De zesde klas
Op donderdag 14 augustus 2008 geschreven door Bart 66
Er zijn al verschillende onderwerpen die een beetje met de zesde klas te maken hebben geschreven, zoals “afscheid van de zesde klas“, “Musical van de zesde klas” en “Schoolkamp“.
Door o.a. al deze dingen heb ik erg goede herinneringen aan de zesde klas. Toen we in de lagere klassen zaten keken we op tegen al die “grote” kinderen toen we in de eerste klas zaten en waren we bijna bang voor ze.
Toen we zelf in de zesde klas zaten voelde we ons heel wat, we waren eindelijk de oudsten van de school, we dachten dat we alles wisten. We hadden plein wacht waar we alles door de vingers zagen want je wilde geen verrader zijn. Je kwam ook bij de hoofdmeester in de klas en dat was toch wel een beetje spannend want hij was toch de baas van de school.
Wij hadden ook vaak klassenavond wat meestal in combinatie ging met een verjaardag van een van de kinderen. De zesde klas is mijn leukste schooljaar geweest van al mijn schooljaren. Toen we naar de middelbare school gingen kwamen we weer in de eerste klas en waren we weer de “kleintjes”, en ik miste de meisjes toen ik naar de technische school ging en in een klas met alleen jongens kwam.
We hebben een paar keer een reünie gehad, de laatste was in 2002, dat was erg leuk. Kort nadat ik uit de zesde klas was in 1979 was er ook een T.V. serie die “de zesde klas” heette daar mocht ik graag naar kijken door de goede herinneringen aan de zesde klas.
Weten jullie nog hoe het voelde om naar de zesde klas te gaan?
29 reacties op “De zesde klas”
Laat een reactie achter
...
Dat gebeurde in augustus 1969 in mijn geval, maar doordat we op een kleine eenmansschool zaten waren we in de 5e klas al de ‘oudsten’ (zie mijn eerder log over dat onderwerp). Wel kregen we in de 6e klas de ‘toetsen’ om te bepalen welk onderwijs we na de lagere school zouden volgen. Een soort Olympisch testen dus, zonder medailles overigens…
Van mijn 6e klas (1970) kan ik me nog herinneren dat er twee van waren. Een soort van 6a en 6b. De officiële uitleg destijds was dat in 6a de “bollebozen” zaten met het beste toekomstperspectief, maar later bleek dat het enkel de zoontjes (het was indertijd nog een keurige katholieke jongensschool) waren van de buurtarts, prof, advocaat etc. die die eer ten beurt vielen. Als zoon van een eerlijke fabrieksarbeider werd ik in 6b geplaatst. Overigens nooit geen problemen mee gehad. Die “balletjes” in 6a zaten toch maar mooi iedere vrijdagmiddag tot ruim een uur na schooltijd te “genieten” van het vioolspel (uiteraard in het kader van het culturele gedachtegoed) van de schooldirecteur - terwijl wij schielijk de benen konden nemen.
Wat ik wel altijd jammer gevonden heb is dat, toen ik in de 6e zat, er schoorvoetend een begin gemaakt werd om ook meisjes toe te laten tot de school. Die plezierige contacten heb ik pas vanaf mijn middelbare schooltijd uit kunnen breiden.
Toen ik in de 3e klas van de lagere school zat, zat de moeder van jullie judoka Henk Grol in de 6e op onze school in Wildervanksterdallen! Sterker nog, wij woonden naast haar. Klein wereldje, he…
MMMMMM,tsja, de zesde klas was ook mijn mooiste jaar, je voelde je inderdaad groot!
In de vijfde klas zat ik nog op een andere school, maar ik kreeg een lagere school dichterbij huis en daar ging de hoofdonderwijzer ook naartoe, ik ging dus mee met nog een paar kinderen uit mijn klas toen.
In de zesde klas zaten wij nog in een noodgebouw voordat de nieuwe school ernaast een jaar later pas af zou zijn, maar dat noodgebouw, daar heb ik zulke fijne herinneringen aan!!! Het was bijna de warme zomer van 1976, we werden heel vaak natgespoten met een brandweerslang omdat het binnen niet te harden was en we dus veel buiten waren en we elkaar insmeerden met zonnebrand
Toen het nieuwe gebouw ernaast officeel geopend werd mochten wij ‘oud zesdeklassers’ de opening verrichten, maar ook met verdriet omdat wij dit gebouw verder nooit mee hebben mogen maken
Ik zat in een klas die een combinatie was van 5e en 6e klas. Daarin zaten leerlingen die om diverse redenen wat extra begeleiding kregen.
@Henny Jane, wij zijn van hetzelfde bouwjaar, misschien weet jij het nog: was 1970 inderdaad het eerste jaar waarin de CITO-toets werd afgenomen? Zoiets meen ik me te herinneren.
Eigenlijk was de zesde klas in mijn herinnering net als de andere klassen.
Er waren twee grote verschillen: de CITO-toets dus, en de meester van de zesde klas was tevens het Hoofd der School, hetgeen betekende dat hij wel eens door de school zwierf voor leidinggevende en organisatorische taken.
De klas werd dan geacht de verantwoordelijkheid te hebben rustig door te werken.
Dat lukte niet altijd natuurlijk, alhoewel: deze meester was van het oor omdraaien en kon verbaal ook behoorlijk uit de voeten, dus je was wel op je hoede…
De zesde klas, oh wat zag ik daar tegenop, bij de hoofdmeester met de losse handjes, en zijn bulderstem.
Hij noemde me ook stevast ellendeling of ellen-deling,vond hij leuk, ik dus niet!
In de zesde klas mochten we wel om de beurt koffie en thee uitdelen aan de andere juffen en meesters,heerlijk even bij de meester.
Wanneer de eeste citotoets was Lia? ik heb geen idee.
Ineens bedenk ik me,als meester W de klas uit was, dacht iedereen hehe hij is even weg, en dan keek je naar het raampje in de deur en dan stond hij te loeren of je wel doorwerkte.
Nee ik heb geen leuk laatste jaar gehad daar.
(Lia en ik zaten op de zelfde lagere school)
Doordat ik de 6e klas op twee verschillende scholen meemaakte omdat ik in een kindertehuis zat, heb ik dat ‘6e klas gevoel’ niet zo. Geen musical en geen afscheidsfeest. Tenslotte was ik pas later in die tweede 6e klas gekomen en deelde dus geen ‘geschiedenis’ zoals mijn klasgenootjes wel deden met elkaar. Ik had er ook niet zoveel mee.
Door omstandigheden was mijn lagere schoolcarrière niet zo een succes, maar de middelbare school in zekere zin wel, dat vond ik een leuke tijd, met veel lol, feesten en vooral leuke jongens en meiden.
@Lia, volgens mij was er voor onze ‘lichting’ aan ook al die toets (was het woord CITO intussen totaal vergeten), want ik weet nog dat toen ik aan het eind van de 4e klas was (mid-1968), de toenmalige 6e klas getest werd en een van de meisjes haar resultaten met ons besprak. Nou kan dat ook een soort ‘test’ test zijn geweest, een voorloper dus. Heb nog even gegoogled, maar kon het antwoord niet vinden…
De zesde klas, net zo erg als de eerste tot de vijfde!
Maar ik denk wel dat de zesde mede door HET HOOFD DER SCHOOL zoals hij zichzelf noemde, de ergste was van alle jaren. Wat een terin******* vent was dat.
Zoals Alex schrijft een duidelijke splitsing in de klas tussen adel/arbeider en ook daaraan werd je daaglijks herinnerd.
De kinderen van betreffende Adel/arts voelde zich ook meer…. (nog steeds trouwens)
Lees op de diverse adelsites……..”we waren toch anders dan de mensen in rijtjeshuizen”
dat een mens zoals ik zich nog druk kan maken erover….. nu kan ik er wel om lachen, vooral als ik de zielige vent door het dorp zie lopen…als ik in nederland ben….
En een kamp, nee, die fantasie had de man niet, we kregen wel een afscheidskado een “bijbel” van die G R I E Z E L Sipke van der Land.
brrrr….
een heel goede les voor mij geweest om nu extra alert te zijn dat mijn dochters zulke praktijken niet hoeven mee te maken.
groet marjo
@ellen, je beschrijft ‘m goed.
Dat soort “grappige” dingen zei hij inderdaad, en hij kon ook goed kinderen tegen elkaar uitspelen.
‘n Mispunt was het, en geen kindervriend.
Eigenlijk besef je dat later pas. Toen vond iedereen het gewoon, ook ouders. Het gezag van de meester, daar werd niet aan getornd, of hij moest het wel heel bont maken
Hij beloofde ons ook aan het eind van het schooljaar een ijsje als we hielpen alle schoolboeken te kaften.
Het ijsje moet ik nog krijgen….
Mijn medeleerlingen uit de zesde klas heb ik kort geleden nog gezien, we hadden een reünie. Zelf heb ik altijd een hekel aan school gehad, ik heb pas in de laatste twee klassen van het lyceum wat plezier erin gehad. De lagere school vond ik een vreselijk instituut je had geen enkele vrijheid. De leerkrachten mochten nog slaan en ik heb ook wel wat klappen gekregen moet ik zeggen.
Ook bij onze school was er een deling in de zesde klas, de leerlingen die naar het lyceum gingen en de leerlingen die dat niet deden. Er was zelfs een zevende klasse , daar gingen kinderen heen om hun extra jaar leerplicht uit te dienen voordat ze mochten gaan werken.
Nee er was geen sprake van een musical of een afscheidsfeest dus ik heb daar ook geen leuke herinneringen aan. Het was armen over elkaar en mond houden, luisteren. . . je mocht alleen je mond opendoen voor een vraag, en om te zingen.
Als je naar het toilet wilde moest je je vinger opsteken één vinger voor een plas en twee vingers voor een ‘grote boodschap’ Ook dan je mond houden anders keek de meester of juf gewoon de andere kant op en mocht je voorlopig niet gaan.
De 6e klas. Dat was in 1948. Ook wij hadden een 6a en 6b klas. In 6a zaten de jongens die meer leervermogen hadden (volgens mij was die selectie al in de 5e klas gemaakt). We moesten wel een dag eerder na de vakantie naar school om de boeken te kaften met dat bruin-rode kaftpapier. Er werd scherp op toegezien of je de diverse vouwen wel netjes maakte. Ook kregen we bezoek van diverse paters en hoofden van andere scholen die eens kwamen kijken of er wellicht leerlingen voor het gymnasium of HBS onder ons schuilden en een wervend praatje hielden.
Ook kregen we toen na schooltijd 2x in de week franse les. Aan het einde van het schooljaar werden we naar de gekozen school gestuurd (hetgeen uiteraard door de leerkracht en je ouders werd bepaald) om daar een toelatingsexamen af te leggen. De zenuwen had ik!! Nee, er was geen afscheidsfeest noch een musical, hoogstens werd er de laatste schooldagen veel voorgelezen.
De zesde klas was een belangrijk jaar, je sloot een periode van 6 jaar, die je had doorgemaakt met je klasgenoten, af en ging heelonwennig naar een nieuwe school waar alles anders was.
Wij hadden ook een musical én een week weg (naar Vledder). Het hele jaar ademde een opwindende sfeer uit.
Als ik zo lees had niet iedereen het geluk om een fijne leraar te hebben, wij hadden ook ‘Het-hoofd-der-school’ als leraar in de 6e klas, Dhr Franken, een heel aardige bewogen man. Altijd middels kerstkaartjes contact gehouden met hem. Ben ook op zijn begrafenis geweest 3 jaar terug, als laatste afsluiting van een mooie tijd op die lagere school.
De zesde klas, daar kwam ik in 1972 in terecht en onze meester was tevens het hoofd van de school; de heer Meulenbroek; een uiterst aardige man. Hij behandelde iedereen gelijk en ik heb dat jaar als afsluiting van mijn lagere schooltijd beschouwd als een met de prettigste herinneringen. Meneer Meulenbroek was iemand met veel mensenkennis die zijn pupillen haarfijn aanvoelde. Zo voelde hij ook dat ik soms wat extra aandacht nodig had en die gaf hij me ook, maar niet op een manier dat ik me een buitenbeentje voelde; hij was erg op mij gesteld; hij was voor mij zowat een vriendelijke vader (of opa). Jammer dat hij tijdens dat jaar te kampen had met gezondheidsproblemen en dat hij daardoor vaak afwezig was; hij was toen al over de 60 en zat dicht tegen zijn pensioen aan. In geval van zijn afwezigheid viel de moeder van een van mijn klasgenootjes in en zij kon ook prima lesgeven al gaf ik de voorkeur aan de heer Meulenbroek. Van hem kregen we ook sexuele voorlichting op een prettige manier zoals alleen hij dat kon doen. Jaren later ben ik met Elise eens bij hem thuis geweest, we waren toen net getrouwd en hij was al over de 80 maar wist nog precies wie ik was. In 1994 is hij overleden. Ik koester hele prettige herinneringen aan hem.
Bij mij was ook de 6e klas (5 eigenlijk ook) het leukste jaar. Gelukkig hadden wij niet de hoofdleraar maar één van de tofste in die tijd op school. Ik heb er al veel over geschreven op dit log. Zou wel eeuwig in die periode (klas 5-6 van ‘79) willen blijven, zucht.
Perfect onderwerp : iedereen heeft er wat mee.
Ik zelfs dubbelop.
Ik heb, net als iedereen in de zesde klas gezeten en ben jaren onderwijzer geweest van een zesde klas ( nu groep 8 ).
Ik zat bij het “hoofd der school” meester Zwart in de klas. Was een leuk jaar want hij was er praktisch nooit. We hebben veel leuke dingen gedaan en ik kan me niet herinneren veel geleerd te hebben.
Tot en met afgelopen juni heb ik jaren groep 8 gehad. Een bijzonder jaar. De kinderen voelen zich nog steeds “de grootsten”. Je gaat met ze op kamp, een afscheidsmusical voorbereiden en ze verwijzen naar het V.O.
Leuk maar zeer arbeidsintensief werk. Oud leerlingen komen vaak bij hun oude “mees” buurten en rapporten laten zien. Je ziet ze zoeken naar de juiste aanspreekmanier : “Mees” of “Meneer” of mag ik al “Bertus’ zeggen. De meesten blijven nog jaren “Mees” zeggen. Ook al zijn ze een kop groter ( ik ben niet zo lang .. )
Nu heb ik groep 6 voor de verandering en da’s wennen : een flink eind terug in de tijd. Afgelopen maandag begonnen ( regio noord was vroeg dit jaar ) en ik weet nu al dat mijn 26ste jaar ook weer leuk gaat worden. Leuke groep !!! Leuk beroep …. ik zou nooit iets anders willen zijn ….
Heej Bertus, kan het mij allemaal goed voorstellen hoor, je blijft zelf ook lekker een klein beetje kind als je meester bent
Is heerlijk toch? Mijn oudste gaat nu naar de Ipabo en heeft er reuze zin in en is ervoor in de wieg gesmeten dat weet ik al zolang zij leeft! Het mooiste wat ik in mijn leven meegemaakt heb is dat ik op de middelbare school een meneer dus ook meester noemde en het schaamrood op mijn kaken sloeg 
ops: 
ops: 
ops:
Ja de zesde klas…wij mochten in de 6e de schoolbel luiden bij begin- en eindtijd en de pauzes. Ik kwam ook in de klas bij het hoofd van de school Zuster Aloysia maar halverwege (ik weet niet eens meer waarom) kregen we een meester die het schooljaar met ons afmaakte. Toen ik van de lagere school afging werd het een gemengde school. Ik kom op hyves ook steeds meer klasgenootjes van de lagere school tegen die ik al zo’n 33 jaar niet meer heb gezien en we proberen nu een reünie te plannen.
In de zesde klas kreeg je al een beetje het gevoel dat je aan je toekomst aan het werken was. De vervolgstudie moest bepaald worden.
Ook bij ons was er een 6a klas voor studiebollen en een 6b voor de kinderen met minder potentie. Ik zat in klas 6a, bij meneer De Groot. Een deftig, gezet mannetje, dat elke dag met de trein op en neer naar Dordrecht reisde. Zijn standaard grap, als de Romeinse cijfers werden behandeld, was: Wat is DMC. Iedereen moest ondanks hard gezwoeg, het antwoord schuldig blijven. Het was de Dordse Melk Centrale. Zo rond Sinterklaas kwam hij bij ons thuis om mede te delen dat ik, ondanks m’n geschiktheid voor een eventuele verdere studie, naar 6b overgeplaatst zou worden wegens m’n gedrag. Door m’n kattekwaad in de klas stoorde ik in ernstige mate het onderwijs. Daar zou ik bij de hoofdonderwijzer, de heer Verhoeven in de klas komen. Deze man, de vader van regisseur Paul Verhoeven, was een fervent sigaren liefhebber, alleen hij kauwde ze meer dan dat hij ze rookte. Z’n tanden waren dan ook navenant verkleurd. Als je de pech had, dat hij je bestraffend moest toespreken, zat je onder de bruine spetters, want de man praatte nogal vochtig. Dit is mij gelukkig bespaard gebleven. Om de één of andere reden werd hij vervangen door de heer Candel. Dit was een ideale onderwijzer, rustig, zacht en met een ongelofelijk talent om boeiende verhalen te vertellen. Tegelijkertijd had hij de klas volledig onder controle, je haalde het gewoon niet in je hoofd om zelfs maar aan kattenkwaad te denken.
Halverwege de 6e klas kwam het moment, waarop werd bepaald wat je na de lagere school ging doen. Ik ging naar een gemeentelijk studie- en beroepskeuze instituut. Daar werd technisch inzicht vastgesteld, maar door m’n “verleden” op de lagere school werd ernstig getwijfeld, of ik de LTS wel met goed gevolg zou kunnen afronden.
Dat lukte (instrumentmaken), ook de UTS (vliegtuigbouw) en zelfs de HTS (werktuigbouw) lukte uiteindelijk.
Maar in de 6e klas werd toch in feite je toekomst voor een groot deel bepaald. Ook al voelde je het dramatische element niet zo, je voelde wel het belang ervan.
In de zesde klas in Amsterdam mochten wij klaar-over zijn. je kreeg dan een jas mee en zo een bord met een spiegelei dat je omhoog moest houden om het verkeer te stoppen zodat de kinderen veilig konden oversteken.
Was nog een heel aparte cultuur dat klaar-overgedoe.
@Sentiment, jaaaaaaaa de schoolbel luiden maar ook de koffie rondbrengen naar de leraren, de kerstboom in de centrale hal kopen, de huisdieren verzorgen etc.
En Rick67, de planten meenemen tijdens de vakanties niet te vergeten om te verzorgen, meestal waren dat ook planten die al vetplanten waren en geen water bijna hoefden te hebben
@juditch63, helemaal gelijk, in beide opzichten. Planten meenemen die zo in de woestijn konden overleven hahaha
Ik ging met het gele gifkoffertje van Deetman over van de 5e klas naar groep 8. En natuurlijk was dat hartstikke geweldig. Beetje zenuwachtig voor de CITO en alles wat je te wachten stond, maar ik had er ook echt de hele zomer naar uitgekeken. Eindelijk dan, je laatste jaar!
We mochten niet veel meer dan andere leerlingen, maar het gevoel van ‘de oudsten’ te zijn was wel erg sterk aanwezig. Het jaar ging zo snel! En dan de afscheidsavond, waarbij we allemaal zo enorm moesten huilen dat mijn ouders dachten dat er gevochten was.
Een jaar om nooit te vergeten!
Ik ben leraar op een basisschool en ieder jaar maak ik het afscheid van groep 8 mee. Ieder jaar opnieuw komen de flashbacks van mijn eigen lagere schooltijd tijdens de afscheidsmusical.
Ik ben altijd blij dat ik achter in de zaal zit… Natte ogen tijdens de uitreiking van de laatste rapporten zijn geen uitzondering bij mij.
Hallo Henk, natte ogen mogen best hoor, ik zit niet in het onderwijs maar ben moeder van twee meiden die allebei allang niet meer op de basisschool zitten, ik heb genoten van hun musicals en denk maar niet dat ik ook zonder tranen daar zat, ook ik zat toen telkens te denken hoe moeilijk ik zelf het vond om afscheid te nemen van mijn eigen zesde klas in 1976!
Getsiederrie, ik zit nu weer met tranen in mijn ogen
de zesde klas bracht ik door op de hilvoordenschool in rijswijk. de (openbare) school zat in een noodgebouw dat werd gedeeld met de katholieke titus brandsmaschool. over het schoolplein loep een dikke streep. de zesde klas van 1977 was de laatste. school werd hierna opgeheven om plaats te maken voor de brandsmaschool… die kregen een stenen gebouw op dezelfde plaats
dat laatste jaar heb ik in de leukste klas van al mijn schooljaren doorgebracht… we kenden elkaar al jaren en wisten dat het hierna afgelopen was… we werden middelbaren… we gingen naar de hogere school…
een paar jaar geleden heeft die klas een reunie gehouden.. kwamen er rond de 20 opdagen… sommigen onherkenbaar veranderd… anderen een volwassen uitgave van het kind dat ze ooit waren
ik werd door niemand herkend
@Frank Faber; echt een heel mooi verhaal Frank
@allen; ook voor mij was die zesde klas de mooiste klas uit mijn educatieve verleden. De “meester” was het hoofd van de school (noemen we tegenwoordig directeur die minder moet verdienen dan JPB). Je was als plus minus twaalf-jarige de rest van de school “ontgroeid”. Dat leverde (al dan niet terecht) nieuwe privileges op. Daarna kwam de mooiste vakantie van mijn leven. Rond 1 september werd ik gedegradeerd tot brugsmurf en kon ik dus van vooraan beginnen. Dat was lastig, maar als ik eraan terugdenk was dat waarschijnlijk de “best time of my life” omdat ik in die tijd echt mijn positie in de gemeenschap heb moeten verwerven.