Waterschapsheuvel
Op zaterdag 28 juni 2008 geschreven door Bertus
In 1972 verscheen dit boek van de Brit Richard Adams. Het was zijn debuut.
Het gaat over het wel en wee van een konijnenkolonie. Het bijzondere aan het boek is dat het vanuit het perspectief van de konijnen zelf is geschreven. Een zeer fantasierijk verhaal waarbij de konijnen hun eigen taal hebben en mytische verhalen ook een grote rol spelen.
Ik zie, terwijl ik dit schrijf, ook overeenkomsten met “Lord of the Rings”. Ik kan me herinneren dat het ineens een “hit” was en dat je dit boek overal tegenkwam. Zelf heb ik het boek ook gekocht (de pocketversie, zie plaatje) maar ben niet erg ver gekomen. Het was nogal een dikke pil …
Een aantal jaren na dit boek kwam er een tekenfilm gebaseerd op dit verhaal. De themasong van deze film werd een grote hit : “Bright Eyes” door Art Garfunkel.
Ook bij het lied blijven steken of hebben jullie dit boek ook echt gelezen ?
41 reacties op “Waterschapsheuvel”
Laat een reactie achter
Ben nooit gek geweest op fantasieverhalen en vond het Bright Eyes lied irriterend..!
De hele Harry Potter handel mogen ze ook houden en de Lord of the Rings en Sprookjes van Grimm, grrrrrrr 
Ha Jane is nog steeds de eerste in het reageren,
long time, no see Jane, ben twee jaar ernstig ziek geweest vandaar.
Ja Waterschapsheuvel, vond het liedje wel aardig maar dit soort films weer niet, evenmin als the Lords of the Rings en andere sprookjes.
Geef mij maar comedy tekenfilm as tom and jerry and andere komische series op cartoon network of boomerang.
Maar mijn TV voorkeur gaat uit naar Documentaires zoals je kunt zien op N24 en Dicovery.
En natuurlijk het nieuws op Sky of CNN.
Maar geen sprookjes, ja ik zie jullie al denken maar die cartoons dan, ja dat vindt ik toch geheel anders als Waterschapsheuvel.
Ken Bright Eyes alleen van Art Garfunkel met het konijnenfilmpje. Weet niet zo goed of ik ooit de hele tekenfilm heb gezien.
Bright Eyes was in ‘79 een hit.Vond toen ‘t nummer ook irri, maar als ik het nu weer op de radio hoor dan denk ik ‘ach, ‘t ken net’ en zing een beetje mee. Het fragment in het filmpje dat een konijntje onder een auto kwam vond ik wel héél zielig
Ik vond de plaat bright eyes wel leuk, de film heb ik nooit gezien,het boek ook niet.Als je mij betaald wil harry potter en the lord of the ring nog niet eens zien.
Wat ik me altijd herhinner van bright eyes is,toen ik in de 6de klas zat hadden we een klasseavond,en deden we top 10 iedereen moest zijn 3 favoriete platen op schrijven om zo uit te zoeken wat de top 10 werd ,een meisje had geschreven “bra dijs”
Joke, niets aan toe te voegen, precies mijn gedachten bij Waterschapsheuvel.
Ik persoonlijk vind het liedje Bright Eyes nog steeds mooi en krijg er zelfs tranen van in mijn ogen als ik het hoor…….mijn broer en ik zongen het namelijk altijd en ik was het alweer een beetje vergeten en nooit meer aan gedacht en nu komt alles weer naar boven…….tsja, JS kan ook op deze manier heel wat herinneringen naar boven brengen!
Heb zelf de film nooit gezien, maar wel de beelden van dat konijntje onder de auto…….dat was minder leuk
BE: wat een ongelooflijk zeurlied! Werd er ook geen konijn gepakt door een Havik (Accipiter Gentilis): daar lette ik meer op dan onder een auto?
Om dit boek te vergelijken met Lord of the Rings lijkt me wat ver gaan. Denk dat Anton Koolhaas meer in de buurt komt.
Boek niet gelezen, wel in mijn bezit. Film twee maal in gezien in bioscoop destijds. Zie omnivoor.blogspot.com voor meer over Watership Down + OST link.
Het nummer ‘Bright Eyes’ van de lente van 1979 is matig vergeleken met het origineel van de film.
Zie youtube.com/watch?v=h9czkZiO-38 voor het origineel. Vijfje is op zoek naar zijn broer.
Anno 2008 lopen de rillingen nog steeds over mijn lijf als ik dit nummer hoor. Behoort tot mijn Top vijf allerbeste nummers.
Laat bovenstaande posters maar moanen, Bertus, ik weet wel beter.
Het is helemaal duidelijk hier: of je vind de film steengoed en raakt ontroerd, of de dweilt de vloer ermee aan…Nu ik dus: sorry, Bertus, maar ook aan mij is het niet echt besteed. Ik heb én het boek gelezen én de film gezien én de muziek in huis gehad. Maar dat had met mijn ex te maken, hij mocht het van me meenemen. Richard Adams had toch nog meerdere boeken over dieren geschreven? ( Een beer, Shardik ofzo iets meen ik en over een hond…)
Tolkien vind ik een veel betere auteur, Lord of the Rings vind ik een meesterwerk. Ander kaliber, maar ik geloof dat ik wel snap waarom je de vergelijking maakt…
Ik heb het boek nooit gelezen, maar wel de film gezien in de bioscoop. Hoewel het natuurlijk schitterend getekend is vond ik de film eigszins langdradig. De titelsong van Art Garfunkel vind ik wel mooi maar heb hem niet in mijn bezit op welke geluidsdrager dan ook.
Ooit van een vriend een mooi boek gekregen met afbeeldingen uit de film. Bijzonder fraai. Omdat die vriend van me dat boekje dubbel had, kreeg ik dus een exemplaar wat helemaal uit elkaar viel, maar geen nood, ik heb het opnieuw in laten binden en nu ligt het ergens op zolder stof te vergaren.
Ik heb het boek niet gelezen maar wel de film gezien in de bioscoop, veel is me daar niet van bijgebleven maar net als Joke en Roefel staat me veel meer bij dat dat konijntje in de videoclip onder een auto kwam.
Ik heb het boek wel (ergens), maar kwam er ook niet door heen
Mooi lied, leuke tekenfilm, hoewel… leuk… hij is een beetje depri maar wel goed gemaakt, maar het boek slaat alles: echt geweldig. Heb het zeker drie keer gelezen. Misschien is Lord Of The Rings wel knapper geschreven, maar eerlijk gezegd lees ik Waterschapsheuvel even graag. Het is boeiend van A tot Z: één van de beste boeken die ik ooit heb gelezen.
Nee heb het boek niet gelezen en de film niet gezien. Wel de clip met dat doodgereden konijn. Voor konijn zjn er heerlijk recepten om klaar te maken(als ze dood zijn dan he!):
Ingredienten:
5 uitgeperste teentjes knoflook
7 eetlepels olijf- of zonnebloemolie
1/2 dl azijn
1 theelepel gedroogde oregano
1 theelepel gedroogde rozemarijn
1 theelepel gemalen komijn
zout, peper
1 in stukken verdeeld konijn van ± 1 kg
50 gr in blokjes gesneden ontbijtspek
3 dl droge witte wijn
1 á 2 schoongemaakte sjalotjes of andere kleine uitjes
Bereidingswijze:
Vermeng de uitgeperste teentjes knoflook in een kommetje met 4 eetlepels
van de olie, de azijn, de oregano, de rozemarijn, de komijn en wat zout en
peper. Leg de stukken konijn in een schaal en schenk er het mengsel over.
Laat de stukken konijn onder af en toe omkeren tenminste 6 uur
marineren.
Verhit de rest van de olie in een pan en bak hierin de blokjes spek bruin
en knapperig. Voeg de stukken konijn toe en bak deze snel rondom bruin.
Voeg de marinade, de witte wijn en de sjalotjes of uitjes toe en breng het
geheel aan de kook. Draai de hittebron laag, leg een deksel op de pan en
laat de stukken konijn ± 11/2 uur zachtjes sudderen tot ze gaar
zijn. Neem de stukken konijn uit de pan, leg ze op een schaal en houd ze
warm.
Kook het stoofvocht bij vrij veel hitte in tot ± de helft van het
volume.
Schenk wat van de saus over de warm gehouden stukken konijn en geef de
rest van de saus apart bij het gerecht.
Eet smakelijk
Ha Dirk, blij je weer te zien onder de JS-ers en dat je nu gezond mag blijven! En dat is dus geen sprookje
Haha, die Rene toch, altijd in voor een leuke grap!
Als ik je recept zo lees ga ik toch maar naar een restaurant, ben niet zo iemand die uuuuuuren in de keuken staat, maar het ziet er wel smakelijk uit hoor!
Sorry voor de mensen die vegetarisch zijn onder ons
ops:
Laat ik nu vegetarisch zijn
Maar het boek heb ik wel gelezen, ik ben dus een liefhebster van fantasy . Maar boeken hoeven van mij niet verfilmd te worden, het beeld dat je voor jezelf hebt opgebouwd wordt er helemaal door bedorven.
Lord of the rings heeft zoveel lagen dat het echt niet als sprookje gelezen moet worden, maar meer als een allegorie, de eeuwige strijd tussen goed en kwaad.
Ik heb het vroeger al gelezen voor het in het nederlands vertaald werd, en later nog meerdere malen.
Harry Potter zijn kinderboeken en dus ook met die opzet geschreven, ik heb er een paar gelezen (beroepshalve) maar van geen van de boeken heb ik naar de films gekeken.
Heb ‘Watershipdown’ gelezen en ken het singletje ook, uiteraard. In een boek heeft Stephen King eens opgesomd welke boeken hem hadden beïnvloed, en ‘Watershipdown’ was daar een van. Vandaar dat ik het toen ben gaan lezen…
coosje: je hebt wel gelijk, verfilmingen kunnen soms je positieve beeld van een boek ruw verstoren. Ik heb vroeger vaak een boek gelezen nadat ik de verfilming had gezien en tja, dan had ik weer die filmbeelden steeds voor ogen. Het valt me op dat er tegenwoordig veel verfilmde boeken en verhalen in de bioscoop terechtkomen…of is dat ‘verbeelding’?
Geweldig Boek! Heb het vele malen gelezen, evenals andere schrijvers die vergelijkbare boeken hebben geschreven (Duncton Wood van William Horwood). Richard Adams heeft inderdaad flink wat boeken geschreven (The Plague Dogs, een aangrijpend verhaal over vivisectie), Shardik (fantasy), en Maia (fantasy).
Het is inderdaad een stijl die extreme reacties veroorzaakt: Erg positief (Ik dus, en een paar anderen), of erg negatief (rest of the world). Denk dat ik het boek voor mijn vakantie maar weer eens uit de kast haal.
Ik heb de film nooit gezien en het boek nooit gelezen. Ik kende het in de eerste instantie alleen van het liedje “Bright Eyes”. De film scheen heel zielig te zijn.
Een paar jaar geleden was er wel een serie op tv, die “Waterschapsheuvel” heette. Maar ik weet niet of dat die in-stukken-geknipte-film was, of een serie die daarop is gebaseerd.
Nee, ik heb het boek niet gelezen. Ik vond de clip al veel te zielig
Ik kon het nooit droog houden tijdens dat liedje. Dat konijntje, die oogjes 
Mmmmmmmmmmmm
Een konijntje werd er door een roofvogel opgepikt en een ander (van de tegenpartij zeg maar) kwam onder de wielen van een trein, maar alhoewel er weliswaar een auto over een konijn heen reed, was dit met het chassis en niet met een wiel, maw het konijn kwam er aan de achterkant ongeschonden tevoorschijn want de auto was hoog genoeg om hem/haar niet te raken.
Ikzelf heb trouwens als autorijder een scala dieren op mijn geweten, waaronder een aantal konijnen, die niet zo fortuinlijk waren als de konijnen van W’ship Down. Gelukkig heb ik nooit een egel platgereden, maar wel een duif, miljoenen vliegen, recent nog een eekhoorntje (’..roffel..’ ging dat onder mijn wielen) en ooit eens een vrij grote eend (dwz een vogel en niet een 2CV). Die eend (dat vond ik wel zielig, want het was een moedereend met kleintjes) nam ik mee naar huis en begroef ik in de tuin. Alhoewel de vuistregel is dat je niet moet afremmen of uitwijken, overweeg ik het wel, maar vaak is er teveel verkeer of geen uitwijkmogelijkheid, dus helaas moet het dier het loodje leggen. De duif kwam trouwens uit het niets vanuit de bosjes gevlogen ‘..bof..’ tegen mijn voorruit. Meteen een wolk veren en ik zag hem in mijn achteruitkijkspiegel neerploffen.
Als je nagaat dat er miljoenen auto’s zijn, hoeveel dieren er dus jaarlijks verkeerslachtoffer worden.
Een van de ergste gevallen van door mij gezien dierenleed was een keer ’s nachts op de weg langs de Bosbaan in het Amsterdamse Bos: elke honderd meter lag er een platgereden egel en (gegeven de stoom die er vanaf kwam) ik wist zeker dat iemand zojuist ervoor die egels met opzet had platgereden, want zo druk was het nou ook weer niet op de weg dat je die egels niet kon ontwijken.
(Lees trouwens meer in de novelle ‘Metalen Monsters’ geschreven door ondergetekende, welke de lotgevallen van deze dieren beschrijft
)
@Omnivoor: dat kan wel ‘ns kloppen van dat konijntje die ongedeerd onder de auto vandaan kwam. Maar.. moeder konijn was wel geschrokken en opgelucht, toch
?!
En van die roofvogel wat Eric E wist te melden klopt ook, tja die Eric heeft wat met vogels
Als Waterschapsheuvel in een of andere vakantie weer op tv wordt uitgezonden, dan ga ik kijken, alles ff checken.
@Omnivoor: ik zie de dieren met bijbehorende geluiden inderdaad sterven zoals jij het beschrijft, och gossie een ‘roffel’ van een eekhoorntje
??:, die had ik toch wel meer volume toegewenst en had je bij die duif geen ruitschade?
Ik had een white-van-man achter me zitten; het was beeeeredruk op de weg. Ik kon geen kant op. Plots uit het niets schiet zo’n grijze eekhoorn uit de struik de weg op PRECIES in het wielspoor. Door zie z*k achter me kon ik niet remmen en ja het was een soort ‘roffel’ en het was gebeurd met de eekhoorn.
Die duif kreeg slechts een duwtje van me met een km of 60-70/h. Auto: niets beschadigd. De duif rolde ahw via de voorruit over het dak naar achteren. Precies eenzelfde scenario: vliegt vanuit de bosjes uit het niets hop zo tegen mijn voorruit.
@Omnivoor: wij hebben een keer een zwijn aangereden, kwam ook uit het niets zo voor de auto staan, geen houden meer aan. De kop hangt bij ons aan de muur.
Heb jij mien zwien ook zien??
Waar ik woon in den buitenlanden worden geregeld herten overhoop gereden. Dat lot is me tot nu toe bespaard gebeleven.
In Frankrijk (ergens nabij Cahors) in 1989 was het op een vroege zomeravond nog redelijk heet en reden we stapvoets op een nauw, gekromd weggetje aan weerszijden strak met struiken en wat overkoepelende bomen beplant. Alle raampjes stonden open en de zwoele lucht gaf een heerlijk gevoel met de krekels nog heftig aan het raspen. We passeerden wat velden met kauwende schapen. Plots hoorden we een schelle knal als van dat grotere bubblewrap plastic waar je mee kunt ‘poppen’ zeg maar.
”Een Kikker!!!”
We zaten te piekeren wat dat nu was, maar pas de volgende dag besloten we eens terug te keren naar het plaats delict, nabij een weide.
Wat bleek? Ik had een groot formaat kikker platgereden, maar zodanig dat deze precies symmetrisch op de weg was geplet, zelfs met de ogen spiegelend aan weerszijden. Het leek wel zo’n inktvlek met twee helften, waar psychologen zich graag mee bezighouden.
”Wat ziet U hier??”
Een keer op een vakantie in Scandinavië was ik per trein op weg van Zweden naar Noorwegen; ik zat in de achterste wagon en plotseling moest de trein een noodstop maken. Wat bleek? De trein had een onfortuinlijke eland doodgereden en zijn kop lag tussen de rails en de rest van het kadaver lag er naast; hij was dus onthoofd door de wielen van de trein. Omdat ik dus in de achterste wagon zat kon ik alles duidelijk zien door de achterdeur. Hoewel het tegen etenstijd liep had ik toen om begrijpelijke reden even geen trek.
Wij zijn een keer met de van over een skunk (stinkdier) gereden,de van heeft er dagen naar geroken.Ik weet niet of jullie weten hoe die beesten ruiken,maar ik kan je vertellen ,het is zeer pittig.
Al de verhalen van p[lat gereden dieren doen me denken aan een tekstje uit het Beste.
Oma loopt met kleindochtertje en ziet een plat gereden egeltje. Voor ze de aandacht van het kind naar iets anders kon leiden zei kleindochterlief:”die heb ze moeder zeker geen handje gegeven bij het oversteken”.
Kan ik wel om lachen.
Neerlands Hoop had toch ook een sketch over oversteken van dieren en sponsoring?
Oh ja, we hebben zelfs ons eerste konijn Vijfje genoemd. Heb bij dat soort films altijd wel dat ik bang ben dat ik hem te zielig vind om te zien.
We hebben onze volgende konijnen trouwens niet verder genummerd…We hebben nu net een nestje gehad, hebben nog twee kleintjes bij de moeder (eentje moet nog een goed tehuis vinden) en als bright eyes voor de radio is zitten ze met hun aanstekertje te wuiven
Ik heb deze film pas bekeken op video terwijl ik aan het strijken was, en het is wel een een trieste film, wel met mooie landschappen af en toe. En dat lied werd niet zo lang gezongen als ik dacht maar het is wel een mooi lied, misschien moet ik de film volgende week weer eens kijken als ik ga strijken.
Jawel de Kat sakee werd gespnsord door Wiskas: “Hup Sakee”
Ik kan me alleen het liedje van Art Garfunkel herinneren, het boek, daar ben ik nooit aan begonnen. Het liedje is erg zoet, maar dat is chocola ook.
Vond ik vroeger al een mooie film en nu nog steeds. De scene die me het meest bijstaat is die waarbij een zwarte gedaante in de lucht zweeft. Dit was de dood. Een konijn lag op sterven en zag dat de rest het wel zou redden. Hij “kon” nu wel sterven.
Bright eyes van Art Garfunkel staat nog steeds in mijn top 5 allertijden.
Een geweldig boek ,die sfeer de spanning, vooral wanneer kopstuk gaat infiltreren in de kolonie van generaal guldenroede. De film heb ik ook, vind ik ook mooi. De l.p met filmmuziek heb ik ook die vind ik ook prachtig ik heb ook nog een filmboek met prachtige platen uit de film, kortom ik ben een fan. De andere verhalen van Richard Adams heb ik ook, maar nooit uitgelezen.
Ik vind Waterschapsheuvel een onovertroffen dierenverhaal.
Tad williams maakte ook een prachig verhaal over een kat Staartjagers zang. Fans van de heuvel kunnen met een gerust hart dit boek lezen….
Bas
En Elise; al gekeken onder het strijken? Ofwel al gestreken?
Ik ken ook alleen het filmpje, jaja het wordt saai, sorry, en ik vind het wel een mooi nummer. Heb het al in geen tijden gehoord maar kan het nog steeds meezingen volgens mij.
Mooi boek, mooie film ook, de oversteekscène is ergens onvergetelijk. Over de film: ik vond de inleiding heel memorabel en de begeleidende muziek direct hierna, prachtig. Vraag me af in hoeverre de film nog terug te vinden is, had ‘m ooit op vhs, maar is helaas verloren gegaan.
Ik heb het boek wel gelezen, ik kreeg het met mijn verjaardag. Ik vond het best mooi en ondanks de sprekende dieren best wel realistisch. Jaren later heb ik eens een soortgelijk boek gekocht van Thad Williams. “Staartjagers Zang”heet dat en hier zijn de hoofdpersonen katten.