Spa Citron
Op woensdag 20 augustus 2008 geschreven door 1980
Spa Citron, doet me denken aan vroeger. Was de limonade die ik bij m`n oma en opa dronk. Op van die warme zomerdagen. Jarenlang niet meer gedronken.
Zag het gisteren in de supermarkt staan. Tussen Cola, Fanta, Sprite en andere limonades. Allemaal exotische namen en schreeuwerige kleuren. Allemaal verbeterde formules en nieuw recept.
Ik was Spa Citron jarenlang uit het oog verloren. Ze beloofden me geen fun, plezier en prijzen. Het zat niet meer in mijn systeem. Tot gisteren.
Ineens kreeg ik ontzettende veel zin om het nog eens te proeven. Die smaak van vroeger. Heerlijk! Goeie dingen veranderen niet.
Wat denken jullie? Had ik een emotionele, sentimentele bui en gingen mijn emoties met me aan de haal? (m.a.w. Begin ik dan nu toch echt ‘oud en volwassen’ te worden…;)) Of roept Spa Citron ook bij jullie jeugdherinneringen op. Mijn zomergevoel is in ieder geval weer helemaal terug.
Hoe zit het bij jullie?
40 reacties op “Spa Citron”
Laat een reactie achter
Spa Lemon zou het in het engels heten en nu er zoveel mineraalwaterdrankjes voorhanden zijn, met of zonder bijsmaakje, is Spa Citron vast niet meer zo uniek. Van al die ‘nevendrankjes’ (dus niet de vaste prik jus of appelsap) vond ik altijd Rivella heerlijk. Een bijprodukt.
Dus geen JS voor mij wat betreft Spa Citron…
Ook hier geen jeugdsentiment voor mij. Daarvoor is het nog te recent. Valt voor mij in de categorie ‘Ben Bits’ kauwgum en ‘Teelak’ tandpasta.
Wij hadden in ongeveer 1980 in de zomer wel eens een krat van dat spul in huis.Ik vond het lekker als ik me niet vergis,smaakte het het zelfde als 7up.Maar de fles zag er anders uit als op het plaatje.
Ha ja, Spa Citroen inderdaad heerlijk bij warm weer enneh…kennen jullie Shandy ook nog?
Ik zelf lust geen bier maar Shandy is altijd nog steeds heerlijk tijdens warme zomerdagen en maar 1% alcohol….ach, eigenlijk nog steeds wanneer ik er zin in heb koop ik het gewoon tussendoor en vooral mijn broer was er ook altijd gek op dus had ik het altijd in huis!
Tegenwoordig zie je door de bomen het bos niet meer, zoveel frisdrank……..
Wat mij aan vroeger doet denken is Exota. Deze priklimonade was er in citroen en een rode variant. Wanneer er een schoolreisje was kreeg ik de citroenlimonade mee, plus kadetjes met rookvlees. En nog elke keer als ik die twee dingen zie of ruik, moet ik weer aan de schoolreisjes denken. In die tijd (1952-1956) werd er trouwens meestal ranja gedronken. En snoep mee op schoolreis was er niet bij, om over geld voor ijsjes maar te zwijgen. Niet omdat het niet mocht van thuis, maar de schoolleiding vond het niet goed. Toen ik later als moeder wel meeging met de schoolreisjes van mijn kinderen, verbaasde ik me erover wat kinderen aan geld en snoep meekregen, ook al werd er van tevoren gevraagd dat niet te doen.
Gewone aanmaak-limonade, exota, en een poeder waar je water bij moest doen, dan had je een liter sinaasappelsap.Ik heb geen idee meer hoe het spul heet..Wie weet wat ik bedoel??
Op schoolreis kreeg je zo’n driehoekje met sunkist mee.
Nee spa citron is niets uit mijn jonge jaren,oei wat klinkt dat oud!!
ik kreeg vorig jaar van mijn puber een flesje 4711, af en toe trek ik net als een junk mijn neus erdoor en ruik mijn oma (zij poetste haar bril altijd met 4711…..
Spa-Citron is niet iets uit mijn jeugd. Ik heb in mijn tienertijd veel champagnepils-frisdrank gedronken. Officieel heette dat ‘Limonade gazeuse met champagnepils- smaak’. Het was trouwens ook nog te koop in twee andere smaken: framboos en citroen. Ik dronk altijd de champagnepils- en framboossmaak variant. Ik heb geen idee of het nu nog verkocht wordt. Tegenwoordig drink ik cola-light met lemonsmaak of ijsthee met perziksmaak. Dat laatste is echt lekker fris.
Reklame op de radio (?TV) zeventiger jaren:
‘Herschiiii….’
‘Be be be be bee bee bee bee bee beebbie’
‘Herschiiii….’
‘Herschiiiiiiiiiiiiii….iiii’
Dit is niet echt (jeugd)sentiment vind ik. Wij dronken vroeger thuis bijna nooit priklimonade, heel af en toe mochten we ‘prik’, dat was dan standaard sinas. Spa Groen heb ik nooit zo lekker gevonden, ik had liever 7-up of Sprite (want het mag dan allemaal hetzelfde spul zijn, er zit wel verschil in de smaak).
Ah! Uit de tijd dat M&M’s nog treets en Bonitos heette!
7-up was er voor Spa Citron, en dat kreeg ik dus thuis, géén cola(!)
Bestaat 7-up eigenlijk nog?
@ Henny Jane Je hebt/had hier Spa Citron én Spa Lemon, de laatste is geel, terwijl Spa Citron gewoon ‘doorzichtig’ is
Wel een beetje sentiment voor mij. Inderdaad uit de jaren ‘80. In die tijd kocht mijn moeder voor mij als ik langskwam een fles Spa Groen. Ja wij noemden Spa Citroen Spa Groen.
Bestond Spa Rood of Blauw in die tijd al?
Voor mij ook een beetje jeugdsentiment, als kind kregen we in het weekend een glaasje spa citron of herschi sinas, cola was not done inderdaad.
@joke: ik denk dat Spa rood en blauw pas in de jaren 90 op de markt zijn gekomen, ook de lemon en andere smaken vermoed ik.
Spa citron was er gewoon als eerste bij
Ik drink als ik echt dorst heb het liefst spa rood. Spa citron en 7up is voor mij een pot (flesje) nat en veel te zoet; niet echt dorstlessend dus. Niet dat ik niet van zoete drankjes houd; ik noemde in de log van advokaatje met slagroom al Pina Colada en Ponche Cuba, maar dat soort drankjes drink je niet om je dorst te lessen. Helemaal consequent ben ik ook niet in het drinken van suikervrije dorstlessers; heel soms drink ik ook wel eens een cola. Thee drink ik nooit eigenlijk, wel koffie zwart zonder suiker en dan het liefst erg sterk. Tegenwoordig drink ik veel maltbier wat volgens Vincent geen echt bier is en misschien heeft hij wel gelijk.
@Sentiment, ik dacht dat Spa rood al in de jaren ‘80 bestond, op de voet gevolgd door Spa Blauw. Dat laatste vind ik je reinste flauwekul, dan kan je net zo goed kraanwater drinken en het Nederlandse kraanwater is volgens mij kwalitatief gezien het beste van Europa.
Naast Spa Rood, Spa Blauw en Spa Groen hebben we ook nog Spa Geel. Deze dient getapt te worden met twee vingers schuim.
Gelukkig is het maniakale mineraalwater drinken aan mij voorbij gegaan. Ik zet gewoon een fles kraanwater in de koelkast.
Ja, die champagnepils herinner ik me ook nog. Er zat net zo’n dop op als op de beugelflesjes van Grolsch. Je moest er ontzettend van boeren!
Op zaterdagavond kregen we een heel flesje Hero Kersen. Dat was feest. Later was er voor mijn kinderen ook nog een tijdje de frisdrank Snor, waarvan je inderdaad eventjes een witte snor kreeg. Het was meen ik al weer snel uit de handel.
@Frank Faber: Spa reine, je reinste flauwekul…
Spa Citron, was dat niet ook met zo’n enorme schroefdop, net als de Raakflessen?
Ik ben en was niet zo van de frisdranken, maar dit heb ik wel even gedronken.
Verder soms 7up, cassis en later tonic en bitter-lemon.
Met cola heb ik niet zo veel, behalve als er rum in zit..
Hmmm, frons, denk , ok, Spa Citro(e)n is volgens mij qua marketing eigenlijk de nieuwe Seven Up. Qua smaak en verkrijgbaarheid bedoel ik, net als Sprite.
Eigenlijk was het na seven-up (uit het Nederlandse Maarheeze met de frisdrankenfabriek van de familie Winters) de eerste drank op basis van water met suiker met bubbels. Als je in Frankrijk iets vergelijkbaars zoekt moet je vooral naar Sprite vragen.
Aanmaak oranje limonade, mierzoet, maar je kon het verdunnen met drinkbaar kraan water. Nadien gele exota limonade met bubbels uit Dongen(N.B.)
Marcel van Dam heeft die fabriek letterlijk via T.V. laten knallen.
Het zoontje van de toenmalige directeur heb ik onder mijn hoedde gehad, maar ik heb nooit een fles gekregen.
Als we het toch weer over een retro product hebben:
Ik drink nog regelmatig een blikje Fernandes (die paarse), ooit erg populair op de Antillen maar het smaakt voor mijn gevoel naar……Gazeuse (spel ik dat goed?). Wat je noemt RETRO
Ik was nooit zo’n Spa Citron-drinker. Ik dronk liever 7-Up: dat was mijn drankje. Spa Citron, of Spa Groen zoals we het noemden, vond ik wat aan de zurige kant. Net als Carla proefde ik een duidelijk verschil in smaak.
Ik ergerde me aan serveersters die me in restaurants Spa Groen voorzetten als ik 7-Up vroeg. Zij waren van mening dat dat hetzelfde smaakte. Mooi niet
Eigenlijk is er nog niet veel veranderd: af en toe koop ik nog wat 7-Up, maar nooit Spa Citron. Maar nu is het meer omdat ik Spa Citron niet zo veel meer in de winkels tegenkom. Best gek, gezien het feit dat ik in België woon.
:
Ja hoor, heel herkenbaar, zelfs de persoon die ik onmiddelijk asocieer met Spa Citron-kinder/zomertijd is mijn oma! Ik heb het eigenlijk sinds die tijd (ben uit ‘67) niet meer gezien, of niet op gelet; ben geen frisdrank-drinker en heb mijn kids er niet mee opgevoed.
Voor degene die vroeg naar het poeder waar je een ’sort of’ sinaasappelsap mee kan maken, dat is volgens mij Tang. Wij deden het gewoon droog in onze handpalm en depte het met een beetje spuug op, net als zwart/wit of salmiak.
Spa orange herinner ik me ook nog. M’n vader zat vroeger in het frisdrankentransport en in de zomer was de hitte voor Spa orange vaak te veel en klapten die flessen. Bij verschillende klanten stonden die dan buiten onder een zeiltje met hele zwermen wespen eronder. Wel een fantastische smaak had dat Spa orange.
Nou dat geeft al aan dat het onder jeugdsentiment valt want hoelang bestaan de PET flessen al wel niet?
Mijn vader dronk altijd Spa Citron als hij dorst had. Zelf ben ik opgegroeid met gazeuse en exota en vroeger had je yell, een soort fanta waar ook heel veel koolzuur in zat. Het zat wel in kleine leuke glazen flesjes.
Op schoolreisjes waren er altijd flesjes Hero, die je nu volgens mij niet meer hebt. Pearl had je, dat was appelsap van Hero, en cassis en cerise. Dat vond ik lekker. Cassis is er nog wel, denk ik, van Hero, maar Pearl en Cerise heb ik eigenlijk nooit meer gezien. Het zijn allemaal mixdrankjes van tropisch fruit. Kiwi met appel of zo. Of aardbei met granaatappel, weet ik hoe het allemaal heet. Ik vind het allemaal niet zo erg lekker. Mijn Oma en Opa dronken ranja. Een fles limonadesiroop stond altijd in de kast en dan in een koffiekopje en daar koud water bij. En dan werd er geslurpt en verheerlijkt gekeken. Voor mij te zoet. Ik kreeg een keer een glas seven up aangeboden in een winkel, die limonade was niet geheel koud en ik wist niet dat het zo enorm walgelijk zoet was. Na 3 slokken had ik het wel geproefd. Zeeuwse appelsap, dat is lekker, diksap, zeg maar, troebel. Ik ben niet zo een drinker, hoor. Er liggen nu vanaf de maand Juli nog 4 pakjes appelsap in de ijskast. Heel af en toe drink ik dan wel zo een pakje leeg. Maar volgens mij wordt het nog wel November voor ik alles gehad heb. Ik drink ook wel veel water, gewoon, zo uit de kraan. Zelfs op een feestje.
Mijn eerste ervaring met limonade was op een eindejaarsfeestje van school. Dan kregen we cola. Volgens mij zat daar toen nog veel meer koolzuur in dan tegenwoordig. Ik ga nu vooreerst maar eens water drinken en koffie want ik heb nog niet ontbeten. Begin mijn dag met 2 glazen water ( medicijnen ) en 2 grote mokken koffie of Senseo. Daarna drink ik als ik er aan denk. Meestal heb ik geen dorst. Behalve als ik royaal ben geweest met de zoutpot of een pittig gerecht gegeten heb. Dan wil het wel.
Nou , drink ze…
Tonic met een schijfje citroen en ijsblokjes dat is ook lekker verfrissend. En voor de dorst een plak komkommer.
Spa citron vond ik nooit zo lekker, te zoet; ik lees hierboven ook over Spa orange, die vond ik wel erg lekker.
Van Spa had je ook Spa Marie Helène ofzoiets, kan ook een andere mooie franse naam zijn.
De fles/etiket leek veel op die van de Spa Groen, waardoor mijn moeder heel soms met deze kwam aanzetten. Die Marie Helène smaakte naar niets, zal misschien wel bronwater of de voorloper van Spa Blauw zijn geweest.
@ Joke, als je meer wilt weten over Spa mineraalwater, ga dan naar onderstaande link.
Spa mineraalwater
Ik weet niet of de link werkt (is voor mij de eerste keer), maar als je Googled met: spa water wiki
kom je er ook.
@wr1944: de link doet ‘t
. Lees dat ‘t niet Marie Helène was maar Marie Henriette 
Het volgende komt uit de Wikipedia:
Spa Marie-Henriette (Spa groen) dat van nature koolzuur bevat. Het water komt uit verscheidene bronnen die door de verschillende mineralen worden gekarakteriseerd. De bron werd vernoemd naar Maria Hendrika, koningin der Belgen. Met Spa groen wordt in de volksmond echter vaak Spa Citron bedoeld door de groene dop op de fles en het groene etiket.
Zijn we allemaal weer wat wijzer geworden
Spa Citron associeer ik met de belegen disco cultuur pasjes van de jaren tachtig en niet meer als eigen sentiment.
Rond 1970 maakten we nog wel eens limonade mbv poeder uit zakjes. Mijn broer zal de smaak nog kennen! Wie ook?
Ben Bits, jeetje dat was ik helemaal vergeten!
Spa Citroen brengt mij terug naar m’n eerste discotheekervaring. De hele avond op 1 glas teren want ik had niet zoveel geld. Heb het al heel lang niet meer gedronken, grappig dat ik de smaak zo in gedachten kan terughalen en daarbij de hele entourage van zo’n 1980 disco!
Exota
, oh wat lekker vond ik al die Exotasmaken, vooral de champagnepils, die bruine.
Begin jaren 60 waren we met de trein naar Spanje geweest, Toen ging er nog echt een zak aardappelen mee want tja, ‘die zullen ze daar niet hebbe’n. Mijn vader haalde in het Spaanse dorpje waar wij verbleven, bij een lokale wijnboer zijn flessen wijn en hij vond een soort ‘cognac’ erg lekker, hij liet er een lege Exotafles mee vullen, die ging mee terug naar Holland
Jaren later zag ik die stoffige fles in het keukenkastje staan, ik dacht toen ‘hee, mama heeft een fles champagnepils verstopt voor me’. Ik die fles opengemaakt, ik weet nog dat ik het jammer vond dat ‘de kracht er al van af’ was.
Na een paar gretige slokken kwam ik er proestend achter dat ik voor de eerste keer in mijn leven sterke drank had gedronken, bah!
Jahoor, champagnepils is nog steeds in vele supermarkten te koop. Tegenwoordig van het merk Raak. Ook de frambozenvariant van de gazeuse. Ze zitten in flesje van 0,75 liter, en kosten (tenminste bij mijn supermarkt op de hoek) slechts 39 cent per fles. Het is inderdaad jeugdsentiment.
Wat denken jullie trouwens van oude chips/zoutjes soorten. Ze komen tegenwoordig wel eens terug met een nieuwe naam.
In herinner me het zoutje van Smiths Mirakels nog heel goed. Ik zou er naar terug verlangen, ik heb zakken van die dikmakers verslonden.
Ik hoor nergens ‘Rivella’… Vreselijk spul, maar m’n oma had het altijd.
En E10 hadden we ook nog, glaasje snelweg vroeg mijn Oom dan om…
Dankzij JS vanavond aan de Spa Citron geweest. Kocht ‘t nooit meer, smaakte als vanouds.
Nu nog de Zwarte kip die in de koelkast staat te wachten. Slag heb ik, morgen dan maar
Spa-Citron met toegevoegde vitamine C
Ik herken de smaak van Spa-Citron niet meer
Het is niet lekker meer