Fedor den Hertog
Op vrijdag 25 april 2008 geschreven door eirrah
Joop Zoetemelk is veruit de bekendste Nederlandse wielrenner aller tijden. Wim van Est, Jan Raas, Hennie Kuiper, Steven Rooks, Erik Breukink, Eric Dekker en Michael Boogerd hebben ook indrukwekkend gepresteerd maar Joop wordt terecht op de hoogste troon gehesen.
Hoe anders was dat in de late jaren ’60 en de vroege jaren ’70 toen Joop regelmatig zijn meerdere moest erkennen in zijn ploeggenoot Fedor den Hertog. Herman Krott had een ijzersterke Amstel ploeg die de Nederlandse amateurwereld beheerste en een aardige opstap was om professional te worden.
In die jaren bezocht ik tal van regionale wielerwedstrijden. Het was de tijd dat elk zichzelf respecterend Brabants dorp nog het jaarlijkse rondje rond de kerk organiseerde met een wedstrijd over 25km voor aspiranten, 50 km voor Nieuwelingen en ter afsluiting 100 km voor amateurs. In de ronde van Reusel stond in een van die jaren een deel van de Amstel ploeg aan de start. Fedor den Hertog, Joop Zoetemelk en Matthijs de Koning ontsnapten al snel na de start. Vervolgens reed Fedor zijn twee ploeggenoten uit het wiel en zette het peloton in zijn eentje op een volle ronde. De speaker en het publiek hadden zo’n machtsvertoon nog nooit gezien.
Fedor kreeg het niet alleen in Reusel op zijn heupen. Zo won hij in 1969 alle 8 etappes van de zware amateurronde van Rheinland-Pfalz en dus ook het eindklassement. Met het 100km tijdrit team won hij Olympisch goud in 1968 en het brons in 1972. In 1972 won hij ook de Tour de L’avenir (de Tour de France voor amateurs). In 1973 won hij Olympia’s ronde van Nederland dankzij een overwinning in de vierde etappe waarin hij iedereen op zes minuten achterstand fietste.
In 1974 stapte hij op 28 jarige leeftijd voor het eerst op als beroepsrenner in de Tour. Hij reed de Tour driemaal voor de Nederlandse Frisol (olie) ploeg, werd 27e in 1974, 18e in 1975 en viel uit 1977, maar haalde in dat jaar in Rouen wel zijn enige etappezege binnen. In 1978 werd hij 25e in het shirt van de Franse ploeg Lejeune-BP en in 1979 nummer 48 voor de Belgische formatie IJsboerke-Warncke Eis. 1981 was zijn laatste jaar als actief wielrenner.
Zijn prof carrière leverde aardige uitslagen op, maar bij lange na niet de uitslagen die hem bij de amateurs de bijnaam “Iwan de verschrikkelijke” opleverde. De profs waren gewaarschuwd en in zijn eerste jaren kreeg hij geen centimeter ruimte. Het peloton had geen trek in een nieuwe Eddy Merckx, dus werd Fedor direct op zijn plaats gezet. In zijn eerste jaren als beroepsrenner reed zijn jongere broer Nidi den Hertog bij Frisol aan zijn zijde. Ondanks zijn matige profcarrière blijft Fedor voor mij de beste Nederlandse wielrenner aller tijden.
13 reacties op “Fedor den Hertog”
Laat een reactie achter
Herken hem van de Olympische Spelen in 1968. Had een Russische moeder, vandaar de naam!
Fedor den Hertog, nog niet uitgenodigd bij Holland Sport. Eirrah misschien kun je Wilfried en Matthijs tippen?!
Ik ken Fedor helaas niet niet.
Ik lezen en lezen, helaas zegt die man mij helemaal niets en Joop Zoetemelk dus weer wel, tuurlijk, om nooit te vergeten, onze Joop!
Sorry, maar ik heb niets met wielrennen. Ik vind het vaak enge mannetjes in nog engere broekjes waar die enge (geschoren) beentjes onderuit steken. Ik heb ook niets met wielrenvrouwen, mochten er vragen overkomen.
Overigens ben ik helemaal niet zo een liefhebber van sport, dus past het wel in het verhaal.
Tennissen mag ik wel graag zien, maar dan moeten die meiden niet zo kreunen tijdens het slaan, want dan ben ik gauw weg.
Den Hertog is mij onbekend, ik ben van 1970 en heb er niets van meegekregen. Zoetemelk ken ik uiteraard wel.
Ik heb overigens een vreselijke hekel aan wielrennen.
De naam Fedor den Hertog ken ik.
Maar in mijn herinnering was hij niet zo’n heel grote.
Ik mis in het rijtje namen aan het begin van dit log Jan Janssen en Gerrie Kneteman.
Overigens heb ik tegenwoordig niets meer met wielrennen.
Vroeger keek ik nog wel eens naar de Tour de France, nu vind ik er geen bal meer aan.
Mooie beelden van het landschap, dat wel.
fedor was verschrikkelijk goed als amateur heeft het als prof niet gemaakt
De naam zei me wel wat maar ik heb niks met wielrennen, sterker nog de afgelopen zondagen heb ik mijn heil achter de pc gezocht, want het waren alléén maar fietsklassiekers! met ik mag hopen a.s. zondag 1 van de laatste “Luik - Bastenaken - Luik”?
Mag ik nóg een bekende Nederlandse wielrenner noemen? (Niet dat ik zoveel verstand van wielrennen heb hoor maar we zijn verre familie, vandaar…)
Harm Ottenbros (geboren 27 juni 1943 in Alkmaar) startte drie keer in de Tour en haalde alleen in 1968 het einde niet. Ottenbros was gevreesd om zijn scherpe eindschot en behaalde dan ook de meeste overwinningen in de sprint. In 1969 was hij in de Tour tweemaal dicht bij een etappezege. Zowel in de 18e als de 21e rit moest hij genoegen nemen met de tweede plaats. In Bordeaux was de Brit Barry Hoban hem te snel af en drie dagen later ging de Belg Herman van Springel hem op de sintelbaan in Montargis vooraf. De Belg was in de laatste meters gedemarreerd en verraste daarmee de Willem II-renner.
Harm Ottenbros stak dat jaar in de vorm van zijn leven. Enkele weken na de Tour verraste hij in het Belgische Zolder door de wereldtitel te veroveren. In de sprint klopte hij zijn Belgische medevluchter Julien Stevens. Die prestatie betekende een absolute piek in zijn carrière. Het volgende jaar kon Ottenbros door allerlei tegenslagen zijn regenboogtrui niet waarmaken. Hij won maar 1 wedstrijd, een etappe in de Ronde van Luxemburg. Ook in de Tour kon hij zich als wereldkampioen niet in de kijker fietsen, hoewel hij de wedstrijd wel uitreed.
Ottenbros noemde zichzelf spottend “De Adelaar van Hoogerheide”, vanwege zijn matige klimcapaciteiten. Ottenbros was tien jaar prof en won in die periode 35 wedstrijden. In 1972 en 1974 was hij “Koning der kermiskoersen”.
(de tekst heb ik gehaald van de site http://www.tourdefrance.nl waarvoor mijn dank!)
Ja Sue-Ellen, ik weet nog dat Ottenbros die wereldtitel greep, hoorde het op de radio. Dat was in die vreemde zomer van 1969 met al dat Apollo (ja of nee) gebeuren.
Het is fietsen en erbij blijven…
Fedor, Joop en al die anderen zijn mij bekend. Joop is voor mij de grootste geweest, daarna kwam de Kneet. Die mis ik in jouw verhaal.
Ooit heb ik door bemiddeling van Hans Prakke die samen met Theo Koomen het radio tourverslag per motor deed een van zijn wereldkampioenschaps regenboogtruien op de weg in mijn bezit gekregen via verkoop met opbod op mijn werk te Olst bij kinderen met een verstandelijke beperking.
Jarenlang als ik met mijn gezin op fietsvankantie ging met aanhanger trok ik trots zijn regenboog trui aan.
Maar de jaren verstreken, de trui werd te klein, mijn buik te groot en marktplaats bestond toen nog niet dus alles in de zak van Max.
Maar wie weet? Mogelijk fietst of loopt er een slank kind ergens in de wereld met een regenboogtrui van de Kneet rond.
Hij zou het vast geweldig vinden en nog een donatie met traan schenken ook.
Fedor was mijn dienst maat in 1966.
In heb hem in Nederland verschillende malen in aktie gezien.
Wij hadden onregelmatig kontakt gezien hij was altijd bezig met zijn sport
Zelf ben ik in 1979 naar Israel geemigreerd en hadden daarna slechts enkele telefoon gesprekken.
Na jaren niets meer van elkaar vernomen te hebben heb ik zijn telefoon No. weten te krijgen.
I.m. hebben wij zeer regelmatig kontakt en is Fedor in April 2007 plm. 2 weken bij ons in Israel geweest.
Wij als oude maten hebben veel bij kunnen praten wij hadden nu de tijd.
Hij had voor mij een voor hem hand gemaakte Italiaanse fiets plm. 17 jaar oud maar als “nieuw” compleet full Dura Ace mee gebracht.
Deze fiets heeft altijd heel veel bekijks bij de kenners.
Fedor is een goede vriend en was een van de grootste wielrenners !
Henk
Ook voor mij is Fedor den Hertog de beste Nederlandse wielrenner aller tijden en dat zal hij altijd blijven. Hij heeft enorme prestaties geleverd, maar vooral als mens was en is Fedor een zeer sympathieke en innemende persoonlijk-heid.