Schuco Varianto
Op woensdag 10 september 2008 geschreven door Omnivoor
Toen ik nog heel jong was (zo midden jaren ‘60) ging ik wel eens op zolder struinen in de kast van mijn broer. Er stonden behalve de kerstspullen ook wat dozen met speelgoed, dat al goed gebruikt en bewerkt was.
Ik vond een doos met lange dunne slangetjes, die eigenlijk uit opgerold metaal waren opgebouwd, waardoor het dus zeer lange dunne flexibele holle veren werden. Ook vond ik kleine plateautjes en tunneltjes met omgekeerde groeven erop en pinnetjes waar je die veren op kon duwen. Zo kreeg je een netwerkje van lange draden met elkaar verbonden door palletjes en plateautjes en tunneltjes.
Er zaten een paar autootjes bij die je kon opwinden. De autootjes hadden 4 wieltjes, maar ook een wieltje meer vooraan in het midden op de bodem en DAT wieltje draaide nadat je het autootje opwond. Het geheel zette je dan op je netwerk op de vloer en zo kon je je autootjes laten rijden. Grote pech voor mij was dat de set zwaar incompleet was en de autootjes het eigenlijk niet goed meer deden: de grote plat metalen spiraal in de autootjes draaide niet meer als je aan het sleuteltje draaide. Ik was zeer teleurgesteld hierdoor.
Dit zware jeugdtrauma heeft me tot de dag van vandaag bezig gehouden. Dankzij het internet en deze werkelijk prachtige link (klik) weet ik nu dat het om het Schuco Varianto systeem gaat. Misschien dat ik toch maar wat van dit systeem ga aanschaffen om mezelf te ‘genezen’. Schuco maakt nog steeds autootjes, maar kennen jullie dit vintage Schuco Varianto?
18 reacties op “Schuco Varianto”
Laat een reactie achter
Deze variant op iets wat ik ook niet ken is geheel langs mij gegaan in de jaren ‘60. Grappig dat Schuco nog bestaat. Als ik het goed begrijp gaat het om een incomplete autobaan met opwindautootjes..?!
Klopt. Mag ik meteen een erratum toevoegen? Het plastic wieltje midden-voor, aan de onderkant van het chassis, was om het autootje over het traject te laten rijden. De aandrijving geschiedde middels de twee achterwielen. Mijn nederige excuses bij voorbaat.
Nee, dit zegt me niets, ik laat dit log aan me voorbij gaan.
Deze kan ik me nog goed herinneren! Ik kwam in de jaren 70 regelmatig bij mijn oma, en speelde met het oude speelgoed van mijn 4 ooms. Daar hoorde een electrische trein (Marklin) bij, maar ook een racebaan, en een doosje Schuco! Precies zoals je beschrijft. Ik plakte de veren met plakband op het linoleum om er banen van te maken. Ik had het geluk dat, hoewel er niet veel materiaal was, het allemaal wel goed werkte. Ik heb er uren en uren mee gespeeld, vooral toen men mij nog te jong achtte om de trein uit de dozen te halen.
Mijn man uit ‘58 herkent dit Schuco Varianto, had ‘t zelf ook, wist niet de naam van dit speelgoed. Had ‘t rond zijn 8e jaar.
Duidelijke uitleg gekregen hoe die autootjes konden rijden, maar ook dat je een autootje als een soort afstandsbediening auto kon laten rijden. Het metalen draadje ging dan door de motorkap van het autootje, aan beide zijden van het metalen draadje schoof je een rubberen dopje en door het rubberen met draadje in je vingers te bewegen kon je het autootje zelf alle kanten op laten rijden. Wel natuurlijk het autootje opwinden/opdraaien.
De link vind mijn man ook geweldig, veel herkenning!
Hoe oud zou dit speelgoed zijn? Mijn man denkt dat dit speelgoed van zijn vader is geweest.
Maar.. ik ken ‘t niet.
Mijn broer is acht jaar ouder (1947). Dit speelgoed herinner ik mij niet.
Ik ken het niet nee, ik had een plastic autobaantje met een looping waar je met een veer autootjes op kon laten rijden (en meestal haalden ze dan net die looping niet
)
Hier heb ik echt nog nooit van gehoord!
Schuco heeft ook een auto met radio. In nieuwstaat een leuk bedragje waard. Ik ken ze van MP
Wist niet hoe dit speelgoed heette. Wij hebben het gekregen (60-er jaren) van een buurvrouw wiens zoon er te groot voor was. Ben benieuwd of het nog ergens op zolder ‘zwerft’. Wat leuk! Ik ga mijn broer tippen! en opzoek….
Ik ken het wel (bwj 1957) maar heb het zelf nooit gehad. Wel eens vroeger bij iemand gespeeld die dat had maar het was wel prachtig spul. Ik had/heb een Marklin trein en later ook een Fallerautobaan. Met een speciale overweg kon je dat combineren.Was bij mijn niet zo’n succes, de autootjes gingen makkelijk stuk en onderdeeltjes was lastig en/of duur.
Zegt mij niets, maar ik heb wel een variant van Faller gehad bij mijn recente treinbaan. Die auto’s reden over een draadje. Geweldig en net echt
Wij hadden zo’n auto niet. De buurjongen, Koos, wel. Maar dat was een rare jongen, die uit zijn mond stonk. Wij mochten er nooit mee van hem. Ik weet nog dat op een kwade dag mijn broertje maar wees naar die autootjes en dan was ie al kwaad.
Ik ken het speelgoed wel. Ik denk dat het van mijn broer is geweest, die was een heel stuk ouder dan ik. Hij was van 1949. De rest uit ons gezin waren allemaal meisjes. Ik heb er nog eens mee gespeeld. Ik herken de tunnel en de ijzeren draad waar het autootje op reed. Ook de splitsingen. Leuk
Ik herinner me heel goed dat mijn broer het had. Thuis waren wij met zes meiden en een jongen (precies middenin). Af en toe mocht ik ook met zo’n spriraaltje, in de bovenkant van zo’n auto’tje, draaien (maar niet te lang!) en dan kwam het inderdaad in beweging. Je kon het sturen als het ware. En ook een spoor aanleggen van diezelfde draadjes aan elkaar. Wij meisjes waren best een beetje jaloers, maar wij hadden weer ander speelgoed. Wij (de drie kleintjes) speelden met Bambino, een variant op Lego. Een van mijn oudere zussen had een Meccanodoos. Eigenlijk echt iets voor jongens, vonden wij. Mooie hijskranen werden er mee gebouwd.
eey,
ik heb een paar weken geleden ook 3 van die autootjes gevonden in een kastje op zolder samen met allemall draadjes enz. uit 1960.
ik heb ze uitgebrobeert en ze doen het nog!!!!
In de jaren 60 had ik een schuco racewagen (2x zo groot als een dinkey toy),deze had ik van mijn vader cadeau gekregen en was in Duitsland gekocht.
Er is niets van over gebleven.
Ja ik ken Schuco ook. Heb nog alles in bezit. Een cabriolet, busje en een vrachtwagen. Tunneltje, bruggen en een huisje. Veel kabels splitsingen etc. Heb er echt uren mee gespeeld, veel samen met een neefje. Een traject bouwen waar de autootjes overal kwamen was nog een heel gepuzzel. Deze week kwam het nog ter sprake in het radioprogramma Theater van het Sentiment, jaar 1960. Heel leuk. Ben zelf van ‘49.Leuk te lezen dat meer mensen er veel plezier aan beleefd hebben.