Zesde klas musical
Op dinsdag 10 juni 2008 geschreven door Jose
Tot midden jaren tachtig heette groep acht nog gewoon de zesde klas en de zesde klas was ongetwijfeld het leukste jaar van je hele lagere school carrière.
Je had nog maar weinig lessen en als oudsten van de school straalde je een natuurlijk soort wijsheid en gezag uit die door de lagere klassen werd bewonderd en gevreesd.
Het jaar werd bij ons op school afgesloten met de uitvoering van een musical. Maanden van tevoren werd begonnen aan het instuderen ervan. Maar allereerst de rolverdeling. Er waren rollen mét en zonder solo en het meest in aanzien stonden natuurlijk de rollen met een solo.
Dat zette de verhoudingen in de klas weleens in een heel ander perspectief. Zo kon het gebeuren dat de populairste jongen van de klas de hoofdrol aan zich voorbij zag gaan omdat hij een beginnend baardje in de keel had. En dat onbeduidender types ineens voor het voetlicht kwamen te staan.
Eén van die onbeduidende types was ikzelf en ik was er niet weinig trots op dat ik toch maar zo’n belangrijke rol (met solo!) had verkregen. Ik had ooit al eens een sleutelrolletje gespeeld in een uitvoering van het kerstverhaal in de plaatselijke kerk en daar was ik een beetje onderuit gegaan met het onthouden van mijn drie regels tekst.
Ik bleef niettemin overtuigd van mijn talent maar wilde natuurlijk voorkomen dat ik opnieuw met de mond vol tanden zou staan dus na schooltijd oefende ik vlijtig mijn teksten.
De generale repetitie verliep glansrijk; ik zweefde op het applaus en voelde me zelfs nóg iets meer groeien in mijn rol. De uitvoering te overstaan van alle ouders, broertjes, zusjes, oma’s opa’s en misschien wel die talentenscout die stiekem in de zaal zat trad ik vol vertrouwen tegemoet. Mijn moment van roem en glorie!
En toen kwam die solo….al tijdens het zingen van het eerste couplet wist ik in een ver hoekje van mijn geest dat ik geen flauw idee meer had hoe het tweede couplet ook alweer ging. Ik redde wat er te redden viel door het eerste couplet nog maar eens te herhalen maar toch…voor mij was de glans eraf. Ik taaide af en liet de showbizz voor wat het was.
Aan wie is nog meer een groot musical talent verloren gegaan?
Ook ik heb aan de musical meegegaan maar ik was dus geen Jos Brink in spe.We voerden”Het koffertje van Meneer van Dalen “op.Ik heb eigenlijk geen flauw idee meer waar het stuk over ging maar ik weet wel dat ik een vader speelde die op een gegeven moment zijn dochter een afscheidskus moest geven omdat ze ergens heenging.Man man man wat zag ik daar tegenop zeg.Tijdens de repetities sloeg ik dat steeds over en op de uitvoering zelf moest ik natuurlijk wel.Met het schaamrood op de kaken heb ik het toch maar gedaan en na de voorstelling heb ik toch stiekem wel genoten van het applaus dat de acteurs van onze klas kregen.
Ja ik zit er momenteel middenin.
Ik ben met mijn groep 8 de musical “Take off” aan het oefenen.
Ze bakken er nog weinig van ( komt wel goed ) maar we hebben veel lol.
De meester is meer in de stress ( loopt de avond op 24 juni wel goed ? ) dan de kinderen.
Vanmiddag gaan we hem in zijn geheel oefenen met liedjes en al.
De rolverdeling heb ik helemaal in overleg met de kinderen gedaan en iedereen is tevreden. Wie een kleine rol heeft mag hem herschrijven tot iets groters.
Ik heb zelf ook de musical “Het koffertje van meneer van Dalen”gedaan, was ik helemaal vergeten. Ik had een rotmeester !!!! Een voorbeeld hoe ik niet wilde zijn.
Ik had een leuke rol en die werd me afgenomen omdat ik teveel stuntelde. Kleine trauma !!! Zal ik nooit een leerling aandoen.
Zoals ik zei : we hebben veel lol. Het enige dat telt is dat de kinderen een leuke avond hebben met elkaar.
Door omstandigheden heb ik zowel thuis als op de tijdelijke lagere school waar ik zat in Soesterberg geen musical mee kunnen maken. Mijn zuster wel en die moest een Frans lied zingen. Ik vond dat toen knap, maar ze had het fonetisch geleerd. ‘Adieu monsieur le Professeur’ van Hugus Aufray. Het was fantastisch. Telkens als het lied hoor denk ik aan die stoffige gymzaal waar al die ouders en broertjes en zusjes van klas 6 van de Willem Barentzschool in Amsterdam op elkaar gepakt zaten.
Mijn zoon zit nu in groep acht en neemt afscheid van school, maar met tien kinderen valt er blijkbaar weinig te ‘musicallen’, dus geen musical voor hem.
”De tovenaar van Alkmaar”
Een klein rot rolletje, maar wat mij betreft had ik GEEN rolletje gehad.
Op een gegeven moment verdween ik ‘gewoon’ van school en geen haan die er naar kraaide (dit was NA de musical ergens midden in een warme, zonnige week). Het leek wel of na de toets al het werk van de afgelopen zes jaar er niet meer toe deed, want we deden praktisch NIETS!!
HIER staat ie:
De tovenaar van Alkmaar : jeugdmusical voor kinderen 8-12 jaar / door F. van Loosdrecht. - Hilversum : Benny Vreden Produkties, [s.a.]. - 26 p.
op
archiefalkmaar.nl/index.php?option=com_content&task=view&id=39
bennyvreden.nl/bennyrestyle/producten/musicals/musicalsdet.php?id=450&prod=musicals
Zo te zien hebben ze hem nog steeds, maar het plot is me totaal ontgaan zo te zien.
Ik herinner me wel iets over een opvoering op school, laatste klas lagere school. Geen idee of het een musical was, het ging over dieren en ik had een klein rolletje als egel
Doordat mijn meester van de zesde klas ziek was (een paar jaar later is hij overleden) mochten/konden wij geen musical doen. De eindmusical werd door de 5e klas opgevoerd (?!), wij mochten als ‘troost’ de decors maken.
De musical was “de Tovenaar van Alkmaar”, hoe toepasselijk als je in een dorp naast Alkmaar woont.
Zo’n 35 jaar heb ik niet geweten waarom ik met mijn 6e klas geen musical heb opgevoerd. Gelukkig kwam voor mij in 2005 tijdens een reünie van de 6e klas de ontknoping. Ook foto’s van het schilderen van de decors kreeg ik onder ogen.
Gelukkig heb ik met mijn, voor die tijd, vooruitstrevende school een paar musicals gedaan:
‘Mona, het zigeunermeisje’ (1972) en ‘het Geheim van de hofmaarschalk’(1970).
Oja, gelukkig nooit een hoofdrol gehad, ik kan niet zingen en wilde ook niet op de voorgrond staan.
Gelukkig was dat op onze school niet
Maar het was wel elk jaar feest omdat de leerkrachten samen met de leerkrachten van een andere school een voorstelling gaven.De decor’s werden maanden van de te voren al gebouwd door de zesde klassers.
Het zag er elke keer weer super mooi uit.Eerst mochten de 1e tot de 5e klas ’smiddags gaan kijken in de bioscoopzaal van de stad En ’s avonds mochten de 6e klassers samen met hun ouders gaan kijken.
Als afscheid mochten de zesde klassers altijd de laatste dag van school zelf invullen met playback shows/spelletjes e.d en natuurlijk tractaties.
Ik weet mijn god niet meer hoe onze musical heette, maar omdat ik klein van stuk was (en nog) kreeg ik de hoofdrol als Speedy Gonzalez met zo’n grote Mexicaanse hoed op mijn hoofd, ik was nauwelijk te vinden daaronder
Ook kwamen de liedjes van Op de Step Op de Step, ik ben blij dat ik hem heb!
En een paar leerlingen waren dus de pastoor, mevrouw en chauffeur en nog een paar.
Ook deden we een dansje met de meiden onder elkaar, ik uiteraard weer op de voorgrond anders kwam ik weer niet beeld en vond het best interessant hoor! Boerenzakdoeken voor onze aanstaande jeweetweel geknoopt en een lusje om je nek die kriebelde om die zakdoek goed recht te houden.
Het afscheid viel wel zwaar dat weet ik wel want het was eigenlijk het leukste jaar vond ik!
Sinds kort heb ik weer gezellig contact met oudklasgenoten van toen en dat vind ik hartstikke leuk en zij ook en ze weten allemaal nog dat ik die kleine Speedy Gonzalez was!!!!!!
De zesde klas musical. Ja, die hadden wij ook. “De allerlaatste nieuwsshow” heette het en ik speelde “Mia Makkebrij”, een van de “hoofdrollen”. Erg leuk vond ik het. Vooral het oefenen elke vrijdag. Iets minder leuk was het zingen van een duet met een van mijn mannelijke klasgenoten, het was namelijk een liefdeslied. Dus, armen om elkaar heen geslagen en een zoen op het eind. Vreeesselijk vond ik dat. Ik schaamde mij rot en mijn klasgenoten maar lachen. Toch was het al met al een heel geslaagde musical. Tijdens een reünie vorig jaar kwamen er nog wat foto’s op tafel die ik nog nooit had gezien. Jammer genoeg stond ik er zelf niet op maar de herinneringen kwamen toen toch wel weer boven.
Volgens mij hebben wij “De allerlaatste nieuwsshow” ook gedaan. Ik weet nog dat er een rol in zat over een man die zijn tuintje ziet verdwijnen voor een snelweg. Hij moest een heel zielig (maar mooi) liedje zingen. Mijn oudere zus had deze musical ook gehad en het liedje kende ik al uit mijn hoofd. Nu nog steeds trouwens
.
Ik kreeg geen rol, en mocht alleen in het achtergrondkoor meezingen. Maar dat vond ik helemaaaaaaal niet erg, ik had het vreselijk gevonden om in het voetlicht te moeten staan.
Mijn andere zus deed een musical over een schoolklas die naar Frankrijk ging geloof ik. De liedjes vond ik wel heel leuk.
Leuke log!
Er verandert weinig :
Vanmiddag geoefend met mijn groep 8.
De meisjes zingen de sterren van de hemel de jongens vinden dat niet vet,cool en kijken stoer hooghartig de andere kant op.
Het liefdesduet loopt ook niet als een trein ….
Maar we hebben wel weer gelachen.
De teksten “zitten” nu nog twee weken om ze te leren spelen : teksten opzeggen is niet moeilijk.
Zelf heb ik dit nooit meegemaakt van mijn eigen zesde klas, ik was er om een mij onbekende reden niet bij. Wel weet ik van voorgaande zesde klassen nog wat uitvoeringen, maar dat waren geloof ik sketches en geen musical. Toen mijn zoon Vincent afscheid van groep acht had, deed hij wel mee aan een musical; hij had een rol van een Engelse detective en hij droeg voor die gelegenheid een veel te grote regenjas. Ja hij was toen wat klein van stuk, is nu gelukkig een stuk gegroeid en deze week op donderdag krijgen we te horen of hij voor zijn examen geslaagd is; spannend! Ik houd jullie op de hoogte als we het verlossende telefoontje gehad hebben. Want hij wordt gebeld als hij slaagt of zakt.
In 1971 verliet ik de lagere school. We hadden twee 6e klassen en er werd ook wel iets gedaan voor de ouders??? of voor de leerlingen van de school??? Geen idee, echt niet. Ik heb nog wel een foto waarop ik als (zeer verlegen) haremdame (met een doorzichtige broek gemaakt van een oude onderjurk van mijn moeder)met een vaas op mijn hoofd langs de sjeik wandel. De stoerste jongen van de klas natuurlijk. Ik herinner me nog dat ik het vreselijk vond. Liedjes? Ook geen idee.
Ik weet nog wel dat we een bijbeltje kregen bij het verlaten van de school.
Als leerkracht anno 2008 valt het me op hoe snel de tijd vliegt. Opeens zijn al die kleintjes GROOT. En komen ze stoer gedag zeggen en beloven nog eens langs te komen. Zolang ik werk (30 jaar) zie ik elk jaar de musical voorbij komen.
Helpen met decors maken en zingen ik heb er leuke herinneringen aan. Soms ook alleen maar orde houden….tegenwoordig ben ik slechts toeschouwer maar niet minder trots op Mijn oud-leerlingen. Gaan ze nu alweer weg??
Wij hadden de zesde klas musical in 1979.
Het heette “het koffertje van van dalen”.
De hoofdmeester had mij de hoofdrol gegeven,waar ik erg trots op was.De hoofd rol ging toen niet door omdat mijn ouders plannen hadden voor een orientatie reis naar Canada i.v.m. emigratie.We zouden dan een paar weken erder van school gaan,en de musical dus missen.
Op het laatste moment ging het niet door,want mijn opa stierf in die week,dus heb ik wel de musical meegemaakt,met een vrij onbelangrijke rol.Sommige van de versjes schieten me nog wel eens te binnen,en het boekje heb ik ook nog ergens.Ik weet nog de eerste regel die ik moest zeggen al had ik de hoofdrol gehad “geweldig geweldig wat een prachtig volkslied hebben we toch”.In 2002 hadden we een reunie van de zesde klas,en de “kinderen” die het geoganiseerd hebben,hebben van de hoofd meester dia’s gehad om te bekijken van die musical,die niemand ooit gezien heeft,dat was erg leuk.
De musical van de zesde klas die het jaar voor mij van school ging heette”een speeltuin,het einde”
Ik ben jaloers op jullie allemaal! Ik heb nooit een musical of iets dergelijks gehad op school, noch in de 6de noch later. Zou graag een hoofdrol hebben gespeeld!
Wat een leuk onderwerp! Net als Carla en guppie, deden wij ook ‘De Allerlaatste Nieuwsshow’ Dat liedje over die volkstuin staat me nog vaag voor de geest alsmede het titelnummer een soort Limerick-lied. Ik mocht in het ensemble meedoen
Volgens mij was deze kindermusical op plaat met aan de ene kant de liedjes gezongen en aan de andere kant de (zoals dat nu heet)karaoke versie, die dan voor de musicaluitvoering gebruikt kon worden
Zelfs ik heb meegedaan in een musical of toneelstuk aan het einde van de lagere school. Ik heb geen idee hoe het stuk heette of waar het over ging. Het gebeurde in 1956 en mijn interesse in dat soort zaken was toen niet erg groot en dat is het nog steeds niet. Dank zij een foto, die ik een paar jaar terug vond, kwamen er enkele herinneringen boven. Ik was een kabouter en zou met een paar andere kabouter zingen. Je haalt me zo uit het rijtje, want ik stond er als enige zéér nonchalant en ongeïnteresseerd bij. Ik schijn bij het oefenen zo vals en uit de maat gezongen te hebben dat ik wel mocht meedoen, maar geen geluid mocht maken, alleen m’n mond in de maat open en dicht doen. Waarschijnlijk was ik toen de eerste play-backer van Nederland. En inderdaad werd ’s middags de generale repetitie voor de overige klassen gehouden en ’s avonds voor de ouders van de 6e klassers en het onderwijzend personeel. Dit was tevens het laatste brokje cultuur, dat men via het onderwijs aan mij probeerde te slijten. In de verdere opleiding tot werktuigbouwkundige kwam er weinig cultuur aan te pas. Maar uiteindelijk heb ik toch gemerkt dat er meer is dan techniek alleen en ben ik niet de cultuurbarbaar geworden, die men vreesde.
Dit is een leuk onderwerp, het is alleen jammer dat ik er nauwelijks herinneringen aan heb.
Onze eenmansschool hield iedere paar jaar een Feestelijke Ouderavond in het gymlokaal, waarbij alle schoolkinderen van de partij waren. In nov. 1966 hadden we een soort zelfgemaakt circus en ik was de directeur in mijn lange broek en hoge hoed. Ook werd er gezongen en muziek gemaakt. De foto die bij deze reactie staat is van die avond (hmm, als ik mijn avatar verander klopt er dus niks van). In febr. 1969 speelden we allen in een echte musical, Dorp Zonder Muziek van Tera de Marez Oyen. Ik had een van de hoodfrollen, juffrouw Hermeline. Ik was een van de oudste kinderen, dus zo bijzonder was dat ook niet. Maar weet nog dat ik een groene jurk droeg en dat ik net mijn eerste bril had…steeds omhoog duwde dat ding. Moet gek hebben geleken.
Eindelijk kom ik dan ook weer eens met commentaar. Omdat ik gedoubleerd was in de zesde klas heb ik 2 jaar achtereen een afscheidsavond gehad. De eerste keer was ook met een musical, al heette het toen, in 1960 een muzikaal sprookje. Het rozenprinsesje. Ik weet niet meer precies hoe het ging, maar ik had een dubbelrol, als opvulling. Ik was ook in elk geval 1 van de feestgangers die op het feest van het rozenprinsesje kwamen en dan moesten we ook wijn drinken ( het was gewoon een beker water,hihi) en ik stond ergens helemaal achteraan, maar ik kon wel zo de diepe donkere zaal in kijken, waar je alleen de voorste rij kon zien. Ik weet niet waar mijn ouders zaten.De tweede rol weet ik niet eens meer dus dat zal wel onbeduidend geweest zijn. Maar ik hoefde niks te zeggen of te zingen. Er alleen maar te zijn. Het was voor mij binnen 5 minuten allemaal afgelopen, en wij mochten als kinderen niet blijven kijken in de zaal, we moesten met zijn allen naar de kelder onder de toneelzaal. Weet bij God niet of dat nou in de school was of waar. In elk geval het was daar helemaal niet gezellig. Maar we kregen een flesje Pepsi Cola, met een rietje. Mijn eerste ervaring met Pepsi. De echte Coke vind ik overigens meer te drinken dan Pepsi. Je rietje kwam vanzelf omhoog en er kleefden nog luchtbelletjes aan dat er zoveel koolzuur in zat.En dan dat boeren naderhand. Na het eind van de musical moest iedereen weer op het toneel komen en werden wij ook weer verwacht. In stilte naar boven, nog even achter de gordijnen, de laatste scene meemaken, wat wel schitterend was want het was nacht, zogenaamd, en er was veel blauw, diepdonker, en het was eigenlijk heel sprookjesachtig. Daarna stond iedereen weer op het toneel en was het het einde van de musical, maar ik kan het me eigenlijk niet meer zo goed voor de geest halen, jammergenoeg. Het tweede jaar was in de gymzaal van de school, met een van alles wat avond. Zingen, voordrachtjes, ballet. Ik zong dan een liedje, met de hele klas. Een Duits liedje, C A F F E E , trink nicht soviel caffee.
En nog wat er achter, maar ik weet niet meer of het een canon was. En we zongen een Frans liedje, maar niet, renee, Adieu Monsieur La Proffeseur. (kom ik straks nog even op terug)
En toen waren we van school af en gingen we verhuizen naar Brabant. Wel heb ik, als trotse tante, de musicals gevolgd van mijn neefje en nichtje. Maar dat is geen jeugdsentiment. Nu nog even over Adieu. Volgens mij is dat in het Nederlands gezongen door Henk Elsink. Tot ziens en wel bedankt, meneer.Ik vond dat zo ontroerend dat ik er van ging huilen en zag daar die meester zo heel alleen in een stil lokaal staan, bij het schoolbord en misschien met tranen in zijn ogen. Een echte statige onderwijzer waarop ze nog meester genoemd werden en niet Kees of Tineke. “De school is uit, de kinderen zijn vrij. Hij blijft alleen in zijn lokaal. Hier trok een stoet van kinderen heb voorbij, hij kent zijn leerlingen nog allemaal.Tot ziens en welbedankt meneer, voor alles wat u heeft gedaan. De namen zijn van ons meneer, die op het bord geschreven staan. Ook wij vergeten U niet meer en bieden ons de bloemen aan. Voor alles wat u heeft gedaan, tot ziens, en wel bedankt meneer.”
Alleen het refrein kende ik nog uit mijn hoofd maar de tekst weet ik niet zo goed meer, alleen bepaalde gedeeltes die me zijn bijgebleven. Wat het toneel betreft, ook kerstspellen en zo. En het zit bij mij in de genen, hoewel ik er nooit meer wat mee doe, maar mijn vader en mijn tante van vaders kant, en mijn moeder, ze hebben allemaal wel eens op het toneel gestaan, waarvan mijn vader en mijn tante in échte toneelstukken. Ben trouwens veel te verlegen voor zoiets. Maar ik zou het wél kúnnen.(als dienstmeisje of zo?Heb mijn figuur ook niet mee.
Misschien, als ze een voloptueuze dame nodig hebben die op een terrasje iets drinkt met een groot stuk taart? Hier zit een potentïele klant…Doei. Veel plezier met dit schrijfsel.
Ons afscheid van de zesde klas was geen musical maar werd de scholen door de eeuwen heen genoemd. Je had de oertijd, de romeinse tijd, de middeleeuwen, de tegenwoordige tijd en de toekomst. Ik zat in de oertijd en het enige wat ik nog weet is dat over mijn ondergoed een soort jute zak was geknoopt die vreselijk kriebelde en irriteerde. De opvoering werd niet op school zelf gedaan maar in Marcanti, een soort Carré in het zeer klein. Mijn tekst weet ik niet meer maar ik geloof dat er geen groot toneelspeler was weggelegd voor mij.
Ik heb niet op school meegedaan aan de musical, maar wel iets later ( kwas een jaar of 14 ) op de camping: De muzical heette volgens mij Adieu Paris en ik speelde een van de hoofdrollen ( Robert? ), die een opstelwedstrijd of zoiets had gewonnen en met de hele klas naar Parijs was geweest. Ik kan me herinneren, dat vooral het oefenen, maar ook de verschillende uitvoereingen ( een stuk of 3 ) geweldige indruk op me maakten.
Wie weet zijn er nog meer lezers, die deze musical kennen, en misschien wel ook op de camping hebben meegedaan ( was camping Marisheem in Pey ).
Wij hadden als afscheidsmusical in groep 8 (1993) de musical “de spettershow”
Heb toevallig net ff gegoogled en een fragment kunnen luisteren…kon de tekst nog letterlijk meezingen (het is toch alweer 15 jaar geleden).
Erg leuk.
Weet ook nog dat ik Johanna van Dremmelen moest spelen (geen grote rol) en dat ik overal op moest antwoorden fantaaassstttissch (omdat de presentator van de show dit ook steeds deed).
Leuk hoor om zo je jeugdherinneringen op te halen.
oei, in één woord VRESELIJK!
In het dorp waar wij woonde kregen de kinderen waarvan de ouders arts, blauw bloed of zo iets dergelijks hadden altijd de hoofdrol.
De kinderen waarvan de ouders een normale werksituatie hadden…… smoelhouden.
En dan ieder jaar weer hetzelfde door de 6e klassers… over een reis die ze maakte naar parijs. (in de musical dan)
Ooit had ik het geluk dat ik ÉÉN woord mocht zeggen en wel “nergens”….. laat ik nou net te laat zijn geweest bij de generale…… was ik mijn “rol” kwijt, afgepakt… vreselijk voor een kind van 6.
Ach alles is goedgekomen hoor….! en heb er niets aan overgehouden, alleen een hele nare herinnering.
eigenlijk best jammer.
groet marjo
ja ollie, volgens mij was het adieu paris….. 6 jaar lang…. de 6e klassers…. pfff, hadden wel leuke liedjes, kan je nog redelijk meezingen denk ik…. als je een raket had, stel je voor zeg… adieu paris wat gaat zón vakantie toch hard…
groet marjo
Hallo joke,
Ook toevallig wij hadden ook de musical de tovenaar van alkmaar en ik had 1 van de hoofdrollen een ooievaar,omdat ik toen heel lang was en ik had toen een duet en gelukkig ging de tekst goed!!
Na afloop van de musical was er nog ruimte om zelf dingen op te voeren,ik deed toen met wat anderen eenreclame na head and shoulders in een soepjurk en ik was truus van hannegem.
Heel veel lol gehad die avond.
Enne paar jaar terug een reunie gehad en ik was niet meer de langste van de klas,de mannen hebben me ingehaald!!.
gr san
@Ollie: die musical heeft mijn zus ook gedaan. Onze klas deed die niet omdat de meester de franse liedjes te moeilijk voor ons vond
.
@Joke: een kind van 6? In de 6e klas?????
Wij hebben in de 6e klas, voor zover ik me kan herinneren, geen musical gedaan maar we hadden eindfeest waarbij iedere klas ’stukjes’ mochten doen. Het jaar dat ik nl van de basisschool ging werd het eindelijk een gemengde school, met échte jongens enzo
(geef toe was cultuurschok voor mij op middelbare)
@Carla, ik heb het stukje van Joke wel 3 x gelezen maar kan nergens ontdekken dat ze het over een 6-jarige in de 6e klas heeft????
@sentiment : ze bedoelt het stukje van marjo !
Toen helemaal geweldig. Tegenwoordig houd ik niet zo van Musicals; zomaar tegen iemand zingen als je aan het praten bent?! Waar slaat ‘t op?! Vaag format. Ik bedoel: ik heb niets tegen zingen, maar de manier waarop het “spontaan” gebeurt in een musical staat me tegen.
Toch heb ik prettige herinneringen aan de musical uit de zesde: “In de zilveren zwaan”. Door ziekte verwierf ik op het allerlaatste moment nog een redelijke rol; ik kende alle teksten uit m’n hoofd. Van een eerder jaar kan ik me “Koeken voor de koning” nog herinneren.
Van beide musicals ken ik het “hoofdthema” nog steeds. Sterker nog: dat van de zilveren zwaan stond ik (toeval?) van de week te neuriën onder de douche.
In de eerste van de middelbare school heb ik, samen met m’n beste vriend, nog meegedaan aan “Tijl Uilenspiegel”. Daarna heb ik m’n musical-carriëre aan de wilgen gehangen. Ik wil niet beroemd worden.
@Thea: dat “Duitse liedje, C A F F E E , trink nicht soviel caffee.” doet wel bellen rinkelen… Was het trouwens niet “Ka, Aa, Ef, Ef, Ee, Ee, trink nicht…” met een “Ka”, dus?
Plopt er toch zomaar “Den die nerven werden swäch und krank” in m’n hoofd.
Hmmm, zingen in de klas… Schrecklich
@Thea: C A F F E E, dat werd mij geleerd op de padvinderij. Zelfs de melodie is me bijgebleven, alleen kan je dat hier niet weergeven. Ik kan trouwens toch geen noten lezen.
Het liedje was bedoeld om kinderen te waarschuwen dat koffie slecht voor de gezondheid is. Ze kunnen beter een tekst verzinnen om kinderen van de drank af te houden.
Ik mocht één van de hoofdrollen spellen in ‘Radio Flierefluiter’, óók van Benny Vreden! Bij ons op school werden er elk jaar twee musicals opgevoerd, een voor klas 1 t/m 3 en een voor klas 4 t/m 6. Leuke herinneringen aan!
Knap overigens hoe Jose in de log zonder een titel van de musical te noemen, zonder een omschrijving van de inhoud en zonder het noemen van de rollen toch een leuk en herkenbaar stukje heeft geschreven!
@joke
ieder jaar was die yuppen ellende op school, en we waren dus 6 jaar in de eerste klas en werd direct geconfronteerd met een bestaand klasse indeling. Rijk/arm, hoog in aanzien etc.
Hier werd dus ook door middel van de rolverdeling duidelijk gemaakt tot welke klasse jij behoorde. Haha…. ik decor! en dan nog de achterkant.
groet marjo
p.s. overigens tovenaar van alkmaar en koeken voor de koning hebben we ook meegemaakt, natuurlijk was het kind van adel de koning/koningin dat paste zo leuk zei het hoofd van de school er duidelijk bij.
@Marjo,is het bovengeschrevene voor mij bedoelt?
Of voor @Sentiment en @Carla?
Ik heb er niks mee te maken
Bij ons op school was er ook een duidelijke klasse-indeling:
1e klas, 2e klas, 3e klas, 4e klas, 5e klas én … 6e klas!
Even wat anders, ik ben al de hele dag op zoek naar de tekst van Tot Ziens en Wel Bedankt, meneer, door Henk Elsink, maar ik kan het nergens vinden. Ook niet op songteksten en Nederlandse Liedjes. Misschien kijk ik verkeerd? Weten jullie misschien hoe ik aan die tekst kan komen? Zijn er boeken van?
Nog even over CAFFEE. Het was dus met een cee. Want wie muzikaal is speelt het zo met die noten na. De hoge C, ( do ) dan de A (La ) dan twee keer de F ( Fa) en twee keer de E (Mi) Dan heb je de melodie van de eerste regel, dat maakte het juist zo interesant. En inderdaad, het maakte de nerven krank und blass. Een vriend van me mag geen gewone koffie drinken maar moet caffeïnevrij drinken, iets in een speciaal potje waar water bij gevoegd wordt, een soort nescafé maar het heet anders. Ik zelf kan nooit slapen als ik savonds meer dan 1 kop koffie drink. Heb liever chocomel, maar, daar ging het hier niet om. Dus, als iemand mij kan helpen met de tekst van Henk Elsink dan graag. Ik vind het irritant dat ik de helft vergeten ben terwijl ik het zo mooi vond.
Ik ben nooit gevraagd. Ik had best wel wat neer kunnen zetten. Was altijd wel leuk om naar te kijken, schooltoneel.
@Thea: Wow! Weet je dat ik er nog nooit zo naar gekeken heb? D’r zit een verborgen boodschap in!
Unglaublich!
@Thea: zo te zien ben je niet de enige: http://78toeren.isprima.nl/for.....39f840ffc3
Misschien dat die abel het inmiddels gevonden heeft en anders een oproep in ‘t forum?
Ook ik heb de hoofdrol gespeeld in “Koeken voor de koning”.
Ik was de koning en had 7 prinsessen. Deze moesten één maal opkomen en hun moeders hadden zich uitgesloofd wat de kleding betreft. Nu was het geval dat ik een heel stuk oversloeg in de musical. We waren bij hoofdstuk 4 en ik ging verder met hoofdstuk 6. iedereen in paniek. Maar vooral de prinsessen, want die moesten opkomen in hoofdstuk 5.
Toen het afgelopen was en het doek dicht ging moest ik van de leeraar achteraan staan en de prinsesjes vooraan.
@John Ligtenberg
Inderdaad, dat zal je leren Hahahaha
@Marjo, Joke & Sentiment: ik haal de boel wel door elkaar hè. Ik bedoelde inderdaad Marjo, en Marjo zal inderdaad mij bedoelen.
1958. Samen met mijn twee broertjes de eerste musical ter gelegenheid van het jubileum van de hoofdmeester.
Het was Repelsteeltje.
Onder leiding van meester Nijsten die acteur was bij het Limburgstoneel zongen we bevlogen als boze geesten.
We bedenken het wel wij bedenken het goed, er is geen ander die dit wonder doet.
Vervolgens zong Repelsteeltje. Ik ben blij dat niemand weet dat ik Repelsteeltje heet.
Maar wij als boze geesten hadden haar naam ontrafeld.
Talent was er met respect voor Joop van der Ende ook toen al.
Ik heb zelf niet in een musical gespeeld helaas, maar mijn zusje wel in Adieu Paris.Schelen maar 1 klas dus je kreeg wel alles mee. Was wel jaloers.
Ik kan nog alle liedjes
Adieu Paris met je Seine wat gaat die vakantie toch gauw.
JeOpera LaMadeleine etc.
En liedje over Jeanne D’arc
Klassieke Benny Vreden-musicals uit ‘onze’ tijd zijn trouwens:
De wonderlijke machine van Professor Knap (1969), Adieu Paris (1971), Het koffertje van Meneer van Dalen (1972), De tovenaar van Alkmaar (1972), Radio Flierefluiter (1973), De allerlaatstenieuwsshow (1974) en Het vreemde songfestival (1975)…
Het koffertje van van Dalen klinkt me wel bekend in de oren. Ik was volgens mij een van de drie ambtenaren omdat die altijd samen zongen en ik van het hoofd der school maar moest playbacken. Ik zong (en geloof nog steed) super vals dus mocht er geen geluid uit komen.
Vraag me verder niet naar het verhaal maar geloof wel dat we het uiteindelijke leuk vonden om te doen. In inderdaad dit speelde in 1972
Nu ik van de week bij mijn buurmeisje naar de musical Take off ben gaan kijken (die heel erg leuk was !) moest ik meteen weer denken aan onze eigen musical…
Wij deden Radio Flierefluiter en ik was een fan van zachte sara. We zongen een liedje: “zijn er nog foto’s van zachte sara, zoals zij zingt zingt er niemand enz…
Het ging over een platenpluggers gebeuren.
Gelukkig had ik een niet te grote rol want ik vond het eigenlijk maar helemaal niks.
Mijn zus had denk ik ook adieu paris als muscial want wat jullie hierboven erover schreven herken ik wel.
Zat er ook niet een liedje in dat ging van:
“de rivier de Röhne is een wilde vloed, wil je mee erover kijk dan hoe het moet. Met z’n tweeen in een bootje naar de overkant nee niet in de diepte kijken want we zijn aan land”
Leuk dit soort sites om deze dingen weer boven te halen
Ik heb de teksten van het Koffertje van Mijnheer van Dalen nog liggen, met volgens mij ook nog bandjes met de muziek. We hadden op de studentenvereniging nog eens het idee om die in te studeren
Met onze 6e klas hebben we indertijd een kerstmusicall gedaan. Ik was het Kerskind van het Jaar.
Jarig zijn op Kerstmis, dat is vlees nog vis
Jarig zijn op Kerstmis, is het ergste wat er is is het ergste wat er is.
Ook een leuke: Je voelt je als een soort of vierde koning in de stal
De allerlaatste Nieuwsshow
‘Mijn knolletjes, mijn bolletjes, mijn bloemetjes, mijn tuin.
Mijn rozen, mijn radijzen, alles weg onder het puin.
Zo’n 14 jaar geploeter, hup in 1 klap zomaar weg.
Ze zeggen, het kan niet anders. Ze zeggen, je hebt pech….
Waar eerst mijn rozen bloeiden vond ik gisteren een doos. Daarin lag op de bodem een kapotte plastic roos….enz…
Ik heb hem ook opgevoerd in 1982. Dit weet ik nog. En ik had niet eens de rol van Opa……
Een mooi liedje vind ik het, daarom ken ik het nog enigszins.
charles x
Iets met een professor en een tijdmachine. 6e klas. Gelukkig zat ik tijdens de repetitieperiode in de kolonie te Egmond Zee en had ik geen rol. Mijn zangkwaliteiten zijn niet van dien aard dat ik er een groot plezier aan beleefd zou hebben. Heb tijdens de musical samen met mijn moeder in het publiek gezeten.
Jahaaa! Ook ik heb ooit (1971 of zoiets) in zo’n musical mogen spelen. De hoofdrol ging niet naar het lievelingetje van de klas maar naar….mij! Een ietwat verlegen onzeker meisje. De halve klas was tegen en daarom was ik er niet helemaal blij mee. Ik heb ook heel hard moeten studeren op de rol. Ik had op die manier geen onbezorgde driedaagse. Ik speelde Françoise in Adieu Paris. “Ik ben Françoise Douceur en ik zit op de trappen van de Sacré Coeur. Quel bonheur! Achteraf was het heel leuk natuurlijk en ik was ook heus wel trots. Het grappige is dat ik jaren later Frans ben gaan studeren en regelmatig op die trappen heb gezeten. Helemaal ingeleefd in mijn rol. Destijds klonk Parijs nog als een ver en exotisch oord als je amper verder was geweest dan je eigen dorp. Onbetaalbare herinnering.
Ben nu op school.
We hebben net de “generale” gehad ( opgevoerd voor 200 kinderen . Ging op een paar kleine dingen na, prima !!!
Nu ( 17:00 uur ) even rust.
Om 18:00 komen de kinderen en gaan we lekker met elkaar eten.
En dan om acht uur is de avond voor de ouders.
We hebben er zin in.
Morgen update.
Bertus is erg, heeft ie de generale met zijn groep 8 gehad, gaat ie in de break op JS kijken
??: Verslaafd 
?
Toi, toi, toi, Bertus!
Dat snap je toch wel, na zo’n ‘generale’repetitie is het best ontspannen even met JS!!!!!
Misschien hyved ie ook nog tussendoor??????
Nou ja Bertus succes en heb je genoeg tissues voor de tranen na de musical, ik weet hoe het toen voelde…….afschuwelijk
Lui, hebben jullie dat gelezen bij Asterix en Obelix?
@Bertus: alle succes
Gisteravond heeft mijn groep 8 de musical “Take Off”gespeeld. En ze hebben zichzelf overtroffen.
Was een perfecte voorstelling.
Heb leuke afscheidscadeaus gekregen.
Vandaag lekker nagebabbeld.
Was een hele leuke groep maar altijd is het moment dat ze “uitvliegen” ook weer goed.
De kinderen krijgen ook altijd twee leuke cadeautjes : een boek dat past bij onze Christelijke identiteit als school en een DVD met bijna 4000 foto’s die in de loop van alle 8 jaar van ze gemaakt zijn en die ze zelf nog nooit hebben gezien. Altijd leuk !!!
Morgen is mijn groep om 12 uur vrij : per traditie gaan ze dan op de fiets de school uit terwijl alle 450 anderen hen uitzwaaien.
Ouders gaan dan geheid huilen en zo, en dus delen mijn collega en ik Kleenex uit.
De kinderen kunnen verder feesten want de TT slaat nu ook weer toe hier in Assen. Een bijzondere week.
In de 6e klas geen musical gedaan, gewoon toneelstukjes in groepjes. Ik geloof dat ik in de 1e klas wel een toneelstuk deed voor de ouderavond? De wolf en de 7 geitjes, als ik het goed heb. Zelf hoefde ik niet zo nodig op de voorgrond, was een rustig en verlegen meisje.
Ik keek liever naar de musicals.
Mijn 3 zussen hebben wel aan een musical meegedaan. Van 1 weet ik de titel nog: “De tovenaar van Alkmaar.” Dat las ik hier ook ergens op de site.
Goh ja, ik was één van die vele opa’s met z’n bolletjes en z’n knolletjes en zijn rozen in z’n tuin.
6e klas lagere school in het schoolja1r 1976-1977
En nu, in 2008, heeft mijn oudste zelf net haar “eindspel” van groep 8 gedaan.
Time flies!
Ook ik heb in de zesde klas meegedaan in de musical “Adieu Paris” en ben altijd op zoek geweest naar de muziek en liedjes. Tot ik op een dag samen met mijn zusje onze oude school bezochten en wij met z’n tweeën alleen op zolder mochten streunen en daar vond ik de LP. Ik mocht hem lenen en het lijkt een onwaarschijnlijk verhaal, maar mijn zusje was er getuige van….in de hoes van de LP zat een liedjes boekje van deze musical met mijn naam erop geschreven. Ik mocht de LP lenen om hem op te nemen en het boekje mocht ik houden.
Ik vond het wel een vreemde samenloop.
De musical die wij in 1972 opvoerden in de zesde klas van de 3de Openbare Lagere School (thans “Aldoende”) in Zwanenburg, heette “Dolle Dwaze Dingen In Damsterdam”. Ik had de rol van krantenjongen. In die tijd stotterde ik nogal, maar op het podium ging het goed. Sterker nog, ik heb zelfs vlekkeloos de musical aangekondigd, tot verbazing van velen. Bovendien liep ik toen met een arm in het gips en mitella, waarvan sommige toeschouwers dachten, dat het nep was.
Gedicht: De ster van de zesde
Mijn zus speelde een wattenzwaaiend wolkje
Ze stond nog geen minuut op het toneel
Ze mocht niet eens bij het zingend volkje
Er kwam zo’n valse pieptoon uit haar keel
Ach zeg nou zelf, dit mag een kind niet willen
Een tekstloos wolkje, zo roemloos achteraan
Een echte ster zal zijn tijd niet zo verspillen
Een echte ster wil het hele uur daar staan
Met die gedachte in het koppie opgeslagen
wachtte ik op het verlossende moment
dat de meester om de titelrol ging vragen
De geboorte van een ongekend talent
De halve zesde zat als kikkertje te springen
Ze waren door de grote tovenaar behekst
En die tovenaar mocht zelf ook liedjes zingen
Al had ik af en toe problemen met de tekst
Er gaat geen Avro-dag voorbij op televisie
met weer die kop van Willem Nijholt of Jamaï
Simone Kleinsma, ik word gek als ik dat mens zie
Waarom denkt die Van den Ende nooit aan mij ?
Echt geweldig Joep, mijn hele avond is weer goed!!!!
Wij hadden de musical “de Reünië” en ik speelde de rol van de onderwijzer en moest 2 scenes alleen staan en zingen. Aangezien ik toen al zong (en nu nog in een band) was dit eigenlijk een opmaat. Was altijd heel leuk om die musical te zien toen je nog niet in de zesde klas zat en zeker om mee te spelen. Wilde destijds nog naar de toneelacademie echter op aanraden van mijn omgeving niet gedaan.
Ja man, those were the days!
Met de hele klas “We are the world” van USA for Africa pleebekken en ik mocht Michael Jackson zijn! Compleet met nep-diamanten handschoentje, spijkerjekkie en zonnebril!
En als afsluiter de tranentrekker natuurlijk! Ik ken de tekst nog bijna helemaal uit mn hoofd:
“Partir c’est mourir un peu” zeggen de fransen, de tijd van het kind zijn is bijna voorbij.
We staan niet bepaald van vreugde te dansen, we zullen niet huilen, maar zijn ook niet blij.
Want wij gaan nu naar niemandsland, hier is groot en daar is klein:
Heel hard zwemmen naar de overkant, afscheid nemen doet een beetje pijn…
[en dat na 20 jaar! hoppa!]