind jaren 70 begin 80tiger. Al moest je hier meestal iets van tijd voor uit trekken en met een beetje geluk kreeg je hier ook nog iets voor. Een fles wijn kan ik me vn een keer herinneren. Met de Jehovas hadden we zo mee gespeeld gewoon geen tijd, foooeeeeshh.
Mijn zus heeft weleens een Wachttoren aangenomen omdat ze er van af wilde zijn en dacht dat het een soort gratis Libelle was of zo. Nou, dat heeft ze geweten, ze beleven nog een jaar constant aan de deur komen met verhalen en blaadjes.
Ik heb al eerder ergens in een log geschreven over de dekenman : die kwam in september, voor de winter, aan de deur om dekens te verkopen voor de komende winter.
Ik woon momenteel ver buiten de bewoonde wereld ( mijn buren wonen 500 meter verderop in het bos ). Mooi wonen, en bijkomend voordeel, er komt geen mens aan de deur. De krant bezorgen is ook een probleem en wijkblaadjes en zo moet ik zelf halen.
@Axel Nort : callcenterd ie bellen altijd als je staat te koken. Los ik op de volgende manier op : ik ga vragen terug stellen die ze uit beleefdheid moeten beantwoorden : “Goh, doet u dit werk al lang ?” , “Vind u dit nou leuk werk ?” enz enz. Duurt ook even maar je hoort de paniek aan de andere kant. Heel leuk !
Net als Bertus woonde ik als kind buiten de stad en hebben we nooit Jehova getuigen aan de deur gehad! Haha Bertus, die vragen komen mij bekend voor hoor via de telefoon! Er staan altijd allemaal nulletjes op mijn nummermelder als ze dan aan de lijn zijn van een of ander callcenter en dan vraag ik altijd even of ik hun nummer mag hebben om ze terug te bellen, maarreh….mooi niet he? En dan zeg ik ook dat ik niets ga beantwoorden want die meneer of mevrouw kan mijn buurman of buurvrouw wel zijn!
Ze zijn erg op zichzelf en het lijkt wel of ze tijdens het wandelen al aan het bidden zijn ofzo, mensen om hun heen zien ze gewoon niet, ze zien je gewoon als iemand van een andere planeet ofzo!
:
Nou, en dan zijn ze ook gauw gepikeerd ja, kan ik daarna rustig dooreten! Nu ik in een wijk woon zie ik de Jehova Getuigen wel op zondag wel eens langs lopen ja en bij mijn vorige huis tikte ik gewoon op mijn raam met het gebaar van wegwezen
Wij hebben wel een kennisje die bij die club hoort, een heel lief persoon die je zo daaruit vandaan zou willen halen want ze heeft geen werk nog en wil aangepast werken i.v.m vergaderingen 3 keer in de week in de avond met de Getuigen……ze is helemaal ingepalmd en elke zondag moet ze naar de kerk zeg maar en als ze niet komt moet ze zich verantwoorden.
Vreselijk…..een eigen leven heb je echt niet!
Geen verjaardagen, geen kerst/pasen/kerst vieren…..raar idee, maar voor hun zogenaamd heel gewoon…………
Jehova’s getuigen kwamen vroeger bij ons aan de deur, maar tegenwoordig ook nog regelmatig. Ik heb nooit begrepen waarom mensen zo onbeschoft reageren door zonder iets te zeggen de deur dicht te doen etc. Gewoon beleefd zeggen dat je niet geïnteresseerd bent is voldoende, is mijn ervaring.
, aan de bekende collectes geef ik altijd, ook als we al iets overgemaakt hebben, maar als mensen komen om te vragen voor giften voor mij onbekende doelen of lid te worden van iets vraag ik alleen info of een website-adres.
Als mensen komen om stroopwafels, kaarten etc. te verkopen zeg ik ‘nee’, tenzij het bekende kinderen zijn
Ik ben niet dol op acties als ‘de grote clubactie’, je voelt je soms verplicht zo’n lot te kopen, maar eigenlijk vind ik veel andere doelen veel belangrijker.
Ik heb er geen moeite mee als mensen langs de deur komen, net zo min als ik er moeite mee heb gebeld te worden door callcenters, zoveel werk is het niet de telefoon op te pakken en beleefd te zeggen dat je niet geïnteresseerd bent en als het niet uitkomt laat ik de telefoon gewoon rinkelen (als het iets belangrijks is wordt de voicemail wel ingesproken of belt men later wel terug).
Maar onbeschoft reageren: nee, dáár heb ik pas echt een hekel aan
Wat te denken van de kinderpostzegels. Zelf heb ik als scholiere getracht zoveel mogelijk te verkopen. Ik heb wel eens wat gekocht toen ik later zelf benaderd ben maar in de praktijk bleek dat de bewuste kaarten en postzegels nauwelijks werden verstuurd.
Handtekeningenacties vond ik erg irritant want ik wist nooit of ik er goed aan deed mijn poot te zetten. Volgens mij heeft iedereen ook wel eens de lieden van Boek en Plaat of de ECI aan de deur gehad. Ik werd wel eens op straat aangeklampt en verkondigde dan op mijn 25e dat ik nog geen 18 was. Ze waren dan uitgepraat want onder de 18 was een habdtekening van je ouders nodig.
Wij woonden achter aan een lange laan en kon je minuten van te voren al zien wie er in aantocht was. Mannen in streng zwarte pakken en aktetasjes kwamen dan voor een gesloten deur. Als we het te druk hadden en niet uit het raam hadden getuurd, kwamen ze dus wel aan de deur en begon mijn vader altijd een intrigerend gesprek met Jehova Getuiges en dan gingen ze vaak vanzelf weg. Een beetje zoals de moeder van Axel die dat zoeven reeds heeft verteld. Tegenwoordig zeg ik aan de deur dat ik geen interesse heb en zeg ze gedag, dan gaan ze wel weer weg. Van hun geloof moeten ze dunkt me een bepaald aantal deuren per maand aflopen, zoiets dan (quota).
“We komen het woord van god brengen” zeiden de jehova’s aan mijn deur (waarom altijd met kinderen??) “U mag het houden” zei ik vriendelijk terug en sloot de deur. Belangrijk is resoluut te handelen met deze mensen
Telefonische enquettes die altijd beginnen met een vraag (”Komt het u uit” “Mag ik u…” enz)beantwoord ik altijd met “nee” en leg neer.
Als ik ergens interesse in heb dan ga ik er zelf wel achterheen.
Bij onze buren zat een sticker op de deur. “Aan de deur wordt niet gekocht en bekeerd zijn we ook al”. Zij werden dus nooit lastig gevallen. Wij des te meer
“Ik breng u het licht” sprak een wit uitgeslagen brenger van het woord Gods toen mij moeder de deur open deed. “Dat komt mooi uit want we zitten momenteel zonder stroom”. Mijn moeder zei dat op het moment dat het electramuntje(jaren 60) op was.
Ik hoorde deze anekdote later en de hele familie ging als nog in een deuk.
Toen ik later op mijzelf woonde ging ik nog wel eens een discussie met een Jehova en dat was wel leuk. Ik liet ze echter nooit binnen want dan was het hek van de dam.
Overigens zijn de bellers van bedrijven die iets telefonisch willen verkopen onder het eten de nieuwe vorm van deurleurders.
Zelf ben ik wel eens collectant geweest voor de astmafonds. Dan beleef je ook heel wat. Ik belde aan, en stond een jongetje achter de deur en ik hoorde hem roepen naar zijn moeder boven:”Een mevrouw met een collectebus.”Toen kon ik nog 2 keer bellen en het bleef ineens doodstil. Laat je jezelf dan kennen of niet? Ook heb ik het wel eens beleefd dat ik voor een politieke zaak blaadjes in de bus moest deponeren waarop stond:”Of je nu door de hond of de kat gebeten wordt…..”en daar kwam dan nog iets achter. Maar achter de deur zat een venijnig mormel. Toevallig was het bij kennissen van me, maar hij zat achter de brievenbus en beet tot bloedens toe in mijn vinger. Zomaar een vlijmscherp tandje. Ik begon te bloeden en belde aan en liet mijn vinger zien. Ik kreeg een pleister en de mededeling:”Vreemd, zoiets heeft ie nog nooit gedaan.”Maar ik ben de volgende keer uit die straat weggebleven.Mijn moeder lag in discussie met de jehova’s en die praatte ze zo vast ( ze was zelf hervormd opgegroeid en later, vanwege mijn vader, katholiek geworden) dus ze kende de bijbel ook door en door, en toen moesten de getuigen eerst nog eens vergaderen.Nu we verhuisd zijn en mijn moeder helaas is overleden stoppen ze nog steeds heel brutaal twee wachttorens en twee ontwaakt blaadjes in de bus. Die belanden dus bij mij mooi bij het oud papier. Dat mag wel niet, maar ja, vloeken mag ook niet. Een keer had ik er geen erg in en overvielen ze me op het station .Als ik toch op de trein moest wachten had ik hier iets moois om te lezen. Ik moest het maar eens doorkijken. Dat heb ik gedaan, maar ik ben het ( op de een of andere gekke manier) kwijt geraakt (hou zou dát nou komen…..) En ook kwam er eentje op straat en die zei dat ze me iets heel moois en heerlijks had te vertellen want dat je later absoluut in de hemel zou komen en daar was het zo heerlijk. Dat was toch een mooi vooruitzicht, nietwaar? Ik zei, volgens waarheid, dat wij kennissen hadden die bij de Jehova’s hoorden en noemde namen. Toen zei ik dat ik met spoed naar de stad moest. ( ook waar, hoewel niet met spoed.) Ik werd nog een prettige middag toegewenst en dacht bij mezelf, heel oneerbiedig: “Een hand en de groeten van Jezus en mij. “Collectes geef ik alleen waar we zelf connecties mee hadden. Brandwondenstichting (zus ernstig verbrand aan frituurvet) maag lever darm ( omdat ik zelf een prikkelbare darm heb) Diabetesfonds (moeder met suikerziekte ) Astmafonds (vader met astma) en de dierenbescherming. En kankerbestrijding. De rest krijgt hooguit 50 Eurocent. De andere 2 of 5 Euro, net naar gelang wat ik kan missen. Maar omdat ik zelf collectant geweest ben weet ik wel wat je soms kan verwachten.
Ik kom uit een katholiek nest en zo zijn wij ook opgevoed. Ooit kwam een pater in vol ornaat (met bruine pij en sandalen) aan de deur om kalenders te verkopen. Mijn broertje (jaar of 3) deed de deur open en riep op verzoek van de pater mijn moeder. Of mijn moeder een kalender kocht weet ik niet meer. Wel dat mijn broertje al die tijd vol ontzag naar de pater heeft staan kijken en toen de deur weer dicht was heel voorzichtig aan mijn moeder vroeg: “Was dat nou God?”
Ik kan me herinneren dat wij vroeger ook weleens Jehova’s getuigen aan de deur kregen. Die werden netjes afgewimpeld. Mijn moeder heeft verteld dat er ooit Mormonen aan de deur kwamen en dat mijn vader ze binnenvroeg om eens te horen wat ze te vertellen hadden. Na afloop zijn ze vetrokken zonder dat ze ’succes geboekt hadden’. Collectanten werden meestal wel ‘bediend’ met kleingeld. Kinderpostzegelverkopers (prachtig woord voor Scrabble
) kwamen meestal ook niet voor niets. Ik heb ze vroeger zelf moeten verkopen en ook heb ik zelf wel met een collectebus langs de deur gemoeten.
Ja, ik ga zelf ook langs de deuren,maar ik ben geen Jehova getuigen, maar wel een christen, die de mensen,graag de blijde boodschap, van Jezus wil brengen.
Waarom?
Gewoon omdat ik niet wil dat er iemand verloren gaat.
Maar ik ben ook al een paar keer langs de deuren gegaan, met een collecte bus.
En eigelijk ervaar ik altijd, vriendelijkheid en beleefdheid.
Kijk er zijn extreme uitzonderingen, maar dat weegt niet op tegen, de andere fijne gesprekken.
Ik geloof dat ik hetzelfde doe, als er iemand aan de deur komt.
wees altijd vriendelijk en beleefd.
Het is wel jammer, dat ik bijna geen los geld in huis meer heb(vanwege de pin)
Toch zorg ik rond oud en nieuw, voor de kranten bezorgers en reclame lopers.
Dat ik wat extra geld in huis heb.
Waar ik meer moeite mee heb, zijn de mensen die te pas en te onpas bellen, tegenwoordig ook op de mobiel, maar dat is weer en heel ander verhaal.
“Wij komen U God brengen” sprak een boodschapper aan de deur naar mijn moeder toe.
“Zet hem maar in de schuur dan pak ik ‘m morgen wel uit” antwoordde mijn moeder koeltjes en gooide de deur dicht.
Niet lang daarna plakte ze een groot stuk papier bij de deurbel dat jehova getuigen niet welkom waren en dat we ook al bekeerd waren.
De grens van fatsoen was iets te vaak overschreden door die jehova’s en het was overduidelijk genoeg geweest, zelfs voor deze geduldige vrouw.
Die jehova getuigen kwamen vroeger wekelijks aan de deur.
En ze waren echt heel erg drammerig.
Ze wilden altijd hun verhaaltje afmaken om te proberen je te bekeren ook al had je als welopgevoede jongen 10x beleefd gezegd dat je niet geinteresseerd was.
Probeerde je vervolgens de deur dicht te doen dan deden ze snel asociaal hun voet ertussen.
Heel vervelend was dat.
Het leek wel dat hoe beleefder je was, hoe vervelender die jehova getuigen werden.
Op een gegeven moment was de maat natuurlijk vol en werden die lui het mikpunt van spot.
Toen de jehova’s later een slechte naam kregen gingen ze hun toon minderen en werden ze wat gemanierder.
Toch is dat drammerige nog lang gebleven.
Tegenwoordig is dat bij ons gelukkig niet meer zo erg gesteld met die jehova getuigen.
Wel komen ze nog met hun kinderen langs, maar als je vriendelijk zegt dat je geen interesse hebt gaan ze weg en komen ze ook niet meer langs.
Mormonen (mooi in het pak, glad uiterlijk en met Amerikaans accent) kwamen ook bij ons aan de deur, maar die waren altijd uiterst vriendelijk en beleefd.
Misschien wel iets te vriendelijk en beleefd als je begrijpt wat ik bedoel…
Verder kwamen er vroeger heel veel handelaren aan de deur die met gladde praatjes probeerden hun waren te slijten bij de dames.
De colportagewet bestond nog niet en regelmatig kwam het voor dat iemand de dupe werd van zo’n verkoper met veel te dure slechte producten.
Afgekeurde dekbedden, winterjassen, zogenaamde studenten van de kunstacademie met “zelfgemaakte” kunstwerken (goedkope reproducties), kilo’s zeeppoeder voor de prijs van een beetje (zeeppoeder vermengd met andere goedkope rotzooi), zogenaamde studenten met “zelfgemaakte” stroopwafels, koffiewafels of andere kant en klaar verpakte koekjes (bij de supermarkt zag je exact dezelfde liggen in het schap voor een kwart van de prijs!), strijkijzers, vlekverwijderaars, scharenslijpers, pennensets, etc.
Ze kwamen vroeger werkelijk met alles aan de deur leuren.
Hoewel er tegenwoordig lang niet zo veel meer aan deurverkoop wordt gedaan als vroeger (door o.a. de colportagewet en het moeten hebben van een vergunning), wordt ook nu nog aan deurverkoop gedaan.
Vaak komen ze met busjes de straat inrijden en worden de veelal jonge werknemers van profesionele bedrijven langs de deuren gestuurd met een mooi verhaaltje.
Ze proberen je dan een dinnercard/hotelcard aan te smeren of iets dergelijks.
Per verkocht item ontvangen ze dan commissie.
In buurten waar veel ouderen wonen wordt vooral ingespeeld op het gevoel van onveiligheid wat heerst.
Vertegenwoordigers van “beveiligingsbedrijven” proberen op die manier voor fikse bedragen een beveiligingssysteem/alarmsysteem aan te smeren eventueel met een service contract (dan komen ze af en toe door de buurt rijden).
Telefoonterreur noemt mijn broer het…..bellers met de vraag heeft u even… Als je nee zegt gaan ze gewoon door. Altijd wil iemand je weer ongevraagd een goed financieel advies aanbieden, betere hypotheek, goedkoper kabelexploitant, veel betere gas, licht, water voorziening.
En waarom willen wij dat niet? Altijd die vraag.
Weet je wat helpt? Zeggen dat je man/ vrouw (zwager etc.) ook zo’n bureau heeft en je prima op de hoogte bent van al hetgeen er vertelt gaat worden. Geen enkel advies is er nodig.
Het werkt echt!!! En weet je? Het is in mijn geval ook nog eens echt waar
Het meest erge vind ik altijd dat de bellers je niet laten uitspreken en niet de moeite nemen om echt even naar je te luisteren. Vorig jaar belde er iemand van een energie bedrijf toen mijn vader net daarvoor was overleden. Ik legde uit wat er gaande was en dat mijn hoofd er niet naar stond. Antwoord van de telefoniste: “Mevrouw, fijne avond hoor!” Grrrrr.
Ook erg: als ze vragen wie er thuis over de financien gaat. Als ik IK zeg, reageerde men eens verbaasd. Oh… is uw man niet?
Heb ook leuke ervaringen als collectante maar die schrijf ik nog wel eens ergens op.
ja raar volkje die jahova s arparte vogels proberen het telkens weer dat geloof aan te smeren brutaal poot tussen de deur doen ze ook flikker gewoon de deur dicht
Jaren geleden, we woonden nog in de flat en Vincent was een jaar of twee, ging de bel. Bij de voordeur stond een gladjanus en die zei dat hij met een onderzoek bezig was. Ja ja, de bekende smoes. En ik stom als ik was, liet hem binnen. Hij gaf zijn ogen goed de kost en wilde ons een encyclopedie aansmeren. Want, zei hij, als uw zoon wat ouder wordt gaat hij vragen stellen, hoe werkt dat en waarom zus en waarom zo! Internet bestond toen geloof ik nog niet en die man is mistens een uur bij ons binnen gebleven, zag mijn collectie trammodellen in de vitrine aan de muur en vond dat prachtig; ja in deze zeer uitgebreide fantastische encyclopedie staat ook alles over trams. Advies op maat! Maar wij hielden voet bij stuk en zetten niet onze handtekening tot verdriet van die man. Uiteindelijk voelde hij dat wij niet echt interesse hadden en ging tot onze grote opluchting eindelijk weg. Elise achteraf nog boos ook want zij had dankzij het onaangekondigde/ongewenste bezoek een leuk radioprogramma gemist.
Moraal, als men zegt bezig te zijn met een onderzoek; niet op ingaan! Het bespaart een hoop ergernis.
Ik heb ook wel blauw gelegen met sommige verhalen hierboven
Ik werk in de thuiszorg en laatst vertelde een cliente van 84 jaar mij dat ze ook opgebeld is voor een enquetegedoe over relaties.
Haar werd gevraagd of ze gelukkig was in haar relatie (nou ja zeg!)
Ze heeft geantwoord: Mag ik eerst vragen of u wel gelukkig bent????
En de client zei ook nog: Al ben ik bijna 85 jaar, het gaat u geen ene moer aan (nou nou)
Een heerlijk mens waar ik nog steeds werk en waar ik ook vreselijk mee kan lachen!!!!
Wat die callcenter-terreur aangaat zal dat binnenkort verleden tijd zijn. Je kan al bij bijv. Infofilter aangeven dat je geen prijs stelt op die telefonische benaderingen, maar enkel bedrijven die zich daar hebben aangemeld doen er aan mee. Bovendien zijn ze niet wettelijk verplicht zich er ook aan te houden.
Als het goed is kan n.a.v. een wetsvoorstel van de PvdA in 2008 iedereen op een centrale plek aangeven dat hij/zij geen prijs stelt op ongevraagde reclame etc., en zijn alle bedrijven i.t.t. nu wèl wettelijk verplicht zich daar aan te houden.
Ik heb wel een beetje heimwee naar de mensen aan de deur. De call center medewerkers kun je ook leuk afzeiken, maar je ziet niet wat het effect is. Als je iemand aan de deur had afgezeken kon je vervolgens door het keukenraam zien of de afzeikbeurt effect had gehad. Liep je slachtoffer bedrukt en treurig verder of was het een rechte rug die wel wat gewend was. Bij een call center medewerker kun je dat niet zien.
Wat die callcenter-terreur aangaat zal dat binnenkort verleden tijd zijn. Je kan al bij bijv. Infofilter aangeven dat je geen prijs stelt op die telefonische benaderingen, maar enkel bedrijven die zich daar hebben aangemeld doen er aan mee. Bovendien zijn ze niet wettelijk verplicht zich er ook aan te houden.
Als het goed is kan n.a.v. een wetsvoorstel van de PvdA in 2008 iedereen op een centrale plek aangeven dat hij/zij geen prijs stelt op ongevraagde reclame etc., en zijn alle bedrijven i.t.t. nu wèl wettelijk verplicht zich daar aan te houden.
Ben ik nou de enige die het onbeschoft vind callcentermedewerkers af te bekken? Aan mij wordt er ook niets door hen verdiend, maar je kunt toch wel beleefd blijven? Ik zeg gewoon dat ik niet geïnteresseerd ben en/of geen tijd heb, 9 van de 10 keer wordt er dan gewoon netjes een eind aan het gesprek gemaakt. Ik weet dat sommige callcentermedewerkers juist doorgaan als mensen hen onbeschoft behandelen of grappig willen zijn, is voor hen net zo goed een lolletje:-) En de meeste van die ‘leuke opmerkingen en trucs’ hebben zij immers al tig keer gehoord…. Sommige mensen snappen niet dat iemand zich voor dat werk laat lenen, maar als je zo kijkt zijn er wel meer beroepen waar je last van hebt, maar waar niemand op neerkijkt (wat dacht je van reclamemakers?) Het lijkt mij geen leuke baan, ik denk dat ik knallende koppijn zou krijgen, maar vaak is het voor studenten een prima bijbaantje omdat ze hun tijd zelf in kunnen delen (wat naast een studie erg belangrijk kan zijn, zeker als je ook stage moet lopen). Ik heb liever iemand die voor zijn geld werkt dan iemand die tot zijn 25e zijn handje ophoudt bij papa en mama. En ook als iemand lang werkloos is en op deze manier weer een baan kan krijgen vind ik dat alleen maar top voor die persoon. Er zit een andere kant aan ….
@masja
Nee hoor ik bek ze nooit af. Ik zeg dat ik geen interesse heb zonder een reactie af te wachten en hang op. Raar ook dat ze bellen terwijl je jezelf voor dat soort zaken hebt afgemeld. Er is een website voor, maar het helpt niets.
Een vriend van mij vraagt altijd of ze even aan de lijn willen blijven omdat er iemand aan de deur is, wat niet zo is, maar gaat dan even op zijn gemak eten. Na een minuut of tien zegt hij dat ze hun verhaal kunnen doen en onderbreekt ze om te zeggen dat de bel weer gaat. Hij heeft soms wel eens twee uur lol en zegt dan op het laatst dat hij geen interesse heeft.
Ik kan mij voorstellen dat mensen kriegel worden van die bellers en de mensen aan de deur. Als je iets wil kopen dan ga je het zelf wel halen in een winkel. Ik ben van mening dat dit soort methodes gewoon verboden moet worden. Ondanks dat die mensen die je bellen er niets aan kunnen doen. Die hele telemarketingbranche is gewoon bagger en niet vergelijkbaar met gewone reclame, want daar kun je zelf iets aan doen dat ze je bellen of aan de deur komen niet
Helaas is mijn reactie gisteren tussen wal en schip gevallen.. of…werd de deur voor mij dicht gesmeten???
In het kort nog even wat ik gisteren schreef.
Heb zelf ook nooit gecollecteerd en hou niet van geleur aan de deur.
@Masja, ik ben het roerend met je eens dat je mensen niet onbeschoft te woord hoeft te staan.
Filter op je telefoon, voor alle reeds genoemde ongewenste telefoontjes,heb ik hier in Frankrijk en dat werkt uitstekend.
@Sjaco: ik vind het goed van je dat je jouw mening/gevoel schrijft op JS, terwijl de meesten van ons een totaal andere reactie geven.
Dit vind ik niet echt jeugdsentiment, ik krijg nog regelmatig mensen aan de deur. Ja ook nog jehova-getuigen en zelfs nog wel eens verkopers van het een of ander. Een paar jaar geleden kwam er een jehova-getuige aan de deur, een vrouw die gewoon erg lelijk was, zo erg dat ik haar in elk geval niet gauw vergat. Een week later kwam ze weer aan de deur en ik zei dat ze hier de week ervoor ook was geweest. Nee hoor ze wist zeker van niet. Ik heb haar maar niet gezegd dat ik me haar lelijkheid zo goed herinnerde
.
Meestal ‘poeier’ ik ze gewoon af met een vriendelijk nee (ook aan de telefoon) en dat is bijna altid voldoende.
O ja en collectanten geef ik altijd wel wat, ook al is het niet altijd veel. Kleine moeite, groot plezier.
René, “niet vergelijkbaar met gewone reclame, want daar kun je zelf iets aan doen” Is dat zo? Kijk eens langs de wegen, bijv. de Almeerse dreven
, behoorlijk lelijk al die reclame in de berm…, tijdschriften staan er vol mee, leuke tv programma’s worden door de meest ellendige reclames onderbroken,niet te slimme mensen worden in verleiding gebracht te gaan lenen etc. Ik vind reclame ook bagger!
@rene”Hij heeft soms wel eens twee uur lol en zegt dan op het laatst dat hij geen interesse heeft”. Ik heb een angstig vermoeden dat jouw vriend van overdrijving niet vrij te pleiten is. Ik kan me gewoon niet voorstellen dat zo’n bel-tijger, die per slot van rekening de hele dag mensen aan de telefoon heeft en alle smoesjes en trucjes al 1000x gehoord heeft, zich op deze manier aan het lijntje laat houden.
Ach, denk ik altijd maar, ieder zijn vak. Als ik bij de slager vlees haal hoor ik ook elke keer “anders nog iets? de ham is anders in de aanbieding hoor”. Laten we daar dan ook als Nederlanders eens tegen in opstand komen. Is per slot van rekening ook een manier om iemand proberen iets door de strot te duwen.
Hihihi….met een zekere verlegenheid moet ik bekennen dat ik als jongeling zélf langs de deur ging, met de Tribune….Net zoals de Jehova’s, tas vol Tribunes, met een groepje van meestal zo’n 8 personen, proberen de maatschappij te verbeteren via dat blad en vaak kreeg je heftigste reacties…Soms positief, soms ook niet en soms, heel soms kwam je binnen bij een Jehovagetuige!!!!
En dan was het lachen, discussiëren over geloof en politiek en op zo’n avond verkocht ik er maar twee of drie Tribunes….ik heb dat een tweetal jaren gedaan, ik moet eerlijk bekennen dat ik daardoor wel erachter ben gekomen dat “leuren aan de deuren” écht een kunst is die maar heel weinig mensen beheersen. Weten hoe je je praatje moet houden en vooral weten wanneer je moet stoppen…Ik blaf ze dus nooit af, gooi geen deuren dicht en als ik in een rebelse bui iemand van de Jehova’s aan de deur tref, vraag ik of ze misschien belangstelling hebben voor de Tribune 
!
ik denk als eerste aan een scheurkalender vd ‘paters’.
Ik weetr verder oo kniet hoe of wat, maar wij hadden ieder jaar een scheurkalender van..inderdaad, de paters.
Maar vraag me niets over die paters want ik besef nu dat ik er nooit over nagedacht heb.
Naja, wellicht herkent iemand dit.
intussenb en ik op mariel haar stukje gestuit en die rept ook over een pater langs de deur met een kalender hehehe!!! mooi man, herkenning!
@roefel
Mensen die ‘targets’ moeten halen zijn tot veel in staat. Vooral als je voor basisloontje aan het werk bent en pas een volwaardig salaris krijgt als je de ‘targets’ hebt gehaald he?
IK ben overigens in de veronderstelling dat de meeste hier wel weten hoe de vergoedingen in de telemarketingwereld zijn geregeld hoor.
@Masja
Reclame langs de weg of op televisie kun je negeren. Mensen die aanbellen en of opbellen wat moeilijker. Het zijn wat mij betreft 2 heel verschillenden vormen van aanprijzen.
ik woonde in een flat 10 hoog dus kreeg ik niet zo veel verkopers en gelovigen aan de deur.
René: “Reclame langs de weg … kun je negeren” Dat is denk persoonlijk, ik zie het wel, of ik wil of niet, erger me er aan, vind het een vervuiling van het weinige groen wat er is. Maar nu wordt het té off-topic
dus ik stop. We kijken er gewoon anders tegenaan, dat kan.
Wb. het 2 uur bellen wat roefel aanhaalt: lijkt me idd schromelijk overdreven, juist vanwege de te halen targets gaat iemand echt niet 2 uur lang met iemand aan de telefoon hangen die graag grappig wil zijn, zonde van zijn tijd (en dus mogelijk geld).
Ik weet nog dat ze ook bij ons aan de deur stonden en ik net boven was, terwijl ik boven aan de trap meeluisterde hoe mijn oudste(een jaar of 6 toen)de mensen netjes te woord stond en de man zei: Hallo jongedame, is je vader of moeder misschien thuis? we komen het licht brengen…waarop mijn dochter antwoorde: dat hoeft niet want we al hebben licht!
Ik dacht dat ik niet meer bij kwam en ben maar even boven gebleven en hoorde dat de mensen zelf de deur dicht trokken en met een bulderende lach het tuin pad afliepen op weg naar de buren.
Jehova’s begrijp ik niet.Laat iedereen in zijn eigen waarde. Collectanten zijn bij mij altijd welkom, die stuur ik echt niet weg zonder iets te geven. Heb ooit iemand aan de deur gehad die vroeg of ik nog scharen had om te laten slijpen. Ik had toevallig twee scharen in huis waar je nog geen pakje boter mee door kon knippen, dus vertrouwde hem die toe. Toen hij ze anderhalf uur later!! terug kwam brengen (het is ogeveer 20 seconden werk per schaar) vroeg hij daar een belachelijk hoog bedrag voor! Toen ik dat weigerde te betalen deed hij heel moeilijk, dus stelde ik voor om even aan de politie te vragen of het om een redelijk bedrag ging! Nadat ik hem mijn voorgestelde bedrag betaald heb, was hij zeer snel vertrokken. Uitkijken met deze mensen!
Ik vond ze vroeger vaak nogal opdringerig, dat lijkt wat minder te zijn geworden, als je maar heel duidelijk aangeeft dat je geen interesse hebt dan zijn ze meestal snel vertrokken.
Collectanten krijgen van mij altijd iets. Maar die telefoonterreur vind ik vreselijk. Ook vaak dat je zegt dat je geen interesse hebt en daarna nog eens drie keer wordt gebeld met dezelfde vraag.
Mijn vriendin heeft eens iemand aan de deur gekregen op zondagochtend met het blijde woord. Zij is altijd zeer begaan met de medemens dus boekje gekocht. Haar man lag nog in bed en stoof toen hij dat hoorde in zijn onderbroek naar de deur om die dicht te gooien omdat hij wist dat je daarmee ze elke zondag aan de deur zou krijgen. Die mensen bleven nog een tijdje staan luisteren omdat ze dachten dat er enorme ruzie zou ontstaan terwijl zij dubbel lagen van het lachen.
Zo Ed61, dat hoef je tegenwoordig niet meer te proberen, voor je het weet heb je een schaar in je…..bij de deur
Vind ik ook altijd zo mooi als ze weer eens bellen :
Ik neem op en zeg mijn naam : “Met Bertus Meijer.” en krijg steevast als antwoord “Goededag, spreek ik met de heer Meijer ?”
Herkenbaar ? ( ook als je anders heet ? )
Ja heel herkenbaar; een schrale troost Bertus, in Duitsland zeggen ze Herr Meijer!
@judith63, helemaal mee eens, maar we praten dan over een voorval van zo’n 20 jaar geleden, toch een iets andere tijd, denk ik. Maar toch, die schaar was tenslotte wel net geslepen hè, haha. Gr.Ed.
een collectant voor een goede zaak was bij mij altijd aan het goede adres ik gaf ze altijd wat , maar die figuren die alleen van die verhalen kwamen verkondigen pakte ik op een andere manier aan gewoon wat onzin uitkramen dan hadden ze al gauw door dat ze niks aan me hadden
ik ben zelf een jonge jehova getuiger , wat mensen schrijven over ons vindt ik helemaal niet erg , maar op zo een manier dat jehova getuiger bedreigend klinkt ook weer niet .en ander geloven respecteer ik ze. misschien komen hun niet aan de deur maar wij doen het om mensen te laten zien dat het de waarheid is .
door ontwaakt en ander traktaten te laten .
hierbij wil ik zeggen dat yehova getuiger aardig mensen zijn . en mensen de waarheid willen vertellen en daaarom ik door met prediken.
Mensen aan de deur
Ik kreeg deze week kleine mensjes aan de deur….of ik nog een kerstboom over had om te laten versnipperen….. die had ik helaas niet meer maar was wel leuk en dacht direct aan dit onderwerp 
ik weet niet wat voor geloof juliie hebben , maar ik vind dat je jullie iedereen geloof moet accepteren , het is belachelijk dat mensenn siten maken over ons dat helemaal niet waar is .
ik weet niet wat is moet zeggen hoor !!
ik begin het zat te worden dat je jullie ons beledigen het doet me veel pijn .
@lucendra
Het is hier niet de plaats voor een discussie over religie, maar een geloof dat moet aan de deur moet worden gebracht is waarschijnlijk net zo slecht van kwaliteit als spullen die men aan de deur probeert te verkopen.
Ik respecteer een ieder die zijn geloof wil belijden, maar zou het prettig vinden als die mensen die dat doen, mij er niet steeds mee lastig vallen. Dat kan zijn een jehova aan de deur, een kerk met zijn klokken en een moslim met zijn moskee.
Veel plezier verder met het het eren van jouw God.
Overigens, collectanten krijg ik nauwelijks aan de deur. Zo af en toe zie ik in de stad een collecte voor een of ander fonds en dan geef ik meestal wel wat. Vooropgesteld dat het fondsen zijn die ik ken want er zit ook een hoop kaf tussen het koren.
Ja, ben het helemaal met je eens hoor Rene, stel je voor dat je de hele zondag door alle geloven aan de deur krijgt en je lastig vallen…..is te gek voor woorden he? Amen
Helaas komen er ook wel eens mensen aan de deur met minder goede bedoelingen; mensen die met een babbeltruuk je huiselijke veiligheid ongedaan weten te maken. Gisterenavond werden mijn schoonouders, en dat zijn zo langzamerhand weerloze bejaarden, slachtoffer van mensen die zich voordeden als mensen van de thuiszorg. Logisch dat ze daar intrapten want ze krijgen ook regelmatig mensen over de vloer van de echte thuiszorg. Ik kan mij zo kwaad maken vanwege het feit dat er mensen zijn die het lef hebben weerloze bejaarden om de tuin te leiden en in dit geval het giropasje van mijn schoonvader meegenomen hebben. Ik kan mij verschrikkelijk kwaad maken om deze “helden” die deze makkelijke prooi te grazen nemen. Kunnen ze wel? Je zou die lui wat aan willen doen! Bah, stelletje flinke jongens!
Maar ja, kwaad worden helpt niet in dit land met een veel te slap rechtssysteem, als ze die daders nog te pakken krijgen staan ze binnen een maand weer vrij op straat en voor eigen rechter spelen wordt ook niet gewaardeerd dus gevoelens van wraak moet je op een legale manier zien kwijt te raken!
Het is echt schandalig, op z’n zachts gezegd. Wat zal de volgende smoes zijn. Worden mijn ouders er niet zieker van, of blijft het hierbij. Alles wat dan ook geregeld moet worden, dat is allemaal heel naar.
Oeps, Frank en Elise, wat een naar bericht zeg!
Ik werk zelf in de Thuiszorg en ik waarschuw de mensen er ook altijd voor dat als er vreemden aan de deur komen deze altijd hun legitimatie moeten laten zien dan…….maar ja, heel veel oudere mensen zijn toch gevoelig om nee te zeggen van schrik als hun zoiets overkomt….alle sterkte toegewenst en tsja Elise, het is een enorme rompslomp en in een woord SCHANDALIG!!!!
Sterkte Frank en Elise.
Ik sluit me helemaal bij Judith aan : SCHANDALIG !
Wat vreselijk! Ik druk mijn oude moeder ook op het hart voor niemand open te doen en eerst door het raam te kijken, maar het zijn geslepen types die dit soort praktijken bezigen.
Je hoeft er niet eens bejaard voor te zijn, ben er zelf ook es ingetrapt, ineens zat die persoon bij me op de bank, is niks ergs gebeurd en heb hem vrij snel de deur weer uitgewerkt, maar achteraf had ik toch wel schrik!
Ik ben nu een vrij beheerst en rustig persoon, maar tegen het einde van m’n jeugd-periode was ik een stuk feller. Dus toen op een zekere zondagmorgen in die periode lang en indringend gebeld werd, schoot ik uit m’n slof.
Ik had een stevig feest gehad, waar ik enthousiast van de vloeibare versnaperingen had genoten en was drie uur eerder in m’n bed gedoken. Dus toen ik half slaperig twee keurig geklede heren met hoed en aktetas op de stoep zag staan die direct begonnen te wauwelen over een koninkrijk in het hiernamaals, kwam er een rode gloed voor m’n ogen.
M’n letterlijke tekst zal ik maar niet herhalen, maar in grote lijnen kwam het er op neer dat ik ze vijf seconden gaf om te verdwijnen, anders konden ze dat koninkrijk met eigen ogen gaan aanschouwen. Daarna zijn ze nooit meer aan de deur geweest, waarschijnlijk stonden we toen op een soort van zwarte lijst. Een vroege vorm van Infofilter denk ik.