Burt Bacharach
Link naar dit artikel Op donderdag 13 maart 2008 geschreven door Bertus
Nu lounge muziek in is, is er ook weer een beetje aandacht voor “Easy Listening”. Een muziekstijl die ik als puber “stiekem” leuk vond, want het was “not done”.
Een van de bekendste componisten in dit genre is Burt Bacharach.
Bekende liedjes zijn onder andere :
- What the world needs now is love.
- Alfie
- Raindrops keep fallin’ on my head
- (They long to be) Close to you
- I say a little prayer
- The Look of love
Zelfs al zeggen de titels je niets, je herkent ze meteen na een paar noten.
Geboren in 1928. Hij had in de jaren ‘60 meer dan 50 top 40 hits in Amerika, vaak gezongen door Dionne Warwick. Ook zijn soundtracks zijn werelberoemd ; “Butch Cassidy and the Sundance Kid” , “Casino Royale” (niet de Bondfilm uit 2006 maar de versie uit de jaren ‘60)
Hij is 4 keer getrouwd geweest ondermeer met componiste Carol Bayer Sager en Angie Dickinson ( “Pepper” )
Eind jaren ‘90 kwam hij terug met het album “Painted from Memory” samen met Elvis Costello en momenteel ligt er een tweede cd in de winkel van Trijntje Oosterhuis met covers van Burt Bacharach songs. Niet onvermeld moet blijven dat de teksten bij de liedjes niet onverdienstelijk werden geschreven door Hal David.
21 reacties op “Burt Bacharach”
Laat een reactie achter
Burt Bacharach is echt mijn favoriete componist. Elke dag draai ik wel iets van hem. De eerste cd met Trijntje Oosterhuis vond ik helemaal niets. Naar mijn mening kan zij die mooie nummers van Bacharach niet aan en spreekt ze zinnen slecht uit. De tweede cd luister ik niet eens, want kan volgens mij niet veel beter zijn.
De combi Bacharach en Elvis Costello was een stuk beter en natuurlijk waarop hij zelf zingt. Echt geweldig.
Bacharach zijn optreden in een Austin Powersfilm bovenop een dubbeldekker rijdend door Vegas is onvergetelijk. De man is een levende legende.
Leuk log Bertus, bedankt
Raindrops keep falling on my head, ja helemaal mooi Bacharach en Butch Cassidy and Sundance Kid. Mijn jongste moest voor school een project maken over de echte Sundance Kid en vond het grappig om te leren dat het bekende liedje uit de film was. Iedereen kent wel een Bacharach tune, ik heb een hele LP van Dionne Warwick en denk wel geheel Bacharach en David.
Was Bacharach zijn echte naam?
Zijn oeuvre spreekt me totaal niet aan, ‘t is me te zoet. Raindrops… is wel een aardig liedje.
Is totaal mijn favoriet niet helaas…..
Hij heeft ook gewerkt met Marlene Dietrich als orkest leider op haar tournees in de jaren 60 en 70
Heb de cd’s van Trijntje in mijn bezit, heerlijke nummers, alhoewel ik soms de originele versies mooier vind.
Vond het mooi hoe een al oude (met wel een jonge geest) Burt Bacharach een tijdje geleden vertelde over zijn/de muziek. Werd ook verteld dat het een hele eer is als je ‘zijn’ liedjes mag zingen.
Joke61, heb je ook al gekeken op Youtube naar Trijntje Oosterhuis? Toen zij pas bevallen was van haar eerste kindje stond zij ruim een week later het liedje Kleine Jongen van Andre Hazes te zingen tijdens haar optreden in Arena toen Andre overleden was, heb net weer even gespiekt en kon mijn tranen niet bedwingen en dat kan natuurlijk….dit is wel effies off topic hoor, maar mag wel eventjes……
Burt Bacharach heeft een cameo (gastoptreden) in een van de Austin Powers-films…da’s wel grappig.
Nee hou ook niet van dit soort muziek, maar ook niet van Trijntje en André en Austin Powers!
Dus…ik blijf gewoon éénling!
Dutchfranca, je staat niet alleen hoor.
Heb zelf ook helemaal niets met deze muziek, lijkt me meer iets voor m’n ouders..
Waar ik ook een ongelooflijke hekel aan heb is wat men ‘bubblegum’-muziek noemt. Dat werd in de 60s gemaakt door bijvoorbeeld Neil Sedaka (Oh Carol, Calendar Girl) en Wayne Fontana & the Mindbenders met The Game of love. In een woord: gruwelijk. Ook zo fout is een reclamespot die op Animal Planet nogal eens voorbijkomt waarin een setje verzamelcd’s wordt aangeprezen met o.a. muziek van Al Martino, Roy Black, Vicky Leandros en Salvatore Adamo. In die spot komt op een bepaald moment een Duitse zanger met de naam Howard Carpendale voor die Deine Spuren im Sand zingt. Slechte playback, een Duitser met een Engelse naam en dan ook nog zulke baggerteksten: ver-schrik-ke-lijk!!!
Verplichte kost bij mijn ouders thuis.
Hoewel helemaal niet mijn muziek heb ik wel alle platen van mijn ouders nog, toch een beetje zonde om weg te doen. Hoort bij Jim Reeves en de Carpenters thuis. Ik hoop niet dat ik nu een stortbui over mij heen krijg. 
ops:
En ik maar denken dat ik niks van hem kende.
Maar ik ken vrijwel alle nummers die Bertus noemde van BB (hier bedoel ik natuurlijk Burt Bacharach 
)
Ik heb het eens nagezocht: hij heeft ook “On My Own” geschreven, dat door Patti Labelle en Michael McDonald geschreven is, en “That’s What Friends Are For” (Dionne Warwick e.a.).
Het is niet echt muziek, maar BB heeft wel een behoorlijk aantal memorabele melodieën geschreven, zeg!
Eén samenwerkingsverband van hem vind ik erg goed: dat met Elvis Costello.
Ik weet niet of mijn wijziging nog door komt, maar ik bedoelde in bovenstaand stukje te zeggen dat het niet echt MIJN muziek was.
Muziek is het natuurlijk wel.
Ja hoor, hou ik wel van. Vooral de uitvoeringen van Carpenters en Dusty Springfield erg gewaardeerd. Trijntje vind ik een prima vakvrouw maar niet voor BB-vertolkingen geschikt, die heb ik dus niet m’n bezit.
Greetzz
Peet
Die Burt was eigenlijk helemaal fout als je bekend stond als fan van de Stones, CSN&Y, Birds, YES, Golden Earring en the Who. Toch kon ik er stiekem best van genieten want die nummers zaten gewoon goed in elkaar.
Deze bekentenis zou ik 35 jaar geleden niet aangedurfd hebben.
Hall/David staat op zo veel platen, maar eentje is me nog het meeste bijgebleven: This Guy’s In Love With You van Herb Alpert. Die gast maakte normaal altijd van die instrumentale trompet muziek (The Dating Game). Later zag ik hem eens live en maakte hij een soort psychedelische alternatieve trompet muziek. Echt heel freaky! Toen ik hem daarna daarover sprak bleek dat hij volledig gebroken had met zijn muzikale verleden en zich lekker door is blijven ontwikkelen als muzikant. Wat ik trouwens echt slecht vond was die samenwerking van Burt Bacharach met Elvis Costello. Gewoon verschrikkelijk hoe Costello die nummers verpest. Die vent had na zijn eerste lp gewoon moeten stoppen, want daarna is het alleen maar bergafwaarts met hem gegaan.
In de jaren 80 kwam Herb ALpert trouwens nog eventjes terug in de after discotijd met ‘Rise’.
Grappig dat je de combinatie van Hal David en Alpert erbij haalt. ik schreef daar een tijd geleden al iets over.
Nou, Burt Bacharach heeft voor mij ook een speciale betekenis. Ik weet nog dat we mijn broer Bert steeds BEKKEREK noemden, omdat hij net een beugel had. Nou, daar moest hij niets van hebben. Toen had mijn vader net een pick-up. Laat nou zijn eerste singletje van Burt Bacharach zijn. Mijn broer wist niet hoe hij het had. Nu kan hij er wel om lachen natuurlijk.
Ik had ook lange tijd helemaal niets met Bacharach. Totdat een collega mij ruim 15 jaar geleden, of nog langer, een cd gaf met “Dionne Warwick greatest hits” wat dus eigenlijk gewoon Bacharach’s greatest hits is. Sindsdien kan Bacharach niet meer stuk bij mij.
Burt & Hal zijn zéér sympatieke mensen samen met Herb(Alpert) zijn ze op myspace.
Ze maken nog steeds muziek