Fokker
Op zondag 13 juli 2008 geschreven door Omnivoor
Ik ben grootgebracht met Fokker, de vliegtuigfabrikant. Alles in ons huishouden draaide om…Fokker.
Mijn vader werkte vanaf zeer jonge leeftijd voor Fokker te Schiphol Oost. Toen ik er nog niet was, werd hij doodleuk per boot een jaar (begin jaren 50) naar Brazilie gestuurd, daarbij mijn moeder en zeer jonge broer achterlatende (mochten niet mee van Fokker).
Toen ik in het ziekenhuis lag (zie ‘Verkeersongeval‘) kreeg ik vele Engelse kadootjes (lees Corgi Toys) van mijn vader, want hij moest veel op werkbezoek naar Engeland.
Mijn doopvlucht in 1976 (ik was toen ongeveer 14) maakte ik boven de bollenvelden van de Randstad in een…Fokker F27. Ons huis werd gehuurd van Fokker. Later werd dat een particuliere ‘huisbaas’. Hele woonwijken waren van Fokker, speciaal gebouwd. Ook werden er huizen gehuurd door KLM-ers. Sommige KLM-ers waren piloten of boordwerktuigkundigen. Die verdwenen, want die waren rijk genoeg om zelf een huis te kopen.
Er heerste in mijn gevoel een afkeer tussen de Fokkers en de KLM-ers. Onderling werd er ook ‘gestreden’ door de Fokker werknemers. Je had de fabriekswerkers en ‘zij die op kantoor werkten’. ‘Kantoor’, zo hoorde ik later van een zoon van een van de fabriekswerkers: ‘…betekent WC’ . Ha ha ha ha, wat moest ik lachen: NOT!! Sommige kantoormedewerkers verdienden genoeg om een huis te kopen, maar ook mooie auto’s.
Mijn vader zat daar niet bij, dus bleven mijn vader en moeder jarenlang huren tegen schandalige prijzen. Mijn vader kreeg een lintje van de Staat (Eremedaille in Goud) toen hij 40 werkjaren achter de rug had.
Met Fokker ging het na zijn pensioen bergafwaarts en dat deed hem erge pijn. Het faillissement van Fokker heeft mijn vader niet mogen meemaken, want hij stierf op relatief jonge leeftijd een paar jaar na zijn pensioen. Talloze voorwerpen, waaronder viltjes, modelletjes en pennen, maar ook brochures en posters, nam mijn vader altijd mee
naar huis. Ik heb er nog een handjevol van. Het linker tegeltje is van het Fokker Friendshipkoor, waar mijn ouders op zaten met een groep pensioengerechtigden van….Fokker. Mijn moeder bleef nog wel een tijdje na de dood van mijn vader in dit koor
zingen, maar zag de een na de ander ‘vallen’ .
Het rechter tegeltje is blijkbaar uniek, want er bestaan er maar 10 van. Het is een gelegenheidstegeltje uit 1986, het jaar van de seriebouw van de Fokker 50.
Het was niet alles kommer en kwel met Fokker, hetgeen ik hier heb uitgelegd.
Voor alles over Fokker verwijs ik gaarne naar een uitstekende link hier (klik): .
11 reacties op “Fokker”
Laat een reactie achter
Raar, maar op de 1 of andere manier verbind ik Fokker toch altijd met KLM. Een soort symbiose was dat voor mij. En eerlijk gezegd is dat ook het enige wat me te binnen schiet, hoewel ik het wel jammer vond te horen dat Fokker ophield te bestaan. Er ging toch een stukje Neerlands Trots verloren.
Mijn buurjongen ging op de fiets naar de Anthony Fokker MTS, in Den Haag Voorburg.
Vanuit de Vlaardingse Holywijk een aardige afstand. Toen wist ik niet dat je zulke afstanden dagelijks kon fietsen.
Het jaar er op (1982) ging ik in Delft studeren: voor de gezelligheid fietste ik mee, en zou dat tot twee jaar geleden volhouden!
Mijn buurjongen heeft de school helaas niet afgemaakt maar voor het feit -en andere!- dat hij mij heeft leren fietsen, ben ik ‘m zeer dankbaar.
Van 1961 tot 1963 heb ik op de Anthony Fokker school gezeten. Ik was toen erg luchtvaart “minded”, ook al ben ik niet in de luchtvaart industrie werkzaam geweest. Deze school had een bijzondere sfeer, erg praktijkgericht. De school is een paar jaar geleden naar Hoofddorp verhuisd en ik “werk” nu in hetzelfde gebouw als vrijwilliger van een computermuseum. Een groot deel van de Fokker computer apparatuur is in dit museum aanwezig. Omdat het gebouw een nieuwe bestemming krijgt, moeten wij nu ook verhuizen. Zo zie je maar weer, dat het leven vreemde verrassingen kan geven.
In m’n stage jaar van de HTS heb ik wel drie maanden bij Fokker gewerkt op de afdeling Experimenteel onderzoek. In die tijd werd de F28 gebouwd en werden er testen gedaan om het luchtwaardigheids-certificaat te verkrijgen. Hier heb ik ook aan meegewerkt. Ik heb regelmatig testvluchten meegemaakt waarbij je je goed op de metingen moest concentreren, want je aandacht werd heel snel naar andere zaken getrokken. Ik vond het altijd weer jammer als we op de grond terug waren en ik moest beginnen, de testresultaten uit te werken.
Ik vond het een erg prettig bedrijf met een fijne sfeer en vooral veel kleurrijke figuren. Zo was op mijn afdeling een Schot die elke morgen binnenkwam en met een vet Schots accent en een typische gedragen toneelstem een stuk van Shakespear ging declameren, dat betrekking had op een recent stukje actualiteit. Hij zat bij een amateur toneelgezelschap.
Ik heb voor een wat algemenere studierichting gekozen, werktuigbouwkunde, omdat ik de luchtvaart industrie toch wat te beperkt vond.
Het is inderdaad jammer dat Fokker verloren is gegaan. Er was veel technisch knowhow aanwezig en men had veel revolutionaire ideeën, maar je moet het wel commercieel waarmaken.
verbaast mij nog steeds dat fysieke arbeid slecht(er) betaalt word.
Liep er vorige week nog door de wijk t’gymink in Goor, alle huisjes van de eternit, toen mijn vader hartpatient werd zijn we opgezouten naar enschede en die is ook rijk aan textielfabrieken en woninkjes (de krim was er berucht om, politie durfde er niet eens te komen).
loonzakjes uitbetalen in de kroeg plus wasmuntjes voor het badhuis 1 pp pw.
Uiteraard was de kroeg van een fabrieksdirecteur en gaf hij het eerste pilsje gratis, zo had hij op het eind van de avond zijn personeel gratis (incl kids die s’morgens op een natte dweil werden gezet om wakker te worden) en moeder de vrouw maar wachten thuis erg schrijnend vooral omdat het veelal drentse boeren waren die naar enschede toogden voor een beter leven..
sorry was ik erg cynisch en off-topic?
misschien een beetje verbitterd omdat mijn vader maar 52 mocht worden.
En mijn drenste opa aan maagzweren is overleden.
Mijn vader heeft ook voor Fokker gewerkt. Hij ging eind jaren 70 begin jaren 80 voor Fokker werken. Fokker werkte toen samen met MacDonald Douglas en had mensen nodig. Voor mijn vader ging toen een oude wens in vervulling (bij Fokker werken). Hij heeft een interne opleiding gekregen en ging toen werken aan de F 27 en de F 28. Toen MacDonald Douglas de samenwerking met Fokker had opgezegd, vloog mijn vader samen met alle andere laatst aangenomenen eruit. Een paar jaar later toen het weer beter ging, kon hij weer bij Fokker beginnen en heeft daar gewerkt tot het faillissement.
Bovenstaande verhalen schrijnend, doch boeiend…
Fokker is een duidelijk voorbeeld van een Nederlands bedrijf dat door slechte bedrijfsvoering en een hoop subsidie van de overheid (jouw belastinggeld!!!) uiteindelijk toch helemaal naar de “klote” gaat. Jammer en nog eens jammer.
P.S. Werkspoor uit Utrecht is ook zo’n voorbeeld, maar dan m.b.t. treinen.
@MaGical
Helemaal erg was het Rijn Schelde Verolme-concern. Hetzelfde verhaal. Daar is zelfs nog een parlementaire enquete om geweest. Allemaal toendertijd op tv te volgen.
@hannelore63: Mijn pa heeft vanaf z’n 15e bij Wilton Fijenoord gewerkt, totdat hij na het RSV-debacle na 40 jaar (massaal) werd ontslagen.
Die klap is hij eigenlijk nooit te boven gekomen…
@jeugd
En de schuldigen zijn er allemaal mee weggekomen. Geen cent verloren, konden rustig doorgaan met geld smijten. Meneer Stikker met zijn gouden handdruk van miljoenen.
Werkgevers: niet te vertrouwen.
Als Fokker eens wist wat de zgn. “Witte boordencriminelem” met zijn levenswerk hebben “Uitgevreten” zou hij zich in zijn graf omdraaien.
Is dit nu die VOC mentaliteit waar JP. Balkellende van vind dat we daar trots op moeten zijn?
Walgelijk!!!!!!!!!!!!!!!!!