De flessenlikker
Op maandag 11 augustus 2008 geschreven door Lia
Hij bestaat nog wel, de flessenlikker, ontdekte ik toen ik een plaatje zocht bij dit log…
Naast een soort ijzerdraad-met-rubber-omhuld standaardje (wie herinnert zich die nog?) waar een fles op zijn kop in werd gezet om de laatste restjes er uit te laten lopen, hadden wij de flessenlikker, dat ging sneller.
De flessen yoghurt en vla die na de maaltijd als toetje op tafel kwamen werden vakkundig leeggeschraapt met deze yoghurtpor, zoals wij de flessenlikker noemden.
Dat die benaming een echt gezinswoord was ontdekte ik toen ik bij een vriendinnetje thuis aan tafel om de yoghurtpor vroeg…
Er schijnen trouwens meer benamingen voor in omloop te zijn.
Hadden jullie ook een yoghurtpor? Of een flessenlikker?
53 reacties op “De flessenlikker”
Laat een reactie achter
...
Yoghurt in flessen, hebben jullie dat nog? Ken het zelf hier in 1 liter kuipen en die moeten een hele week mee, maar niet als toetje genuttigd. Daar hebben we ijs voor (no. 1 ijsconsumptie ter wereld, voor de VS aan). Als kinderen aten we zo een hele liter fles leeg als dessert.
Val dus niet te porren voor zo’n yoghurtpor maar herinner me er wel eentje.
Ja hoor, bij ons thuis vroeger kwam ie geregeld op tafel. De ‘krabber’ heette dat ding. We hebben er zelf ook één tegenwoordig dus nog altijd in gebruik!
Mijn moeder heeft hem ook nog steeds en de leukste herinnering aan dat ding was tijdens een logeerpartij bij mijn tante vroeger:
Pakken yoghurt en vla moesten ECHT GOED leeg geschraapt worden want zoals ze altijd zei: Ik heb wel voor de inhoud betaald hoor!
We hadden er thuis eentje en ik heb ook een likker in de la liggen. Niet om de yoghurtflessen mee leeg te likken maar voor de appelmoespotten goed leeg te maken. Ik heb nl een dochter die erg van de appelmoes bij het warmeten is, wekelijks wordt de likker bij ons nog gebruikt
Ook een leuke van vroeger: zo’n flessenragger.
Flessenschraper en likspaan, zijn temen die ik uit het verleden nog ken rond dit apparaat.
@Henny Jane,
Natuurlijk hebben we tegenwoordig pakken die niet te ’schrapen’ zijn om goed leeg te krijgen. We vouwen ze gewoon vanaf de onderkant naar boven toe leeg als een tube, gaat prima hoor. We zullen ze krijgen die dieven van een fabrikanten.
Als zuinig Nederlands gezin hadden we natuurlijk ook een flessenlikker. Het was altijd kibbelen wie de fles mocht leegmaken, want het dikste van de yoghurt bleef als laatste in de fles. Omdat we ook vanille- en chocoladevla gebruikten, mocht ik de yoghurt fles leegmaken en m’n beide zusters de vlaflessen. De rust was weer hersteld.
Met het opruimen van m’n moeders’ spulletjes bij haar overlijden een paar jaar terug, kwam de flessenlikker weer tevoorschijn. Hij had verschillende verhuizingen overleefd. Er zat nog steeds een lichte knik in, ontstaan tijdens de strijd om de leeglikbeurt van de yoghurtfles.
En ik maak nog steeds alle verpakkingen van eetbare goederen heel fanatiek leeg. Ik heb het mijn moeder ook altijd zien doen, maar die had dan ook de hongerwinter heel bewust meegemaakt. Zoiets gaat toch in je systeem zitten. Daarom vind ik de kuipjes minder handig, je schraapt margarine en boter veel makkelijker van een papiertje.
Ja de flesselikker, wie had hem niet!
Lag standaard op tafel,tijdens het toetje..
En als je dan de fles mocht schrapen moest je goed opletten, als je hem te hard uit de fles trok, zat alles onder.
Tegenwoordig heb ik pakken, die rol ik op als een tube als ze bijna leeg zijn…
Bij ons in de keukenla ligt er eentje nutteloos weg te kwijnen. Tja of ik hem ooit zal gebruiken? Maar hier geldt ook, wie wat bewaart die heeft wat. Totdat je naar een bejaardenflat gaat of je laatste rustplaats. Dan gaat alles naar Piet want Piet koopt alles, ook flessenlikkers die dan van eigenaar veranderen. Als over duizenden jaren archeologen opgravingen doen en ze komen zo’n ding tegen, zouden ze dan weten waar hij voor gebruikt werd?
Ja ik heb een flessenlikker , gebruik hem niet zo vaak meer , maar hij is wel erg handig voor de laatste restjes uit een fles.
Voor de pakken vla en yoghurt gebruik ik hem ook wel eens.
Is gewoon zonde wat je allemaal weg gooit zit nog veel in zo’n pak.
O ja wat leuk, die ken ik nog wel. Flessenschraper heette het ding bij ons thuis.
@Joke: voor de appelmoes, goed idee!
Ja, de flessenlikker! Weet niet meer of we hem zo noemden maar het klinkt wel heel bekend
Wij hadden trouwens ook een ‘pannenlikker’ die noemden we in ieder geval zo, weet niet of dat echt zo heet. Zelfde principe alleen dan een platte spatelachtige bovenkant. Het handvat was trouwens oranje!
Laat ik nu net een paar weken geleden een nieuwe flessenlikker hebben gekocht, ze zijn er nog steeds en eerlijk gezegd vind ik ze best handig
Thuis hadden we vroeger al zo’n geval, bij mijn vriendinnetje thuis hadden ze een soort spiraalvormige houder waarin je de fles op zijn kop kon hangen zodat het laatste beetje eruit druppelde. Ik vond dat onhandig want het duurde mij te lang dat gedruppel
Wij hebben thuis ook zo´n ding in gebruik.. We noemen het de schraper. Het wordt door ons gebruikt om de laatste restjes pastasaus uit de potjes te schrapen en de laatste dressing uit de flesjes.
Ha a.Bogers, wij gebruiken voor het laatste beetje pastasaus gewoon een eetlepel want tsja, het laatste beetje eraf slurpen mag best wel en dat hoef je met een flessenlikker geeneens te proberen, lopen de druppels zo langs je kin op je kleding of op de grond of net nog op het aanrecht
Je kunt de flessenlikker ook gebruiken om het laatste restje uit een fles advocaat te halen; om maar even een connectie met een vorige log te maken.
Door René met zijn term likspaan, doemt zo af en toe het rijmpje van Klikspaan in mijn hoofd.
??: 
Dank je wel René van G
Gedicht: De stugge flessenlikker
Een wat ambitieuse
degenslikker
gebruikte ooit zijn
flessenlikker
(niet om er iets van
af te likken
maar om hem sierlijk
in te slikken)
Hij heeft zijn poging
moeten staken
Het ding bleef op de
terugweg haken
Haha Joep67, geweldig weer hoor!
Enneh….Joke61…..ik heb hier vreselijk zitten lachen, heerlijk is dat he?
Oh ja, de flessenlikker hebben wij ook gehad en ook de daarbij horende strijd om het onderste uit de fles te krijgen. Ik vond het nog een hele klus om schoon te blijven, want het laatste stukje plopte er gewoon uit, met als gevolg dat ik soms de vlaspetters in mijn gezicht had….Maar het was altijd wel de moeite van het proberen waard. Ook gebruik voor de laatste restjes advocaat..
.Ik heb er ook nog steeds eentje, eigenlijk twee…Een gebruik ik als onstopper van gootsteenputjes, scheelt een hoop vieze vingers 
@Karin: zo’n ‘pannenlikker’ gebruiken we tijdens het bakken, om alle deeg uit de kom te krijgen. Het schraap/likgedeelte is te groot en te stug voor flessen.
Wij hebben die schraapstok ook nog hoor. Volgens mij is die nog gewoon te koop.
Ik kan me niet herinneren dat we zo’n ding vroeger thuis hadden, maar ik heb hem nu wel…..; voor mij dus geen jeugdsentiment.
@Joep67:
Wij hadden wel een flesselikker thuis, zelf heb ik er geen. Ben waarschijnlijk te lui om ‘m te gebruiken. Waarschijnlijk? Uhm….ik weet het zeker!
Wij noemden deze de vla schrapper, en het werkte uitstekend, en als ik er 1 tegenkom zal ik hem zeker gaan gebruiken want er blijft in de pakken van tegenwoordig ook heel wat vla of yogurt achter
hebben wij ook en gebruiken hem nog.hoewel ik,net als Ellen,de pakken leeg vouw.
Bij ons noemden we het een flessentrekker.
Kun je nagaan hoe verbouwereerd ik was toen ik de andere betekenis van dit woord leerde.
Toen ik 20 jaar geleden mijn keukenuitzet kocht heb ik hem dan ook gewoon gekocht. En ik gebruik hem tot op de dag van vandaag.
Mijn herinneringen die me echt bijgebleven zijn de flessen yoghurt en pudding door de melkboer aan de deur gebracht. Deze hadden zon volgens mijn dun flexibel aluminium dekseltje dat om de hals van de fles gedrukt was. Heel voorzichtig werd dat met een tand van de vork dit dekseltje losgemaakt zodat dit heel voorzichtig, de fles ging niet geheel op, weer gebruikt kon worden.
Moeders zuinigheid
Wat een heerlijke herinnering
ehm…. btw schraper?
Is dit echt jeugdsentiment
ook hier ligt ie nog gewoon in de la en wordt ie iedere dag gebruikt om de vlapakken leeg te krabben. Ook wordt ie gebruikt om de ketchupfles en appelmoespotten leeg te halen. Dus voor mij nog lang geen jeugdsentiment
Vanmiddag was ik de spulletjes van mijn moeder aan het inpakken want ze gaat naar een verzorgingstehuis. Met het inpakken van de spullen uit de keukenla kwam ik hem weer tegen de oude vertrouwde flessentrekker (haha zoals ook wij hem noemden Gootje). Ik heb een foto met mijn mobieltje genomen en ga morgen proberen hem te plaatsen als hij goed genoeg is. Maar voor mij is het wel degelijk jeugdsentiment, die ronde vorm zit er toch niet voor niks aan? dat was voor de flessen en niet voor vlapakken, die rol je gewoon op als een tube tandpasta geen trekker
voor nodig!
Als rechtgeaard jaren 60-70 gezin was ie natuurlijk in het huis van jong Roefeltje aanwezig. Alleen noemden wij hem flessenschraper.
Flessenschraper, flessentrekker, schraapstok, flessenlikker, leuk, al die verschillende benamingen.
Maar er gaat niets boven onze eigen oude vertrouwde “yoghurtpor”, die dus ook vlapor had kunnen heten, maar dat bekte zeker niet lekker genoeg.
Die naam yoghurtpor: alleen al daarom is het, voor mij in ieder geval, puur jeugdsentiment…
Of topic: de spullen van je jeugd door je handen laten gaan, @sentiment, de weemoed en het sentiment nemen vast bezit van je….
Ja, wij hadden inderdaad zo’n ding waar je een fles op zijn kop in kunt hangen. Leuk om daar nog eens aan herinnerd te worden!
De snelle handmatige flessenlikker van de foto is ook voor mij geen sentiment, maar iets wat ik nog heel vaak zelf gebruik.
flessen likker ik heb er twee al jaren ,maar ik gebruik ze tegen woordig niet veel meer.
alles zit tegenwoordig in een pak.
en die zijn nog makkenlijker leeg te maken,ik duuwde zijkanten aan de onderkant ineen en maak een vouw naar boven.
dan te onderkant terug vouwen ,onderste boven houden boven een schaaltje en dan de inhoud er uit drukken,werkt altijd .
heb je nog een vol schaaltje vla of yoghurd.
en het platte pak neemt bijna geen ruimte meer in ,in je vuilnis bak. groeten yvonne
Ja, pakken behandel ik net zo als Yvonne. Inderdaad erg handig en het is waar: je hebt daar geen flessenlikker voor nodig. Maar: veel sauzen etc. zitten nog wel in potjes: ik gebruik de flessenlikker nog zowat elke week voor potjes appelmoes, jam, mayonaise en chocopasta.
Ik kom uit de jaren ‘80, en mijn moeder heeft de lebberaar of schraper, zoals wij hem noemden, trouw meegenomen van haar studentenkamertje. Wij gebruikten hem om de vla PAKKEN mee leeg te schrapen.
Groetjes, Hanna (overigens, wij hadden een bredere versie dan die op de foto!)
Op een gegeven moment kwamen we er achter dat de meeste mensen hem anders noemden, dus na een grappige discussie hebben we hem maar Frits genoemd
Ik heb de oorlog niet meegemaakt en heb 30 jaar geleden regelmatig de laatste resten uit de fles van de melkboer via zo’n instrument van de firma Curver op mijn bord doen belanden. Als ik vandaag de dag een flesje Remia BBQ saus weg gooi heb ik steeds weer heimwee naar de Flessenlikker van Lia.
Daarvan raak ik zonder teamwork tussen de huisarts en de psieg waarschijnlijk niet meer verlost.
Bij ons thuis werd de flessenlikker een wapper genoemd. Dat ding wapperde zo leuk heen en weer…
ik ben inmiddels 50 jaar nu , maar ook wij hadden vroeger thuis zo n flessenlikker.
die werd niet alleen gebruikt voor alle laatste restjes weg te schrappen hoor !
weten jullie wel hoe zeer het kan zijn als je er n knal mee op je achterwerk krijg ??
ik weet dat dus wel , dank zij mijn vader,hij hield de likker vast zodat hij met t lange deel goed kon meppen!
toen ik op mn eigen ging wonene heb ik natuurlijk ook zo n ding gekocht , heb er uiteraard NOOIT mn kids mee geslagen!!
een paar jaar geleden ging ik op bezoek bij mijn familie in australie, inmiddels allemaal ouwe tantetjes geworden natuurlijk.
op mijn vraag of ze misschien n wens hadden van iets uit nederland wat wij als kado mee konden nemen voor hun kreeg ik als antwoord ……….
”aub n nieuwe flessenlikker !! die we nu hebben is al jaren oud en ziet er niet meer uit !”
toen ik dus naar mijn familie in australie ging heb ik 20 flessenlikkers gekocht om weg te geven, want òòk de kids van mn tantes wilden zo n ”handy thing” hebben uit holland.
hihi . we werden dus wèl door de douane in brisbane uit de rij gehaald , ze hadden rare ijzeren dingen in mijn koffer gezien op de XRAY …
maar nu is mijn familie in australie weer herenigd met de nederlandse ouderwetse flessenlikker !!
ik had er nog een, tot 2 weken geleden.
Heb hem in de vuilnisbak gegooid, omdat ie er een beetje aftands uit begon te zien, en ik hem nooit meer gebruikte. En met m’n vla-uitdruip-rekje heb ik pas geleden via marktplaats iemand blij gemaakt.
Wat een leuk onderwerp! Bij ons thuis werd dat ding parapluutje genoemd wat ik nooit goed begrepen heb natuurlijk want ik vond het een beetje onvolledig als parapluutje
Ik heb er toen ik op mezelf ging wel een gekocht en inmiddels doet ie al 20 jaar dienst. Ook hier noemen we m parapluutje en in het begin keken de kinderen ook wel raar maar hebben het voor kennisgeving aangenomen….blijkbaar
Gister nog gebruikt voor een fles chocolade vla
Tegenwoordig is de vlakke kant handiger
ja hoor ik word volgend jaar 30 dus ben nog niet zo gek oud maar wij hadden er thuis een en nu in mijn eigen huis heb ik er dus ook een en gebruik hem ook nog wel af en toe niet zo vaak als vroeger thuis!!!!
hahaha, ja da’s een leuke, de papzweep.
Mijn moeder werd bloedlink als je die likker steeds in en uit een vlafles trok, want dan ging dat rubberen halve schijfje aan een stokje zo lekker spetteren.
Ja zo’n “flessenlikker” zoals dat bij ons genoemd wordt hadden wij vroeger thuis en ik gebruik hem ook nog steeds.
Wij kopen regelmatig nog yoghurt in flessen en dan ben ik blij dat ik in het bezit ben van zo’n stukje jeugdsentiment.
Uit
”The Xenophobe’s Guide to the Dutch”
Going Dutch
This is the nation that once sold scrapers for getting the last remnants of the film of buttermilk from the inside of the bottle. The Dutch ‘think with their pockets’. Parsimony is not an embarrassment, but a virtue.
De aloude flessentrekker…inderdaad jeugdsentiment.
Toen ik ze zag liggen bij Xenos kon ik de verleiding eigenlijk niet weerstaan en heb er eentje aan geschaft …puur uit sentimentele overweging. Voor de vla en yoghurt flessen een uitkomst, maar met die pakken van nu kan je beter vouwen.
Geweldig, wij hadden tot niet zo heel lang geleden ook nog zo’n ding in gebruik. Ons dochtertje noemde het de “toetjesschoffel”.
Dat verzin je niet hoor!
De flessenlikker. Ja ook wij hadden die. We waren met zeven kinderen, dus er ging wel een fles in 1 keer doorheen. Wie het eerst zijn bord leeg had mocht ook het laatste restje uit de fles met vanillevla schrapen (en aflikken natuurlijk!). Ik zag het ding eens terug bij het tv-programma “Toen was geluk heel gewoon”. Alleen al voor die huishoudelijk gebruiksartikelen, die nostalgie, was dat programma altijd leuk om naar te kijken.
Wij hadden hem heel lang niet meer, maar sinds vorige week toch maar weer gekocht, tsja, we zitten in een slechte economie dus extra uitschrapen he????
Grapje hoor!!!!
@judith63: niks mee als ‘t ook voor de zuinigheid is. Als je ziet hoe bij mij thuis de kids de ketchupfles,appelmoespot (en niet te vergeten de boterkuipjes en broodbeleg potten) leegschrapen => doen ze dus niet, ondanks dat er een schraper/likker in de la ligt.
@Joke61: Haha, ik herken het helemaal weer Joke61, vooral de boterkuipjes gooien ze nog weg terwijl je er nog een lepel uit kan halen bijvoorbeeld!!!
Zijn ze nou zo lui tegenwoordig die jongelui of zijn wij te zorgzaam ofzo 
Nou, wij hadden ook zo’n flessenlikker. Alleen, wij noemden hem de wolkenkrabber. Dat is een gevleugelde kreet in onze familie. Inmiddels zijn er vele neven, nichten en kleinkinderen bijgekomen. Maar allemaal pakken ze met het gewoonste gezicht van de wereld de wolkenkrabber tevoorschijn als iemand erom vraagt. Ja, leuk hè, die familiegebruiken.