Hoofddeksels
Op donderdag 4 september 2008 geschreven door Lia
Hoofddeksels, wat een woord eigenlijk. Beetje ouderwets ook wel. In mijn kindertijd waren dergelijke deksels normaal in het dagelijkse straatbeeld.
Heisa om hoofddoekjes? Mijn moeder vond het heel gewoon om een sjaal om haar hoofd te knopen als ze de deur uitging. En zij niet alleen, veel vrouwen deden dat.
Bij elke nieuwe jas werd ook een nieuwe sjaal aangeschaft. Zo’n sjaal werd trouwens ook vaak om de hals geknoopt of geslagen, onder de jas.
’s Zondags bij het ter kerke gaan werd de sjaal vervangen door een hoed: een dopje of breedgerand, net wat in de mode was.
Ik ben ook nog uit de tijd dat heren hoeden droegen, die dan even bij wijze van groet gelicht werden als men een bekende tegenkwam.
In de jaren zestig zag je ’s winters trouwens heren met een zwart hoofddeksel, een soort muts, gemaakt van een materiaal dat ik krulletjesbont noemde. Net deze mutsen brachten me tot het schrijven van dit log, want: die mutsen hadden een naam, maar welke?
En welke hoofddeksels herinner jij je? Had je misschien zelf wel speciale petjes, hoedjes of mutsjes?
44 reacties op “Hoofddeksels”
Laat een reactie achter
Alpinopetje, en dan de klemtoon verkeerd zodat het alpinoooopetje werd. Automatisch geassocieerd met de Zuideuropese landen, maar je zag af en toe iemand in onze omgeving met deze niet al te warme hoofdkledij.
Bivakmuts in de winter, goed voor schaatsweer! Net als die Ard, Keessie, Stien en Atje schaatsmutsjes, van die platte gevallen, maar nog niet al te snel.
Heb een grote hekel aan dingen op m’n hoofd, het moet streng vriezen eer ik iets opzet, hetzelfde geldt voor handschoenen. Zo’n pillendoosje dat Jackie Kennedy droeg in Dallas (roze, dat vergeten we nooit door de schietpartij die volgde) vind ik wel geinig, maar geldt alleen ter dekoratie.
Toen ik een jaar of 13/14 was waren baretten heel erg in, die waren te koop in allerlei kleuren. Ik had een bruine die paste bij mijn toen bruine jas. Je zette hem een beetje schuin over je hoofd, ghehe was ik helemaal vergeten!
De eerste keer dat ik van het woord “hoofddeksel” hoorde was bij de fabeltjeskrant.Er was een wedstijd wie het mooiste hoofddeksel kon maken,ik wist niet wat dat was dus vroeg dat aan mijn moeder,en die legde mij dat uit dat dat een soort pet was.Voor een tijdje heb ik nog gedacht dat een hoofddeksel een pet moest zijn die op een deksel leek.
Mijn moeder liep begin jaren met een lange rode mantel en een grote blauwe hoed met een breede rand.
Als ik aan alpino petjes denk denk ik vaak aan wat “zielerige” armere,mensen.
Toen ik een jaar of 5 was waren we in een winkel,er lag een petje,een soort valhelm model,groen, die wou ik zo graag hebben,me moeder die voor mij gekocht,en toen ik thuis was wilde ik dat ding voor geen goud meer op,ik heb hem ook nooit gedragen.
Hier loop ik nu erg weinig met een pet(baseball cap.
Heren met hoeden zie je weinig tegenwoordig en hoeddragende dames zie je ook niet vaak meer, ja de koningin draagt altijd hoofddeksels die op UFO’s lijken. Jongens dragen vaak petjes.
Mijn moeder droeg vroeger idd ook wel eens een soort hoofddoekje als ze krulspelden in heur haar had. Volgens André van Duin was het even mode om een fluitketel op je hoofd te zetten.
Allerlei zelfgebreide en gehaakte mutsen voor de winter: met pompoms(?), met koordjes en in allerlei kleuren.
Een “bont”muts met lange flappen eraan die je onder je kin kon vastknopen.
En begin jaren 70 was het een poosje mode om een boerenzakdoek om je hoofd te knopen.
Die mocht ook in de klas gewoon om trouwens…
Verder droegen meisjes en vrouwen een hoed naar de kerk, dus hoedjes en petten heb ik heel wat versleten.
Tegenwoordig heb ik nooit meer een hoofddeksel op. Veel te warm, ook ’s winters.
Beste medeloggers, deze log wordt natuurlijk wel een stuk leuker met weblinks naar leuke plaatjes
Mijn vader droeg nooit hoeden. Mijn moeder heel af en toe een hoofddoek of bij regen een regenkapje.
Zelf heb ik in mijn tienertijd natuurlijk mutsen gedragen als het ’s winters vroor. Tegenwoordig draag ik een helm voor de brommer en dat is ook een hoofddeksel
Er zullen beslist heelveel hoofdbedekkingen zijn geweest in mijn jeugd. Ik herinner me eigenlijk alleen de capuchon. Dat vond ik nog meevallen en was soms ook wel lekker. Maar eigenlijk wilde ik niets op mijn kop. “Waarom moet dat” vroeg ik dan mijn moeder. “Omdat het koud is en omdat ik het zeg” was het antwoord. Moderne opvoeders zullen hun voorhoofd fronsen maar toen was zo’n antwoord heel gewoon.
Toen ik zo rond de twintig was en in Groningen werkte koch ik een lichtblauwe zomermantel (!) met donderblauw hoedje. Toppunt van chique. Een paar keer gedragen dat hoedje. Meestal liep ik rond met het hoedje in de hand. En dat was ook zo’n beetje het laatste hoofddeksel dat ik heb gekocht. Als het nu erg koud is wikkel ik een brede sjaal om mijn hoofd.
Mijn moeder en vader trouwens ook droegen hoeden. Ik vraag mijn man wel eens voor de grap of hij een hoed zou willen. Hoon is mijn deel.
Toen ik vier/vijf jaar was heb ik een zogenaamde ästronautenmuts”gehad. Of zo n ding ook echt zo heette weet ik niet, mar hij was van wol, zat als een kapje om mijn hoofd en werd met een knoop onder mijn kin gesloten. Verder had ik een muts met zo n wollen pompon erop met een sjaal in dezelfde kleuren en pompons aan de uiteinden en later de bekende, witte bontmuts, die je met flappen onder je kin vastmaakte. Die droeg ik eigenlijk alleen met zon-en feestdagen. Meestal gebruikte ik s winters gewoon de capuchon van mijn jas. Op de MAVO , in de brugklas had ik een blauwe muts, die nogal eens door klierige types van mijn hoofd werd getrokken.Maar dat was dan ook mijn laatste hoofddeksel. Tegenwoordig draag ik geen mutsen meer; alleen als het slecht weer is gebruik ik de capuchon van mijn regenjas…
Even aanvullend n.a.v. de reactie van @Martha:
Ik heb als klein kind een grijze muts gehad, waarschijnlijk een gebreid exemplaar die je met een knoop/lusverbinding onder de kin kon vastmaken. Ik vond het een irritant ding.
Een sjaal draag ik in de herfst en winter wel, lekker warm
@Lia: ws is de muts die jij in je log noemt een Astrakan muts (zie link), gemaakt van de wol van een Perzisch lam. Ik herinner me deze ook, zwart en grijze kleur.
Speciaal voor @Rick67 (en ook andere
) een link:
http://www.horka.nl/index.asp?.....8&
Mijn vader droeg en draagt nog steeds petten. In de winter donker geruite petten en in de zomer een witte of beige. Ooit droeg hij een hoedje, leek toen net op een boswachter.
Vroeger zag je de vrouwen op de fiets met die sjaaltjes om hun hoofd, vréselijk. Was van een glanzend gekleurd materiaal. En die plastic regenkapjes die opgevouwen waren als een harmonica, wel handig maar ‘t zag er niet uit.
Vroeger in de eerste klas van de middelbare school was een meisje die met regen een knalrode glanzende plastic regenjas mét idem ditem zuidwester droeg. Wat hebben we dat arme kind gepest met deze jas en hoed
??:
Rond 1968 droeg ik ’s winters een muts van wit synthetisch bont. Je had een variant die met een drukker onder je kin vast zat, eentje waarvan je flappen moest strikken en eentje met touwtjes met daaraan een pompoenen balletje.
De jongens droegen in die tijd een soort bivakmuts en een soort schaatsmuts.
En wederom speciaal voor @Rick67 een link naar plaatjes!
http://www.jojoknitwear.nl
Even kijken bij de mutsen=> papingmuts
Mijn ene (stadse) opa droeg hoeden. Op zondag een nette, zwarte. Als hij met vakantie ging, droeg hij een witte pet.
Mijn andere (dorpse) opa droeg petten.
Mijn vader droeg eerst hoeden en later leuke jagerspetten.
Zelf heb ik (om erbij te horen) ook sjaaltjes gedragen. Die pikte ik van mijn oudere zussen.
In de winter moesten wij verplicht oma’s zelf gebreide mutsen dragen. Vreselijk. Zodra we uit moeders zicht waren, deden wij dat kriebelding af.
Ik zat al op mijn hoofd te krabben, dacht ineens aan een groene gehaakte muts met van die lussen die je idd onder je kin vast moest maken….vreeselijk, later heeft mijn oma er gelukkig voering in gemaakt maar die kriebel onder mijn kin bleef natuurlijk!
Verder heeft mijn moeder nooit geen hoed op gehad, ja, toen ze 50 werd, een feestmuts.
Mijn oma droeg nog wel eens een sjaaltje ja, maar dan alleen als het hard waaide om vervolgens met keurig haar in de kerk te gaan zitten.
Een paardrijcap is toch ook een soort muts? Die heb ik ook jarenlang gedragen tijdens het paardrijden dus, spekvette haren in de zomermaanden daaronder dat ding zeg!
Oeps, dat woordje muts heeft tegenwoordig toch een andere betekenis gekregen!!!!!!
Heb ooit eens een muts uit Peru gekregen met allerlei kleurtjes erin, was toen leuk, moet er nu niet meer aan denken om ermee te lopen.
Is ook zo leuk…is het nou feestmuts of feesthoed?
En idd die hoeden op prinsjesdag straks weer, mij benieuwen weer zeg!
Tegenwoordig zijn dat hoeden die er voor zorgen dat men niet kan zien of je lacht of huilt zeg maar, ik zie mezelf al lopen zeg, laat mij maar voor de televisie zitten…lekker lachen weer!
En heeft niemand van de jongens vroeger een bivakmuts (nee niet die van bankovervallen) ik bedoel deze (klik) ik zag er genoeg jongens ’s winters mee lopen.
Haha, ikmoet nu even lachen want mijn oudste van bijna 18 jaar had een lichtblauwe op toen zij 4 maanden oud was, heb er nog een foto van, dus ze bestaan volgens mij nu ook nog wel, ze worden ook als het erg koud is onder een motorhelm gedragen toch?
We hebben het toch over hoofddeksels? Wat dacht je van (Sentiment brengt mij op een idee!
) panty’s voor bankovervallers? 
Mijn Opa’s hadden allebei een hoed, of mijn Oma’s ook een hoedje hadden dat weet ik niet meer.
Op de begravenis van mijn man zn oma ergens in de betuwe, moesten we als vrouw een hoedje op, daar kwam dan zo’n mw langs met dr collectie hoeden die je kon huren voor een klein bedrag.
Ik viel gelukkig toen buiten die hoedenleeftijd,of zou het gekomen zijn omdat ik een rood leren jasje aan had, terwijl alles op ons heen pikzwart was?
Zelf had ik toen een jaar of 14 was van die gekleurde petten op, in allerlei kleuren had ik ze. De enige hoed die ik heb opgehad was tijdens ons trouwen.
Ik had zo’n schaatsmuts :
zie http://www.jojoknitwear.nl/ima.....muts-2.JPG
Volgens mij was dat omdat het de tijd van “Art” en “Keessie” was.
Je zag ze veel !
Moeder droeg hoofddoekje ( soms met krulspelden eronder !!!!!!!! )
Mijn opa droeg altijd een sjofele regenjas en een alpino ( wij noemden dat trouwens een kalotje ).
Ik draag soms een petje. Soms met de klep naar achteren.
In de jaren 70 was er zo een pettenrage voor mannen met zo een balletje erop. De petten waren over het algemeen geruit.
@Bertus: moet je even bij mijn link lezen, dan weet je dat jouw muts een papingmuts was + nog wat info.
Ik las iets over bivakmutsen en ik heb vroeger ’s winters wel eens zo’n bivakmuts gedragen. Je moet niet met zo’n hoofddeksel een bankgebouw binnenwandelen, dan gaan er opeens allemaal alarmbellen rinkelen.
hm, ik denk dat je dan een probleem hebt.
Ja Bertus, mijn broer had ook zo’n Art en Keessie tijd schaatsmuts, bruin met oranje strepen
M’n moeder was een brei-fanaat, zodat ik als kleuter met allerhande gebreide mutsen op m’n hoofd gelopen heb. De foto’s hiervan ontlokte toen vertederende reacties, maar ik zou dat m’n eigen kinderen niet aan hebben willen doen, als ik kinderen had gehad. Verder heb ik in de militaire dienst een Luchtmacht cap gedragen. Dit was gelukkig de modernere versie, want de oudere, die zelfs een band had om onder je kin te knopen, had niet voor niets een bijnaam, die niet door de JS-censuur zou komen. Later heb ik, behalve een motorhelm, alleen petten gedragen als bescherming tegen de zon in m’n ogen. Onder die motorhelm droeg ik in de winter een zijden ski-muts (ook bekend als bivakmuts). Vreemd dat deze mutsen in een motor-zaak 3 maal zo duur waren dan in een sport-zaak. Op dringend verzoek van m’n vriendin heb ik een fietshelm gekocht en die gedragen tijdens m’n fietsvakantie naar Frankrijk in het vorige jaar.
M’n moeder heeft wel voor de hele familie een soort schaatsband gebreid. Het ziet er uit als een brede zweetband met ter hoogte van de oren een ruit-vormige verbreding. Ik had liever koude oren dan zo’n ding op m’n hoofd.
M’n moeder heeft, behalve regenkapjes en soms een hoofddoek, nooit iets anders op haar hoofd gehad.
M’n vader droeg vaak een alpinopet. Alleen voor representatieve doeleinden had hij een hoed. Die droeg hij zelden. Toen m’n vader op een vrije dag m’n zus van school wilde halen, kwam m’n zus buiten adem thuis aan gerend. Toen ze uit school kwam stond er een enge vent met een hoed op aan de overkant te kijken en die heeft haar ook nog nagelopen ook. Even later kwam die enge vent door de voordeur naar binnen. M’n zus had m’n vader nog nooit met hoed op gezien.
Tellen zonnekleppen ook mee? Die draag ik van de prille lente tot diep in de herfst want dat gat in de ozonlaag hangt nogal dichtbij.
Dus Reinier Paping maakte die schaatsmuts populair, @Joke61?
Vogelbescherming is opgericht omdat dameshoedjes soms een complete stern bevatten of vleugels/ veren.
En ik heb ze ook gezien met mussen!
Is er ook niet iemand met een fluitketel geweest…
Had zelf een sombrero.
Zo, genoeg met deze wansmaak
Ja, die harmonica-regenkapjes! Mijn jongste dochter heeft daar nog een trauma van. Want als mijn moeder bij ons logeerde wilde ze altijd haar kleinkind van school halen.
Maar telkens als ze dat deed was mijn dochter veel eerder thuis dan oma want ze rende gauw zo’n meter of twintig voor oma uit want ze wilde absoluut niet geassocieerd worden met iemand die een dergelijk hoofddeksel droeg.
En nog wat: Waarom zie ik tegenwoordig toch zoveel oudere, bejaarde mannen met zo’n lu..ig petje op in de auto?
@Henny Jane:Reinier Paping droeg zo’n muts tijdens de elfstedentocht in ‘63, hij won deze tocht, vandaar dat al die jongetjes in die tijd zo’n muts wilden dragen. Toen werd ‘t dus een papingmuts.
Zie de link, kun je ff dé muts op het hoofd van Paping zien.
http://www.youtube.com/watch?v=TjEtBulJYRg
Ja, mooie tijd, ik was onderweg in de buik van mijn moeder toen Joke61, lekker warm weet ik nog wel!
Mijn familie heeft het nog steeds wel over deze zeer strenge winter met papingmutsjes…..zucht…… 
Wel grappig, het lijkt nu net op de begindagen van JS toen de loggers destijds al hun ideeën in 1 topic spuiden. Van alle ideeën en suggesties hierboven kunnen namelijk tig nieuwe logjes gemaakt worden.
Ik had vroeger zo’n witte nepbond muts die je onder je kin kon dichtknopen.
Mijn moeder vond het zoooooo schattig, ik voelde me net een zeehond
Mijn moeder droeg trouwens ook een hoofddoekje. Dit was meestal om het haar in bedwang te houden of tegen de regen te beschermen.
@ sandra ;Ik weet precies welke je bedoeld,mijn zusje had er ook zo een.
@sandra: ow gets schei uit, een jeugdtrauma komt boven, ik had er ook zo 1!
Hoofddoekjes waren vroeger ook om de watergolf te beschermen
Als kind had ik weleens een muts (met pompons uiteraard, alles gebreid door moeders), maar eigenlijk had en heb ik liever niks op m’n hoofd - behalve een capucho als het regent.
Mijn moeder droeg vroeger steevast een hoed; ze had er diverse voor allerlei gelegenheden.
Ja ook een van bont, dat kon toen nog….
Ik zelf had een rood/grijs geruit hoedje dat natuurlijk schattig bij mijn grijze jasje stond…..en guess what…; m’n moeder had het bewaard en ook Fleur heeft er nog even mee gelopen; kon makkelijk toen we in London woonden en toen had ze de leeftijd dat het nog mocht….en ja…ook met een grijs jasje…de geschiedenis heeft zich herhaald!
Zelf heb ik als kind in de winter diverse soorten mutsen gedragen waaronder een bivakmuts, en in mijn studententijd heb ik ook een grote baret gehad en een ‘flaphoed’ met een brede rand die half over je gezicht viel.
Mijn moeder droeg nooit sjaaltjes over haar permanent, wel ging ze nooit uit zonder hoed, daar had ze er ook heel veel verschillende van.
Mijn vader heb ik nooit iets op zijn hoofd zien dragen. . .o ja welles, op het strand zette hij wel eens zijn zakdoek met vier knopen op zijn kale koppie omdat hij verbrand was. Dan riep mijn moeder nog, ik heb een zonnepet voor je gekocht waarom gebruik je die niet. (die pet was zo’n witte zeilerspet)
Mijn man draagt als het erg warm is nog wel eens zo’n kibboets petje om zijn hoofd te beschermen. Zelf draag ik in de felle zon op het strand ook nog wel eens een rieten zonnehoed, omdat ik anders vreselijk hoofdpijn krijg.
Als kleintje een gebreide muts met pompoms of een soort haarband-achtige muts. Af en toe als ht echt heel koud was een bivakmuts, maar dat vond ik toch echt niet prettig. En ’s zomers een hoedje, ene kruising tussen een strohoed en een pet, je knoopte hem aan de achterkant vast met een lint… Tegenwoordig draag ik eigenlijk nooit meer iets op mijn hoofd, alleen de capuchon van de regenjas als het giet.
Is een haarnetje óók een hoofddeksel? Die droeg m’n oma altijd…
zo een muts met krulletjesbont noemden wij een ”chapka”
Van ‘95 tot ‘98 deed ik vrijwilligerswerk bij vluchtelingenwerk en raakte daar bevriend met Neergul, die bij de administratie en de receptie werkte. Toen hij een keer terugging naar Rawelpindi in Pakistan (zijn geboorteland) voor vakantie, beloofde hij een afghaanse muts voor me mee te nemen, wat hij ook deed. Hij was van kamelenhaar en beige. In Afganistan wordt hij veel gedragen. Ik heb hem een aantal jaren gehad, maar droeg hem incidenteel. Voelde het als een alternatief statement om daar mee rond te lopen. Helaas ben ik hem kwijtgeraakt. Benazir Bhutto is toch in Rawelpindi vermoord, als ik het me goed herinner? Neergul is inmiddels overleden.
Wat een herinnering krijg je bij het zien van zo’n muts
Had ook zo’n rood-wit-blauwe. Leuk nu ik dit gezien heb, want daar heb ik nooit meer aan gedacht. Ook een leuke herinnering aan de zestiger jaren.
Mijn zus had in de jaren 60 een astronautenmuts door mijn moeder gehaakt. Deze muts zat strak over het hoofd en de oren als een helm met een kinband met een knoopje. Wie had er ook zo een?
@Sandra en Sentiment…, zaten er aan de muts lange sluitkoorden met aan het uiteinde pompons van datzelfde nepbont?
Die had ik tenminste, zodra het kouder werd moest ik een muts op of een capuchon. (was altijd zo fijn als je opzij keek…(in de capuchon
)
Door pre erfenis heb ik 39 hoofddeksels erbij, bij ons is een hoofdoekje gewoon met of zonder krulspelden we noemen het radja en je kan verschillende stijlen van vastmaken zien in de straten en op de werkvloer, waarschijnlijk tegen de warmte en bad hair days en omdat het zo gemakkelijk is. Met oudere zusters heb ik heel veel stijlen hoofdeksels de revue zien passeren: het visnet als Boney M, de fez van Tommy Cooper, dopjes met kersen of ander fruit, de herenhoed (toen al in combinatie met het herenkostuum) enzovoorts. Dus ja wij dragen dagelijks een hoofddeksel en toen ik om mij heen keek bij het opgroeien was het heel normaal in vele plaatsen in Nederland. Komt nog bij kijken dat het tot aanvaardbare coupe brengen van niet-Europees haar een tijdrovende soms pijnlijke bezigheid kan zijn. Dan is een hoofddeksel niet alleen wenselijk maar ook een uitkomst. Niemand anders heeft de nostalgische herinneringen aan de zondagmorgen met moeder in de kerk in vol ornaat met hoed week in week uit en op vrijdag 2 jaar in de leer gesluierd het avondmaal genieten na aangenomen te zijn als zelfstandig contribuerend lid, dus liggen alle 39 bij mij in huis, het was of dat of de voddenboer en dat terwijl moeder alleen maar verhuist naar een WIBO woning ze leeft toch nog en ik kan het niet over mijn hart verkrijgen ze weg te doen.